Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 35788

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

Kush jam une? Autori: Anaili · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mbi veten time Jeta eshte nje liber I gjate dhe misterioz,me shume kapituj.Cdo kapitull perfaqeson nje nga fazat e njeriut,te cilit I eshte dhuruar ky margaritar shumefaqesh…Jam duke shfletuar,faqe,kapituj e pas nje leximi te gjate 15-vjecar,arrij te kapitulli “adol...	Njeriu nuk humbet, po me te nderuar gjuh... Autori: A.N · Lloji: Ese pershkruese · Tema: gjuha shqipe Sami Frasheri ka thene per gjuhen: “Shenja e kombesise eshte gjuha, cdo komb mbahet nga gjuha. Kur nje komb e humb gjuhen, humb edhe veten” Gjuha është zëri i shpirtit të një kombi. Gjuha jonë shqipe është një ndër gjuhet më të lashta të...
Pasioni im …me mrekullon Autori: Ni-gers kuksioni · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pasioni Ju ka dhene zysha e gjuhes detyre per te ber ese me teme vk per pasionin tuaj deri n pasdite Pz nuk di cfare me shkrujt po shnet bisha	“Per te dashuruar te tjeret duhet para... Autori: Ergita Shkoza · Lloji: Ese pershkruese · Tema: “Per te dashuruar te tjeret duhet para se gjithash te duash veteveten”. Të duash apo të të duan!? Te duash dhe të të duan eshte sikur te ndjesh diellin nga te dyja anet…Dashuria esht ajo ndjenje e çilter qe kush e provon kurre se harron..Te duash dike do te thote te duash e te respektosh te besosh e te xhelozosh. ...
Vizita ne planetin e huaj Autori: Filanja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Udhetim fantastik ne hapsire Ishte viti 2145. Qielli I ndricuar nga rrezet e arta te diellit rrembente vemendjen e njerzve. Natyra e gjelbert ishte ngushelluese per njerzit. Deti i kristalt ndriconte si diamant. Por edhe pse jashte natyra permbante gjithe kete bukuri une doja te eksp...	Piktura Autori: Kledja ^^ · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Domethenia e saj Merr nje flete gjigande te bardhe me penelin ne dore.. E ngjyen ne bojen e zeze,aty i shkon dora pa u menduar 2 here. Dhe vizaton nje pike te zeze. Sado e bardhe ajo flete ishte,te gjitheve na shkon syri tek ajo pike e vogel e zeze. Kalimtaret e shikonin ...
nena ime Autori: natyra brovina · Lloji: Ese pershkruese · Tema: per nenen nenet time shum e dua sepse ajo me rriti mua Edha jet e dhe shpirt Per te me edukuar mua E mire eshte e buker eshte Ashtu si une e dua Pra ndaj o femije Nenen une e dua	Nëna Autori: Antika Elshani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Peron i veqant A ka emer me te embel sesa emri nene..... Kur je semur ajo te sheron,kur je ne hidherim ajo te gezon, kur ke dhimbje vetem ajo dhimbjen t'a largon. Unë e quaj simbol i paqes se veq miresi sjell ne jet na edukon e na meson hapat e par se si ti bejme. N...
Kujtim me i bukur imi Autori: Ardita Jeliqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Kujtim nga shkolla fillore Eskurzioni ishte nje dite e mrekullueshme,e paharruar ne jeten time.U nisem nga oborri i shkolles me dy autobuse ne ora 07:30.Shkuam neper disa vende te bukura te Kosoves si Prizren.Istog,Gjakove dhe Drenas.Kjo ishe nje ndjenje e paharruar sepse edhe pak ...	''8 marsi'' Autori: Erona Ala · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dita e nenes Gjithqka filloi me ninullat qe na dergojn ne shpresat e endrrat per jeten qe vijon me pas.Nga nje dor aq delikate jemi perkundur sa e sa her qe te na zinte gjumi, sa melodin kemi degjuar nga zeri i nenes sa her e kemi zgjuar nga rehatia e nates qe ta degj...
Leximi Autori: Nevrus Zaimi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Muaji i Letersise Librat janë mjeshtra që na udhëzojnë pa shufra, pa fjalë dhe zemërim, pa kërkuar para. Nëse i kërkon, ata nuk fshihen, nëse gabon, ata nuk qortojnë; nëse jeni injorant, ata nuk tallen me ju. Librat janë miqtë më besnikë. Miqtë tanë mu...	Nata Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nata Nata ka gjithcka. Henat kane tendencen qe te sjellin pergjigje dhe mesime. Drita e dites terheq vendimet. Realiteti dhe trillimi shkrihen ne erresire dhe poshte yjeve, si ne nje roman surreal te pikturuar nga tingujt, ngjyrat, aromat, shijet dashurite dh...
E ardhmja e Shqiperise eshte ne BE Autori: Rina Cakrani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shqiperia,BE,integrimi Bashkimi Europian është një organizatë që është krijuar për bashkimin e vendeve të lira me qëllim që t’u jepeshin fund luftërave,të cilat kishin përçarë kontinentin e vjetër për shekuj me rradhë,dhe të garantonte një jetë të qetë...	Adoleshenca Autori: Dajana Ndoj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: adoleshenca Adoleshenca ështe ajo faze e jetës që çdo njeri në këtë moshë preket nga pasojat e saj. Të jesh një adoleshent do të thote të jesh si ajo lulja e sapo çelur e cila sado ti hedhësh ujë asnjëherë nuk ngopet. Adoleshenca shoqërohet me ...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =