Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36047

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Ku po shkojme me kaq Ligesi Autori: Ardisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ku po shkojme me kaq ligesi EHH si eshte jeta plot me te papritura .... rrethohemi nga e mira e keqja ligesia qe jane udhetare me ne ne cdo hap qe hedhim. Pra jeta eshte si film ku gjithesecili nga ne mundohet te luaje me bukur rolin kryesor..kemi shume raste qe ne nuk jemi te perg...	Pyelli Autori: Fatjana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pyelli I lulezuar Ne duhet te kujdesemi sa me shume per pyjet 🌳🌳. Duke mos i prer sepse pyelli eshte oksigjeni jone ,ne qoft se pyelli do ishte I masakruar nk do mirrja sot fryme .Mos I prisni pemet sepse eshte vendbanimi i shume gjallesave 🦜🐓🕊🐲🐕.Na...
Rreze dielli Autori: Enki · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena Engjejt ekzistojne por ndonjehere nuk kane krahe… Falenderoj zotin I cili ka zbritur nje engjell nga qielli dhe e ka sjelle ketu…perkrahe meje…dhe pikerisht ky engjell esht ajo …e kush tjeter pervec nenes sime?Sepse eshte ajo te ciles I detyrohem ...	Femijeria Autori: Xhesilda Paja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Femijeria Fëmijëria , shpirti im rebel . Fëmijëria është stacioni më i bukur në udhën sa të gjatë por dhe të shkurtër të jetës. Është pranvera e shpirtit, është përjetimi më njerëzor i kësaj bote , të cilën e kujto...
Gezuar 8 marsi! Autori: Diarta Rexhepi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena Per ty nene! Nisa te shkruaj per ty thesari im i cmuar, por kujtova se nuk mjafton nje jete e tere per te shkruar per qenien me te dashur ne jete. Si mund te ekzistoj nje person kaq I persosur sa ty nene? Ti qe me linde, me mesove te dua, te qesh, te ...	DETI ADREATIK Autori: SAIDE PNISHI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: PËR DETIN Deti Adreatik O deti i kalter Me valet e tua Nëra pas tjetres Hiq pa pushu Nëna gjyshe ka ardh Te ti me u fresku Valet e detit shkojn Shala shala nëna gjyshe Lahet si peshki e si ngjala Valet e detit shkojn Nëra pas tjetres Hiq ...
Pasqyra Autori: Endri Demollari · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Perpara pasqyres Nje pasqyre e vertete na nihmon ne qe te shohim veten tone ndersa ne nje pasqyre imagjinare ti mund te shikosh ate gje qe te mungon dhe do te doje ta kishe prane.Pasqyra e vertet mund te jap reflektimin tend dhe ndonjehere mund te kesh folur me te ndersa ...	Si i kalova pushimet verore Autori: Melisa Thaqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Si i kalova pushimet verore -Pushimet verore kete vit per mua,ashtu edhe si vjeteve tjera , kane qene pushime te bukura dhe me plot lumturi.Une me anetaret e familjes kete pushim e shfrytezuam,pra,te clodhemi nga periudha e gjate mesimore dhe qe te kemi mundesine,te vizitojme ndonje...
E ARDHMJA IME Autori: AMANTIA.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ARDHMJA IME E ARDHMJA IME E c'mund te flas une per te ardhmen time,duke ditur se te gjithe na thone se je akoma e vogel dhe do ta ndryshosh opinionin dhe deshira mbase mund te te shuhet. Vendosa ta nis keshtu esen time sepse te gjithe ndikohemi si ...	Endrrat Autori: Denada · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Endrrat e humbura Endrrat jane gjithcka ne femijet kemi. Por kur endrrat tona vidhen atehere gjithcka merr fund. Dikush mund te doje te jet rrecituese por kur asaj ia ze vendin dikush tjeter gjithcka merr fund. Dikush kengetar e aktor por ne nuk duhet te dorezohemi dhe per...
Te qash... Autori: Korina Duka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Te qash... Nuk je vetem. Je ne nje bote me gjurme te ndryshem njerzish, me shume fytyra, te cuditshme, te sukseshme, te shumtuara, te bukura dhe sume te tjera fytyra qe na rrethojne. Je e palumtur, te ofendojn te bullizojn, luajnr me ndjenjat e tua. Nuk je vetem pr...	Vizita ne planetin e huaj Autori: Filanja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Udhetim fantastik ne hapsire Ishte viti 2145. Qielli I ndricuar nga rrezet e arta te diellit rrembente vemendjen e njerzve. Natyra e gjelbert ishte ngushelluese per njerzit. Deti i kristalt ndriconte si diamant. Por edhe pse jashte natyra permbante gjithe kete bukuri une doja te eksp...
Nena Autori: Xhesilda Paja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena Nëna ! Vetëm fjala “NËNË” të mbush me një pozitivitet që nuk mund ta shpjegosh. Ka kaq shumë gjëra për të thënë, sa nuk di nga t’ia filloj, por dicka është e sigurtë , nuk ka fjalë që mund ta shprehë mirënjohjen që...	VITI I RI Autori: ARNISA BRAHIMI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: PER FESAT E FUNDVITIT Festa e viti te ri Festa ime e preferuar eshte njera prej diteve me te festuar ne Bote secili popull e feston vitin e ri ne menyren e ti ne festojm vitin e ri me 31 dhjetor e vendosem pemen e viti te ri ne nje cep te shtepis e zbukurojm me drita ne diten ...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =