|
Data e postimit: 2021-11-22 18:01:28
Lexime: 3445 |
|
Dielli sapo kishte nisur të lindte, duke hedhur rrezet e para mbi qytetin që ende flinte. Me valixhen e mbushur dhe zemrën plot emocion, u drejtova drejt stacionit, ku autobusi ynë sapo ishte nisur. Peizazhi që ndryshonte nga dritarja më mbushte me ...
|
Poezia ime ngjan me kartolinat ne festa.
Gjithsecilit i takon nje urim.
U ngjan diteve te mbushura plot me ngjarje
qe ndonjehere zgjasin deri ne agim.
Flet per gezimet,
per lumturite e mia,
kur nje lajm i bukur mbremjen ma zbukuron.
flet yjet ...
|
|
Vjen nje kohe kur gjithecka te duket e kote,bosh.Perse valle?!Eshte e pamundur qe ne jete,te pakten nje here te vetme,te mos duash ta kthesh kohen mbrapa.Kjo ndoshta sepse duke kujtuar te shkuaren dhe momentet e saja ,harrojme ate qe po jetojme’’te ta...
|
Nje dite luani dhe dhelpra po dilnin per ghah.Ata nuk po gjenin gje dhe luani i dergoi fjale gomarit te vinte gjoja, per te lidhur familjen e gomereve me familjen e dhelprave.Gomari shkon i lumtur, dhe sa shkon luani i hidhet ne fyt dhe e mbyt. luani i th...
|
|
Pemet e kopshtit tè amullta rrine né ajrin e bute tè mbremjes,si tè ishin piktura mbi nje pelhure tè holle nje zog i perhimet qe kolovitet mbi degen e nje pjeshke né lulezim ,keqyr mire se mos turbullon heshtimin qofte edhe vetem nje klithme .gjithc...
|
Veshtiresite e njerzve.
Tani qe jam duke shkruajttur nuk di cfare te flas. Ka disa njerez qe nuk i kupton njeri. Ata kalojne veshtiresi te medha por perseri ata duken te keqinj. Te gjithe njerzit jemi njesoj dhe te barabarte. Disa jane te vetmuar, te m...
|
|
Unë nuk di asgjë, përveç paditurisë time
Në ndërlikimet e jetës, e njohja e vërtetë fillon me një pranim të ndërgjegjshëm të paditurisë sonë. "Unë nuk di asgjë" është një deklaratë që na çon drejt një udhëtimi filozofik të t...
|
Komunikimi, dëgjimi dhe shkrimi janë tre faktor formues të karakterit të një individi, gjithashtu janë pjesë të bazava themelore të zhvillimit të shoqërisë. Mbi të gjitha, shoqëria është e përbërë nga njerëzit. Janë njerëzit ata të ...
|
|
Ne nje province franceze te gjysmes se dyte te shek. XIX, ndodheshin dy shtepiza shume prane njera-tjetres. Ne to jetonin dy familje me nga kater femije, afersisht ten je moshe. Dy fshataret punonin shume per te mbajtur familjet e tyre. Aq te lidhura ishi...
|
Përshëndetje pranverë!Një stinë që na zgjon e na ringjall.Na ndihmon të gjejmë ajrin dhe ujin ngazëllyes e na emocionon nga yjet e natës...Pranvera është mënyra e natyrës për të thënë "Le të festojmë".
Ajri është si një flutur me k...
|
|
||||||||| ||||||| ||||||||||||||||||||||||||| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
||||||||| ||||||| |||||| |||||||||
||||||||| ...
|
Gjyshja ime eshte nje grua punetore dhe shume e dashur per mua .Kudo ndjej zerin e saj te embel si dhe perkedheljet e buta te dores saj qe me duken se me shoqerojne ngado.Prane gjyshes ndjej ngrohtesine,qetesine e embelesine qe e karkterizon nje nene qe k...
|
|
pas diteve te ftohta me shi erdhen ditet me acar te dimrit i cili e ka shtrire pushtetin e vet deri ne ditet e pranveres por bardhesise se bores i gezohen me se shumti femijet...... ne mengjes me zgjoi nje e trokitur e forte ne dere vrapova me nxitim dhe...
|
Ese: Jam krenare qe jam shqipetare Ne , jemi bijte e nje legjende mijera vjecare Ndajme te njejten buke, zemrat ngrohim ne te njejtin diell, me nje buzeqeshje shperndajme rete, me rrenje ne histori , me shprese, shohim nga e ardhmja. Per mua te qenurit sh...
|