Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 35748

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Si i kalova pushimet verore Autori: Melisa Thaqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Si i kalova pushimet verore -Pushimet verore kete vit per mua,ashtu edhe si vjeteve tjera , kane qene pushime te bukura dhe me plot lumturi.Une me anetaret e familjes kete pushim e shfrytezuam,pra,te clodhemi nga periudha e gjate mesimore dhe qe te kemi mundesine,te vizitojme ndonje...	E paharruar... Autori: Tedi Totojani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gjyshja E kam titulluar kete ese “E paharruar”, sepse ne te do te tregoj per nje person te tille. Ndoshta nuk e kam njohur shume, por edhe ato pak kohe qe e kam njohur kane vlejtur shume per mua. Çdokush ka nje person shume te dashur jashte familje...
Pasioni im me mrekullon Autori: Burrelsi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pasioni im me mrekullon Te gjith e kemi nje pasion,nje deshir,nje vullnet qe na terheq per te bere gjera te mrekullueshme.Pasioni lind vet me kalimin e kohes dhe shum shpejt behet si nje rrjedh lumi e rrembyeshme qe te merr me vete.Pasionet jane nga me te ndryshmet dhe shpeshhe...	Pranvera Autori: Melisa Preçi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera Pranvera nuk është thjesht stina e parë e vitit.Ajo është stina e rilindjes ,gjallërisë ,ngjyrave ,melodisë .Pranvera është stina ku natyra na buzëqesh të gjithëve .Është kapitulli me shkronja të gjelbërta në librin tonë të jetës . ...
E ardhmja qe dua Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ardhmja qe dua E ardhmja është ajo që më pret, ajo për të cilën unë po përgatitem. Është e vërtetë se secili nga ne, e ka në dorë të vet të ardhmen e tij. Është si ndërtimi i një pallati gjigant. Me të vërtetë që nëse e sheh në vija të trasha...	Nena Autori: Daniela Mirakaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dashuria per nenen Përmend fjalën nene dhe ke përmendur kuptimin e jetës, ardhshmërisë, gjithësisë ! Ulu pranë saj dhe ndjen afërsinë që askund s, do e ndjesh në jete. Preke lotin e saj dhe shpirti i një gjakatori zbutet. Ka rrenqethje ai lot, ka bukuri, mbart...
dit vjeshte Autori: Erblina Shala · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vjeshta Duke folur e duke qeshur papritur filloi nje vetetim nje shi i bukur te gjith te mahnitur flisnim se qfar ndodhi e mua mu kujtua uaa sot eshte dita e stines se ngjyrave sot eshte dita e vjeshtes .Shiu krionte tingujt e pianos e me dukej vetja sikur isha n...	Atdhe Autori: Liridon Nusa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: atdheu im Atdheu është gjëja më e rëndësishme në jetën e një personi.Atdheu ynë është Kosova vendi ku u rritëm,luajtëm,qeshëm,qajtëm po ashtu shpresojmë se edhe në te ardhmen do të bëhemi të sukseshëm dhe t'ia ndriçojmë të ardhmen jetës so...
deshira ime Autori: donita osmanollaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: deshira per tu bere shkrimtare Dëshira për ‘u bërë shkrimtare Dëshira ime më e madhe në botë është të bëhem shkrimtare e shquar shqiptare.I kam shumë lakmi shkrimtarët e mëdhenj të letërsis sonë.Të cilët janë me qindra e mijëra.Do t’i përmedja disa, por nuk ...	Shkolla Autori: Idea Guda · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shkolla Shkolla Shkolla nje vater diturie e mbushur plot xhevahir Kur shkojme ne shkolle na vije mire qe do mesojme gjera te reja mesuesja jone e dashur na jep detyra na shpjegon detyra dhe jep mesimin sipas orarit Me një Shtator eshte dita jone e shume pritu...
CFARE JANE FJALET DHE PSE JANE TE RENDES... Autori: RINELA · Lloji: Ese pershkruese · Tema: CFARE JAN EFJALET DHE PSE JANETE RENDESISHME???? Fjalet kane evoluarmes viteve.Ndoshta,me shume se cdo faktor tjeter,eshte mjeshteria e gjuhes qe na ndan nga bota e kafsheve.Por fjalet jane gjera te rreshqitshme.Eshte e njohur gjeresisht qe ato mund te perdoren per te mashtruar gjithashtu edhe per te nd...	Gjashte shoke ne aventure Autori: Tedi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Aventure Gjashte shoke ambicioze, te emocionuar qendrojne ne rreze te malit te Gramozit dhe ishin gati per nje aventure te madhe, gati per te kaluar male, fusha, kodra e lumenj. Une, Kozi, Klausi, vellai i tij Enio, Fabiola, Petri dhe drejtuesi j...
Rei Autori: Liljana gorani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Qeni im Qeni in quhet rei.Ai eshte nje qen i mrekullueshem i rraces golden retriver(labrador).i mesuar per tu pershtatur mjedisit ku jeton.eshte nje qen ne ngjyre te arte,trupmadh edhe pse eshte 6 muajsh.Ka nje bisht te madh dhe te trashe,pëlqen shume notin,lojr...	Baba , kjo zemer po renkon per ty.... Autori: fitore lela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: babait tim Ditet ikin, ashtu si javet , muajt , vitet ....Ikin pa u ndjere , ndersa dhimbja po me pervelon shpirtin ...Hap syte , por cte shikoj ,kur nje mjegull e pashpirte me pengon veshtrimin drejt qiellit ...Baba , e ndiej mungesen tende ,si te ishte ajri qe thi...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =