Data e postimit: 2016-12-13 01:33:13
Lexime: 16128
Udhetim Imagjinar ne Kohe 2
Autori: Dorina N.
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Udhetim Imagjinar ne Kohe 2
Shkolla: The Art Institute of Philadelphia
Klasa: Year III
Qyteti: Philadelphia
E-mail: Email eshte i fshehur!


Mbasdite vone dimri. Qielli gati ne te erresuar. Zhurma e eres degjohet ne dritaren e dhomes. Jam duke pire nje filxhan çaji te ngrohte dhe ne te njejten kohe po lexoj nje liber me aventura dhe fantazi te J.R.R. Tolkien. Me pelqen embelsia e Cajit te ngrohte e shoqeruar nga historia fantastike e Tolkien, ne kete mbasdite te ftohte dimri. Temperatura e dhomes dhe caji po me vene ne qetesi te gjitha muskujt dhe kockat e trupin tim. Qepallat e syve sa vjen edhe rendohen. Gishtat e dores se djathte qe jane gati te shfletojne faqen e radhes se librit, po keputen nga lodhja dhe jane gati ne te rene siper mbi liber. Truri nuk po me punon me dhe jam ne nje gjendje te thelle gjumi, por akoma me sy gjysem te hapur. Nuk po duroj dot me dhe qepallat e syve mbyllen automatikisht dhe qe nga ky moment nuk gjendem me ne realitetin e dhomes time. Aty ku me shoqeronte caji i ngrohte edhe libri. Shikoj vetem erresire te pafund. E di, dhe jam e ndergjegjshme qe kete Ndjesi e kam perjetuar edhe me pare. Po perjetoj nje Deja Vu. Nje tingull teper te forte arrij te degjoj me veshet e mi. Jam pak e frikesuar por ne te njejten kohe ne paqe. Erresire infinite perballe meje. Nje ze tingullues jehon nga thellesia e kesaj erresire te pafund. Me thote: "Qetesohu, mos ki frike. Jam une Imagjinata jote qe po te flet. E di, qe ka kaluar kohe pa te folur por ja ky eshte momenti i duhur per ty, momenti per nje tjeter udhetim ne kohe. Behu gati per aventuren e radhes." Sa hap e mbyll syte, ne nje cast te vetem, e gjithe ajo erresire infinite u zhduk. Drite e bardhe vezulluese vinte drejt meje. Nuk po arrija te shikoja se cfare kishte perpara. Mora fryme thelle dhe ne ate moment kjo drite e forte po venitej dhe u normalizua. Perballe meje ishte nje bote tjeter, nje dimension tjeter. Ndodhesha ne Qytetin e Drites. Qyteti i qenieve te dimensionit te 9 te cilat kishin paraqitjen e njerezve te Tokes por te veshura me nje auerole drite te shkelqyese. Qenie engjellore dhe transparente. Rreth e perqark trupit te tyre shikoje auerola me ngjyrat e ndryshme te ylberit. Disa i kishin ngjyre blu deti, disa ngjyre te verdhe si dielli, disa te tjere ngjyre e kuqe si trendafilat, dhe keshtu me radhe derisa plotesoheshin te 7 ngjyrat e ylberit. Keto ngjyra tregonin personalitetin e cdo qenie te Qytetit te Drites. Auerola ngjyre blu tregonte Inteligjence dhe Kreativitet, ajo ngjyre e verdhe tregonte Pozitivitet dhe Qartesi, ajo ngjyre e kuqe tregonte Vendosmeri dhe Force. Cdo ngjyre kishte nga nje kuptim per qeniet e drites, por asnje nuk e konsideronte veten me te mire se tjetri. Te gjitha ngjyrat bashke formonin nje te vetme, ngjyren e paster dhe transparente te Qytetit te Drites. Ideali i ketyre qenieve ishte Barazia. Te gjithe jetonin ne menyre te njejte dhe pa asnje pike ndryshimi. Cdo gje qe shikoje ishte vetem drite e paster. Shikoje keshtjella te larta transparte prej drite, peme qe shkelqenin si diamante, dhe liqene vezullues. Isha brenda nje realiteti qe cdo kush do te donte ta jetonte. Ndjeja nje qetesi dhe nje paqe te pafund. Nuk mendoje dot per asgje tjeter pervec se te shikoje dhe te shijoje kete "parajse". Emocionalisht dhe fizikisht ndjehesha shume e lehte. Dukej sikur ecja permbi re sepse forca e gravitetit nuk ishte e njejte si me te Tokes. Duke ecur aq lehtesisht, qeniet e drites qe kalonin perballe me buzeqeshnin dhe me benin te ndjehesha si ne shtepi. Pervec qenieve te drites, aty kishte edhe qenie nga bote te tjera te cilet ishin vizitore si puna ime. Fiziku i tyre ishte i ndryshem por te gjithe ishin paqesore dhe te dashur. Dukej nga ndricimi i syve qe keto qenie ishin shume te avancuara spiritualisht. Energjia e tyre ishte aq e paster sa qe mund ta ndjeje. Te transmetonin vetem paqe dhe qetesi. Duke ecur neper rruget gjithe drite, dhe e hutuar nga i gjithe ky realitet kaq perfekt, papritur me afrohen dy qenie. Njeri prej tyre ishte nga Qyteti I Drites i rrethuar me nje auerole blu dhe qenia tjeter ishte vizitor nga nje planet tjeter por gjithashtu kishte pamje humane. Qenia me auerole blu me foli dhe me tha: "Mireseerdhe ne Qytetin e Drites, une quhem Blu dhe kjo eshte Alasiel nga konstelacioni i Taurus. Alasiel edhe une do te jemi shoqeruesit dhe miqte e tu pergjate ketij misioni dhe aventure per ty. Ti je zgjedhur qe te vish ketu per nje mision te rendesishem qe ka te beje me Planetin Toke." E cuditur sadopak nga keto fjale nuk po dija se cfare pergjigje te ktheja. Alasiel me buzeqesh dhe me thote: "Rri e qete, sepse cdo gje do te shkoje ashtu sic duhet dhe ne do te te ndihmojme qe te kuptosh cdo gje me aq sa kohe te jesh ketu." E emocinuar i thashe qe ndjehem paska konfuze por jam e gezuar qe ndodhem ne Qytetin e Drites dhe nen shoqerine tuaj. Kisha shume pyetje ne mendjen time por nuk dija se cfare pyetje te beja ne fillim. Blu e ndjeu qe une isha pak konfuze dhe me tha qe te merrja kohe sa te doja sepse te gjitha pyetjet e mia do te merrnin nje pergjigje ne kohen e duhur. "E di qe je pak e hutuar nga menyra se si ti po arrin te kuptosh gjuhen qe ne po flasim, por eshte dicka shume normale ne qytetin e drites. Cdo vizitor qe vjen ketu eshte ne gjendje ta kuptoje gjuhen qe ne flasim dhe ne te njejten kohe mund ta flase edhe vete. Mund te them qe eshte gjuhe Universale. Cdo qenie ne Univers mund ta kuptoje dhe ta flase. Kur Blu me tha keshtu u ndjeva e qete dhe hutimi qe kisha po me largohej. Alasiel dhe Blu me ftuan qe te ecja bashke me ata sepse do te me tregonin disa gjera specifike qe e benin Qytetin e Drites te kishte ate emer. Duke ecur pergjate rrugeve te shndritshme te Qytetit te Drites, Blu po me shpjegonte qe vendi kishte pikerisht ate emer si dhe vete qeniet qe jetonin aty. Te gjithe banuesit e ketij qyteti jane te perbere nga energjia e drites se paster e marre nga 4 yjet qe ndricojne kete dimension. Qeniet e Tokes kane vetem 1 Diell si burim kryesor jetese, kurse qeniet e Dimensionit te nente kane 4. Me anen e tyre i gjithe qyteti i drites e merr ndricimin vezullues qe ti po shikon vete me syte e ty. Te gjitha qeniet qe habitojne kete vend kane si ndenje universale dashurine. Ketu nuk egzistojne ndenjat e urretjes, xhelozise apo te egoizmit. Vendbanuesit ashtu si dhe vizitoret qe vijne ne Qytetin e Drites jane te formuar vetem nga ndenja infinite dashurie per njeri-tjetrin dhe te gjithe Universin. Qeniet e drites kane si mision te shperndajne dashuri dhe drite per qeniet ne dimensione dhe planete te tjera. Jane ambasadore te drites dhe mjeshtra te ndihmes. Ketu nuk ka asnje lider qe te kontrolloje vendin dhe banuesit. Nuk egziston pushteti, as lakmia per fuqi, dhe as kontrolli. Qeniet e ketij qyteti kane vetem mjeshtrin ose udhezuesin me te vjeter te Dimensionit te 9 i cili njihet si Drita e Argjendte e Dijes. Eshte udhezues spiritual per te gjithe Qytetin e Drites por edhe per vizitoret e planeteve te tjere. Njohuria e tij eshte e pafund dhe e sinqerte. Kushdo qe ka nevoje per keshilla dhe njohuri eshte mese i mirpritur nga Drita e Argjendte e Dijes. Ne planetin Toke qe te mbijetohet duhet te konsumohet ushqim, ndersa ketu qeniet ushqehen vetem me energjine e drites prandaj dhe vete kane ate emer. Ashtu si dita qe eshte plot drite, nata eshte akoma me vezulluese dhe magjike. Yjet dhe qeniet e Drites jane njelloj. Kane te njejtin ndricim, dhe te njejten bukuri. Cdo gje vetem shndrit dhe vezullon nga auerelat e qenieve te drites dhe nga shkelqimi i keshtjellave, pemeve dhe rrugeve te argjendta. Isha e mahnitur nga te gjitha keto pershkrime qe Blu po me tregonte nen shoqerine e Alasiel qe gjithmone rrinte me nje buzeqeshje ne fytyre. Po vazhdonim te ecnim neper qytetin e drites dhe Blu po me tregonte per Liqenin qe ndodhej ne qytetin e Drites. Liqeni vete kishte uje kristali me ndricim qe te gati te prishte syte. Por nuk ishte vetem nje liqen liqen i zakonshem, ishte nje liqen me veti sheruese. Kur qeniet e drites shikojne padrejtesi, dhune, dhe lufte neper planetet e tjera dhe ne kete rast ne Planetin Toke, auerola e tyre fillon te zbehet dhe te marre ngjyre gri. Liqeni eshte ilaci i tyre. Mjafton nje pike uji prej liqenit dhe auerola fillon te marre ngjyren vezulluese qe kishte ne filim. Nuk mjafton vetem energjia e drites dhe dashuria e qenieve ketu qe te ndryshojne realitetin e hidhur te Tokes. Qeniet e ketij dimensioni kane provuar me miliona here qe te ndihmojne planetin Toke nga padrejtesia, pabarazia, varferia, dhe luftrat por me shume pak sukses. Qeniet e Tokes jane te mbuluar nga velloja e urretjes dhe xhelozize. Me i rendesishem per ta eshte vetja e tyre se sa tjetri. Shumica e njerezve duan fuqi dhe llukse. Te pasurve nuk ju interesojne te varferit. Kafshet, natyra dhe oqeanet keqtrajtohen. Semundjet po mundin me mijera njerez. Planeti Toke ka nevoje per ndihme, ndihme nga cdo habitant ne Planetin Toke. Prandaj dhe ti je ketu, qe te perfundosh nje mision dhe te shperndash nje mesazh shume te rendesishem per qeniet e Tokes. Isha shume kurioze qe te dija se cili ishte misioni dhe mesazhi qe Blu do te me transmetonte. Ki durim me thote Alasiel, cdo gje do te te vije ne kohen e duhur. Tani vetem pi pak nga uji i liqenit te drites dhe cdo gje do shkoje ashtu sic duhet te jete. Ne momentin qe uji preku buzet e mia, cdo gje u erresua dhe trupi po me rendohej. Nuk ndjehesha me e lehte. Erresire e pafund dhe zeri me jehone u shfaq perseri: "Qetesohu, dhe merr fryme thelle pa frike. Jam perseri une, imagjinata tende qe po te flet. Misioni dhe mesazhi nga qeniet e Drites do te mbetet te zbulohet per udhetimin tjeter. Nuk po te them me asnje fjale sepse ketij udhetimi imagjinar po i vjen fundi. Shihemi se shpejti ne udhetimin tjeter imagjinar qe do te jete padyshim emocionues dhe mesazh dhenes."

Vepra te ngjashme
Autori: Euripidi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gjuha shqipe
Gjuha jone Te ben krenar te degjoshqe gjithesecili nga ne flete shqip ne cdo ane te botes qe te shkoje. Kjo te krijon nje ndjesi te thelle ne shpirte, dhe te mendosh se kjo gjuhe ska per tu shuar kurre.Duajeni gjuhen tuaj sepse ate belbezuat sa erdhet ne...
Autori: Xhesika Dedolli · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Koha e shkuar
Femijeria ime ka pasur nje subjekt te thjeshte dhe mjaft te zakonshem;nje periudhe e qete, e mbushur me pafajsi, sinqeritet dhe endrra te shumta. Ndoshta duket qesharake por kur isha fare e vogel kisha deshire te behesha princeshe. Sa keq...e zhytur ne at...
Autori: Azra Medeci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mesueja
Mesuese,kjo leter te detikohet ty.Mesuese ti mua me mesove,me dhe keshilla te mira,te cilat kurre nuk do t'i harroje.Ti je me e mira ne bote.Une qdo gabim e kam bere,e kam bere pa dashje,por jam e bindur se te gjitha ato nje nga nje nje dit t'i permisoj,k...
Autori: ADRIANIT LECAJ · Lloji: Ese pershkruese · Tema: DIMRI
Kur u zgjova ne nje mengjes pash qe kishte rene bore dola jasht po ishte shume ftoht u ktheva brenda me gezim rrija tek dritarja e shtepis dhe shihja se si binte bor.pas ca kohe kishte rene shume bor dhe un dola te lozja me shok.po ashtu ne ndertuam edhe ...
Autori: Ardita Jeliqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Kujtim nga shkolla fillore
Eskurzioni ishte nje dite e mrekullueshme,e paharruar ne jeten time.U nisem nga oborri i shkolles me dy autobuse ne ora 07:30.Shkuam neper disa vende te bukura te Kosoves si Prizren.Istog,Gjakove dhe Drenas.Kjo ishe nje ndjenje e paharruar sepse edhe pak ...
Autori: Kliti Cabej · Lloji: Ese pershkruese · Tema: heroi kombetar
Hero eshte njeriu qe kryen nje akt sublim , vetsakrifikues per nje te mire ne funksion te njerezimit. Dhe nese kombi yne e ka ndjere te natyrshme te lartesoje dike ne nivel heroik , padyshim ky njeri eshte Gjergj Kastriot Skenderbeu. Cdokush prej nesh ...
Autori: Dritan Idrizi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shoqeria
Jeta ku une jetoj nuk eshte e lumtur .Valle pse ..pyes veten por nuk gjej nje pergjigje te sinqert brenda vetes.Gjithkund shoh pamje te zeza dhe rralle ndonje ngjyre te bardhe ne jeten time.Sa do qe te ndjek bardhesine ,pamja e zeze me ndjek kudo.Dua te n...
Autori: Melisa Preçi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera
Pranvera nuk është thjesht stina e parë e vitit.Ajo është stina e rilindjes ,gjallërisë ,ngjyrave ,melodisë .Pranvera është stina ku natyra na buzëqesh të gjithëve .Është kapitulli me shkronja të gjelbërta në librin tonë të jetës . ...
Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ti ♥
Ti,ishe ti gjithckaja qe mbizoteronte tek une,ishe ti ai ylli qe ndriconte ne netet e zymta te dimrit,ishe ti qe me driten verbuese me mbroje nga kthetrat e jetes,ishe ti ndergjegjja ime qe me ndiqje kudo,ishe ti ajri im qe me mbante gjalle,ishe ti oksigj...
Autori: Telma · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ''Gjakmarrja,nje plage e shoqersise sone''
Gjakmarrja,nje plage e shoqerise sone !!" Te flasesh per fenomene,fenomene te cilat shkaktojne plage,eshte vecse nje tragjedi e ngujuar.. C’mund te jete gjakmarrja? Kush e shkakton ate ? Pse kjo bote duhet te gjeje zgjidhjen e duhur vetem nepermjet gja...
Autori: Serxho Preka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: MESUESJA
sonte do me duhet te behem nje njeri hajdut, sepse do te vjedh fjalet me te bukura ne librat e perndive qe te flas per ty. Eshte e veshtire ta bej , pasi te flas per ty...ehh sa e nderlikuar eshte!!! ti mesuese, me ke rilindur diellin e dijes, kur ne jeti...
Autori: Dejvi H · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pse na sherbejne librat?
Te futesh mes qindra faqesh e te thithesh nektarin si bleta,te jetosh me boten e autorit,te degjosh zerin e tij,te thenat,te pa thenat e sekretet e tij.Kjo do te thote te lexosh nje liber ne pamje te pare,por jo,kjo do te thote te behesh pjese e asaj bote...
Autori: X · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pse jetojme
Lumturohemi me faktin që jetojmë në këtë jetë, që na pushton fort nën krahët e saj dhe na dhuron emocione të paimagjinuara, ëmbëlsohemi me freskinë dhe aromën e puthjeve që na dhuron dashuria e jetës sonë, meditojmë dhe ëndërrojmë pë...
Autori: sindi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: femijeria
Femijeria ime Femijeri eshte periudha me e bukur e jetes cilesohet si pranvera e shpirtit nje kujtim i femijerise mund te ndryshoj gjithcka keto momente gjithmone kujtohen me mall nga cdokush pasi aty ne kemi qene gjithmone vetvetja te paster te qeshur...




Komentet e fundit!

Emri: erta
Email: erta4@gmail.com
Komenti: te lumte.ke shkruar sa nje autor i vertete.vazhdo keshtu dhe gjithmon do ti shikoj☺☻

Emri: alalalalalak
Email: andrealile476@Gmail.com
Komenti: bravo bravo bravo shum kot

Emri: deni
Email: deni.den14@yahoo.com
Komenti: ne insta denisii

Emri: Sayda Büyüküstün
Email: ketjonalepri@gmail.com
Komenti: me te vertete,shume bukur



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com