Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36463

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

te dua Autori: korabi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dashuria qe kam per ty DASHURIA❤ Dashuria qe kam per ty eshte nje ndjenje e mrekullueshme,askush se di ate ndjenje nese nuk dashuron me te vertet.Dashuria nuk shikohet nga bukuria e jashtme dmth e fytyres apo trupit por dashuria shikohet nga bukuria e zemres nga karakteri ...	Pershkrim peizazhi Autori: Spiro Zoga · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrimi i nje peizazhi Ndersa vazhdoja rrugen i qete para syve te mij u shfaq nje peizazh i mrekullueshem. Ne sfond dukeshin malet e thepisura, me majat e mprehta si te nje lapsi qe sapo kishte dale nga mprehesja.Hija e tyre e rende binte neper te gjithe luginen e poshte. Tek k...
100 vite shtet Autori: albert miftari · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 100 vite pavarsi Me duket enderr, shume larg realitetit, kane kaluar plote 100 vjet! Eshte shkruar aq shume histori per njeqind vjet. Eshte qendisur nje flamur, nje histori. Kemi krijuar nje identitet duke bere histori heronjsh. Vitet kalonin dhe çdo nentor festohej zhu...	Mbasdite Vone Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mbasdite Vone Mbasdite vone.. Ka ndaluar dikush te shikoje mbasditen? Qe nga disa muaj me pare kam filluar te perkushtohem te parashikoj gjithcka qe do me ndihmoje te gjej rrugen time. Ne vecanti, deklarohem e joshur nga mbasditet e dimrit. Dukej sikur gjithcka ishte...
Kur shpalos kujtimet Autori: Arbenita Gecaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: kujtimet Kur fillova isha perplot emocion , emocionet me te mira qe mund te kishte njeriu e doja gjithqka e doja cdo cast ne ate vend , me ata njerez me ate pamje ndjeja se zemra ime cdo dite po hapej . Une gjate gjithe kohes ndryshoja gjithe ate qka perjetova ish...	kultura ime Autori: Alkida · Lloji: Ese pershkruese · Tema: kultura Kultura tregon indentitetin e një personi..Një njeri i kulturuar është ai njeri që ka dije,që flet qetësisht e bukur,që di të bashkëpunoj dhe të sillet mirë me të tjerët.Kultura parësore që ne tregojmë,është kultura që na japin prindë...
kur fillova te pikturoj jeten Autori: kristiana karaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: piktura Mendja ime qe s'punonte per gje tjeter por vetem per hesap te imagjinates,i dhane nje detyre te re ate dite te akullt dimri.Mora cdo ngjyre, flete e penel dhe nisa te pikturoj.Ndoshta duket qesharake por ja qe fillova te pikturoj se si jeta ime do te isht...	E ardhmja jone Autori: Megi Barci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ardhmja jone E ardhmja nuk eshte vetem nje pjese ne jeten tone. Ate duhet ta mendojme gjate gjithe kohe dhe jo si zakonisht kur kemi mbushur 18 vjec. Edhe pse ne jemi te vegjel duhet te kemi endrra per te ardhmen dhe te besojme ne to sikur do te plotesohen neser. "Bes...
A JU KA NDODHUR Autori: fitore berisha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shoqeria Shoqeria ,miqet nuk jan thjesht një ngrup njerzish, me të cilët thjesht kalon koh me ta dhe bën muhabet.Miqët e zemres jan njerzit me të cilet gjen harmonin ,përkrahjen tek ta por jo vëtëm kaq me ta i arrin bashk sukseset, gabimet,budallalla...	GJUHA SHIPE THESARI I LIRIS DHE I ATDHET... Autori: QLIRIM MURTEZI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ATDHEU DUKE u nisur nga fakti se GJUHA SHQIPE flitet edhe me heret prej ilirve paraardhesit ton qe u munduan me te gjitha sakrificat e tyre dhe mundimet ne per lufta qe ta merr fitoren e tij si fitore mbar shiptare qe populli i tyre te jet drita e popullit ilir...
Ese:8 marsi. Autori: Lion Braka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 8 marsi dita e nënës ose dita e gruas. Marsi njihet si "Dita e Gruas", në të gjithë botën. Madje në shtete të ndryshme kjo ditë festohet si festë kombëtare. Kjo ditë shërben jo vetëm për bashkimin e grave pa dallim feje, race, kulture, gjuhe dhe prejardhjeje, por edhe për të kuj...	Nata ne qytetin tim Autori: Klea Konci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nata Ne qytetin tim po bie nata. Hena po shnderrit ne qiell me fort se cdo yll. Gjithsesi me se shumti une i ngre syte nga qielli per yjet. Ne mos ndonjeri shkelqen me fuqishem sonte apo ndonje nga ta po shuhet. E trishte... ndersa ylli shuhet ne shprehim desh...
Ndjenja e dashurise ne letersi mes bukur... Autori: Xhulja Nikolla · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ndjenja e dashurise ne letersi Dashuria, si ndjenjë themelore e qenies njerëzore, ka qenë burim frymëzimi për shkrimtarët dhe poetët në të gjitha kohërat. Nëpërmjet letërsisë, ata kanë shprehur ndjenjat më të thella të dashurisë, duke iu dhënë një dimension të ri...	Essay Autori: Elsika Murrizi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: The happiest day of my life ! The happiest day of my life !

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =