Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36621

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Gezuar 8 marsi! Autori: Diarta Rexhepi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena Per ty nene! Nisa te shkruaj per ty thesari im i cmuar, por kujtova se nuk mjafton nje jete e tere per te shkruar per qenien me te dashur ne jete. Si mund te ekzistoj nje person kaq I persosur sa ty nene? Ti qe me linde, me mesove te dua, te qesh, te ...	"Si e mendoj te ardhmen e njerezimit?" Autori: Elham Torba · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ardhmja Si cdo njeri tjeter edhe une e perfytyroj te ardhmen time me ndryshime masive. Nje te ardhme te rrethuar nga te gjitha anet me teknologji. Ku qenia njerezore do te pesoj ndryshime te shumta. Si fillim do te ndrushoj stili i jeteses duke filluat nga ushqim...
dimri magjepses Autori: smile you are beatiful · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dimri Dimri eshte stina me e ftohte prej 4 stineve.Eshte e vetmja stine e cila bashkon familjen,ne nje dhome te ngrohte duke ndenjur prane zjarrit.Eshte e vetmja stine e cila ka me shume atmosfere festive.Ne kete stine rruget boshatisen e vendin e mbulon nje qe...	varferia eshte prind i revolucionit Autori: nadia · Lloji: Ese pershkruese · Tema: varferia.revolucioni semundja me e keqe qe ekziston ne shoqerine njerezore,asaj qe ende nuk i eshte gjetur kura,eshte varferia.Por varferia ne kohe lufte eshte tabloja me e mjere dhe me e trishte qe mund te shihje para dhe pas revolucionit francez.Cfare e shkakton varferine d...
Ndjenja e lirisë Autori: Kevin Çika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 75 vjetori i çlirimit Liria është ajo ndjenjë që na formëson dhe na bën këta që jemi.Ajo zgjon shpresë dhe dashuri të paskajshme.Dhe arrin të shërojë shpirtin nga çdo vuajtje.Kur të gjithë ne si popull kemi liri,ne ndihemi kryelartë.Dhe më të fortë për sfi...	Ngrohja Globale Autori: kristi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ngrohja globale 1.Ngrohja globale njihet edhe si efekti serë për shkak se gazet që grumbullohen mbi tokë e kthejnë planetin të ngjashëm me një serë. Duke e kapur nxehtësinë pranë sipërfaqes së tokës, efekti serë po ngroh planetin dhe po kërcënon mjedisi...
LART NE HORIZONTIN BLU Autori: klea · Lloji: Ese pershkruese · Tema: imagjinate Tashme pallati im duket si nje mize dheu qe ketu lart.Jam aq afer me rete sa i prek ato.Me vjen t'i ha se me duken si pambuk sheqeri i bardhe.Sapo hedh veshtrimin tim poshte,dridhem e tera.Shkolla duket si nje pike ne oqen ne relievin e gjelbert e ngjyre ...	Valbona Autori: Adela Cela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Valbona Valbona nuk eshte thjesht nje destinacion natyror i Shqiperise,ajo eshte nje perzierie dukurish interesante,si e gjithe pjesa tjeter e Alpeve Shqipetare,qe mberthen bashke kuptimet e te bukures.Valbona te tregon madheshtine e saj permes maleve hijerenda,t...
Pershkrimi i Gjyshes Autori: Kevin · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gjyshja My very important person in my life and always has been, my grandma. She has always just been there for me, and everyone else that is in our family. Also our friend’s. She is what you could call “the rock” of our family she keeps us all up, in our t...	Ne Amsterdam Autori: Maria · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Udhetimi im ne Amsterdam. Zilja e alarmit ra. U zgjova me pertese dhe e fika. Pas disa sekondash hapa syte dhe sapo pashe valixhen e mbyllur, energjia me pushtoi te gjithen. Zbrita duke rreshkitur shkallet dhe pashe mamin, babin, motrat teksa conin valixhet ne taxi. Vrapova lart d...
Pasioni im …me mrekullon Autori: Ni-gers kuksioni · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pasioni Ju ka dhene zysha e gjuhes detyre per te ber ese me teme vk per pasionin tuaj deri n pasdite Pz nuk di cfare me shkrujt po shnet bisha	Ese pershkruese Autori: Beren · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mami Mami Ajo qe qe me ka sjelle ne jete,ajo qe me mbush me lumturi,ajo qe me frymezon,ajo qe me mbeshtet ne cdo hap timin,,,e adhuroj ,s mund ta mendoj jeten pa te ,,,pa prezencen e saj,,,pa perkrahjen,,pa perqafimin e saj,,,pa ledhtimet e saj...preheri i sa...
Nëna Autori: Antika Elshani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Peron i veqant A ka emer me te embel sesa emri nene..... Kur je semur ajo te sheron,kur je ne hidherim ajo te gezon, kur ke dhimbje vetem ajo dhimbjen t'a largon. Unë e quaj simbol i paqes se veq miresi sjell ne jet na edukon e na meson hapat e par se si ti bejme. N...	ngjarjet Autori: madita syla · Lloji: Ese pershkruese · Tema: "Vendlindja'' "Vendlindja" Ne vendlindjen time shume zogj cicerojne e ne kaltersi shume pllumba fluturojne.O vendlindja ime o me e shenjta ty do te dua sa te jet jeta.Lulet qelin ngjyra-ngjyra sa e bukur qe eshte natyra.Moj vendlindja ime askund s'do te shkoj je ma ...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =