Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 35499

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Bardhesia e qytetit Autori: Era · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Qyteti im Mbi guret e argjendte te qytetit,hena po derdh shkelqimin e saj.Mbi ujin e qete te lumit yjet kane zbritur dhe jane ulur ne fundin e tij.Tomorri ka veshur pallton e rende e te bardhe. Pishat si vashezat e bukura te qytetit,ruajne elegancen duke u p...	Dhuna ne shoqerine tone. Autori: Alba · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dhuna. Pikënisja e gjithçkaje ,ndonëse mistike apo e pakuptimtë për kohën , ekziston e jo vetëm kaq , por edhe simbolizon atë çka unë do ta quaja ‘’pikë referimi jetike ‘‘ . Me kërshëri lind nevoja të shprehem për nje prej fenomeneve më t...
te jesh femije Autori: sindi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: femijeria Femijeria ime Femijeri eshte periudha me e bukur e jetes cilesohet si pranvera e shpirtit nje kujtim i femijerise mund te ndryshoj gjithcka keto momente gjithmone kujtohen me mall nga cdokush pasi aty ne kemi qene gjithmone vetvetja te paster te qeshur...	Sikur te kisha edhe une nje jete... Autori: LH · Lloji: Ese pershkruese · Tema: gjakmarrja ne Shqiperi dhe menyra si e perjeton nje vajze adoleshente ngujimin. Ese “Sikur të kisha edhe unë një jetë…” Një jetë më ndryshe, me më shumë liri, paqe, argëtim, lumturi dhe dashuri. Vetëm kaq dua në këtë botë. Unë marr frymë, por nuk jetoj, s’jam në këtë botë, askujt nuk i interesoj. Jeta ...
nje pershkrim per vendlindjen Autori: ajla ajla · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vendlindja ime vendlindja ime eshte shqiperia.ajo eshte nje vend me shume kultura,fe,zakone,tradita,etj.Shqiperia laget nga deti Adriatik dhe deti Jon.ka SHUME MALE ,KODRA FUSHA.SHQIPERIA KA DHE SHUME QYTETE DHE FSHATERA DHE NJE KRYEQYTET.NUK JAM NE DAKORT ME DISA ITALI...	Një udhëtim i këndshëm në Spille Autori: Steisi Ziu · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pushimet Unë kam përjetuar shumë udhëtime,por njëri që më ka lënë mbresa të paharrueshme është udhëtimi në plazhin e bukur të Spillesë.Sapo shkova aty,menjëherë më bëri përshtypje deti i kaltër dhe i qetë,ku prisja me padurim të lahesha në...
pranvera Autori: sara · Lloji: Ese pershkruese · Tema: natyra Natyra eshte si nje burim jete.Sa here qe kemi nevoje per dicka ndryshe,per qetesi shpirterore i drejtohemi asaj.Ajo eshte nje objekt frymezimi edhe per poetet me te ndjeshem te cilet frymezohen nga feshferimat e gjetheve cicerimat e zogjve te vegjel kthj...	Pyelli Autori: Fatjana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pyelli I lulezuar Ne duhet te kujdesemi sa me shume per pyjet 🌳🌳. Duke mos i prer sepse pyelli eshte oksigjeni jone ,ne qoft se pyelli do ishte I masakruar nk do mirrja sot fryme .Mos I prisni pemet sepse eshte vendbanimi i shume gjallesave 🦜🐓🕊🐲🐕.Na...
Vuajtje.. Autori: Viontina · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vuajtje ‘’Nje stacion imagjinar do te ishte perfekt per te njohur historine tone.Kthehem 68 vite pas, ne kohen kur mbizoteronte nje zot nazist, I etur vetem per gjak.Shoh veten te veshur me lecka te grisura, e mbuluar nga pluhuri e balta.E vetmja zhurme qe m...	vdekja Autori: marinela sharka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ese vdekja vdekja eshte per cdo njeri. cdo kush do te mbylle syte nje dite ashtu sic kane bere shume njerez para nesh. per shume njerez vdekja ka qene e lavdishme. shume persona kane mbetur ne histori. por ...
marredheniet midis brezave ne familje Autori: elda agalliu · Lloji: Ese pershkruese · Tema: marredheniet ne familje Ne ditet e sotme,pakkush deshiron te jetoje ne nje familje te madhe. Kjo ndodh sepse kohet kane ndryshuar dhe bashke me to ka ndryshuar edhe mendesia e njerezve. Ne qofte se te duhet te jetosh nje pervoje te tille,duhet ti "harrosh" ose ti "ndryshosh" dis...	Paqja ne bote Autori: YourLiterary.com · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Paqja ne bote Fjalen paqe,kur e themi ajo na del si rreze drite qe sa here qe e themiaq me shume ndricon.Bota nuk eshte perfekte ,por ama ky eshte justifikimi jone qe gjithmone themi fajin e ka ky e ka ajoetj, por ne duhet te rregullojme ne fillim paqen ne vetvete se...
ese pershruese Autori: ansi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: njeriu im i preferuar cdo mengjes ngrihem dhe shikoj ate ne youtobe.cdo mengjes mendoj per te.syte e zinj qerpiket e gjate floket si mendafsh fytyra e saj engjellore te ben te dashrohesh me shume me te e ardhuroj.e dua pa mase.ajo esht engjelli i jetes time.nuk e kuptoj si mun...	i pavarur Autori: SINDI LUMANI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: e pavarur jam e pavarur sa zogu qe fluturon ne kaltersi . jam e pavarur sa era qe fluturon e se kap njeri . e pavarur si uji i kulluar i burimit jam . e vetkenaqur nga lumturia , nga endrra , nga pavaresia . jam nje zog i lire qe udhetoj si shtegtar . ne hapesiren ...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =