Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 35718

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

7 marsi dhe 8 marsi Autori: Lion Braka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ese per 8 marsin dhe 7 marsin 8 marsi siq njihet dita nderkombetare e gruas,eshte nje nder ditets me te veqanta te nenave dhe gjitha grave qe ndodhen ne trojet shqipetare,kjo dit e shenon nje mesazh per te gjith nenat shqipetare ku do qe jane neper bote.kjo dit me patjeter duhet qe ...	SHTEPIA E GJYSHERVE Autori: Kejsi Dermyshi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: MJALTI Sa here qe shkoi tek shtepia e gjyshes neper mend me vijne te gjitha kujtimet e bukura qe kam kaluar ne shtepine me te ngrohte ne bote.Ne ate shtepi une ndihem si vajza me e lumtur ne te gjithe mbare boten, SEPSE NE ATE SHTEPI UNE GJEJ KARAKTERIN TIM TE V...
Vjeshta Autori: Ilirjana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Kosova Ditet e nxehta te veres shkuan tani po i asfrohemi nje stine te ftohte e shum te merzitshme .ditet e kesaj stine jane shum te shkurtera. Qdo gje vyshket e thahet nuk kemi me gjelbrim si ne ver.koha nuk kalon fare vjeshta te ben te ben te ndihesh e vetmua...	Shiu Autori: a.b · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shiu Kur u zgjova ndjeva nje zhurme te vogel...ishte shiu i cili binte pa pushim...Ky shi te them te drejten nuk me pelqeu edhe pse shiun e kisha per qefi..Nuk me pelqeu pasi qe mi kishte prishur planet...Sot do te shkojna ne nje shtitje te bukur me kalsen tim...
100 VJETORI I PAVARSISE Autori: A.....A K.....A · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ATDHEU Vitet kalonin dhe çdo nentor festohej zhurmshem, por ky vit eshte ndryshe, eshte Vitet kalonin dhe çdo nentor festohej zhurmshem, por ky vit eshte ndryshe, eshte njesoj sikur te mbyllesh nje kapitull te nje libri plote me ngjarje, sikur te mbyllesh Jam...	nena Autori: mishel · Lloji: Ese pershkruese · Tema: nena ime ej te gjithe ju dua te ju prezantoj me mamane time, ajo quhet erinda dhe eshte mamaja ime me e mire ne bote. mami im eshte nje grua shume e ndjeshme dhe zemrmire ,sa hereqe ajo na qerton kur ne kemi bere ndonje gabim ne merzitemi pak ,por ajo mbetet...
Dhuna ne shoqerine tone. Autori: Alba · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dhuna. Pikënisja e gjithçkaje ,ndonëse mistike apo e pakuptimtë për kohën , ekziston e jo vetëm kaq , por edhe simbolizon atë çka unë do ta quaja ‘’pikë referimi jetike ‘‘ . Me kërshëri lind nevoja të shprehem për nje prej fenomeneve më t...	Perendimi Autori: Albi Zemani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Perendimi Tek kalojne oret, Dielli nazemadh pasi mbaroi me nge udhetimin e perhershem, iu afrua shtratit te tij blu ne horizont. Si cdo muzg ai filloi ritualin e tij, te vjeter sa vete Toka. Ndersa rete e pakta perhapeshin, Dielli qe mezi arrinte ti prekte u derd...
DJALI I VARFER Autori: Elsa Idrizaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: varferia njerezore Nje dite te bukur filloi te binte nje shi shume i madh.nje djal i vogel shikonte qiellin duke qare,ai ishte i varfer dhe qendronte ne rruge.Dikush qe po kalonte e shikoi dhe i jepi para por djali i vogel nuk i pranonte nga turpi,shpirti i digjej por ngada...	kalaja e krujes Autori: xhenada ada · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ne brendesi te kalase se krujes kur hyra ne brendesi te kalase se krujes mu mblodhen ne brendesi shume emocione.ne e dime qe kalaja e krujes ka kaluar shume veshtiresi ne te kaluaren dhe kur e shikon ,te ngrihe ne mendje nje pyetje si ka mundesi qe pas kaq e kaq shume vitesh kjo kala e ...
ese per shkollen Autori: Arbenita Gecaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: SHkolla Shkolla ime, vendi të cilin çdo ditë e vizitoj, dhe vendi i cili çdo gjë mua më mëson. Ajo është vendi më i mirë për mua, aroma që lëshon shkolla ështe ushqim i trurit tim, oborri i saj është si parajsa, muret e saj janë si shtëpia ime,...	KORCA Autori: Ida · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Fshati Dardhe Dardha eshte nje vend shume i bukur e cila ndodhet ne korce .Ajo ka nje bukuri shume te rradhe sepse ndodhet mes pyjeve ,madje edhe se ka ajrin te paster.Lulet ,gjelberimi ,ndertesat e larta e te bukura ,rruget e shtruar me kalldrem e gjallerojne edhe me ...
Ne jemi ne Toke per te.. Autori: Paula · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta Ne jemi ketu ne Toke per te, nuk e di, ndoshta per shume gjera te ndryshme nga njera tjetra.Ndokush eshte per gjerat e veta, te beje ate qe do me shume, ndokush per te jetuar apo per cfaredolloj gjeje tjeter. Une, per veten time, jam ne toke per shume gj...	Essay Autori: Elsika Murrizi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: The happiest day of my life ! The happiest day of my life !

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =