Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 35822

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Nga nje koder Autori: Tris · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pamja nga kodra Veshtroj nga te gjitha anet.Shikoj qytetin tim,Durresin,me qendrat e tij historike si:Amfiteatri i cili tregon qyteterimin e lashte te qytetit tone,qe ndodhet rreze Murit te Kalase i cili perfundon me Torren Veneciane.Qyteti une rrethohet nga disa fusha d...	Essay Autori: Elsika Murrizi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: The happiest day of my life ! The happiest day of my life !
pershkrim i shokut tim Autori: xhejmon korca · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shoku im Emri im eshte XHejmon,shoku im me i ngushte e ka emrin Eri. Une jam me i gjate se Eri.Eri eshte i qeshur. Ai ka floke te zinj dhe une kafe.Eri ka sy te zinj dhe une sy kafe. Une jam i shkathet kur vrapoj, Eri eshte pak ingathet kur vrapon.	Nje vend aq i afert nga femijeria e larg... Autori: Krisula Bilo · Lloji: Ese pershkruese · Tema: nje vend aq i afert nga femijeria e larget Femijeria, eshte mosha me bukur ne te cilen secili pa diskutim ka kujtimet e veta. Femijeria ka kujtimet me te bukura, me te vecanta, me mbrslenese ne jeten tone. Une kam shume kujtime nga femijeria ime. mosha e femijerise per mua do te mbetet tere jeten ...
CFARE JANE FJALET DHE PSE JANE TE RENDES... Autori: RINELA · Lloji: Ese pershkruese · Tema: CFARE JAN EFJALET DHE PSE JANETE RENDESISHME???? Fjalet kane evoluarmes viteve.Ndoshta,me shume se cdo faktor tjeter,eshte mjeshteria e gjuhes qe na ndan nga bota e kafsheve.Por fjalet jane gjera te rreshqitshme.Eshte e njohur gjeresisht qe ato mund te perdoren per te mashtruar gjithashtu edhe per te nd...	kultura ime Autori: Alkida · Lloji: Ese pershkruese · Tema: kultura Kultura tregon indentitetin e një personi..Një njeri i kulturuar është ai njeri që ka dije,që flet qetësisht e bukur,që di të bashkëpunoj dhe të sillet mirë me të tjerët.Kultura parësore që ne tregojmë,është kultura që na japin prindë...
nena Autori: G.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria per nenen NENA , NJE EMER I RENDESISHEM NE JETEN TONE . NE MOMENTIN KUR AJO NEVE NA ZGJON NE MENGJES DHE NA BEN MENGJESIN GATI , NA SHKON DITA PER BUKURI . DASHURIA E NENES PER NE NUK KRAHASOHET ME ASNJE DASHURI TJETER NE BOTE . NENA , PO ASHTU ESHTE DHE DO TE MBET...	100 vjet pavarsi Autori: kika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ese per 28 nentorin Sot qielli eshte me ndryshe po kendon cdo dallendyshe. Nje freski zemren ma freskon per ty toke qe po ndricon.. Sa bukur dukesh sot Shqiperi, e veshur kuq e zi.. Gjithe vendi po shendrit sa me mall kete dite e kemi prit. Nga shume vende te bo...
pasqyra e deshirave Autori: besila · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pasqyra perpata pasqyres ne mund te shohim veten tone kurse perpara pasqyres se deshirave shohim ate qe deshirojme apo ate qe kemi ne mendje .Psh nje djale 12 vjecar enderromte te behej futbollist dhe doli perpare pasqyres se deshirave dhe e shikoi veten si nje ...	Gjyshi im Autori: Anisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria per gjyshin Gjyshi eshte personi me I dashur dhe më I shtrejti per mua.Që kur isha e vogel kisha shume deshire te qendroja me të. Më pelqenin ato historite që më tregonte, histori që bënin fjalë për jetën e tij. Unë gjithmonë e dëgjoja me vëmendje. Gjy...
pushimet e mia verore Autori: Emi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pushimet e mia verore Si qdo her tjeter edhe ket vit pushimet i kalova per mrekulli. Vizitova shum familjar,takova miq te rinj,lexove lektyra te reja dhe bera shum aktivitete te tjera. Vera esht e gjat dhe padyshim se ndonjeher kam ndjer mungese e shokeve dhe arsimtareve p...	Stina me e bukur e vitit Autori: Elona Rexhepii · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera Pranvera eshte njera nder stinet e mia me te pelqyera.Pranvera na sjell lumturi e bukuri natyrore siq jane: gjelbrimi i fushave,çelja e luleve dhe fillimi i lulzimit te pemeve.Pra pranvera largon motin e ftohte duke e sjellur nje mot shume te mire me die...
... Autori: Tea Sinani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: gjyshja ime Gjyshja ime Syte e saj shigjet,duart e saj te arta seq me kan ngjare me kan ngjare pranvere dhe lulen e rrall, Lulja e pare ne pranvere ate me kujton buzqeshjen e saj te embel askush se mohon.Dielli i pare ne vere perseri ma kujton por...	Korca ,dje dhe sot Autori: Kristina Kocibelli · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Korca ,dje dhe sot E...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =