Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36446

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Shpresoj se e ardhmja ime do te jete e l... Autori: Elvisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ardhmja ime Te gjithe e dime se jeta eshte plot me te papritura dhe sfida. Askush nuk mund ta dije se cfare do te ndodhe te nesermen. Per nje gje eshte e sigurt, per nje te ardhme te lumtur do te duhet shume pune dhe vullnet. Edhe pse ndonjehere ndodh qe jo cdo gje s...	Jeta Autori: Enny · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta Jeta është motivi më primar i të gjithave thesareve që një qenie njerëzore ka.Teksa mendoj për rrugëtimin tim në këtë botë,më lind gjatë gjithë kohës në mendjen time të përgjithësoj dhe e thënë në mënyre të përgjithëshme,gjith�...
Mbasdite Vone Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mbasdite Vone Mbasdite vone.. Ka ndaluar dikush te shikoje mbasditen? Qe nga disa muaj me pare kam filluar te perkushtohem te parashikoj gjithcka qe do me ndihmoje te gjej rrugen time. Ne vecanti, deklarohem e joshur nga mbasditet e dimrit. Dukej sikur gjithcka ishte...	Biznesi im Autori: Kevin Çika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Biznesi im i së ardhmes Biznesi im i ëndrrave konsiston në hapjen e një firme farmaceutike.Kjo ide mori formë dhe dëshira për të u përforcua më shumë,duke parë dhe situatën e rëndë të COVID-19.Dhe e gjithë bota është futur në luftë për të gjetur atë vaksin...
Jeta prane TV Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta prane televizorit Televizori eshte nje mik shume i mire per te gjithe.Nje mik i kohes se lire,i mbushur me plot programe te larmishme,me filma,emisione,cat LIVE e deri tek telenovelat.Nje shumellojshmeri e programeve qe mundeson televizori ka terhequr shume njerez pas tij...	dimri magjepses Autori: smile you are beatiful · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dimri Dimri eshte stina me e ftohte prej 4 stineve.Eshte e vetmja stine e cila bashkon familjen,ne nje dhome te ngrohte duke ndenjur prane zjarrit.Eshte e vetmja stine e cila ka me shume atmosfere festive.Ne kete stine rruget boshatisen e vendin e mbulon nje qe...
Stina me e bukur e vitit Autori: Elona Rexhepii · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera Pranvera eshte njera nder stinet e mia me te pelqyera.Pranvera na sjell lumturi e bukuri natyrore siq jane: gjelbrimi i fushave,çelja e luleve dhe fillimi i lulzimit te pemeve.Pra pranvera largon motin e ftohte duke e sjellur nje mot shume te mire me die...	Libri Autori: Geraldo Xhina · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Rendesia e librave. Libri eshte nje perle per te cilen nuk ke nevoje te shkosh ne fund te oqeanit per ta gjetur.Libri eshte nje thesar per te cilin nuk te duhet nje harte per ta marre.Kam lexuar libra dhe me besoni kur them se nuk ekziston nje ilac me efektiv qe te ben te ha...
2 njerez te ndryshem Autori: Florind Gjyriqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Per njerezit te cilet jane ndryshe. Pasi shetita te gjithe boten vendi I fundit ishte Antraktida nje continent I madh dhe I bardhe.Ne Antraktide takova dy te panjohure te cilet kishin ardhur per te eksploruare vendin.Ata ishin veshur pothuajse njelloj me njeri tjetrin,ne koke kishin nganje ...	MAMI IM ♥♥♥ Autori: _J · Lloji: Ese pershkruese · Tema: mami im Ne kete ese mund te them se nuk eshte vetem subjektive por eshte SUPER subjektive pasi perfshihen te gjitha ndjenjat e mia karshi ketij personi .. Ai person eshte MAMI IM , ajo eshte personi me unik ne bote...
pushimet e mia verore Autori: Emi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pushimet e mia verore Si qdo her tjeter edhe ket vit pushimet i kalova per mrekulli. Vizitova shum familjar,takova miq te rinj,lexove lektyra te reja dhe bera shum aktivitete te tjera. Vera esht e gjat dhe padyshim se ndonjeher kam ndjer mungese e shokeve dhe arsimtareve p...	Pasioni im …me mrekullon Autori: Ni-gers kuksioni · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pasioni Ju ka dhene zysha e gjuhes detyre per te ber ese me teme vk per pasionin tuaj deri n pasdite Pz nuk di cfare me shkrujt po shnet bisha
nena Autori: G.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria per nenen NENA , NJE EMER I RENDESISHEM NE JETEN TONE . NE MOMENTIN KUR AJO NEVE NA ZGJON NE MENGJES DHE NA BEN MENGJESIN GATI , NA SHKON DITA PER BUKURI . DASHURIA E NENES PER NE NUK KRAHASOHET ME ASNJE DASHURI TJETER NE BOTE . NENA , PO ASHTU ESHTE DHE DO TE MBET...	....Perditshmeria' Autori: Anita · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria Pash shum njerez qe gabuan,  por,  nuk pash nga ata qe u penduan dhe qe kerkuan falje? Nuk pash nga ata qe vrapuan dreit dikujt e than 'me fal,  do jap jeten time te me falesh keto gabime' ! Pse ska nga ata qe falin,  dashurojn,  apo edhe nga ata q...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =