Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 35975

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Shqiperia Autori: Argita Nerpjetri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Fushe Studen Shume vende ne Shqiperi jane te pazbuluar ende.Edhe ne qe jemi shtetas te ketij vendi nuk i dime emde disa nga bukurite e tij. Po te shkosh ne Fushe Studen do te mahnitesh nga bukuria e atij vendi.Atje ka disa hotele te medhe me restorante luksoze brenda...	Bardhesia e qytetit Autori: Era · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Qyteti im Mbi guret e argjendte te qytetit,hena po derdh shkelqimin e saj.Mbi ujin e qete te lumit yjet kane zbritur dhe jane ulur ne fundin e tij.Tomorri ka veshur pallton e rende e te bardhe. Pishat si vashezat e bukura te qytetit,ruajne elegancen duke u p...
Ku po shkojme me kaq Ligesi Autori: Ardisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ku po shkojme me kaq ligesi EHH si eshte jeta plot me te papritura .... rrethohemi nga e mira e keqja ligesia qe jane udhetare me ne ne cdo hap qe hedhim. Pra jeta eshte si film ku gjithesecili nga ne mundohet te luaje me bukur rolin kryesor..kemi shume raste qe ne nuk jemi te perg...	Vendlindja Autori: Kevin Çika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Cfare eshte vendlindja per mua Zgjohem nje dite te bukur dhe papritur pyes:Cfare eshte vendlindja? Cfare e ben ate kaq te vecante dhe te shtrenjte per cdokend?Por tani qe jam rritur dhe jam bere me e ndjeshme per sa i perket atdheut them me plot goje se cfare eshte per mua.Atdheu esht...
Shtëpia ime e ëndrrave Autori: Kevin Çika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shtëpia e ëndrrave të mia Aty,në një fshat të vogël bregdetar,që laget nga Oqeani Paqësor,dhe që vendasit e thërrasin Zihuatenejo,ndodhet shtëpia ime e ëndrrave.Porsa hap derën e kësaj shtëpie të stërmadhe,që duket sikur nuk ka fund,do ndeshesh me një korridor t...	Ecje ne erresire Autori: Freskida Berisha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Frike nga deshtitmi Eci vetem sipas intuites e cila nuk di ku do te me dergoje. Shof disa objekte qe me vertetojne se nuk e kam shikimin te humbur. Sa do te doja te shikoja te gjithe situaten nga syte e dikujt tjeter. Valle ku ndodhem?! Ne ferr? Mendoja se ketu percellohesh....
Nje Leter per Mesusen Autori: Azra Medeci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mesueja Mesuese,kjo leter te detikohet ty.Mesuese ti mua me mesove,me dhe keshilla te mira,te cilat kurre nuk do t'i harroje.Ti je me e mira ne bote.Une qdo gabim e kam bere,e kam bere pa dashje,por jam e bindur se te gjitha ato nje nga nje nje dit t'i permisoj,k...	Marredhenia ime me shkollen Autori: SUEJD SEJRANI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Si ndihem une ne shkolle MARRDHENIA IME ME SHKOLLEN Shkolla është padyshim institucioni më i rëndësishem për të gjithë.Në shkollë fillojne kujtimet e para te bukura me mesues e shoke.Shkolla eshte baza ku ti fillon jeten e po ashtu fillon udhen e dijes aty fuqizohesh...
pranvera Autori: ola · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pranvera pranvera eshte nje nga stinet me te bukura te vitit.Pranvera nënkupton rizgjimin e qiellit, buzëqeshjen e luleve, zhurmën e zogjve dhe ripërtrirjen e natyrës. Zëri i hapave të pranverës prish gjumin e dimrit dhe natyrën e kaplon aroma, freskia dh...	Ese Informative Autori: Joana Prifti · Lloji: Ese pershkruese · Tema: komunikimi virtual Apolonia është qyteti antik në Shqipëri ndër më të mëdhenjtë në pellgun e Adriatikut dhe më i përmenduri ndër 30 qytetet e tjera, me të njëjtin emër, të kohës antike.Hulumtimet e para për Apoloninë i kemi nga studiues dhe shtegtarë t�...
Pasioni im …me mrekullon Autori: Ni-gers kuksioni · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pasioni Ju ka dhene zysha e gjuhes detyre per te ber ese me teme vk per pasionin tuaj deri n pasdite Pz nuk di cfare me shkrujt po shnet bisha	uji i jetes Autori: sindi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: uji i jetes nje here e nje kohe na ishte nje mbret i cili ishte plakur shume dhe ishte ne prag te vdekjes.ai urdheroi qe tre 3 njerzit e pare qe do te kalonin prane pallit te tij mbreteror te kerkonte mendimet e tyra ne lidhje me ujin e jetes.keshtu qe aty prane erdh...
SALLONI I SHTEPISE TIME Autori: klea · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pershkrimi i nje pjese te shtepise Shtepia ime ka tre dhoma,por,sot do te fokusohem tek salloni.Salloni eshte ambjenti im i preferuar.Eshte shume i madh.Ai eshte nje sallon modern dhe klasik njekohesisht.Ne te ndodhen nje divan dysh,nje tresh,nje kolltuk.Jane ngjyre gri me te zeze dhe me t...	Personazhi qe me frymezon Autori: privat · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Personazhi qe me frymezon Unë kam lexuar librin “I fundmi i Mohikanëve”. Autori që e ka shkruar librin është James Fenimore Cooper. Aty flitet luftrat e shumta që ndërthurin dy fise dhe dy ushtri. Një ndër personazhet më të rëndësishme të atij libri është Unkas...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =