Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 35613

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

JETA Autori: Dea cekici · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta kur ne jete nuk te mbetet azgje per te jetuar kur te shkaterroen endrret ndjehesh ipa shprese nje person i harruarpa jete pa endrre pa te ardhme.Ateher nisja nje jete te re me endrra re reja , shpresa dhe frika do te jene ne cdo hap qe ti do te hedhesh ,b...	Vjeshta Autori: Ilirjana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Kosova Ditet e nxehta te veres shkuan tani po i asfrohemi nje stine te ftohte e shum te merzitshme .ditet e kesaj stine jane shum te shkurtera. Qdo gje vyshket e thahet nuk kemi me gjelbrim si ne ver.koha nuk kalon fare vjeshta te ben te ben te ndihesh e vetmua...
Ndjesite e te qenurit maturant Autori: Artion Brahimi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Cfare ndjen kur je nje maturant Ndjesia qe te shkakton ideja e te qenurit maturant eshte e papershkrueshme. Eshte moment per te cilin qe i vogel kam menduar se nuk do te vinte kurre, por ja qe erdhi. Te qenurit maturant eshte dicka me shume se te qenurit ne vitin e fundit te...	Shtepia e Endrrave Autori: Samina Beqiraj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shtepia e Endrrave Shtepia e endrrave te mia !! Shtepia , streha e dashurise dhe e kujtimeve te pafund qendron padyshim e skicuar ne mendjen e te gjitheve . Shtepia e enddrave te mia eshte nje shtepi larg qytetit zhurmues dhe ajrit te papaster .Meqenese mua me pelqen sh...
Libri Autori: Blerta Sinanaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Libri Te shkruash per librin eshte kenaqesi e madhe sepse ai eshte nje kopesht me lule te bukura.Dashuria me e madhe eshte per librin .Kur hyn ne boten e tij nuk mund te dalesh me sepse te frymezon , qdo kapitull te len mbres libri eshte sikur kaltersia e pafu...	pranvera Autori: ola · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pranvera pranvera eshte nje nga stinet me te bukura te vitit.Pranvera nënkupton rizgjimin e qiellit, buzëqeshjen e luleve, zhurmën e zogjve dhe ripërtrirjen e natyrës. Zëri i hapave të pranverës prish gjumin e dimrit dhe natyrën e kaplon aroma, freskia dh...
Ne Vlore per shpalljen e pavarsise se Sh... Autori: YourLiterary.com · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vlora qyteti i pavaresise Sot eshte data 28 nentor 1912,eshte nje dite e shenuar per te gjithe shqiptaret anembane,qe e kemi pritur vite e vite me radhe ,dhe dita e shumepritur erdhi por jo sicdo dite tjeter.Kur u zgjova ne mengjes me dukej sikur edhe dielli po bente drite me te...	Adoleshenca Autori: sara prendaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Adoleshenca Adoleshenca është mosha me modifikime të gjithanshme në planin biologjik, psikologjik dhe shoqëror. Në këtë fazë ëndrrat marrin rrugë. Është moshë e dehjes pa pasur nevojë për pije, që e bën Platonin ta përcaktojë rininë si dehje shpi...
Udhetim ne Shkoder Autori: Filanja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pushimet Dimerore Per ata qe nuk e din mua e familjes time na pelqejn tejmase udhetimet dhe keshtu vendosem qe per vit te ri te udhetonim po per shkak te pandemis vendosem qe mos te udhetonim jasht shtetit por te shkonim ne nje nga vendet e bukura dhe madheshtore te shqipe...	Shqiperia Autori: Argita Nerpjetri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Fushe Studen Shume vende ne Shqiperi jane te pazbuluar ende.Edhe ne qe jemi shtetas te ketij vendi nuk i dime emde disa nga bukurite e tij. Po te shkosh ne Fushe Studen do te mahnitesh nga bukuria e atij vendi.Atje ka disa hotele te medhe me restorante luksoze brenda...
Nje mbremje e qete Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mbremja Ishte dite e diell.ora 6 e mbremjes.Heshtja kishte pushtuar tere vendin.Degjoheshin vetem shushurimet e gjetheve nga era e lehte qe fryente. Mbremja e quditshme nuk te lejonte te shihje ngjyrat e bukura te natyres.Zogjte kishin ndaluar cicerrimat e tyre. ...	pranvera Autori: sara · Lloji: Ese pershkruese · Tema: natyra Natyra eshte si nje burim jete.Sa here qe kemi nevoje per dicka ndryshe,per qetesi shpirterore i drejtohemi asaj.Ajo eshte nje objekt frymezimi edhe per poetet me te ndjeshem te cilet frymezohen nga feshferimat e gjetheve cicerimat e zogjve te vegjel kthj...
miq e shoke Autori: miri hoxha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: miq e shoke Miqesia eshte nje nga gjerat me te rendesishme ne jete. Cdokush e ka nje grup miqesie, nje mik te ngushte, nje njeri me cilin na pelqen te kalojme kohen, nje njeri ku gjithmone mund te mbeshtetemi. Miqesia e ngushte fillon qe ne femijeri, ku nje femije pe...	atdheu Autori: nita lajqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: atdheu,liria,kosova etj Atdheu eshte gjeja me e shtrenjt ne jete ai eshte vendi ku linda dhe ku u rrita.

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =