Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36519

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Gezuar 8 marsi! Autori: Diarta Rexhepi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena Per ty nene! Nisa te shkruaj per ty thesari im i cmuar, por kujtova se nuk mjafton nje jete e tere per te shkruar per qenien me te dashur ne jete. Si mund te ekzistoj nje person kaq I persosur sa ty nene? Ti qe me linde, me mesove te dua, te qesh, te ...	Kush e solli Doruntinen Autori: Iva · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Doruntina dhe Konstandini Në një fshat të largët jetonte një grua e re me 10 fëmijët e saj me 9 djem dhe 1 vajzë.Erdhi koha që nëna të martonte vajzën e saj të vetma Doruntinën.Doruntina ishte aq e bukur saqë bukuria e saj kishte marr zemrën e shumë djemve që kis...
Marredhenia ime me shkollen: Si eshte dh... Autori: KLARISA OSMANI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shkolla Ese: Marredhenia ime me shkollen. Si eshte dhe si duhet te jete. Shkolla eshte vendi ne te cilin njeriu kalon gjysmen e dites, dhe keshtu, dite pas dite, pothuajse gjysmen e jetes se tij. Pa shkolle “nuk ka jete”; kjo eshte edhe nje nder arsyet perse...	Nje dite e vecante Autori: leona · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera U zgjova heret ne mengjes dhe shikova oren,isha bere vone per ne shkolle.Cdo gje filloi keq.Per pak sa su rrezova rruges duke vrapuar,kisha fat qe mberrita pothuajse 1 minute para se te fillonte mesimi.Me vone me veshtiresi pergatita mesimin per lenden tj...
Ese per pranveren Autori: Ersan Ismeti · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera Sic do stinë ashtu edhe pranvera ka bukurit dhe rendesit e saja ajo fillon më 21mars.Në pranverë natyra gjelbëron dita ditës e me tepër.Zogjtë kthehen nga shtegtimi i largët dhe fillojnë kengës së tyre me zëra mahnitës.Femijet gëzohen ed...	Gjykimi Autori: Ariela Selimllarik · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gjykimi i njerzve Nje buzeqeshje tregon nje gezim dhe e kunderta e saj eshte te qaret i cili tregon nje gjendje te renduar shpirterore..... Por perse nje individ duhet shikuar nga mimika e fytyres per t percaktuar se cfare fshihet brenda tij? Perse ekziston gjykimi i h...
Qfar do behem... Autori: Lena · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Enderrat -Mundohesh te bindesh veten se dita me e bukur e jetes nuk ka arritur ende. Jeton me kete ndjenj me muaj e vite te tera. Sa me shum qe kalon koha aq me teper e kupton se sa e bukur qe eshte jeta dhe me plot befasira. Siq dihet qdo njeri ka deshira nje pre...	perendimi ne bregdet Autori: Sabire Xhihani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Perendimi ne bregdet Deti per mua eshte mrekullia vete.Vetem kur e shikoj gjithcka rreth meje e harroj dhe syte e mi treten bashke me te ne kaltersine e pa fund e pa ane,nje kaltersi qe te fal paqen e pertejshme ,qetesine e ameshuar. Deti asnjehere nuk me merzit,nuk me friks...
E paharruar... Autori: Tedi Totojani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gjyshja E kam titulluar kete ese “E paharruar”, sepse ne te do te tregoj per nje person te tille. Ndoshta nuk e kam njohur shume, por edhe ato pak kohe qe e kam njohur kane vlejtur shume per mua. Çdokush ka nje person shume te dashur jashte familje...	jeta Autori: lirije · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta Jetet tona shtypen nga shume pesha dhe shpesh te jetosh na duket nje gje e tmerrshme dhe e komplikuar. problemet e botes jane kaq komplekse dhe shikojme qe nuk ekzistojne zgjidhje te thjeshta. kompleksiteti na le gjithnje ndjesine e pafuqise. e megjithate...
Adoleshenca Autori: Dajana Ndoj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: adoleshenca Adoleshenca ështe ajo faze e jetës që çdo njeri në këtë moshë preket nga pasojat e saj. Të jesh një adoleshent do të thote të jesh si ajo lulja e sapo çelur e cila sado ti hedhësh ujë asnjëherë nuk ngopet. Adoleshenca shoqërohet me ...	Te jetosh... Autori: Anduena Shabanaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta Jeta..,eshte egzistenca e njeriut, shum njerez kan gjethqka qe duan, ndersa shum te tjerve ju mungon gjdo gje dhe nuk kan as nje deg te vetme per tu kapur e per te jetur. Mendoj qe kjo nuk esht e drejt kur shum njerz vuajn nga urija e ndresa te pasurit us...
Vjeshta Autori: Nina Mato · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vjeshta Erdhi vjehsta! Kjo stine madheshtore po troket e pak nga pak po misherohet me qytetin tone.Po shtron qilimin e saj te arte kudo...Sa hije qe i paska!Pemet me vello te arta po qendrojne si zonja hijerenda ne kete mbreteri bukurie.Gjethet vallezojne me puhi...	Natyra e mrekusllueshme Autori: Adela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Natyra Ec e c dhe para meje u shfaq nje peisazh i mrekullueshem.Majat e maleve te thepisura,lulet shumengjyreshe,lumi qe rrjedhte me ujin e tij si kristali ishin tri gjerat kryesore qe mrekullonin kete vend.Kodrat te cilat ishin te mbushura me harmonite e femilj...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =