Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 35793

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

pasioni im per biologjine Autori: fatjon bytyqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: biologjia pasioni im per biologjine prej qe isha femije , kam shetitur shume neper natyre.. gjate ecjes nuk njihja asnje gjallese qe shihja.. Me interesonte te dija shume per natyren .gjate shkuarjes se pare neper fshatra , me pelqente bukurine qe e kishte na...	Shoqëria Autori: Elvana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shoqëria qe kalojm veshtirsit se bashku dhe ndajm momentet e bukura dhe te kqija së bashku Shoqërn e vertetë eshte shumë e veshtir të gjesh. Të kesh nje shoqeri te vertet do te thot te kesh qdo gjë ne jet. Shoqeria te perkrah ne qdo hap te jetes tende. Ne kete qe po shkruaj un dua te jem falenderuese per gjith keto vite me radh shoqerin t...
ese per shkollen Autori: Arbenita Gecaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: SHkolla Shkolla ime, vendi të cilin çdo ditë e vizitoj, dhe vendi i cili çdo gjë mua më mëson. Ajo është vendi më i mirë për mua, aroma që lëshon shkolla ështe ushqim i trurit tim, oborri i saj është si parajsa, muret e saj janë si shtëpia ime,...	pushimet e mia verore Autori: Emi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pushimet e mia verore Si qdo her tjeter edhe ket vit pushimet i kalova per mrekulli. Vizitova shum familjar,takova miq te rinj,lexove lektyra te reja dhe bera shum aktivitete te tjera. Vera esht e gjat dhe padyshim se ndonjeher kam ndjer mungese e shokeve dhe arsimtareve p...
Kam rene ne dashuri me shokun e klases Autori: Rend karderri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jam djale dhe kam ndjenja per shokun e klases Une quhem Taqo dhe jam njr fjal 18 vjecar.Kam pasur nje shok prej 8 vitesh dhe kohet e fundit kam rene ne dashuri per te po ai eshte i lidhur me nje kurve.shoku im quhet kevin dhe 8 vitet qe e kam njohur kam dashur ti gus karin ne bythen e tij te lagur.Ai...	Vendi imagjinar Autori: Melissa Baloshi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vendi imagjinar Sot imagjinata me coi diku larg kesaj bote reale. Nuk mund te konceptoja ku kisha shkuar,kishte shume drite dhe ishte kaq shume harmoni. Kishte njerez e makina qe leviznin ngado per te kryer punet e tyre te perditshme. Ishte nje rremuje aq e bukur e jetdh...
pushimet e mia verore Autori: Emi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pushimet e mia verore Si qdo her tjeter edhe ket vit pushimet i kalova per mrekulli. Vizitova shum familjar,takova miq te rinj,lexove lektyra te reja dhe bera shum aktivitete te tjera. Vera esht e gjat dhe padyshim se ndonjeher kam ndjer mungese e shokeve dhe arsimtareve p...	nje vend i afert nga femijeria larget Autori: Enola Sinani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: FEmijeria Femijria eshte pjesa me e bukur e jetes tone .Te gjithe i kujtojme me shum nostalgji dhe mallengjim ato kohe te femijeris.Kohen kur ne shkonim ne kopesht ,na lexonin perralla shikonim vetem kukulla ,ishim ne qender te vemendjes she benim kedo te qeshte. ...
Gjaku e Flamuri Autori: Blerta Sinanaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gjaku e Flamuri Lufta e gjaku nuk u ndalen padrejtesi, tortura , vuajtje denime. Dhuna nuk u ndal pse ky vend vuajti e derdhi gjak pse kosova nuk e kishte lirine e vet.Pse?Ai gjak nuk u derdh per kot ai gjak i deshmoreve...Toka u be e kuqe por ne nuk e harrojme se qna ka...	Ese historike Autori: Elsika Murrizi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shqiptaret e Kosoves , Camerise dhe viseve te tjera . Ese : Shqiptaret e Kosoves , Camerise dhe viseve te tjera . Ne vitet 1913-1916 gjendja e shqiptareve te Kosoves si pjese e Serbise ishte e veshtire . Atyre nuk u lejohej te shkolloheshin ne gjuhen shqipe dhe te botonin libra apo gazeta ne kete gjuhe . Ma...
Ne jemi ne Toke per te.. Autori: Paula · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta Ne jemi ketu ne Toke per te, nuk e di, ndoshta per shume gjera te ndryshme nga njera tjetra.Ndokush eshte per gjerat e veta, te beje ate qe do me shume, ndokush per te jetuar apo per cfaredolloj gjeje tjeter. Une, per veten time, jam ne toke per shume gj...	kush eshte me i lumturi nder te lumturit Autori: nuk ta them · Lloji: Ese pershkruese · Tema: kush eshte me i lumturi nder te lumturit Jo rralle here ne vetes i bejme nje pyetje ’Kush eshte me i lumturi ?’ Nje shkrimtar ka thene me i lumturi nder te lumturit eshte ai qe mund t’i beje te tjeret te lumtur.Kjo shprehje eshte shume e vertete sepse ne kete bote nuk jemi vetem ne por jan...
Mesuesja ime Autori: Karamelja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mesuesja ime Mesuesja ime ne pamje te par te jep perfytyrimin e nje personi te ftohte dhe shume strikt.por ne te vertet nuk eshte aspak keshtu sepse nen shikimin kritikues fsheh keshillen per te drejten.arsyjen e gabimit si dhe rrugen e permiresimit.nese per femren th...	Ti o njeri i mire qe lufton per dashurin... Autori: Danjela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vleresimi i vetes Si mund te shkaterohet njeriu kaq ngadale . . Qetesisht ashtu si format e henes cdo muaj cdo kohe nuk mbeten njelloj ? A thua te mos i ket mbetur gje tjeter per te ber ? A thua te jet kaq i heshtur dhe te pajtohet me fatin e henes .. gjithmone te njejtat ...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =