Data e postimit: 2014-11-15 15:36:07
Lexime: 5763
Iken...
Autori: Arta Lleshi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Ata u larguan
Shkolla: "e Re"
Klasa: 9b
Qyteti: Durres
E-mail: Email eshte i fshehur!


Ikën...
Ai tashme ishte larguar nga kjo bote,nga bota e te gjalleve.Ishte larguar ashtu sikurse largohen dallendyshet ne sezonin e dimrit por ne dallim nga dallendyshet ai nuk do kthej me kurre ne kete bote.La njerez shume te rendesishem per ate pas,por ne veçanti la ate...Miken e tij per koke.Jane bere kater vite dhe mikja e tij akoma nuk e pranon qe ai ka vdekur,nuk e pranon qe ai nuk jeton me dhe qe ka ikur ne boten e pertejshme.Nuk e pranonte jeten pa ate,nuk e donte jeten pa kushririn e saj.Dhimbja te gerryen shpirtin e ta merr ate,ajo ndihej e pafuqishme,ndihej nje e vdekur ne trup te te gjallit.Kaluan dite,net,jave,muaj vite dhe nje dite vendosi qe te shkonte tek varri i tij,po fillonte ta pranonte pak nga pak qe ai nuk eshte me .Pa i treguar askujt ajo u nis te varrezat .teksa mori kodren dhe mberriti tek dera e gjelbert dhe paksa e ndryshkur e varrezave,ajo nuk mundi te mbahej me,nuk mundi te qendronte e forte.Teksa shihte pllaken e mermerit, asaj i rreshkiti nje lot ,i cili pershkoi faqet e saja te lemuara sikur te ishte ne rreke uji.Hodhi syte ne anen tjeter dhe shikoi varrin e vellait te tij te vogel(kushririt te vogel te saj) dhe neper dhembe tha:”Perse duhet te jetojne te vjeterit dhe te vdesin te rinjte???” “Perse valle??? “
Kur i erdhi vdekja ai do mbushte nente vjeç,si shum femije te tjere edhe ai kishte dashur shume qe te kishte ne biqiklete.Ajo i kishte premtar qe do tia dhuronte per ditelindje por ate dite ,diten e ditelindjes se tij , ai vdiq.U coptua ne ate aksident te tmerrshem sebashku me mikun e saj per koke(vellain e tij te madh ).Ajo kurr nuk e kishte harruar premtimin e dhene dhe ia kishte sjelle biqikleten.Por tashme ishte teper vone, ai , kusheriri i vogel i saj kishte vdekur tashme.Ajo nuk do e shihte duke i ngare asaj biqiklete,nuk do e shihte me te buzeqeshur ngaqe ai tashme do kishte nje biqiklete.Ne dore mbante nje buqete me lule paksa te vyshkura sikur shpirti i saj. I mori lulet dhe i vendosi ne pllaken e mermerte te cilen e kishte pushtuar pluhuri dhe disa shkurre nga anash.Edhe ato dreq lulesh do thaheshin,do kalbeshin ashtu sikur po iu kalbte trupi ne toke te dy kusherirve te saj. Qante si e marre ,sepse e dinte se nuk mund te behet asgje qe ata te ktheheshin perseri.Mori nje farsolete nga xhepi i cantes se saj dhe fshiu pllakezat e mermerta qe kishin filluar te perqaheshin . Po fshinte mermerin dhe po shikonte fotot e tyre ne pllakezat e varrit.Nuk ndjehej fare mire dicka po ia zinte frymen ,po ia merrte shpirtin.U ul mbi varrin e tij dhe qante sa mezi merrte fryme.Ashtu shtrire mbi varr me gjithe forcen e saj bertiti: “Perse ike?? “ , “Perse tu desh qe te me lije mua vetem ne kete bote te ndyre e me njerez te ndyre?” ...Ajo bertiste e cirrej kot sepse te gjitha ishin pytje pa pergjigje.Ndoshta pergjigjet do i merrte kur ta takonte ate,ne boten e pertejshme.Kur i humbet njerezit iu kupton vleren e tyre ne jeten tende.Mungesa e tyre te gerryen shpirtin.Te vret.Edhe ajo tashme ishte vrare,ishte nje njeri i gjalle por qe perbrenda kishte vdekur.Kishte harruar se cdo te thonte te buzeqeshje me te vertete.Kishte harruar se cdo te thonte te jesh e lumtur.Dinte vecse te bente nje buzeqeshje fallco dhe te aktronte ate vajzen e lumtur.Te gjithe e dinin per te forte,e njihnin si nje njeri qe nuk i ishte coptuar kurre shpirti.Ata goboheshin.Ata nuk njihnin asnje pjese te shpirtit te saj ,nuk e njihte askush ne brendesi,madje as familja e saj dhe as shoqja e saj e ngushte.Ajo ishte e paparashikueshme.Ishte dobesuar shume tashme,Saqe vetem kockat i peshonin.Shkonte ne kishe rregullisht.Lutej per ta dhe per familjen e saj.E dinte qe kusheriri i saj po e shikonte dhe po e ruante nga lart.Por ajo e donte ketu ne toke.E donte prane vetes .Ja qe kjo ishte e pa mundur.Cdo nate i krijohej imazhi i tij ne mendjen e saj.I krijohej ndjesia qe ai ishte ne dhomen e fjetjes se saj.Ne shum momente mendonte se ishte e cmendur ,por ne te vertete nuk ishte .Ajo ndjente pranine e shpirtit te tij afer vetes se saj.Ajo duhej ta linte te shkonte,duhej ta linte qe shpirti i tij te binte ne paqe ,por per ate kjo ishte shume e veshtire.Sa shume nete jastiku i saj eshte kapluar nga lotet.Mengjeset e saja me floke te shushuritura dhe syte e saj qe ishin bere te kuq flake.Askush nuk e kuptonte se ne c’gjendje ishte ajo.Njehere edhe i kishte uruar vdekjen vetes se saj.I mungonte ai.Kusheriri i saj.Erdhi dita qe e pranoi qe ai tashme nuk jeton me,e pranoi qe nuk do ishte me qe ti jepte keshilla.Ajo pranoi mungesen e tij ne kete bote.Ne biseden e fundit midis tyre ai i kishte thene:”Me bej krenar !!!” Ajo eshte perpjekur qe gjate gjithe viteve ta beje ate krenar.Shpeson qe ai e ka pare nga lart dhe eshte ndjere krenar. "Thone se njerzit shendrrohen ne yje kur vdesin,keto ishin legjenda te shkeputura nga perrallat me mbret , por e verteta ishte se cdo njeri i dashur per ne qe vdes, shendrrohet yll brenda universit te shpirtit tone.”

Vepra te ngjashme
Autori: Jona Ago · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Familja
Tani ndihem cudicem, njekohesisht i mbushur me vorbulla ndjesish qe krijohen ne brendesin time, i carmatosur nga vemenedja e cdo mendimi tjeter, i gjendur me nje flet dhe nje laps ne dore, them se tani fytyra ime ka marre nje nur te vecant dhe nje buzqesh...
Autori: fatjon bytyqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: biologjia
pasioni im per biologjine prej qe isha femije , kam shetitur shume neper natyre.. gjate ecjes nuk njihja asnje gjallese qe shihja.. Me interesonte te dija shume per natyren .gjate shkuarjes se pare neper fshatra , me pelqente bukurine qe e kishte na...
Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Motra
Dhe un si gjith te tjeret kam moter.Por une kam moter me nje lidhje te vecante lidhje zemre.Ajo eshte shoqja ime prej 2vitesh por une e quaj moter,sepse ajo me ka qendruar pran ne cdo moment ne cdo,ka qen afer meje e me ka fshi lotet me ka bere te qesh dh...
Autori: A.N · Lloji: Ese pershkruese · Tema: gjuha shqipe
Sami Frasheri ka thene per gjuhen: “Shenja e kombesise eshte gjuha, cdo komb mbahet nga gjuha. Kur nje komb e humb gjuhen, humb edhe veten” Gjuha është zëri i shpirtit të një kombi. Gjuha jonë shqipe është një ndër gjuhet më të lashta të...
Autori: Arisigena Gjongecaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Malli per gjyshen time
ymë. Dje me 23 mars u fute në dhè dhe ti,gjyshe e dashur ike dhe më le . Re në një gjumë aq të thellë ,saqë as lutjet e mia për t'u zgjuar nuk funksionuan dhe hyre në dhè por s'më more me vete të të shoqëroja edhe pse t'u luta . Të pyet...
Autori: lundea veizaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vjeshta nje pranver e dyte
pas te nxehtit pervelues te gushtit pergatitja per shira te rrembyer per njerez qe nxitojne te shkojne ne pune ,ne shkolle dhe kudo ku jeta ua servir vjen Vjeshta si nje pranver e dyte zogjet fillojne te shtegetojne e te udhetojne drejt vendeve te ngrohta...
Autori: Korab Bajqinca · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Në këtë ese përshkruhet gëzimi im që kam për stinën e dimrit.
U zgjova në mëngjes dola te dritarja pashë të gjitha fushat të gjitha malet,kodrat,tokën të mbuluar me një shtresë dëbore të madhe, ajo kishte mbuluar edhe pemët.Pyete veten sa bukur u dukeshin?Aq bukur të bardha sikur të ishin nga akulli,un...
Autori: Florind Gjyriqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Per njerezit te cilet jane ndryshe.
Pasi shetita te gjithe boten vendi I fundit ishte Antraktida nje continent I madh dhe I bardhe.Ne Antraktide takova dy te panjohure te cilet kishin ardhur per te eksploruare vendin.Ata ishin veshur pothuajse njelloj me njeri tjetrin,ne koke kishin nganje ...
Autori: Nevrus Zaimi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Muaji i Letersise
Librat janë mjeshtra që na udhëzojnë pa shufra, pa fjalë dhe zemërim, pa kërkuar para. Nëse i kërkon, ata nuk fshihen, nëse gabon, ata nuk qortojnë; nëse jeni injorant, ata nuk tallen me ju. Librat janë miqtë më besnikë. Miqtë tanë mu...
Autori: megi hasrama · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pasqyrat
para pasqyres mund te shohesh ghithcka qe ti deshiron ne jet te jeteve.nje pasqyr e thjesht ti shikon shembellimin tend ndersa pasqyra magjike ti shikon ate qe te mungon.psh.rejsi nje djal 8 vjecar e kishte humbur familjen gjate luftes ne kosov dhe kish m...
Autori: Naim Frasheri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vjeshta
Vjeshta Era qe frynte tani nuk ishte as ai flladi i lehte i pranveres,as ai veriu i veres;ajo ishte nje ere krejt tjeter. Ajo s'kishte as eren e endshme qe sillte ne fejet e hundes ne kohen e pranveres,as edhe freskine qe i jepte trupit ne vere. P...
Autori: D.A · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pse na sherbejne librat?
Te futesh mes qindra faqesh e te thithesh nektarin si bleta,te jetosh me boten e autorit,te degjosh zerin e tij,te thenat,te pa thenat e sekretet e tij.Kjo do te thote te lexosh nje liber ne pamje te pare,por jo,kjo do te thote te behesh pjese e asaj bote...
Autori: genti · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Endraa
..Dhe ne ate cast mu shfaqe ti ...
Autori: Megi Barci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ardhmja jone
E ardhmja nuk eshte vetem nje pjese ne jeten tone. Ate duhet ta mendojme gjate gjithe kohe dhe jo si zakonisht kur kemi mbushur 18 vjec. Edhe pse ne jemi te vegjel duhet te kemi endrra per te ardhmen dhe te besojme ne to sikur do te plotesohen neser. "Bes...




Komentet e fundit!

Emri: greis
Email: greis@me.com
Komenti: nuk kam fjale per te thene jam e mahnitur



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com