Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36132

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Pa titull Autori: Ambra Muça · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Zemra Pa titull Nisi që ktu, në këtë pjesë të vogël e të padukshme, pikërisht këtu në zemrën time. Aty nisi të rritej dicka, më saktë të mbinte dicka, pa i hedhur një farë, pa i dhënë një arsye. Aty fillo...	Ndjenja e lirisë Autori: Kevin Çika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 75 vjetori i çlirimit Liria është ajo ndjenjë që na formëson dhe na bën këta që jemi.Ajo zgjon shpresë dhe dashuri të paskajshme.Dhe arrin të shërojë shpirtin nga çdo vuajtje.Kur të gjithë ne si popull kemi liri,ne ndihemi kryelartë.Dhe më të fortë për sfi...
Vendlindja Ime Kosova ! Autori: Amra Osmani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrim Vendlindjeje 1 Ahhh sa e bukur vendlindja ime!Vendi ku une u rrita , vendi ku moora mesimet e femijerise , vendi ku jetuam qastet e gezuara por edhe te hidheruara!Atu ku hodha hapin e pare te jeteses, kjo toke e shenjte ku kojtova origjinen .... Qdo pjese e tij eshte e ...	Mesuesja ime Autori: Karamelja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mesuesja ime Mesuesja ime ne pamje te par te jep perfytyrimin e nje personi te ftohte dhe shume strikt.por ne te vertet nuk eshte aspak keshtu sepse nen shikimin kritikues fsheh keshillen per te drejten.arsyjen e gabimit si dhe rrugen e permiresimit.nese per femren th...
Ja cfar eshte jeta... Autori: Iris Kapo · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ja cfar eshte jeta... Ka momente ku une ndihem vertet si tetori. Momente ku rrembyeshem kalojne oret...ecen... shkel gjethet e rena ... largohesh neper endrra ... valevitesh tek notat muzikore ... shkruan pa fund ( shpesh here dhe pa sens) dhe ecen pa destinacion. Momente ku ...	shoqeria Autori: my nigga · Lloji: Ese pershkruese · Tema: "natyra komplekse dhe njerzore e brutit" Shoqeria Nisja dret rruges se shkolles takon 1 shoqeri qe kurr sdo ta harrosh deri ne pafundesi qastet te ndryshme te jetes gjithmon afer do ta kesh te ndihmon te mendosh ne menyre te drejt besoj se shoqeria ime eshte shume e sinqert ...
jeta Autori: lirije · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta Jetet tona shtypen nga shume pesha dhe shpesh te jetosh na duket nje gje e tmerrshme dhe e komplikuar. problemet e botes jane kaq komplekse dhe shikojme qe nuk ekzistojne zgjidhje te thjeshta. kompleksiteti na le gjithnje ndjesine e pafuqise. e megjithate...	prralla pasqyra e jetes sone Autori: aaaaaaaaaaaaaa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: prralla cfare eshte ne jeten tone te perditeshme shpesh tregojme peralla te ndryshme .keto perralla ne vetvete perfaqesojne jeten tone ne te gjitha dinmensijonet se saj.jeta jone eshte krahas te tjerave nje loj,nje krijmtari apo nje perralle.jeta si nje gezim dhe trishtim,ci...
Qfar do behem... Autori: Lena · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Enderrat -Mundohesh te bindesh veten se dita me e bukur e jetes nuk ka arritur ende. Jeton me kete ndjenj me muaj e vite te tera. Sa me shum qe kalon koha aq me teper e kupton se sa e bukur qe eshte jeta dhe me plot befasira. Siq dihet qdo njeri ka deshira nje pre...	A JU KA NDODHUR Autori: fitore berisha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shoqeria Shoqeria ,miqet nuk jan thjesht një ngrup njerzish, me të cilët thjesht kalon koh me ta dhe bën muhabet.Miqët e zemres jan njerzit me të cilet gjen harmonin ,përkrahjen tek ta por jo vëtëm kaq me ta i arrin bashk sukseset, gabimet,budallalla...
Natë, 24 dhjetor! Autori: Xhulio Prenga · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Krishtlindjet! Natë, 24 dhjetor 2016, Një natë e errët dhe e ftohtë dimri. Ashtu ishte edhe nata në të cilën lindi biri i zotit. Tani një numër i madh njerëzish po mbushin hapësirat e kishave kudo mbarë, për të rikujtuar dhe festuar lindjen e tij. Nuk k...	agimi Autori: mirlind hasangjekaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: per agimin e bardh qe delne mengjes agimi i bardh delne mengjes me re te medha Me re te bukura dhe ngjyre te hirit pastaj del dielli dhe me rreze te forta
Shoqeria Autori: Melisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vlera e shoqerise Shoqeria eshte po thuajse gjeja me e vlefshe Ajo te perkrah,ajo te tregon,a jo te do, pra ruaje shoqerin tende sepse ne disa raste te duhet shum e ne disa raste te vie te largohesh nga ajo shoqeri Por eshte nje gabim total Duaje shoqerine tende deri n...	Familja Autori: Jona Ago · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Familja Tani ndihem cudicem, njekohesisht i mbushur me vorbulla ndjesish qe krijohen ne brendesin time, i carmatosur nga vemenedja e cdo mendimi tjeter, i gjendur me nje flet dhe nje laps ne dore, them se tani fytyra ime ka marre nje nur te vecant dhe nje buzqesh...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =