Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36236

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

babai im Autori: argita islamaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: babi Une nuk e dita domethenien e fjales baba,por ne nje kohe e kuptova.Mund te them se kam nje baba shum misterioz dhe mallengjyes, e di se nuk mund t'is kthej ato qe i beri per mua dhe kam nje ndjenje qe ai eshte krenar me vajzen e tij.Askush nuk mundet te t...	Vendlindja ime Autori: Olgert Dcoi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vendlindja ime Vendlindja ime eshte Kukesi. Nje vend me karakteristika natyrore te mrekullueshme.Aty ajri ky te freskon dhe per pak sa ste se gjumi nga qetesia. Pemet e lata ku gjethet i bien ...kumbullat,manaferrat qe gjenden kudo... aty ka shume pak shtepi porshume ...
Rruga per tek Drita, Jeta dhe te E Verte... Autori: xxx · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta Epo kjo eshte jeta… Do shipfin per ty, do te gjykojne, do te hedhin poshte e do te ngren lart, do te bejne kukull, do te thyejne zemren, do te kepusin shpirtin, do te rrezohesh nga ata, do te ngrihesh nga ata dhe kur ata duan ti do te rrezohesh prape. D...	dashuria Autori: xhesi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: cfare eshte per ju te qenit i/e dashuruar? Dashuria eshte ndjenja më universale,me e paster dhe me e sinqert ne bote; eshte lidhje shpirterore mes dy personave qe i falin jete njeri tjetrit. Cdo njeri dashuron duke perjetuar ndjenjen e dashuris ne nje apo ne te gjitha ndarjet e saj,si: dashuria ...
vjeshta Autori: megi loci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vjeshta Nje nga stinet e mia te preferuara eshte vjeshta.Vjeshta me pelqen sepse ka ngjyra te mrekullueshme.Tani vjeshta ka ardhur.Neper te gjithe pyjet ka rene qetesia.Kafshet jane futur ne strofullat e tyre duke pritur ardhjen e pranveres.Shpendet fluturuan dh...	deshira ime Autori: donita osmanollaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: deshira per tu bere shkrimtare Dëshira për ‘u bërë shkrimtare Dëshira ime më e madhe në botë është të bëhem shkrimtare e shquar shqiptare.I kam shumë lakmi shkrimtarët e mëdhenj të letërsis sonë.Të cilët janë me qindra e mijëra.Do t’i përmedja disa, por nuk ...
Gjakmarrja,nje plage e shoqerise sone Autori: Anxhela Hasankolli · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Te flasim per gjakmarrjen ne vendin tone. Ne shume emisione televizive kam degjuar te flitet per nje teme sa prekese po aq dhe te dhimbshme.Eshte dukuria e gjakmarrjes.Dhe shume here e kam pyetur veten se cfare eshte gjakmarrja dhe cilat jane pasojat e saj.Edhe pse pergjigja me duket pak e nderli...	Paqja ne bote Autori: YourLiterary.com · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Paqja ne bote Fjalen paqe,kur e themi ajo na del si rreze drite qe sa here qe e themiaq me shume ndricon.Bota nuk eshte perfekte ,por ama ky eshte justifikimi jone qe gjithmone themi fajin e ka ky e ka ajoetj, por ne duhet te rregullojme ne fillim paqen ne vetvete se...
pranvera Autori: ola · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pranvera pranvera eshte nje nga stinet me te bukura te vitit.Pranvera nënkupton rizgjimin e qiellit, buzëqeshjen e luleve, zhurmën e zogjve dhe ripërtrirjen e natyrës. Zëri i hapave të pranverës prish gjumin e dimrit dhe natyrën e kaplon aroma, freskia dh...	autobiografia Autori: Anamika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Kush jam une ? Une Quhem Anamika . Jam nje vajze 15-vjecare dhe kam lindur me: 26/02/2000. Jam ne kete bote te madhe per te qene ose per te arritur te jem nje perzonazh pozitiv i saj . Qe e vogel endrra ime ka qene te behesha nje balerine e zonja . I'a arrita qellimit ...
Essay Autori: Elsika Murrizi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: The happiest day of my life ! The happiest day of my life !	stina e vjeshtes ne vendlindjen time Autori: Urata Matluma · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vjeshta vjeshta eshte nje nder kater stinet me te bukura te vitit...edhe vjeshta si cdo stine ka bukurite e saj , fryen era , bien gjethet , bie shi ,korren fushat , bien temperaturat , mbushen hambaret me drithera ,por me e mira eshte qe ne shtator fillon viti i...
E ardhmja qe dua Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ardhmja qe dua E ardhmja është ajo që më pret, ajo për të cilën unë po përgatitem. Është e vërtetë se secili nga ne, e ka në dorë të vet të ardhmen e tij. Është si ndërtimi i një pallati gjigant. Me të vërtetë që nëse e sheh në vija të trasha...	kush jam une ? Autori: silvana patarria · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta Kush jam une? mos valle eshte nje pyetje retorike te ciles nuk mund ti kthejme pergjigje?Eshte ajo pyetje te ciles mundohem cdo dite t'i kthej pergjigjen e merituar por jo,ndodh krejt e kunderta.Cdo dite ne vijim perjetoj gjera te reja,disa te bukura e di...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =