Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36481

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Ate nate.. Autori: fitore lela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: nje romance e ndare me dysh Ate nate yjet s diten te shkelqenin...Ate nate universi foli me nje gjuhe te panjohur.Ate nate hena u struk ne erresiren e asaj dhimbjeje te heshtur.Ate nate, loti lozi neper faqet e mia dhe u fundos ne pellgun e zi te vrerit.Ate nate,zemra u flak tutje e...	Gezuar 8 marsi! Autori: Diarta Rexhepi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena Per ty nene! Nisa te shkruaj per ty thesari im i cmuar, por kujtova se nuk mjafton nje jete e tere per te shkruar per qenien me te dashur ne jete. Si mund te ekzistoj nje person kaq I persosur sa ty nene? Ti qe me linde, me mesove te dua, te qesh, te ...
Jam... Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jam... Nje dite e re po fillon, si dielli dhe 365 henat qe jane per mua. Jane rrezet e para te nje jete te re dhe kane erdhur te me thone qe jo vetem ne horizont agon. Gjithashtu agon ne zemer ndoshta e pushtuar nga erresira, agon pertej humbjeve, dhimbjeve dh...	Jeta e kesaj bote sipas islamit Autori: Flora Xhaferi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta e kesaj bote sipas islamit Jeta e kësaj botë s'është vetëm një kënaqësi mashtruese Falenderimi i takon Allahun që e bëri jetën e kësaj bote kalimtëre dhe jetën e botës tjetër të qëndrueshme dhe të përhershme. Paqja dhe bekimi qofshin mbi Profetin tonë, Muh...
Shoqeria Autori: Melisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vlera e shoqerise Shoqeria eshte po thuajse gjeja me e vlefshe Ajo te perkrah,ajo te tregon,a jo te do, pra ruaje shoqerin tende sepse ne disa raste te duhet shum e ne disa raste te vie te largohesh nga ajo shoqeri Por eshte nje gabim total Duaje shoqerine tende deri n...	Nata ne qytetin tim Autori: Klea Konci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nata Ne qytetin tim po bie nata. Hena po shnderrit ne qiell me fort se cdo yll. Gjithsesi me se shumti une i ngre syte nga qielli per yjet. Ne mos ndonjeri shkelqen me fuqishem sonte apo ndonje nga ta po shuhet. E trishte... ndersa ylli shuhet ne shprehim desh...
shkolla ime Autori: agon elezi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shkolla ume shkolla ime e dashur kur te shoh ty me vjen baelldi dhe kur vi ne shkolle me vjen per te qare nga gezimi qe po ari te vije ne shkolle	Adoleshenca Autori: sara prendaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Adoleshenca Adoleshenca është mosha me modifikime të gjithanshme në planin biologjik, psikologjik dhe shoqëror. Në këtë fazë ëndrrat marrin rrugë. Është moshë e dehjes pa pasur nevojë për pije, që e bën Platonin ta përcaktojë rininë si dehje shpi...
ngjarjet Autori: madita syla · Lloji: Ese pershkruese · Tema: "Vendlindja'' "Vendlindja" Ne vendlindjen time shume zogj cicerojne e ne kaltersi shume pllumba fluturojne.O vendlindja ime o me e shenjta ty do te dua sa te jet jeta.Lulet qelin ngjyra-ngjyra sa e bukur qe eshte natyra.Moj vendlindja ime askund s'do te shkoj je ma ...	Shkolla juaj shënon 50-vjetorin dhe do ... Autori: Erisa Janku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: . 50 ngjyra në vetëm një tablo. Ju ka kumbuar në vesh se një aktivitet magjepsës është gati të shpërthejë?! Nëse ndonjërit jo,atëherë shpejtoni të lajmëroni këdo që njihni. Ky aktivitet me nxënës e mësues,do të sjellë në sytë tu...
Vendlindja ime Autori: Olgert Dcoi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vendlindja ime Vendlindja ime eshte Kukesi. Nje vend me karakteristika natyrore te mrekullueshme.Aty ajri ky te freskon dhe per pak sa ste se gjumi nga qetesia. Pemet e lata ku gjethet i bien ...kumbullat,manaferrat qe gjenden kudo... aty ka shume pak shtepi porshume ...	NATA Autori: ANONIM · Lloji: Ese pershkruese · Tema: NATA:Mund te jepni mendimet tuaja ? Nata ka gjithcka. Henat kane tendencen qe te sjellin pergjigje dhe mesime. Drita e dites terheq vendimet. Realiteti dhe trillimi shkrihen ne erresire dhe poshte yjeve, si ne nje roman surreal te pikturuar nga tingujt, ngjyrat, aromat, shijet dashurite dh...
Ndikimi i politikes ne arsim Autori: Aleks Golemi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ndikimi i Politikes ne Arsim Lind pyetja: Perse ndodh gjithmone qe poltika triumfon mbi arsim, dhe sidomos mbi mesuesit? Ky eshte nje rast shume i shpeshte qe ndodh ne shoqerine tone. Sidomos kur vjen fjala tek mesuesit te cilet shpesh jane viktima ne kete mes. Ata per vite e vite st...	Kujtimet feminore Autori: Bora · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Femijeria Ecen koha , vrapon e se ndal kurre hapin, e si ndal as kujtimet. Na sjell ne rrugetimin e gjate me te kujtime te bukura Por dhe jo shume të bukura. Na perball me sfida dhe me lufta ne te cilat shpesh here triumfon e drejta dhe shpesh here ne i falim vet...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =