Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36215

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Libri Autori: D.A · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pse na sherbejne librat? Te futesh mes qindra faqesh e te thithesh nektarin si bleta,te jetosh me boten e autorit,te degjosh zerin e tij,te thenat,te pa thenat e sekretet e tij.Kjo do te thote te lexosh nje liber ne pamje te pare,por jo,kjo do te thote te behesh pjese e asaj bote...	atdheu Autori: nita lajqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: atdheu,liria,kosova etj Atdheu eshte gjeja me e shtrenjt ne jete ai eshte vendi ku linda dhe ku u rrita.
para pasqyres se deshirave Autori: megi hasrama · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pasqyrat para pasqyres mund te shohesh ghithcka qe ti deshiron ne jet te jeteve.nje pasqyr e thjesht ti shikon shembellimin tend ndersa pasqyra magjike ti shikon ate qe te mungon.psh.rejsi nje djal 8 vjecar e kishte humbur familjen gjate luftes ne kosov dhe kish m...	Nëna Autori: Arbnora Ceka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nënat Nënë! Moj nënë e dashur! Po shkruaj për ty po të kthej borxhin,që më ke mbajtur nëntë muaj në bark,dhe dymbëdhjetë vite më ke rregulluar jetën,më ke pastruar,veshur e mësuar,gjithashtu edhe më ke ushyqer me aq mundësi që ke pasur! E ...
Mësuesja ime Autori: Muhamed Xhelili · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mësuesja ime Ah sa fjalë të ëmbla e shpirtërore kam për të të thëne ty e dashur. Vëtëm kur shqiptoj fjalën mësuese më bën të ndjej respekt e dashuri për ty.Gjithë ato të mira na dhurove nuk kanë shpërblim.Mësuese aq shumë të ndreoj saqë edhe n�...	fshati im Autori: YLLKA ALIU · Lloji: Ese pershkruese · Tema: bukurit e fshatit tim FSHATI IM fshti im eshte nje fshat shume i bukur.Ai ka nje ambient freskues,ky eshte nje fshat ku te njerzit jan shum punetor ata mbjellin ;patate,domate,tranguj,karrota,speca,lakra etj.... Kurse femijet e ketij fshati mesojn sh...
Ese Autori: REA SERANLLARI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: "Prometeu,nje hero i vetmuar" Prometeu eshte heroi i pare i humanist ne te gjithe historine e letersise dhe eshte nje figure e adhuruar per shume artiste e poete. Ai kreu nje akt human ne kohen kur njerezimi ndodhej ne erresire,injorance dhe varferi.Prometeu u rrembeu perendive...	Motrat e mia Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Motrat e Mia te dashur Motrat e Mia te dhashura shpiryat e mi ju jeni shkaqet qe une jetoj shpirtat e mi.I lutem zotit qe ju te jeni mire e te jeni te lumtura motrat e mia.Motra Ime e madhe ti je bamirsee dhe punon ne xhamin e Tabakve zoti ta befte mbare qe i ndihmon njerzit .M...
Te jetosh ne paqe Autori: soana koleci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: paqja Paqja eshte si nje rreze drite qe sa here e themi aq me shume shkelqen. jeta eshte nej det me dallge qe ndonjehere kalojme pengesat e ndonjehere jo , ndonjehere e mundim e ndonjehere e mund e ndonjehere humbim. Paqja eshte ...	nena ime Autori: natyra brovina · Lloji: Ese pershkruese · Tema: per nenen nenet time shum e dua sepse ajo me rriti mua Edha jet e dhe shpirt Per te me edukuar mua E mire eshte e buker eshte Ashtu si une e dua Pra ndaj o femije Nenen une e dua
Kujtimet feminore Autori: Bora · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Femijeria Ecen koha , vrapon e se ndal kurre hapin, e si ndal as kujtimet. Na sjell ne rrugetimin e gjate me te kujtime te bukura Por dhe jo shume të bukura. Na perball me sfida dhe me lufta ne te cilat shpesh here triumfon e drejta dhe shpesh here ne i falim vet...	Durresi Autori: Besarta Elezi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Zbuloni suprizat tone. Durresi,nje nder mrekullite e bukurise shqiptare, ka se cfare t`u ofroje vizitoreve. Shtirja buze detit Adriaktik dhe Jon malet fushat dhe lulet formojne panoramen qe do te shoqeroje pushimet tuaja. Harmonia shpirti i ngrohte i banoreve mikpritja dhe kena...
enderrat Autori: mariglena shabani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Enderrat TE ENDERROSH, DO TE THOTE HAPI SYTE NGA GJUMI 3 SEKONDASH QE JE DUKE BERE SHIJOJE ENDERREN BASHKE ME PENGESAT QE DO TE DALIN QOFTE TE HIDHURA QOFSHIN ATO.ENDERRAT NUK SHIKOHEN VETEM NE GJUME\APO SIC THEMI NE ME SY TE HAPUR PERKUNDRAZI, ENDERRA TE HAP DY...	Gjuha jone Autori: Euripidi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gjuha shqipe Gjuha jone Te ben krenar te degjoshqe gjithesecili nga ne flete shqip ne cdo ane te botes qe te shkoje. Kjo te krijon nje ndjesi te thelle ne shpirte, dhe te mendosh se kjo gjuhe ska per tu shuar kurre.Duajeni gjuhen tuaj sepse ate belbezuat sa erdhet ne...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =