Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 35518

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

nxenesit e vegjel Autori: urata matluma · Lloji: Ese pershkruese · Tema: tema eshte per nxenesit qe mesonin shume nje dite na erdhi shtatori dhe nxenesit e vegjel hyne ne shkolle ne mesin e tyre isha edhe une. me dukej se ajo ishte dita me e mire dhe e gezueshme ne gjithe jeten time. isha shume e emocionuar ne diten e pare te shkolles. mesuesja ishte shume e dashur d...	Natyra Eshte E Cmuar Autori: Steisi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: natyra Natyra eshte gjeja me e bukur qe ekziston.Eshte gjeja me me vlere,gjeja me e cmuar,eshte vete jeta.Por,njeriu e ka demtuar dhe ndryshuar ate,e ka ndotur ajrin dhe token,e ka ndotur ujin,vete jeten.Kjo nuk eshte aspak e drejte. Kur viziton zonat e paprek...
kush jam unë? Autori: nita nita · Lloji: Ese pershkruese · Tema: rreth vetës time Unë kam lindur për një jetë lukzoze.Une jam ajo që cdo herë kam qenë në një familje të gjerë.Jam ne klasë të pestë por nuk e di se cka do të thotë të jesh e varfër dhe nuk do të doja të isha kurrë. unë vijoj m�...	Adoleshentet Autori: Greta · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Problemet e adoleshences Adoleshenca quhet pjesa me e bukur e jetes por ne shumicen e rasteve nk esht keshtu.Problemet qe perballen femijet ne moshen e adoleshences mund te jene fatale.Mashtrimi nga moshat me te rritura eshte i lehte pasi pjekuria e tyre eshte e pakte dhe siguria...
Engjelli im Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ti ♥ Ti,ishe ti gjithckaja qe mbizoteronte tek une,ishe ti ai ylli qe ndriconte ne netet e zymta te dimrit,ishe ti qe me driten verbuese me mbroje nga kthetrat e jetes,ishe ti ndergjegjja ime qe me ndiqje kudo,ishe ti ajri im qe me mbante gjalle,ishe ti oksigj...	SALLONI I SHTEPISE TIME Autori: klea · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pershkrimi i nje pjese te shtepise Shtepia ime ka tre dhoma,por,sot do te fokusohem tek salloni.Salloni eshte ambjenti im i preferuar.Eshte shume i madh.Ai eshte nje sallon modern dhe klasik njekohesisht.Ne te ndodhen nje divan dysh,nje tresh,nje kolltuk.Jane ngjyre gri me te zeze dhe me t...
i pavarur Autori: SINDI LUMANI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: e pavarur jam e pavarur sa zogu qe fluturon ne kaltersi . jam e pavarur sa era qe fluturon e se kap njeri . e pavarur si uji i kulluar i burimit jam . e vetkenaqur nga lumturia , nga endrra , nga pavaresia . jam nje zog i lire qe udhetoj si shtegtar . ne hapesiren ...	Nena Autori: Katty · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena Nena eshte qenia me e shtrenjte ne bote. Ajo eshte shume e dashur dhe e embel. Nena ime eshte shume e shtrenjte sepse ajo me ka rritur dhe me keshillon per cdo veprim qe bej. Keshillat e saj jane shume te vlefshme per mua. Ajo mua me fal shume dashuri dhe...
Vjeshta Autori: Ilirjana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Kosova Ditet e nxehta te veres shkuan tani po i asfrohemi nje stine te ftohte e shum te merzitshme .ditet e kesaj stine jane shum te shkurtera. Qdo gje vyshket e thahet nuk kemi me gjelbrim si ne ver.koha nuk kalon fare vjeshta te ben te ben te ndihesh e vetmua...	Familja Autori: Greselda Baci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Rendesia e familjes FAMILJA... E si mund te ishte jeta jete pa familje? Ajo esht dicka e bukur qe zoti na ka dhuruar. Antaret e saj jan aq te bashkuar dhe aq te lidhur me njeri tjetrin sikur ti kesh futur nje kuti te vogel dhe te jen ngjeshur madje me teper se kaq.Do te tho...
Sikur te kisha edhe pakez jete Autori: Eduart Hoxha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Sikur te kisha edhe pakez jete ... sa jete mizore! As njehere nuk jam menduar kaq shume sa jam menduar keto dite. As njehere nuk kam provuar ta kuptoj jeten sic e kam provuar ta kuptoj keto dite... Deri dje isha i lumtur, dhe e jetoja jeten ashtu si me vinte ne kuptimin e mire te saj.....	Endra Autori: genti · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Endraa ..Dhe ne ate cast mu shfaqe ti ...
kultura ime Autori: Alkida · Lloji: Ese pershkruese · Tema: kultura Kultura tregon indentitetin e një personi..Një njeri i kulturuar është ai njeri që ka dije,që flet qetësisht e bukur,që di të bashkëpunoj dhe të sillet mirë me të tjerët.Kultura parësore që ne tregojmë,është kultura që na japin prindë...	Festat e fundvitit ! Autori: Niko Vincani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Krishlindjet dhe Viti i Ri Normalisht,kur flasim per festat e fundvitit i referohemi Krishlindjeve dhe Vitit te Ri,dy festa te bukura me te cilat ne mbyllim nje vit dhe presim ardhjen e nje viti te ri.Si Krishlindjet,edhe Viti i Ri jane dy festa shume te bulura dhe madheshtore qe f...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =