Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36405

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Libri Autori: Elma Ibishi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Libri Te flasesh per libri te nevojiten shum fjal te bukura . UN sot vendosa ta marr temen e librit . Ne sot e japim maksimumin ton vetem per jeten e metutshme . Libri eshte shoki i jetes ,pa nje liber smund te jetojm sepse libri eshte shum i vleshem per jetat ...	Natyra në stinën e pranverës Autori: Ardit Berisha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera Sot është 21 Marsi dhe poashtu është dita e pranverës. Në pranverë qelin lulet dhe zbukurohet natyra. Fillojnë të vijnë bletët dhe të thithin nektarin e ëmbël te luleve. Na ndihmojnë që të qelin lulet. Edhe koha fillon që të nxehet, por...
Ate nate.. Autori: fitore lela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: nje romance e ndare me dysh Ate nate yjet s diten te shkelqenin...Ate nate universi foli me nje gjuhe te panjohur.Ate nate hena u struk ne erresiren e asaj dhimbjeje te heshtur.Ate nate, loti lozi neper faqet e mia dhe u fundos ne pellgun e zi te vrerit.Ate nate,zemra u flak tutje e...	Rei Autori: Liljana gorani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Qeni im Qeni in quhet rei.Ai eshte nje qen i mrekullueshem i rraces golden retriver(labrador).i mesuar per tu pershtatur mjedisit ku jeton.eshte nje qen ne ngjyre te arte,trupmadh edhe pse eshte 6 muajsh.Ka nje bisht te madh dhe te trashe,pëlqen shume notin,lojr...
miq e shoke Autori: miri hoxha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: miq e shoke Miqesia eshte nje nga gjerat me te rendesishme ne jete. Cdokush e ka nje grup miqesie, nje mik te ngushte, nje njeri me cilin na pelqen te kalojme kohen, nje njeri ku gjithmone mund te mbeshtetemi. Miqesia e ngushte fillon qe ne femijeri, ku nje femije pe...	per babain Autori: xhesika toska · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Babai Isha une ajo qe te dhurava emocjonet e para te qenurit baba.Sot jam un ajo qe nuk do te resht se shkruari per ty njeriun e palodhur, qe me rrite e edukove se cdo qe ne jete arrihet me pune,vlere dhe respekt.Te vlersoj baba per cdo gje qe ke per mua.Kur t...
Fshati im Autori: klasa jemm · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Fshati im >>>>>> zogjt po na zgjojn hajde qohuni po thojn Se pranvera erdh lule duhet me mbledh oh sa te dua ty o fshti im si ty s ka askund ty te duam shum e shum	Dhuna ne shoqerine tone. Autori: Alba · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dhuna. Pikënisja e gjithçkaje ,ndonëse mistike apo e pakuptimtë për kohën , ekziston e jo vetëm kaq , por edhe simbolizon atë çka unë do ta quaja ‘’pikë referimi jetike ‘‘ . Me kërshëri lind nevoja të shprehem për nje prej fenomeneve më t...
Ditari Im Autori: Alberina · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ndjenjat Marr leter dhe lapsin per te shkruar.As vete nuk e di se cfare te shkruaj…perpiqem…perpiqem shume vetem e vetem te mos shkruaj per ty...,por nuk mundem,eshte kaq e veshtire…E di pse?!?!?!sepse kudo ku jam me cilindo..ne mendimet e mia je vetem ti…...	Shkolla juaj shënon 50-vjetorin dhe do ... Autori: Erisa Janku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: . 50 ngjyra në vetëm një tablo. Ju ka kumbuar në vesh se një aktivitet magjepsës është gati të shpërthejë?! Nëse ndonjërit jo,atëherë shpejtoni të lajmëroni këdo që njihni. Ky aktivitet me nxënës e mësues,do të sjellë në sytë tu...
nena Autori: G.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria per nenen NENA , NJE EMER I RENDESISHEM NE JETEN TONE . NE MOMENTIN KUR AJO NEVE NA ZGJON NE MENGJES DHE NA BEN MENGJESIN GATI , NA SHKON DITA PER BUKURI . DASHURIA E NENES PER NE NUK KRAHASOHET ME ASNJE DASHURI TJETER NE BOTE . NENA , PO ASHTU ESHTE DHE DO TE MBET...	Nena "thesar i qmuar" Autori: Blerta Olluri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena Te kam borxh tere ato vite,muaj,dite pa gjume ne sy qe ndenje mbi mua kur ndihesha e semur.Te kam borxh tere ato moslodhje per kujdesin ndaj meje.Ehh nene,sa emer i shenjt e shtrenjt.Ndoshta gjithqka mund te mblihet ne bote,por jo edhe dashuria,eshte edhe...
Femijeria Autori: Xhesilda Paja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Femijeria Fëmijëria , shpirti im rebel . Fëmijëria është stacioni më i bukur në udhën sa të gjatë por dhe të shkurtër të jetës. Është pranvera e shpirtit, është përjetimi më njerëzor i kësaj bote , të cilën e kujto...	8-marsi Autori: blerim mani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dita e nenes nje dite qe mbart respekt,dashuri te pafund,per ato qe na dhane jete nga jeta e tyre.per ato qe naten e bene dite dhe na ushqyen me qumesht nga gjiri i tyre.per ato qe gjenden prane sado larg qe te jemi,sa here shpirtrat tane renkojne.per ate krijese te z...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =