Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36282

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Vjeshta Naim Frasheri Autori: Naim Frasheri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vjeshta Vjeshta Era qe frynte tani nuk ishte as ai flladi i lehte i pranveres,as ai veriu i veres;ajo ishte nje ere krejt tjeter. Ajo s'kishte as eren e endshme qe sillte ne fejet e hundes ne kohen e pranveres,as edhe freskine qe i jepte trupit ne vere. P...	shkolla ime Autori: agon elezi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shkolla ume shkolla ime e dashur kur te shoh ty me vjen baelldi dhe kur vi ne shkolle me vjen per te qare nga gezimi qe po ari te vije ne shkolle
Pershkrim peizazhi Autori: Spiro Zoga · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrimi i nje peizazhi Ndersa vazhdoja rrugen i qete para syve te mij u shfaq nje peizazh i mrekullueshem. Ne sfond dukeshin malet e thepisura, me majat e mprehta si te nje lapsi qe sapo kishte dale nga mprehesja.Hija e tyre e rende binte neper te gjithe luginen e poshte. Tek k...	nena ime Autori: natyra brovina · Lloji: Ese pershkruese · Tema: per nenen nenet time shum e dua sepse ajo me rriti mua Edha jet e dhe shpirt Per te me edukuar mua E mire eshte e buker eshte Ashtu si une e dua Pra ndaj o femije Nenen une e dua
ese kimie Autori: fatjon · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shqiperia …………….Nje kohe lufterash , pergjakjesh, vrasjesh masakrash , lotesh Smund te te shihte syri vecse vrasje pushtime , nuk degjoje gje tjeter pervec te krisurave te armeve , kemba shkelte vec ne vende te minuara. Nje periudhe tranzicioni per te g...	Kur ke humbur guximin ke humbur vetveten Autori: Anxhela Hasankolli · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Humbja e guximit Secilit prej nesh mund t'i kete ndodhur dicka nga e cila mund te jete lenduar apo merzitur.Edhe mua me ka ndoshur te perjetoj caste dhe momente te tilla,shume here e kam ndjere veten te fyer nga dikush,por nuk kam patur kurre guxim te perballem me te.Sa k...
Motrat e mia Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Motrat e Mia te dashur Motrat e Mia te dhashura shpiryat e mi ju jeni shkaqet qe une jetoj shpirtat e mi.I lutem zotit qe ju te jeni mire e te jeni te lumtura motrat e mia.Motra Ime e madhe ti je bamirsee dhe punon ne xhamin e Tabakve zoti ta befte mbare qe i ndihmon njerzit .M...	Bullizmi Autori: Aaaa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Bullizmi Une jam nje vajze e cila eshte bullizuar qe ne vitet e para te shkolles, e ne fakt kjo gje ka nisur qe ne parashkollorin e klases sime.Nuk e dija cdo te thoshte bullizem sepse isha ende e vogel por tani qe u rrita e di me se miri cdo te thote bullizem ver...
Shtepia e Endrrave Autori: Samina Beqiraj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shtepia e Endrrave Shtepia e endrrave te mia !! Shtepia , streha e dashurise dhe e kujtimeve te pafund qendron padyshim e skicuar ne mendjen e te gjitheve . Shtepia e enddrave te mia eshte nje shtepi larg qytetit zhurmues dhe ajrit te papaster .Meqenese mua me pelqen sh...	Rihanna Autori: Rrepi dhe Jeta · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Rihanna Robyn Rihanna Fenty (/ riɑ ː nə / ree-ah-nə ose / riænə / ree-nje-ə; lindur 20 shkurt 1988), i njohur mononymously si Rihanna, është një artist Barbadian regjistrim. Lindur në Shën Michael, Barbados, Rihanna u shpërngul në Shtetet e Bashkuar...
Në vjeshtë Autori: Melissa Guri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: stina e vjeshtes vecorite e saj Tashme cdo gje ka marre nje pamje tjeter.Toka ka veshur nje fustan te mendafshte prej argjendi.Gjethet e lehta si pupla bien dalengadale.Pemet zhvishen.Shiu bje pa pushim. Kercitjet e gjetheve te thara degjohen kudo.Zhurmat e natyres, ndryshojne, behen m...	babai im Autori: argita islamaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: babi Une nuk e dita domethenien e fjales baba,por ne nje kohe e kuptova.Mund te them se kam nje baba shum misterioz dhe mallengjyes, e di se nuk mund t'is kthej ato qe i beri per mua dhe kam nje ndjenje qe ai eshte krenar me vajzen e tij.Askush nuk mundet te t...
Siluete mendimesh Autori: Fationa Molla · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Motivim Deti është i qetë sonte. Baticë. Hëna qëndron e drejtë mes hapësirave qe kane lene yjet. Në dritare, ndjej ëmbël është ajrin e natës! Filloni edhe ju te pushoni per disa caste ,largoni nga mendja mendimet negative, mos mendoni për mje...	Prometeu, nje hero i vetmuar Autori: Xhesik Luarasi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Prometeu i mberthyer Ishin thjesht lojtaret e nje bote plot gabime. Ishin te destinuar per te qene "injorante", per te mos e patur kurre flaken e dijes.A mos ishin gje kukullat e perendive? Po ashtu ishin.Fati i tyre qendronte ne doren e nje despoti te pameshirshem,egoja e te...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =