Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36524

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Ne zemra jeton fjala shprese Autori: Klevisa Manovi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: koronavirusi NE ZEMRA JETON FJALA SHPRESE Boshlleku,vdekja dhe semundja pushtuan vendin. Vdekja po na kalon para sysh dhe semundja eshte bere mbreteresha e vendit,ka vendosur kuroren. Ngado ka rene nje qetesi e madhe. Valle ps...	Kuazimodo dhe Esmeralda Autori: Ina.Cr7 · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Kuazimodo dhe Esmeralda Esmeralda dhe Kuzimodo,dy personazhe te Hygo-s sa ne kontrast dhe sa ne ngjashmeri per sa i perket bukurise,fisnikerise,se shpirtit te tyre.Ne kontras si nata e erret dhe dita ne prani te drites,bukuria e Esmeraldes dhe shemtia e Kuazimodos na paraqitet k...
nena Autori: mishel · Lloji: Ese pershkruese · Tema: nena ime ej te gjithe ju dua te ju prezantoj me mamane time, ajo quhet erinda dhe eshte mamaja ime me e mire ne bote. mami im eshte nje grua shume e ndjeshme dhe zemrmire ,sa hereqe ajo na qerton kur ne kemi bere ndonje gabim ne merzitemi pak ,por ajo mbetet...	Bukuria Autori: Iris Kapo · Lloji: Ese pershkruese · Tema: bukuria Bukuria Bukuria ne kuptimin e saj te pergjithshem paraqet nje vetvete nje fare teresie te simbiozave qe e shpie gjithe sistemin e karakterizimit te njeriut ne nje tekst te vetem ...E bukura... Bukuria eshte nje cilesi e gjerave qe te ngjall ndjesi te k...
Personazhi qe me frymezon Autori: privat · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Personazhi qe me frymezon Unë kam lexuar librin “I fundmi i Mohikanëve”. Autori që e ka shkruar librin është James Fenimore Cooper. Aty flitet luftrat e shumta që ndërthurin dy fise dhe dy ushtri. Një ndër personazhet më të rëndësishme të atij libri është Unkas...	Pasioni im …me mrekullon Autori: Ni-gers kuksioni · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pasioni Ju ka dhene zysha e gjuhes detyre per te ber ese me teme vk per pasionin tuaj deri n pasdite Pz nuk di cfare me shkrujt po shnet bisha
Jeta Autori: Enny · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta Jeta është motivi më primar i të gjithave thesareve që një qenie njerëzore ka.Teksa mendoj për rrugëtimin tim në këtë botë,më lind gjatë gjithë kohës në mendjen time të përgjithësoj dhe e thënë në mënyre të përgjithëshme,gjith�...	Stina e pranveres Autori: Dafina · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera.Stina Pas nje dimri te gjate e te ftohte me ne fund vjen kjo stine e buzeqeshur dhe e ngrohte.Nje stine e mbushur me dashuri,pranvera.Mua me pelqen shume stina e pranveres.Kete stine e fillojme ne menyren me te mbare.Si qdo stine tjeter edhe ne pranvere kemi ge...
GJYSHJA IME Autori: Aril Tola · Lloji: Ese pershkruese · Tema: gjyshja Gjyshja ime eshte nje grua punetore dhe shume e dashur per mua dhe per te gjithe .Kudo ndjej zerin e saj te embel si dhe perkedheljet e buta te dores saj qe me duken se me shoqerojne ngado.Prane gjyshes ndjej ngrohtesine,qetesine e embelesine qe e karkter...	jeta Autori: lirije · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta Jetet tona shtypen nga shume pesha dhe shpesh te jetosh na duket nje gje e tmerrshme dhe e komplikuar. problemet e botes jane kaq komplekse dhe shikojme qe nuk ekzistojne zgjidhje te thjeshta. kompleksiteti na le gjithnje ndjesine e pafuqise. e megjithate...
agimi Autori: mirlind hasangjekaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: per agimin e bardh qe delne mengjes agimi i bardh delne mengjes me re te medha Me re te bukura dhe ngjyre te hirit pastaj del dielli dhe me rreze te forta	Autobiografia ime Autori: Emili Capi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkruaj veten time AUTOBIOGRAFIA Unë quhem ENISA ! Jam një vajzë 12 vjeçare. Lindur në qytetin e Durrësit, ku edhe jetoj për momentin në lagjien 14. Origjina nga babai është nga Kukësi ,ndërsa nga nëna Skrapari. Jam 1,58 m e gjatë dhe rreth 52 kg. Flokët ...
MAMI IM ♥♥♥ Autori: _J · Lloji: Ese pershkruese · Tema: mami im Ne kete ese mund te them se nuk eshte vetem subjektive por eshte SUPER subjektive pasi perfshihen te gjitha ndjenjat e mia karshi ketij personi .. Ai person eshte MAMI IM , ajo eshte personi me unik ne bote...	Vizita ne planetin e huaj Autori: Filanja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Udhetim fantastik ne hapsire Ishte viti 2145. Qielli I ndricuar nga rrezet e arta te diellit rrembente vemendjen e njerzve. Natyra e gjelbert ishte ngushelluese per njerzit. Deti i kristalt ndriconte si diamant. Por edhe pse jashte natyra permbante gjithe kete bukuri une doja te eksp...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =