YourLiterary.com | Shqip | Mobile version | Vepra | Kthe syte nga vetja dhe veshtro perbrenda teje dhe perpiqu te njohesh veten,sepse kjo eshte nje njohje me e veshtira nga te gjitha……”

Abonohu Projekte

Ese Tekste Poezi Hartime Pershkrime Fabula Tregime Te tjera

Data e postimit: 2022-04-21 11:16:41
Lexime: 3008

Kthe syte nga vetja dhe veshtro perbrenda teje dhe perpiqu te njohesh veten,sepse kjo eshte nje njohje me e veshtira nga te gjitha……”

Like 3

Dislike 0

Autori: Geraldo Xhina
Lloji: Ese filozofike
Tema: Vetevleresimi
Shkolla: Isa Boletini
Klasa: X-E
Qyteti: Tirana
E-mail: Email eshte i fshehur!

Me lejo te marr fryme thelle dhe ngadale te nis te tregoj per udhetimin qe bera nje dite te zakonshme ,qe me ndryshoi me shume se cdo mund ta imagjinoja.Larg,teper larg ndoshet nje vend I erret e I pafundem,por qe ne te njejten kohe eshte I mbyllur e I rrethuar nga blloqe te larta muri.Vend ky ne te cilin zerat qe bucisnin te ngjallnin frike e lloj-lloj emocionesh te tjera.Isha I vetem,njeri nuk kisha ne krah,por pavaresisht kesaj ngadale po filloja ta njihja token ku po shkilja.Nuk po arrija te orientohesha andaj vetem ecja drejt pa u ndalur.Nuk arrija ta kuptoja nese ishte e vertete qe pas cdo hapi sikur merrja nje goditje,apo ndoshta ishte thjesht mendja e cila lozte me mua.Nuk i vura rendesi e serish vetem ecja.Degjoja zerat qe sec thonin,atje nendhembe.A thua te ishin duke folur per mua?!Serish nuk ndaloja,vetem ecja,gjithmone e me larg e gjthmone e me shume duke e goditur token.Pa pritur,nga askundi shoh nje femij I cili qante pa pushuar.Me shpejtesi drejt tij shkova dhe me ne fund tek ai arrita.E mora ne krah e po e perkundja dhe nuk kaloi shume kohe kur te qara nuk po degjoja me.U ktheva dhe e pashe dhe po qeshte,me te vertete qe po qeshte me mua.U lumturova pa mase.Ne ata sy po shikoja driten qe askund me nuk po e shihja.Por nuk zgjati shume dhe nena e tij na gjeti,nuk me foli a thua se sme pa.Mori djalin e saj ne krahe dhe u largua.U mundova ti shoh sa me shume ata sy prej engjelli e ate buzeqeshje qe te ngrohte shpirtin.Qendrova gjate aty,me syte mbyllur duke shpresuar qe ta shihja edhe nje here ate vogelush,por ce do,perkjekja ishte e kote.Mblodha forcat e u ngrita per te ecur serish.Asgje skishte ndryshuar.Une akoma degjoja ato zerat qe peshperisnin dhe sigurisht akoma ndodhesha ne boshellek.Nuk e kuptoja pse,por lotet me rridhnin pa pushuar.Te ishte valle per faj te atij vogelushit?!Kush e di?!Frymemarrjet e thella me ishin shpeshtuar,e zemra sa spelciste nga rrahjet e saj.Isha i hutuar nuk e dija cpo ndodhte.Papritur serish ndodhi dicka.Kete here pashe nje djalosh rreth te pesembedhjetave,me ftyren e mbuluar e me nje pale kufje ne vesh,qe qendronte I ulur e qe fjale nuk nxirrte.Nuk e di ku e gjeta guximin por iu ula prane pa I thene asnje fjale te vetme.Zeri kumbues I kufjeve degjohej deri tek une,sic duket do ta kete ngritur volumin deri ne maksimumin e tij.Ndoshta sme kishte degjuar teksa i isha afruar.E cuditshme ishte sepse pas pak sikur po sinkronizoheshim,tanime merrnim e nxirrnim fryme ne te njeten kohe.Nuk munda te duroj me dhe thjesht u ngrita dhe u nisa per te ikur,kur djaloshi misterioz nga dori me kapi dhe nuk me leshoi.U ktheva ngadale per ta pare por per habine time gje skishte ndryshuar,fytyra e trupi I tij skishin levizur.A thua cte kete qene valle qe sme la te iki.Nejse e kalova dhe kete gje nga mendja dhe serish u nisa per te ecur.U mundova ta largoj nga mendja por smunda.Ishte e pamundur qe te mos mendoja per djaloshin misterioz qe I vetem qendronte.I humbur ne keto mendime,kisha ecur shume por
tanime nuk po perballesha me asgje.Isha I tmerruar,a thua isha bllokuar ne kete labirint te ciles rrugedaljen nuk do ia gjeja kurre.Vrapoja dhe vetem vrapoja,nuk ndalesha dot.Mbylla syte e koken lart e drejtova,kerkova meshire,u dorezova.Por asgje,asnje sinjal,asnje dere e hapur,asnje njeri.Po ulerisja por zeri sme degjohej,e ne toke u perplasa duke qare,duke goditur token me sa force kisha.Nje shuplake me goditi,e teksa ngrija syte asgje nuk shihja.Isha me I qete,tashme nuk po qaja me.Serish mu kujtua djaloshi dhe drejt tij u nisa.Pas pak rruge vrapimi me ne fund e arrita.Ne kembe e ngrita,kufjet ia hoqa dhe fytyren ia zbulova.Mbeta pa fjale,a thua cpo ndodhte.Isha cmendur valle,apo ishte e vertete qe djaloshi isha une?!Pashe ne syte e tij te mbushur me lot,por jo lotet qe mendoni ju.Ishin lote qe u shoqeruan me buzeqeshje dhe me nje perqafim nga djaloshi.E ndjeva qe zerat qe ne fillim peshperisnin u mblodhen te gjitha te ai dhe duke u bere nje ze I vetem ai mori fryme thelle dhe me tha:”Ti ia dole,po po eshte e vertete ti ia dole.Degjo,eshte e vertete qe ndoshta femijeria jote tashme eshte larguar dhe ndoshta edhe ketu me te je takuar dhe edhe ketu te eshte larguar.Po eshte e vertete qe tashme je I rritur dhe gjerat per ty nuk jane me thjesht lojera.E di qe I mendon shume gjerat,e di se je nje djalosh qe mundohet ti njohe te gjithe vetem e vetem qe ti beje te lumtur dhe qe te mos i merzise kurre ata qe ka prane.Por me degjo,une e di se sa I fuqishem ti je,e di se ndoshta besim ne vetvete nuk ke por prej teje kerkoj vetem dicka.Mos lejo kurre qe qerpiket te pengojne syte e ty qe te shohin mes per mes zemres tende.Une te premtoj qe do te jem gjithmone ketu per ty duke te te mbeshtetur nga brenda.Tani para se te ikesh shiko edhe njehere ku ndodhesh dhe dil kryelarte nga ketu.Ndoshta do jesh I zene,ndoshta sdo kesh shume kohe por nje vizite njehere ne ca kohe sdo na bente keq.E di,qe te njohim njeri-tjetrin pak me shume.Tani vazhdo,jeta do te jete bere merak per ty.”Keto ishin fjalet qe degjova,teksa ngadale ne shkriheshim ne nje te vetem.Bera sic me tha,ktheva koken,duke pare vendin,por tani ndodhesha mes drites,gezimit,harese dhe me e rendesishmja tashme ndihesha I plotesuar,sepse nje mardhenie qe e kisha harruar tashme po e rinisja.Teksa mbylla dhe hapa syte,kuptova qe ndodhesha ne dhomen time dhe teksa drejt pasqyres vrapova,pashe lote ne syte e mi por te shoqeruara me nje buzeqeshje rrezatuese.“E di qe je me mua”- bertita.E nena me pyeti:”Kush?” e une me qetesi I thashe:”Vetja ime”.

Do qe te marresh mendimin qe kane shoket per ty?
Do qe te te shkruash mendimin qe ke per shoket?
Regjistrohu tani dhe tregohu i ndershem!

tbh.me

Vepra te ngjashme

Ku po shkojme me kaq ligesi? Autori: Doshi · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ku po shkojme me kaq ligesi? Njerezit jane qenia me e larte dhe e bekuar si nga mendesia ahtu edhe nga jeta dhe pushteti.Ata jane gjallesa qe ka evoluar ashtu si gjithe gjallesat e tjera.Ne fillimet e tij ka pasur shume veshtiresi dhe ka qene i varur nga natyra dhe me syte e ngritur ...	Jo duke degjuar te tjeret Autori: Klea · Lloji: Ese filozofike · Tema: Jo duke degjuar te tjeret Shume njerez,shume femije paragjykohen nga te tjeret.Dhe shpeshhere ata qe i degjojne dhe i besojne.Por dhe pse njerez zemermire,ajo qe ka rendesi ka vetem pamja e jashtme.Jane te varfer ,s'kane familje kjo i ben ata te jene ndryshe nga te tjeret.Ndonjehe...
Jeta eshte e bukur, jetoje ate. Autori: Tea Hamzallari · Lloji: Ese filozofike · Tema: Jeta I gjalli ka lindur per te perjetesuar ndjenja,histori ,morale per te jetuar te bukuren te hidhuren te paprituren.Ketu qendron shija e misterit te jetes.E bukura gjendet ne te hidhuren.E bukura fshihet pas te hidhures.Ky mister eshte i zbukuruar nga fakti ...	vete suksesi drejt majave mjafton per te... Autori: ajselaa · Lloji: Ese filozofike · Tema: suksesi ne jete Suksesi...nje pike hapesire .ndoshta edhe pika me e larget tecilen ne njerezit jemi te destinuar ta kapim.Eshte kjo maje te ciles ne i trembemi pasi e shohim ne nje kendveshtrim tjeter..ndryshe nga ajo cka do te na percjelle kjo maje ...Te gjithe te suk...
THJESHT UNE Autori: kush jam une · Lloji: Ese filozofike · Tema: Jeta Kush jam une?Eshte e veshtire ti japesh pergjigje pyetjes me te rendesishme filozofike.Si nje gjashtembedjete vjecare e njoh mjaftueshem veten ,per te shpjeguar se cfare krijese e cuditshme jam. Ne rang te pare jam princesha e babit dhe engjelli i mamit ...	vdekja është akt që shpaguhet me të ... Autori: Anna Çani · Lloji: Ese filozofike · Tema: ideali Sot shumë njerëz rrëzohen gjatë jetës së tyre e më pas pyesin veten pse. Vetëm se jeta na rrëzon,na bën të ndihemi keq nuk do të thotë që s'duhet të ngrihemi përsëri. Është një libër që flet pak,thjesht me tri etapa e që duket sikur...
frika Autori: Alesia Cafaj · Lloji: Ese filozofike · Tema: frika Te gjithe kemi frike e shpehhere mund te frikesohemi pa qene nevoja.Gjithmone ajo ndenja e pasigurise,e humbjes,e fajit qe na pushton.Frikesohemi se mos valle veprimet e se tashmes na ndikojne ne te ardhmen.Dikur kisha frike nga erresira nga dicka qe e k...	Vetem e verteta eshte e bukur,e verteta ... Autori: Luljeta Mahmuti · Lloji: Ese filozofike · Tema: Gjithmone e verteta mbizoteron! Larguar kilometra larg pertej te zakonshmes,per tu perballur me nje realitet te deshiruar por te veshtire per ta bere pjese te rrugetimit tend.Milje larg ne hapesiren pa mbarim,arrij te shoh yje tek shndrisin cdo pjese te erret dhe ku gjithcka arrin te kt...
Kush jam une?! Autori: Geraldo Xhina · Lloji: Ese filozofike · Tema: UNE Kush jam une? Nese me takon ne rruge dhe me pyet se kush jam,do te te them se jam Geraldo Xhina.Nese do te kerkosh te dish me shume per mua,do te te them se jam nje djalosh 15-vjecar dhe nje nxenes ne vit te pare.Nese do te jemi duke bere nje bisede miqe...	Te rrosh apo te mos rrosh ? Autori: Ariela Selimllari · Lloji: Ese filozofike · Tema: Zgjedhja personale ne varesi te situates momentale Nje prej dilemave me te njohura me fame boterore eshte pikerisht dilema :te rrosh apo te mos rrosh?Te gjithe e dime qe jeta me kalimin e kohes fillon te paraqitet teper e veshtire.Ne baze te personalitetit individet ndryshojne,pra ka persona qe zgjedhin t...
Kur dashuria vdes, atëhere edhe jeta sh... Autori: un · Lloji: Ese filozofike · Tema: Kur dashuria vdes, atëhere edhe jeta shuhet... Shpesh fëmijët e vegjël pyesin prindërit e tyre se si ata kanë lindur e prindërit mundohen të gjejnë një mënyrë shumë imagjinare për t’ia treguar e në disa raste të pavërteta.Vjen një kohë që fëmijët rriten e mund të kuptojnë m�...	Iluzione Autori: Klaudjo · Lloji: Ese filozofike · Tema: Dashuri e pamundur Eshte faji im qe i pershkruaj netet si ylber ... Te hesht kur bota shembet ? Te pertyp ate qe nuk mundem ? Humba gjumin cdo nat , a eshte edhe kjo nje prov kunder meje ? Fillova te emertoj emrat nga fundi , keshtu me pelqente. I dua duart e mia , edhe ps...
Vetmia lulja qe rritet me erresire Autori: Feti cahani · Lloji: Ese filozofike · Tema: Gjendje emocionale Shpesh herë erresirën dhe vetmin njerzit mundohen ti largohen por ne fakt ajo eshte nje qetesi shpiterore ku mund te flasesh ne heshtje pa te degjuar askush po çte bukur ka erresira?!.Nuk asgje te bukur, bukurin ja jep ai qe e do, ja jep ai qe e ushqen...	ese Autori: arselda memaj · Lloji: Ese filozofike · Tema: njeriun edhe kur e ka pushtuar lavdine,ka nevoje per nje zemer njerezore qe e cmon dhe e do Realiteti njerezor tregon dhe pranon qe ka njerez qe per merita, per vlera apo per arsye te vecanta kane shkelur podiumin e lavdise, e kane pushtuar ate me gjithe forcen e tyre.Ka njerez qe I njohin k Skene nga filmi 'Portreti i Dorian Grait', i cili...

Komentet e fundit!

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =

Your travel guide to exploring Albania - TourAlbania.org

Kaloni ne versionin Desktop