Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36295

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Dimri Autori: Agnesa Zeqiri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nje pjese e vendlindjes sime Ishte nje stine e ftohte dimri dhe po ashtu edhe ditelindja ime.Cdo here shikoja qiellin e bukur naten,shkelqente si dritat e Veriut.U leshuam ne pushimet prej dy javesh,filloi te binte bore dhe i gjithe vendi u mbulua me nje petk te bardhe e te gjate.Nde...	kultura ime Autori: Alkida · Lloji: Ese pershkruese · Tema: kultura Kultura tregon indentitetin e një personi..Një njeri i kulturuar është ai njeri që ka dije,që flet qetësisht e bukur,që di të bashkëpunoj dhe të sillet mirë me të tjerët.Kultura parësore që ne tregojmë,është kultura që na japin prindë...
Dimri filloi Autori: Valdrina Hafizi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dimri në qytetin tim U zgjova në mengjes si çdo ditë të përhershme.Shkoj me vrap të hapë dritaren,po ç'të shoh? Një borë e lehtë kishte mbuluar kopshtin tim.Me të vërtetë mu kënaq zemra kur pashë se kishte rënë borë.Ishte datë 30 nëntor,shoqja ime kisht...	Libri Autori: Blerta Sinanaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Libri Te shkruash per librin eshte kenaqesi e madhe sepse ai eshte nje kopesht me lule te bukura.Dashuria me e madhe eshte per librin .Kur hyn ne boten e tij nuk mund te dalesh me sepse te frymezon , qdo kapitull te len mbres libri eshte sikur kaltersia e pafu...
VITI I RI Autori: ARNISA BRAHIMI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: PER FESAT E FUNDVITIT Festa e viti te ri Festa ime e preferuar eshte njera prej diteve me te festuar ne Bote secili popull e feston vitin e ri ne menyren e ti ne festojm vitin e ri me 31 dhjetor e vendosem pemen e viti te ri ne nje cep te shtepis e zbukurojm me drita ne diten ...	Pse jetojme Autori: X · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pse jetojme Lumturohemi me faktin që jetojmë në këtë jetë, që na pushton fort nën krahët e saj dhe na dhuron emocione të paimagjinuara, ëmbëlsohemi me freskinë dhe aromën e puthjeve që na dhuron dashuria e jetës sonë, meditojmë dhe ëndërrojmë pë...
E dehur nen afshin e jetes Autori: Julijana Nika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta Nje afsh i dendur pranvere behet shoqeruesi im me i mire duke me ndjekur hap pas hapi ne ecjen time te drobitur marramendese.Ecja vazhdimisht dhe papritur ndalesha.Dielli pranveror me genjente me ate ngrohtesi te akullt dhe me manipulonte te behesha pre e...	E ardhmja qe dua Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ardhmja qe dua E ardhmja është ajo që më pret, ajo për të cilën unë po përgatitem. Është e vërtetë se secili nga ne, e ka në dorë të vet të ardhmen e tij. Është si ndërtimi i një pallati gjigant. Me të vërtetë që nëse e sheh në vija të trasha...
Endrra e prere Autori: Anisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Endrra e prere Sa bukur eshte qe ta veshim. Jeten me endrra, me deshira per te luftiar per nje qellim te realozojme cdo gje qe e mbajme ne zemer. Jam e vogel ndoshta per ta shpalosur gjithe qellimet qe kam ne jete e te kerkoj me ngulim qe ato te plotesohen,po nuk jam a...	Lumturia Autori: Elvira Sadriju · Lloji: Ese pershkruese · Tema: lumturia I lumtur nuk eshte ai qe e ka me te miren e cdo gjeje por ai qe di te marr me te miren nga gjithecka qe i ndodh pergjate rruges se tij. Gjerat me te bukura duhet te luftosh per ti pasur e kur i ke duhet te luftosh per ti mbajtur. Behu aktor i jetes tend...
Shtepia e Endrrave Autori: Samina Beqiraj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shtepia e Endrrave Shtepia e endrrave te mia !! Shtepia , streha e dashurise dhe e kujtimeve te pafund qendron padyshim e skicuar ne mendjen e te gjitheve . Shtepia e enddrave te mia eshte nje shtepi larg qytetit zhurmues dhe ajrit te papaster .Meqenese mua me pelqen sh...	vetmia Autori: anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vetmia VETMIA Te jesh i huaj, i vetem, a eshte e e njejta gje? Vetmia. Kjo ndienje qe shfaqet qe ne femijeri, A nuk ju kujtohet shprehja "Askush nuk do te luaje me mua". Nje prej ndjenjave te cilave njeriu u trembet me shume.Personalisht vetmine e perceptoj si...
gjyshja ime Autori: fioralba bardhoshi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: gjyshja ime Gjyshja ime eshte nje grua punetore dhe shume e dashur per mua .Kudo ndjej zerin e saj te embel si dhe perkedheljet e buta te dores saj qe me duken se me shoqerojne ngado.Prane gjyshes ndjej ngrohtesine,qetesine e embelesine qe e karkterizon nje nene qe k...	Natyra e mrekusllueshme Autori: Adela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Natyra Ec e c dhe para meje u shfaq nje peisazh i mrekullueshem.Majat e maleve te thepisura,lulet shumengjyreshe,lumi qe rrjedhte me ujin e tij si kristali ishin tri gjerat kryesore qe mrekullonin kete vend.Kodrat te cilat ishin te mbushura me harmonite e femilj...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =