Data e postimit: 2019-05-05 19:18:25
Lexime: 6334
Rruga e Jetes
Autori: Kevi Gjata
Lloji: Ese filozofike
Tema: Dallget e jetes.
Shkolla: Gramoz Palushi
Klasa: X-E
Qyteti: Tirane
E-mail: Email eshte i fshehur!


Ne nje moment nje heshtje me pushton trupin dhe ashtu i hutuar bije ne nje humnere dhe e vetmja mundesi jete ishte te kapesha per nje dege te holle peme dhe ashtu bera per te qendruar aty per disa kohe qe per fatin tim te mire ajo dege ishte mjafueshem e forte sa per te me dhene nje jete te dyte. Gjithcka qe prisja ishte qe dikush te me ndihmonte te dilja nga ajo humnere qe kisha rene, qofte dhe cicerima e nje zogu por asgje qetsia vazhdonte te me lendonte e te me hapte shum e shum plag qe nje zot e dinte se kur do sheroheshin. Ne nje moment mjerimi humbas dhe besimin ne zot, ishte vetmja ndjesi qe me kishte mbetur deri ne ato momemte. Kur papritur ndjej nje ndjenje qe e kisha harruar qe egzistonte ishte nje ndjenje qe thoshte te ngrihesha dhe kurr te mos dorzohesha. Papritur fillova te ngrija koken e te shikoja serish lart qe te gjeja nje mundsi per te dale nga ajo humnere e errët ndersa ajo ndjenje dalngadal po ktheheshe ne je ze qe sa vinte e beheshe me i fuqishem e me thoshte qe te provoja te dilja nga aty sepse ai do te me ndihmonte te ngjitesha serish. Sapo fillova te ringrihesha, hë degjova nje ciu-ciu, ishte nje gushkuq qe ja kishte dale te jetonte ne ate vend te llahtarshem ne ato momente u bera akoma me i forte per te perfunduar rrugen time por plaget qe me kishte shkaktuar ai terr i tmerrshem nk ishin sheruar por u mesova te jetoja me to. Pas shum vuajtjesh e sakrificash pashe nje drietez te vogel ne fund te atij tuneli vrastar. Dola nga ai tunel i frikshem por ika nga shiu e shkova ne bresher se ai tunel me nxorri ne nje oqean te pafund ku nuk dukej tok ne ato momente e vetmja ndjenj qe me ishte rikthuer ishte shpresa, nese e humbja dhe ate atehere do te humbja ne thellsin e oqeanit. Por fillova te besoja ne vetvete dhe notova e notova kur papritur pash nje ishull te vogel, shkova ne breg dhe i ulur ne mjerim po mendoja gjithcka kisha kaluar e gjithcka mesova nga ky rrugetim qe akoma zdija si do perfundonte por gjithsesi mora nje mesim shum te vlefshem se Shpresen, besimin te zoti dhe forcen qe ke brenda vetes mundohu te mos i humbesh kurr sepse nese humbet keto tre gjera do shkrihesh si kripa ne uje e do shuhesh si nje qiri dhe gjithcka qe do mbetet do jene vetem disa gjurme qe nuk do vlejne per asgje.

Vepra te ngjashme
Autori: Eda · Lloji: Ese filozofike · Tema: Pyetje rreth egzistences se njeriut
Ne jemi ketu ne Toke per te... Arsyeja se pse ne jemi ketu ne Toke, ndonjehere na duket e pazakonte. Kjo zakonisht ndodh kur ne jemi te lodhur nga rutina jone e perditeshme dhe duam te dalim jashte kornizave te jetes. Qe te arrish...
Autori: Anna Çani · Lloji: Ese filozofike · Tema: ideali
Sot shumë njerëz rrëzohen gjatë jetës së tyre e më pas pyesin veten pse. Vetëm se jeta na rrëzon,na bën të ndihemi keq nuk do të thotë që s'duhet të ngrihemi përsëri. Është një libër që flet pak,thjesht me tri etapa e që duket sikur...
Autori: Alisa Aliaj · Lloji: Ese filozofike · Tema: Kuptimi i jetes
Sa herë kam qenë e mërzitur dhe i kam bërë vetjes një pyetje: “Pse jetoj unë?”, sa herë kam menduar t’i kthej përgjigje asaj pyetje, por çdo herë kam mendime të ndryshme. Jam e sigurt që jo pa qëllim u lindëm në këtë planet të vog...
Autori: R.S · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ese per guximin.
Guximi. Fiton apo humbet? E gjejme ne apo vjen vetë? Pytja qe te ndjell kureshtje ne trurin tend qe bluan mendime se si do ia dalesh ne cdo gje. Kjo quhet mosbesim ne vetvete. Por ka nje ilaç per kete. Guximi. Ilaçi qe i duhet te gjitheve qe mendojn s...
Autori: kasilda lloshi · Lloji: Ese filozofike · Tema: don kishoti
Don kishoti eshte nje veper per te cilen mundohemi qe ta kuptojme dhe te mesojme me teper rreth saj pasi ne duhet ta kuptojme personalitetin e te tjereve.Don kishoti ishte nje nga njerezit me imagjinativ per te cilin duhet te besh dicka qe ka te beje me a...
Autori: Klaudjo · Lloji: Ese filozofike · Tema: Eshte teper e veshtir te falesh kur shpirtin ta pushton dhimbja
A di cfar eshte me e dhimbshme ne kete bot. Te braktisesh prej dashuris , e cila tashme te ka burgosur nje nje dhom akull te ftoht ku shprititn tend e godet nje puhi e lehte dimerore dhe verore ne te cilat valviten dy ndjenja te cilat do te jen ne nje lu...
Autori: Geraldo Xhina · Lloji: Ese filozofike · Tema: UNE
Kush jam une? Nese me takon ne rruge dhe me pyet se kush jam,do te te them se jam Geraldo Xhina.Nese do te kerkosh te dish me shume per mua,do te te them se jam nje djalosh 15-vjecar dhe nje nxenes ne vit te pare.Nese do te jemi duke bere nje bisede miqe...
Autori: Dorentina Kastrati · Lloji: Ese filozofike · Tema: Princesha
Që nga poshtë një zë thirri: "Jam një lajmës nga kufiri" U hap porta mengadalë, Kërcitën fletët e rënda, Dhe kalorsi pa fjalë Dyll i verdhë hyri brënda.. Gjaku i kuq skuq në gjymtyrë, Lajm i zi nxin në fytyrë. "Shpimëni ...
Autori: Ana · Lloji: Ese filozofike · Tema: Burokracia
Ke lejuar te te neshtrojne te tjeret?...mos valle me dryn i ke kycur akordat e zerit e i ke lene te zhytura aty ne laring duke mos u perpjekur,celsin per to ta gjesh ?! Nuk je lodhur duke qene gjithmone nen tjetrin apo i kursen vetes te drejten,i barabar...
Autori: Rinora Mehmetaj · Lloji: Ese filozofike · Tema: ese
E di.Ne si njerz duam urrejm, gabojm, dashurojm, veprojm por ne shumicen e rasteve pendohemi.Jo per ate qe e kemi bërë por per kohen qe kemi shfrytezuar per veprimet tona.E di se ne si qenie te jshtzoknshme te pasura dhe te zgjuara ne mendojm ndonjehe...
Autori: Arteida · Lloji: Ese filozofike · Tema: Vetvetja
Kur ndodhesha përgjat brigjeve të dëshirave lundruese të kohës, unë jetoja brenda iluzioneve të përditshmërisë.Kur merrja frymë ajrin e pastër të natyrës, unë dashurohesha në vehtën time.Jetova në kulmet e shtëpive të rrënuara nga dhi...
Autori: Fiori · Lloji: Ese filozofike · Tema: Jeta...
Kjo jete paska qene e destinuar te filloje me komedi, te vazhdoje me drame e te perfundoje me tragjedi! Vime ne kete bote duke bere disa njerez te qeshin dhe ikim duke lene disa duke qare… rri e mendoj se si ka mundesi qe keshtu duhet te jete ky proce...
Autori: Rexhina Alleshi · Lloji: Ese filozofike · Tema: Padrejtesite e realitetit.
Eh, ç'realitet i hidhur ! Te shohesh e ta degjosh padrejtesine tek te perqesh ne fytyre, por te jesh i detyruar te mbyllesh syte e te besh sikur nuk degjon. Te te shoqerojne kudo njerez te paskrupullt e te mos kesh mundesi t'ia çjerresh masken. Te duas...
Autori: Klea · Lloji: Ese filozofike · Tema: Jo duke degjuar te tjeret
Shume njerez,shume femije paragjykohen nga te tjeret.Dhe shpeshhere ata qe i degjojne dhe i besojne.Por dhe pse njerez zemermire,ajo qe ka rendesi ka vetem pamja e jashtme.Jane te varfer ,s'kane familje kjo i ben ata te jene ndryshe nga te tjeret.Ndonjehe...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com