Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36226

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

ai mengjes Autori: kristiana karaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: mengjesi ishte kaq heret dhe e mbaja veten me gariet qe te rrija qofte dhe pak shtrire. e dija qe do degjoja si gjithnje zerin e mamit qe me delikatese do te me zgjonte nga gjumi. mirepo kete dite dielli nuk shndrinte si gjithnje por akoma me i forte dhe me i buk...	Dimri filloi Autori: Valdrina Hafizi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dimri në qytetin tim U zgjova në mengjes si çdo ditë të përhershme.Shkoj me vrap të hapë dritaren,po ç'të shoh? Një borë e lehtë kishte mbuluar kopshtin tim.Me të vërtetë mu kënaq zemra kur pashë se kishte rënë borë.Ishte datë 30 nëntor,shoqja ime kisht...
jeta Autori: lirije · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta Jetet tona shtypen nga shume pesha dhe shpesh te jetosh na duket nje gje e tmerrshme dhe e komplikuar. problemet e botes jane kaq komplekse dhe shikojme qe nuk ekzistojne zgjidhje te thjeshta. kompleksiteti na le gjithnje ndjesine e pafuqise. e megjithate...	Pasqyra Autori: Endri Demollari · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Perpara pasqyres Nje pasqyre e vertete na nihmon ne qe te shohim veten tone ndersa ne nje pasqyre imagjinare ti mund te shikosh ate gje qe te mungon dhe do te doje ta kishe prane.Pasqyra e vertet mund te jap reflektimin tend dhe ndonjehere mund te kesh folur me te ndersa ...
Bushi im Autori: AAAAAAAAAAnnnnnnnnnn D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ese pershkruese ; bushi im Bushi im, pra babi im eshte 1 njeri shume i mire dhe per me teper jo se dua te mburrem por mund te them qe ai eshte 1 nder prinderit me te mire ne te gjite europen. Kete nuk e kam per pamjen fizike por per gjendjen e tij te brendshme pra per moralin. Ai e...	Nata Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nata Nata ka gjithcka. Henat kane tendencen qe te sjellin pergjigje dhe mesime. Drita e dites terheq vendimet. Realiteti dhe trillimi shkrihen ne erresire dhe poshte yjeve, si ne nje roman surreal te pikturuar nga tingujt, ngjyrat, aromat, shijet dashurite dh...
Jam krenar per ty Shqiperia ime Autori: Une · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vlerat e Shqiperise Askush ne kete bote nuk mund ta kuptoje se sa krenare jam per ty Shqiperia ime e dashur . Ti je e njohur ne shume vende te botes dhe shume here emri yt eshte permendur nga shume njerez te fashem te huaj . Flamuri shqipetar eshte dhe flamuri me i b...	Pranvera Autori: Melisa Preçi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera Pranvera nuk është thjesht stina e parë e vitit.Ajo është stina e rilindjes ,gjallërisë ,ngjyrave ,melodisë .Pranvera është stina ku natyra na buzëqesh të gjithëve .Është kapitulli me shkronja të gjelbërta në librin tonë të jetës . ...
7 marsi dhe 8 marsi Autori: Lion Braka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ese per 8 marsin dhe 7 marsin 8 marsi siq njihet dita nderkombetare e gruas,eshte nje nder ditets me te veqanta te nenave dhe gjitha grave qe ndodhen ne trojet shqipetare,kjo dit e shenon nje mesazh per te gjith nenat shqipetare ku do qe jane neper bote.kjo dit me patjeter duhet qe ...	perrallat jane pasqyre e jetes sone Autori: eda lumi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: perrallat Perrallat jane pasqyre e jetessone: Sa here permendim fjaleni perralle kujtojm shume gjera duke nisur qe nga perrallat e bukura qe na thoshe gjyshja kur ishim te vogla dhe ne kohet e sotme na shoqerojne perrallat e Asdrenit. Tani jam ne nje mosh per te k...
Gjashte shoke ne aventure Autori: Tedi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Aventure Gjashte shoke ambicioze, te emocionuar qendrojne ne rreze te malit te Gramozit dhe ishin gati per nje aventure te madhe, gati per te kaluar male, fusha, kodra e lumenj. Une, Kozi, Klausi, vellai i tij Enio, Fabiola, Petri dhe drejtuesi j...	Perse te sdudiojme Autori: Arlinda · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Perse te studjojme Jeta është si nje shtëgtim ne kete bote ku jemi. Deri ne moshen 7vjecare jetojme nje jete pa shume pergjegjesi,rritemi ne krahet e familjeve tona.Qe kur futemi ne klasen e pare hedhim hapat e pare ne rrugetimin e gjate te jetes. Aty degjojme per here t...
ese shkolla ime Autori: Sara Terbunja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vendi rruge mesuesi ditet etj. Ne lagjen time,vendi qe ma ndriqoi mendjen time eshte shkolla ime.Asnjehere nuk pertoj qe te shkoj.Nuk thone kot se shkolla eshte dritare e dijes.Tani une vijoj mesimet ne klasen e peste dhe shoh se si pasurohem me dije qdo dite e me shume.I falenderojmes...	Natë, 24 dhjetor! Autori: Xhulio Prenga · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Krishtlindjet! Natë, 24 dhjetor 2016, Një natë e errët dhe e ftohtë dimri. Ashtu ishte edhe nata në të cilën lindi biri i zotit. Tani një numër i madh njerëzish po mbushin hapësirat e kishave kudo mbarë, për të rikujtuar dhe festuar lindjen e tij. Nuk k...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =