Data e postimit: 2013-07-15 18:03:16
Lexime: 11431
Gjashte shoke ne aventure
Autori: Tedi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Aventure
Shkolla: Papa Kristo Negovani
Klasa: 6A
Qyteti: Korce
E-mail: Email eshte i fshehur!


Gjashte shoke ambicioze, te emocionuar qendrojne ne rreze te malit te Gramozit dhe ishin gati per nje aventure te madhe, gati per te kaluar male, fusha, kodra e lumenj. Une, Kozi, Klausi, vellai i tij Enio, Fabiola, Petri dhe drejtuesi jone, babi im kishim marre te gjitha masat per t’ju ngjitur malit te Gramozit, si alpiniste te vertete. Te gjithe ishim veshur me bluza me menge te shkurtra, pasi shkolla sapo kishte mbaruar dhe ishte nje vape e madhe. U nisem shume heret ne mengjes, me qellim qe te mos na kapte vapa rruges. Çantat tona ishin te mbushura me ushqime dhe uje te mjaftueshem. Ishte hera e dyte qe ne ndermarrim nje aventure te tille. Heren e pare ne shkuam deri ne Shen Pjeter. Por kete here do te shkonim shume me larg.
Deri ne fshatin e Rehoves shkuam me makinen e babit tim. Nuk na mbanin kembet pasi ishim shume te gezuar per aventuren tone. Rruga nisi… dhe ne filluam te imagjinonim se c’vende do te shikonim. Shpejt arriten ne Shen Pjeter, vendi ku kishim shkuar heren ne pare. Arritem aq shpejt ne ate vend, sa menduam se me kete shpejtesi do te shkonim deri ne maje. Ndoshta heren e pare kishim qene me te vegjel dhe na eshte dukur rruga me e gjate ose kete here ishim aq te emocionuar sa qe nuk e ndjeme fare rrugen. Ne Shen Pjeter hengrem vaktin e pare te dites, mengjesin.
Sapo u nisem per rrugen me te gjate qe kishim bere ndonjehere, ne morrem disa shkopinj, pasi na pelqente te dukeshim se alpiniste te vertete. Sapo u nisem nga vendi ku hengrem mengjesin hovi i madh qe kishim kur u nisem, filloi te na mbaronte. Rruga filloi te behet me e gjate dhe me e lodhshme. Ne disa raste ne shikonim ndonje udhetar. Na shikonin me habi dhe çuditeshin se si kishim arritur deri ketu. Shpesh ne ndalonim per te pushuar dhe per te pire uje. Ne ngjitje rruga ishte shume e veshtire, por ne nuk do te ndalonim per asnje arsye. Me ne fund arritem ne vendin ku do te hanim dreken.
Vendi qe do te hanim dreken ishte nje pyll halor ne nje lartesi rreth 1600 metra mbi nivelin e detit. Babi im kishte sjelle nje batanije aq te madhe sa mund te uleshin te tere. Ne nxorrem ushqimet tona dhe filluam te hanim. Lodhja dhe ajri i fresket bene qe ta shijonim shume kete ushqim. Pasi mbaruam se ngreni filluam te luanim me lojrat qe kishim marre me vete. Ne ate vend ndenjem me shume se ne te gjithe ndalesat e tjera. Babi im na thoshte te ktheheshim, pasi edhe deri ketu kishim arritur shume. Por kishte nje problem. Po na mbaronte uji dhe ne qofte se do te ktheheshim tani, ne nuk do te “mbijetonim”. Babi im na kishte treguar per nje burim me uje te ftohte rreth 500 metra mbi vendndodhjen tone. Vendosem te provonim te arrinim ate burim. Ky ishte objektivi yne i ri.
Rruga deri tek burimi ishte shume e veshtire dhe e lodhshme. Nga gjysma e rruges filluan te na shteronin fuqite. Cdo pese minuta uleshim per tu çlodhur. Pa uje rruga ishte shume e lodhshme. Ashtu çale-çale arritem deri ne burim. Pasi mbushem shishet tone plot me uje, filluam te luanim. Babi im na tha se kishim arritur ne lartesine 2100 metra mbi nivelin e detit. Ne qofte se ketij numuri i heqim lartesine nga ku u nisem, del qe jemi ngjitur rreth 1000 metra. Udheheqesi yne na beri secilit prej nesh shkopinj me maje ne formen e shigjetave. Sigurisht qe kishim marre edhe aparatet fotografike me vete dhe kemi bere shume foto, te cilat do te jene kujtime te bukura. Pasi luajtem sa nuk kishim me fuqi u nisem per ne qytetin tone.
Menduam se zbritja do te ishte me e lehte, por nuk ishte keshtu. Rruga jo se na lodhi shume, por mali ishte shume i pjerret dhe na merreshin kembet duke zbritur. Teksa zbrisnim kemi qeshur shume, pasi gjithmone here pas here rrezoheshim. Here nga pjerresia e here nga e qeshura tek shikonim shoket te binim. Po kalonim me rradhe te gjitha vendet qe kishim kaluar kur ishim ngjitur. Qyteti fillonte te behej gjithmone e me i madh dhe filluam te verenim vende te veçanta. Shpejt arritem ne Rehove dhe hipem ne makinen e babit. Ashtu te lodhur mezi prisnim te shkonim ne shtepite tona.
Aventura jone e madhe kishte mbaruar. Arritem ne vendin e nisjes. Ne kthyem koken ne te njejten kohe dhe pame malin. Babi na tregoi pozicionin ku kishim arritur. Ishte nje qafe mali, qe ketej dukej shume shume larg. Nuk po u besonim syve ! U ndjeme padyshim krenare. U ndame per te shkuar neper shtepite tona. Akoma nuk ishim gati te ndaheshim prej kesaj aventure, keshtu qe rrotulloheshim dhe ecnim mbrapsht vetem qe ta shikonim dhe nje here malin e lavdishem! Kjo ishte nje ngjarje qe nuk do ta harroj kurre.

Vepra te ngjashme
Autori: Ola · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mali i dajtit
Ishte dite e diel. Une me familjen kishim dale per “ne” Malin e Dajtit. “Gjithmone “e kam enderruar kete vend.Mali i dajtit ishte shume i “bukur” aty kishte “shume” gjelberim. Ai ka nje bimesi te dendur dhe kjo e ben Dajtin nje nga siperfa...
Autori: SINDI HIMA · Lloji: Ese pershkruese · Tema: VENDI IM
ATDHEU ESHTE MBASE PARA SE GJITHASH VENDI KU ROBEROHET SHPIRTI.ATDHEU NUK DO DASHURI TE CUNGUAR.KUSH NUK BEN GJITHCKA PER TE ,AI NUK BEN ASGJE.KUSH NUK I JEP GJITHCKA ATIJ,AI I KA MOHUAR TE GJITHA.ATDHEU ESHTE VENDI KU ROBEROHET SHPIRTI I NJERIUT.NE,SHQIP...
Autori: B · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 70 vjetori i clirimit
70 Vjetori I Clirimit Sot eshte nje feste. Nje feste qe I bashkon te gjithe shqiptaret anembane ku jane. Sepse gjithe secili nga ne bashkepunoi per te fituar ate qe te gjithe e duan “Lirine”. Pra sot , Shqiperia feston 70 vjetorin e clirimit. Trim...
Autori: K... · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Prinderit,gjeja me shtrenjt ne bote!
Ku ka njeri me te mire se prindi? Ku ka me mire se buzeqeshja e perkrahja qe ata te japin cdo dite? te mbrojne dhe te japin dashuri cdo ore ,minute e cdo sekond qe kalon. Perkedheljet qe na japin ,te bejne t'i adhurosh me shume e me shume. Nuk e imagjinon...
Autori: Anxhela Hasankolli · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Humbja e guximit
Secilit prej nesh mund t'i kete ndodhur dicka nga e cila mund te jete lenduar apo merzitur.Edhe mua me ka ndoshur te perjetoj caste dhe momente te tilla,shume here e kam ndjere veten te fyer nga dikush,por nuk kam patur kurre guxim te perballem me te.Sa k...
Autori: ansi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: njeriu im i preferuar
cdo mengjes ngrihem dhe shikoj ate ne youtobe.cdo mengjes mendoj per te.syte e zinj qerpiket e gjate floket si mendafsh fytyra e saj engjellore te ben te dashrohesh me shume me te e ardhuroj.e dua pa mase.ajo esht engjelli i jetes time.nuk e kuptoj si mun...
Autori: Lion Braka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 8 marsi dita e nënës ose dita e gruas.
Marsi njihet si "Dita e Gruas", në të gjithë botën. Madje në shtete të ndryshme kjo ditë festohet si festë kombëtare. Kjo ditë shërben jo vetëm për bashkimin e grave pa dallim feje, race, kulture, gjuhe dhe prejardhjeje, por edhe për të kuj...
Autori: Dajana Ndoj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: adoleshenca
Adoleshenca ështe ajo faze e jetës që çdo njeri në këtë moshë preket nga pasojat e saj. Të jesh një adoleshent do të thote të jesh si ajo lulja e sapo çelur e cila sado ti hedhësh ujë asnjëherë nuk ngopet. Adoleshenca shoqërohet me ...
Autori: Iris · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dashuria
Dashuria ... Nje ndenje e fuqishme dhe e jashtezakonshme. Eshte nje emer qe te ben ta duash me shume se vetveten , nje emer qe e din se c’ eshte e verteta, te ben 1000 vjet ta jetosh e te ben cdo gje ta gezosh. Dhe lumturia vjen bashke me dashurine. Sep...
Autori: Elvisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ardhmja ime
Te gjithe e dime se jeta eshte plot me te papritura dhe sfida. Askush nuk mund ta dije se cfare do te ndodhe te nesermen. Per nje gje eshte e sigurt, per nje te ardhme te lumtur do te duhet shume pune dhe vullnet. Edhe pse ndonjehere ndodh qe jo cdo gje s...
Autori: Dritan Idrizi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ese per familjen
Familja ime perbehet nga 5 persona, une babi , mami, dhe 2 motrat .Ato jane personat me te shtrejnte pa te cilet nuk do t’ia dilja kurre mban. Babi ashtu sic cilesohet si shtylla e familjes eshte bere edhe per mua nje shtylle e forte tek e cila une mba...
Autori: Izabela Shelna · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mami im
Nje person i dashur Ah,sa e veshtire eshte te flasesh per nje person qe e do dhe te do shume.Aq shume sa edhe sikur te gjitha oqeanet , detet, lemenjte te ishin boje per te shkruar s'do mjaftonin, edhe sikur cdo centimeter i tokes te ishte leter s'do dil...
Autori: Brikena · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Librat
Libri eshte nje thesar, qe te jep di momente arratisjeje ashtu dhe momente komforti. Libri eshte nje det me dije . Dija eshte fuqi,atehere dhe libri eshte fuqi . Librat jane nje univers me yje qe nuk te del nje jete per ti lexuar te gjithe. Ato jane gjeja...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com