Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 35757

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Atdhe Autori: Liridon Nusa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: atdheu im Atdheu është gjëja më e rëndësishme në jetën e një personi.Atdheu ynë është Kosova vendi ku u rritëm,luajtëm,qeshëm,qajtëm po ashtu shpresojmë se edhe në te ardhmen do të bëhemi të sukseshëm dhe t'ia ndriçojmë të ardhmen jetës so...	autobiografia Autori: Anamika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Kush jam une ? Une Quhem Anamika . Jam nje vajze 15-vjecare dhe kam lindur me: 26/02/2000. Jam ne kete bote te madhe per te qene ose per te arritur te jem nje perzonazh pozitiv i saj . Qe e vogel endrra ime ka qene te behesha nje balerine e zonja . I'a arrita qellimit ...
Adoleshentet Autori: Greta · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Problemet e adoleshences Adoleshenca quhet pjesa me e bukur e jetes por ne shumicen e rasteve nk esht keshtu.Problemet qe perballen femijet ne moshen e adoleshences mund te jene fatale.Mashtrimi nga moshat me te rritura eshte i lehte pasi pjekuria e tyre eshte e pakte dhe siguria...	Gjuha jone Autori: Denisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gjuha shqipe Gjuha jone Te ben krenar te degjosh qe gjithesici nga ne flete shqip edhe sikur ne cdo cep te botes le te shkoje gjuhen e tij nuk e harron. Kjo te krijon nje ndjesi te thelle brenda ne shpirte dhe temedosh se kjo gjuhe ska per tu shuar kurre,'Duajeni gj...
DJALI I VARFER Autori: Elsa Idrizaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: varferia njerezore Nje dite te bukur filloi te binte nje shi shume i madh.nje djal i vogel shikonte qiellin duke qare,ai ishte i varfer dhe qendronte ne rruge.Dikush qe po kalonte e shikoi dhe i jepi para por djali i vogel nuk i pranonte nga turpi,shpirti i digjej por ngada...	Gezimi i vitit te ri Autori: Bulëzza · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Viti i ri Viti i Ri eshte nje feste e kendshme dhe plot hare. Kjo feste gezon te gjithë fëmijët anembanë botës te cilët presin se babagjyshi do t’iu sjelle dhurata.Familjet behen se bashku e festojne kete feste me gezim e lumturi. Deshira ime do te ishte q...
E ardhmja jone Autori: Megi Barci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ardhmja jone E ardhmja nuk eshte vetem nje pjese ne jeten tone. Ate duhet ta mendojme gjate gjithe kohe dhe jo si zakonisht kur kemi mbushur 18 vjec. Edhe pse ne jemi te vegjel duhet te kemi endrra per te ardhmen dhe te besojme ne to sikur do te plotesohen neser. "Bes...	Gjyshi im Autori: Edonis Buzhala · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gjysh,Dashuri Personi me zemren me te madhe ne kete bote,personi qe me degjonte sa here flisja kot,personi qe me tregonte perralla qe tme zinte gjumi,personi i vetem qe ngado qe shkonte sa here qe me shikonte kishte gjithmon nje tufe me lule per mua,personi qe me eduk...
Tirana Autori: Iocelli27 · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Tirana Klima e Tiranes eshte shume e pershtatshme per zhvillimin e ekonomive te ndryshme.Relievi i Tiranes eshte reliev fushor i perbere nga male dhe kodra.Tirana ka shume liqene si :liqeni artificial ,liqeni i farkes etj.Tirana ka lumin Lana i cili eshte i ndot...	Te dua nene Autori: Klara Noku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nenes Tani qe shkruaj nje ndjenje e forte dashurie ngulet tentakulat e saj ne cdo rrahje te zemres time.E keni parasysh madheshtine e oqeanit ,oksigjenin e paster te natyres se virgjer,kupen e pafund qiellore apo lashtesine e shkrimeve ne arkivat miliarda vjeca...
ESE Autori: vjollca · Lloji: Ese pershkruese · Tema: MATURANTET ESE:MATURANTET Te shkruash per nje tem kaq te rendesishme nuk eshte fare e lehte sepse qdo bashkim i shkronjave te jep nje ndjenje te re qdo bashkim i fjaleve te kujton diqka te shkuar ndersa qdo lot qe pikon nga syri te kujton nje te kaluar sa veshtir...	Piktura Autori: Kledja ^^ · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Domethenia e saj Merr nje flete gjigande te bardhe me penelin ne dore.. E ngjyen ne bojen e zeze,aty i shkon dora pa u menduar 2 here. Dhe vizaton nje pike te zeze. Sado e bardhe ajo flete ishte,te gjitheve na shkon syri tek ajo pike e vogel e zeze. Kalimtaret e shikonin ...
Dashuria Autori: EdonaZ · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria Dashuria!..... Sa fjale e degjuar, aq shpesh e permendur..Por a eshte ndalur ndokush ta deshifroje?!..Jo....Disa thone qe eshte nje ndjenje,disa te tjere nje instikt..Mirpo jo eshte me shume aq...Si gjaku qe eshte faktor i pakontestueshem per organizmin...	Pa titull Autori: Ambra Muça · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Zemra Pa titull Nisi që ktu, në këtë pjesë të vogël e të padukshme, pikërisht këtu në zemrën time. Aty nisi të rritej dicka, më saktë të mbinte dicka, pa i hedhur një farë, pa i dhënë një arsye. Aty fillo...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =