Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36654

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

vetmia Autori: honest · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vetmia Bardh e zi ! pa drite , pa ajer , pa fryme !!! < dicka me mungon po me mungon dhe ndjehem shume bosh dhoma e zbrazet ashtu si dhe un , shpirti bosh dhe i venitur me nje shpirt t zbrazur , me barkun bosh dhe me syte e nxire shiu bie me terbim mbi ...	Libri Autori: Geraldo Xhina · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Rendesia e librave. Libri eshte nje perle per te cilen nuk ke nevoje te shkosh ne fund te oqeanit per ta gjetur.Libri eshte nje thesar per te cilin nuk te duhet nje harte per ta marre.Kam lexuar libra dhe me besoni kur them se nuk ekziston nje ilac me efektiv qe te ben te ha...
Gjyshe me mungon Autori: Arisigena Gjongecaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Malli per gjyshen time ymë. Dje me 23 mars u fute në dhè dhe ti,gjyshe e dashur ike dhe më le . Re në një gjumë aq të thellë ,saqë as lutjet e mia për t'u zgjuar nuk funksionuan dhe hyre në dhè por s'më more me vete të të shoqëroja edhe pse t'u luta . Të pyet...	Gjashte shoke ne aventure Autori: Tedi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Aventure Gjashte shoke ambicioze, te emocionuar qendrojne ne rreze te malit te Gramozit dhe ishin gati per nje aventure te madhe, gati per te kaluar male, fusha, kodra e lumenj. Une, Kozi, Klausi, vellai i tij Enio, Fabiola, Petri dhe drejtuesi j...
Jeta ne fshat Autori: Drilon Beqaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta ne fshat Jeta ne fshat eshte disa here me e mire se jeta ne qytet.Kete mund ta vertetojm me shume argumente.Ajri ne fshat eshte shume i paster,por edhe fshataret jane shume te shendetshem sepse ata ushqehen ne mengjes me qumesht te fresket dhe veze.Ajri eshte i pa...	100 vjet pavarsi Autori: kika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ese per 28 nentorin Sot qielli eshte me ndryshe po kendon cdo dallendyshe. Nje freski zemren ma freskon per ty toke qe po ndricon.. Sa bukur dukesh sot Shqiperi, e veshur kuq e zi.. Gjithe vendi po shendrit sa me mall kete dite e kemi prit. Nga shume vende te bo...
babai im Autori: argita islamaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: babi Une nuk e dita domethenien e fjales baba,por ne nje kohe e kuptova.Mund te them se kam nje baba shum misterioz dhe mallengjyes, e di se nuk mund t'is kthej ato qe i beri per mua dhe kam nje ndjenje qe ai eshte krenar me vajzen e tij.Askush nuk mundet te t...	vjeshta Autori: tringa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: stina e vjeshtes Stina e vjeshtes fillon me 23 shtator .vjeshta ne fshat duket shume ndryshe sepse nuk e ka pamjen si ne vere.Natyra merr pammje me ngjyre kafe.Kudo ne barin e njome ka gjethe me ngjyra te ndryshme te cilat kane rene prej pemeve.TE gjithe behen gati per d...
dashuria Autori: ornela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dashuria dashuria eshte nje ndjenje shume e bukur, e cila lind dhe zhvillohet gradualisht, por shume shpesh ndodh qe te linde edhe me shikim te pare. boten e sheh me nje sy tjeter. gjithcka duket shume e bukur, jeta te duket fushe me lule. per te ben gjera nga me...	nena ime Autori: ina haxhimali · Lloji: Ese pershkruese · Tema: nena nena sapo degjon fjalen nene ne mendje te vijne nje sere mendimesh ,por ne kuptimet me te mira . nena nuk e di se cvend ze ne jeten e te tjereve por ne jeten time ajo ka nje vend shu...
Nga nje koder Autori: Chantal · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pamja nga kodra e Durresit Veshtroj nga te gjitha anet.Shikoj qytetin tim,Durresin,me qendrat e tij historike si:Amfiteatri,i cili tregon qyteterimin e lashte te qytetit tone,qe ndodhet rreze Murit te Kalase i cili perfundon me Torren Veneciane.Qyteti yne rrethohet nga disa fusha d...	Pranvera Autori: Melisa Preçi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera Pranvera nuk është thjesht stina e parë e vitit.Ajo është stina e rilindjes ,gjallërisë ,ngjyrave ,melodisë .Pranvera është stina ku natyra na buzëqesh të gjithëve .Është kapitulli me shkronja të gjelbërta në librin tonë të jetës . ...
Vjeshta Ne Fshatin Tim Autori: Artiola Berisha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vjeshta Dielli doli ne horizont me rrezet e tij te arta, duke ngrohur tere siperfaqen e tokes,duke ngrohur tere siperfaqen e tokes, e cila kishte marre nje pamje mahnitse me ngjyre ari e bronzi . Athua ku mbeti ai petku i gjelbert ? Ku mbeten kenget e dallendys...	te jesh femije Autori: sindi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: femijeria Femijeria ime Femijeri eshte periudha me e bukur e jetes cilesohet si pranvera e shpirtit nje kujtim i femijerise mund te ndryshoj gjithcka keto momente gjithmone kujtohen me mall nga cdokush pasi aty ne kemi qene gjithmone vetvetja te paster te qeshur...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =