Data e postimit: 2015-01-31 13:01:35 Lexime: 15396

Bota ku jetoja une? Ishte thjesht perfekte. Une jetoja ne kutizen time te kristalte.Ne ate Kutize qe askush e asgje nuk me prekte.Ne qoshe te saj, une...qesja pambarimisht,lodroja dhe jetoja e lumtur.keshtu ishte deri ate dite.Ajo dite trokiti lehtas ne deren time dhe pameshirshmerisht me theu kutizen..KrraK !- beri ajo.E gjithcka u copetua brenda meje.Cuditerisht fillova te pikoja..nxirrja kristaleza te vegjel nga syte.Ate cast kuptova se femijeria me kish braktisur.Ngeli thjesht nje kujtim ashtu si kutiza.U gjenda para nje pasqyre,portreti saj me tregonte veten time.Kishim imazh te njejte por nuk e di pse ajo me dukej ndryshe.Kerkova me kot ciltersine,ndersa genjeshtra e mashtrimi me ndoqen pambarimisht e me lodhen sjashmerisht.Papritur dhe kujtimet e kutizes e brenda ato te femijerise mu fshin e lan si deshmi nje brenge te lodhur.Bota ime e re...Gjithcka filloi nga zero!Ishin te njejta fytyra,te njejtat emra,te njejtat vende ...por mungonte vogelushja e kutizes! Shpertheu karakteri i forte. Isha vajza moskokecarese dhe pandjenja ..por thelle me zemer tmerrsisht te dhembshur.Aktoret u lodhen dhe corren maskat duke marr me vete gjithcka un kisha.Me kot u mundova te jem ajo qe smund te jem.Un qe ne gjen jam gatuar e tille.Nje zemerpule qe urren padrejtsine ...por qe thelle brenda vetes urren termin "Urrejtje".uk mund te ndrrysh ate vajzen qe qesh perzemersisht dhe adhuron cdo molekule qe e rrethon.E ckuptim ka jeta...pa u rritur,pa udhetuar me njerez qe te duan,zhgenjejne,lendojne...Por qe ne fund te fundit ata jane dashuria dhe kenaqesia.vec keshtu mund te them pa frike dhe e plotesuar qe un ''JETOJ".Jam pjese e te mrekullueshmes eksistence.Papritur e ndjej veten te huaj,dikur vogelushe tani hmm nuk di si ta quaj..por po ndjej qe po rritem.Bej po te njejtat marrezira,jam po e njejta mistrece..por qe brenda meje jane disa caste bosh..disa caste qe mi bejne syte te me mbushen me lot.Jane caste qe me bejne te kuptoj se pavaresisht cmendurirave qe vazhdoj te bej nuk ndihem akoma si me pare.Nuk ka vetem lumturi,merzitem qofte edhe nga nje fjale..ndoshta e pathene.Sa endrra kam patur kur isha vetem 7 vjece,edhe kur isha 10 vjece,po me pas? Dikush qe kurre nuk mendoja te isha!..E adhuroja kur isha thjesht une,ajo vajza qe luante me kukulla,ajo qe adhuronte te luante futboll,qe zihej me cuna dhe nuk pyeste fare,qe kerkonte fantazma,qe bente shpata per te mbrojtur keshtjellen e lagjes,qe shikonte filma vizatimor,qe lexonte cdo lloj libri per te mesuar me shume.Sot jam UNE! Ajo qe mundohet te mos jete loja e te tjereve,ajo qe adhuron ta shohin ate duke luajtur futboll dhe ti thone se e luan Super -WAW,ajo qe qe nqs zihet me cuna lendohet.Ka momente ku une ndihem vertet si tetori.Momente ku rrembyeshem kalojne oret...ecen..shkel gjethet e rena...largohesh neper endrra ..valevitesh tek notat muzikore,shkruan pa fund( shpesh dhe pa sens) dhe ecen pa destinacion.Momente ku ne zemer mbizoteron nje ambient vjeshterak,nostalgjik e i permallur,te cilat tmerresisht ke nevoje per dike dhe njekohesisht kerkon...vetmine! Dhe jane momente qe duam te ikim larg,te zhdukemi sepse gjithcka qe na rrethon na duket e pakuptimte,nisesh ngadale duke ecur me hapa te heshtur si ne mjegull,merzia ecen drejt nje udhe qe te ndan e te largon,e duke menduar ndjen frike...pasiuri,trishtim e perserit pyetjen e perseritshme, a do ta ndjeje ndokush mungesen time? Une udhetova..udhetova ne rrugen time te shkurter,ne ate shtegun qe zakonisht e quaj ''Jete"...E ndersa kthej koken here pas here shoh sa shum gjera kam lene pas.Madje disa prej tyre kam filluar ti humbas dalengadale ne hollin e pafund te harreses.Fije te zbehta e te holla shprese,copeza vetmie,kenge qe mbajne kujtime,njerez qe udhetojne me mua gjate stacioneve te njejta dhe ndahen te stacioni i rradhes,nje vend qe me con prapa ne kohe,nje fotografi e phurosur qe me sjell nje moment te se shkuares,nje cift te dashuruarish qe me ben te ndjej zili,nje bashkudhetar vendosa ta bej mik,disa momente qe ngjane me gezimet,lumturine,e vertet qe nuk i'a dola kurre te arrija ne vrapin e saj.Isha nje njeri qe nuk dontete zinte shum vend ne shoqeri por kisha nevoje per pak dahsuri njerezore e te sinqerte dhe ne fakt nuk e mora kurre.Dua vetem te mundohem ti lejoj njerezve te me njohin per ate qe jam vetem apo me personat me te afert,per ate qe ndjej para se te arrij ta fsheh.Une e kam patur gjithmone te veshtire te isha ajo qe ishte deri tani,thjesht vetja ime! Por keshtu esht jeta.Ndonjehere te duket sikur dy sy te shikojne,kur ne te vertet ta as nuk te kane vene re.te duket sikur ke gjetur dike prej kohesh dhe ne te vertet nuk ke gjetur asgje.Dhe nqs keto nuk ndodhin atehere esht nje mrekulli.Por mrekullite nuk zgjasin kurre pergjithmone...

Essay By: Greselda Baci 2014

Vepra te ngjashme

THJESHT UNE Autori: kush jam une · Lloji: Ese filozofike · Tema: Jeta Kush jam une?Eshte e veshtire ti japesh pergjigje pyetjes me te rendesishme filozofike.Si nje gjashtembedjete vjecare e njoh mjaftueshem veten ,per te shpjeguar se cfare krijese e cuditshme jam. Ne rang te pare jam princesha e babit dhe engjelli i mamit ...	Guximi fiton! Autori: R.S · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ese per guximin. Guximi. Fiton apo humbet? E gjejme ne apo vjen vetë? Pytja qe te ndjell kureshtje ne trurin tend qe bluan mendime se si do ia dalesh ne cdo gje. Kjo quhet mosbesim ne vetvete. Por ka nje ilaç per kete. Guximi. Ilaçi qe i duhet te gjitheve qe mendojn s...
Si e mendoj të ardhmen e njerëzimit? Autori: Anna Cani · Lloji: Ese filozofike · Tema: Njerëzimi Si çdokush tjetër edhe unë e përfytyroj të ardhmen time me ndryshime masive. Një e ardhme e rrethuar nga të gjitha anët nga teknologjia. E keqja në kohët fëmijëve dhe të rinjve u vjen nga teknologjia e shumtë që ata përdorin. Mendoj se qen...	Paragjykimi Autori: Anna Çani · Lloji: Ese filozofike · Tema: "Po i drejtë s'është/syri i njeriut,që pa njohur mirë/shpirtin e një tjetri,vetëm duk'e parë/e urren këtë,ndonëse s'ka pësuar/ndonjë gjë prej tij."- Medea "Po i drejtë s'është syri i njeriut,që pa njohur mirë shpirtin e një tjetri,vetëm duk'e parë e urren këtë,ndonëse s'ka pësuar ndonjë gjë prej tij." Këto vargje përmblifhen në një fjalë të vetme: PARAGJYKIM. Njerëzit paragjykojnë,ja...
Unë dhe Toka Autori: Anna Çani · Lloji: Ese filozofike · Tema: Unë në vend të Tokës Eh,sa jam plakur!... Këta njerëzit më bënë të plakem para kohe,edhe pse jam akoma e re...Pse ma bënë këtë?S'e kuptoj...Hë...e pse tjetër? Për ambicjen,për pandërgjegjdhmërinë që kanë. Ja shikoji sesi lëvizin nëpër trupin tim. Sa her�...	Në pragun e së vërtetës, më rrëmbe... Autori: Arteida · Lloji: Ese filozofike · Tema: Vetvetja Kur ndodhesha përgjat brigjeve të dëshirave lundruese të kohës, unë jetoja brenda iluzioneve të përditshmërisë.Kur merrja frymë ajrin e pastër të natyrës, unë dashurohesha në vehtën time.Jetova në kulmet e shtëpive të rrënuara nga dhi...
Ne jemi ketu ne Toke per... Autori: Alisa Aliaj · Lloji: Ese filozofike · Tema: Kuptimi i jetes Sa herë kam qenë e mërzitur dhe i kam bërë vetjes një pyetje: “Pse jetoj unë?”, sa herë kam menduar t’i kthej përgjigje asaj pyetje, por çdo herë kam mendime të ndryshme. Jam e sigurt që jo pa qëllim u lindëm në këtë planet të vog...	Vetem e verteta eshte e bukur,e verteta ... Autori: Luljeta Mahmuti · Lloji: Ese filozofike · Tema: Gjithmone e verteta mbizoteron! Larguar kilometra larg pertej te zakonshmes,per tu perballur me nje realitet te deshiruar por te veshtire per ta bere pjese te rrugetimit tend.Milje larg ne hapesiren pa mbarim,arrij te shoh yje tek shndrisin cdo pjese te erret dhe ku gjithcka arrin te kt...
Autori: Mejrema Prçko · Lloji: Ese filozofike · Tema: Jeta Perspektivë e vizualizuar në mënyrë unike ,individuale , autentike dhe më e rëndësishmja e ndjerë .Fillon që nga çasti i gërshetimit mes imagjinatës dhe realitetit ,në thelb mes dëshirës dhe mundësisë . Ku nga kjo sajojnë edhe shumë të...	Perse jemi ne toke ??? Autori: Desara Dedolli · Lloji: Ese filozofike · Tema: perse jemi ne toke Jeta eshte nje lufte. Eshte nje beteje qe duhet fituar. Eshte nje enderr qe duhet jetuar. Por.perse jetojme? Kemi ardhur ne jete per nje qellim te caktuar apo jemi thjesht kalimtar ne kete bote?! ...
Ne jemi ketu ne toke per te... Autori: Xhulio Prenga · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ne jemi ketu ne toke per te... Ne jemi ketu ne toke per te, per te...! -Per cfare e?! -Jemi ketu per te jetuar sigurisht! -Vetem per kete, vetem per te jetuar?! -Ndoshta ndoshta per te kaluar caste te bukura per te provuar ndjenjen e paqes dhe te dashurise ose ndoshta jemi gabimisht ke...	Do te doja Autori: Melodi · Lloji: Ese filozofike · Tema: Yjet do shuajne etjen e jetes, e jetes pa heshtje Do te doja... S'e di pse, por sonte... sonte, do te doja te isha vetem une, ne nje vend te larget, e vetme por me shpirtin bosh. Te mos ndjeja asgje, te mos degjoja askend,te mos me kete mbetur me lot! Te me ishin thare, njejte si nje shkretetire ...
Realitet apo trillim? Autori: alesia · Lloji: Ese filozofike · Tema: jeta Nje grimce pluhuri fshihet ne kornizat prej balte te nje pikture te fshehur ne dhomen e kujtimeve shumevjecare . Pikture ndoshta e bere me pasionin per te rrefyer gjithe historine e pashmangshme te jetes se saj . e trilluar por ndoshta me e vertete se rea...	Mbrojtja e mjedisit Autori: Geraldo Xhina · Lloji: Ese filozofike · Tema: Mjedisi Ne qytetari sot tema ishte “Mbrojtja e mjedisit” ku ne fund te ores mesuesja na dha si detyre te komentojme shprehjen e famshme te nje shkrimtari francez ne te cilen thuhet:”Ne nuk e trashegojme token nga paraardhesit tane,ne e kemi marre ate hua ng...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =