Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36116

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Vuajtje.. Autori: Viontina · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vuajtje ‘’Nje stacion imagjinar do te ishte perfekt per te njohur historine tone.Kthehem 68 vite pas, ne kohen kur mbizoteronte nje zot nazist, I etur vetem per gjak.Shoh veten te veshur me lecka te grisura, e mbuluar nga pluhuri e balta.E vetmja zhurme qe m...	100 Vjetorii i Shqiperise !! Autori: Erdona · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 100 Vjetorii i Shqiperise Emocioni te pushton teksa fillon te flasesh sepse eshte shume e veshtire te flasesh per gjithe keto vite , te tregosh per 100 vjet pavarsi , 100 vjet krenari, 100 vjet trimeri. Eshte po aq e veshtire te tregosh per te gjithe personat e shquar qe gjate gji...
Nena Autori: Xhesilda Paja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena Nëna ! Vetëm fjala “NËNË” të mbush me një pozitivitet që nuk mund ta shpjegosh. Ka kaq shumë gjëra për të thënë, sa nuk di nga t’ia filloj, por dicka është e sigurtë , nuk ka fjalë që mund ta shprehë mirënjohjen që...	Atdheu Im Autori: Erbuna HAJDARI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ese për Atdheun tim Atdheu im,vendi im,streha ime ku u linda e ku do vdes është Kosova. Qdo mergimtar e ka të vështirë të jetë larg vendit të tij, e leje më larg familjes,sepse është vendi ku mësuan të flasin e vendi ku hedhën hapin e parë e andaj e kanë t�...
E ardhmja e Shqiperise eshte ne BE Autori: Rina Cakrani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shqiperia,BE,integrimi Bashkimi Europian është një organizatë që është krijuar për bashkimin e vendeve të lira me qëllim që t’u jepeshin fund luftërave,të cilat kishin përçarë kontinentin e vjetër për shekuj me rradhë,dhe të garantonte një jetë të qetë...	ese pershkruese Autori: isuf avdylaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pranvera Te zgjohesh me cicerimat e zogjve është nje ndjejn e veqant si ne gjdo pranver era fryen let duki i lemuar gjethet e pemve,dhe lulet leshonin aromen e tyre te mrekullueshme,zogjet vin nga viset e larta per te fluturuar nr qjellin e kalter plot hare naty...
Gjykimi Autori: Ariela Selimllarik · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gjykimi i njerzve Nje buzeqeshje tregon nje gezim dhe e kunderta e saj eshte te qaret i cili tregon nje gjendje te renduar shpirterore..... Por perse nje individ duhet shikuar nga mimika e fytyres per t percaktuar se cfare fshihet brenda tij? Perse ekziston gjykimi i h...	pasioni im me mrekullon Autori: Anxhela Stafa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: endrrat tona Te gjithe ne kemi nje enderr,nje pasion,nje deshir qe na terheq drejt nje te ardhmje te suksesshme.Pasioni lind me kalimin e kohes dhe shum shpejt pa e kuptuar behet si nje rrjedh lumi e rrembyeshme qe na merr me vete. Pasioni im qe me mrekullon eshte ma...
Dhuna ne shoqerine tone. Autori: Alba · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dhuna. Pikënisja e gjithçkaje ,ndonëse mistike apo e pakuptimtë për kohën , ekziston e jo vetëm kaq , por edhe simbolizon atë çka unë do ta quaja ‘’pikë referimi jetike ‘‘ . Me kërshëri lind nevoja të shprehem për nje prej fenomeneve më t...	VENDI IM Autori: SINDI HIMA · Lloji: Ese pershkruese · Tema: VENDI IM ATDHEU ESHTE MBASE PARA SE GJITHASH VENDI KU ROBEROHET SHPIRTI.ATDHEU NUK DO DASHURI TE CUNGUAR.KUSH NUK BEN GJITHCKA PER TE ,AI NUK BEN ASGJE.KUSH NUK I JEP GJITHCKA ATIJ,AI I KA MOHUAR TE GJITHA.ATDHEU ESHTE VENDI KU ROBEROHET SHPIRTI I NJERIUT.NE,SHQIP...
shoqja ime Autori: ajo vajza · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shoqja ime shoqja ime me e mire eshte nje vajze qe sdua tja them emrin.Ajo eshte si motra ime,ndajme shume sekrete se bashku .Ne te dyja duhemi shume si motra.sot u pajtuam sepse para disa ditesh ishim zene dhe kjo gje me shqetesonte ,i them E qe e kam si motren tim...	dashuria Autori: ornela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dashuria dashuria eshte nje ndjenje shume e bukur, e cila lind dhe zhvillohet gradualisht, por shume shpesh ndodh qe te linde edhe me shikim te pare. boten e sheh me nje sy tjeter. gjithcka duket shume e bukur, jeta te duket fushe me lule. per te ben gjera nga me...
Ema Bovari Autori: Kjara hoxha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrimi i Ema Bovari Nje nga personazhet letrar qe me ka lene me shume mbresa eshte Ema Bovari.Me ka bere pershtypje se ne kohen e saj ishte nje nder vajzat theu tabu,dhe u perfol gjate ne menyren e te te jetuarit. Ema Bovari ishte nje vajze shume e bukur.Syte I kishte te...	DEGJO ZEMRËN TENDE Autori: Kujtim Gashi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund. Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë,  flokë te bardh e sy te kalter ...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =