Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36526

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Ese pershkruese Autori: Beren · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mami Mami Ajo qe qe me ka sjelle ne jete,ajo qe me mbush me lumturi,ajo qe me frymezon,ajo qe me mbeshtet ne cdo hap timin,,,e adhuroj ,s mund ta mendoj jeten pa te ,,,pa prezencen e saj,,,pa perkrahjen,,pa perqafimin e saj,,,pa ledhtimet e saj...preheri i sa...	Shtëpia ime e ëndrrave Autori: Kevin Çika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shtëpia e ëndrrave të mia Aty,në një fshat të vogël bregdetar,që laget nga Oqeani Paqësor,dhe që vendasit e thërrasin Zihuatenejo,ndodhet shtëpia ime e ëndrrave.Porsa hap derën e kësaj shtëpie të stërmadhe,që duket sikur nuk ka fund,do ndeshesh me një korridor t...
Qyteti im Autori: Ariela Selimllari · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrim i qytetit te Korces Korca ime... Qyteti i serenatave... Pika me e frekuentuar turistike... Kur nis te flas per korcen time fjalet qe me vijne ne mendje jane te shumta ama une zgjedh vetem nje dhe bertas me te madhe: "Enderr" Mos ma merrni per egoizem kur them Korcen tim...	Endrrat Autori: Denada · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Endrrat e humbura Endrrat jane gjithcka ne femijet kemi. Por kur endrrat tona vidhen atehere gjithcka merr fund. Dikush mund te doje te jet rrecituese por kur asaj ia ze vendin dikush tjeter gjithcka merr fund. Dikush kengetar e aktor por ne nuk duhet te dorezohemi dhe per...
agimi Autori: mirlind hasangjekaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: per agimin e bardh qe delne mengjes agimi i bardh delne mengjes me re te medha Me re te bukura dhe ngjyre te hirit pastaj del dielli dhe me rreze te forta	Vjeshta Autori: Ilirjana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Kosova Ditet e nxehta te veres shkuan tani po i asfrohemi nje stine te ftohte e shum te merzitshme .ditet e kesaj stine jane shum te shkurtera. Qdo gje vyshket e thahet nuk kemi me gjelbrim si ne ver.koha nuk kalon fare vjeshta te ben te ben te ndihesh e vetmua...
Nena Autori: Daniela Mirakaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dashuria per nenen Përmend fjalën nene dhe ke përmendur kuptimin e jetës, ardhshmërisë, gjithësisë ! Ulu pranë saj dhe ndjen afërsinë që askund s, do e ndjesh në jete. Preke lotin e saj dhe shpirti i një gjakatori zbutet. Ka rrenqethje ai lot, ka bukuri, mbart...	Gabimet jan pjesë e jetes Autori: Diellza Pangjaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gabimet Qdo njeri bën gabime qoft i madh apo i vogel..por jo qe ne i bëjm me qellim por ato fatketsisht ndodhin sepse askush nuk i do gabimet .Ka shum njerëz qe nervozohen nga gabimet por jo nuk duhet sepse jan pjes e jetes ..Qdo njeri qe nga lindja mund te ...
Librat Autori: Brikena · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Librat Libri eshte nje thesar, qe te jep di momente arratisjeje ashtu dhe momente komforti. Libri eshte nje det me dije . Dija eshte fuqi,atehere dhe libri eshte fuqi . Librat jane nje univers me yje qe nuk te del nje jete per ti lexuar te gjithe. Ato jane gjeja...	kush eshte me i lumturi nder te lumturit Autori: nuk ta them · Lloji: Ese pershkruese · Tema: kush eshte me i lumturi nder te lumturit Jo rralle here ne vetes i bejme nje pyetje ’Kush eshte me i lumturi ?’ Nje shkrimtar ka thene me i lumturi nder te lumturit eshte ai qe mund t’i beje te tjeret te lumtur.Kjo shprehje eshte shume e vertete sepse ne kete bote nuk jemi vetem ne por jan...
Jeta ime ne vijmesi Autori: PaolaGjoka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta Shpirti na kerkon qe te mbesim perhere femije , te vrapojme mes botes pa probleme , por a eshte e mundur kjo t zgjasi ne perjetesi?Jeta na zgjat krahet duke na perqafuar ne nje horizont te pafundem dijesh , mashtrimesh , te qeshura e te qara . Na mbyll n...	pushimet e mia verore Autori: Emi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pushimet e mia verore Si qdo her tjeter edhe ket vit pushimet i kalova per mrekulli. Vizitova shum familjar,takova miq te rinj,lexove lektyra te reja dhe bera shum aktivitete te tjera. Vera esht e gjat dhe padyshim se ndonjeher kam ndjer mungese e shokeve dhe arsimtareve p...
Shoqeria ,pjese e jetes sime Autori: Brikena · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shoqeria ,pjese e jetes sime Shoqeria ,pjese e jetes sime Shoket e shoqet e mia jane njerzit qe dua me shume , jane ata qe me bejne per te qeshur ne cdo moment , nese ata jane te lumtur dhe une jam e lumtur , nese ato merziten dhe une merzitem me shume se ato , nese ato lendohem u...	ese per shkollen Autori: Arbenita Gecaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: SHkolla Shkolla ime, vendi të cilin çdo ditë e vizitoj, dhe vendi i cili çdo gjë mua më mëson. Ajo është vendi më i mirë për mua, aroma që lëshon shkolla ështe ushqim i trurit tim, oborri i saj është si parajsa, muret e saj janë si shtëpia ime,...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =