Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 35807

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

KOMBI SHQIPETARE 100 VJET PAS PAVARESISE... Autori: FLAVJA AHMETAJ · Lloji: Ese pershkruese · Tema: KOMBISHQIPTARE 100VJET PAS PAVARESISE NE FAKT ESHTE PAKSA E VESHTIRE TE FLASESH PER GJITHE KETO VITE. ESHTE E VESHTIRE TE TREGOSH PER:100VJET LIRI,100VJET KRENARI,100VJET TRIMERI. ESHTE PO AQ E VESHTIRE SA TE TREGOSH PER GJITHE PERSONAT E SHQUAR QE GJATE GJITHE KESAJ KOHE E KAN BERE KETE VEN...	JETA Autori: Esmeralda Sefolli · Lloji: Ese pershkruese · Tema: JETA A ekziston ndonje fjale qe te mund te pershkruaje termin"jete"?A ekziston ndonje veper e tere letrare qe te mund te shprehe cka eshte jeta?Mendoni valle qe njeriu e ka kapacitetin e duhur per te kuptuar teresine e saj?Nese mendoni se PO,gaboheni.Pasi te j...
"Si e mendoj te ardhmen e njerezimit?" Autori: Elham Torba · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ardhmja Si cdo njeri tjeter edhe une e perfytyroj te ardhmen time me ndryshime masive. Nje te ardhme te rrethuar nga te gjitha anet me teknologji. Ku qenia njerezore do te pesoj ndryshime te shumta. Si fillim do te ndrushoj stili i jeteses duke filluat nga ushqim...	27 vjetori i clirimit te Shqiperise. Autori: Aksa Bardhi. · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Atdheu Vitet kalojne,ditet gjithashtu por kujtimi i deshmoreve mbetet perhere i fresket ne zemrat tona,ne kujtesen tone e ne librat plot histori,dhe jam e sigurte qe ne kurre nuk do ti harrojme te pare tane.Historite e tyre prekese permenden dita dites.Fale tyre...
Dimri Autori: Agnesa Zeqiri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nje pjese e vendlindjes sime Ishte nje stine e ftohte dimri dhe po ashtu edhe ditelindja ime.Cdo here shikoja qiellin e bukur naten,shkelqente si dritat e Veriut.U leshuam ne pushimet prej dy javesh,filloi te binte bore dhe i gjithe vendi u mbulua me nje petk te bardhe e te gjate.Nde...	Te jetosh ne paqe Autori: soana koleci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: paqja Paqja eshte si nje rreze drite qe sa here e themi aq me shume shkelqen. jeta eshte nej det me dallge qe ndonjehere kalojme pengesat e ndonjehere jo , ndonjehere e mundim e ndonjehere e mund e ndonjehere humbim. Paqja eshte ...
atdheu Autori: nita lajqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: atdheu,liria,kosova etj Atdheu eshte gjeja me e shtrenjt ne jete ai eshte vendi ku linda dhe ku u rrita.	NENE Autori: Brinilda Nilda · Lloji: Ese pershkruese · Tema: NENA Kte e kam shkrujt per mamin tim dhe kte rast dua tua dedikoj te gjitha mamave shqiptare... Fjalet jane te pakta per te shkruar per qenien me te bukur te kesaj bote siç jane Nenat,ato te cilat na dhane jete nga jeta e tyre,ato te cilat jane si lule pra...
miqte e mi Autori: ararararmemememmem · Lloji: Ese pershkruese · Tema: miqte e mi miqte tane jane cdo gje per ne .Ato dine te jene te mire ne cdo sekond te jetes tone,na bejne te qeshim kur qajme......Miqte jane gjeja me e bukur qe ndodh ne jeten tone ,i kemi shume te afert dhe i duam si motra e si vellezer.Kur dalim e shetisim me to ...	Shpresa Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ese per" Shpresen" Shpresa na mban gjalle. Ajo eshte gershetimi i te mirave ne kete jete. Po nuk pate shprese je asgje je nje njeri bosh qe iken vetem ku te te cojne kembet dukesh i pa orientua pa busull .Jeta ka te mira dhe te keqija, ajo eshte e mbushur plpt rreziqe me ...
Gabimet jan pjesë e jetes Autori: Diellza Pangjaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gabimet Qdo njeri bën gabime qoft i madh apo i vogel..por jo qe ne i bëjm me qellim por ato fatketsisht ndodhin sepse askush nuk i do gabimet .Ka shum njerëz qe nervozohen nga gabimet por jo nuk duhet sepse jan pjes e jetes ..Qdo njeri qe nga lindja mund te ...	nje pershkrim per vendlindjen Autori: ajla ajla · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vendlindja ime vendlindja ime eshte shqiperia.ajo eshte nje vend me shume kultura,fe,zakone,tradita,etj.Shqiperia laget nga deti Adriatik dhe deti Jon.ka SHUME MALE ,KODRA FUSHA.SHQIPERIA KA DHE SHUME QYTETE DHE FSHATERA DHE NJE KRYEQYTET.NUK JAM NE DAKORT ME DISA ITALI...
Bushi im Autori: AAAAAAAAAAnnnnnnnnnn D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ese pershkruese ; bushi im Bushi im, pra babi im eshte 1 njeri shume i mire dhe per me teper jo se dua te mburrem por mund te them qe ai eshte 1 nder prinderit me te mire ne te gjite europen. Kete nuk e kam per pamjen fizike por per gjendjen e tij te brendshme pra per moralin. Ai e...	nena ime Autori: ina haxhimali · Lloji: Ese pershkruese · Tema: nena nena sapo degjon fjalen nene ne mendje te vijne nje sere mendimesh ,por ne kuptimet me te mira . nena nuk e di se cvend ze ne jeten e te tjereve por ne jeten time ajo ka nje vend shu...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =