Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36531

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Shpresa Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ese per" Shpresen" Shpresa na mban gjalle. Ajo eshte gershetimi i te mirave ne kete jete. Po nuk pate shprese je asgje je nje njeri bosh qe iken vetem ku te te cojne kembet dukesh i pa orientua pa busull .Jeta ka te mira dhe te keqija, ajo eshte e mbushur plpt rreziqe me ...	Gjyshe me mungon Autori: Arisigena Gjongecaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Malli per gjyshen time ymë. Dje me 23 mars u fute në dhè dhe ti,gjyshe e dashur ike dhe më le . Re në një gjumë aq të thellë ,saqë as lutjet e mia për t'u zgjuar nuk funksionuan dhe hyre në dhè por s'më more me vete të të shoqëroja edhe pse t'u luta . Të pyet...
kujtimet me gjyshen time Autori: uljeta lahi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: kohet e bukura qe kam kaluar me gjyshen time dhe nje shkrim autobiografik Linda me 24 shtator te vitit 2003 , ne nje familje dibrane ne qytetin e Tiranes . Isha bekimi i pare i prinderve te mi , dy njerez te mire , te dashur e punetore , prandaj me dhuronin shume dashuri , gje kjo qe nuk me ka munguar asnjehere . Ne moshen dy ...	Essay Autori: Elsika Murrizi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: The happiest day of my life ! The happiest day of my life !
dashuria Autori: Mikela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: si te cmojme dashurine. Nuk eshte gje e lehte te cmojme dashurine. Ne vend te pare, dashuria ia vlen te cmohet. oh Dashuri! Ata nuk te kuptojne fare qe thone se embelsia jote eshte e hidhur,kur fryti yt i pasur eshte i tille. sa asgje me te embel s'mund te kete. Dashuria esh...	Bardhoshe Autori: Iljas · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nje dite e ftohte Ne nje dite te ftohte me debore nje burre ecen me nje shkop ne dore. Disa pulebardha e kalojne burrin me shpejtesi. Ikja e tyre te kujton Nositin e Pogradecit. Edhe burri nuk duket me pak i zemeruar. Ai eshte bere njesh me natyren. Mbizoteron e bardha dhe...
dit vjeshte Autori: Erblina Shala · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vjeshta Duke folur e duke qeshur papritur filloi nje vetetim nje shi i bukur te gjith te mahnitur flisnim se qfar ndodhi e mua mu kujtua uaa sot eshte dita e stines se ngjyrave sot eshte dita e vjeshtes .Shiu krionte tingujt e pianos e me dukej vetja sikur isha n...	Gjaku e Flamuri Autori: Blerta Sinanaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gjaku e Flamuri Lufta e gjaku nuk u ndalen padrejtesi, tortura , vuajtje denime. Dhuna nuk u ndal pse ky vend vuajti e derdhi gjak pse kosova nuk e kishte lirine e vet.Pse?Ai gjak nuk u derdh per kot ai gjak i deshmoreve...Toka u be e kuqe por ne nuk e harrojme se qna ka...
asma Autori: asma · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dashuria lindi per te qene e perjetshme Dashuria eshte nje ndjenje e bukur dhe e delire,e buruar ne shume zemra.Ajo lind si rrjedhoje e miresise dhe bukurise shpirterore .Dashuria eshte nje ndjenje qe nuk mund te pershkruhet dot me fjale dhe nuk mund ta kuptoje kushdo ,sepse ajo mund te kuptohe...	Ne jemi ne Toke per te.. Autori: Paula · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta Ne jemi ketu ne Toke per te, nuk e di, ndoshta per shume gjera te ndryshme nga njera tjetra.Ndokush eshte per gjerat e veta, te beje ate qe do me shume, ndokush per te jetuar apo per cfaredolloj gjeje tjeter. Une, per veten time, jam ne toke per shume gj...
ai mengjes Autori: kristiana karaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: mengjesi ishte kaq heret dhe e mbaja veten me gariet qe te rrija qofte dhe pak shtrire. e dija qe do degjoja si gjithnje zerin e mamit qe me delikatese do te me zgjonte nga gjumi. mirepo kete dite dielli nuk shndrinte si gjithnje por akoma me i forte dhe me i buk...	Tik-Tak Koha Autori: Kledja ^^ · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Takimi me "veten tende" Tik-tak, tik-tak, Tik... Orandalon! Hedh syte perreth shikoj fytyra njerezish qe qeshin,soh nje vajze qe e ka zene gjumi,nje tjeter po degjon muzke dhe ja aty shikoj veten time..energjike e qeshur. Ajo po vjen drejt meje e me pyet: "Kush je ti?" Dhe un i ...
Jeta Autori: Elvana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta qepo jetojm sot shum e veshtir per ta kupëtuar Jeta nuk eshte e leht per tu jetuar po ti besoj qe ke disa qellime per te ardhmen tende, mbaj fort qellimet e tua asnjeher mos i lesho deri sa ato të ndodhin.Ne jet gjithon do ket nje fillim te mir per nje jet te bukur. Jeta te ul posht por ti perqendroh...	Biznesi im Autori: Kevin Çika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Biznesi im i së ardhmes Biznesi im i ëndrrave konsiston në hapjen e një firme farmaceutike.Kjo ide mori formë dhe dëshira për të u përforcua më shumë,duke parë dhe situatën e rëndë të COVID-19.Dhe e gjithë bota është futur në luftë për të gjetur atë vaksin...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =