Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36310

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Vjeshta-Stina E Puneve Autori: Besjana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vjeshta-Stina E Puneve Ohhhh... Isha Duke Fjetur Nje cicerrime e piklluar erdhi deri tek veshi im dhe me thoshte se po ikim tashh dhe se dom sihemi perseri ne vitin tjeter isha duke pare endërr dhe me iku gjumi nga syte dola jashe ne ballkon e pashe vetetimen dhe dhe e d...	Festat e fundvitit ! Autori: Niko Vincani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Krishlindjet dhe Viti i Ri Normalisht,kur flasim per festat e fundvitit i referohemi Krishlindjeve dhe Vitit te Ri,dy festa te bukura me te cilat ne mbyllim nje vit dhe presim ardhjen e nje viti te ri.Si Krishlindjet,edhe Viti i Ri jane dy festa shume te bulura dhe madheshtore qe f...
E dehur nen afshin e jetes Autori: Julijana Nika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta Nje afsh i dendur pranvere behet shoqeruesi im me i mire duke me ndjekur hap pas hapi ne ecjen time te drobitur marramendese.Ecja vazhdimisht dhe papritur ndalesha.Dielli pranveror me genjente me ate ngrohtesi te akullt dhe me manipulonte te behesha pre e...	shkolla ime Autori: agon elezi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shkolla ume shkolla ime e dashur kur te shoh ty me vjen baelldi dhe kur vi ne shkolle me vjen per te qare nga gezimi qe po ari te vije ne shkolle
Rei Autori: Liljana gorani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Qeni im Qeni in quhet rei.Ai eshte nje qen i mrekullueshem i rraces golden retriver(labrador).i mesuar per tu pershtatur mjedisit ku jeton.eshte nje qen ne ngjyre te arte,trupmadh edhe pse eshte 6 muajsh.Ka nje bisht te madh dhe te trashe,pëlqen shume notin,lojr...	Shkolla juaj shënon 50-vjetorin dhe do ... Autori: Erisa Janku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: . 50 ngjyra në vetëm një tablo. Ju ka kumbuar në vesh se një aktivitet magjepsës është gati të shpërthejë?! Nëse ndonjërit jo,atëherë shpejtoni të lajmëroni këdo që njihni. Ky aktivitet me nxënës e mësues,do të sjellë në sytë tu...
ese pershkruese Autori: isuf avdylaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pranvera Te zgjohesh me cicerimat e zogjve është nje ndjejn e veqant si ne gjdo pranver era fryen let duki i lemuar gjethet e pemve,dhe lulet leshonin aromen e tyre te mrekullueshme,zogjet vin nga viset e larta per te fluturuar nr qjellin e kalter plot hare naty...	marredheniet midis brezave ne familje Autori: elda agalliu · Lloji: Ese pershkruese · Tema: marredheniet ne familje Ne ditet e sotme,pakkush deshiron te jetoje ne nje familje te madhe. Kjo ndodh sepse kohet kane ndryshuar dhe bashke me to ka ndryshuar edhe mendesia e njerezve. Ne qofte se te duhet te jetosh nje pervoje te tille,duhet ti "harrosh" ose ti "ndryshosh" dis...
Nena Autori: Xhesilda Paja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena Nëna ! Vetëm fjala “NËNË” të mbush me një pozitivitet që nuk mund ta shpjegosh. Ka kaq shumë gjëra për të thënë, sa nuk di nga t’ia filloj, por dicka është e sigurtë , nuk ka fjalë që mund ta shprehë mirënjohjen që...	Kush jam une? Autori: Anaili · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mbi veten time Jeta eshte nje liber I gjate dhe misterioz,me shume kapituj.Cdo kapitull perfaqeson nje nga fazat e njeriut,te cilit I eshte dhuruar ky margaritar shumefaqesh…Jam duke shfletuar,faqe,kapituj e pas nje leximi te gjate 15-vjecar,arrij te kapitulli “adol...
Xhaxhai im Autori: Rrezarta Mujota · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Xhaxhai im Rrudhat e ballit....tregonin per burrerin e tij,ndersa plisi i bardhe vetem e deshmonte kete fakt...Surat e bardha tregonin per jeten e tij plot vuajtje,durim e trimer vetullat qe mbulonin paksa syt e tij te zinj nuk tregoni tjeter gje perveq se per jeten...	Kur shpalos kujtimet Autori: Arbenita Gecaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: kujtimet Kur fillova isha perplot emocion , emocionet me te mira qe mund te kishte njeriu e doja gjithqka e doja cdo cast ne ate vend , me ata njerez me ate pamje ndjeja se zemra ime cdo dite po hapej . Une gjate gjithe kohes ndryshoja gjithe ate qka perjetova ish...
Gezuar 8 marsi! Autori: Diarta Rexhepi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena Per ty nene! Nisa te shkruaj per ty thesari im i cmuar, por kujtova se nuk mjafton nje jete e tere per te shkruar per qenien me te dashur ne jete. Si mund te ekzistoj nje person kaq I persosur sa ty nene? Ti qe me linde, me mesove te dua, te qesh, te ...	pushimet verore Autori: Rinna · Lloji: Ese pershkruese · Tema: PUSHIMET Une pushimet verore i kalova shume mire.Sa i perket kenaqesive pata mjaftueshem.Ajo qe e beri te veqant kete pushim ishin vizitat e ndryshme tek te afermit e mi, si dhe shetitja me familje ne vende te ndryshme. Une gjithashtu nuk i lash anash edhe mesimet...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =