Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52
Lexime: 36268
Udhetim Imagjinar Ne Kohe
Autori: Dorina.D
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Udhetim Imagjinar Ne Kohe
Shkolla: Art Institute of Philadelphia
Klasa: II Year
Qyteti: Philadelphia, PA
E-mail: Email eshte i fshehur!


Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme
Autori: Anisa.H · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shkolla
Nje nga institucionet me te rendesishme ne jete eshte shkolla.Shkolla eshte vater dije,shoqerie dhe nje jete.Sepse ne ne shkolle mesojme,mesojme se si te korrim suksese ne jete.Ne njihemi me shoqerine,krijojme nje rreth shoqeror qe jemi gjithnje se bashku...
Autori: Sara Terbunja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vendi rruge mesuesi ditet etj.
Ne lagjen time,vendi qe ma ndriqoi mendjen time eshte shkolla ime.Asnjehere nuk pertoj qe te shkoj.Nuk thone kot se shkolla eshte dritare e dijes.Tani une vijoj mesimet ne klasen e peste dhe shoh se si pasurohem me dije qdo dite e me shume.I falenderojmes...
Autori: Erdona · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 100 Vjetorii i Shqiperise
Emocioni te pushton teksa fillon te flasesh sepse eshte shume e veshtire te flasesh per gjithe keto vite , te tregosh per 100 vjet pavarsi , 100 vjet krenari, 100 vjet trimeri. Eshte po aq e veshtire te tregosh per te gjithe personat e shquar qe gjate gji...
Autori: FLAVJA AHMETAJ · Lloji: Ese pershkruese · Tema: KOMBISHQIPTARE 100VJET PAS PAVARESISE
NE FAKT ESHTE PAKSA E VESHTIRE TE FLASESH PER GJITHE KETO VITE. ESHTE E VESHTIRE TE TREGOSH PER:100VJET LIRI,100VJET KRENARI,100VJET TRIMERI. ESHTE PO AQ E VESHTIRE SA TE TREGOSH PER GJITHE PERSONAT E SHQUAR QE GJATE GJITHE KESAJ KOHE E KAN BERE KETE VEN...
Autori: Iris · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dashuria
Dashuria ... Nje ndenje e fuqishme dhe e jashtezakonshme. Eshte nje emer qe te ben ta duash me shume se vetveten , nje emer qe e din se c’ eshte e verteta, te ben 1000 vjet ta jetosh e te ben cdo gje ta gezosh. Dhe lumturia vjen bashke me dashurine. Sep...
Autori: Klevisa Manovi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: koronavirusi
NE ZEMRA JETON FJALA SHPRESE Boshlleku,vdekja dhe semundja pushtuan vendin. Vdekja po na kalon para sysh dhe semundja eshte bere mbreteresha e vendit,ka vendosur kuroren. Ngado ka rene nje qetesi e madhe. Valle ps...
Autori: Melissa Guri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: stina e vjeshtes vecorite e saj
Tashme cdo gje ka marre nje pamje tjeter.Toka ka veshur nje fustan te mendafshte prej argjendi.Gjethet e lehta si pupla bien dalengadale.Pemet zhvishen.Shiu bje pa pushim. Kercitjet e gjetheve te thara degjohen kudo.Zhurmat e natyres, ndryshojne, behen m...
Autori: Diarta Rexhepi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena
Per ty nene! Nisa te shkruaj per ty thesari im i cmuar, por kujtova se nuk mjafton nje jete e tere per te shkruar per qenien me te dashur ne jete. Si mund te ekzistoj nje person kaq I persosur sa ty nene? Ti qe me linde, me mesove te dua, te qesh, te ...
Autori: megi hasrama · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pasqyrat
para pasqyres mund te shohesh ghithcka qe ti deshiron ne jet te jeteve.nje pasqyr e thjesht ti shikon shembellimin tend ndersa pasqyra magjike ti shikon ate qe te mungon.psh.rejsi nje djal 8 vjecar e kishte humbur familjen gjate luftes ne kosov dhe kish m...
Autori: Natalia Llupo · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Miqesia e pafund
Miqesia nje zemer qe rreh e jeton ne pafundesi.Ajo zemer rreh brenda dy trupave .Lind pyetja çeshte miqesia?Thjesht nje fjale qe shume pak veta ja dine vleren.Miqesia perkufizohet "Nje lidhje pa interesa dhe brenda saj ka dashuri dhe respekt .Ne miqesi j...
Autori: Ardisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ku po shkojme me kaq ligesi
EHH si eshte jeta plot me te papritura .... rrethohemi nga e mira e keqja ligesia qe jane udhetare me ne ne cdo hap qe hedhim. Pra jeta eshte si film ku gjithesecili nga ne mundohet te luaje me bukur rolin kryesor..kemi shume raste qe ne nuk jemi te perg...
Autori: Arta Lleshi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena
Nene,ti je ajo qe gjendesh me mua ne gjithe kete rrugtim te jetes sime,je ajo e cila nuk me braktis kurre.Nene,sot vendosa qe te marr nje flete te bardhe dhe ta shkruaj me ate bojen e zeze, me fal per disa fjale qe jane lagur,por lotet nuk po me ndalojne....
Autori: Ina.Cr7 · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Kuazimodo dhe Esmeralda
Esmeralda dhe Kuzimodo,dy personazhe te Hygo-s sa ne kontrast dhe sa ne ngjashmeri per sa i perket bukurise,fisnikerise,se shpirtit te tyre.Ne kontras si nata e erret dhe dita ne prani te drites,bukuria e Esmeraldes dhe shemtia e Kuazimodos na paraqitet k...
Autori: Steisi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: natyra
Natyra eshte gjeja me e bukur qe ekziston.Eshte gjeja me me vlere,gjeja me e cmuar,eshte vete jeta.Por,njeriu e ka demtuar dhe ndryshuar ate,e ka ndotur ajrin dhe token,e ka ndotur ujin,vete jeten.Kjo nuk eshte aspak e drejte. Kur viziton zonat e paprek...




Komentet e fundit!

Emri: era salihu
Email: erasalihu@hotmail.com
Komenti: bravo vetem vazhdo keshtu

Emri: anonom
Email: anonim@gmail.com
Komenti: shume e bukur me ke dhene nje ide fantastike per esene qe me duhet te bej ne letersi

Emri: lomi
Email: lomi@gmail.com
Komenti: cool

Emri: Agetina Prendi
Email: tomakaterina@yahoo.com
Komenti: se ke ba vet moj ti shtas

Emri: shko moj shtrige po hedh naj gja per kozmosin
Email: tomakaterina@yahoo.com
Komenti: /teh

Emri: ghhi
Email: ghhi@gmail.com
Komenti: te lumte je shume e zonja

Emri: anna
Email: an.feel@tre.net
Komenti: uaaau goxha imagjinate. bravo imagjinoni sikur jeta e mbare botes te ishte e tille. do te ishte nje mrekulli. ne atje do te rrinim ahaha keshtu:

Emri: redisa
Email: redisadervishi@yahoo.com
Komenti: sa e bukur, bravoo me pelqen shum ^_^

Emri: emine
Email: shaban-hiseni@live.com
Komenti:

Emri: Dorina.D
Email: dorina-pogradec@hotmail.com
Komenti: Hi #x emer, flm per komentin. Ke te drejte eshte pak e gjate por udhetimet imagjinare keshtu duhet jene besoj. Ne kete ese jane perdorur figuara letrare edhe pse jo me shumice, por mjaftueshem. Duhet ta lexosh pak me vemendje qe te vesh re disa nga figurat letrare te perdorura. Jo, ti je shume e mirepritur te japesh opinionin tend jo vetem per kete ese, por per te gjitha esete qe deshiron. Ska rendesi mosha, por aftesia dhe talenti ;) Shume flm perseri. Ja dhe pergjigjen ta ktheva :) Suksese edhe ti kudo ne jete :)


Emri: x emer
Email: flora-otr@hotmail.com
Komenti: mendoj se kjo ese ja vlen per nje udhetim imagjinar megjithese tani po e lexoj dhe ende nuk e kam mbaruar dhe tani per tani sa lexova nuk pashe asnje figure letrare apo nuk i perdorni dhe jam e vogel per te gjykuar nje vajze ne gjimnaz por megjithese uroj suksese ne shkollle e kudo dhe me kthni pergjigje please

Emri: flavio
Email: flavjo.hajdari.9@facebook.com
Komenti: gjej nje tekst imagjinar

Emri: Dorina.D
Email: dorina-pogradec@hotmail.com
Komenti: E postova perseri per shkak se kisha disa verejtje ne perseritjen e fjaleve. Gjithashtu ishin dhe disa gabime te vogla qe doja ti rregulloja. Prandaj e postova perseri #anonim

Emri: anonim
Email: anonim@gmail.com
Komenti: pse e ke postuar esene tende serish? ja ku e ke postuar qe ne tetor: http://sq.yourliterary.com/vepra.php?id=485#axzz2qBBUxpHW



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com