Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36079

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

nena Autori: G.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria per nenen NENA , NJE EMER I RENDESISHEM NE JETEN TONE . NE MOMENTIN KUR AJO NEVE NA ZGJON NE MENGJES DHE NA BEN MENGJESIN GATI , NA SHKON DITA PER BUKURI . DASHURIA E NENES PER NE NUK KRAHASOHET ME ASNJE DASHURI TJETER NE BOTE . NENA , PO ASHTU ESHTE DHE DO TE MBET...	Engjelli im Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ti ♥ Ti,ishe ti gjithckaja qe mbizoteronte tek une,ishe ti ai ylli qe ndriconte ne netet e zymta te dimrit,ishe ti qe me driten verbuese me mbroje nga kthetrat e jetes,ishe ti ndergjegjja ime qe me ndiqje kudo,ishe ti ajri im qe me mbante gjalle,ishe ti oksigj...
Atdhe Autori: Liridon Nusa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: atdheu im Atdheu është gjëja më e rëndësishme në jetën e një personi.Atdheu ynë është Kosova vendi ku u rritëm,luajtëm,qeshëm,qajtëm po ashtu shpresojmë se edhe në te ardhmen do të bëhemi të sukseshëm dhe t'ia ndriçojmë të ardhmen jetës so...	Kush jam une? Autori: Anaili · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mbi veten time Jeta eshte nje liber I gjate dhe misterioz,me shume kapituj.Cdo kapitull perfaqeson nje nga fazat e njeriut,te cilit I eshte dhuruar ky margaritar shumefaqesh…Jam duke shfletuar,faqe,kapituj e pas nje leximi te gjate 15-vjecar,arrij te kapitulli “adol...
Shoqeria Autori: Melisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vlera e shoqerise Shoqeria eshte po thuajse gjeja me e vlefshe Ajo te perkrah,ajo te tregon,a jo te do, pra ruaje shoqerin tende sepse ne disa raste te duhet shum e ne disa raste te vie te largohesh nga ajo shoqeri Por eshte nje gabim total Duaje shoqerine tende deri n...	Libri Autori: Geraldo Xhina · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Rendesia e librave. Libri eshte nje perle per te cilen nuk ke nevoje te shkosh ne fund te oqeanit per ta gjetur.Libri eshte nje thesar per te cilin nuk te duhet nje harte per ta marre.Kam lexuar libra dhe me besoni kur them se nuk ekziston nje ilac me efektiv qe te ben te ha...
shoqja ime Autori: ajo vajza · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shoqja ime shoqja ime me e mire eshte nje vajze qe sdua tja them emrin.Ajo eshte si motra ime,ndajme shume sekrete se bashku .Ne te dyja duhemi shume si motra.sot u pajtuam sepse para disa ditesh ishim zene dhe kjo gje me shqetesonte ,i them E qe e kam si motren tim...	Natyra në stinën e pranverës Autori: Ardit Berisha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera Sot është 21 Marsi dhe poashtu është dita e pranverës. Në pranverë qelin lulet dhe zbukurohet natyra. Fillojnë të vijnë bletët dhe të thithin nektarin e ëmbël te luleve. Na ndihmojnë që të qelin lulet. Edhe koha fillon që të nxehet, por...
Te jetosh ne paqe Autori: soana koleci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: paqja Paqja eshte si nje rreze drite qe sa here e themi aq me shume shkelqen. jeta eshte nej det me dallge qe ndonjehere kalojme pengesat e ndonjehere jo , ndonjehere e mundim e ndonjehere e mund e ndonjehere humbim. Paqja eshte ...	pranvera Autori: ola · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pranvera pranvera eshte nje nga stinet me te bukura te vitit.Pranvera nënkupton rizgjimin e qiellit, buzëqeshjen e luleve, zhurmën e zogjve dhe ripërtrirjen e natyrës. Zëri i hapave të pranverës prish gjumin e dimrit dhe natyrën e kaplon aroma, freskia dh...
te jesh femije Autori: sindi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: femijeria Femijeria ime Femijeri eshte periudha me e bukur e jetes cilesohet si pranvera e shpirtit nje kujtim i femijerise mund te ndryshoj gjithcka keto momente gjithmone kujtohen me mall nga cdokush pasi aty ne kemi qene gjithmone vetvetja te paster te qeshur...	NATA Autori: ANONIM · Lloji: Ese pershkruese · Tema: NATA:Mund te jepni mendimet tuaja ? Nata ka gjithcka. Henat kane tendencen qe te sjellin pergjigje dhe mesime. Drita e dites terheq vendimet. Realiteti dhe trillimi shkrihen ne erresire dhe poshte yjeve, si ne nje roman surreal te pikturuar nga tingujt, ngjyrat, aromat, shijet dashurite dh...
jeta Autori: medina shijaku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta Ne jete nuk ke vetem lumturi. Ato qe mendojne se per nje gabim jeta e tyre ka marre fund e kane gabim ,jeta eshte perpara . Nese te ka shkuar ters dicka qe ke nisur te besh mos thuaj se ka marre fund, jeta vazhdon akoma.Nese dikush te ka refuzuar mos...	dashuria Autori: Mikela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: si te cmojme dashurine. Nuk eshte gje e lehte te cmojme dashurine. Ne vend te pare, dashuria ia vlen te cmohet. oh Dashuri! Ata nuk te kuptojne fare qe thone se embelsia jote eshte e hidhur,kur fryti yt i pasur eshte i tille. sa asgje me te embel s'mund te kete. Dashuria esh...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =