Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 35597

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Dimri filloi Autori: Valdrina Hafizi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dimri në qytetin tim U zgjova në mengjes si çdo ditë të përhershme.Shkoj me vrap të hapë dritaren,po ç'të shoh? Një borë e lehtë kishte mbuluar kopshtin tim.Me të vërtetë mu kënaq zemra kur pashë se kishte rënë borë.Ishte datë 30 nëntor,shoqja ime kisht...	Durresi Autori: Besarta Elezi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Zbuloni suprizat tone. Durresi,nje nder mrekullite e bukurise shqiptare, ka se cfare t`u ofroje vizitoreve. Shtirja buze detit Adriaktik dhe Jon malet fushat dhe lulet formojne panoramen qe do te shoqeroje pushimet tuaja. Harmonia shpirti i ngrohte i banoreve mikpritja dhe kena...
Dite Dimri Autori: Esli · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dimri Dimri...nje nga stinet me te ftohta persa i perket temperaturave dhe me i ngrohti per nga dashuria. Nje stine gjate te ciles gjithcka bardhesohet e i ftohti nuk ndjehet per shkak te ngrohtesise familjare. Tani ndodhem ne dritaren time e theshte e vodi...	Jeta Autori: Mikela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: mbi simpatine Te simpatizosh nje njeri, do te thote ta kuptosh ate dhe te kesh pika kuptimi te perbashketa,idera te nje drejtimi,shije ose gusto te afrueshme. simpatia eshte nje ritem i fshehte. Gjithcka eshte nje ndjenje njerezore,por jo gjitcka dhe gjithesekush meri...
GJYSHJA IME Autori: Aril Tola · Lloji: Ese pershkruese · Tema: gjyshja Gjyshja ime eshte nje grua punetore dhe shume e dashur per mua dhe per te gjithe .Kudo ndjej zerin e saj te embel si dhe perkedheljet e buta te dores saj qe me duken se me shoqerojne ngado.Prane gjyshes ndjej ngrohtesine,qetesine e embelesine qe e karkter...	toka Autori: Elsa Golemi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Toka ckemi une qe po ju flas jam elsa dhe jam 13 vjece me pelqen te shkruaj tekste te ndryeshme dhe shume te gjata siq mund ta pyrfytyroni ju,tani mendoni se cfare eshte kjo e marre qe shkruan keshtu marrinash por ju lutem mos mendoni ashtu sepse une jam nje n...
Jeta Autori: Greselda Baci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta A e ke keni ven re , se shpesh e humbim sensin e kohes. Shpesh harrojme se sa e sa minuta ikin e treten pertej ne oqeanin e pafund te marramendjes, dhe harrojme se po harxhojme dite e dite te tera qe njerezit luten me shpirt ti kene e tju rikthehen. Dhe j...	Klasa ime Autori: Tedi Totojani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Klasa Vitin e kaluar shkova ne klase te gjashte. Nje kalim i rendesishem per jeten time; nga fillorja ne 9-vjecare. Do te me marre malli per shume gjera nga fillorja. Shoket ,mesueset dhe ngjarjet qe kami kaluar ate kohe jane te paharrueshme. Nj...
atdheu Autori: nita lajqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: atdheu,liria,kosova etj Atdheu eshte gjeja me e shtrenjt ne jete ai eshte vendi ku linda dhe ku u rrita.	Piktura Autori: Kledja ^^ · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Domethenia e saj Merr nje flete gjigande te bardhe me penelin ne dore.. E ngjyen ne bojen e zeze,aty i shkon dora pa u menduar 2 here. Dhe vizaton nje pike te zeze. Sado e bardhe ajo flete ishte,te gjitheve na shkon syri tek ajo pike e vogel e zeze. Kalimtaret e shikonin ...
Dashuria Autori: Anais lala · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ESE per dashurine Dashuria eshte nje ndjenje e fuqishme per nje njeri. Disa njerez thone se dashuria te Ben nje idiot te ter.por dashuria eshte krejt ndrshe.dhe nje thenie e marre nga nje liber: dashuria,besnikeria dhe pasioni nuk jane trillime poetesh.dhe ashtu eshte ...	Gezuar 8 Marsin! Autori: Arta Lleshi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena Nene,ti je ajo qe gjendesh me mua ne gjithe kete rrugtim te jetes sime,je ajo e cila nuk me braktis kurre.Nene,sot vendosa qe te marr nje flete te bardhe dhe ta shkruaj me ate bojen e zeze, me fal per disa fjale qe jane lagur,por lotet nuk po me ndalojne....
Pranvera me peizazh te bukur Autori: ALBENITA · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pranvera Te zgjohesh me cicerimen e bukur te zogjve eshte nje ndjenj e veqant si ne gjdo pranver era fryen let duke i lemuar gjethet e pemve , si ne gjdo pranver lulet leshojn aromen e tyre te mrekullueshme, lulzojn pemet vin zogjet nga viset e larta deh fluturo...	kalaja e krujes Autori: xhenada ada · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ne brendesi te kalase se krujes kur hyra ne brendesi te kalase se krujes mu mblodhen ne brendesi shume emocione.ne e dime qe kalaja e krujes ka kaluar shume veshtiresi ne te kaluaren dhe kur e shikon ,te ngrihe ne mendje nje pyetje si ka mundesi qe pas kaq e kaq shume vitesh kjo kala e ...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =