Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52
Lexime: 35722
Udhetim Imagjinar Ne Kohe
Autori: Dorina.D
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Udhetim Imagjinar Ne Kohe
Shkolla: Art Institute of Philadelphia
Klasa: II Year
Qyteti: Philadelphia, PA
E-mail: Email eshte i fshehur!


Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme
Autori: Viontina · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vuajtje
‘’Nje stacion imagjinar do te ishte perfekt per te njohur historine tone.Kthehem 68 vite pas, ne kohen kur mbizoteronte nje zot nazist, I etur vetem per gjak.Shoh veten te veshur me lecka te grisura, e mbuluar nga pluhuri e balta.E vetmja zhurme qe m...
Autori: Ledia Stafa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrimi i shpates se Skenderbeut
Te Gjithe e njohim Skenderbeun dhe ndikimit e tij ne Shqiperi. Por lufterat qe ai zhvillonte gjithmone mbante me vete shpaten e tij, te cilen e quante si pjese e gjymtyreve te tij. Skenderbeu nuk jeton me, por ai eshte i meshiruar pikerisht te shpata qe...
Autori: Aresa Selmani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: viti i ri 2016
Jeta nuk matet nga numri i frymarrjeve por nga qastet që të lënë pa frym.Prandaj dashuroni qdo ditë,dhuroni mirësi qdo ditë,jeni pozitiv qdo ditë.Qdoditë është një faqe libri dhe qdo fundvit është fundi i një kapitulli....mis harroni jemi n...
Autori: Uinda Kapaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vetvetja
Kush jam une? Ndoshta ne te shkuaren do t'i isha pergjigjur pa hezitim kesaj pyetje ne dukje te zakonshme. Ndersa sot hesht...Nuk e di por goja me eshte kycur dhe gjuha i nje femije tekanjoz nuk deshiron te flase. Mendoj se eshte pikerisht pesha qe mbart ...
Autori: Esmeralda Leka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrimi i peisazhit te dimrit ne qytetin e pogradecit
Peisazhi I liqenit te Pogradecit jepet ne qetesi.Cdo gje paraqitet e zymte .Mungon jeta,levizja dhe energjia e te rinjve.Liqeri eshte I pafund,I vendosur midis maleve,lendinave dhe nje hapesire te gjere te mbuluar nga akull.Ai eshte I pakufijshem,eshte ...
Autori: Ardisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ku po shkojme me kaq ligesi
EHH si eshte jeta plot me te papritura .... rrethohemi nga e mira e keqja ligesia qe jane udhetare me ne ne cdo hap qe hedhim. Pra jeta eshte si film ku gjithesecili nga ne mundohet te luaje me bukur rolin kryesor..kemi shume raste qe ne nuk jemi te perg...
Autori: asma · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dashuria lindi per te qene e perjetshme
Dashuria eshte nje ndjenje e bukur dhe e delire,e buruar ne shume zemra.Ajo lind si rrjedhoje e miresise dhe bukurise shpirterore .Dashuria eshte nje ndjenje qe nuk mund te pershkruhet dot me fjale dhe nuk mund ta kuptoje kushdo ,sepse ajo mund te kuptohe...
Autori: rugen · Lloji: Ese pershkruese · Tema: NATYRA
Natyra eshte gjeja me e bukur qe ekziston.Eshte gjeja me me vlere,gjeja me e cmuar,eshte vete jeta.Por,njeriu e ka demtuar dhe ndryshuar ate,e ka ndotur ajrin dhe token,e ka ndotur ujin,vete jeten.Kjo nuk eshte aspak e drejte. Kur viziton zonat e papreku...
Autori: D.A · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pse na sherbejne librat?
Te futesh mes qindra faqesh e te thithesh nektarin si bleta,te jetosh me boten e autorit,te degjosh zerin e tij,te thenat,te pa thenat e sekretet e tij.Kjo do te thote te lexosh nje liber ne pamje te pare,por jo,kjo do te thote te behesh pjese e asaj bote...
Autori: Q.K · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nje dashuri per teje asaj qe mendojm
Dashuri ... do te thot te kesh dashurin dhe respektin nga nje person,e ate ma dhurove ti me dhe nje kuptim te vertete jetsore. Me fale dashurine dhe lumturin qe askush smund ta kete, nga ti mesova ndjenjen e te dashurit dike fort. Nga syte e ty une fillov...
Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta prane televizorit
Televizori eshte nje mik shume i mire per te gjithe.Nje mik i kohes se lire,i mbushur me plot programe te larmishme,me filma,emisione,cat LIVE e deri tek telenovelat.Nje shumellojshmeri e programeve qe mundeson televizori ka terhequr shume njerez pas tij...
Autori: Elvana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shoqëria qe kalojm veshtirsit se bashku dhe ndajm momentet e bukura dhe te kqija së bashku
Shoqërn e vertetë eshte shumë e veshtir të gjesh. Të kesh nje shoqeri te vertet do te thot te kesh qdo gjë ne jet. Shoqeria te perkrah ne qdo hap te jetes tende. Ne kete qe po shkruaj un dua te jem falenderuese per gjith keto vite me radh shoqerin t...
Autori: ervehe bala · Lloji: Ese pershkruese · Tema: mesuesi im i pare
Më kujtohet mësuesi im i parë Isha shumë e njomë kur pata kuptuar se duhej që të shkoja në shkollë, ku do të mësohesha të shkruajë e të lexojë nga mësuesi. Dhe, shpesh mendoja se si do të dukej mësuesi im i parë. Si duket, ai? Është,...
Autori: x person · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dashuria
Sot jam vetëm…. Nuk me vret qetesia e dhimbjes, por kujtimi për ty.Nuk di ne te fal veten a te vazhdoj ta ushqej me idenë se nuk ka ndodhur asgjë.Si nuk te kuptova një herë,si nuk ti pashë ato sy te trishtuar te mbytur ne deshperim. Unë gjyk...




Komentet e fundit!

Emri: era salihu
Email: erasalihu@hotmail.com
Komenti: bravo vetem vazhdo keshtu

Emri: anonom
Email: anonim@gmail.com
Komenti: shume e bukur me ke dhene nje ide fantastike per esene qe me duhet te bej ne letersi

Emri: lomi
Email: lomi@gmail.com
Komenti: cool

Emri: Agetina Prendi
Email: tomakaterina@yahoo.com
Komenti: se ke ba vet moj ti shtas

Emri: shko moj shtrige po hedh naj gja per kozmosin
Email: tomakaterina@yahoo.com
Komenti: /teh

Emri: ghhi
Email: ghhi@gmail.com
Komenti: te lumte je shume e zonja

Emri: anna
Email: an.feel@tre.net
Komenti: uaaau goxha imagjinate. bravo imagjinoni sikur jeta e mbare botes te ishte e tille. do te ishte nje mrekulli. ne atje do te rrinim ahaha keshtu:

Emri: redisa
Email: redisadervishi@yahoo.com
Komenti: sa e bukur, bravoo me pelqen shum ^_^

Emri: emine
Email: shaban-hiseni@live.com
Komenti:

Emri: Dorina.D
Email: dorina-pogradec@hotmail.com
Komenti: Hi #x emer, flm per komentin. Ke te drejte eshte pak e gjate por udhetimet imagjinare keshtu duhet jene besoj. Ne kete ese jane perdorur figuara letrare edhe pse jo me shumice, por mjaftueshem. Duhet ta lexosh pak me vemendje qe te vesh re disa nga figurat letrare te perdorura. Jo, ti je shume e mirepritur te japesh opinionin tend jo vetem per kete ese, por per te gjitha esete qe deshiron. Ska rendesi mosha, por aftesia dhe talenti ;) Shume flm perseri. Ja dhe pergjigjen ta ktheva :) Suksese edhe ti kudo ne jete :)


Emri: x emer
Email: flora-otr@hotmail.com
Komenti: mendoj se kjo ese ja vlen per nje udhetim imagjinar megjithese tani po e lexoj dhe ende nuk e kam mbaruar dhe tani per tani sa lexova nuk pashe asnje figure letrare apo nuk i perdorni dhe jam e vogel per te gjykuar nje vajze ne gjimnaz por megjithese uroj suksese ne shkollle e kudo dhe me kthni pergjigje please

Emri: flavio
Email: flavjo.hajdari.9@facebook.com
Komenti: gjej nje tekst imagjinar

Emri: Dorina.D
Email: dorina-pogradec@hotmail.com
Komenti: E postova perseri per shkak se kisha disa verejtje ne perseritjen e fjaleve. Gjithashtu ishin dhe disa gabime te vogla qe doja ti rregulloja. Prandaj e postova perseri #anonim

Emri: anonim
Email: anonim@gmail.com
Komenti: pse e ke postuar esene tende serish? ja ku e ke postuar qe ne tetor: http://sq.yourliterary.com/vepra.php?id=485#axzz2qBBUxpHW



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com