Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36393

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Pershkrim peizazhi Autori: Spiro Zoga · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrimi i nje peizazhi Ndersa vazhdoja rrugen i qete para syve te mij u shfaq nje peizazh i mrekullueshem. Ne sfond dukeshin malet e thepisura, me majat e mprehta si te nje lapsi qe sapo kishte dale nga mprehesja.Hija e tyre e rende binte neper te gjithe luginen e poshte. Tek k...	Ti o njeri i mire qe lufton per dashurin... Autori: Danjela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vleresimi i vetes Si mund te shkaterohet njeriu kaq ngadale . . Qetesisht ashtu si format e henes cdo muaj cdo kohe nuk mbeten njelloj ? A thua te mos i ket mbetur gje tjeter per te ber ? A thua te jet kaq i heshtur dhe te pajtohet me fatin e henes .. gjithmone te njejtat ...
"Deshperimi" Autori: Desara Plaku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Te ndihesh i huaj me vetveten .. Ndodh nje cast kur ndihesh i mbyllur ne vetvete e i pashprese..Ne nje cep dhome te erret, te blindosur njesoj si zemra jote.Te ndihesh krejt i vetem ne kete bote madheshtore..Te luftosh i vetem kunder nje turme te tere banditesh..Ne ate moment deshiron te...	Jeta Autori: Enny · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta Jeta është motivi më primar i të gjithave thesareve që një qenie njerëzore ka.Teksa mendoj për rrugëtimin tim në këtë botë,më lind gjatë gjithë kohës në mendjen time të përgjithësoj dhe e thënë në mënyre të përgjithëshme,gjith�...
sistemet familjare Autori: sabina collaku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: familja familja eshte themeli i shtepise. pa themel nuk mund te ekzistoje as muret dhe as catija. themeli i shkaterruar muret nuk mund te qendrojne, qe te mbajne catine. e perse mund te sherbeje nje shtepi pa themel, pa mure, pa cati e cna duhet ckuptim ka kjo? d...	kultura ime Autori: Alkida · Lloji: Ese pershkruese · Tema: kultura Kultura tregon indentitetin e një personi..Një njeri i kulturuar është ai njeri që ka dije,që flet qetësisht e bukur,që di të bashkëpunoj dhe të sillet mirë me të tjerët.Kultura parësore që ne tregojmë,është kultura që na japin prindë...
Lumturia Autori: Elvira Sadriju · Lloji: Ese pershkruese · Tema: lumturia I lumtur nuk eshte ai qe e ka me te miren e cdo gjeje por ai qe di te marr me te miren nga gjithecka qe i ndodh pergjate rruges se tij. Gjerat me te bukura duhet te luftosh per ti pasur e kur i ke duhet te luftosh per ti mbajtur. Behu aktor i jetes tend...	Adoleshenca Autori: sara prendaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Adoleshenca Adoleshenca është mosha me modifikime të gjithanshme në planin biologjik, psikologjik dhe shoqëror. Në këtë fazë ëndrrat marrin rrugë. Është moshë e dehjes pa pasur nevojë për pije, që e bën Platonin ta përcaktojë rininë si dehje shpi...
Nena Autori: Katty · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena Nena eshte qenia me e shtrenjte ne bote. Ajo eshte shume e dashur dhe e embel. Nena ime eshte shume e shtrenjte sepse ajo me ka rritur dhe me keshillon per cdo veprim qe bej. Keshillat e saj jane shume te vlefshme per mua. Ajo mua me fal shume dashuri dhe...	Pranvera me peizazh te bukur Autori: ALBENITA · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pranvera Te zgjohesh me cicerimen e bukur te zogjve eshte nje ndjenj e veqant si ne gjdo pranver era fryen let duke i lemuar gjethet e pemve , si ne gjdo pranver lulet leshojn aromen e tyre te mrekullueshme, lulzojn pemet vin zogjet nga viset e larta deh fluturo...
Ese per pranveren Autori: Ersan Ismeti · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera Sic do stinë ashtu edhe pranvera ka bukurit dhe rendesit e saja ajo fillon më 21mars.Në pranverë natyra gjelbëron dita ditës e me tepër.Zogjtë kthehen nga shtegtimi i largët dhe fillojnë kengës së tyre me zëra mahnitës.Femijet gëzohen ed...	Biznesi im Autori: Kevin Çika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Biznesi im i së ardhmes Biznesi im i ëndrrave konsiston në hapjen e një firme farmaceutike.Kjo ide mori formë dhe dëshira për të u përforcua më shumë,duke parë dhe situatën e rëndë të COVID-19.Dhe e gjithë bota është futur në luftë për të gjetur atë vaksin...
Leximi Autori: Nevrus Zaimi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Muaji i Letersise Librat janë mjeshtra që na udhëzojnë pa shufra, pa fjalë dhe zemërim, pa kërkuar para. Nëse i kërkon, ata nuk fshihen, nëse gabon, ata nuk qortojnë; nëse jeni injorant, ata nuk tallen me ju. Librat janë miqtë më besnikë. Miqtë tanë mu...	Perjetesia Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Perjetesia Me detin lind dhe largohet dashuria. Me valet vijne iluzione qe me kalimin e kohes mund te hollohen ne kripe, ashtu si dhimbja kur kthehet ne nje rrjedhe te heshtur dhe te hidhur me lote. Aty ku jemi ti dhe une…duke krijuar skenen fantastike d...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =