Data e postimit: 2015-03-14 14:35:39 Lexime: 10277

Do te doja...
S'e di pse, por sonte...
sonte, do te doja te isha vetem une, ne nje vend te larget, e vetme por me shpirtin bosh. Te mos ndjeja asgje, te mos degjoja askend,te mos me kete mbetur me lot! Te me ishin thare, njejte si nje shkretetire e cila me pare qe e mbuluar nga detra te vrullshem e tashme gjen veten te harruar mes vuajtjeve te jetes!
Pse gjithcka eshte kaq e pa vlere?!!! Mos ndoshta ne e vendosem keshtu? Apo thjesht... thjesht e tille eshte?! Ndoshta te tille jemi edhe ne!
Thone se te kesh pervoje eshte njejte sikur te kesh nje cader sa here qe bie shi. S'besoj! Te kesh pervoje do te thote thjesht ta njohesh ate ndjesi qe po e perjeton. Asgje me teper!
Me duket sikur ka ndaluar ora, bota..kam ndaluar une! S'mund te vazhdoje edhe po te doje, pasi kur dhimbja eshte e madhe sado qe levizin akrepat e ores te te tjereve ne rruget e tyre, akrepat e ores time kane hyre ne nje rruge pa krye!
Nuk e di pse por...eshte e veshtire per t'u shpjeguar.Me te vertete s'di si ta shpjegoj. Si ta deshifroj dhimbjen time!Si ta nxjerr mllefin qe kam perbrenda! Mllefin qe kam me veten time!
Vetem po rri me heshtjen. Ajo nuk flet,nuk me gjykon, thjesht me ben shoqeri sa here qe kam nevoje.
Por, ta dini se nuk jam cmendur akoma, nuk flas me veten, pasi edhe heshtja flet!!!
(Vetmia detyron njeriun te flas me heshtjen, por gjithmone duke imagjinuar nje vend tjeter me njerezit e shpirtit. Ata njerez mund te largohen ne kohe te caktuara por jeta vazhdon, ne vazhdojme te jetojme, duke varrosur perbrenda diku thelle, shume thelle, arsyen e cila na detyron te imagjinojme diten e kthimit te tyre. Per hir te bukurise te rrugetimit qe jetuam, kesaj ndjenje, ne mundohemi t'i bejme sadopak krenare ata qe duam, qe kur te kthehen te kemi mundesine tu tregojme se si detyruam veten te bejme dicka, qe te pakten mos lejonim dhimbjet qe s'tregohen dot me fjale te na pushtonin syte, njejte si vdekja pushton jeten me frike!
Por, askush s'e tregon te gjithen.Se sa lot u derdhen, sa here u dergjem perbrenda, e sa here genjyem duke thene se jemi mire! Do genjejme derisa te arrije e shumepritura. E kur te arrije perseri do largohet dhe ne do e kujtojme ate si dicka qe thjesht ishte dikur e tashme s'eshte me.
Per ku askush s'e di, por e di se do kthehet perseri...e perseri derisa te shuhet dielli e te na mbuloje hena syte, ata sy qe shendrisin nga nostalgjia e arritjeve te jetes te vjeter dhe duke enderruar jeten e re qe kane perpara!
Para se te ndaloje ora ndodhi dicka! Ishte e para here qe buzeqeshi duke besuar verberisht! Me ne fund, pak para se te lere heshtjen vete, buzeqeshi zemer mjera!!!)

Vepra te ngjashme

Cili është kuptimi i jetës njerzore Autori: Antnjela Kola · Lloji: Ese filozofike · Tema: Kuptimi i jetes njerzore Të kuptosh se si te jetosh ne menyre sa me te mire dhe te kuptosh veten dhe te tjeret ,kur kane te drejte dhe kur skanë.Të mesosh qe te mos lëndojme te tjerët ne menyre te padrejte. Jeta ka uljet dhe ngritjet e veta.Ndonjherë rrezohemi keq dhe mendo...	Tymi i zjarrit te pa ndezur Autori: BAHE · Lloji: Ese filozofike · Tema: filozofi e jetes Kapitulli 1 DESHIRA IME FAQE 1 Sdi nga te ja filloj kur cdo gje ne ke...
E vërteta Autori: Hajdar bafti · Lloji: Ese filozofike · Tema: Sfidat e jetës-qëllimet e të vertetës ....sfidat e jetës qëllimet e të vërtetës...... Qtash un kom marr I rrug pa kthim!. Sot O koha me ec perpara Me pas guxim!..E Asnjeher sduhet Me u dorzu!.. E Se shum koh Ka me ardh e ko Me vazhdu!.. Dita Dites ç...	Ku po shkojme me kaq ligesi? Autori: Doshi · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ku po shkojme me kaq ligesi? Njerezit jane qenia me e larte dhe e bekuar si nga mendesia ahtu edhe nga jeta dhe pushteti.Ata jane gjallesa qe ka evoluar ashtu si gjithe gjallesat e tjera.Ne fillimet e tij ka pasur shume veshtiresi dhe ka qene i varur nga natyra dhe me syte e ngritur ...
Në pragun e së vërtetës, më rrëmbe... Autori: Arteida · Lloji: Ese filozofike · Tema: Vetvetja Kur ndodhesha përgjat brigjeve të dëshirave lundruese të kohës, unë jetoja brenda iluzioneve të përditshmërisë.Kur merrja frymë ajrin e pastër të natyrës, unë dashurohesha në vehtën time.Jetova në kulmet e shtëpive të rrënuara nga dhi...	Njeriu eshte kafshe politike Autori: Aulona Çorbaxhi · Lloji: Ese filozofike · Tema: Njeriu dhe politika ne filozofi Shprehja e Aristotelit "Njeriu eshte kafshe politike"eshte thene ne menyre aq barbare,por qe ne te verteten e tillë eshte natyra njerezore.Ne vetvete kjo shprehje mban nje te vertete qe mund te shihet ne dy pikepamje: njeriu si kafshe(me logjike,arsyetim...
Realitet apo trillim? Autori: alesia · Lloji: Ese filozofike · Tema: jeta Nje grimce pluhuri fshihet ne kornizat prej balte te nje pikture te fshehur ne dhomen e kujtimeve shumevjecare . Pikture ndoshta e bere me pasionin per te rrefyer gjithe historine e pashmangshme te jetes se saj . e trilluar por ndoshta me e vertete se rea...	vetmia Autori: honest@yahoo.com · Lloji: Ese filozofike · Tema: vetmia Bardh e zi ! pa drite , pa ajer , pa fryme !!! < dicka me mungon po me mungon dhe ndjehem shume bosh dhoma e zbrazet ashtu si dhe un , shpirti bosh dhe i venitur me nje shpirt t zbrazur , me barkun bosh dhe me syte e nxire shiu bie me terbim mbi ...
Paragjykimi Autori: Anna Çani · Lloji: Ese filozofike · Tema: "Po i drejtë s'është/syri i njeriut,që pa njohur mirë/shpirtin e një tjetri,vetëm duk'e parë/e urren këtë,ndonëse s'ka pësuar/ndonjë gjë prej tij."- Medea "Po i drejtë s'është syri i njeriut,që pa njohur mirë shpirtin e një tjetri,vetëm duk'e parë e urren këtë,ndonëse s'ka pësuar ndonjë gjë prej tij." Këto vargje përmblifhen në një fjalë të vetme: PARAGJYKIM. Njerëzit paragjykojnë,ja...	Frika dhe misteri Autori: Iris · Lloji: Ese filozofike · Tema: Mister, frika dhe nata Te duket sikur po humb kontrollin. Ndihesh i rrezikuar, zemra te rreh for dhe shpejt. Edhe perse perpiqesh te normalizosh frymemarrjet e tua nuk arrin te mbushesh me oksigjen.Gjithashtu te pushton trupin duke te kufizuar mundesine per te levizur lirisht. ...
Ceshte jeta Autori: Ana · Lloji: Ese filozofike · Tema: Jeta Ceshte jeta? Jeta eshte nje lufte qe duhet ta fitosh, nje det me stuhi qe duhet ta perballosh Nje kalvar dhimbjesh, uljesh e ngritjesh Nje dallge e fuqishme nga e cila duhet te mbijetosh Mos i mbyll syte perballe sfidave te saj dhe mos e kthe shpin...	Mesuesja ime Autori: Geraldo Xhina · Lloji: Ese filozofike · Tema: Mesueses se fillores Mesuesja ime.Ishe ti personi qe gjithnje me mbeshtete.Ishe ti personi qe sa here rrezohesha me thoje se do ngrihem me I forte.Ishte ti personi I cili nuk do te doja te zevendesoja me tjeter njeri.Ishe ti ajo qe me bere te besoj te vetja,me mesove abetare...
Kur dashuria vdes, atëhere edhe jeta sh... Autori: un · Lloji: Ese filozofike · Tema: Kur dashuria vdes, atëhere edhe jeta shuhet... Shpesh fëmijët e vegjël pyesin prindërit e tyre se si ata kanë lindur e prindërit mundohen të gjejnë një mënyrë shumë imagjinare për t’ia treguar e në disa raste të pavërteta.Vjen një kohë që fëmijët rriten e mund të kuptojnë mÃ...	NJERIU ESHTE KAFSHE POLITIKE Autori: romina elezi · Lloji: Ese filozofike · Tema: njeriu dhe politika ne filozofi Politika shqyrton sjelljen e shoqerise ,ndersa etika ate te individit.Aristoteli i ka dedikuar nje liber te plote politikes.Pikenisje eshte thenia e tij e famshme:"Njeriu,kafshe politike". Nuk jane politikanet,as zotrat dhe as kafshet por vetem njeriu.Cf...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =