Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36302

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

njohja e vetvetes eshte sekreti i jetes Autori: Elda Vladi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta E di ...?Sot me ne fund ia arrita qellimit , sot me ne fund arrita te gjeja brenda vetes pas nje kerkimi te gjate e te lodheshem ate qe kam dashur te zbuloj prej koshesh, ate per te cilen shpirti ka luftu...	Me shoket e shoqet ne nje dite debore Autori: Aleksander alija · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Me shoket e shoqet nje dite debore Nje dite dimri kur u zgjova ne mengjes,pashe qe vendi ishte zbardhur krejtesisht nga debora. Fillova te merja shoket e shoqet e mia ne telefon,duke i thene qe te shkonim te luanim me topa debore. Kur shkuam the shkolla te gjithe po luanin,kur aty afer p...
Dite dimri Autori: Dritana hida · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dite dimri Erdhi stina Ku te gjithe e shijojne dhe sigurisht e pelqejne.Ajo Ku mbulon cdo rruge te qytetit me nje pelhure te mendafshte dhe m ngjyren karakteristike te saj.Tashme ndodhem ne dritaren e dhomes sime...po shikoj kete bardhesi mahnitese e cila po me mbus...	Jeta e kesaj bote sipas islamit Autori: Flora Xhaferi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta e kesaj bote sipas islamit Jeta e kësaj botë s'është vetëm një kënaqësi mashtruese Falenderimi i takon Allahun që e bëri jetën e kësaj bote kalimtëre dhe jetën e botës tjetër të qëndrueshme dhe të përhershme. Paqja dhe bekimi qofshin mbi Profetin tonë, Muh...
Familja ime dhe une Autori: FIORI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Familja ime dhe une Te flasesh per familjen perjeton emocionet qe ke perjetuar me te ,te bukura apo te keqia dhe keto emocione ndihen fale dashurise ku kjo e fundit nuk ka kufij ne familje dhe eshte pa asnje lloj interesi. Jeta eshte bere shume materialiste dhe nuk vlereso...	Gjergj Fishta, një shpirt gjithnjë i t... Autori: Anxhela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gjergj Fishta, një shpirt gjithnjë i trazuar. Kur u ndesha për herë të parë me emrin e Gjergj Fishtës ideja e parë që më erdhi në mendje ishte ajo e një heroi legjendash pasi ky emër më bënte shoqëri me Gjergjat e tjerë, të heroit kombëtar, apo atij që vrau bajlozin e zi. Duke lexua...
asma Autori: asma · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ne burgun e ndergjegjies Shpirti ne kohen e diktatures me ngjante si nje flete e bardhe e zhgarravitur nga dhimbjet ,torturat dhe vuajtjet e jetes .I mbyllur ne hekurat e ndergjegjies ,qe brente cdo cast cepat e zemres nga pamundesia e te vepruarit .Rrethi ku jetoja dukej si nega...	Endra Autori: genti · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Endraa ..Dhe ne ate cast mu shfaqe ti ...
Ndjesite e te qenurit maturant Autori: Artion Brahimi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Cfare ndjen kur je nje maturant Ndjesia qe te shkakton ideja e te qenurit maturant eshte e papershkrueshme. Eshte moment per te cilin qe i vogel kam menduar se nuk do te vinte kurre, por ja qe erdhi. Te qenurit maturant eshte dicka me shume se te qenurit ne vitin e fundit te...	Ese Autori: REA SERANLLARI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: "Prometeu,nje hero i vetmuar" Prometeu eshte heroi i pare i humanist ne te gjithe historine e letersise dhe eshte nje figure e adhuruar per shume artiste e poete. Ai kreu nje akt human ne kohen kur njerezimi ndodhej ne erresire,injorance dhe varferi.Prometeu u rrembeu perendive...
Ajo eshte mamaja ime... Autori: XHENI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: NENE AJO ESHTE MAMAJA IME! Tashme jam e rritur. Nuk mund te them se jam femije. Erdha deri ketu ku jam. Nuk isha vetem gjate rruges. Isha me ikonen time. Isha me ate qe me beri ajo qe jam sot. Ajo eshte mamaja ime. Jeta ime eshte e varur nga ajo. S’mund te...	ekskursioni Autori: emily · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ekskursioni me i bukur Vitin e kaluar shkuam ne nje ekskursion shume te bukur qe s'mund te harrohet lehte.Ne planifikuam qe te shkonim ne Tiran atje do te shkonim te Cineplex pra te kinemaja me pas te blur dhe te city park.Ne u nisem ne oren 8:00,rruga ishte e gjate por ne e ka...
viti i ri 2016 Autori: Aresa Selmani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: viti i ri 2016 Jeta nuk matet nga numri i frymarrjeve por nga qastet që të lënë pa frym.Prandaj dashuroni qdo ditë,dhuroni mirësi qdo ditë,jeni pozitiv qdo ditë.Qdoditë është një faqe libri dhe qdo fundvit është fundi i një kapitulli....mis harroni jemi n...	70 vjetori i clirimit Autori: B · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 70 vjetori i clirimit 70 Vjetori I Clirimit Sot eshte nje feste. Nje feste qe I bashkon te gjithe shqiptaret anembane ku jane. Sepse gjithe secili nga ne bashkepunoi per te fituar ate qe te gjithe e duan “Lirine”. Pra sot , Shqiperia feston 70 vjetorin e clirimit. Trim...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =