Data e postimit: 2013-07-15 18:03:16
Lexime: 11432
Gjashte shoke ne aventure
Autori: Tedi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Aventure
Shkolla: Papa Kristo Negovani
Klasa: 6A
Qyteti: Korce
E-mail: Email eshte i fshehur!


Gjashte shoke ambicioze, te emocionuar qendrojne ne rreze te malit te Gramozit dhe ishin gati per nje aventure te madhe, gati per te kaluar male, fusha, kodra e lumenj. Une, Kozi, Klausi, vellai i tij Enio, Fabiola, Petri dhe drejtuesi jone, babi im kishim marre te gjitha masat per t’ju ngjitur malit te Gramozit, si alpiniste te vertete. Te gjithe ishim veshur me bluza me menge te shkurtra, pasi shkolla sapo kishte mbaruar dhe ishte nje vape e madhe. U nisem shume heret ne mengjes, me qellim qe te mos na kapte vapa rruges. Çantat tona ishin te mbushura me ushqime dhe uje te mjaftueshem. Ishte hera e dyte qe ne ndermarrim nje aventure te tille. Heren e pare ne shkuam deri ne Shen Pjeter. Por kete here do te shkonim shume me larg.
Deri ne fshatin e Rehoves shkuam me makinen e babit tim. Nuk na mbanin kembet pasi ishim shume te gezuar per aventuren tone. Rruga nisi… dhe ne filluam te imagjinonim se c’vende do te shikonim. Shpejt arriten ne Shen Pjeter, vendi ku kishim shkuar heren ne pare. Arritem aq shpejt ne ate vend, sa menduam se me kete shpejtesi do te shkonim deri ne maje. Ndoshta heren e pare kishim qene me te vegjel dhe na eshte dukur rruga me e gjate ose kete here ishim aq te emocionuar sa qe nuk e ndjeme fare rrugen. Ne Shen Pjeter hengrem vaktin e pare te dites, mengjesin.
Sapo u nisem per rrugen me te gjate qe kishim bere ndonjehere, ne morrem disa shkopinj, pasi na pelqente te dukeshim se alpiniste te vertete. Sapo u nisem nga vendi ku hengrem mengjesin hovi i madh qe kishim kur u nisem, filloi te na mbaronte. Rruga filloi te behet me e gjate dhe me e lodhshme. Ne disa raste ne shikonim ndonje udhetar. Na shikonin me habi dhe çuditeshin se si kishim arritur deri ketu. Shpesh ne ndalonim per te pushuar dhe per te pire uje. Ne ngjitje rruga ishte shume e veshtire, por ne nuk do te ndalonim per asnje arsye. Me ne fund arritem ne vendin ku do te hanim dreken.
Vendi qe do te hanim dreken ishte nje pyll halor ne nje lartesi rreth 1600 metra mbi nivelin e detit. Babi im kishte sjelle nje batanije aq te madhe sa mund te uleshin te tere. Ne nxorrem ushqimet tona dhe filluam te hanim. Lodhja dhe ajri i fresket bene qe ta shijonim shume kete ushqim. Pasi mbaruam se ngreni filluam te luanim me lojrat qe kishim marre me vete. Ne ate vend ndenjem me shume se ne te gjithe ndalesat e tjera. Babi im na thoshte te ktheheshim, pasi edhe deri ketu kishim arritur shume. Por kishte nje problem. Po na mbaronte uji dhe ne qofte se do te ktheheshim tani, ne nuk do te “mbijetonim”. Babi im na kishte treguar per nje burim me uje te ftohte rreth 500 metra mbi vendndodhjen tone. Vendosem te provonim te arrinim ate burim. Ky ishte objektivi yne i ri.
Rruga deri tek burimi ishte shume e veshtire dhe e lodhshme. Nga gjysma e rruges filluan te na shteronin fuqite. Cdo pese minuta uleshim per tu çlodhur. Pa uje rruga ishte shume e lodhshme. Ashtu çale-çale arritem deri ne burim. Pasi mbushem shishet tone plot me uje, filluam te luanim. Babi im na tha se kishim arritur ne lartesine 2100 metra mbi nivelin e detit. Ne qofte se ketij numuri i heqim lartesine nga ku u nisem, del qe jemi ngjitur rreth 1000 metra. Udheheqesi yne na beri secilit prej nesh shkopinj me maje ne formen e shigjetave. Sigurisht qe kishim marre edhe aparatet fotografike me vete dhe kemi bere shume foto, te cilat do te jene kujtime te bukura. Pasi luajtem sa nuk kishim me fuqi u nisem per ne qytetin tone.
Menduam se zbritja do te ishte me e lehte, por nuk ishte keshtu. Rruga jo se na lodhi shume, por mali ishte shume i pjerret dhe na merreshin kembet duke zbritur. Teksa zbrisnim kemi qeshur shume, pasi gjithmone here pas here rrezoheshim. Here nga pjerresia e here nga e qeshura tek shikonim shoket te binim. Po kalonim me rradhe te gjitha vendet qe kishim kaluar kur ishim ngjitur. Qyteti fillonte te behej gjithmone e me i madh dhe filluam te verenim vende te veçanta. Shpejt arritem ne Rehove dhe hipem ne makinen e babit. Ashtu te lodhur mezi prisnim te shkonim ne shtepite tona.
Aventura jone e madhe kishte mbaruar. Arritem ne vendin e nisjes. Ne kthyem koken ne te njejten kohe dhe pame malin. Babi na tregoi pozicionin ku kishim arritur. Ishte nje qafe mali, qe ketej dukej shume shume larg. Nuk po u besonim syve ! U ndjeme padyshim krenare. U ndame per te shkuar neper shtepite tona. Akoma nuk ishim gati te ndaheshim prej kesaj aventure, keshtu qe rrotulloheshim dhe ecnim mbrapsht vetem qe ta shikonim dhe nje here malin e lavdishem! Kjo ishte nje ngjarje qe nuk do ta harroj kurre.

Vepra te ngjashme
Autori: QLIRIM MURTEZI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ATDHEU
DUKE u nisur nga fakti se GJUHA SHQIPE flitet edhe me heret prej ilirve paraardhesit ton qe u munduan me te gjitha sakrificat e tyre dhe mundimet ne per lufta qe ta merr fitoren e tij si fitore mbar shiptare qe populli i tyre te jet drita e popullit ilir...
Autori: _J · Lloji: Ese pershkruese · Tema: mami im
Ne kete ese mund te them se nuk eshte vetem subjektive por eshte SUPER subjektive pasi perfshihen te gjitha ndjenjat e mia karshi ketij personi .. Ai person eshte MAMI IM , ajo eshte personi me unik ne bote...
Autori: mira · Lloji: Ese pershkruese · Tema: endrra kur te rritem
ENDRRA IME KUR TE RRITEM Per mua eshte shume e rendesishme kenga dhe kercimi sepse aty e ndjej veten me mire.Kete pasion e kam pasur qe kur isha me e vogel dhe kerceja e kendoja kudo ne shkolle,ne shtepi kudo ...
Autori: XHENI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: NENE
AJO ESHTE MAMAJA IME! Tashme jam e rritur. Nuk mund te them se jam femije. Erdha deri ketu ku jam. Nuk isha vetem gjate rruges. Isha me ikonen time. Isha me ate qe me beri ajo qe jam sot. Ajo eshte mamaja ime. Jeta ime eshte e varur nga ajo. S’mund te...
Autori: agnesa sejdiu · Lloji: Ese pershkruese · Tema: puna
Sa do te doja Sa do te doja qe nje bot e bukur te kthehej ne nje bot antike me freskim dhe gjelberim ajer te paster e shum gjera te bukur zogj qe kendojn bukur dhe nga kenga e tyre e bukur lulet lulezojn eshet e sigurt se kur nje bot e bukur do te ndrysh...
Autori: Anxhela Stafa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: endrrat tona
Te gjithe ne kemi nje enderr,nje pasion,nje deshir qe na terheq drejt nje te ardhmje te suksesshme.Pasioni lind me kalimin e kohes dhe shum shpejt pa e kuptuar behet si nje rrjedh lumi e rrembyeshme qe na merr me vete. Pasioni im qe me mrekullon eshte ma...
Autori: Anisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria per gjyshin
Gjyshi eshte personi me I dashur dhe më I shtrejti per mua.Që kur isha e vogel kisha shume deshire te qendroja me të. Më pelqenin ato historite që më tregonte, histori që bënin fjalë për jetën e tij. Unë gjithmonë e dëgjoja me vëmendje. Gjy...
Autori: Bulëzza · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Viti i ri
Viti i Ri eshte nje feste e kendshme dhe plot hare. Kjo feste gezon te gjithë fëmijët anembanë botës te cilët presin se babagjyshi do t’iu sjelle dhurata.Familjet behen se bashku e festojne kete feste me gezim e lumturi. Deshira ime do te ishte q...
Autori: arta klaiqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: era e fuqishme
Nje dite duke qendruar brenda ne shtepi,dikush po trokiste ne dere.Trokiti aq fort sa une fillova te friksohesha.Dola te hapja deren,po c`te shihjeishte nje ere e madhe dhe e fuqishme qe gati me mori edhe mua. Mua me dridheshin kembet e duart nga fr...
Autori: genti · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Endraa
..Dhe ne ate cast mu shfaqe ti ...
Autori: Elma Ibishi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Libri
Te flasesh per libri te nevojiten shum fjal te bukura . UN sot vendosa ta marr temen e librit . Ne sot e japim maksimumin ton vetem per jeten e metutshme . Libri eshte shoki i jetes ,pa nje liber smund te jetojm sepse libri eshte shum i vleshem per jetat ...
Autori: Elvisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ardhmja ime
Te gjithe e dime se jeta eshte plot me te papritura dhe sfida. Askush nuk mund ta dije se cfare do te ndodhe te nesermen. Per nje gje eshte e sigurt, per nje te ardhme te lumtur do te duhet shume pune dhe vullnet. Edhe pse ndonjehere ndodh qe jo cdo gje s...
Autori: Ajshe Jakupi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Bukuritë e Pranverës
Përshëndetje pranverë!Një stinë që na zgjon e na ringjall.Na ndihmon të gjejmë ajrin dhe ujin ngazëllyes e na emocionon nga yjet e natës...Pranvera është mënyra e natyrës për të thënë "Le të festojmë". Ajri është si një flutur me k...
Autori: SUEJD SEJRANI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Si ndihem une ne shkolle
MARRDHENIA IME ME SHKOLLEN Shkolla është padyshim institucioni më i rëndësishem për të gjithë.Në shkollë fillojne kujtimet e para te bukura me mesues e shoke.Shkolla eshte baza ku ti fillon jeten e po ashtu fillon udhen e dijes aty fuqizohesh...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com