Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36529

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

kujtimet me gjyshen time Autori: uljeta lahi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: kohet e bukura qe kam kaluar me gjyshen time dhe nje shkrim autobiografik Linda me 24 shtator te vitit 2003 , ne nje familje dibrane ne qytetin e Tiranes . Isha bekimi i pare i prinderve te mi , dy njerez te mire , te dashur e punetore , prandaj me dhuronin shume dashuri , gje kjo qe nuk me ka munguar asnjehere . Ne moshen dy ...	Ese Autori: REA SERANLLARI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: "Prometeu,nje hero i vetmuar" Prometeu eshte heroi i pare i humanist ne te gjithe historine e letersise dhe eshte nje figure e adhuruar per shume artiste e poete. Ai kreu nje akt human ne kohen kur njerezimi ndodhej ne erresire,injorance dhe varferi.Prometeu u rrembeu perendive...
babai im Autori: argita islamaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: babi Une nuk e dita domethenien e fjales baba,por ne nje kohe e kuptova.Mund te them se kam nje baba shum misterioz dhe mallengjyes, e di se nuk mund t'is kthej ato qe i beri per mua dhe kam nje ndjenje qe ai eshte krenar me vajzen e tij.Askush nuk mundet te t...	Ate nate.. Autori: fitore lela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: nje romance e ndare me dysh Ate nate yjet s diten te shkelqenin...Ate nate universi foli me nje gjuhe te panjohur.Ate nate hena u struk ne erresiren e asaj dhimbjeje te heshtur.Ate nate, loti lozi neper faqet e mia dhe u fundos ne pellgun e zi te vrerit.Ate nate,zemra u flak tutje e...
Shoqëria Autori: Elvana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shoqëria qe kalojm veshtirsit se bashku dhe ndajm momentet e bukura dhe te kqija së bashku Shoqërn e vertetë eshte shumë e veshtir të gjesh. Të kesh nje shoqeri te vertet do te thot te kesh qdo gjë ne jet. Shoqeria te perkrah ne qdo hap te jetes tende. Ne kete qe po shkruaj un dua te jem falenderuese per gjith keto vite me radh shoqerin t...	Libri eshte si nje kopshte i bukur ku gj... Autori: Fjolla Buzhala · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Libri Sikurse ne kopshte qe qelin lule te bukura ashtu dhe ne mendjen time libri ka leshuar dituri mbi koken time lulet zbukuruan kopshtin kurse libri mendjen time duke leshuar dituri libri eshte celes i cdo dritareje te dituris sone ai eshte ushqim i trurit t...
Shkolla Autori: Erza Hasani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shkolla Te flasesh per shkollen eshte e veshtire,por edhe e kendshme... Eshte e veshtire,sepse te vjen keq te flasesh per gjera te pakendeshme qe ndonjehere ndodhin aty...Ndersa eshte e kendshme te flasesh sepse aty meson te jetosh. Aty kemi mesuar shkronjen e ...	Fshati im Autori: klasa jemm · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Fshati im >>>>>> zogjt po na zgjojn hajde qohuni po thojn Se pranvera erdh lule duhet me mbledh oh sa te dua ty o fshti im si ty s ka askund ty te duam shum e shum
Vjeshta-Stina E Puneve Autori: Besjana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vjeshta-Stina E Puneve Ohhhh... Isha Duke Fjetur Nje cicerrime e piklluar erdhi deri tek veshi im dhe me thoshte se po ikim tashh dhe se dom sihemi perseri ne vitin tjeter isha duke pare endërr dhe me iku gjumi nga syte dola jashe ne ballkon e pashe vetetimen dhe dhe e d...	Endra Autori: genti · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Endraa ..Dhe ne ate cast mu shfaqe ti ...
natyra Autori: xheni · Lloji: Ese pershkruese · Tema: natyra NATYRA Cesgte natyra ?ajo eshte gjeja me e cmuar per njeriun .eshte vete jeta .pa natyren asgje ne bote sdo te kishte kuptim .gjithcka do te ishe e errt dhe gri .nuk do te kishte lule,peme.Zogjte nuk do te na kenaqnin me cicerimat e tyre ne pranvere ,r...	Lahuta e malcis Autori: Sara · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Portretizimi i Oso Kukes Oso kuka ishte djal shkodran. Per sa i perket pamjes se jashtme ai kishte floke te dendur e te zi. Mbi buze i qendronin mustaqet kacurrel e leqe leqe. Ai kishte lindur sokol mali e vinte nga nje familje e mire e fis me emer. karakteri i tij e bente ate t...
Shpresoj se e ardhmja ime do te jete e l... Autori: Elvisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ardhmja ime Te gjithe e dime se jeta eshte plot me te papritura dhe sfida. Askush nuk mund ta dije se cfare do te ndodhe te nesermen. Per nje gje eshte e sigurt, per nje te ardhme te lumtur do te duhet shume pune dhe vullnet. Edhe pse ndonjehere ndodh qe jo cdo gje s...	Ese Autori: Anisa.H · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shkolla Nje nga institucionet me te rendesishme ne jete eshte shkolla.Shkolla eshte vater dije,shoqerie dhe nje jete.Sepse ne ne shkolle mesojme,mesojme se si te korrim suksese ne jete.Ne njihemi me shoqerine,krijojme nje rreth shoqeror qe jemi gjithnje se bashku...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =