YourLiterary.com | Shqip | Mobile version | Vepra | Kthe syte nga vetja dhe veshtro perbrenda teje dhe perpiqu te njohesh veten,sepse kjo eshte nje njohje me e veshtira nga te gjitha……”

Abonohu Projekte

Ese Tekste Poezi Hartime Pershkrime Fabula Tregime Te tjera

Data e postimit: 2022-04-21 11:16:41
Lexime: 3285

Kthe syte nga vetja dhe veshtro perbrenda teje dhe perpiqu te njohesh veten,sepse kjo eshte nje njohje me e veshtira nga te gjitha……”

Like 3

Dislike 0

Autori: Geraldo Xhina
Lloji: Ese filozofike
Tema: Vetevleresimi
Shkolla: Isa Boletini
Klasa: X-E
Qyteti: Tirana
E-mail: Email eshte i fshehur!

Me lejo te marr fryme thelle dhe ngadale te nis te tregoj per udhetimin qe bera nje dite te zakonshme ,qe me ndryshoi me shume se cdo mund ta imagjinoja.Larg,teper larg ndoshet nje vend I erret e I pafundem,por qe ne te njejten kohe eshte I mbyllur e I rrethuar nga blloqe te larta muri.Vend ky ne te cilin zerat qe bucisnin te ngjallnin frike e lloj-lloj emocionesh te tjera.Isha I vetem,njeri nuk kisha ne krah,por pavaresisht kesaj ngadale po filloja ta njihja token ku po shkilja.Nuk po arrija te orientohesha andaj vetem ecja drejt pa u ndalur.Nuk arrija ta kuptoja nese ishte e vertete qe pas cdo hapi sikur merrja nje goditje,apo ndoshta ishte thjesht mendja e cila lozte me mua.Nuk i vura rendesi e serish vetem ecja.Degjoja zerat qe sec thonin,atje nendhembe.A thua te ishin duke folur per mua?!Serish nuk ndaloja,vetem ecja,gjithmone e me larg e gjthmone e me shume duke e goditur token.Pa pritur,nga askundi shoh nje femij I cili qante pa pushuar.Me shpejtesi drejt tij shkova dhe me ne fund tek ai arrita.E mora ne krah e po e perkundja dhe nuk kaloi shume kohe kur te qara nuk po degjoja me.U ktheva dhe e pashe dhe po qeshte,me te vertete qe po qeshte me mua.U lumturova pa mase.Ne ata sy po shikoja driten qe askund me nuk po e shihja.Por nuk zgjati shume dhe nena e tij na gjeti,nuk me foli a thua se sme pa.Mori djalin e saj ne krahe dhe u largua.U mundova ti shoh sa me shume ata sy prej engjelli e ate buzeqeshje qe te ngrohte shpirtin.Qendrova gjate aty,me syte mbyllur duke shpresuar qe ta shihja edhe nje here ate vogelush,por ce do,perkjekja ishte e kote.Mblodha forcat e u ngrita per te ecur serish.Asgje skishte ndryshuar.Une akoma degjoja ato zerat qe peshperisnin dhe sigurisht akoma ndodhesha ne boshellek.Nuk e kuptoja pse,por lotet me rridhnin pa pushuar.Te ishte valle per faj te atij vogelushit?!Kush e di?!Frymemarrjet e thella me ishin shpeshtuar,e zemra sa spelciste nga rrahjet e saj.Isha i hutuar nuk e dija cpo ndodhte.Papritur serish ndodhi dicka.Kete here pashe nje djalosh rreth te pesembedhjetave,me ftyren e mbuluar e me nje pale kufje ne vesh,qe qendronte I ulur e qe fjale nuk nxirrte.Nuk e di ku e gjeta guximin por iu ula prane pa I thene asnje fjale te vetme.Zeri kumbues I kufjeve degjohej deri tek une,sic duket do ta kete ngritur volumin deri ne maksimumin e tij.Ndoshta sme kishte degjuar teksa i isha afruar.E cuditshme ishte sepse pas pak sikur po sinkronizoheshim,tanime merrnim e nxirrnim fryme ne te njeten kohe.Nuk munda te duroj me dhe thjesht u ngrita dhe u nisa per te ikur,kur djaloshi misterioz nga dori me kapi dhe nuk me leshoi.U ktheva ngadale per ta pare por per habine time gje skishte ndryshuar,fytyra e trupi I tij skishin levizur.A thua cte kete qene valle qe sme la te iki.Nejse e kalova dhe kete gje nga mendja dhe serish u nisa per te ecur.U mundova ta largoj nga mendja por smunda.Ishte e pamundur qe te mos mendoja per djaloshin misterioz qe I vetem qendronte.I humbur ne keto mendime,kisha ecur shume por
tanime nuk po perballesha me asgje.Isha I tmerruar,a thua isha bllokuar ne kete labirint te ciles rrugedaljen nuk do ia gjeja kurre.Vrapoja dhe vetem vrapoja,nuk ndalesha dot.Mbylla syte e koken lart e drejtova,kerkova meshire,u dorezova.Por asgje,asnje sinjal,asnje dere e hapur,asnje njeri.Po ulerisja por zeri sme degjohej,e ne toke u perplasa duke qare,duke goditur token me sa force kisha.Nje shuplake me goditi,e teksa ngrija syte asgje nuk shihja.Isha me I qete,tashme nuk po qaja me.Serish mu kujtua djaloshi dhe drejt tij u nisa.Pas pak rruge vrapimi me ne fund e arrita.Ne kembe e ngrita,kufjet ia hoqa dhe fytyren ia zbulova.Mbeta pa fjale,a thua cpo ndodhte.Isha cmendur valle,apo ishte e vertete qe djaloshi isha une?!Pashe ne syte e tij te mbushur me lot,por jo lotet qe mendoni ju.Ishin lote qe u shoqeruan me buzeqeshje dhe me nje perqafim nga djaloshi.E ndjeva qe zerat qe ne fillim peshperisnin u mblodhen te gjitha te ai dhe duke u bere nje ze I vetem ai mori fryme thelle dhe me tha:”Ti ia dole,po po eshte e vertete ti ia dole.Degjo,eshte e vertete qe ndoshta femijeria jote tashme eshte larguar dhe ndoshta edhe ketu me te je takuar dhe edhe ketu te eshte larguar.Po eshte e vertete qe tashme je I rritur dhe gjerat per ty nuk jane me thjesht lojera.E di qe I mendon shume gjerat,e di se je nje djalosh qe mundohet ti njohe te gjithe vetem e vetem qe ti beje te lumtur dhe qe te mos i merzise kurre ata qe ka prane.Por me degjo,une e di se sa I fuqishem ti je,e di se ndoshta besim ne vetvete nuk ke por prej teje kerkoj vetem dicka.Mos lejo kurre qe qerpiket te pengojne syte e ty qe te shohin mes per mes zemres tende.Une te premtoj qe do te jem gjithmone ketu per ty duke te te mbeshtetur nga brenda.Tani para se te ikesh shiko edhe njehere ku ndodhesh dhe dil kryelarte nga ketu.Ndoshta do jesh I zene,ndoshta sdo kesh shume kohe por nje vizite njehere ne ca kohe sdo na bente keq.E di,qe te njohim njeri-tjetrin pak me shume.Tani vazhdo,jeta do te jete bere merak per ty.”Keto ishin fjalet qe degjova,teksa ngadale ne shkriheshim ne nje te vetem.Bera sic me tha,ktheva koken,duke pare vendin,por tani ndodhesha mes drites,gezimit,harese dhe me e rendesishmja tashme ndihesha I plotesuar,sepse nje mardhenie qe e kisha harruar tashme po e rinisja.Teksa mbylla dhe hapa syte,kuptova qe ndodhesha ne dhomen time dhe teksa drejt pasqyres vrapova,pashe lote ne syte e mi por te shoqeruara me nje buzeqeshje rrezatuese.“E di qe je me mua”- bertita.E nena me pyeti:”Kush?” e une me qetesi I thashe:”Vetja ime”.

Do qe te marresh mendimin qe kane shoket per ty?
Do qe te te shkruash mendimin qe ke per shoket?
Regjistrohu tani dhe tregohu i ndershem!

tbh.me

Vepra te ngjashme

Tymi i zjarrit te pa ndezur Autori: BAHE · Lloji: Ese filozofike · Tema: filozofi e jetes Kapitulli 1 DESHIRA IME FAQE 1 Sdi nga te ja filloj kur cdo gje ne ke...	paqja Autori: mia · Lloji: Ese filozofike · Tema: paqja NE KETO VARGJE PASQYROHET DESHIRA PER NJE JETE ME TE MIRE,NJE JETE NE PAQE,NJE JETE PA LUFTE E KONFLIKTE,PA LAKMI E URREJTJE.NESE JETA NA OFROHET VETEM NJE HERE,A NUK E KEMI NE NE DORE QE TA JETOJME KETE JETE NE MENYREN ME TE MIRE TE MUNDSHME?A NUK E KEMI...
Ceshte jeta Autori: Ana · Lloji: Ese filozofike · Tema: Jeta Ceshte jeta? Jeta eshte nje lufte qe duhet ta fitosh, nje det me stuhi qe duhet ta perballosh Nje kalvar dhimbjesh, uljesh e ngritjesh Nje dallge e fuqishme nga e cila duhet te mbijetosh Mos i mbyll syte perballe sfidave te saj dhe mos e kthe shpin...	ta drejtosh jeten me mencuri Autori: festina · Lloji: Ese filozofike · Tema: ta drejtosh jeten me mencuri Mbi qiejt pa kokë të indiferencës së kohës shkruaj me gërma të trëndafilta kohën e ekzistencës time aktuale 9.56 minuta po vete e 57. Fillimi i një revolucioni shpirtëror, mbase është rilindja, mbase fundi im, rrjedhja graduale e përditshm�...
Iluzione Autori: Klaudjo · Lloji: Ese filozofike · Tema: Dashuri e pamundur Eshte faji im qe i pershkruaj netet si ylber ... Te hesht kur bota shembet ? Te pertyp ate qe nuk mundem ? Humba gjumin cdo nat , a eshte edhe kjo nje prov kunder meje ? Fillova te emertoj emrat nga fundi , keshtu me pelqente. I dua duart e mia , edhe ps...	vetmia Autori: honest@yahoo.com · Lloji: Ese filozofike · Tema: vetmia Bardh e zi ! pa drite , pa ajer , pa fryme !!! < dicka me mungon po me mungon dhe ndjehem shume bosh dhoma e zbrazet ashtu si dhe un , shpirti bosh dhe i venitur me nje shpirt t zbrazur , me barkun bosh dhe me syte e nxire shiu bie me terbim mbi ...
Në pragun e së vërtetës, më rrëmbe... Autori: Arteida · Lloji: Ese filozofike · Tema: Vetvetja Kur ndodhesha përgjat brigjeve të dëshirave lundruese të kohës, unë jetoja brenda iluzioneve të përditshmërisë.Kur merrja frymë ajrin e pastër të natyrës, unë dashurohesha në vehtën time.Jetova në kulmet e shtëpive të rrënuara nga dhi...	Te rrosh apo te mos rrosh ? Autori: Ariela Selimllari · Lloji: Ese filozofike · Tema: Zgjedhja personale ne varesi te situates momentale Nje prej dilemave me te njohura me fame boterore eshte pikerisht dilema :te rrosh apo te mos rrosh?Te gjithe e dime qe jeta me kalimin e kohes fillon te paraqitet teper e veshtire.Ne baze te personalitetit individet ndryshojne,pra ka persona qe zgjedhin t...
Frika dhe misteri Autori: Iris · Lloji: Ese filozofike · Tema: Mister, frika dhe nata Te duket sikur po humb kontrollin. Ndihesh i rrezikuar, zemra te rreh for dhe shpejt. Edhe perse perpiqesh te normalizosh frymemarrjet e tua nuk arrin te mbushesh me oksigjen.Gjithashtu te pushton trupin duke te kufizuar mundesine per te levizur lirisht. ...	miti i prometeut Autori: jurgen zharri · Lloji: Ese filozofike · Tema: miti i prometeut Figura e këtij Titani ështe një prej produkteve më të vlefshme të mitologjisë greke. Prometheu i takon simbolit të luftës më të hershme, por përherë të re për përparimin dhe lumtiurinë e njerëzimit. Është njëri prej kreshnikëve të p...
''Buzëqeshja : Ilaçi më i mirë '' Autori: Mejrema Prçko · Lloji: Ese filozofike · Tema: Buzëqeshja Frymë e inspirimit , motivimit ,arsyes për ekzistencë dhe e forcës për të mbijetuar.Ajo e cila fillon së bashku me të rrahurën e parë dhe melodinë e zemrës ku me sinkronizimin me botën e jashtme fillon të bëhet akoma më e fortë. Dalëngad...	Rruga e Jetes Autori: Kevi Gjata · Lloji: Ese filozofike · Tema: Dallget e jetes. Ne nje moment nje heshtje me pushton trupin dhe ashtu i hutuar bije ne nje humnere dhe e vetmja mundesi jete ishte te kapesha per nje dege te holle peme dhe ashtu bera per te qendruar aty per disa kohe qe per fatin tim te mire ajo dege ishte mjafueshem e ...
... Autori: Francesko File · Lloji: Ese filozofike · Tema: "Te gjithe kemi aftesi te vecanta"… "Te gjithe kemi aftesi te vecanta"… Secili prej nesh eshte unik dhe i vecante!Dikush ka aftesi te kendoj,dikush ka aftesi te pikturoje,dikush tjeter te flase shume mire ne publik etj...dhe keto aftesi na bejne me te vertete te vecante...	Ne jemi ketu ne toke per te... Autori: Xhulio Prenga · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ne jemi ketu ne toke per te... Ne jemi ketu ne toke per te, per te...! -Per cfare e?! -Jemi ketu per te jetuar sigurisht! -Vetem per kete, vetem per te jetuar?! -Ndoshta ndoshta per te kaluar caste te bukura per te provuar ndjenjen e paqes dhe te dashurise ose ndoshta jemi gabimisht ke...

Komentet e fundit!

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =

Your travel guide to exploring Albania - TourAlbania.org

Kaloni ne versionin Desktop