Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36783

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

“Per te dashuruar te tjeret duhet para... Autori: Ergita Shkoza · Lloji: Ese pershkruese · Tema: “Per te dashuruar te tjeret duhet para se gjithash te duash veteveten”. Të duash apo të të duan!? Te duash dhe të të duan eshte sikur te ndjesh diellin nga te dyja anet…Dashuria esht ajo ndjenje e çilter qe kush e provon kurre se harron..Te duash dike do te thote te duash e te respektosh te besosh e te xhelozosh. ...	Endra Autori: genti · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Endraa ..Dhe ne ate cast mu shfaqe ti ...
metamorfoza Autori: ADELAJDA PRENGA · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ndyshimi i koherave Metamorfoza! Në një ditë të bukur me diell dola shëtitje në zemër të metropolit tone. Kishte shumë , shumë lëvizje , njerëz të ndryshëm qe ndiqnin rrugë të kundërta me njëri-tjetrin.Sec dëgjoje disa zhurma makinash , bori të pafundme...	Librat Autori: Brikena · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Librat Libri eshte nje thesar, qe te jep di momente arratisjeje ashtu dhe momente komforti. Libri eshte nje det me dije . Dija eshte fuqi,atehere dhe libri eshte fuqi . Librat jane nje univers me yje qe nuk te del nje jete per ti lexuar te gjithe. Ato jane gjeja...
Motra Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Motra Dhe un si gjith te tjeret kam moter.Por une kam moter me nje lidhje te vecante lidhje zemre.Ajo eshte shoqja ime prej 2vitesh por une e quaj moter,sepse ajo me ka qendruar pran ne cdo moment ne cdo,ka qen afer meje e me ka fshi lotet me ka bere te qesh dh...	PSE??? Autori: enveida kajushi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: deshira ime sa bukur do te ishte sikur te kisha mundesi ta ktheja kohen mbrapsht para shume vitesh edhe para se une te lindja dhe te kisha mundesi te behesha nje njeri i padukshem dhe te kisha mundesine qe te ndryshoja gjithcka ne kete bote.sikur te kisha nje shkop m...
sikur te jem me i rritur Autori: adonit darsi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: me i rritur SIKUR TE ISHA ME I RRITUR DO TE KISHA NDRYSHUAR SHUME GJERA...SI PSH JETEN TIME..UNE JAM SHUME I VOGEL PER PRINDERIT E MI...NUK DUA NESE UNE JAM NE KLASE TE 7 NUK DO TE THOTE QE JAM I VOGEL...DUHET TE MBAJ PERGJITHESITE E MIA ..DUHET TE JEM ME I PJEKUR......	Kuazimodo dhe Esmeralda Autori: Ina.Cr7 · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Kuazimodo dhe Esmeralda Esmeralda dhe Kuzimodo,dy personazhe te Hygo-s sa ne kontrast dhe sa ne ngjashmeri per sa i perket bukurise,fisnikerise,se shpirtit te tyre.Ne kontras si nata e erret dhe dita ne prani te drites,bukuria e Esmeraldes dhe shemtia e Kuazimodos na paraqitet k...
kush jam unë? Autori: nita nita · Lloji: Ese pershkruese · Tema: rreth vetës time Unë kam lindur për një jetë lukzoze.Une jam ajo që cdo herë kam qenë në një familje të gjerë.Jam ne klasë të pestë por nuk e di se cka do të thotë të jesh e varfër dhe nuk do të doja të isha kurrë. unë vijoj m�...	Pasioni im ... më mrekullon Autori: Abel Bosi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pasioni im “Pa pasion nuk është krijuar asnjë vepër e madhe dhe as që mund të krijohet” ~ Xhorxh Hegel Pasioni është pjesë e jetës së çdo personi edhe unë si të gjithë e kam një pasion. Pasioni që unë kam është futbolli. Futbolli për mua ë...
krenar si nje shqiptar Autori: kristofer kalaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: krenar SHPREHJEN KRENAR SI NJE SHQIPTAR E KANE PERDORUR FRANCEZET QE NE MESJETE,POR JEHONA E KESAJ KRENARIE KA QENE I PERHAPUR ME PARE.NE FILLIMET E SHEKULLIT TE KALUAR KY TIPAR ISHTE BERE AQ I NJOHUR,SA TE HUAJT FIGUREN DINJITOZE TE SHQIPTARIT E KANE PERSHKRUAR...	Jam... Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jam... Nje dite e re po fillon, si dielli dhe 365 henat qe jane per mua. Jane rrezet e para te nje jete te re dhe kane erdhur te me thone qe jo vetem ne horizont agon. Gjithashtu agon ne zemer ndoshta e pushtuar nga erresira, agon pertej humbjeve, dhimbjeve dh...
Une dhe televizioni Autori: Artiola pg · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Une dhe televizioni Jetojme ne shekullin XXI dhe zhvillimi teknologjik bere bume te medha duke shpikur telefona,kompjutera e televizore te dimensioneve e programeve te ndryshem.Si te gjithe moshataret e mi,edhe une jam futur brenda kesaj bote zhvillimi,ku per prinderit tane ...	Udhetim Imagjinar ne Kohe Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Udhetim Imagjinar ne Kohe “Udhetim Imagjinar ne Kohe” Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj.Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,jo te ngjashme nga planeti toke. Po shkoj me nje shpejtesi shu...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =