Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 35555

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Femijeria ime. Autori: Arlinda Beqo · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Trego nje histori nga femijeria juaj qe ju ka lene mbresa dhe ju ka ndryshuar jeten. Femijeria eshte periudha me e bukur per te gjithe.Edhe per mua eshte nje nga periudhat me te bukura.Eshte peridha kur t'i ndihesh i lire nga bota reale.Je akoma nje femije qe nuk ja ka haberin se cfare do te ndodhi ne te ardhmen.Une kam lindur ne vitin 20...	babai im Autori: argita islamaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: babi Une nuk e dita domethenien e fjales baba,por ne nje kohe e kuptova.Mund te them se kam nje baba shum misterioz dhe mallengjyes, e di se nuk mund t'is kthej ato qe i beri per mua dhe kam nje ndjenje qe ai eshte krenar me vajzen e tij.Askush nuk mundet te t...
sida ne shqiperi ne vendin tone Autori: danieli dhe silva · Lloji: Ese pershkruese · Tema: HIV SIDA Virusi vdekjeprures HIV/AIDS, po perhapet me nje shpejtesi te frikshme. Specialistet e Institutit te Shendetit Publik kane verejtur te shqetesuar se rastet e reja jane dyfishuar, ne krahasim me te njejten periudhe te vitit te kaluar. “Nga 25 raste te...	Bukurite e diteve te dimrit Autori: Josef Rela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Bukuritë gjatë stinëve të dimrit Erdhi dimri e iku vera.Ikën cicërimat e zogjëve,ikën vallet e fluturave e të bletëve,iku edhe ajo ngjyrë e blertë e erdhi një ngjyrë e re,erdhi ngjyra e bardhë.Edhe pse tani nuk është më ngrohtëse stinët e tjera,fëmijët nuk e humbën buz...
Kujtimet feminore Autori: Bora · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Femijeria Ecen koha , vrapon e se ndal kurre hapin, e si ndal as kujtimet. Na sjell ne rrugetimin e gjate me te kujtime te bukura Por dhe jo shume të bukura. Na perball me sfida dhe me lufta ne te cilat shpesh here triumfon e drejta dhe shpesh here ne i falim vet...	A JU KA NDODHUR Autori: fitore berisha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shoqeria Shoqeria ,miqet nuk jan thjesht një ngrup njerzish, me të cilët thjesht kalon koh me ta dhe bën muhabet.Miqët e zemres jan njerzit me të cilet gjen harmonin ,përkrahjen tek ta por jo vëtëm kaq me ta i arrin bashk sukseset, gabimet,budallalla...
Sikur te kisha edhe une nje jete... Autori: LH · Lloji: Ese pershkruese · Tema: gjakmarrja ne Shqiperi dhe menyra si e perjeton nje vajze adoleshente ngujimin. Ese “Sikur të kisha edhe unë një jetë…” Një jetë më ndryshe, me më shumë liri, paqe, argëtim, lumturi dhe dashuri. Vetëm kaq dua në këtë botë. Unë marr frymë, por nuk jetoj, s’jam në këtë botë, askujt nuk i interesoj. Jeta ...	te gabosh eshte njerezore te falesh esht... Autori: armira · Lloji: Ese pershkruese · Tema: tte gabosh eshte njerezore te falesh eshte hyjnore TE GABOSH ESHTE NJEREZORE,TE FALESH ESHTE HYJNORE Te gjithe njerezit nuk jane njesoj,ne quhemi njerez dhe jemi qenie njerezore,por ndryshojme shume nga njeri-tjetri.Njerezit ndryshoje ne mendimet e tyre,ne sjellje,ne veprime,ka njerez qe genjejne dhe...
Kur ke humbur guximin ke humbur vetveten Autori: Anxhela Hasankolli · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Humbja e guximit Secilit prej nesh mund t'i kete ndodhur dicka nga e cila mund te jete lenduar apo merzitur.Edhe mua me ka ndoshur te perjetoj caste dhe momente te tilla,shume here e kam ndjere veten te fyer nga dikush,por nuk kam patur kurre guxim te perballem me te.Sa k...	SHTEPIA E GJYSHERVE Autori: Kejsi Dermyshi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: MJALTI Sa here qe shkoi tek shtepia e gjyshes neper mend me vijne te gjitha kujtimet e bukura qe kam kaluar ne shtepine me te ngrohte ne bote.Ne ate shtepi une ndihem si vajza me e lumtur ne te gjithe mbare boten, SEPSE NE ATE SHTEPI UNE GJEJ KARAKTERIN TIM TE V...
Dje Autori: Klara Noku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrimi i nje imazhi Nje zymtesi qe vrau gjallerine vesh si nje mallkim i pasherueshem kete imazh te erret.Disa rruge pa krye me plot gjurme qe nuk i fshiu dot as shiu i rrembyer i kesaj nate artistike.Nje petk i zi djalli qe shetit zvarre mbi keto rruge perqafon buleza egoiz...	Ne jemi cfare hame! Autori: Elidona Duraku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nuk ka nevoje per nje pirun argjendi perte ngrene ushqim te mire... Eshte e vertete se cilesia e ushqimit qe ne marrim do te beje shume per te percaktuar cilesine e jetes qe vazhdon ne secilen qelize te trupit tone.Ushqimi ka nje efekt te madh ne shendetin tone dhe nje diete e varfer ne lende ushqyese ne cdo aspekt do te ...
shoqeria Autori: my nigga · Lloji: Ese pershkruese · Tema: "natyra komplekse dhe njerzore e brutit" Shoqeria Nisja dret rruges se shkolles takon 1 shoqeri qe kurr sdo ta harrosh deri ne pafundesi qastet te ndryshme te jetes gjithmon afer do ta kesh te ndihmon te mendosh ne menyre te drejt besoj se shoqeria ime eshte shume e sinqert ...	vjeshta nje pranver e dyte Autori: lundea veizaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vjeshta nje pranver e dyte pas te nxehtit pervelues te gushtit pergatitja per shira te rrembyer per njerez qe nxitojne te shkojne ne pune ,ne shkolle dhe kudo ku jeta ua servir vjen Vjeshta si nje pranver e dyte zogjet fillojne te shtegetojne e te udhetojne drejt vendeve te ngrohta...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =