Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 35648

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Nena ... Autori: Amra Osmani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrimi I Nenes Ehhh... permend fjalen Nene do te thuash kuptimin e jetes,ardhmerise dhe gjithesise !!!Qendro prane saj ne njenje qe sdo ta ndjesh kurre me ! Nje jete mendoj per ty !! E h moj nene ! Ti qe me dhe jeten ! Me fale lumturine !Nuk me lejove te qaja ! Me rrite...	Nena Autori: Anaili · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Urim per 8 mars Nena eshte emri qe buron si ujvare nga gryka e malit per te rrjedhur ne venat e nje engjelli me emrin femije.Nena eshte nje krijese hyjnore qe si nje shenjt zbret e na mbron nga cdo enderr e frikshme apo rrezik qe na kanoset.Nena eshte krijesa qe shendrr...
Ese Autori: Lola Tahiri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera Ne pranvere lilezojne lulet.Dielli vizellon.Lulet jane te bukura.Pemet lulezojne.Pranvera fillon me 21 mars dhe mbaron me 22 Qershor.Pemet zbukurohen bukur.Ne pranvere femijet luajne.Ne pranvere moti nuk eshte edhe shume i nxehte eshte edhe pak i ftohte.A...	Deshira Autori: Kevin Dodaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Deshira Te gjithe kemi deshira, nga me te ndryshmet. Qe kur fillojme te kuptojme nga kjo bote na lindin edhe deshirat, te cilat si femije kerkojme te na i realizojne. Kur isha ne kopesht dhe shikoja ndonje femije me nje loder qe se kisha, me lindte deshira qe ta ...
Personazhi qe me frymezon Autori: privat · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Personazhi qe me frymezon Unë kam lexuar librin “I fundmi i Mohikanëve”. Autori që e ka shkruar librin është James Fenimore Cooper. Aty flitet luftrat e shumta që ndërthurin dy fise dhe dy ushtri. Një ndër personazhet më të rëndësishme të atij libri është Unkas...	Librat Autori: Brikena · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Librat Libri eshte nje thesar, qe te jep di momente arratisjeje ashtu dhe momente komforti. Libri eshte nje det me dije . Dija eshte fuqi,atehere dhe libri eshte fuqi . Librat jane nje univers me yje qe nuk te del nje jete per ti lexuar te gjithe. Ato jane gjeja...
Mbasdite Vone Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mbasdite Vone Mbasdite vone.. Ka ndaluar dikush te shikoje mbasditen? Qe nga disa muaj me pare kam filluar te perkushtohem te parashikoj gjithcka qe do me ndihmoje te gjej rrugen time. Ne vecanti, deklarohem e joshur nga mbasditet e dimrit. Dukej sikur gjithcka ishte...	Jeta Autori: Enny · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta Jeta është motivi më primar i të gjithave thesareve që një qenie njerëzore ka.Teksa mendoj për rrugëtimin tim në këtë botë,më lind gjatë gjithë kohës në mendjen time të përgjithësoj dhe e thënë në mënyre të përgjithëshme,gjith�...
Miqesia nje zemer ne dy trupa Autori: Natalia Llupo · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Miqesia e pafund Miqesia nje zemer qe rreh e jeton ne pafundesi.Ajo zemer rreh brenda dy trupave .Lind pyetja çeshte miqesia?Thjesht nje fjale qe shume pak veta ja dine vleren.Miqesia perkufizohet "Nje lidhje pa interesa dhe brenda saj ka dashuri dhe respekt .Ne miqesi j...	Shpresoj se e ardhmja ime do te jete e l... Autori: Elvisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ardhmja ime Te gjithe e dime se jeta eshte plot me te papritura dhe sfida. Askush nuk mund ta dije se cfare do te ndodhe te nesermen. Per nje gje eshte e sigurt, per nje te ardhme te lumtur do te duhet shume pune dhe vullnet. Edhe pse ndonjehere ndodh qe jo cdo gje s...
Njeriu nuk humbet, po me te nderuar gjuh... Autori: A.N · Lloji: Ese pershkruese · Tema: gjuha shqipe Sami Frasheri ka thene per gjuhen: “Shenja e kombesise eshte gjuha, cdo komb mbahet nga gjuha. Kur nje komb e humb gjuhen, humb edhe veten” Gjuha është zëri i shpirtit të një kombi. Gjuha jonë shqipe është një ndër gjuhet më të lashta të...	Deshire e varfer Autori: YourLiterary.com · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Deshire e varfer Muzgu ka perqafuare edhe pjesen me te vogel te drites qe ka mbetur ne horizont.Neper rruget gjysme te erreta,era luan me gjethet dhe shkund nga pemet ,pikat e shiut te pasdites.Nje qetesi e frikshme ndihet kudo ,duket sikur te gjithe jane zhdukur me pere...
njohja e vetvetes eshte sekreti i jetes Autori: Elda Vladi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta E di ...?Sot me ne fund ia arrita qellimit , sot me ne fund arrita te gjeja brenda vetes pas nje kerkimi te gjate e te lodheshem ate qe kam dashur te zbuloj prej koshesh, ate per te cilen shpirti ka luftu...	Një udhëtim i këndshëm në Spille Autori: Steisi Ziu · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pushimet Unë kam përjetuar shumë udhëtime,por njëri që më ka lënë mbresa të paharrueshme është udhëtimi në plazhin e bukur të Spillesë.Sapo shkova aty,menjëherë më bëri përshtypje deti i kaltër dhe i qetë,ku prisja me padurim të lahesha në...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =