Data e postimit: 2012-07-09 11:15:58
Lexime: 8161
Rrufepritesi
Autori: Rina Cakrani
Lloji: Tregim
Tema: familja
Shkolla: Fan Noli
Klasa: IX
Qyteti: Vlore
E-mail: Email eshte i fshehur!


Andrea pa orën.Ishte gati ora shtatë.Një natë tjetër pa gjumë.S’kishte mundur të mbyllte sy gjithë natën,për shkak të ngjarjeve që ndodhnin në mënyre te herepasershme ne ‘shtepine e tij’.Sa here qe e motra i lutej te kthehej e te kalonte naten ne shtepi,atij i mbushej mendja,por kur shihte katastrofen dhe zenkat pa kuptim te prinderve,pendohej.Mallkonte minuten qe e ktheu mendjen e qe vendoste t’ia plotesonte deshiren motres.Megjithate gjithnje shpresonte qe kur te arrinte te shtepia,te shihte nje gjendje dhe atmosfere paqjeje brenda ne shtepi.Kjo deshire i jepte edhe nje fije shprese.
Pasi u ngrit me pertim nga baraka ne te cilen e kishte zene gjumi,mori canten dhe u nis ne shkolle pa qejf.Shkollen e urrente.Gjithnje i kishin thene se i sherbente per edukimin vetjak,per te ardhmen,per t’u bere dikush,por ai asnjehere nuk kishte arritur ne kete përfundim.Per nje moment kishte vendosur ta linte,por lutjet e te motres gjithnje e preknin dhe vazhdoi te shkonte.’Nuk jam per shkolle une’-mendonte me vete.Kur do fillonte filloren,prinderit e tij me deshiren per ta edukuar sa me mire,e kishin derguar ne nje nga shkollat me te mira te Sao Paulos.Por kur e kishin pare qe nuk kishte brume per shkolle dhe qe shpesh-here linte mesimin,e kishin hequr dhe e kishin cuar ne shkollen publike ne Vila Magdalena.Me shpresen se nje dite do te ndryshonte ,Dolores dhe Paolo Dos Santos Oliveira Gostinja,i benin moral per jeten pothuajse cdo dite,dhe benin plane per jeten e tij ne vazhdim.Andrea rrinte dhe i veshtronte,ndersa ata vazhdonin te flisnin me ate zerin e tyre te entuziazmuar,qe Andrea nuk e duronte dot.Cfare nuk duronte dot me shume,ishte fakti qe ata i benin moral,kur per vete s’kishin bere asgje nga ato ‘mesime’ qe perpiqeshin t’i ngulisnin ne koke Andreas.E ema,Doloresi,pasi kishte lene shkollen qe heret,kishte shkuar ne Amerike me shpresen per t’u bere modele,por fati nuk i kishte ecur,dhe pasi ishte kthyer ne Brazil,ishte takuar me Paolon dhe pas nje viti,ishin martuar.Paolo nga ana tjeter,ishte avokat edhe pse asnjehere nuk kishte dashur ta bente kete profesion.Kur Andrea ishte ne moshe mjaft te re,Paolo kishte ikur nga shtepia.Mamaja u tha femijeve se i kishte braktisur e nuk do te kthehej me,por pas 3 vitesh,Paolo ishte kthyer.Ky kthim nuk ishte bere ngaqe i mungonte tmerresishte familja,(te pakten keshtu mendonte Andrea),por ngaqe asnje nuk e trajtonte aq mire sa Doloresi,dhe nuk donte ta kalonte jeten vetem.Kishte pasur nje periudhe qetesie,por telashet kishin filluar serish.Tashme ata te dy vetem grindeshin.Grindeshin edhe per gjera fare pa kuptim,ngrindeshin para syve te femijeve ,grindeshin kudo.Andrea ishte perpjekur me gjithe forcat e tij qe te mos u kushtonte vemendje,por thelle ne shpirt,keto zenka e trishtonin shume.Andrea ishte nje djale trembedhjete vjecar,i dobet dhe i holle,me floke te zinj e me sy te erret,qe gjithnje i merrnin nje pamje te trishtuar.Ishte i heshtur,megjithate kur dikush e ngacmonte,ai e dinte vete se si t’ia kthente.Me ate fizik qe kishte,dukej me i vogel se trembedhjete vjec.Kishte dy motra ,Martinen,motra e vogel,dhe Sonjen,motra e madhe,qe e donte ne nje menyre te paimagjinueshme.Sipas tij,ato te dyja ishin personat e vetem qe Andrea donte.Sonjen e adhuronte ne vecanti dhe e kishte pike te dobet.E donte me gjithe zemer,dhe per te bente cdo gje,madje edhe te kthehej ne shtepi,per te kaluar naten.
Andrea pa qiellin,që tashmë kishte marrë një ngjyrë të kalter.Re nuk kishte,dhe si ne te shumten e rasteve,do të ishte një ditë e nxehtë.Mënyra se si djaloshi shihte lart qiellin,nuk ishte e zakonshme.Sytëe tij te trishtuar shihnin atë hapësire të pafund,dhe dukeshin sikur ne nje farë mënyre çliroheshin nga ajo plogështia e zakonshme. ‘Shpresoj që gjyshi të jetë mirë atje lart.’-mendonte Andrea.Dhe ne te vërtetë,thellë në zemër e ndjente se atje lart ishte më mirë se aty poshtë.Pa dyshim që atje lart s’kishte vuajtje ,as dëshpërim.Atje lart gjenin paqe njerëzit e mirë,që ndoshta s’kishin mundur ta gjenin gjate jetës së tyre mbi dhe.Andrea e dinte se gjyshi i tij prehej ne paqe atje lart,dhe kjo gjë e qetësonte.Gjyshi ishte pika e tij e referimit për çdo gjë.Atij dhe Sonjës,asnjëhere s’ua prishte qejfin.Por një sëmundje e tmerrshme e mori atë,duke e lënë Andrean nën kujdesin e Sonjës.Gjyshin ekishte dashur shumë.Cdo pasdite shkonin të dy të luanin futboll pranë detit,pastaj shkonin dhe blinin akullore.Fundjavave shihnin ndeshjet e ekipit te Sao Paulos.Më shumë se çdo gjë tjetër,Andreas i pëlqente kur gjyshi e pyeste se si ndihej dhe ai mund të shprehte të gjitha ato që mendonte dhe i mbante të ndrydhura brenda në shpirt.Me të dhe me Sonjën hapej fare lehtë.Por tani,edhe pse nuk ishte më,Andrea ndihej i kënaqur që gjyshi ishte në parajsën e Zotit,në një vend ku sipas tij,meritonte të ishte plotësisht.

Vepra te ngjashme
Autori: Vahide Hyseni · Lloji: Tregim · Tema: Cfarē do të beja po te isha arkitekte
Unë po të isha arkitekte do të ndryshoja gjithqka.Do të ndërtoja spitale,fabrika. Në të cilat do të shëroheshin qindra e mijra njerëz dhe në fabrika do të prodhoheshin. Produkte vendore,do ...
Autori: Kevin Çika · Lloji: Tregim · Tema: Natë e frikshme
Prindërit e mi shkuan në Tiranë për një vizitë.Unë do qëndroja me vëllain e madh. U gëzova shumë.Mund ta kaloja kohën duke luajtur bashkë me të,pa u shqetesuar për asgjë.Por vetëm një orë më vonë vellain e thërrasin shokët.Ai d...
Autori: ismail kadare · Lloji: Tregim · Tema: Permbajtja
Perballe njera-tjetres jane dy familje qe jetojne ne rrafshin e dukagjinit,ne pjesen veriore te shqiperise.Ne ate kohe mbizoteronte ligji I kanunit dhe familjeve berishajve ishte vrare djali I tyre nga familja kryeqyqeve dhe sipas ligjitte kanunit kerkoh...
Autori: shpetim xhelili · Lloji: Tregim · Tema: nje djal ne nat te bukur
ishte nje djal i vetem i cili nuk kishte prinder. ai pas disa viteve shkoi ne nje qytet ,atje gjeti nje banes te madhe , dhe ta ni ai kur u rrit u martua me nje princez dhe tani ube edhe ai princ. kur tani ai kaloi shum dite te bukura me gruan e tij qe...
Autori: Dena · Lloji: Tregim · Tema: Jeto me pastertine e shpirtit
A ka dite kur ndiheni as e lumtur as e trishtuar? A ka momente jeni me e lumtura ne bote? A ka caste kur ju duket sikur bota bie mbi ju ? A ka raste kur mbesni e zhgenjyer nga dikush apo dicka? A ka momente ku beheni xheloze ndaj dikujt? A...
Autori: Anonim · Lloji: Tregim · Tema: Aventure
Jemi ne Angline e vjeter, nje vend ku shkenca ne ate kohe ishte nje nga fushat me te rendesishme te jetes qe do te shenonte zhvillimin e metejshem te njerezimit. Aty, ne qender te Londres, ndodheshin zyrat me te medha te kesaj fushe e prane tyre ndodhej n...
Autori: Soena Sheshi · Lloji: Tregim · Tema: Nje sirene e vogel qe enderronte.. (tregim fantastiko-shkencor)
Na ishte njehere e nje kohe nje sirene e vogel. Kjo sirene na e kishte emrin Niksi. Ishte bjonde me disa guaska, te stolisura ne menyre te mrekullueshme , ne floket e saj dhe disa sy vezullues qe ndriconin kudo shkonte.Nje dite kjo sirene po notonte ne ...
Autori: Enxhi · Lloji: Tregim · Tema: tregimi rrefimtar
Ate dite,me damiljen vendosem qe te benim nje piknik ne natyre sebashku me kushurinjte e mi , te cilet kishin ardhur per te kaluar pushimet.Dielli sapo ishte shfaqur ne arenen qiellore , dhe ne po benim gati vendin ku do te qendronim. Duke u argetuar , pa...
Autori: anjeza zhitia · Lloji: Tregim · Tema: fshat
fshati im esht shum i bukur dhe ka fusha pyje male ky esht fshati im ne luajm vrapojm por ka edhe kafsh te cilat te gjith njerzit i duan ato jan lopa kali qeni macja e ka shum eshum te tjera ne tegjish e dum fshatin ton sepse ka lule pem dhe shum e...
Autori: anjezzaa balidemaj · Lloji: Tregim · Tema: drin balidemaj
ishte nje dite e keqe per mua e kujtoj edhe sot ishte nje here nje, djal i cili ishte shpirt mire dhe zemer mire ai ishte ne klasen e 4 kurse une ne te 3 ai ishte nxenes i mire mire po ai doli ne klasen e 5 kurse une ne te 4 une nje nate duke nejtur babai...
Autori: Lum Hamiti · Lloji: Tregim · Tema: skamja
I VETMUARI Në rrugët historike të Prishtinës shtrihej i vetmuari. I leckosur dhe nën mendime ngrohte duartë e ngrira nga ftohtësija e dimrit, faqet iu kishin zbehur, dhe shpresat iu kishin shuar, këmbët e zbathura shkonin...
Autori: Argita Nerpjetri · Lloji: Tregim · Tema: Endrrat pertej hapesires
Tashme isha pesdhjete mije yje drite larg mga familja ime dhs kjo ndodhi fale kureshtjes time.Ne nje dite te bukur une dhe familja ime vendosem te benim nje shetitje dhe gjithashtu largoheshim pak nga jeta e perdtishme. Gjithashtu menduam qe te benim edhe...
Autori: Anja · Lloji: Tregim · Tema: dashuria
Si mund te te urrej? Kur qelizat e mia ne cdo moment ulerasin emrin tend? Si mund une te tmbaj inat e tmos dua te tflas?! Kur vite me rradhe e kam enderruar dicka te tille?? Kur cdo mengjes zgjohem me ty e ngrysem me ty? E si mund un dashuri, te fillo...
Autori: Elda J. Pere · Lloji: Tregim · Tema: Jeta e vdekur
27 Nentor 1999. Nate. Pak minuta para se akrepi te shenoje 00:00. FIllimi I nje dite te re. Ose… Djaloshi kishte rene gjume disa ore perpara, ndersa prinderit po behen gati per te fjetur. Deri tani po flisnin per te ardhmen e djalit, se si mund te luft...




Komentet e fundit!

Emri: Rina
Email: wonder.love.you@gmail.com
Komenti: Eshte pjese e librit qe kam botuar ! :D

Emri: klaeda
Email: klaedabelba@info.com
Komenti: shume e dhimbshme.



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com