Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36758

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Femijeria Autori: Xhesilda Paja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Femijeria Fëmijëria , shpirti im rebel . Fëmijëria është stacioni më i bukur në udhën sa të gjatë por dhe të shkurtër të jetës. Është pranvera e shpirtit, është përjetimi më njerëzor i kësaj bote , të cilën e kujto...	Vjeshta Autori: Floresa.G · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vjeshta Sot është një ditë e bukur Vjeshte.Të gjitha rrugët janë mbushur me gjethe të thata.Dielli me rrezet e tij te arta ia ka lëshuar vendin shiut dhe motit të freskët.Zogjt shtegtare shkojnë ne vendet e nxehta sepse është ftohët.Gjithashtu stin...
femijeria Autori: Bela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: femijeria femijeria eshte nje gje qe nuk pershkruhet dot me fjale,eshte nje gje shume e bukur qe ne perjetojme ne jeten tone.cdo kush prej nesh e di se cfare eshte femijeria,eshte ajo qe ne jemi te gatshem qe ta perjetojme perseri,lojrat e bukura qe kemi luajtur,mb...	Mardhenia ime me shkollen Autori: SUEJD SEJRANI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mardhenia ime me shkollen MARRDHENIA IME ME SHKOLLEN Shkolla është padyshim institucioni më i rëndësishem për të gjithë.Në shkollë fillojne kujtimet e para te bukura me mesues e shoke.Shkolla eshte baza ku ti fillon jeten e po ashtu fillon udhe...
pasioni im per biologjine Autori: fatjon bytyqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: biologjia pasioni im per biologjine prej qe isha femije , kam shetitur shume neper natyre.. gjate ecjes nuk njihja asnje gjallese qe shihja.. Me interesonte te dija shume per natyren .gjate shkuarjes se pare neper fshatra , me pelqente bukurine qe e kishte na...	"Si e mendoj te ardhmen e njerezimit?" Autori: Elham Torba · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ardhmja Si cdo njeri tjeter edhe une e perfytyroj te ardhmen time me ndryshime masive. Nje te ardhme te rrethuar nga te gjitha anet me teknologji. Ku qenia njerezore do te pesoj ndryshime te shumta. Si fillim do te ndrushoj stili i jeteses duke filluat nga ushqim...
Pse jetojme Autori: X · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pse jetojme Lumturohemi me faktin që jetojmë në këtë jetë, që na pushton fort nën krahët e saj dhe na dhuron emocione të paimagjinuara, ëmbëlsohemi me freskinë dhe aromën e puthjeve që na dhuron dashuria e jetës sonë, meditojmë dhe ëndërrojmë pë...	jam krenar qe jam shqipetar Autori: olti muho · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shqiperia shqiperia eshte vendi qe kam lindur ajo ka historira te shumta ajo eshte vend i vogel por me vlera te medha cdo i njohur shqipetar ka historine e vet disa te njohur ismail kadare ismail qemali luigj gurakuqi isa boletini argjirua skenderbeu etj
Dite Dimri Autori: Esli · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dimri Dimri...nje nga stinet me te ftohta persa i perket temperaturave dhe me i ngrohti per nga dashuria. Nje stine gjate te ciles gjithcka bardhesohet e i ftohti nuk ndjehet per shkak te ngrohtesise familjare. Tani ndodhem ne dritaren time e theshte e vodi...	Nena Autori: Indrit Nika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dicka per nenen Fjalet jane te pakta per te shkruar per qenien me te bukur te kesaj bote siç jane Nenat,ato te cilat na dhane jete nga jeta e tyre,ato te cilat jane si lule pranvere qe me aromen e tyre te bejne te ndihesh si ne parajse,qe nje perqafim i tyre na largojne...
28-29 nentori Autori: El.K · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 28-29 nentori Gjendemi ne kete dite te madhe ku memedheu Jone u clirua.Kaluam shume vuajtje,brenga po ne fund ne fituam Fituam nga varesia e armikut e u beme te pavarur.Fituam nga mbeshtetja une sepse ne kurre nuk u ndame. Fituam nga guximi yne sepse syri yne kurre nu...	ese per shkollen Autori: Arbenita Gecaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: SHkolla Shkolla ime, vendi të cilin çdo ditë e vizitoj, dhe vendi i cili çdo gjë mua më mëson. Ajo është vendi më i mirë për mua, aroma që lëshon shkolla ështe ushqim i trurit tim, oborri i saj është si parajsa, muret e saj janë si shtëpia ime,...
Gjyshe me mungon Autori: Arisigena Gjongecaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Malli per gjyshen time ymë. Dje me 23 mars u fute në dhè dhe ti,gjyshe e dashur ike dhe më le . Re në një gjumë aq të thellë ,saqë as lutjet e mia për t'u zgjuar nuk funksionuan dhe hyre në dhè por s'më more me vete të të shoqëroja edhe pse t'u luta . Të pyet...	Politika sot,interig dhe realitet! Autori: Marinela Nikolli · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Politike Eshte shume e veshtire te marresh guximin e te shkruash per nje tem kaq te rendesishme,por nganjeher gjendesh perball disa situatave qe te bejn te mendosh gjer e gjat,te bejn qe ta perfyterosh vendin tend gjat nje ndryshimi pozitiv dhe qe te duket se gjit...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =