Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36163

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Mardhenia ime me shkollen Autori: SUEJD SEJRANI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mardhenia ime me shkollen MARRDHENIA IME ME SHKOLLEN Shkolla është padyshim institucioni më i rëndësishem për të gjithë.Në shkollë fillojne kujtimet e para te bukura me mesues e shoke.Shkolla eshte baza ku ti fillon jeten e po ashtu fillon udhe...	Libri eshte si nje kopshte i bukur ku gj... Autori: Fjolla Buzhala · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Libri Sikurse ne kopshte qe qelin lule te bukura ashtu dhe ne mendjen time libri ka leshuar dituri mbi koken time lulet zbukuruan kopshtin kurse libri mendjen time duke leshuar dituri libri eshte celes i cdo dritareje te dituris sone ai eshte ushqim i trurit t...
kultura ime Autori: Alkida · Lloji: Ese pershkruese · Tema: kultura Kultura tregon indentitetin e një personi..Një njeri i kulturuar është ai njeri që ka dije,që flet qetësisht e bukur,që di të bashkëpunoj dhe të sillet mirë me të tjerët.Kultura parësore që ne tregojmë,është kultura që na japin prindë...	DIMRI Autori: ADRIANIT LECAJ · Lloji: Ese pershkruese · Tema: DIMRI Kur u zgjova ne nje mengjes pash qe kishte rene bore dola jasht po ishte shume ftoht u ktheva brenda me gezim rrija tek dritarja e shtepis dhe shihja se si binte bor.pas ca kohe kishte rene shume bor dhe un dola te lozja me shok.po ashtu ne ndertuam edhe ...
Endrra e prere Autori: Anisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Endrra e prere Sa bukur eshte qe ta veshim. Jeten me endrra, me deshira per te luftiar per nje qellim te realozojme cdo gje qe e mbajme ne zemer. Jam e vogel ndoshta per ta shpalosur gjithe qellimet qe kam ne jete e te kerkoj me ngulim qe ato te plotesohen,po nuk jam a...	Dje Autori: Klara Noku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrimi i nje imazhi Nje zymtesi qe vrau gjallerine vesh si nje mallkim i pasherueshem kete imazh te erret.Disa rruge pa krye me plot gjurme qe nuk i fshiu dot as shiu i rrembyer i kesaj nate artistike.Nje petk i zi djalli qe shetit zvarre mbi keto rruge perqafon buleza egoiz...
Shkolla Autori: Erza Hasani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shkolla Te flasesh per shkollen eshte e veshtire,por edhe e kendshme... Eshte e veshtire,sepse te vjen keq te flasesh per gjera te pakendeshme qe ndonjehere ndodhin aty...Ndersa eshte e kendshme te flasesh sepse aty meson te jetosh. Aty kemi mesuar shkronjen e ...	Ese pershkruese Autori: Beren · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mami Mami Ajo qe qe me ka sjelle ne jete,ajo qe me mbush me lumturi,ajo qe me frymezon,ajo qe me mbeshtet ne cdo hap timin,,,e adhuroj ,s mund ta mendoj jeten pa te ,,,pa prezencen e saj,,,pa perkrahjen,,pa perqafimin e saj,,,pa ledhtimet e saj...preheri i sa...
krenar si nje shqiptar Autori: kristofer kalaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: krenar SHPREHJEN KRENAR SI NJE SHQIPTAR E KANE PERDORUR FRANCEZET QE NE MESJETE,POR JEHONA E KESAJ KRENARIE KA QENE I PERHAPUR ME PARE.NE FILLIMET E SHEKULLIT TE KALUAR KY TIPAR ISHTE BERE AQ I NJOHUR,SA TE HUAJT FIGUREN DINJITOZE TE SHQIPTARIT E KANE PERSHKRUAR...	Adem Jashari Autori: Orjeta Koca · Lloji: Ese pershkruese · Tema: atdheu Adem Jashari trim legjendar u be ball armiqve tan. Adem jashari trim lirie ball per ball luftoi me serbin. Luftove luftove kosoven ta liroje, dhe me ne fund arrite ate qe doje
Shpata e Skenderbeut Autori: Ledia Stafa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrimi i shpates se Skenderbeut Te Gjithe e njohim Skenderbeun dhe ndikimit e tij ne Shqiperi. Por lufterat qe ai zhvillonte gjithmone mbante me vete shpaten e tij, te cilen e quante si pjese e gjymtyreve te tij. Skenderbeu nuk jeton me, por ai eshte i meshiruar pikerisht te shpata qe...	Pa titull Autori: Ambra Muça · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Zemra Pa titull Nisi që ktu, në këtë pjesë të vogël e të padukshme, pikërisht këtu në zemrën time. Aty nisi të rritej dicka, më saktë të mbinte dicka, pa i hedhur një farë, pa i dhënë një arsye. Aty fillo...
Një Dite Dimri Në Fshatin Tim Autori: Sabit Maksutoski · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Stina e Dimrit Pas ditëve të ftohta me shi dhe erë ngadal ngadal na erdhi edhe dimri i cili ka pushtetin e vet deri ne pranverë. Bukuria, bardhësia, kënaqësia dhe shumë gjëra të tjerë çë i bën fëmijët dhe të gjithë njërëzit të kënaqura me plot gëz...	Jeta ime ne vijmesi Autori: PaolaGjoka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta Shpirti na kerkon qe te mbesim perhere femije , te vrapojme mes botes pa probleme , por a eshte e mundur kjo t zgjasi ne perjetesi?Jeta na zgjat krahet duke na perqafuar ne nje horizont te pafundem dijesh , mashtrimesh , te qeshura e te qara . Na mbyll n...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =