Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 35691

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

e shtrenjta ime Autori: flutra nuredini · Lloji: Ese pershkruese · Tema: atdheu E shtrenjeta ime! Sot eshte ditelindja jote Festo e shtrenjeta ime Vetem sot harroj hallet Vetem sot,mos mendo te tjeret Nene e dashur,e shtrenjeta ime Te lutem nje here mendo per veten E di se zemra jote kurr nuk u qetesua Gjithenje loti te ...	endrra ime kur te rritem Autori: mira · Lloji: Ese pershkruese · Tema: endrra kur te rritem ENDRRA IME KUR TE RRITEM Per mua eshte shume e rendesishme kenga dhe kercimi sepse aty e ndjej veten me mire.Kete pasion e kam pasur qe kur isha me e vogel dhe kerceja e kendoja kudo ne shkolle,ne shtepi kudo ...
nena ime Autori: ina haxhimali · Lloji: Ese pershkruese · Tema: nena nena sapo degjon fjalen nene ne mendje te vijne nje sere mendimesh ,por ne kuptimet me te mira . nena nuk e di se cvend ze ne jeten e te tjereve por ne jeten time ajo ka nje vend shu...	varferia eshte prind i revolucionit Autori: nadia · Lloji: Ese pershkruese · Tema: varferia.revolucioni semundja me e keqe qe ekziston ne shoqerine njerezore,asaj qe ende nuk i eshte gjetur kura,eshte varferia.Por varferia ne kohe lufte eshte tabloja me e mjere dhe me e trishte qe mund te shihje para dhe pas revolucionit francez.Cfare e shkakton varferine d...
Ese per shpendet Autori: Albion Gashi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ese per shpendet Shpendet jane krijesa me te bukura ne tok. Porpos kesaj shpendet jane puntoresepse me fije kashte ndertojn folet e tyre dhe i rritin zogjte e vegjel. Zogjt krijojn bukuri...	VERA Autori: Melekije Sinani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Stina e veres "VERA" Vera eshtë një nga stinet më të bukura dhe me ndryshymet e saja natyrore të pa përshkrueshme. Ditë e veres jan ditet me te bukura të nje viti sepse këto dit jan dit te lumtura ku e ndjejm lirinë në veten tone,freskin,gzimin dhe harmoni...
Udhetim Imagjinar ne Kohe 2 Autori: Dorina N. · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Udhetim Imagjinar ne Kohe 2 Mbasdite vone dimri. Qielli gati ne te erresuar. Zhurma e eres degjohet ne dritaren e dhomes. Jam duke pire nje filxhan çaji te ngrohte dhe ne te njejten kohe po lexoj nje liber me aventura dhe fantazi te J.R.R. Tolkien. Me pelqen embelsia e Cajit te ngr...	agimi Autori: mirlind hasangjekaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: per agimin e bardh qe delne mengjes agimi i bardh delne mengjes me re te medha Me re te bukura dhe ngjyre te hirit pastaj del dielli dhe me rreze te forta
Dashuria Autori: Q.K · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nje dashuri per teje asaj qe mendojm Dashuri ... do te thot te kesh dashurin dhe respektin nga nje person,e ate ma dhurove ti me dhe nje kuptim te vertete jetsore. Me fale dashurine dhe lumturin qe askush smund ta kete, nga ti mesova ndjenjen e te dashurit dike fort. Nga syte e ty une fillov...	Nje vend aq i afert nga femijeria e larg... Autori: Krisula Bilo · Lloji: Ese pershkruese · Tema: nje vend aq i afert nga femijeria e larget Femijeria, eshte mosha me bukur ne te cilen secili pa diskutim ka kujtimet e veta. Femijeria ka kujtimet me te bukura, me te vecanta, me mbrslenese ne jeten tone. Une kam shume kujtime nga femijeria ime. mosha e femijerise per mua do te mbetet tere jeten ...
Nena Autori: Amra Osmani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrim per Nenen Nena ehhh sa bukur tingellon .Vetm ky emer sa kenaqesi qe te jep....Nje emer plot me tingellim qe pushtoi te gjithe zemrat e femijeve.Nena kur degjon zerin e embel te saj kur buron ne veshet e tu ti shkon fluturim...Nje engjell i vertete a po jo ? Ajo qe ...	Gezuar 8 Marsin! Autori: Arta Lleshi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena Nene,ti je ajo qe gjendesh me mua ne gjithe kete rrugtim te jetes sime,je ajo e cila nuk me braktis kurre.Nene,sot vendosa qe te marr nje flete te bardhe dhe ta shkruaj me ate bojen e zeze, me fal per disa fjale qe jane lagur,por lotet nuk po me ndalojne....
LART NE HORIZONTIN BLU Autori: klea · Lloji: Ese pershkruese · Tema: imagjinate Tashme pallati im duket si nje mize dheu qe ketu lart.Jam aq afer me rete sa i prek ato.Me vjen t'i ha se me duken si pambuk sheqeri i bardhe.Sapo hedh veshtrimin tim poshte,dridhem e tera.Shkolla duket si nje pike ne oqen ne relievin e gjelbert e ngjyre ...	deshira ime Autori: donita osmanollaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: deshira per tu bere shkrimtare Dëshira për ‘u bërë shkrimtare Dëshira ime më e madhe në botë është të bëhem shkrimtare e shquar shqiptare.I kam shumë lakmi shkrimtarët e mëdhenj të letërsis sonë.Të cilët janë me qindra e mijëra.Do t’i përmedja disa, por nuk ...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =