Data e postimit: 2014-11-15 15:36:07
Lexime: 5205
Iken...
Autori: Arta Lleshi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Ata u larguan
Shkolla: "e Re"
Klasa: 9b
Qyteti: Durres
E-mail: Email eshte i fshehur!


Ikën...
Ai tashme ishte larguar nga kjo bote,nga bota e te gjalleve.Ishte larguar ashtu sikurse largohen dallendyshet ne sezonin e dimrit por ne dallim nga dallendyshet ai nuk do kthej me kurre ne kete bote.La njerez shume te rendesishem per ate pas,por ne veçanti la ate...Miken e tij per koke.Jane bere kater vite dhe mikja e tij akoma nuk e pranon qe ai ka vdekur,nuk e pranon qe ai nuk jeton me dhe qe ka ikur ne boten e pertejshme.Nuk e pranonte jeten pa ate,nuk e donte jeten pa kushririn e saj.Dhimbja te gerryen shpirtin e ta merr ate,ajo ndihej e pafuqishme,ndihej nje e vdekur ne trup te te gjallit.Kaluan dite,net,jave,muaj vite dhe nje dite vendosi qe te shkonte tek varri i tij,po fillonte ta pranonte pak nga pak qe ai nuk eshte me .Pa i treguar askujt ajo u nis te varrezat .teksa mori kodren dhe mberriti tek dera e gjelbert dhe paksa e ndryshkur e varrezave,ajo nuk mundi te mbahej me,nuk mundi te qendronte e forte.Teksa shihte pllaken e mermerit, asaj i rreshkiti nje lot ,i cili pershkoi faqet e saja te lemuara sikur te ishte ne rreke uji.Hodhi syte ne anen tjeter dhe shikoi varrin e vellait te tij te vogel(kushririt te vogel te saj) dhe neper dhembe tha:”Perse duhet te jetojne te vjeterit dhe te vdesin te rinjte???” “Perse valle??? “
Kur i erdhi vdekja ai do mbushte nente vjeç,si shum femije te tjere edhe ai kishte dashur shume qe te kishte ne biqiklete.Ajo i kishte premtar qe do tia dhuronte per ditelindje por ate dite ,diten e ditelindjes se tij , ai vdiq.U coptua ne ate aksident te tmerrshem sebashku me mikun e saj per koke(vellain e tij te madh ).Ajo kurr nuk e kishte harruar premtimin e dhene dhe ia kishte sjelle biqikleten.Por tashme ishte teper vone, ai , kusheriri i vogel i saj kishte vdekur tashme.Ajo nuk do e shihte duke i ngare asaj biqiklete,nuk do e shihte me te buzeqeshur ngaqe ai tashme do kishte nje biqiklete.Ne dore mbante nje buqete me lule paksa te vyshkura sikur shpirti i saj. I mori lulet dhe i vendosi ne pllaken e mermerte te cilen e kishte pushtuar pluhuri dhe disa shkurre nga anash.Edhe ato dreq lulesh do thaheshin,do kalbeshin ashtu sikur po iu kalbte trupi ne toke te dy kusherirve te saj. Qante si e marre ,sepse e dinte se nuk mund te behet asgje qe ata te ktheheshin perseri.Mori nje farsolete nga xhepi i cantes se saj dhe fshiu pllakezat e mermerta qe kishin filluar te perqaheshin . Po fshinte mermerin dhe po shikonte fotot e tyre ne pllakezat e varrit.Nuk ndjehej fare mire dicka po ia zinte frymen ,po ia merrte shpirtin.U ul mbi varrin e tij dhe qante sa mezi merrte fryme.Ashtu shtrire mbi varr me gjithe forcen e saj bertiti: “Perse ike?? “ , “Perse tu desh qe te me lije mua vetem ne kete bote te ndyre e me njerez te ndyre?” ...Ajo bertiste e cirrej kot sepse te gjitha ishin pytje pa pergjigje.Ndoshta pergjigjet do i merrte kur ta takonte ate,ne boten e pertejshme.Kur i humbet njerezit iu kupton vleren e tyre ne jeten tende.Mungesa e tyre te gerryen shpirtin.Te vret.Edhe ajo tashme ishte vrare,ishte nje njeri i gjalle por qe perbrenda kishte vdekur.Kishte harruar se cdo te thonte te buzeqeshje me te vertete.Kishte harruar se cdo te thonte te jesh e lumtur.Dinte vecse te bente nje buzeqeshje fallco dhe te aktronte ate vajzen e lumtur.Te gjithe e dinin per te forte,e njihnin si nje njeri qe nuk i ishte coptuar kurre shpirti.Ata goboheshin.Ata nuk njihnin asnje pjese te shpirtit te saj ,nuk e njihte askush ne brendesi,madje as familja e saj dhe as shoqja e saj e ngushte.Ajo ishte e paparashikueshme.Ishte dobesuar shume tashme,Saqe vetem kockat i peshonin.Shkonte ne kishe rregullisht.Lutej per ta dhe per familjen e saj.E dinte qe kusheriri i saj po e shikonte dhe po e ruante nga lart.Por ajo e donte ketu ne toke.E donte prane vetes .Ja qe kjo ishte e pa mundur.Cdo nate i krijohej imazhi i tij ne mendjen e saj.I krijohej ndjesia qe ai ishte ne dhomen e fjetjes se saj.Ne shum momente mendonte se ishte e cmendur ,por ne te vertete nuk ishte .Ajo ndjente pranine e shpirtit te tij afer vetes se saj.Ajo duhej ta linte te shkonte,duhej ta linte qe shpirti i tij te binte ne paqe ,por per ate kjo ishte shume e veshtire.Sa shume nete jastiku i saj eshte kapluar nga lotet.Mengjeset e saja me floke te shushuritura dhe syte e saj qe ishin bere te kuq flake.Askush nuk e kuptonte se ne c’gjendje ishte ajo.Njehere edhe i kishte uruar vdekjen vetes se saj.I mungonte ai.Kusheriri i saj.Erdhi dita qe e pranoi qe ai tashme nuk jeton me,e pranoi qe nuk do ishte me qe ti jepte keshilla.Ajo pranoi mungesen e tij ne kete bote.Ne biseden e fundit midis tyre ai i kishte thene:”Me bej krenar !!!” Ajo eshte perpjekur qe gjate gjithe viteve ta beje ate krenar.Shpeson qe ai e ka pare nga lart dhe eshte ndjere krenar. "Thone se njerzit shendrrohen ne yje kur vdesin,keto ishin legjenda te shkeputura nga perrallat me mbret , por e verteta ishte se cdo njeri i dashur per ne qe vdes, shendrrohet yll brenda universit te shpirtit tone.”

Vepra te ngjashme
Autori: Blerta Sinanaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Libri
Te shkruash per librin eshte kenaqesi e madhe sepse ai eshte nje kopesht me lule te bukura.Dashuria me e madhe eshte per librin .Kur hyn ne boten e tij nuk mund te dalesh me sepse te frymezon , qdo kapitull te len mbres libri eshte sikur kaltersia e pafu...
Autori: Ni-gers kuksioni · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pasioni
Ju ka dhene zysha e gjuhes detyre per te ber ese me teme vk per pasionin tuaj deri n pasdite Pz nuk di cfare me shkrujt po shnet bisha
Autori: Greselda Baci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta
A e ke keni ven re , se shpesh e humbim sensin e kohes. Shpesh harrojme se sa e sa minuta ikin e treten pertej ne oqeanin e pafund te marramendjes, dhe harrojme se po harxhojme dite e dite te tera qe njerezit luten me shpirt ti kene e tju rikthehen. Dhe j...
Autori: A.....A K.....A · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ATDHEU
Vitet kalonin dhe çdo nentor festohej zhurmshem, por ky vit eshte ndryshe, eshte Vitet kalonin dhe çdo nentor festohej zhurmshem, por ky vit eshte ndryshe, eshte njesoj sikur te mbyllesh nje kapitull te nje libri plote me ngjarje, sikur te mbyllesh Jam...
Autori: G.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria per nenen
NENA , NJE EMER I RENDESISHEM NE JETEN TONE . NE MOMENTIN KUR AJO NEVE NA ZGJON NE MENGJES DHE NA BEN MENGJESIN GATI , NA SHKON DITA PER BUKURI . DASHURIA E NENES PER NE NUK KRAHASOHET ME ASNJE DASHURI TJETER NE BOTE . NENA , PO ASHTU ESHTE DHE DO TE MBET...
Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ese per" Shpresen"
Shpresa na mban gjalle. Ajo eshte gershetimi i te mirave ne kete jete. Po nuk pate shprese je asgje je nje njeri bosh qe iken vetem ku te te cojne kembet dukesh i pa orientua pa busull .Jeta ka te mira dhe te keqija, ajo eshte e mbushur plpt rreziqe me ...
Autori: vjollca · Lloji: Ese pershkruese · Tema: MATURANTET
ESE:MATURANTET Te shkruash per nje tem kaq te rendesishme nuk eshte fare e lehte sepse qdo bashkim i shkronjave te jep nje ndjenje te re qdo bashkim i fjaleve te kujton diqka te shkuar ndersa qdo lot qe pikon nga syri te kujton nje te kaluar sa veshtir...
Autori: KLARISA OSMANI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shkolla
Ese: Marredhenia ime me shkollen. Si eshte dhe si duhet te jete. Shkolla eshte vendi ne te cilin njeriu kalon gjysmen e dites, dhe keshtu, dite pas dite, pothuajse gjysmen e jetes se tij. Pa shkolle “nuk ka jete”; kjo eshte edhe nje nder arsyet perse...
Autori: Diellza Kllokoqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shkolla
Per mu tashme kane kaluar 7 vite shkollore kaluan shume shpejt em gezim hidherim pore edhe thashetheme mes shoqerise shoqerine e pare enjoha ne bankat shkollore vitet shkollore kaluan shume shpejt sa me mbeten edhe 2 vite mesim por nuk do ta harroje kurr...
Autori: ADELAJDA PRENGA · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ndyshimi i koherave
Metamorfoza! Në një ditë të bukur me diell dola shëtitje në zemër të metropolit tone. Kishte shumë , shumë lëvizje , njerëz të ndryshëm qe ndiqnin rrugë të kundërta me njëri-tjetrin.Sec dëgjoje disa zhurma makinash , bori të pafundme...
Autori: madita syla · Lloji: Ese pershkruese · Tema: "Vendlindja''
"Vendlindja" Ne vendlindjen time shume zogj cicerojne e ne kaltersi shume pllumba fluturojne.O vendlindja ime o me e shenjta ty do te dua sa te jet jeta.Lulet qelin ngjyra-ngjyra sa e bukur qe eshte natyra.Moj vendlindja ime askund s'do te shkoj je ma ...
Autori: Maria · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Udhetimi im ne Amsterdam.
Zilja e alarmit ra. U zgjova me pertese dhe e fika. Pas disa sekondash hapa syte dhe sapo pashe valixhen e mbyllur, energjia me pushtoi te gjithen. Zbrita duke rreshkitur shkallet dhe pashe mamin, babin, motrat teksa conin valixhet ne taxi. Vrapova lart d...
Autori: Kris Hasa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nene Tereza – Vlera ne kohera te erreta
Nene Tereza – Vlera ne kohera te erreta Shekulli XX do te mbahet mend ne shume menyra si shekulli i imazheve te shtirura. Jetonin politikane qe fshehnin egoizmin e tyre pas disa buzeqeshjeve verbuese. Super modelet erresonin syte e njerezve duke pe...
Autori: XHENI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: NENE
AJO ESHTE MAMAJA IME! Tashme jam e rritur. Nuk mund te them se jam femije. Erdha deri ketu ku jam. Nuk isha vetem gjate rruges. Isha me ikonen time. Isha me ate qe me beri ajo qe jam sot. Ajo eshte mamaja ime. Jeta ime eshte e varur nga ajo. S’mund te...




Komentet e fundit!

Emri: greis
Email: greis@me.com
Komenti: nuk kam fjale per te thene jam e mahnitur



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2025 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com