Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 35510

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Femija,nje qenie e pafajshme Autori: Klea · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Femijet Femija,qenia me e pafajshme ne bote,e cila na fal dashurine dhe lumturine me te madhe.Dhe me te vertete meritojne me te miren,meritojne gjithe boten.Buzeqeshja e embel e tyre shuan vuajtjen me te madhe.Loti i tyre duket si nje dhimbje pa mbarim.Shpirti i ...	Nene Tereza – Vlera ne kohera te erret... Autori: Kris Hasa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nene Tereza – Vlera ne kohera te erreta Nene Tereza – Vlera ne kohera te erreta Shekulli XX do te mbahet mend ne shume menyra si shekulli i imazheve te shtirura. Jetonin politikane qe fshehnin egoizmin e tyre pas disa buzeqeshjeve verbuese. Super modelet erresonin syte e njerezve duke pe...
ligji dhe ne Autori: gilda ruci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ligji dhe ne Mendimet e mia shkuan larg...NUK po gjeja dot rinisjen e tyre..U mundova ... POR me kot ...po e nis me komunitetin ku une jetoj. Jetoj ne nje komunitet qe gjerat ne pergjithesi shkojne mire,packase ka edhe momente ose ngjarje qe prishin rrjedhen e qete ...	ese per shkollen Autori: Arbenita Gecaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: SHkolla Shkolla ime, vendi të cilin çdo ditë e vizitoj, dhe vendi i cili çdo gjë mua më mëson. Ajo është vendi më i mirë për mua, aroma që lëshon shkolla ështe ushqim i trurit tim, oborri i saj është si parajsa, muret e saj janë si shtëpia ime,...
Nje Leter per Mesusen Autori: Azra Medeci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mesueja Mesuese,kjo leter te detikohet ty.Mesuese ti mua me mesove,me dhe keshilla te mira,te cilat kurre nuk do t'i harroje.Ti je me e mira ne bote.Une qdo gabim e kam bere,e kam bere pa dashje,por jam e bindur se te gjitha ato nje nga nje nje dit t'i permisoj,k...	pasioni im per biologjine Autori: fatjon bytyqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: biologjia pasioni im per biologjine prej qe isha femije , kam shetitur shume neper natyre.. gjate ecjes nuk njihja asnje gjallese qe shihja.. Me interesonte te dija shume per natyren .gjate shkuarjes se pare neper fshatra , me pelqente bukurine qe e kishte na...
ese kimie Autori: fatjon · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shqiperia …………….Nje kohe lufterash , pergjakjesh, vrasjesh masakrash , lotesh Smund te te shihte syri vecse vrasje pushtime , nuk degjoje gje tjeter pervec te krisurave te armeve , kemba shkelte vec ne vende te minuara. Nje periudhe tranzicioni per te g...	dashuria Autori: H.V · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ndjenja e dashuris - Pyetja e pare qe me lindi duke filluar kete ese:Ku ta marre motivimin? Mosha qe jam tani nuk me bind qe jam dashuruar ndonjeher.Per sa i takon pelqimeve,mendoj se qdo njeri i perjeton ato,dhe une deri tani i kam perjetuar.Por dashuria,eshte diqka me e...
Ne Amsterdam Autori: Maria · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Udhetimi im ne Amsterdam. Zilja e alarmit ra. U zgjova me pertese dhe e fika. Pas disa sekondash hapa syte dhe sapo pashe valixhen e mbyllur, energjia me pushtoi te gjithen. Zbrita duke rreshkitur shkallet dhe pashe mamin, babin, motrat teksa conin valixhet ne taxi. Vrapova lart d...	Nata Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nata Nata ka gjithcka. Henat kane tendencen qe te sjellin pergjigje dhe mesime. Drita e dites terheq vendimet. Realiteti dhe trillimi shkrihen ne erresire dhe poshte yjeve, si ne nje roman surreal te pikturuar nga tingujt, ngjyrat, aromat, shijet dashurite dh...
Essay Autori: Elsika Murrizi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: The happiest day of my life ! The happiest day of my life !	Mësuesja ime Autori: Muhamed Xhelili · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mësuesja ime Ah sa fjalë të ëmbla e shpirtërore kam për të të thëne ty e dashur. Vëtëm kur shqiptoj fjalën mësuese më bën të ndjej respekt e dashuri për ty.Gjithë ato të mira na dhurove nuk kanë shpërblim.Mësuese aq shumë të ndreoj saqë edhe n�...
pasioni im me mrekullon Autori: Anxhela Stafa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: endrrat tona Te gjithe ne kemi nje enderr,nje pasion,nje deshir qe na terheq drejt nje te ardhmje te suksesshme.Pasioni lind me kalimin e kohes dhe shum shpejt pa e kuptuar behet si nje rrjedh lumi e rrembyeshme qe na merr me vete. Pasioni im qe me mrekullon eshte ma...	"Deshperimi" Autori: Desara Plaku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Te ndihesh i huaj me vetveten .. Ndodh nje cast kur ndihesh i mbyllur ne vetvete e i pashprese..Ne nje cep dhome te erret, te blindosur njesoj si zemra jote.Te ndihesh krejt i vetem ne kete bote madheshtore..Te luftosh i vetem kunder nje turme te tere banditesh..Ne ate moment deshiron te...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =