Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36217

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Shkolla juaj shënon 50-vjetorin dhe do ... Autori: Erisa Janku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: . 50 ngjyra në vetëm një tablo. Ju ka kumbuar në vesh se një aktivitet magjepsës është gati të shpërthejë?! Nëse ndonjërit jo,atëherë shpejtoni të lajmëroni këdo që njihni. Ky aktivitet me nxënës e mësues,do të sjellë në sytë tu...	Libri Autori: Blerta Sinanaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Libri Te shkruash per librin eshte kenaqesi e madhe sepse ai eshte nje kopesht me lule te bukura.Dashuria me e madhe eshte per librin .Kur hyn ne boten e tij nuk mund te dalesh me sepse te frymezon , qdo kapitull te len mbres libri eshte sikur kaltersia e pafu...
Mesuesja ime Autori: Karamelja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mesuesja ime Mesuesja ime ne pamje te par te jep perfytyrimin e nje personi te ftohte dhe shume strikt.por ne te vertet nuk eshte aspak keshtu sepse nen shikimin kritikues fsheh keshillen per te drejten.arsyjen e gabimit si dhe rrugen e permiresimit.nese per femren th...	Mësuesja ime Autori: Muhamed Xhelili · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mësuesja ime Ah sa fjalë të ëmbla e shpirtërore kam për të të thëne ty e dashur. Vëtëm kur shqiptoj fjalën mësuese më bën të ndjej respekt e dashuri për ty.Gjithë ato të mira na dhurove nuk kanë shpërblim.Mësuese aq shumë të ndreoj saqë edhe n�...
Komuniteti dhe unë Autori: Armela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Komuniteti dhe une Shoqeria që më rrethon mua jhihat me emrin komunitet në komunitet ekzistojnë edhe rregulla. Unë jam një individ I thjesht dh përshtatem me regullat	Vjeshta-Stina E Puneve Autori: Besjana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vjeshta-Stina E Puneve Ohhhh... Isha Duke Fjetur Nje cicerrime e piklluar erdhi deri tek veshi im dhe me thoshte se po ikim tashh dhe se dom sihemi perseri ne vitin tjeter isha duke pare endërr dhe me iku gjumi nga syte dola jashe ne ballkon e pashe vetetimen dhe dhe e d...
Leximi Autori: Nevrus Zaimi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Muaji i Letersise Librat janë mjeshtra që na udhëzojnë pa shufra, pa fjalë dhe zemërim, pa kërkuar para. Nëse i kërkon, ata nuk fshihen, nëse gabon, ata nuk qortojnë; nëse jeni injorant, ata nuk tallen me ju. Librat janë miqtë më besnikë. Miqtë tanë mu...	Ngrohja Globale Autori: kristi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ngrohja globale 1.Ngrohja globale njihet edhe si efekti serë për shkak se gazet që grumbullohen mbi tokë e kthejnë planetin të ngjashëm me një serë. Duke e kapur nxehtësinë pranë sipërfaqes së tokës, efekti serë po ngroh planetin dhe po kërcënon mjedisi...
Buze Ekzistences Se Nje Planeti Tjeter Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Udhetim imagjinar Ne fillim ishte vetem nje kujtim dhe pastaj nje realitet ne te cilin u ktheva. Elakturus, nje planet i bukur, i lavdishem qe perqafon buzen e ekzistences. Kur per nje moment te merr gjumi dhe qetesohesh, lumenj te argjendte lundrojne afer teje si fije te ...	stina e vjeshtes ne vendlindjen time Autori: Urata Matluma · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vjeshta vjeshta eshte nje nder kater stinet me te bukura te vitit...edhe vjeshta si cdo stine ka bukurite e saj , fryen era , bien gjethet , bie shi ,korren fushat , bien temperaturat , mbushen hambaret me drithera ,por me e mira eshte qe ne shtator fillon viti i...
Valbona Autori: Adela Cela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Valbona Valbona nuk eshte thjesht nje destinacion natyror i Shqiperise,ajo eshte nje perzierie dukurish interesante,si e gjithe pjesa tjeter e Alpeve Shqipetare,qe mberthen bashke kuptimet e te bukures.Valbona te tregon madheshtine e saj permes maleve hijerenda,t...	Nena Autori: Anaili · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Urim per 8 mars Nena eshte emri qe buron si ujvare nga gryka e malit per te rrjedhur ne venat e nje engjelli me emrin femije.Nena eshte nje krijese hyjnore qe si nje shenjt zbret e na mbron nga cdo enderr e frikshme apo rrezik qe na kanoset.Nena eshte krijesa qe shendrr...
Ne zemren time jeton fjala liri Autori: I.H. · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Liria Ne zemren time jeton fjala liri -Cka eshte liria? Liria eshte nje koncept i veshtire per tu artikuluar,por qe cdo kush e di se cka do te thote. Ajo perjetohet ne cepat me te thella te trurit,zemres dhe shpirtit tone dhe manifestohet me b...	Ese:8 marsi. Autori: Lion Braka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 8 marsi dita e nënës ose dita e gruas. Marsi njihet si "Dita e Gruas", në të gjithë botën. Madje në shtete të ndryshme kjo ditë festohet si festë kombëtare. Kjo ditë shërben jo vetëm për bashkimin e grave pa dallim feje, race, kulture, gjuhe dhe prejardhjeje, por edhe për të kuj...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =