Data e postimit: 2014-01-12 07:15:52 Lexime: 36516

Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj. Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,aspak te ngjashme me planetin toke. Po shkoj me nje shpejtesi shume te madhe qe me fut friken, por imagjinata ime sme lejon te kem frike. Ajo eshte si nje mburoje mbrojtese e cila me mbron nga cdo gje qe mund te me frikesoje. E degjoj, po me peshperit ngadale ne vesh: - “Mos ki frike, po udhetojme ne kohe, ne nje kohe shume te vecante qe asnje njeri nuk mund ti rezistoje, as vete une qe jam imagjinata jote.” “Vetem prit, ki durim, jemi shume afer.”

Nuk shikoja dot asgje. Mendja ime ishte e bllokuar. Ishte vetem erresire e pafund. erresire qe te linte pa fryme. Frika po me ngacmonte perseri, por papritur u shfaq nje drite. U shfaq nje drite ne ate bote te re, ne ate planet qe ishte vetem brenda mendjes time. Drita me mbushi me fryme. Ajo bote jashtetokesore po me pelqente. Kishte shume drita te cilat ngjasonin me njera tjetren. Ndodheshin kudo, ne cdo vend. Nuk ishte nje planet si gjithe te tjeret. Koha atje nuk nxitonte. koha te priste ty. Koha priste cdo mendim tendin me kenaqesine me te madhe. Koha ishte si oksigjeni, thjesht nuk mund te jetoje pa te. Qielli ishte roze dhe me re ta argjendta qe fluturonin ne kohe. Ajri kishte aromen e mijerave embelsirave. Pemet ishin te veshura me fruta floriri dhe te shdritshme. Rruget nuk ishin thjesht rruge, por rruge te cilat te conin ne kohe te ndryshme. Atje mund te ndjeje paqen, atje nuk kishte zhurma, atje te shoqeronin vetem ndjenjat e kohes se lumtur. Njerezit, edhe pse smund ti quaj njerez sepse ishin qenie me fytyra engjellore te cilet kishin ndjenja te pastra qe skishin fund. Syte e tyre ishin te kristalte dhe mund te shikoje kohen brenda tyre, sigurisht vetem kohen e lumtur sepse atje nuk ekzistonte koha e trishtuar. Cdo gje ishte perfekte, cdo gje qe te rrethonte te mbushte me fryme dhe te bente te enderroje me sy hapur. Ajri qe te prekte lekuren te krijonte nje ndjesi teper terheqese, sepse te tregonte kohet me te bukura qe kishin kaluar dhe kohet akoma me te bukura qe do te vinin. Liqenet ishin si pasqyra te larta dhe te thella. Ne thellesine e ketyre liqeneve fshihej nje mister. por kete mister mund ta zbulonte cdo qenie qe shkonte atje. Mjaftonte vetem qe te hidhje syte mbi liqen dhe do te shikoje qarte fytyren tende, dhe me pas do te shikoje te ardhmen e cila koha kishte rezervuar per ty. Vetem koha qendiste te ardhmen tende, askush dhe asgje tjeter nuk mund ta bente. Koha, sepse ishte gjeja me e rendesishme qe asnjehere nuk do te shuhej, dhe qe gjithmone do te te priste. Do te te priste pa te kerkuar asnje arsye, asnje sqarim, asnje fjale. Do te te priste sepse koha atje mbizoteronte nga gjithcka tjeter. Dhe ti ndjeheshe e c’liruar, e gezuar dhe sikur ishe e uruar nga zoti.

Te gjithe qeniet ne ate bote aq perfekte ishin njelloj. Nuk kishte diferenca, nuk kishte kategori shtresas, nuk kishte ngjyra, nuk kishte perbuzje, nuk kishte ofendime. Te gjithe ishin te barabarte. Ishte si nje magji qe koha me inteligjencen e saj kishte krijuar. Koha bente cdo gje qe ti deshiroje. Fjala “Jo” nuk ekzistonte. Cdo enderr beheshe realitet. Jetoje ne nje menyre qe asnjehere nuk e kishe imagjinuar. Ne ate bote aq unike nuk kishte stres, merzitje dhe lote. Te gjitha keto koha i kishte zhdukur ne humnerat me te thella dhe me te erreta qe ekzistonin ne univers. Ato nuk do te vinin me kurre ne ate planet. Koha bente gjithcka per qeniet qe ekzistonin ne ate vend aq te mrekullueshem. Atje nuk mungonte asgje, te gjitha ishin ne vendet e tyre, dhe kur i kerkoje ato te vinin vete. Edhe yjet te degjonin kur kerkoje nje deshire dhe me xhentilesen e tyre binin vete nga qielli vetem per te shikuar te gjithe krijesat te gezuara dhe te lumtura. Edhe lumenjte edhe malet te degjonin dhe te jepnin keshilla. Edhe lulet te qetesonin me aromen e tyre. Edhe pemet te tregonin rruget qe ti doje te gjeje. Gjithcka qe te rrethonte ishte nje ndihme per te gjithe qeniet me fat qe jetonin ne ate planet kaq hyjnor. Nuk mund ta besoja. Cfare vendi ishte ai? Mos ndoshta ishte vete Parajsa? Ndoshta ishte me teper se kaq. Ishte nje vend perallor qe as fjalet nuk i gjen dot per ta pershkruar. Qetesia mbizoteronte ne te gjithe trupin tend dhe mendjen tende. Lumturia prekte cdo qelize tenden dhe gezimi te ndriconte syte dhe fytyren. Nuk e kuptoje se nga vinte e gjithe ajo qetesi dhe harmoni. Ishte e pamundur po mos te buzeqeshje. Buzeqeshje me cdo gje qe merrte fryme. Atje gjithcka merrte fryme. E gjithe natyra, I gjithe horizonti merrte fryme. Nata ishte magjike. Kishte yje te panumerueshem, te vegjel dhe te medhenj te cilet kercenin dhe luanin me henen madheshtore, ne menyre qe krijesat te flinin dhe te enderronin me ata derisa te dilte dielli ne mengjes. Dhe keshtu ndodhte nate pas nate. Dita dhe nata ishin magjike, dhe mezi prisje qe te vinin. Nuk ka fjale qe te vazhdoj ta pershkruaj me tej kete vend te pakrahasueshem...

Dhe mesa duket udhetimit imagjinar po i vjen fundi. Dritat po shuhen dale-ngadale dhe mendjen time po e mbulon erresira e pafund. Perseri kam frike, por imagjinata me thote, -“Mos ki me frike, udhetimi imagjinar ne kohe qe doja te te tregoja mbaroi me sukses.” Per sot kaq ishte aventura. Takohemi ne udhetimin tjeter ne kohe, qe jam e sigurt do te pelqeje akoma me shume.”

Vepra te ngjashme

JETA Autori: Esmeralda Sefolli · Lloji: Ese pershkruese · Tema: JETA A ekziston ndonje fjale qe te mund te pershkruaje termin"jete"?A ekziston ndonje veper e tere letrare qe te mund te shprehe cka eshte jeta?Mendoni valle qe njeriu e ka kapacitetin e duhur per te kuptuar teresine e saj?Nese mendoni se PO,gaboheni.Pasi te j...	Ku ndodh efekti serre? Autori: Niko Vincani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Efekti serre Atmosfera e Tokes eshte unike,krahasuar me planetet e tjere te sistemit tone diellor.Per shkak te ekzistences se saj,ne planetin tone ka jete.Ne toke do te kishte diferenca te medha midis temperaturave te dites dhe te nates nese nuk do te ishte atmosfera,...
Unë delja e zezë Autori: serdashehu · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Delja e zeze Njerëzit kanë tendencë të shohin dallimet mes njëri-tjetrit duke dashur të diferencojnë njëri tjetrin si nga pasuria , statusi social, apo edhe perceptimin e tyre në lidhje me konceptin e “normales. Të gjithë jemi të ndryshëm por të gji...	Vjeshta Autori: Floresa.G · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vjeshta Sot është një ditë e bukur Vjeshte.Të gjitha rrugët janë mbushur me gjethe të thata.Dielli me rrezet e tij te arta ia ka lëshuar vendin shiut dhe motit të freskët.Zogjt shtegtare shkojnë ne vendet e nxehta sepse është ftohët.Gjithashtu stin...
Mesuesja ime Autori: Karamelja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mesuesja ime Mesuesja ime ne pamje te par te jep perfytyrimin e nje personi te ftohte dhe shume strikt.por ne te vertet nuk eshte aspak keshtu sepse nen shikimin kritikues fsheh keshillen per te drejten.arsyjen e gabimit si dhe rrugen e permiresimit.nese per femren th...	VENDI IM Autori: SINDI HIMA · Lloji: Ese pershkruese · Tema: VENDI IM ATDHEU ESHTE MBASE PARA SE GJITHASH VENDI KU ROBEROHET SHPIRTI.ATDHEU NUK DO DASHURI TE CUNGUAR.KUSH NUK BEN GJITHCKA PER TE ,AI NUK BEN ASGJE.KUSH NUK I JEP GJITHCKA ATIJ,AI I KA MOHUAR TE GJITHA.ATDHEU ESHTE VENDI KU ROBEROHET SHPIRTI I NJERIUT.NE,SHQIP...
njohja e vetvetes eshte sekreti i jetes Autori: Elda Vladi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta E di ...?Sot me ne fund ia arrita qellimit , sot me ne fund arrita te gjeja brenda vetes pas nje kerkimi te gjate e te lodheshem ate qe kam dashur te zbuloj prej koshesh, ate per te cilen shpirti ka luftu...	ese per paqen ne bote Autori: enxhi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: paqa ne bote ESSE “PAQJA NË BOTË” Verë 2014, bregdet ! Jam zgjuar në orën 6 të mëngjesit dhe jam ulur në shezlonin përpara hotelit. Nuk ka asnjë lëvizje, asnjë zhurmë. Valët e detit ledhatojnë lehtë bregun dhe lëshojnë një melodi konstan...
Natyra në stinën e pranverës Autori: Ardit Berisha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera Sot është 21 Marsi dhe poashtu është dita e pranverës. Në pranverë qelin lulet dhe zbukurohet natyra. Fillojnë të vijnë bletët dhe të thithin nektarin e ëmbël te luleve. Na ndihmojnë që të qelin lulet. Edhe koha fillon që të nxehet, por...	Ese Autori: Anisa.H · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shkolla Nje nga institucionet me te rendesishme ne jete eshte shkolla.Shkolla eshte vater dije,shoqerie dhe nje jete.Sepse ne ne shkolle mesojme,mesojme se si te korrim suksese ne jete.Ne njihemi me shoqerine,krijojme nje rreth shoqeror qe jemi gjithnje se bashku...
viti i ri 2016 Autori: Aresa Selmani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: viti i ri 2016 Jeta nuk matet nga numri i frymarrjeve por nga qastet që të lënë pa frym.Prandaj dashuroni qdo ditë,dhuroni mirësi qdo ditë,jeni pozitiv qdo ditë.Qdoditë është një faqe libri dhe qdo fundvit është fundi i një kapitulli....mis harroni jemi n...	Nje vend aq i afert nga femijeria e larg... Autori: Krisula Bilo · Lloji: Ese pershkruese · Tema: nje vend aq i afert nga femijeria e larget Femijeria, eshte mosha me bukur ne te cilen secili pa diskutim ka kujtimet e veta. Femijeria ka kujtimet me te bukura, me te vecanta, me mbrslenese ne jeten tone. Une kam shume kujtime nga femijeria ime. mosha e femijerise per mua do te mbetet tere jeten ...
Fshati im Autori: klasa jemm · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Fshati im >>>>>> zogjt po na zgjojn hajde qohuni po thojn Se pranvera erdh lule duhet me mbledh oh sa te dua ty o fshti im si ty s ka askund ty te duam shum e shum	Qeni Autori: Marisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrimi i kafshes sime Kafsha ime e parapëlqyer është qeni. Unë kam një qen vetë dhe ai është shumë I bukur. është ngjyrë portokalli të errët, ka sy kafë, një hundë të vogël, një gojë që I shkon vesh më vesh sa herë që më shëh mua, veshë të mprehtë...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =