Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36650

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

njohja e vetvetes eshte sekreti i jetes Autori: Elda Vladi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta E di ...?Sot me ne fund ia arrita qellimit , sot me ne fund arrita te gjeja brenda vetes pas nje kerkimi te gjate e te lodheshem ate qe kam dashur te zbuloj prej koshesh, ate per te cilen shpirti ka luftu...	Miqesia nje zemer ne dy trupa Autori: Natalia Llupo · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Miqesia e pafund Miqesia nje zemer qe rreh e jeton ne pafundesi.Ajo zemer rreh brenda dy trupave .Lind pyetja çeshte miqesia?Thjesht nje fjale qe shume pak veta ja dine vleren.Miqesia perkufizohet "Nje lidhje pa interesa dhe brenda saj ka dashuri dhe respekt .Ne miqesi j...
Me shoket e shoqet ne nje dite debore Autori: Aleksander alija · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Me shoket e shoqet nje dite debore Nje dite dimri kur u zgjova ne mengjes,pashe qe vendi ishte zbardhur krejtesisht nga debora. Fillova te merja shoket e shoqet e mia ne telefon,duke i thene qe te shkonim te luanim me topa debore. Kur shkuam the shkolla te gjithe po luanin,kur aty afer p...	nena ime Autori: natyra brovina · Lloji: Ese pershkruese · Tema: per nenen nenet time shum e dua sepse ajo me rriti mua Edha jet e dhe shpirt Per te me edukuar mua E mire eshte e buker eshte Ashtu si une e dua Pra ndaj o femije Nenen une e dua
A keni frike nga vetmia? Autori: Anonimous · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vetmia Vetmi.Qetesi.Shpesh me pelqen te rri vetem.Te shijoj qetesine dhe erresiren.Shpesh ndjehem mire dhe arsyetoj ne keto rrethana.Por kjo qetesi,kjo vetmi me mbeshjell me frike.Me ben te mendoj gjera te paqena,me fut ne nje bote ku shof c'ka nuk mund te shof....	Ese Informative Autori: Joana Prifti · Lloji: Ese pershkruese · Tema: komunikimi virtual Apolonia është qyteti antik në Shqipëri ndër më të mëdhenjtë në pellgun e Adriatikut dhe më i përmenduri ndër 30 qytetet e tjera, me të njëjtin emër, të kohës antike.Hulumtimet e para për Apoloninë i kemi nga studiues dhe shtegtarë t�...
NENE Autori: Brinilda Nilda · Lloji: Ese pershkruese · Tema: NENA Kte e kam shkrujt per mamin tim dhe kte rast dua tua dedikoj te gjitha mamave shqiptare... Fjalet jane te pakta per te shkruar per qenien me te bukur te kesaj bote siç jane Nenat,ato te cilat na dhane jete nga jeta e tyre,ato te cilat jane si lule pra...	Gjakmarrja Autori: Brikela Koleci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gjakmarrja GJAKMARRJA Gjakmarrja problem, penge e shoqerise tone. Ajo po perhapet si gjaku neper vena dhe po shkakton probleme cdo dite e me shume. Po mban te burgosur mijera njerez , po ua ndal jeten, po ua jep ndeshkimin me te re...
Pasioni im …me mrekullon Autori: Ni-gers kuksioni · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pasioni Ju ka dhene zysha e gjuhes detyre per te ber ese me teme vk per pasionin tuaj deri n pasdite Pz nuk di cfare me shkrujt po shnet bisha	Dashuria Autori: Juxhino · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Cfare eshte dashuria per ju? Dashuria eshte nje ndjenje e fuqishme dhe e jashtezakonshme per nje njeri, nje vend ose dicka tjeter. Ajo mendohet zakonisht si e pamundur te perkufizohet, prandaj, sa here perpiqemi ta perkufizojme, perfundojme duke i vene kufizime. Dashuria nuk e ka nje...
E dehur nen afshin e jetes Autori: Julijana Nika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta Nje afsh i dendur pranvere behet shoqeruesi im me i mire duke me ndjekur hap pas hapi ne ecjen time te drobitur marramendese.Ecja vazhdimisht dhe papritur ndalesha.Dielli pranveror me genjente me ate ngrohtesi te akullt dhe me manipulonte te behesha pre e...	PSE??? Autori: enveida kajushi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: deshira ime sa bukur do te ishte sikur te kisha mundesi ta ktheja kohen mbrapsht para shume vitesh edhe para se une te lindja dhe te kisha mundesi te behesha nje njeri i padukshem dhe te kisha mundesine qe te ndryshoja gjithcka ne kete bote.sikur te kisha nje shkop m...
27 vjetori i clirimit te Shqiperise. Autori: Aksa Bardhi. · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Atdheu Vitet kalojne,ditet gjithashtu por kujtimi i deshmoreve mbetet perhere i fresket ne zemrat tona,ne kujtesen tone e ne librat plot histori,dhe jam e sigurte qe ne kurre nuk do ti harrojme te pare tane.Historite e tyre prekese permenden dita dites.Fale tyre...	“Per te dashuruar te tjeret duhet para... Autori: Ergita Shkoza · Lloji: Ese pershkruese · Tema: “Per te dashuruar te tjeret duhet para se gjithash te duash veteveten”. Të duash apo të të duan!? Te duash dhe të të duan eshte sikur te ndjesh diellin nga te dyja anet…Dashuria esht ajo ndjenje e çilter qe kush e provon kurre se harron..Te duash dike do te thote te duash e te respektosh te besosh e te xhelozosh. ...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =