Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36552

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Mbasdite Vone Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mbasdite Vone Mbasdite vone.. Ka ndaluar dikush te shikoje mbasditen? Qe nga disa muaj me pare kam filluar te perkushtohem te parashikoj gjithcka qe do me ndihmoje te gjej rrugen time. Ne vecanti, deklarohem e joshur nga mbasditet e dimrit. Dukej sikur gjithcka ishte...	Natyra Eshte E Cmuar Autori: Steisi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: natyra Natyra eshte gjeja me e bukur qe ekziston.Eshte gjeja me me vlere,gjeja me e cmuar,eshte vete jeta.Por,njeriu e ka demtuar dhe ndryshuar ate,e ka ndotur ajrin dhe token,e ka ndotur ujin,vete jeten.Kjo nuk eshte aspak e drejte. Kur viziton zonat e paprek...
Nga nje koder Autori: Tris · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pamja nga kodra Veshtroj nga te gjitha anet.Shikoj qytetin tim,Durresin,me qendrat e tij historike si:Amfiteatri i cili tregon qyteterimin e lashte te qytetit tone,qe ndodhet rreze Murit te Kalase i cili perfundon me Torren Veneciane.Qyteti une rrethohet nga disa fusha d...	keto me mesoi jeta Autori: fjori · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta Erdha ne jete,mes lumturise,buzeqeshjes,ngrohtesis.U rrita sikur te isha princeshe dhe jo sikur te isha 1 femije si gjithe te tjeret Por kjo gje nuk zgjati shum.....Eshte bukur te kujtoj momentet kur qeshja e lire,kur bridhja rrugicave te cdo lagjeve e lu...
Jeta Autori: erza · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta e njeriut Në jetë ka shumë ëndrra dhe deshira te cdo kujt keto ëndrra duhet te jenë te verteta kur nje ënderr nuk plotesohet bota te duket se është boshe...........Por ti vetë duhet të jesh plotesuesi i kesaj ëndrre prandaj duhet të mesojmë sa më shu...	Ne jemi ne Toke per te.. Autori: Paula · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta Ne jemi ketu ne Toke per te, nuk e di, ndoshta per shume gjera te ndryshme nga njera tjetra.Ndokush eshte per gjerat e veta, te beje ate qe do me shume, ndokush per te jetuar apo per cfaredolloj gjeje tjeter. Une, per veten time, jam ne toke per shume gj...
Nata Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nata Nata ka gjithcka. Henat kane tendencen qe te sjellin pergjigje dhe mesime. Drita e dites terheq vendimet. Realiteti dhe trillimi shkrihen ne erresire dhe poshte yjeve, si ne nje roman surreal te pikturuar nga tingujt, ngjyrat, aromat, shijet dashurite dh...	Pershkrimi i Gjyshes Autori: Kevin · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gjyshja My very important person in my life and always has been, my grandma. She has always just been there for me, and everyone else that is in our family. Also our friend’s. She is what you could call “the rock” of our family she keeps us all up, in our t...
jeta Autori: medina shijaku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta Ne jete nuk ke vetem lumturi. Ato qe mendojne se per nje gabim jeta e tyre ka marre fund e kane gabim ,jeta eshte perpara . Nese te ka shkuar ters dicka qe ke nisur te besh mos thuaj se ka marre fund, jeta vazhdon akoma.Nese dikush te ka refuzuar mos...	femijeria Autori: Bela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: femijeria femijeria eshte nje gje qe nuk pershkruhet dot me fjale,eshte nje gje shume e bukur qe ne perjetojme ne jeten tone.cdo kush prej nesh e di se cfare eshte femijeria,eshte ajo qe ne jemi te gatshem qe ta perjetojme perseri,lojrat e bukura qe kemi luajtur,mb...
Perjetesia Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Perjetesia Me detin lind dhe largohet dashuria. Me valet vijne iluzione qe me kalimin e kohes mund te hollohen ne kripe, ashtu si dhimbja kur kthehet ne nje rrjedhe te heshtur dhe te hidhur me lote. Aty ku jemi ti dhe une…duke krijuar skenen fantastike d...	Vjeshta Ne Fshatin Tim Autori: Artiola Berisha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vjeshta Dielli doli ne horizont me rrezet e tij te arta, duke ngrohur tere siperfaqen e tokes,duke ngrohur tere siperfaqen e tokes, e cila kishte marre nje pamje mahnitse me ngjyre ari e bronzi . Athua ku mbeti ai petku i gjelbert ? Ku mbeten kenget e dallendys...
Piktura Autori: Kledja ^^ · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Domethenia e saj Merr nje flete gjigande te bardhe me penelin ne dore.. E ngjyen ne bojen e zeze,aty i shkon dora pa u menduar 2 here. Dhe vizaton nje pike te zeze. Sado e bardhe ajo flete ishte,te gjitheve na shkon syri tek ajo pike e vogel e zeze. Kalimtaret e shikonin ...	veshje popullore per meshkuj dhe gra Autori: ariol hoxha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: veshje popullore Veshjet popullore, janë pa dyshim një nga manifestimet më të fuqishme të kulturës tradicionale. Ato janë trashëguese e transmetuese të shumë elementëve, që vijnë nga lashtësia dhe nga koha e mesme, por janë njëkohësisht edhe shprehje e m...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =