Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36433

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

JETA Autori: Esmeralda Sefolli · Lloji: Ese pershkruese · Tema: JETA A ekziston ndonje fjale qe te mund te pershkruaje termin"jete"?A ekziston ndonje veper e tere letrare qe te mund te shprehe cka eshte jeta?Mendoni valle qe njeriu e ka kapacitetin e duhur per te kuptuar teresine e saj?Nese mendoni se PO,gaboheni.Pasi te j...	Femijeria Autori: Xhesilda Paja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Femijeria Fëmijëria , shpirti im rebel . Fëmijëria është stacioni më i bukur në udhën sa të gjatë por dhe të shkurtër të jetës. Është pranvera e shpirtit, është përjetimi më njerëzor i kësaj bote , të cilën e kujto...
Magjia e kohes !! Autori: Blerti Vejuka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: KOHa !! Jam duke udhetuar ne nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj.Jam duke shkuar ne nje bote tjeter. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe dhe me fut friken, Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pa...	''8 marsi'' Autori: Erona Ala · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dita e nenes Gjithqka filloi me ninullat qe na dergojn ne shpresat e endrrat per jeten qe vijon me pas.Nga nje dor aq delikate jemi perkundur sa e sa her qe te na zinte gjumi, sa melodin kemi degjuar nga zeri i nenes sa her e kemi zgjuar nga rehatia e nates qe ta degj...
Ditet e Dimrit Autori: Filanja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dimri Sot ishte nje nga ditet e acarta te dimrit. Ishte aq ftohte saqe dhe ne Vlore po binte pak bore. Kudo qe shkoje shihje njerez qe ishin veshur me xhupa te trashe. Duke qene se temperaturat ishin shume te uleta u vendos qe shkollat te mbylleshin per 3 dite....	Pse jetojme Autori: X · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pse jetojme Lumturohemi me faktin që jetojmë në këtë jetë, që na pushton fort nën krahët e saj dhe na dhuron emocione të paimagjinuara, ëmbëlsohemi me freskinë dhe aromën e puthjeve që na dhuron dashuria e jetës sonë, meditojmë dhe ëndërrojmë pë...
SALLONI I SHTEPISE TIME Autori: klea · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pershkrimi i nje pjese te shtepise Shtepia ime ka tre dhoma,por,sot do te fokusohem tek salloni.Salloni eshte ambjenti im i preferuar.Eshte shume i madh.Ai eshte nje sallon modern dhe klasik njekohesisht.Ne te ndodhen nje divan dysh,nje tresh,nje kolltuk.Jane ngjyre gri me te zeze dhe me t...	VERA Autori: Melekije Sinani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Stina e veres "VERA" Vera eshtë një nga stinet më të bukura dhe me ndryshymet e saja natyrore të pa përshkrueshme. Ditë e veres jan ditet me te bukura të nje viti sepse këto dit jan dit te lumtura ku e ndjejm lirinë në veten tone,freskin,gzimin dhe harmoni...
Atdhe Autori: Liridon Nusa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: atdheu im Atdheu është gjëja më e rëndësishme në jetën e një personi.Atdheu ynë është Kosova vendi ku u rritëm,luajtëm,qeshëm,qajtëm po ashtu shpresojmë se edhe në te ardhmen do të bëhemi të sukseshëm dhe t'ia ndriçojmë të ardhmen jetës so...	Ne Amsterdam Autori: Maria · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Udhetimi im ne Amsterdam. Zilja e alarmit ra. U zgjova me pertese dhe e fika. Pas disa sekondash hapa syte dhe sapo pashe valixhen e mbyllur, energjia me pushtoi te gjithen. Zbrita duke rreshkitur shkallet dhe pashe mamin, babin, motrat teksa conin valixhet ne taxi. Vrapova lart d...
kush jam unë? Autori: nita nita · Lloji: Ese pershkruese · Tema: rreth vetës time Unë kam lindur për një jetë lukzoze.Une jam ajo që cdo herë kam qenë në një familje të gjerë.Jam ne klasë të pestë por nuk e di se cka do të thotë të jesh e varfër dhe nuk do të doja të isha kurrë. unë vijoj m�...	Adem Jashari Autori: Orjeta Koca · Lloji: Ese pershkruese · Tema: atdheu Adem Jashari trim legjendar u be ball armiqve tan. Adem jashari trim lirie ball per ball luftoi me serbin. Luftove luftove kosoven ta liroje, dhe me ne fund arrite ate qe doje
te jetos ne paqe Autori: Ermes Dollani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: te jetosh ne paqe Paqa eshte si nje rree drite.dikush mund te zgjedhi te jetojne paqe apo te mos jetoj ne paqe.Nese do te jetosh ne paqe athere ti nuk duhet te besh gjera te tilla qe mund te cenojn nje njeri tjeter,sepse nese ai e kupton qe ti po e cenon atehere ai do fill...	100 vjetori i pavaresise Autori: Grisilda Shira · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 100 vjet pavaresi Flamuri eshte shpirti i kombit,himnmi eshte zeri i tij.Ky flamur kuq e zi me shqiponjen dykrenare ka valevitur plot 100 vite duke nxjerre ne pah identitin tone kombetar.Ndersa himni,qe cdo shqiptar e ka per krenari te recitoje vargjet gjigande te asdrenit...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =