Data e postimit: 2013-07-15 18:03:16
Lexime: 11832
Gjashte shoke ne aventure
Autori: Tedi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Aventure
Shkolla: Papa Kristo Negovani
Klasa: 6A
Qyteti: Korce
E-mail: Email eshte i fshehur!


Gjashte shoke ambicioze, te emocionuar qendrojne ne rreze te malit te Gramozit dhe ishin gati per nje aventure te madhe, gati per te kaluar male, fusha, kodra e lumenj. Une, Kozi, Klausi, vellai i tij Enio, Fabiola, Petri dhe drejtuesi jone, babi im kishim marre te gjitha masat per t’ju ngjitur malit te Gramozit, si alpiniste te vertete. Te gjithe ishim veshur me bluza me menge te shkurtra, pasi shkolla sapo kishte mbaruar dhe ishte nje vape e madhe. U nisem shume heret ne mengjes, me qellim qe te mos na kapte vapa rruges. Çantat tona ishin te mbushura me ushqime dhe uje te mjaftueshem. Ishte hera e dyte qe ne ndermarrim nje aventure te tille. Heren e pare ne shkuam deri ne Shen Pjeter. Por kete here do te shkonim shume me larg.
Deri ne fshatin e Rehoves shkuam me makinen e babit tim. Nuk na mbanin kembet pasi ishim shume te gezuar per aventuren tone. Rruga nisi… dhe ne filluam te imagjinonim se c’vende do te shikonim. Shpejt arriten ne Shen Pjeter, vendi ku kishim shkuar heren ne pare. Arritem aq shpejt ne ate vend, sa menduam se me kete shpejtesi do te shkonim deri ne maje. Ndoshta heren e pare kishim qene me te vegjel dhe na eshte dukur rruga me e gjate ose kete here ishim aq te emocionuar sa qe nuk e ndjeme fare rrugen. Ne Shen Pjeter hengrem vaktin e pare te dites, mengjesin.
Sapo u nisem per rrugen me te gjate qe kishim bere ndonjehere, ne morrem disa shkopinj, pasi na pelqente te dukeshim se alpiniste te vertete. Sapo u nisem nga vendi ku hengrem mengjesin hovi i madh qe kishim kur u nisem, filloi te na mbaronte. Rruga filloi te behet me e gjate dhe me e lodhshme. Ne disa raste ne shikonim ndonje udhetar. Na shikonin me habi dhe çuditeshin se si kishim arritur deri ketu. Shpesh ne ndalonim per te pushuar dhe per te pire uje. Ne ngjitje rruga ishte shume e veshtire, por ne nuk do te ndalonim per asnje arsye. Me ne fund arritem ne vendin ku do te hanim dreken.
Vendi qe do te hanim dreken ishte nje pyll halor ne nje lartesi rreth 1600 metra mbi nivelin e detit. Babi im kishte sjelle nje batanije aq te madhe sa mund te uleshin te tere. Ne nxorrem ushqimet tona dhe filluam te hanim. Lodhja dhe ajri i fresket bene qe ta shijonim shume kete ushqim. Pasi mbaruam se ngreni filluam te luanim me lojrat qe kishim marre me vete. Ne ate vend ndenjem me shume se ne te gjithe ndalesat e tjera. Babi im na thoshte te ktheheshim, pasi edhe deri ketu kishim arritur shume. Por kishte nje problem. Po na mbaronte uji dhe ne qofte se do te ktheheshim tani, ne nuk do te “mbijetonim”. Babi im na kishte treguar per nje burim me uje te ftohte rreth 500 metra mbi vendndodhjen tone. Vendosem te provonim te arrinim ate burim. Ky ishte objektivi yne i ri.
Rruga deri tek burimi ishte shume e veshtire dhe e lodhshme. Nga gjysma e rruges filluan te na shteronin fuqite. Cdo pese minuta uleshim per tu çlodhur. Pa uje rruga ishte shume e lodhshme. Ashtu çale-çale arritem deri ne burim. Pasi mbushem shishet tone plot me uje, filluam te luanim. Babi im na tha se kishim arritur ne lartesine 2100 metra mbi nivelin e detit. Ne qofte se ketij numuri i heqim lartesine nga ku u nisem, del qe jemi ngjitur rreth 1000 metra. Udheheqesi yne na beri secilit prej nesh shkopinj me maje ne formen e shigjetave. Sigurisht qe kishim marre edhe aparatet fotografike me vete dhe kemi bere shume foto, te cilat do te jene kujtime te bukura. Pasi luajtem sa nuk kishim me fuqi u nisem per ne qytetin tone.
Menduam se zbritja do te ishte me e lehte, por nuk ishte keshtu. Rruga jo se na lodhi shume, por mali ishte shume i pjerret dhe na merreshin kembet duke zbritur. Teksa zbrisnim kemi qeshur shume, pasi gjithmone here pas here rrezoheshim. Here nga pjerresia e here nga e qeshura tek shikonim shoket te binim. Po kalonim me rradhe te gjitha vendet qe kishim kaluar kur ishim ngjitur. Qyteti fillonte te behej gjithmone e me i madh dhe filluam te verenim vende te veçanta. Shpejt arritem ne Rehove dhe hipem ne makinen e babit. Ashtu te lodhur mezi prisnim te shkonim ne shtepite tona.
Aventura jone e madhe kishte mbaruar. Arritem ne vendin e nisjes. Ne kthyem koken ne te njejten kohe dhe pame malin. Babi na tregoi pozicionin ku kishim arritur. Ishte nje qafe mali, qe ketej dukej shume shume larg. Nuk po u besonim syve ! U ndjeme padyshim krenare. U ndame per te shkuar neper shtepite tona. Akoma nuk ishim gati te ndaheshim prej kesaj aventure, keshtu qe rrotulloheshim dhe ecnim mbrapsht vetem qe ta shikonim dhe nje here malin e lavdishem! Kjo ishte nje ngjarje qe nuk do ta harroj kurre.

Vepra te ngjashme
Autori: Valton Islami · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 28 nëntori
Sa herë që vie nëntori,e moti fillon të ftohet ne kujtojmë ditën më të madhe për ne. Ditën e pavarsisë së SHQIPËRISË.Pas shumë shekuj përpjekje e mundi ëndrra më e madhe e gjithë shqipëtarëve u bë realitet. Në karrocën e vjetër t...
Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Udhetim Imagjinar Ne Kohe
Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon...
Autori: Anisa.H · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shkolla
Nje nga institucionet me te rendesishme ne jete eshte shkolla.Shkolla eshte vater dije,shoqerie dhe nje jete.Sepse ne ne shkolle mesojme,mesojme se si te korrim suksese ne jete.Ne njihemi me shoqerine,krijojme nje rreth shoqeror qe jemi gjithnje se bashku...
Autori: ola · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pranvera
pranvera eshte nje nga stinet me te bukura te vitit.Pranvera nënkupton rizgjimin e qiellit, buzëqeshjen e luleve, zhurmën e zogjve dhe ripërtrirjen e natyrës. Zëri i hapave të pranverës prish gjumin e dimrit dhe natyrën e kaplon aroma, freskia dh...
Autori: Anita · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria
Pash shum njerez qe gabuan,  por,  nuk pash nga ata qe u penduan dhe qe kerkuan falje? Nuk pash nga ata qe vrapuan dreit dikujt e than 'me fal,  do jap jeten time te me falesh keto gabime' ! Pse ska nga ata qe falin,  dashurojn,  apo edhe nga ata q...
Autori: ALBENITA · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pranvera
Te zgjohesh me cicerimen e bukur te zogjve eshte nje ndjenj e veqant si ne gjdo pranver era fryen let duke i lemuar gjethet e pemve , si ne gjdo pranver lulet leshojn aromen e tyre te mrekullueshme, lulzojn pemet vin zogjet nga viset e larta deh fluturo...
Autori: Idea Guda · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shkolla
Shkolla Shkolla nje vater diturie e mbushur plot xhevahir Kur shkojme ne shkolle na vije mire qe do mesojme gjera te reja mesuesja jone e dashur na jep detyra na shpjegon detyra dhe jep mesimin sipas orarit Me një Shtator eshte dita jone e shume pritu...
Autori: Steisi Ziu · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vjeshta
Sot është një ditë e bukur vjeshte.Gjethet e thata të pemëve kanë shtruar nëpër rrugët e qytetit një tapet të artë.Vjeshta është stina e gjumit të ëmbël.Dielli rrezeartë i ka lënë vendit shiut dhe motit të freskët.Sa bukur është t...
Autori: Amra Osmani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrim per Nenen
Nena ehhh sa bukur tingellon .Vetm ky emer sa kenaqesi qe te jep....Nje emer plot me tingellim qe pushtoi te gjithe zemrat e femijeve.Nena kur degjon zerin e embel te saj kur buron ne veshet e tu ti shkon fluturim...Nje engjell i vertete a po jo ? Ajo qe ...
Autori: Anduena Shabanaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta
Jeta..,eshte egzistenca e njeriut, shum njerez kan gjethqka qe duan, ndersa shum te tjerve ju mungon gjdo gje dhe nuk kan as nje deg te vetme per tu kapur e per te jetur. Mendoj qe kjo nuk esht e drejt kur shum njerz vuajn nga urija e ndresa te pasurit us...
Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ese per" Shpresen"
Shpresa na mban gjalle. Ajo eshte gershetimi i te mirave ne kete jete. Po nuk pate shprese je asgje je nje njeri bosh qe iken vetem ku te te cojne kembet dukesh i pa orientua pa busull .Jeta ka te mira dhe te keqija, ajo eshte e mbushur plpt rreziqe me ...
Autori: asma · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dashuria lindi per te qene e perjetshme
Dashuria eshte nje ndjenje e bukur dhe e delire,e buruar ne shume zemra.Ajo lind si rrjedhoje e miresise dhe bukurise shpirterore .Dashuria eshte nje ndjenje qe nuk mund te pershkruhet dot me fjale dhe nuk mund ta kuptoje kushdo ,sepse ajo mund te kuptohe...
Autori: Erona Ala · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dita e nenes
Gjithqka filloi me ninullat qe na dergojn ne shpresat e endrrat per jeten qe vijon me pas.Nga nje dor aq delikate jemi perkundur sa e sa her qe te na zinte gjumi, sa melodin kemi degjuar nga zeri i nenes sa her e kemi zgjuar nga rehatia e nates qe ta degj...
Autori: silvana patarria · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta
Kush jam une? mos valle eshte nje pyetje retorike te ciles nuk mund ti kthejme pergjigje?Eshte ajo pyetje te ciles mundohem cdo dite t'i kthej pergjigjen e merituar por jo,ndodh krejt e kunderta.Cdo dite ne vijim perjetoj gjera te reja,disa te bukura e di...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com