Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 35891

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Nëna Autori: Arbnora Ceka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nënat Nënë! Moj nënë e dashur! Po shkruaj për ty po të kthej borxhin,që më ke mbajtur nëntë muaj në bark,dhe dymbëdhjetë vite më ke rregulluar jetën,më ke pastruar,veshur e mësuar,gjithashtu edhe më ke ushyqer me aq mundësi që ke pasur! E ...	100 vjetori i pavaresise Autori: Grisilda Shira · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 100 vjet pavaresi Flamuri eshte shpirti i kombit,himnmi eshte zeri i tij.Ky flamur kuq e zi me shqiponjen dykrenare ka valevitur plot 100 vite duke nxjerre ne pah identitin tone kombetar.Ndersa himni,qe cdo shqiptar e ka per krenari te recitoje vargjet gjigande te asdrenit...
i pavarur Autori: SINDI LUMANI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: e pavarur jam e pavarur sa zogu qe fluturon ne kaltersi . jam e pavarur sa era qe fluturon e se kap njeri . e pavarur si uji i kulluar i burimit jam . e vetkenaqur nga lumturia , nga endrra , nga pavaresia . jam nje zog i lire qe udhetoj si shtegtar . ne hapesiren ...	Stina e pranveres Autori: Dafina · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera.Stina Pas nje dimri te gjate e te ftohte me ne fund vjen kjo stine e buzeqeshur dhe e ngrohte.Nje stine e mbushur me dashuri,pranvera.Mua me pelqen shume stina e pranveres.Kete stine e fillojme ne menyren me te mbare.Si qdo stine tjeter edhe ne pranvere kemi ge...
Biznesi im Autori: Kevin Çika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Biznesi im i së ardhmes Biznesi im i ëndrrave konsiston në hapjen e një firme farmaceutike.Kjo ide mori formë dhe dëshira për të u përforcua më shumë,duke parë dhe situatën e rëndë të COVID-19.Dhe e gjithë bota është futur në luftë për të gjetur atë vaksin...	Une dhe televizioni Autori: Artiola pg · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Une dhe televizioni Jetojme ne shekullin XXI dhe zhvillimi teknologjik bere bume te medha duke shpikur telefona,kompjutera e televizore te dimensioneve e programeve te ndryshem.Si te gjithe moshataret e mi,edhe une jam futur brenda kesaj bote zhvillimi,ku per prinderit tane ...
Essay Autori: Elsika Murrizi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: The happiest day of my life ! : The happiest day of my life ! What is happiness? Happiness is a challenge, it requires effort, and it has its strong laws: to love yourself very much, to hear, to speak, to respect, to be receptive and not judgmental of others. Persons who accept thems...	vjeshta Autori: megi loci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vjeshta Nje nga stinet e mia te preferuara eshte vjeshta.Vjeshta me pelqen sepse ka ngjyra te mrekullueshme.Tani vjeshta ka ardhur.Neper te gjithe pyjet ka rene qetesia.Kafshet jane futur ne strofullat e tyre duke pritur ardhjen e pranveres.Shpendet fluturuan dh...
Jeta e kesaj bote sipas islamit Autori: Flora Xhaferi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta e kesaj bote sipas islamit Jeta e kësaj botë s'është vetëm një kënaqësi mashtruese Falenderimi i takon Allahun që e bëri jetën e kësaj bote kalimtëre dhe jetën e botës tjetër të qëndrueshme dhe të përhershme. Paqja dhe bekimi qofshin mbi Profetin tonë, Muh...	dashuria Autori: xhesi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: cfare eshte per ju te qenit i/e dashuruar? Dashuria eshte ndjenja më universale,me e paster dhe me e sinqert ne bote; eshte lidhje shpirterore mes dy personave qe i falin jete njeri tjetrit. Cdo njeri dashuron duke perjetuar ndjenjen e dashuris ne nje apo ne te gjitha ndarjet e saj,si: dashuria ...
pasioni im me mrekullon Autori: Anxhela Stafa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: endrrat tona Te gjithe ne kemi nje enderr,nje pasion,nje deshir qe na terheq drejt nje te ardhmje te suksesshme.Pasioni lind me kalimin e kohes dhe shum shpejt pa e kuptuar behet si nje rrjedh lumi e rrembyeshme qe na merr me vete. Pasioni im qe me mrekullon eshte ma...	fshati im Autori: YLLKA ALIU · Lloji: Ese pershkruese · Tema: bukurit e fshatit tim FSHATI IM fshti im eshte nje fshat shume i bukur.Ai ka nje ambient freskues,ky eshte nje fshat ku te njerzit jan shum punetor ata mbjellin ;patate,domate,tranguj,karrota,speca,lakra etj.... Kurse femijet e ketij fshati mesojn sh...
Adoleshenca Autori: Dajana Ndoj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: adoleshenca Adoleshenca ështe ajo faze e jetës që çdo njeri në këtë moshë preket nga pasojat e saj. Të jesh një adoleshent do të thote të jesh si ajo lulja e sapo çelur e cila sado ti hedhësh ujë asnjëherë nuk ngopet. Adoleshenca shoqërohet me ...	Essay Autori: Elsika Murrizi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: The happiest day of my life ! The happiest day of my life !

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =