Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36628

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Pse jetojme Autori: X · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pse jetojme Lumturohemi me faktin që jetojmë në këtë jetë, që na pushton fort nën krahët e saj dhe na dhuron emocione të paimagjinuara, ëmbëlsohemi me freskinë dhe aromën e puthjeve që na dhuron dashuria e jetës sonë, meditojmë dhe ëndërrojmë pë...	Perjetesia Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Perjetesia Me detin lind dhe largohet dashuria. Me valet vijne iluzione qe me kalimin e kohes mund te hollohen ne kripe, ashtu si dhimbja kur kthehet ne nje rrjedhe te heshtur dhe te hidhur me lote. Aty ku jemi ti dhe une…duke krijuar skenen fantastike d...
dashuria e nenes Autori: megi kotollaku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dashuria e nenes dashuria e nenes eshte ngrohtesia dhe mbeshtetja me e forte .gjithmone duhet ta dime se nena eshte ajo qe na ka sjelle ne jete dhe eshte kujdesur gjithmone per ne ,prandaj duhet te jemi krenar qe dikush kujdeset per ne, dhe eshte gjithmone aty kur ne ...	Adoleshenca Autori: sara prendaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Adoleshenca Adoleshenca është mosha me modifikime të gjithanshme në planin biologjik, psikologjik dhe shoqëror. Në këtë fazë ëndrrat marrin rrugë. Është moshë e dehjes pa pasur nevojë për pije, që e bën Platonin ta përcaktojë rininë si dehje shpi...
Politika sot,interig dhe realitet! Autori: Marinela Nikolli · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Politike Eshte shume e veshtire te marresh guximin e te shkruash per nje tem kaq te rendesishme,por nganjeher gjendesh perball disa situatave qe te bejn te mendosh gjer e gjat,te bejn qe ta perfyterosh vendin tend gjat nje ndryshimi pozitiv dhe qe te duket se gjit...	Natë, 24 dhjetor! Autori: Xhulio Prenga · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Krishtlindjet! Natë, 24 dhjetor 2016, Një natë e errët dhe e ftohtë dimri. Ashtu ishte edhe nata në të cilën lindi biri i zotit. Tani një numër i madh njerëzish po mbushin hapësirat e kishave kudo mbarë, për të rikujtuar dhe festuar lindjen e tij. Nuk k...
Qyteti i gabimeve te medha Autori: Iljas Pemaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ishulli Nje qytet i mbushur me njerez te çuditshem te cilet kur flisnin i mungonin disa gërma ose fjale dhe nuk i kuptoje. Kur erdha ne kete qytet mendoja qe ishte qyteti me i mire dhe me i pasur ne gjuhen e vet por kudo neper mure shikoja germa fytyre poshte o...	ese pershkruese Autori: isuf avdylaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pranvera Te zgjohesh me cicerimat e zogjve është nje ndjejn e veqant si ne gjdo pranver era fryen let duki i lemuar gjethet e pemve,dhe lulet leshonin aromen e tyre te mrekullueshme,zogjet vin nga viset e larta per te fluturuar nr qjellin e kalter plot hare naty...
ese per paqen ne bote Autori: enxhi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: paqa ne bote ESSE “PAQJA NË BOTË” Verë 2014, bregdet ! Jam zgjuar në orën 6 të mëngjesit dhe jam ulur në shezlonin përpara hotelit. Nuk ka asnjë lëvizje, asnjë zhurmë. Valët e detit ledhatojnë lehtë bregun dhe lëshojnë një melodi konstan...	nxenesit e vegjel Autori: urata matluma · Lloji: Ese pershkruese · Tema: tema eshte per nxenesit qe mesonin shume nje dite na erdhi shtatori dhe nxenesit e vegjel hyne ne shkolle ne mesin e tyre isha edhe une. me dukej se ajo ishte dita me e mire dhe e gezueshme ne gjithe jeten time. isha shume e emocionuar ne diten e pare te shkolles. mesuesja ishte shume e dashur d...
Xhaxhi Autori: Denisa Nisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Xhaxhi im Te Kesh nje xhaxhi do te thote te Kesh te gjithe pasurine e botes😍😍...Une jam shume e lumtur qe kam xhaxhin me te mire ne bote 💖💖💖...💖💖💖,,Xhaxhi im eshte ai njeri qe gjithmone I pelqen te jete I thjeshte..dhe eshte I kenaqur me gje...	Rihanna Autori: Rrepi dhe Jeta · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Rihanna Robyn Rihanna Fenty (/ riɑ ː nə / ree-ah-nə ose / riænə / ree-nje-ə; lindur 20 shkurt 1988), i njohur mononymously si Rihanna, është një artist Barbadian regjistrim. Lindur në Shën Michael, Barbados, Rihanna u shpërngul në Shtetet e Bashkuar...
natyra Autori: xheni · Lloji: Ese pershkruese · Tema: natyra NATYRA Cesgte natyra ?ajo eshte gjeja me e cmuar per njeriun .eshte vete jeta .pa natyren asgje ne bote sdo te kishte kuptim .gjithcka do te ishe e errt dhe gri .nuk do te kishte lule,peme.Zogjte nuk do te na kenaqnin me cicerimat e tyre ne pranvere ,r...	asma Autori: asma · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ne burgun e ndergjegjies Shpirti ne kohen e diktatures me ngjante si nje flete e bardhe e zhgarravitur nga dhimbjet ,torturat dhe vuajtjet e jetes .I mbyllur ne hekurat e ndergjegjies ,qe brente cdo cast cepat e zemres nga pamundesia e te vepruarit .Rrethi ku jetoja dukej si nega...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =