Data e postimit: 2015-01-31 13:01:35 Lexime: 15318

Bota ku jetoja une? Ishte thjesht perfekte. Une jetoja ne kutizen time te kristalte.Ne ate Kutize qe askush e asgje nuk me prekte.Ne qoshe te saj, une...qesja pambarimisht,lodroja dhe jetoja e lumtur.keshtu ishte deri ate dite.Ajo dite trokiti lehtas ne deren time dhe pameshirshmerisht me theu kutizen..KrraK !- beri ajo.E gjithcka u copetua brenda meje.Cuditerisht fillova te pikoja..nxirrja kristaleza te vegjel nga syte.Ate cast kuptova se femijeria me kish braktisur.Ngeli thjesht nje kujtim ashtu si kutiza.U gjenda para nje pasqyre,portreti saj me tregonte veten time.Kishim imazh te njejte por nuk e di pse ajo me dukej ndryshe.Kerkova me kot ciltersine,ndersa genjeshtra e mashtrimi me ndoqen pambarimisht e me lodhen sjashmerisht.Papritur dhe kujtimet e kutizes e brenda ato te femijerise mu fshin e lan si deshmi nje brenge te lodhur.Bota ime e re...Gjithcka filloi nga zero!Ishin te njejta fytyra,te njejtat emra,te njejtat vende ...por mungonte vogelushja e kutizes! Shpertheu karakteri i forte. Isha vajza moskokecarese dhe pandjenja ..por thelle me zemer tmerrsisht te dhembshur.Aktoret u lodhen dhe corren maskat duke marr me vete gjithcka un kisha.Me kot u mundova te jem ajo qe smund te jem.Un qe ne gjen jam gatuar e tille.Nje zemerpule qe urren padrejtsine ...por qe thelle brenda vetes urren termin "Urrejtje".uk mund te ndrrysh ate vajzen qe qesh perzemersisht dhe adhuron cdo molekule qe e rrethon.E ckuptim ka jeta...pa u rritur,pa udhetuar me njerez qe te duan,zhgenjejne,lendojne...Por qe ne fund te fundit ata jane dashuria dhe kenaqesia.vec keshtu mund te them pa frike dhe e plotesuar qe un ''JETOJ".Jam pjese e te mrekullueshmes eksistence.Papritur e ndjej veten te huaj,dikur vogelushe tani hmm nuk di si ta quaj..por po ndjej qe po rritem.Bej po te njejtat marrezira,jam po e njejta mistrece..por qe brenda meje jane disa caste bosh..disa caste qe mi bejne syte te me mbushen me lot.Jane caste qe me bejne te kuptoj se pavaresisht cmendurirave qe vazhdoj te bej nuk ndihem akoma si me pare.Nuk ka vetem lumturi,merzitem qofte edhe nga nje fjale..ndoshta e pathene.Sa endrra kam patur kur isha vetem 7 vjece,edhe kur isha 10 vjece,po me pas? Dikush qe kurre nuk mendoja te isha!..E adhuroja kur isha thjesht une,ajo vajza qe luante me kukulla,ajo qe adhuronte te luante futboll,qe zihej me cuna dhe nuk pyeste fare,qe kerkonte fantazma,qe bente shpata per te mbrojtur keshtjellen e lagjes,qe shikonte filma vizatimor,qe lexonte cdo lloj libri per te mesuar me shume.Sot jam UNE! Ajo qe mundohet te mos jete loja e te tjereve,ajo qe adhuron ta shohin ate duke luajtur futboll dhe ti thone se e luan Super -WAW,ajo qe qe nqs zihet me cuna lendohet.Ka momente ku une ndihem vertet si tetori.Momente ku rrembyeshem kalojne oret...ecen..shkel gjethet e rena...largohesh neper endrra ..valevitesh tek notat muzikore,shkruan pa fund( shpesh dhe pa sens) dhe ecen pa destinacion.Momente ku ne zemer mbizoteron nje ambient vjeshterak,nostalgjik e i permallur,te cilat tmerresisht ke nevoje per dike dhe njekohesisht kerkon...vetmine! Dhe jane momente qe duam te ikim larg,te zhdukemi sepse gjithcka qe na rrethon na duket e pakuptimte,nisesh ngadale duke ecur me hapa te heshtur si ne mjegull,merzia ecen drejt nje udhe qe te ndan e te largon,e duke menduar ndjen frike...pasiuri,trishtim e perserit pyetjen e perseritshme, a do ta ndjeje ndokush mungesen time? Une udhetova..udhetova ne rrugen time te shkurter,ne ate shtegun qe zakonisht e quaj ''Jete"...E ndersa kthej koken here pas here shoh sa shum gjera kam lene pas.Madje disa prej tyre kam filluar ti humbas dalengadale ne hollin e pafund te harreses.Fije te zbehta e te holla shprese,copeza vetmie,kenge qe mbajne kujtime,njerez qe udhetojne me mua gjate stacioneve te njejta dhe ndahen te stacioni i rradhes,nje vend qe me con prapa ne kohe,nje fotografi e phurosur qe me sjell nje moment te se shkuares,nje cift te dashuruarish qe me ben te ndjej zili,nje bashkudhetar vendosa ta bej mik,disa momente qe ngjane me gezimet,lumturine,e vertet qe nuk i'a dola kurre te arrija ne vrapin e saj.Isha nje njeri qe nuk dontete zinte shum vend ne shoqeri por kisha nevoje per pak dahsuri njerezore e te sinqerte dhe ne fakt nuk e mora kurre.Dua vetem te mundohem ti lejoj njerezve te me njohin per ate qe jam vetem apo me personat me te afert,per ate qe ndjej para se te arrij ta fsheh.Une e kam patur gjithmone te veshtire te isha ajo qe ishte deri tani,thjesht vetja ime! Por keshtu esht jeta.Ndonjehere te duket sikur dy sy te shikojne,kur ne te vertet ta as nuk te kane vene re.te duket sikur ke gjetur dike prej kohesh dhe ne te vertet nuk ke gjetur asgje.Dhe nqs keto nuk ndodhin atehere esht nje mrekulli.Por mrekullite nuk zgjasin kurre pergjithmone...

Essay By: Greselda Baci 2014

Vepra te ngjashme

Autori: Mejrema Prçko · Lloji: Ese filozofike · Tema: Jeta Perspektivë e vizualizuar në mënyrë unike ,individuale , autentike dhe më e rëndësishmja e ndjerë .Fillon që nga çasti i gërshetimit mes imagjinatës dhe realitetit ,në thelb mes dëshirës dhe mundësisë . Ku nga kjo sajojnë edhe shumë të...	Libri Autori: Geraldo Xhina · Lloji: Ese filozofike · Tema: Rendesia e librave. Te gjithe e dime situaten ku ndodhemi,nje katastrofe boterore e cila mbylli brenda te gjithe njerezit pa bere dallim moshe,gjinie,feje,njerez te pasur apo te varfer,thjesht I mbylli brenda.E kuptoj qe eshte dicka e tmerreshme por duhet te dini se edhe nes...
Varferia Autori: Sen · Lloji: Ese filozofike · Tema: Varferia Muzgu ka perqafuare edhe pjesen me te vogel te drites qe ka mbetur ne horizont.Neper rruget gjysme te erreta,era luan me gjethet dhe shkund nga pemet ,pikat e shiut te pasdites.Nje qetesi e frikshme ndihet kudo ,duket sikur te gjithe jane zhdukur me peren...	prinderit Autori: odeta klosi · Lloji: Ese filozofike · Tema: prinderit njeriu mesoi te linde dhe te jetoje. por njerezit qe e priten ne lindje ishin prinderit .te gjithe mbeshtetjen e pare e gjeni tek prinderit sepse jane te vetmit persona ku gjen mbeshtje .prinderit jane gjeja me e bukur qe zoti na e dha .femija pa prinder ...
Vetmia lulja qe rritet me erresire Autori: Feti cahani · Lloji: Ese filozofike · Tema: Gjendje emocionale Shpesh herë erresirën dhe vetmin njerzit mundohen ti largohen por ne fakt ajo eshte nje qetesi shpiterore ku mund te flasesh ne heshtje pa te degjuar askush po çte bukur ka erresira?!.Nuk asgje te bukur, bukurin ja jep ai qe e do, ja jep ai qe e ushqen...	"Nëse humbet guximin atëherë ke humbu... Autori: Robert · Lloji: Ese filozofike · Tema: guximi • 1. Nëse humbet guximin atëherë ke humbur vetveten. Ajo çfarë e mban gjallë një njeri dhe e dallon atë nga të tjerët janë vlerat nga të cilat ai karakterizohet. Një prej atyre vlerave është guximi. Çdo qenie njerëzore në këtë plan...
Vdekja eshte e heshtur,heshtja eshte e v... Autori: Gloria Zhuli · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ese filozofike. Hesht!Pse kaq qetesi?Ku jam une? Gjithcka eshte zhdukur,jam e vetme.Ujerat nuk rrjedhin me,zogjte nuk cicerojne,natyra nuk me therret...Ku jane njerezit? Pse me kane braktisur apo..i kam braktisur une ata?Mos valle kam shkuar ne nje bote tjeter ku nuk do ...	UDHA E MENDIMEVE. Autori: RINIS CANI · Lloji: Ese filozofike · Tema: MENDIMET QE S`PERENDUAN KURRE. Rinis Cani FJALE PREJ SHPIRTIT. ILUZIONI I PADITURISE Cila ere do ti furnizoje mushkerite tona?cili gjak do te buroje ne vena dhe arterje?valle,cila arme do te na zgjoje nga narkoza e u...
Cili është kuptimi i jetës njerzore Autori: Antnjela Kola · Lloji: Ese filozofike · Tema: Kuptimi i jetes njerzore Të kuptosh se si te jetosh ne menyre sa me te mire dhe te kuptosh veten dhe te tjeret ,kur kane te drejte dhe kur skanë.Të mesosh qe te mos lëndojme te tjerët ne menyre te padrejte. Jeta ka uljet dhe ngritjet e veta.Ndonjherë rrezohemi keq dhe mendo...	Guximin ke humbur,ke humbur vetveten ! Autori: Ana · Lloji: Ese filozofike · Tema: Burokracia Ke lejuar te te neshtrojne te tjeret?...mos valle me dryn i ke kycur akordat e zerit e i ke lene te zhytura aty ne laring duke mos u perpjekur,celsin per to ta gjesh ?! Nuk je lodhur duke qene gjithmone nen tjetrin apo i kursen vetes te drejten,i barabar...
Ne jemi ketu ne Toke per te... Autori: Eda · Lloji: Ese filozofike · Tema: Pyetje rreth egzistences se njeriut Ne jemi ketu ne Toke per te... Arsyeja se pse ne jemi ketu ne Toke, ndonjehere na duket e pazakonte. Kjo zakonisht ndodh kur ne jemi te lodhur nga rutina jone e perditeshme dhe duam te dalim jashte kornizave te jetes. Qe te arrish...	Iluzione Autori: Klaudjo · Lloji: Ese filozofike · Tema: Dashuri e pamundur Eshte faji im qe i pershkruaj netet si ylber ... Te hesht kur bota shembet ? Te pertyp ate qe nuk mundem ? Humba gjumin cdo nat , a eshte edhe kjo nje prov kunder meje ? Fillova te emertoj emrat nga fundi , keshtu me pelqente. I dua duart e mia , edhe ps...
Dibra Autori: Rrahman Peca · Lloji: Ese filozofike · Tema: Dibra ime Dibra vendi ku kan lindur dhe jan rritur prindrit e mi,ku bukuria dhe madheshtia e natyres dhe venditnuk kne fund.Fushat e gjera,malet,luginat e magjishme dominojne vendin e pa mateAtje ka dhe disa liqene shume te bukura,mbreslenese e magjiplote.Shkembenj...	ese Autori: arselda memaj · Lloji: Ese filozofike · Tema: njeriun edhe kur e ka pushtuar lavdine,ka nevoje per nje zemer njerezore qe e cmon dhe e do Realiteti njerezor tregon dhe pranon qe ka njerez qe per merita, per vlera apo per arsye te vecanta kane shkelur podiumin e lavdise, e kane pushtuar ate me gjithe forcen e tyre.Ka njerez qe I njohin k Skene nga filmi 'Portreti i Dorian Grait', i cili...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =