Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36648

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Ngrohja Globale Autori: kristi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ngrohja globale 1.Ngrohja globale njihet edhe si efekti serë për shkak se gazet që grumbullohen mbi tokë e kthejnë planetin të ngjashëm me një serë. Duke e kapur nxehtësinë pranë sipërfaqes së tokës, efekti serë po ngroh planetin dhe po kërcënon mjedisi...	Qyteti im Autori: Ariela Selimllari · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrim i qytetit te Korces Korca ime... Qyteti i serenatave... Pika me e frekuentuar turistike... Kur nis te flas per korcen time fjalet qe me vijne ne mendje jane te shumta ama une zgjedh vetem nje dhe bertas me te madhe: "Enderr" Mos ma merrni per egoizem kur them Korcen tim...
Une,drejtues i shkolles Autori: Filanja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Une,drejtues i shkolles Cdo nxenes e ka pyetur veten qofte edhe 1 here ne jeten tij nese do te donte te behej drejtues is shkolles ku ndodhej e njejta gje ka ndodhur me mua por ndryshe nga shumica e nxenesve te tjere te cilet do te donin te drejtonin shkollen pergjigjia ime do ...	Endra Autori: genti · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Endraa ..Dhe ne ate cast mu shfaqe ti ...
Komuniteti dhe unë Autori: Armela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Komuniteti dhe une Shoqeria që më rrethon mua jhihat me emrin komunitet në komunitet ekzistojnë edhe rregulla. Unë jam një individ I thjesht dh përshtatem me regullat	Fryu nje ere e marre sa shkuli pemet Autori: arta klaiqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: era e fuqishme Nje dite duke qendruar brenda ne shtepi,dikush po trokiste ne dere.Trokiti aq fort sa une fillova te friksohesha.Dola te hapja deren,po c`te shihjeishte nje ere e madhe dhe e fuqishme qe gati me mori edhe mua. Mua me dridheshin kembet e duart nga fr...
Leximi Autori: Nevrus Zaimi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Muaji i Letersise Librat janë mjeshtra që na udhëzojnë pa shufra, pa fjalë dhe zemërim, pa kërkuar para. Nëse i kërkon, ata nuk fshihen, nëse gabon, ata nuk qortojnë; nëse jeni injorant, ata nuk tallen me ju. Librat janë miqtë më besnikë. Miqtë tanë mu...	ESE Autori: vjollca · Lloji: Ese pershkruese · Tema: MATURANTET ESE:MATURANTET Te shkruash per nje tem kaq te rendesishme nuk eshte fare e lehte sepse qdo bashkim i shkronjave te jep nje ndjenje te re qdo bashkim i fjaleve te kujton diqka te shkuar ndersa qdo lot qe pikon nga syri te kujton nje te kaluar sa veshtir...
Gjuha jone Autori: Denisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gjuha shqipe Gjuha jone Te ben krenar te degjosh qe gjithesici nga ne flete shqip edhe sikur ne cdo cep te botes le te shkoje gjuhen e tij nuk e harron. Kjo te krijon nje ndjesi te thelle brenda ne shpirte dhe temedosh se kjo gjuhe ska per tu shuar kurre,'Duajeni gj...	LIBRI Autori: jurgen zharri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: libri Ai esht miku me I mire I njeriut.Kur hyn ne boten e tij nuk mund te dalesh me sepse te frymezon , qdo kapitull te len mbres,eshte sikur kaltersia e pafundme , sikur oqeani i thelle dhe vetem ai qe deshiron mund te zhytet e ta gjej thesarin. Qdo faqe qe e ...
Dita e flamurit Autori: titilja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dita e flamurit Kishim vendosur qe per festen e pavaresise te shkonim ne qytetin e vlores, per te festuar edhe ne me qytetaret e vlores. Dhe me te thene e me te bere. U nisem heret ne mengjes me autobus une tili dhe ardi. Nga dritaret e autobuzit shihnim natyren vjesh...	Rruga per tek Drita, Jeta dhe te E Verte... Autori: xxx · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta Epo kjo eshte jeta… Do shipfin per ty, do te gjykojne, do te hedhin poshte e do te ngren lart, do te bejne kukull, do te thyejne zemren, do te kepusin shpirtin, do te rrezohesh nga ata, do te ngrihesh nga ata dhe kur ata duan ti do te rrezohesh prape. D...
Vendlindja ime Autori: Olgert Dcoi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vendlindja ime Vendlindja ime eshte Kukesi. Nje vend me karakteristika natyrore te mrekullueshme.Aty ajri ky te freskon dhe per pak sa ste se gjumi nga qetesia. Pemet e lata ku gjethet i bien ...kumbullat,manaferrat qe gjenden kudo... aty ka shume pak shtepi porshume ...	Xhaxhi Autori: Denisa Nisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Xhaxhi im Te Kesh nje xhaxhi do te thote te Kesh te gjithe pasurine e botes😍😍...Une jam shume e lumtur qe kam xhaxhin me te mire ne bote 💖💖💖...💖💖💖,,Xhaxhi im eshte ai njeri qe gjithmone I pelqen te jete I thjeshte..dhe eshte I kenaqur me gje...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =