Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 35716

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Natë, 24 dhjetor! Autori: Xhulio Prenga · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Krishtlindjet! Natë, 24 dhjetor 2016, Një natë e errët dhe e ftohtë dimri. Ashtu ishte edhe nata në të cilën lindi biri i zotit. Tani një numër i madh njerëzish po mbushin hapësirat e kishave kudo mbarë, për të rikujtuar dhe festuar lindjen e tij. Nuk k...	Njeriu nuk humbet, po me te nderuar gjuh... Autori: A.N · Lloji: Ese pershkruese · Tema: gjuha shqipe Sami Frasheri ka thene per gjuhen: “Shenja e kombesise eshte gjuha, cdo komb mbahet nga gjuha. Kur nje komb e humb gjuhen, humb edhe veten” Gjuha është zëri i shpirtit të një kombi. Gjuha jonë shqipe është një ndër gjuhet më të lashta të...
Dite dimri Autori: Dritana hida · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dite dimri Erdhi stina Ku te gjithe e shijojne dhe sigurisht e pelqejne.Ajo Ku mbulon cdo rruge te qytetit me nje pelhure te mendafshte dhe m ngjyren karakteristike te saj.Tashme ndodhem ne dritaren e dhomes sime...po shikoj kete bardhesi mahnitese e cila po me mbus...	Familja Autori: Alejna · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Familja Nje gje qe vlen me shumë se gjithçka,një vend i ngjajshëm me parajsën,disa lule që ujiten permes dashuris sone,nje ndjenjë që smud ta përjetosh me këdo,një vend ku gabimet falen dhe lotët të kthehen në buzëqeshje njerz që të dojnë me vep...
pasqyra e deshirave Autori: besila · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pasqyra perpata pasqyres ne mund te shohim veten tone kurse perpara pasqyres se deshirave shohim ate qe deshirojme apo ate qe kemi ne mendje .Psh nje djale 12 vjecar enderromte te behej futbollist dhe doli perpare pasqyres se deshirave dhe e shikoi veten si nje ...	Ecje ne erresire Autori: Freskida Berisha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Frike nga deshtitmi Eci vetem sipas intuites e cila nuk di ku do te me dergoje. Shof disa objekte qe me vertetojne se nuk e kam shikimin te humbur. Sa do te doja te shikoja te gjithe situaten nga syte e dikujt tjeter. Valle ku ndodhem?! Ne ferr? Mendoja se ketu percellohesh....
Prometeu, nje hero i vetmuar Autori: Xhesik Luarasi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Prometeu i mberthyer Ishin thjesht lojtaret e nje bote plot gabime. Ishin te destinuar per te qene "injorante", per te mos e patur kurre flaken e dijes.A mos ishin gje kukullat e perendive? Po ashtu ishin.Fati i tyre qendronte ne doren e nje despoti te pameshirshem,egoja e te...	Libri Autori: D.A · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pse na sherbejne librat? Te futesh mes qindra faqesh e te thithesh nektarin si bleta,te jetosh me boten e autorit,te degjosh zerin e tij,te thenat,te pa thenat e sekretet e tij.Kjo do te thote te lexosh nje liber ne pamje te pare,por jo,kjo do te thote te behesh pjese e asaj bote...
Adoleshenca Autori: Dajana Ndoj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: adoleshenca Adoleshenca ështe ajo faze e jetës që çdo njeri në këtë moshë preket nga pasojat e saj. Të jesh një adoleshent do të thote të jesh si ajo lulja e sapo çelur e cila sado ti hedhësh ujë asnjëherë nuk ngopet. Adoleshenca shoqërohet me ...	Vjeshta Naim Frasheri Autori: Naim Frasheri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vjeshta Vjeshta Era qe frynte tani nuk ishte as ai flladi i lehte i pranveres,as ai veriu i veres;ajo ishte nje ere krejt tjeter. Ajo s'kishte as eren e endshme qe sillte ne fejet e hundes ne kohen e pranveres,as edhe freskine qe i jepte trupit ne vere. P...
Shkolla Autori: Erza Hasani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shkolla Te flasesh per shkollen eshte e veshtire,por edhe e kendshme... Eshte e veshtire,sepse te vjen keq te flasesh per gjera te pakendeshme qe ndonjehere ndodhin aty...Ndersa eshte e kendshme te flasesh sepse aty meson te jetosh. Aty kemi mesuar shkronjen e ...	Gjakmarrja,nje plage e shoqerise sone Autori: Anxhela Hasankolli · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Te flasim per gjakmarrjen ne vendin tone. Ne shume emisione televizive kam degjuar te flitet per nje teme sa prekese po aq dhe te dhimbshme.Eshte dukuria e gjakmarrjes.Dhe shume here e kam pyetur veten se cfare eshte gjakmarrja dhe cilat jane pasojat e saj.Edhe pse pergjigja me duket pak e nderli...
Ne jemi ne Toke per te.. Autori: Paula · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta Ne jemi ketu ne Toke per te, nuk e di, ndoshta per shume gjera te ndryshme nga njera tjetra.Ndokush eshte per gjerat e veta, te beje ate qe do me shume, ndokush per te jetuar apo per cfaredolloj gjeje tjeter. Une, per veten time, jam ne toke per shume gj...	Autobiografia ime Autori: Emili Capi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkruaj veten time AUTOBIOGRAFIA Unë quhem ENISA ! Jam një vajzë 12 vjeçare. Lindur në qytetin e Durrësit, ku edhe jetoj për momentin në lagjien 14. Origjina nga babai është nga Kukësi ,ndërsa nga nëna Skrapari. Jam 1,58 m e gjatë dhe rreth 52 kg. Flokët ...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =