Data e postimit: 2014-11-15 15:36:07
Lexime: 5680
Iken...
Autori: Arta Lleshi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Ata u larguan
Shkolla: "e Re"
Klasa: 9b
Qyteti: Durres
E-mail: Email eshte i fshehur!


Ikën...
Ai tashme ishte larguar nga kjo bote,nga bota e te gjalleve.Ishte larguar ashtu sikurse largohen dallendyshet ne sezonin e dimrit por ne dallim nga dallendyshet ai nuk do kthej me kurre ne kete bote.La njerez shume te rendesishem per ate pas,por ne veçanti la ate...Miken e tij per koke.Jane bere kater vite dhe mikja e tij akoma nuk e pranon qe ai ka vdekur,nuk e pranon qe ai nuk jeton me dhe qe ka ikur ne boten e pertejshme.Nuk e pranonte jeten pa ate,nuk e donte jeten pa kushririn e saj.Dhimbja te gerryen shpirtin e ta merr ate,ajo ndihej e pafuqishme,ndihej nje e vdekur ne trup te te gjallit.Kaluan dite,net,jave,muaj vite dhe nje dite vendosi qe te shkonte tek varri i tij,po fillonte ta pranonte pak nga pak qe ai nuk eshte me .Pa i treguar askujt ajo u nis te varrezat .teksa mori kodren dhe mberriti tek dera e gjelbert dhe paksa e ndryshkur e varrezave,ajo nuk mundi te mbahej me,nuk mundi te qendronte e forte.Teksa shihte pllaken e mermerit, asaj i rreshkiti nje lot ,i cili pershkoi faqet e saja te lemuara sikur te ishte ne rreke uji.Hodhi syte ne anen tjeter dhe shikoi varrin e vellait te tij te vogel(kushririt te vogel te saj) dhe neper dhembe tha:”Perse duhet te jetojne te vjeterit dhe te vdesin te rinjte???” “Perse valle??? “
Kur i erdhi vdekja ai do mbushte nente vjeç,si shum femije te tjere edhe ai kishte dashur shume qe te kishte ne biqiklete.Ajo i kishte premtar qe do tia dhuronte per ditelindje por ate dite ,diten e ditelindjes se tij , ai vdiq.U coptua ne ate aksident te tmerrshem sebashku me mikun e saj per koke(vellain e tij te madh ).Ajo kurr nuk e kishte harruar premtimin e dhene dhe ia kishte sjelle biqikleten.Por tashme ishte teper vone, ai , kusheriri i vogel i saj kishte vdekur tashme.Ajo nuk do e shihte duke i ngare asaj biqiklete,nuk do e shihte me te buzeqeshur ngaqe ai tashme do kishte nje biqiklete.Ne dore mbante nje buqete me lule paksa te vyshkura sikur shpirti i saj. I mori lulet dhe i vendosi ne pllaken e mermerte te cilen e kishte pushtuar pluhuri dhe disa shkurre nga anash.Edhe ato dreq lulesh do thaheshin,do kalbeshin ashtu sikur po iu kalbte trupi ne toke te dy kusherirve te saj. Qante si e marre ,sepse e dinte se nuk mund te behet asgje qe ata te ktheheshin perseri.Mori nje farsolete nga xhepi i cantes se saj dhe fshiu pllakezat e mermerta qe kishin filluar te perqaheshin . Po fshinte mermerin dhe po shikonte fotot e tyre ne pllakezat e varrit.Nuk ndjehej fare mire dicka po ia zinte frymen ,po ia merrte shpirtin.U ul mbi varrin e tij dhe qante sa mezi merrte fryme.Ashtu shtrire mbi varr me gjithe forcen e saj bertiti: “Perse ike?? “ , “Perse tu desh qe te me lije mua vetem ne kete bote te ndyre e me njerez te ndyre?” ...Ajo bertiste e cirrej kot sepse te gjitha ishin pytje pa pergjigje.Ndoshta pergjigjet do i merrte kur ta takonte ate,ne boten e pertejshme.Kur i humbet njerezit iu kupton vleren e tyre ne jeten tende.Mungesa e tyre te gerryen shpirtin.Te vret.Edhe ajo tashme ishte vrare,ishte nje njeri i gjalle por qe perbrenda kishte vdekur.Kishte harruar se cdo te thonte te buzeqeshje me te vertete.Kishte harruar se cdo te thonte te jesh e lumtur.Dinte vecse te bente nje buzeqeshje fallco dhe te aktronte ate vajzen e lumtur.Te gjithe e dinin per te forte,e njihnin si nje njeri qe nuk i ishte coptuar kurre shpirti.Ata goboheshin.Ata nuk njihnin asnje pjese te shpirtit te saj ,nuk e njihte askush ne brendesi,madje as familja e saj dhe as shoqja e saj e ngushte.Ajo ishte e paparashikueshme.Ishte dobesuar shume tashme,Saqe vetem kockat i peshonin.Shkonte ne kishe rregullisht.Lutej per ta dhe per familjen e saj.E dinte qe kusheriri i saj po e shikonte dhe po e ruante nga lart.Por ajo e donte ketu ne toke.E donte prane vetes .Ja qe kjo ishte e pa mundur.Cdo nate i krijohej imazhi i tij ne mendjen e saj.I krijohej ndjesia qe ai ishte ne dhomen e fjetjes se saj.Ne shum momente mendonte se ishte e cmendur ,por ne te vertete nuk ishte .Ajo ndjente pranine e shpirtit te tij afer vetes se saj.Ajo duhej ta linte te shkonte,duhej ta linte qe shpirti i tij te binte ne paqe ,por per ate kjo ishte shume e veshtire.Sa shume nete jastiku i saj eshte kapluar nga lotet.Mengjeset e saja me floke te shushuritura dhe syte e saj qe ishin bere te kuq flake.Askush nuk e kuptonte se ne c’gjendje ishte ajo.Njehere edhe i kishte uruar vdekjen vetes se saj.I mungonte ai.Kusheriri i saj.Erdhi dita qe e pranoi qe ai tashme nuk jeton me,e pranoi qe nuk do ishte me qe ti jepte keshilla.Ajo pranoi mungesen e tij ne kete bote.Ne biseden e fundit midis tyre ai i kishte thene:”Me bej krenar !!!” Ajo eshte perpjekur qe gjate gjithe viteve ta beje ate krenar.Shpeson qe ai e ka pare nga lart dhe eshte ndjere krenar. "Thone se njerzit shendrrohen ne yje kur vdesin,keto ishin legjenda te shkeputura nga perrallat me mbret , por e verteta ishte se cdo njeri i dashur per ne qe vdes, shendrrohet yll brenda universit te shpirtit tone.”

Vepra te ngjashme
Autori: G.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria per nenen
NENA , NJE EMER I RENDESISHEM NE JETEN TONE . NE MOMENTIN KUR AJO NEVE NA ZGJON NE MENGJES DHE NA BEN MENGJESIN GATI , NA SHKON DITA PER BUKURI . DASHURIA E NENES PER NE NUK KRAHASOHET ME ASNJE DASHURI TJETER NE BOTE . NENA , PO ASHTU ESHTE DHE DO TE MBET...
Autori: Lola Tahiri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera
Ne pranvere lilezojne lulet.Dielli vizellon.Lulet jane te bukura.Pemet lulezojne.Pranvera fillon me 21 mars dhe mbaron me 22 Qershor.Pemet zbukurohen bukur.Ne pranvere femijet luajne.Ne pranvere moti nuk eshte edhe shume i nxehte eshte edhe pak i ftohte.A...
Autori: Blerta Olluri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena
Te kam borxh tere ato vite,muaj,dite pa gjume ne sy qe ndenje mbi mua kur ndihesha e semur.Te kam borxh tere ato moslodhje per kujdesin ndaj meje.Ehh nene,sa emer i shenjt e shtrenjt.Ndoshta gjithqka mund te mblihet ne bote,por jo edhe dashuria,eshte edhe...
Autori: Filani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Miqësia
MIQËSIA Vazhdimisht mendoja për këtë fjalën “Miqësi”,dhe pyesja veten:”Pse është kjo fjalë kaq e domosdoshme dhe e përdorshme në jetën tonë?” Për këtë pyetje që i’a kisha shtruar vetes për kaq kohë më erdhën në mendje d...
Autori: ARNISA BRAHIMI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: PER FESAT E FUNDVITIT
Festa e viti te ri Festa ime e preferuar eshte njera prej diteve me te festuar ne Bote secili popull e feston vitin e ri ne menyren e ti ne festojm vitin e ri me 31 dhjetor e vendosem pemen e viti te ri ne nje cep te shtepis e zbukurojm me drita ne diten ...
Autori: Tea Sinani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: gjyshja ime
Gjyshja ime Syte e saj shigjet,duart e saj te arta seq me kan ngjare me kan ngjare pranvere dhe lulen e rrall, Lulja e pare ne pranvere ate me kujton buzqeshjen e saj te embel askush se mohon.Dielli i pare ne vere perseri ma kujton por...
Autori: Anxhela Stafa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: endrrat tona
Te gjithe ne kemi nje enderr,nje pasion,nje deshir qe na terheq drejt nje te ardhmje te suksesshme.Pasioni lind me kalimin e kohes dhe shum shpejt pa e kuptuar behet si nje rrjedh lumi e rrembyeshme qe na merr me vete. Pasioni im qe me mrekullon eshte ma...
Autori: Lena · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Enderrat
-Mundohesh te bindesh veten se dita me e bukur e jetes nuk ka arritur ende. Jeton me kete ndjenj me muaj e vite te tera. Sa me shum qe kalon koha aq me teper e kupton se sa e bukur qe eshte jeta dhe me plot befasira. Siq dihet qdo njeri ka deshira nje pre...
Autori: ana.ana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pushimet
Hapa dritaren.Ishte errësirë e madhe.Yjet po ndriçonin bashkë me hënën.Teksa po mendoja për shkollën papritmas hyra në një botë tjetër.Aty ku bashkohen gjithmonë shpresat,aty ku janë edhe ëndërrat.Ishte një ditë vere e nxehtë,teksa diel...
Autori: KLARISA OSMANI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shkolla
Ese: Marredhenia ime me shkollen. Si eshte dhe si duhet te jete. Shkolla eshte vendi ne te cilin njeriu kalon gjysmen e dites, dhe keshtu, dite pas dite, pothuajse gjysmen e jetes se tij. Pa shkolle “nuk ka jete”; kjo eshte edhe nje nder arsyet perse...
Autori: Xhulja Nikolla · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ndjenja e dashurise ne letersi
Dashuria, si ndjenjë themelore e qenies njerëzore, ka qenë burim frymëzimi për shkrimtarët dhe poetët në të gjitha kohërat. Nëpërmjet letërsisë, ata kanë shprehur ndjenjat më të thella të dashurisë, duke iu dhënë një dimension të ri...
Autori: genti · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Endraa
..Dhe ne ate cast mu shfaqe ti ...
Autori: miri hoxha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: miq e shoke
Miqesia eshte nje nga gjerat me te rendesishme ne jete. Cdokush e ka nje grup miqesie, nje mik te ngushte, nje njeri me cilin na pelqen te kalojme kohen, nje njeri ku gjithmone mund te mbeshtetemi. Miqesia e ngushte fillon qe ne femijeri, ku nje femije pe...




Komentet e fundit!

Emri: greis
Email: greis@me.com
Komenti: nuk kam fjale per te thene jam e mahnitur



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com