Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36231

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

"PRANVERA" Autori: Ajshe Jakupi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Bukuritë e Pranverës Përshëndetje pranverë!Një stinë që na zgjon e na ringjall.Na ndihmon të gjejmë ajrin dhe ujin ngazëllyes e na emocionon nga yjet e natës...Pranvera është mënyra e natyrës për të thënë "Le të festojmë". Ajri është si një flutur me k...	Peisazh dimri Autori: Esmeralda Leka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrimi i peisazhit te dimrit ne qytetin e pogradecit Peisazhi I liqenit te Pogradecit jepet ne qetesi.Cdo gje paraqitet e zymte .Mungon jeta,levizja dhe energjia e te rinjve.Liqeri eshte I pafund,I vendosur midis maleve,lendinave dhe nje hapesire te gjere te mbuluar nga akull.Ai eshte I pakufijshem,eshte ...
Vendlindja Autori: Kevin Çika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Cfare eshte vendlindja per mua Zgjohem nje dite te bukur dhe papritur pyes:Cfare eshte vendlindja? Cfare e ben ate kaq te vecante dhe te shtrenjte per cdokend?Por tani qe jam rritur dhe jam bere me e ndjeshme per sa i perket atdheut them me plot goje se cfare eshte per mua.Atdheu esht...	endrra ime kur te rritem Autori: mira · Lloji: Ese pershkruese · Tema: endrra kur te rritem ENDRRA IME KUR TE RRITEM Per mua eshte shume e rendesishme kenga dhe kercimi sepse aty e ndjej veten me mire.Kete pasion e kam pasur qe kur isha me e vogel dhe kerceja e kendoja kudo ne shkolle,ne shtepi kudo ...
Qfar do behem... Autori: Lena · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Enderrat -Mundohesh te bindesh veten se dita me e bukur e jetes nuk ka arritur ende. Jeton me kete ndjenj me muaj e vite te tera. Sa me shum qe kalon koha aq me teper e kupton se sa e bukur qe eshte jeta dhe me plot befasira. Siq dihet qdo njeri ka deshira nje pre...	Te jetosh ne paqe Autori: soana koleci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: paqja Paqja eshte si nje rreze drite qe sa here e themi aq me shume shkelqen. jeta eshte nej det me dallge qe ndonjehere kalojme pengesat e ndonjehere jo , ndonjehere e mundim e ndonjehere e mund e ndonjehere humbim. Paqja eshte ...
Festat e fundvitit ! Autori: Niko Vincani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Krishlindjet dhe Viti i Ri Normalisht,kur flasim per festat e fundvitit i referohemi Krishlindjeve dhe Vitit te Ri,dy festa te bukura me te cilat ne mbyllim nje vit dhe presim ardhjen e nje viti te ri.Si Krishlindjet,edhe Viti i Ri jane dy festa shume te bulura dhe madheshtore qe f...	marredheniet midis brezave ne familje Autori: elda agalliu · Lloji: Ese pershkruese · Tema: marredheniet ne familje Ne ditet e sotme,pakkush deshiron te jetoje ne nje familje te madhe. Kjo ndodh sepse kohet kane ndryshuar dhe bashke me to ka ndryshuar edhe mendesia e njerezve. Ne qofte se te duhet te jetosh nje pervoje te tille,duhet ti "harrosh" ose ti "ndryshosh" dis...
Jeta ime ne vijmesi Autori: PaolaGjoka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta Shpirti na kerkon qe te mbesim perhere femije , te vrapojme mes botes pa probleme , por a eshte e mundur kjo t zgjasi ne perjetesi?Jeta na zgjat krahet duke na perqafuar ne nje horizont te pafundem dijesh , mashtrimesh , te qeshura e te qara . Na mbyll n...	Vjeshta Autori: Steisi Ziu · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vjeshta Sot është një ditë e bukur vjeshte.Gjethet e thata të pemëve kanë shtruar nëpër rrugët e qytetit një tapet të artë.Vjeshta është stina e gjumit të ëmbël.Dielli rrezeartë i ka lënë vendit shiut dhe motit të freskët.Sa bukur është t...
Deshira Autori: Kevin Dodaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Deshira Te gjithe kemi deshira, nga me te ndryshmet. Qe kur fillojme te kuptojme nga kjo bote na lindin edhe deshirat, te cilat si femije kerkojme te na i realizojne. Kur isha ne kopesht dhe shikoja ndonje femije me nje loder qe se kisha, me lindte deshira qe ta ...	Ngrohja Globale Autori: kristi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ngrohja globale 1.Ngrohja globale njihet edhe si efekti serë për shkak se gazet që grumbullohen mbi tokë e kthejnë planetin të ngjashëm me një serë. Duke e kapur nxehtësinë pranë sipërfaqes së tokës, efekti serë po ngroh planetin dhe po kërcënon mjedisi...
Adem Jashari Autori: Orjeta Koca · Lloji: Ese pershkruese · Tema: atdheu Adem Jashari trim legjendar u be ball armiqve tan. Adem jashari trim lirie ball per ball luftoi me serbin. Luftove luftove kosoven ta liroje, dhe me ne fund arrite ate qe doje	Dashuria Autori: EdonaZ · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria Dashuria!..... Sa fjale e degjuar, aq shpesh e permendur..Por a eshte ndalur ndokush ta deshifroje?!..Jo....Disa thone qe eshte nje ndjenje,disa te tjere nje instikt..Mirpo jo eshte me shume aq...Si gjaku qe eshte faktor i pakontestueshem per organizmin...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =