|
Data e postimit: 2021-04-21 14:27:30
Lexime: 5973 |
|
Dua ta hap kete ese me nje thenje me shume vlere."Duaji prinderit e tu dhe kujdesu me dashuri per ta.Vleren e tyre te vertete ke per ta kuptuar kur te shohesh bosh vendin ku ata uleshin perhere."
Femijet e rritur e kane pergjegjesi me peshe qe te kujdese...
|
Autori:
Mikela Qesja
·
Lloji:
Ese argumentuese
·
Tema:
Arti dhe enderrat jane shume prane njera tjetres!
Arti eshte nje frymemarrje qe thith shume oksigjen dhe cliron vetem kenaqesi per te medituar.Eshte nje qetesi shpirterore,ku me ane te ngjyrave zgjojme vetveten.Arti nuk eshte memec,ai mund te flase e te na relaksoje edhe ne njekohesisht ndajme gezimin dh...
|
|
Kjo dite nisi is nje nga ditet me te shemtuara te Jetes time.une jam zene me shoqen time te ngushte dhe doja ti thoja asaj se e dua shume.dua ti them se nuk kam dashur kurre qe te zihem me te.por prape se prape,une nuk do ti them asaj “me fal”sepse ...
|
Sapo te degjojme fjalen atdhe menjehere na sillen ne mendje shume gjera. Fjala atdhe sjell imazh e ndjeshmeri lidhur me emocionet patriotike,lidhur emocionet patriotike,tendosje emocionale qe hedh ne drit tre dimensionet e kohes:te tashmen,te kaluaren dhe...
|
|
Librat jane nje det fjalesh i mbushur me dije e imagjinate. Jane celes i cili hap dyert e nje bote ne te cilen humbet, nga e cila e ke te veshtire te shkeputesh.
Jane te pafundme arsyet se perse me pelqen te lexoj. Librat, ne njefare menyre, te mesojne t...
|
Viti 2013.Ende krime dhe mizori ne bote.A do te mbaroje ndonjehere valle?Nje lufte njerezore qe ka filluar qe ne lashtesi,te ciles nuk po i vjen fundi dhe nuk ka gjasa qe te vije tani afer.Nje lufte njerezore,qe e ka origjinen te mizoria e te ashtuquajtur...
|
|
Autori:
Ana Kodra
·
Lloji:
Ese argumentuese
·
Tema:
flet per pyllin e vetmuar kur njerezit e shkaterrojne
E cesht ky pyll kaq i vetmuar ku ska asnje njeri?E cesht kjo bote kur ska asnje pasterti?Kjo sesht pyetje e persosur per ti thene lamtumire pislleqeve.Ja ky esht momenti per tju thene stop plehrave.Pse?Sepse toka eshte vendi ku ne jetojme ku ne hedhim te ...
|
E keni parasysh kur shume kohe me pare shikonit nje mjedis te gjelber e plot jete,dhe me pas nje shkatrim total. Si do ndiheshit? Une do ndihehesha e deshperuar sepse ai mjedis ku ne jemi “rritur” shkatrohet brenda minutit.Disa njerez nuk e kane probl...
|
|
Autori:
Kevin Çika
·
Lloji:
Ese argumentuese
·
Tema:
Çfarë mund të bëjnë shqiptarët që të përparojnë në të ardhmen ?
Populli shqiptar është dalluar ndër vite për një trimëri të rrallë,kurajo dhe besnikëri.Me penë dhe me pushkë,kanë arritur të fitojnë lirinë dhe identitetin kombëtar që u takon.Edhe pse,historia pak herë ka qenë bujare me ne.Ndërsa sot...
|
Nje fjale,nje perkedhelje,nje buzeqeshje,nje lule,nj dhurate e vogel dhe dicka ndryshon.E zeza behet e bardhe meria merr arratine tutje,syte thahen nga lotot dhe ne buze na cel buzeqeshja.Kur jemi vetem dhe erresira sillet rreth duam dicka,dicka ndoshta ...
|
|
ku po shkojme me kaq ligesi
Eh si eshte jeta plot me te papritura .... Rrethohemi nga e mira,e keqja,ligesia qe jane udhetare me ne ne cdo hap qe hedhim. Pra jeta eshte si film ku gjithesecili nga ne mundohet te luaje me bukur rolin kryesor.Kemi shume ra...
|
Nje fund, ne vije te drejte, ku ndodhin vdekje te panumerta dhe lindje te
panumerta te cilat ndricojne te njejtat ngjarje. Shume mire, atehere… Dhe cfare
kuptimi kemi ne, ne ate vajte dhe ardhje te fillimeve dhe fundeve, dhe te kohes, dhe
te...
|
|
Forca e retorikes eshte shume e perdorur ne vepren ë Sabri Godos. Vepra ë tij eshte nje roman historik dhe Skenderbeu eshte personazhi kryesor ,ku perfaqeson nje histori te tere. Sabri Godo na ben te kuptojme qe nuk eshte forca arritja me ë madhe,por z...
|
Autori:
Barhyli.
·
Lloji:
Ese argumentuese
·
Tema:
Jete e pa merituar dhe e pa llogaritur nga i Plotefuqishmi.
Ju faleminderit qe na krijoni mundesine qe te shkruajme ato ngjarje pesha e ndodhjes se te cilave rendon akoma mbi qenien tone dhe eshte rrenjosur aq thelle ne ndergjegjen tone sa qe akoma edhe sote pas afer 25 vjetesh here pas here na trondit kur i kujto...
|