YourLiterary.com | Shqip | Mobile version | Vepra

Home Posto vepren tende

Abonohu Projekte

Ese Tekste Poezi Hartime Pershkrime Fabula Tregime Te tjera

Data e postimit: 2013-07-15 18:03:16
Lexime: 11627

Gjashte shoke ne aventure

Like 8

Dislike 2

Autori: Tedi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Aventure
Shkolla: Papa Kristo Negovani
Klasa: 6A
Qyteti: Korce
E-mail: Email eshte i fshehur!

Gjashte shoke ambicioze, te emocionuar qendrojne ne rreze te malit te Gramozit dhe ishin gati per nje aventure te madhe, gati per te kaluar male, fusha, kodra e lumenj. Une, Kozi, Klausi, vellai i tij Enio, Fabiola, Petri dhe drejtuesi jone, babi im kishim marre te gjitha masat per t’ju ngjitur malit te Gramozit, si alpiniste te vertete. Te gjithe ishim veshur me bluza me menge te shkurtra, pasi shkolla sapo kishte mbaruar dhe ishte nje vape e madhe. U nisem shume heret ne mengjes, me qellim qe te mos na kapte vapa rruges. Çantat tona ishin te mbushura me ushqime dhe uje te mjaftueshem. Ishte hera e dyte qe ne ndermarrim nje aventure te tille. Heren e pare ne shkuam deri ne Shen Pjeter. Por kete here do te shkonim shume me larg.
Deri ne fshatin e Rehoves shkuam me makinen e babit tim. Nuk na mbanin kembet pasi ishim shume te gezuar per aventuren tone. Rruga nisi… dhe ne filluam te imagjinonim se c’vende do te shikonim. Shpejt arriten ne Shen Pjeter, vendi ku kishim shkuar heren ne pare. Arritem aq shpejt ne ate vend, sa menduam se me kete shpejtesi do te shkonim deri ne maje. Ndoshta heren e pare kishim qene me te vegjel dhe na eshte dukur rruga me e gjate ose kete here ishim aq te emocionuar sa qe nuk e ndjeme fare rrugen. Ne Shen Pjeter hengrem vaktin e pare te dites, mengjesin.
Sapo u nisem per rrugen me te gjate qe kishim bere ndonjehere, ne morrem disa shkopinj, pasi na pelqente te dukeshim se alpiniste te vertete. Sapo u nisem nga vendi ku hengrem mengjesin hovi i madh qe kishim kur u nisem, filloi te na mbaronte. Rruga filloi te behet me e gjate dhe me e lodhshme. Ne disa raste ne shikonim ndonje udhetar. Na shikonin me habi dhe çuditeshin se si kishim arritur deri ketu. Shpesh ne ndalonim per te pushuar dhe per te pire uje. Ne ngjitje rruga ishte shume e veshtire, por ne nuk do te ndalonim per asnje arsye. Me ne fund arritem ne vendin ku do te hanim dreken.
Vendi qe do te hanim dreken ishte nje pyll halor ne nje lartesi rreth 1600 metra mbi nivelin e detit. Babi im kishte sjelle nje batanije aq te madhe sa mund te uleshin te tere. Ne nxorrem ushqimet tona dhe filluam te hanim. Lodhja dhe ajri i fresket bene qe ta shijonim shume kete ushqim. Pasi mbaruam se ngreni filluam te luanim me lojrat qe kishim marre me vete. Ne ate vend ndenjem me shume se ne te gjithe ndalesat e tjera. Babi im na thoshte te ktheheshim, pasi edhe deri ketu kishim arritur shume. Por kishte nje problem. Po na mbaronte uji dhe ne qofte se do te ktheheshim tani, ne nuk do te “mbijetonim”. Babi im na kishte treguar per nje burim me uje te ftohte rreth 500 metra mbi vendndodhjen tone. Vendosem te provonim te arrinim ate burim. Ky ishte objektivi yne i ri.
Rruga deri tek burimi ishte shume e veshtire dhe e lodhshme. Nga gjysma e rruges filluan te na shteronin fuqite. Cdo pese minuta uleshim per tu çlodhur. Pa uje rruga ishte shume e lodhshme. Ashtu çale-çale arritem deri ne burim. Pasi mbushem shishet tone plot me uje, filluam te luanim. Babi im na tha se kishim arritur ne lartesine 2100 metra mbi nivelin e detit. Ne qofte se ketij numuri i heqim lartesine nga ku u nisem, del qe jemi ngjitur rreth 1000 metra. Udheheqesi yne na beri secilit prej nesh shkopinj me maje ne formen e shigjetave. Sigurisht qe kishim marre edhe aparatet fotografike me vete dhe kemi bere shume foto, te cilat do te jene kujtime te bukura. Pasi luajtem sa nuk kishim me fuqi u nisem per ne qytetin tone.
Menduam se zbritja do te ishte me e lehte, por nuk ishte keshtu. Rruga jo se na lodhi shume, por mali ishte shume i pjerret dhe na merreshin kembet duke zbritur. Teksa zbrisnim kemi qeshur shume, pasi gjithmone here pas here rrezoheshim. Here nga pjerresia e here nga e qeshura tek shikonim shoket te binim. Po kalonim me rradhe te gjitha vendet qe kishim kaluar kur ishim ngjitur. Qyteti fillonte te behej gjithmone e me i madh dhe filluam te verenim vende te veçanta. Shpejt arritem ne Rehove dhe hipem ne makinen e babit. Ashtu te lodhur mezi prisnim te shkonim ne shtepite tona.
Aventura jone e madhe kishte mbaruar. Arritem ne vendin e nisjes. Ne kthyem koken ne te njejten kohe dhe pame malin. Babi na tregoi pozicionin ku kishim arritur. Ishte nje qafe mali, qe ketej dukej shume shume larg. Nuk po u besonim syve ! U ndjeme padyshim krenare. U ndame per te shkuar neper shtepite tona. Akoma nuk ishim gati te ndaheshim prej kesaj aventure, keshtu qe rrotulloheshim dhe ecnim mbrapsht vetem qe ta shikonim dhe nje here malin e lavdishem! Kjo ishte nje ngjarje qe nuk do ta harroj kurre.

Do qe te marresh mendimin qe kane shoket per ty?
Do qe te te shkruash mendimin qe ke per shoket?
Regjistrohu tani dhe tregohu i ndershem!

tbh.me

Vepra te ngjashme

ese shkolla ime Autori: Sara Terbunja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vendi rruge mesuesi ditet etj. Ne lagjen time,vendi qe ma ndriqoi mendjen time eshte shkolla ime.Asnjehere nuk pertoj qe te shkoj.Nuk thone kot se shkolla eshte dritare e dijes.Tani une vijoj mesimet ne klasen e peste dhe shoh se si pasurohem me dije qdo dite e me shume.I falenderojmes...	dashuria e nenes Autori: megi kotollaku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dashuria e nenes dashuria e nenes eshte ngrohtesia dhe mbeshtetja me e forte .gjithmone duhet ta dime se nena eshte ajo qe na ka sjelle ne jete dhe eshte kujdesur gjithmone per ne ,prandaj duhet te jemi krenar qe dikush kujdeset per ne, dhe eshte gjithmone aty kur ne ...
"PRANVERA" Autori: Ajshe Jakupi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Bukuritë e Pranverës Përshëndetje pranverë!Një stinë që na zgjon e na ringjall.Na ndihmon të gjejmë ajrin dhe ujin ngazëllyes e na emocionon nga yjet e natës...Pranvera është mënyra e natyrës për të thënë "Le të festojmë". Ajri është si një flutur me k...	jeta Autori: lirije · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta Jetet tona shtypen nga shume pesha dhe shpesh te jetosh na duket nje gje e tmerrshme dhe e komplikuar. problemet e botes jane kaq komplekse dhe shikojme qe nuk ekzistojne zgjidhje te thjeshta. kompleksiteti na le gjithnje ndjesine e pafuqise. e megjithate...
Ditari Im Autori: Alberina · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ndjenjat Marr leter dhe lapsin per te shkruar.As vete nuk e di se cfare te shkruaj…perpiqem…perpiqem shume vetem e vetem te mos shkruaj per ty...,por nuk mundem,eshte kaq e veshtire…E di pse?!?!?!sepse kudo ku jam me cilindo..ne mendimet e mia je vetem ti…...	agimi Autori: mirlind hasangjekaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: per agimin e bardh qe delne mengjes agimi i bardh delne mengjes me re te medha Me re te bukura dhe ngjyre te hirit pastaj del dielli dhe me rreze te forta
Nga nje koder Autori: Tris · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pamja nga kodra Veshtroj nga te gjitha anet.Shikoj qytetin tim,Durresin,me qendrat e tij historike si:Amfiteatri i cili tregon qyteterimin e lashte te qytetit tone,qe ndodhet rreze Murit te Kalase i cili perfundon me Torren Veneciane.Qyteti une rrethohet nga disa fusha d...	femiria Autori: didi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: femiria Kur isha e vogel doja te isha e rritur,por tani qe u rrita dua qe te kthehem serish ne femijri,sepse femiria eshte nje ndjesi qe nuk mund ta provosh perseri e qe shum njerz e duan at sepse i ben qe ta kthejn koken mbrapa e te mendojn per gjerat e kaluar.f...
marredheniet midis brezave ne familje Autori: elda agalliu · Lloji: Ese pershkruese · Tema: marredheniet ne familje Ne ditet e sotme,pakkush deshiron te jetoje ne nje familje te madhe. Kjo ndodh sepse kohet kane ndryshuar dhe bashke me to ka ndryshuar edhe mendesia e njerezve. Ne qofte se te duhet te jetosh nje pervoje te tille,duhet ti "harrosh" ose ti "ndryshosh" dis...	Ese per shpendet Autori: Albion Gashi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ese per shpendet Shpendet jane krijesa me te bukura ne tok. Porpos kesaj shpendet jane puntoresepse me fije kashte ndertojn folet e tyre dhe i rritin zogjte e vegjel. Zogjt krijojn bukuri...
Natyra në stinën e pranverës Autori: Ardit Berisha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera Sot është 21 Marsi dhe poashtu është dita e pranverës. Në pranverë qelin lulet dhe zbukurohet natyra. Fillojnë të vijnë bletët dhe të thithin nektarin e ëmbël te luleve. Na ndihmojnë që të qelin lulet. Edhe koha fillon që të nxehet, por...	Ndjesite e te qenurit maturant Autori: Artion Brahimi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Cfare ndjen kur je nje maturant Ndjesia qe te shkakton ideja e te qenurit maturant eshte e papershkrueshme. Eshte moment per te cilin qe i vogel kam menduar se nuk do te vinte kurre, por ja qe erdhi. Te qenurit maturant eshte dicka me shume se te qenurit ne vitin e fundit te...
vjeshta Autori: megi loci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vjeshta Nje nga stinet e mia te preferuara eshte vjeshta.Vjeshta me pelqen sepse ka ngjyra te mrekullueshme.Tani vjeshta ka ardhur.Neper te gjithe pyjet ka rene qetesia.Kafshet jane futur ne strofullat e tyre duke pritur ardhjen e pranveres.Shpendet fluturuan dh...	Jeta Autori: erza · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta e njeriut Në jetë ka shumë ëndrra dhe deshira te cdo kujt keto ëndrra duhet te jenë te verteta kur nje ënderr nuk plotesohet bota te duket se është boshe...........Por ti vetë duhet të jesh plotesuesi i kesaj ëndrre prandaj duhet të mesojmë sa më shu...

Komentet e fundit!

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =

Your travel guide to exploring Albania - TourAlbania.org

Kaloni ne versionin Desktop