Data e postimit: 2013-07-15 18:03:16
Lexime: 11911
Gjashte shoke ne aventure
Autori: Tedi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Aventure
Shkolla: Papa Kristo Negovani
Klasa: 6A
Qyteti: Korce
E-mail: Email eshte i fshehur!


Gjashte shoke ambicioze, te emocionuar qendrojne ne rreze te malit te Gramozit dhe ishin gati per nje aventure te madhe, gati per te kaluar male, fusha, kodra e lumenj. Une, Kozi, Klausi, vellai i tij Enio, Fabiola, Petri dhe drejtuesi jone, babi im kishim marre te gjitha masat per t’ju ngjitur malit te Gramozit, si alpiniste te vertete. Te gjithe ishim veshur me bluza me menge te shkurtra, pasi shkolla sapo kishte mbaruar dhe ishte nje vape e madhe. U nisem shume heret ne mengjes, me qellim qe te mos na kapte vapa rruges. Çantat tona ishin te mbushura me ushqime dhe uje te mjaftueshem. Ishte hera e dyte qe ne ndermarrim nje aventure te tille. Heren e pare ne shkuam deri ne Shen Pjeter. Por kete here do te shkonim shume me larg.
Deri ne fshatin e Rehoves shkuam me makinen e babit tim. Nuk na mbanin kembet pasi ishim shume te gezuar per aventuren tone. Rruga nisi… dhe ne filluam te imagjinonim se c’vende do te shikonim. Shpejt arriten ne Shen Pjeter, vendi ku kishim shkuar heren ne pare. Arritem aq shpejt ne ate vend, sa menduam se me kete shpejtesi do te shkonim deri ne maje. Ndoshta heren e pare kishim qene me te vegjel dhe na eshte dukur rruga me e gjate ose kete here ishim aq te emocionuar sa qe nuk e ndjeme fare rrugen. Ne Shen Pjeter hengrem vaktin e pare te dites, mengjesin.
Sapo u nisem per rrugen me te gjate qe kishim bere ndonjehere, ne morrem disa shkopinj, pasi na pelqente te dukeshim se alpiniste te vertete. Sapo u nisem nga vendi ku hengrem mengjesin hovi i madh qe kishim kur u nisem, filloi te na mbaronte. Rruga filloi te behet me e gjate dhe me e lodhshme. Ne disa raste ne shikonim ndonje udhetar. Na shikonin me habi dhe çuditeshin se si kishim arritur deri ketu. Shpesh ne ndalonim per te pushuar dhe per te pire uje. Ne ngjitje rruga ishte shume e veshtire, por ne nuk do te ndalonim per asnje arsye. Me ne fund arritem ne vendin ku do te hanim dreken.
Vendi qe do te hanim dreken ishte nje pyll halor ne nje lartesi rreth 1600 metra mbi nivelin e detit. Babi im kishte sjelle nje batanije aq te madhe sa mund te uleshin te tere. Ne nxorrem ushqimet tona dhe filluam te hanim. Lodhja dhe ajri i fresket bene qe ta shijonim shume kete ushqim. Pasi mbaruam se ngreni filluam te luanim me lojrat qe kishim marre me vete. Ne ate vend ndenjem me shume se ne te gjithe ndalesat e tjera. Babi im na thoshte te ktheheshim, pasi edhe deri ketu kishim arritur shume. Por kishte nje problem. Po na mbaronte uji dhe ne qofte se do te ktheheshim tani, ne nuk do te “mbijetonim”. Babi im na kishte treguar per nje burim me uje te ftohte rreth 500 metra mbi vendndodhjen tone. Vendosem te provonim te arrinim ate burim. Ky ishte objektivi yne i ri.
Rruga deri tek burimi ishte shume e veshtire dhe e lodhshme. Nga gjysma e rruges filluan te na shteronin fuqite. Cdo pese minuta uleshim per tu çlodhur. Pa uje rruga ishte shume e lodhshme. Ashtu çale-çale arritem deri ne burim. Pasi mbushem shishet tone plot me uje, filluam te luanim. Babi im na tha se kishim arritur ne lartesine 2100 metra mbi nivelin e detit. Ne qofte se ketij numuri i heqim lartesine nga ku u nisem, del qe jemi ngjitur rreth 1000 metra. Udheheqesi yne na beri secilit prej nesh shkopinj me maje ne formen e shigjetave. Sigurisht qe kishim marre edhe aparatet fotografike me vete dhe kemi bere shume foto, te cilat do te jene kujtime te bukura. Pasi luajtem sa nuk kishim me fuqi u nisem per ne qytetin tone.
Menduam se zbritja do te ishte me e lehte, por nuk ishte keshtu. Rruga jo se na lodhi shume, por mali ishte shume i pjerret dhe na merreshin kembet duke zbritur. Teksa zbrisnim kemi qeshur shume, pasi gjithmone here pas here rrezoheshim. Here nga pjerresia e here nga e qeshura tek shikonim shoket te binim. Po kalonim me rradhe te gjitha vendet qe kishim kaluar kur ishim ngjitur. Qyteti fillonte te behej gjithmone e me i madh dhe filluam te verenim vende te veçanta. Shpejt arritem ne Rehove dhe hipem ne makinen e babit. Ashtu te lodhur mezi prisnim te shkonim ne shtepite tona.
Aventura jone e madhe kishte mbaruar. Arritem ne vendin e nisjes. Ne kthyem koken ne te njejten kohe dhe pame malin. Babi na tregoi pozicionin ku kishim arritur. Ishte nje qafe mali, qe ketej dukej shume shume larg. Nuk po u besonim syve ! U ndjeme padyshim krenare. U ndame per te shkuar neper shtepite tona. Akoma nuk ishim gati te ndaheshim prej kesaj aventure, keshtu qe rrotulloheshim dhe ecnim mbrapsht vetem qe ta shikonim dhe nje here malin e lavdishem! Kjo ishte nje ngjarje qe nuk do ta harroj kurre.

Vepra te ngjashme
Autori: kristiana karaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: mengjesi
ishte kaq heret dhe e mbaja veten me gariet qe te rrija qofte dhe pak shtrire. e dija qe do degjoja si gjithnje zerin e mamit qe me delikatese do te me zgjonte nga gjumi. mirepo kete dite dielli nuk shndrinte si gjithnje por akoma me i forte dhe me i buk...
Autori: fioralba bardhoshi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: gjyshja ime
Gjyshja ime eshte nje grua punetore dhe shume e dashur per mua .Kudo ndjej zerin e saj te embel si dhe perkedheljet e buta te dores saj qe me duken se me shoqerojne ngado.Prane gjyshes ndjej ngrohtesine,qetesine e embelesine qe e karkterizon nje nene qe k...
Autori: Danjela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vleresimi i vetes
Si mund te shkaterohet njeriu kaq ngadale . . Qetesisht ashtu si format e henes cdo muaj cdo kohe nuk mbeten njelloj ? A thua te mos i ket mbetur gje tjeter per te ber ? A thua te jet kaq i heshtur dhe te pajtohet me fatin e henes .. gjithmone te njejtat ...
Autori: Aleks Golemi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ndikimi i Politikes ne Arsim
Lind pyetja: Perse ndodh gjithmone qe poltika triumfon mbi arsim, dhe sidomos mbi mesuesit? Ky eshte nje rast shume i shpeshte qe ndodh ne shoqerine tone. Sidomos kur vjen fjala tek mesuesit te cilet shpesh jane viktima ne kete mes. Ata per vite e vite st...
Autori: Klevisa Manovi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shoqeria
Un nuk quj shok ate qe kam ni jet qe e kam njoft e nuk me njeh mire.Une quj shok ate qe nuk mshehet mas krenaris por mos me t'fole i pari qe ti folish ti,une quj shok ate qe nuk struket neper skute hatrit per cdo keqkuptim,un quj shok ate qe e di se do mi...
Autori: Erona Ala · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dita e nenes
Gjithqka filloi me ninullat qe na dergojn ne shpresat e endrrat per jeten qe vijon me pas.Nga nje dor aq delikate jemi perkundur sa e sa her qe te na zinte gjumi, sa melodin kemi degjuar nga zeri i nenes sa her e kemi zgjuar nga rehatia e nates qe ta degj...
Autori: Q.K · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nje dashuri per teje asaj qe mendojm
Dashuri ... do te thot te kesh dashurin dhe respektin nga nje person,e ate ma dhurove ti me dhe nje kuptim te vertete jetsore. Me fale dashurine dhe lumturin qe askush smund ta kete, nga ti mesova ndjenjen e te dashurit dike fort. Nga syte e ty une fillov...
Autori: fitore berisha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shoqeria
Shoqeria ,miqet nuk jan thjesht një ngrup njerzish, me të cilët thjesht kalon koh me ta dhe bën muhabet.Miqët e zemres jan njerzit me të cilet gjen harmonin ,përkrahjen tek ta por jo vëtëm kaq me ta i arrin bashk sukseset, gabimet,budallalla...
Autori: Erdona · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 100 Vjetorii i Shqiperise
Emocioni te pushton teksa fillon te flasesh sepse eshte shume e veshtire te flasesh per gjithe keto vite , te tregosh per 100 vjet pavarsi , 100 vjet krenari, 100 vjet trimeri. Eshte po aq e veshtire te tregosh per te gjithe personat e shquar qe gjate gji...
Autori: megi kotollaku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dashuria e nenes
dashuria e nenes eshte ngrohtesia dhe mbeshtetja me e forte .gjithmone duhet ta dime se nena eshte ajo qe na ka sjelle ne jete dhe eshte kujdesur gjithmone per ne ,prandaj duhet te jemi krenar qe dikush kujdeset per ne, dhe eshte gjithmone aty kur ne ...
Autori: Erjona Krasniqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Per lirine e Kosoves
Pritem me vite e derisa erdhi dita e shumepritur e lirise sone.Luftuan trimat tane per t'ia japur lirine vendit tone Kosoves.E kundershtuam shkaun dhe luftuam per liri.Tani pra erdhi ajo dite.Tani ne nuk duhet te kundershtojme shqiptaret por te jemi bashk...
Autori: Nevrus Zaimi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Muaji i Letersise
Librat janë mjeshtra që na udhëzojnë pa shufra, pa fjalë dhe zemërim, pa kërkuar para. Nëse i kërkon, ata nuk fshihen, nëse gabon, ata nuk qortojnë; nëse jeni injorant, ata nuk tallen me ju. Librat janë miqtë më besnikë. Miqtë tanë mu...
Autori: Alberina · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ndjenjat
Marr leter dhe lapsin per te shkruar.As vete nuk e di se cfare te shkruaj…perpiqem…perpiqem shume vetem e vetem te mos shkruaj per ty...,por nuk mundem,eshte kaq e veshtire…E di pse?!?!?!sepse kudo ku jam me cilindo..ne mendimet e mia je vetem ti…...
Autori: Aleksander alija · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Me shoket e shoqet nje dite debore
Nje dite dimri kur u zgjova ne mengjes,pashe qe vendi ishte zbardhur krejtesisht nga debora. Fillova te merja shoket e shoqet e mia ne telefon,duke i thene qe te shkonim te luanim me topa debore. Kur shkuam the shkolla te gjithe po luanin,kur aty afer p...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com