Data e postimit: 2013-07-15 18:03:16
Lexime: 11757
Gjashte shoke ne aventure
Autori: Tedi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Aventure
Shkolla: Papa Kristo Negovani
Klasa: 6A
Qyteti: Korce
E-mail: Email eshte i fshehur!


Gjashte shoke ambicioze, te emocionuar qendrojne ne rreze te malit te Gramozit dhe ishin gati per nje aventure te madhe, gati per te kaluar male, fusha, kodra e lumenj. Une, Kozi, Klausi, vellai i tij Enio, Fabiola, Petri dhe drejtuesi jone, babi im kishim marre te gjitha masat per t’ju ngjitur malit te Gramozit, si alpiniste te vertete. Te gjithe ishim veshur me bluza me menge te shkurtra, pasi shkolla sapo kishte mbaruar dhe ishte nje vape e madhe. U nisem shume heret ne mengjes, me qellim qe te mos na kapte vapa rruges. Çantat tona ishin te mbushura me ushqime dhe uje te mjaftueshem. Ishte hera e dyte qe ne ndermarrim nje aventure te tille. Heren e pare ne shkuam deri ne Shen Pjeter. Por kete here do te shkonim shume me larg.
Deri ne fshatin e Rehoves shkuam me makinen e babit tim. Nuk na mbanin kembet pasi ishim shume te gezuar per aventuren tone. Rruga nisi… dhe ne filluam te imagjinonim se c’vende do te shikonim. Shpejt arriten ne Shen Pjeter, vendi ku kishim shkuar heren ne pare. Arritem aq shpejt ne ate vend, sa menduam se me kete shpejtesi do te shkonim deri ne maje. Ndoshta heren e pare kishim qene me te vegjel dhe na eshte dukur rruga me e gjate ose kete here ishim aq te emocionuar sa qe nuk e ndjeme fare rrugen. Ne Shen Pjeter hengrem vaktin e pare te dites, mengjesin.
Sapo u nisem per rrugen me te gjate qe kishim bere ndonjehere, ne morrem disa shkopinj, pasi na pelqente te dukeshim se alpiniste te vertete. Sapo u nisem nga vendi ku hengrem mengjesin hovi i madh qe kishim kur u nisem, filloi te na mbaronte. Rruga filloi te behet me e gjate dhe me e lodhshme. Ne disa raste ne shikonim ndonje udhetar. Na shikonin me habi dhe çuditeshin se si kishim arritur deri ketu. Shpesh ne ndalonim per te pushuar dhe per te pire uje. Ne ngjitje rruga ishte shume e veshtire, por ne nuk do te ndalonim per asnje arsye. Me ne fund arritem ne vendin ku do te hanim dreken.
Vendi qe do te hanim dreken ishte nje pyll halor ne nje lartesi rreth 1600 metra mbi nivelin e detit. Babi im kishte sjelle nje batanije aq te madhe sa mund te uleshin te tere. Ne nxorrem ushqimet tona dhe filluam te hanim. Lodhja dhe ajri i fresket bene qe ta shijonim shume kete ushqim. Pasi mbaruam se ngreni filluam te luanim me lojrat qe kishim marre me vete. Ne ate vend ndenjem me shume se ne te gjithe ndalesat e tjera. Babi im na thoshte te ktheheshim, pasi edhe deri ketu kishim arritur shume. Por kishte nje problem. Po na mbaronte uji dhe ne qofte se do te ktheheshim tani, ne nuk do te “mbijetonim”. Babi im na kishte treguar per nje burim me uje te ftohte rreth 500 metra mbi vendndodhjen tone. Vendosem te provonim te arrinim ate burim. Ky ishte objektivi yne i ri.
Rruga deri tek burimi ishte shume e veshtire dhe e lodhshme. Nga gjysma e rruges filluan te na shteronin fuqite. Cdo pese minuta uleshim per tu çlodhur. Pa uje rruga ishte shume e lodhshme. Ashtu çale-çale arritem deri ne burim. Pasi mbushem shishet tone plot me uje, filluam te luanim. Babi im na tha se kishim arritur ne lartesine 2100 metra mbi nivelin e detit. Ne qofte se ketij numuri i heqim lartesine nga ku u nisem, del qe jemi ngjitur rreth 1000 metra. Udheheqesi yne na beri secilit prej nesh shkopinj me maje ne formen e shigjetave. Sigurisht qe kishim marre edhe aparatet fotografike me vete dhe kemi bere shume foto, te cilat do te jene kujtime te bukura. Pasi luajtem sa nuk kishim me fuqi u nisem per ne qytetin tone.
Menduam se zbritja do te ishte me e lehte, por nuk ishte keshtu. Rruga jo se na lodhi shume, por mali ishte shume i pjerret dhe na merreshin kembet duke zbritur. Teksa zbrisnim kemi qeshur shume, pasi gjithmone here pas here rrezoheshim. Here nga pjerresia e here nga e qeshura tek shikonim shoket te binim. Po kalonim me rradhe te gjitha vendet qe kishim kaluar kur ishim ngjitur. Qyteti fillonte te behej gjithmone e me i madh dhe filluam te verenim vende te veçanta. Shpejt arritem ne Rehove dhe hipem ne makinen e babit. Ashtu te lodhur mezi prisnim te shkonim ne shtepite tona.
Aventura jone e madhe kishte mbaruar. Arritem ne vendin e nisjes. Ne kthyem koken ne te njejten kohe dhe pame malin. Babi na tregoi pozicionin ku kishim arritur. Ishte nje qafe mali, qe ketej dukej shume shume larg. Nuk po u besonim syve ! U ndjeme padyshim krenare. U ndame per te shkuar neper shtepite tona. Akoma nuk ishim gati te ndaheshim prej kesaj aventure, keshtu qe rrotulloheshim dhe ecnim mbrapsht vetem qe ta shikonim dhe nje here malin e lavdishem! Kjo ishte nje ngjarje qe nuk do ta harroj kurre.

Vepra te ngjashme
Autori: megi hasrama · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pasqyrat
para pasqyres mund te shohesh ghithcka qe ti deshiron ne jet te jeteve.nje pasqyr e thjesht ti shikon shembellimin tend ndersa pasqyra magjike ti shikon ate qe te mungon.psh.rejsi nje djal 8 vjecar e kishte humbur familjen gjate luftes ne kosov dhe kish m...
Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vëllau (gjëja me e mrekullueshme)
-Vëllau gjëja,qenia më e mirë që mund të ketë dikush.Vëllau,njeriu që më bën të ekzistoj,qenia që më bën të buzëqesh,është forca ime,është shkaku i buzëqeshjes time. Kam një dhe vërtetë është njëshi...Të dua më shumë se gji...
Autori: Emili Capi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkruaj veten time
AUTOBIOGRAFIA Unë quhem ENISA ! Jam një vajzë 12 vjeçare. Lindur në qytetin e Durrësit, ku edhe jetoj për momentin në lagjien 14. Origjina nga babai është nga Kukësi ,ndërsa nga nëna Skrapari. Jam 1,58 m e gjatë dhe rreth 52 kg. Flokët ...
Autori: Arta Lleshi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena
Nene,ti je ajo qe gjendesh me mua ne gjithe kete rrugtim te jetes sime,je ajo e cila nuk me braktis kurre.Nene,sot vendosa qe te marr nje flete te bardhe dhe ta shkruaj me ate bojen e zeze, me fal per disa fjale qe jane lagur,por lotet nuk po me ndalojne....
Autori: Blerta Olluri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena
Te kam borxh tere ato vite,muaj,dite pa gjume ne sy qe ndenje mbi mua kur ndihesha e semur.Te kam borxh tere ato moslodhje per kujdesin ndaj meje.Ehh nene,sa emer i shenjt e shtrenjt.Ndoshta gjithqka mund te mblihet ne bote,por jo edhe dashuria,eshte edhe...
Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Motra
Dhe un si gjith te tjeret kam moter.Por une kam moter me nje lidhje te vecante lidhje zemre.Ajo eshte shoqja ime prej 2vitesh por une e quaj moter,sepse ajo me ka qendruar pran ne cdo moment ne cdo,ka qen afer meje e me ka fshi lotet me ka bere te qesh dh...
Autori: argita islamaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: babi
Une nuk e dita domethenien e fjales baba,por ne nje kohe e kuptova.Mund te them se kam nje baba shum misterioz dhe mallengjyes, e di se nuk mund t'is kthej ato qe i beri per mua dhe kam nje ndjenje qe ai eshte krenar me vajzen e tij.Askush nuk mundet te t...
Autori: Megi Barci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ardhmja jone
E ardhmja nuk eshte vetem nje pjese ne jeten tone. Ate duhet ta mendojme gjate gjithe kohe dhe jo si zakonisht kur kemi mbushur 18 vjec. Edhe pse ne jemi te vegjel duhet te kemi endrra per te ardhmen dhe te besojme ne to sikur do te plotesohen neser. "Bes...
Autori: Ereza Merovci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Deshmoret
Ah,moj Kosova ime e dashur.Qka perjetove ti vite e shekuj me radhe nga pushtuese te ndryshem.Zoti i mallkofte ata qe vrane e masakruan me mijera njerez.Ah,sa me dhemb zemra kur degjoj familjaret duke vuajtur per te bijte e tyre. Shumica nga ne sot jemi g...
Autori: Antika Elshani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Peron i veqant
A ka emer me te embel sesa emri nene..... Kur je semur ajo te sheron,kur je ne hidherim ajo te gezon, kur ke dhimbje vetem ajo dhimbjen t'a largon. Unë e quaj simbol i paqes se veq miresi sjell ne jet na edukon e na meson hapat e par se si ti bejme. N...
Autori: G.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria per nenen
NENA , NJE EMER I RENDESISHEM NE JETEN TONE . NE MOMENTIN KUR AJO NEVE NA ZGJON NE MENGJES DHE NA BEN MENGJESIN GATI , NA SHKON DITA PER BUKURI . DASHURIA E NENES PER NE NUK KRAHASOHET ME ASNJE DASHURI TJETER NE BOTE . NENA , PO ASHTU ESHTE DHE DO TE MBET...
Autori: xhesika toska · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Babai
Isha une ajo qe te dhurava emocjonet e para te qenurit baba.Sot jam un ajo qe nuk do te resht se shkruari per ty njeriun e palodhur, qe me rrite e edukove se cdo qe ne jete arrihet me pune,vlere dhe respekt.Te vlersoj baba per cdo gje qe ke per mua.Kur t...
Autori: Ni-gers kuksioni · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pasioni
Ju ka dhene zysha e gjuhes detyre per te ber ese me teme vk per pasionin tuaj deri n pasdite Pz nuk di cfare me shkrujt po shnet bisha
Autori: Edi Berisha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pushime
Ishte nje dite e mire kur shkuam ne Prishtine ne aeroportin Adem Jashari per te shkuar ne Londer. Kemi udhetuar 3ore ka qene nje udhetim shume i mir. Ne Londer kishte shume turist qe shkojn qe ta vizitojn sepse esht nje vend shum imir sepse ka vende shume...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com