Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36181

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Pershkrim peizazhi Autori: Spiro Zoga · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrimi i nje peizazhi Ndersa vazhdoja rrugen i qete para syve te mij u shfaq nje peizazh i mrekullueshem. Ne sfond dukeshin malet e thepisura, me majat e mprehta si te nje lapsi qe sapo kishte dale nga mprehesja.Hija e tyre e rende binte neper te gjithe luginen e poshte. Tek k...	Ate nate.. Autori: fitore lela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: nje romance e ndare me dysh Ate nate yjet s diten te shkelqenin...Ate nate universi foli me nje gjuhe te panjohur.Ate nate hena u struk ne erresiren e asaj dhimbjeje te heshtur.Ate nate, loti lozi neper faqet e mia dhe u fundos ne pellgun e zi te vrerit.Ate nate,zemra u flak tutje e...
Shoqeria Autori: Melisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vlera e shoqerise Shoqeria eshte po thuajse gjeja me e vlefshe Ajo te perkrah,ajo te tregon,a jo te do, pra ruaje shoqerin tende sepse ne disa raste te duhet shum e ne disa raste te vie te largohesh nga ajo shoqeri Por eshte nje gabim total Duaje shoqerine tende deri n...	vetmia Autori: anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vetmia VETMIA Te jesh i huaj, i vetem, a eshte e e njejta gje? Vetmia. Kjo ndienje qe shfaqet qe ne femijeri, A nuk ju kujtohet shprehja "Askush nuk do te luaje me mua". Nje prej ndjenjave te cilave njeriu u trembet me shume.Personalisht vetmine e perceptoj si...
Leximi Autori: Nevrus Zaimi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Muaji i Letersise Librat janë mjeshtra që na udhëzojnë pa shufra, pa fjalë dhe zemërim, pa kërkuar para. Nëse i kërkon, ata nuk fshihen, nëse gabon, ata nuk qortojnë; nëse jeni injorant, ata nuk tallen me ju. Librat janë miqtë më besnikë. Miqtë tanë mu...	Korca ,dje dhe sot Autori: Kristina Kocibelli · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Korca ,dje dhe sot E...
jam krenar qe jam shqipetar Autori: olti muho · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shqiperia shqiperia eshte vendi qe kam lindur ajo ka historira te shumta ajo eshte vend i vogel por me vlera te medha cdo i njohur shqipetar ka historine e vet disa te njohur ismail kadare ismail qemali luigj gurakuqi isa boletini argjirua skenderbeu etj	A keni frike nga vetmia? Autori: Anonimous · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vetmia Vetmi.Qetesi.Shpesh me pelqen te rri vetem.Te shijoj qetesine dhe erresiren.Shpesh ndjehem mire dhe arsyetoj ne keto rrethana.Por kjo qetesi,kjo vetmi me mbeshjell me frike.Me ben te mendoj gjera te paqena,me fut ne nje bote ku shof c'ka nuk mund te shof....
Nje person i dashur!!! Autori: Izabela Shelna · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mami im Nje person i dashur Ah,sa e veshtire eshte te flasesh per nje person qe e do dhe te do shume.Aq shume sa edhe sikur te gjitha oqeanet , detet, lemenjte te ishin boje per te shkruar s'do mjaftonin, edhe sikur cdo centimeter i tokes te ishte leter s'do dil...	"Si e mendoj te ardhmen e njerezimit?" Autori: Elham Torba · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ardhmja Si cdo njeri tjeter edhe une e perfytyroj te ardhmen time me ndryshime masive. Nje te ardhme te rrethuar nga te gjitha anet me teknologji. Ku qenia njerezore do te pesoj ndryshime te shumta. Si fillim do te ndrushoj stili i jeteses duke filluat nga ushqim...
vjeshta Autori: tringa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: stina e vjeshtes Stina e vjeshtes fillon me 23 shtator .vjeshta ne fshat duket shume ndryshe sepse nuk e ka pamjen si ne vere.Natyra merr pammje me ngjyre kafe.Kudo ne barin e njome ka gjethe me ngjyra te ndryshme te cilat kane rene prej pemeve.TE gjithe behen gati per d...	Motrat e mia Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Motrat e Mia te dashur Motrat e Mia te dhashura shpiryat e mi ju jeni shkaqet qe une jetoj shpirtat e mi.I lutem zotit qe ju te jeni mire e te jeni te lumtura motrat e mia.Motra Ime e madhe ti je bamirsee dhe punon ne xhamin e Tabakve zoti ta befte mbare qe i ndihmon njerzit .M...
ESE Autori: vjollca · Lloji: Ese pershkruese · Tema: MATURANTET ESE:MATURANTET Te shkruash per nje tem kaq te rendesishme nuk eshte fare e lehte sepse qdo bashkim i shkronjave te jep nje ndjenje te re qdo bashkim i fjaleve te kujton diqka te shkuar ndersa qdo lot qe pikon nga syri te kujton nje te kaluar sa veshtir...	njeriu prej argjile Autori: geri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: miti Gjate Nilit ne Sudan tregojne qe Jouku (Zoti) krioi njeriun prej argjile.Ne veri te vendit gjeti argjile te bardhe,me te cilen ai beri europjanet;me argjile kafe beri arabet,ndersa me te zi afrikanet.Pastaj Jouku tha;-Do ti bej njeriut kembet e gjata per ...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =