Data e postimit: 2015-01-31 13:01:35 Lexime: 15036

Bota ku jetoja une? Ishte thjesht perfekte. Une jetoja ne kutizen time te kristalte.Ne ate Kutize qe askush e asgje nuk me prekte.Ne qoshe te saj, une...qesja pambarimisht,lodroja dhe jetoja e lumtur.keshtu ishte deri ate dite.Ajo dite trokiti lehtas ne deren time dhe pameshirshmerisht me theu kutizen..KrraK !- beri ajo.E gjithcka u copetua brenda meje.Cuditerisht fillova te pikoja..nxirrja kristaleza te vegjel nga syte.Ate cast kuptova se femijeria me kish braktisur.Ngeli thjesht nje kujtim ashtu si kutiza.U gjenda para nje pasqyre,portreti saj me tregonte veten time.Kishim imazh te njejte por nuk e di pse ajo me dukej ndryshe.Kerkova me kot ciltersine,ndersa genjeshtra e mashtrimi me ndoqen pambarimisht e me lodhen sjashmerisht.Papritur dhe kujtimet e kutizes e brenda ato te femijerise mu fshin e lan si deshmi nje brenge te lodhur.Bota ime e re...Gjithcka filloi nga zero!Ishin te njejta fytyra,te njejtat emra,te njejtat vende ...por mungonte vogelushja e kutizes! Shpertheu karakteri i forte. Isha vajza moskokecarese dhe pandjenja ..por thelle me zemer tmerrsisht te dhembshur.Aktoret u lodhen dhe corren maskat duke marr me vete gjithcka un kisha.Me kot u mundova te jem ajo qe smund te jem.Un qe ne gjen jam gatuar e tille.Nje zemerpule qe urren padrejtsine ...por qe thelle brenda vetes urren termin "Urrejtje".uk mund te ndrrysh ate vajzen qe qesh perzemersisht dhe adhuron cdo molekule qe e rrethon.E ckuptim ka jeta...pa u rritur,pa udhetuar me njerez qe te duan,zhgenjejne,lendojne...Por qe ne fund te fundit ata jane dashuria dhe kenaqesia.vec keshtu mund te them pa frike dhe e plotesuar qe un ''JETOJ".Jam pjese e te mrekullueshmes eksistence.Papritur e ndjej veten te huaj,dikur vogelushe tani hmm nuk di si ta quaj..por po ndjej qe po rritem.Bej po te njejtat marrezira,jam po e njejta mistrece..por qe brenda meje jane disa caste bosh..disa caste qe mi bejne syte te me mbushen me lot.Jane caste qe me bejne te kuptoj se pavaresisht cmendurirave qe vazhdoj te bej nuk ndihem akoma si me pare.Nuk ka vetem lumturi,merzitem qofte edhe nga nje fjale..ndoshta e pathene.Sa endrra kam patur kur isha vetem 7 vjece,edhe kur isha 10 vjece,po me pas? Dikush qe kurre nuk mendoja te isha!..E adhuroja kur isha thjesht une,ajo vajza qe luante me kukulla,ajo qe adhuronte te luante futboll,qe zihej me cuna dhe nuk pyeste fare,qe kerkonte fantazma,qe bente shpata per te mbrojtur keshtjellen e lagjes,qe shikonte filma vizatimor,qe lexonte cdo lloj libri per te mesuar me shume.Sot jam UNE! Ajo qe mundohet te mos jete loja e te tjereve,ajo qe adhuron ta shohin ate duke luajtur futboll dhe ti thone se e luan Super -WAW,ajo qe qe nqs zihet me cuna lendohet.Ka momente ku une ndihem vertet si tetori.Momente ku rrembyeshem kalojne oret...ecen..shkel gjethet e rena...largohesh neper endrra ..valevitesh tek notat muzikore,shkruan pa fund( shpesh dhe pa sens) dhe ecen pa destinacion.Momente ku ne zemer mbizoteron nje ambient vjeshterak,nostalgjik e i permallur,te cilat tmerresisht ke nevoje per dike dhe njekohesisht kerkon...vetmine! Dhe jane momente qe duam te ikim larg,te zhdukemi sepse gjithcka qe na rrethon na duket e pakuptimte,nisesh ngadale duke ecur me hapa te heshtur si ne mjegull,merzia ecen drejt nje udhe qe te ndan e te largon,e duke menduar ndjen frike...pasiuri,trishtim e perserit pyetjen e perseritshme, a do ta ndjeje ndokush mungesen time? Une udhetova..udhetova ne rrugen time te shkurter,ne ate shtegun qe zakonisht e quaj ''Jete"...E ndersa kthej koken here pas here shoh sa shum gjera kam lene pas.Madje disa prej tyre kam filluar ti humbas dalengadale ne hollin e pafund te harreses.Fije te zbehta e te holla shprese,copeza vetmie,kenge qe mbajne kujtime,njerez qe udhetojne me mua gjate stacioneve te njejta dhe ndahen te stacioni i rradhes,nje vend qe me con prapa ne kohe,nje fotografi e phurosur qe me sjell nje moment te se shkuares,nje cift te dashuruarish qe me ben te ndjej zili,nje bashkudhetar vendosa ta bej mik,disa momente qe ngjane me gezimet,lumturine,e vertet qe nuk i'a dola kurre te arrija ne vrapin e saj.Isha nje njeri qe nuk dontete zinte shum vend ne shoqeri por kisha nevoje per pak dahsuri njerezore e te sinqerte dhe ne fakt nuk e mora kurre.Dua vetem te mundohem ti lejoj njerezve te me njohin per ate qe jam vetem apo me personat me te afert,per ate qe ndjej para se te arrij ta fsheh.Une e kam patur gjithmone te veshtire te isha ajo qe ishte deri tani,thjesht vetja ime! Por keshtu esht jeta.Ndonjehere te duket sikur dy sy te shikojne,kur ne te vertet ta as nuk te kane vene re.te duket sikur ke gjetur dike prej kohesh dhe ne te vertet nuk ke gjetur asgje.Dhe nqs keto nuk ndodhin atehere esht nje mrekulli.Por mrekullite nuk zgjasin kurre pergjithmone...

Essay By: Greselda Baci 2014

Vepra te ngjashme

Shprese Autori: Geraldo Xhina · Lloji: Ese filozofike · Tema: Covid-19 Shprese A kaq te ligj jemi? A kaq shume te keqija kemi bere ne kete jete? A e paskemi mbushur kupen? Ndoshta Zoti nai ka mbledhur te gjitha te keqijat dhe pasi vendosi te na sulet nuk ndaloi me.Ne fillim temetet,me pas b...	Një udhëtim imagjinar në aparatin tre... Autori: Anna Çani · Lloji: Ese filozofike · Tema: Një udhëtim imagjinar në aparatin tretës Më kujtohet eksperimenti që bëmë me miqtë e mi shkencëtarë. Provuam të shihnim se çfarë ndodhte me masën ushqimore ose ndryshe ushqimin në aparatin tretës së njeriut. Si fillim morëm një vullnetar. Ky vullnetar ishte një shkencëtar i cil...
ta drejtosh jeten me mencuri Autori: festina · Lloji: Ese filozofike · Tema: ta drejtosh jeten me mencuri Mbi qiejt pa kokë të indiferencës së kohës shkruaj me gërma të trëndafilta kohën e ekzistencës time aktuale 9.56 minuta po vete e 57. Fillimi i një revolucioni shpirtëror, mbase është rilindja, mbase fundi im, rrjedhja graduale e përditshmÃ...	Cili është kuptimi i jetës njerzore Autori: Antnjela Kola · Lloji: Ese filozofike · Tema: Kuptimi i jetes njerzore Të kuptosh se si te jetosh ne menyre sa me te mire dhe te kuptosh veten dhe te tjeret ,kur kane te drejte dhe kur skanë.Të mesosh qe te mos lëndojme te tjerët ne menyre te padrejte. Jeta ka uljet dhe ngritjet e veta.Ndonjherë rrezohemi keq dhe mendo...
THJESHT UNE Autori: kush jam une · Lloji: Ese filozofike · Tema: Jeta Kush jam une?Eshte e veshtire ti japesh pergjigje pyetjes me te rendesishme filozofike.Si nje gjashtembedjete vjecare e njoh mjaftueshem veten ,per te shpjeguar se cfare krijese e cuditshme jam. Ne rang te pare jam princesha e babit dhe engjelli i mamit ...	Figura e çmitizuar e gruas në gjithë ... Autori: Erisa Janku · Lloji: Ese filozofike · Tema: Figuara e çmitizuar e gruas në gjithë veprën e Migjenit. Të pyesësh Migjenin,për figurën e gruas,një stuhi shpehish do të vërshohej para teje. Gruaja tanimë,jepet në rrafshin më të zakonshëm,paraqitet në terma të përditshmërisë,jo më e lartësuar në skajet e hyjnores,por e zbritur në tokë,...
Princesha argjiro. Autori: Dorentina Kastrati · Lloji: Ese filozofike · Tema: Princesha Që nga poshtë një zë thirri: "Jam një lajmës nga kufiri" U hap porta mengadalë, Kërcitën fletët e rënda, Dhe kalorsi pa fjalë Dyll i verdhë hyri brënda.. Gjaku i kuq skuq në gjymtyrë, Lajm i zi nxin në fytyrë. "Shpimëni ...	bota Autori: alketa osmani elmedina zhegrova · Lloji: Ese filozofike · Tema: realiteti bota rrotullohet qdo lumturi qe te esht mohuar do kthehet qdo lot qe ke derdhur do te numerohet qdo enderr e harruar do te realizohet ata qe te lenduan do te pendohen ata qe te braktisen qdo dit do zgjohen me endrrem per tu kthyer padrejtsit qe tu ben do ...
E vërteta Autori: Hajdar bafti · Lloji: Ese filozofike · Tema: Sfidat e jetës-qëllimet e të vertetës ....sfidat e jetës qëllimet e të vërtetës...... Qtash un kom marr I rrug pa kthim!. Sot O koha me ec perpara Me pas guxim!..E Asnjeher sduhet Me u dorzu!.. E Se shum koh Ka me ardh e ko Me vazhdu!.. Dita Dites ç...	cfare eshte jeta Autori: lirika bishka · Lloji: Ese filozofike · Tema: jeta Jetes i jane vene shume epitete i jane thurur shume kenge, poezi vargje pa fund. Shume fjale jane thene per te. Por uune e mendoj me thjeshte... mendoj se "jeta" je vete ti... po, ti sepse jeta pa ty nuk do te ishte jete, do ishte bosh. Je ti ai qe i jep ...
Qenie e cuditshme, por e brishte!!! Autori: Melodi · Lloji: Ese filozofike · Tema: Nje udhetar i heshtur, ne rruget plot zhurme Lum qe rrjedh,s'pushon, therret per ne perjetesi por askush s'pergjigjet. Askush s'do te largohet nga bota e miresise, por lumturia asnjehere nuk eshte eterne, e kjo jete bashke me gjithe ligesite e saj perseri mbetet e bukur, pasi edhe po te duam ta quaj...	Te jetojme se bashku Autori: Arrita Sadrijaj · Lloji: Ese filozofike · Tema: Te jetojm se bashku Të gjithë njerzit lindin te lirë dhe të barabartë me dinjitet e më të drejta .Ata kanë arsye dhe ndërgjegjje dhe duhet të sillemi në frymë vllazërimi.Një fillim i mbarë është të pranojmë që çdonjëri nga ne mund të krijoj paragjykime...
Frika dhe misteri Autori: Iris · Lloji: Ese filozofike · Tema: Mister, frika dhe nata Te duket sikur po humb kontrollin. Ndihesh i rrezikuar, zemra te rreh for dhe shpejt. Edhe perse perpiqesh te normalizosh frymemarrjet e tua nuk arrin te mbushesh me oksigjen.Gjithashtu te pushton trupin duke te kufizuar mundesine per te levizur lirisht. ...	Ne maje te botes per nje selfi Autori: Alea Bella · Lloji: Ese filozofike · Tema: Bukuria konsumuese Te vendosesh veten tende ne rrezik vetem sepse do besh nje selfi tingullon absurde. Ne lartesi mbi 200 m, nje frike e pa imagjinueshme dhe ti prap vazhdon. Pa mjete mbrojtese, pa asnjelloj sigurie dhe mjafton nje pakujdesi e vogel dhe behesh copash per c...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =