Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36139

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Nenes sime Autori: Esida Tufa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena ime Nënë, të detyrohem për gjithçka... Ti je e vetmja që ke duruar të qarën time në mes të natës dhe ke sakrifikuar orët e gjumit për tu kujdesur për mua. Ti me atë dashurinë tënde të ëmbël,më ke veshur, më ke zhveshur, më ke larë dhe ...	E ARDHMJA IME Autori: AMANTIA.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ARDHMJA IME E ARDHMJA IME E c'mund te flas une per te ardhmen time,duke ditur se te gjithe na thone se je akoma e vogel dhe do ta ndryshosh opinionin dhe deshira mbase mund te te shuhet. Vendosa ta nis keshtu esen time sepse te gjithe ndikohemi si ...
VERA Autori: Melekije Sinani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Stina e veres "VERA" Vera eshtë një nga stinet më të bukura dhe me ndryshymet e saja natyrore të pa përshkrueshme. Ditë e veres jan ditet me te bukura të nje viti sepse këto dit jan dit te lumtura ku e ndjejm lirinë në veten tone,freskin,gzimin dhe harmoni...	Dimri Autori: Madita ,Majlinda,Doresa,Era · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dimri DIMRI Dimri eshte nje stine shume e bukur dhe nje stin e ftoht.E ghithe siperfaqja e natyres eshte e mbuluar me debore.Fytyra e femijeve eshte gjithmone e buzeqeshur dhe ata lozin me topa bore.Dimri fillon me 22 dhjetor dhe mbaron me 21 mars.Dimri ka...
LART NE HORIZONTIN BLU Autori: klea · Lloji: Ese pershkruese · Tema: imagjinate Tashme pallati im duket si nje mize dheu qe ketu lart.Jam aq afer me rete sa i prek ato.Me vjen t'i ha se me duken si pambuk sheqeri i bardhe.Sapo hedh veshtrimin tim poshte,dridhem e tera.Shkolla duket si nje pike ne oqen ne relievin e gjelbert e ngjyre ...	Nena Autori: Xhesilda Paja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena Nëna ! Vetëm fjala “NËNË” të mbush me një pozitivitet që nuk mund ta shpjegosh. Ka kaq shumë gjëra për të thënë, sa nuk di nga t’ia filloj, por dicka është e sigurtë , nuk ka fjalë që mund ta shprehë mirënjohjen që...
Nje dite e vecante Autori: leona · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera U zgjova heret ne mengjes dhe shikova oren,isha bere vone per ne shkolle.Cdo gje filloi keq.Per pak sa su rrezova rruges duke vrapuar,kisha fat qe mberrita pothuajse 1 minute para se te fillonte mesimi.Me vone me veshtiresi pergatita mesimin per lenden tj...	Në vjeshtë Autori: Melissa Guri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: stina e vjeshtes vecorite e saj Tashme cdo gje ka marre nje pamje tjeter.Toka ka veshur nje fustan te mendafshte prej argjendi.Gjethet e lehta si pupla bien dalengadale.Pemet zhvishen.Shiu bje pa pushim. Kercitjet e gjetheve te thara degjohen kudo.Zhurmat e natyres, ndryshojne, behen m...
Shpresoj se e ardhmja ime do te jete e l... Autori: Elvisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ardhmja ime Te gjithe e dime se jeta eshte plot me te papritura dhe sfida. Askush nuk mund ta dije se cfare do te ndodhe te nesermen. Per nje gje eshte e sigurt, per nje te ardhme te lumtur do te duhet shume pune dhe vullnet. Edhe pse ndonjehere ndodh qe jo cdo gje s...	Ke qun shok? Autori: Klevisa Manovi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shoqeria Un nuk quj shok ate qe kam ni jet qe e kam njoft e nuk me njeh mire.Une quj shok ate qe nuk mshehet mas krenaris por mos me t'fole i pari qe ti folish ti,une quj shok ate qe nuk struket neper skute hatrit per cdo keqkuptim,un quj shok ate qe e di se do mi...
Ku po shkojme me kaq Ligesi Autori: Ardisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ku po shkojme me kaq ligesi EHH si eshte jeta plot me te papritura .... rrethohemi nga e mira e keqja ligesia qe jane udhetare me ne ne cdo hap qe hedhim. Pra jeta eshte si film ku gjithesecili nga ne mundohet te luaje me bukur rolin kryesor..kemi shume raste qe ne nuk jemi te perg...	JETA Autori: Esmeralda Sefolli · Lloji: Ese pershkruese · Tema: JETA A ekziston ndonje fjale qe te mund te pershkruaje termin"jete"?A ekziston ndonje veper e tere letrare qe te mund te shprehe cka eshte jeta?Mendoni valle qe njeriu e ka kapacitetin e duhur per te kuptuar teresine e saj?Nese mendoni se PO,gaboheni.Pasi te j...
autobiografia Autori: Anamika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Kush jam une ? Une Quhem Anamika . Jam nje vajze 15-vjecare dhe kam lindur me: 26/02/2000. Jam ne kete bote te madhe per te qene ose per te arritur te jem nje perzonazh pozitiv i saj . Qe e vogel endrra ime ka qene te behesha nje balerine e zonja . I'a arrita qellimit ...	vetmia Autori: honest · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vetmia Bardh e zi ! pa drite , pa ajer , pa fryme !!! < dicka me mungon po me mungon dhe ndjehem shume bosh dhoma e zbrazet ashtu si dhe un , shpirti bosh dhe i venitur me nje shpirt t zbrazur , me barkun bosh dhe me syte e nxire shiu bie me terbim mbi ...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =