Data e postimit: 0000-00-00 00:00:00 Lexime: 47397

Në mëngjes kur zgjohem, dëgjoj nënën time që më thotë – Zgjohu zemër. Në rrugë kur dal e shkoj në shkollë më thonë shokët – Mirëmëngjesi. Sa herë dua të kem diçka, sa herë të tjerët më kërkojnë diçka gjithmonë në mënyrë të pakuptueshme përdoren fjalët. Ata janë zëvendësueset e ndjenjave të mija. Kur s’dua diçka unë them jo, kur e dua diçka them është e imja edhe kurë nuk dua të më ndodhë mua, them kurrë, duke përdorur gjithmonë fjalët që dalin nga goja ime. Fjalët, të cilat duke i lidhur njëra me tjetrën, më afrojnë mundësinë të kuptoj të tjerët. Ata janë shumë, të tëra së bashku krijojnë, rrinë pranë njëra tjetrës si në një familje. Të tëra së bashku edhe ato si çdo familje kanë një emër. Fjalët që përdor unë dhe gjithë miqtë e mi, bëjnë pjesë në familjen e gjuhës shqipe. Në çdo moment unë trokas në atë derë, në çdo çast unë kam nevojë për të.

Sa të nevojshme janë fjalët, sa na e thjeshtojnë jetën fjalët, sa të vështirë do ta kishim pa ekzistencën e tyre, sa shumë do të ngatërrohej jeta jonë pa to. Ndërsa mendoja për këtë, imagjinova për një moment si do të ishte jeta ime pa to. Si do të ishte jeta ime nëse nuk do të komunikoja dot e askush s’do të më kuptonte. Ne do të ishim pjesë e një bote plotësisht të mbushur me keqkuptime e pavërtetësi. Çdo të ishte njeriu nëse nuk do të fliste gjuhën e atyre që ka pranë. Ai s’do ti komunikonte të tjerëve atë që ka në shpirtin e tij. Ai do të ishte si një i verbër që nuk sheh ngjyrat e pranverës, por dëgjon tingëllimën e zogjve, do të ishte si një i shurdhët që shikon një simfoni, lëvizjet e duarve në vegla, por s’do të dëgjonte asnjë tingull.

Nëse dashuron dhe nuk e shpreh atë, nëse urren dhe nuk ja thua në sy, nëse e do diçka dhe nuk e kërkon atë me zë të lartë, është njësoj sikur ato të mos ndjesh vërtet. Ndjenjat tona, mendimet tona, ekzistojnë, por bëhen konkrete vetëm kur ato janë të veshura me gjuhën tënde, me atë në të cilën të është folur nga ata që të kanë krijuar, nga ata të cilët të dhanë aq dashuri sa ti spate frikë nga bota. Vetëm në atë gjuhë, me të cilën prindërit të mësuan çfarë është dashuria ti mund të shprehësh dashurinë e vërtetë, vetëm në atë gjuhë t’i mund të thurësh poezi për dashurinë e dhimbjen e humbjes së saj. Shpesh njerëzit kanë menduar se duke folur në një gjuhë tjetër, jo në atë të nënës duken më interesantë, duken më të kulturuar, por vlerën e tyre fallco si njerëz e kanë shfaqur pikërisht kur në grindjen e parë që kanë pasur kanë sharë në gjuhën e tyre e jo sepse kanë pasur frikë që të mos i kuptojnë të tjerët, por sepse gjuha e së vërtetës asaj që të vjen instinktivisht është gjuha e nënës.

Unë jam shqiptar dhe flas shqip. Unë jam shqiptar dhe dashuroj në shqip, urrej në shqip, gëzohem në shqip, hidhërohem në shqip. Shumë njerëz mund të flasin shumë gjuhë, por kur monologojnë me veten flasin gjithmonë në gjuhën e tyre, sepse me vetveten njerëzit flasin vetëm me gjuhën e së vërtetës, me gjuhën e origjinës, me gjuhën e nënës.

Këto shkronja janë flori e shkuar floririt- mu kujtua kjo fjali nga një film që e kam parë sa e sa herë. Janë flori i vërtetë e jo fallco. Janë flori i vërtetë shkronjat e gjuhës shqipe, gjersa i kanë mbijetuar shekujve, përplasjeve, luftërave dhe mbi të gjitha pabesisë së shpirtit të blerë kur asimilohet. Njerëzit mund të ndryshojnë rrobat, ngjyrën e flokëve, modelin e tyre përkohësisht, por nuk mund të mësojnë të ndjejnë dashuri në gjuhë të huaj. Njeriu e mendon ndjenjën e dashurisë vetëm në gjuhën që ja ka shprehur nëna e tij dashurinë. Dhe në atë gjuhë do t’ia shprehë dhe ai fëmijës së tij. Në gjenet e njeriut ekziston diçka që s’ndryshohet, diçka që nuk mësohet, diçka që nuk mund të modifikohet, diçka me të cilën lind dhe vdes e nëse e mohon s’je gjë tjetër veçse mohues i vetes. Gjuha është pjesë e asaj që nuk ndryshohet e të bën ty ai që je, të bën ty shqiptar, të bën ty të jesh biri i dikujt, të bën ty të jesh njeri e jo një askush.

Vepra te ngjashme

Gjenerali i ushtrise se vdekur Autori: xhesika mersinllari · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Analiza letrare ANALIZE LETRARE: Gjenerali i ushtrise se vdekur koment dhe analize (I.Kadare) Ne roman takojme njerez te nje populli te vogel,por krenar per luften qe ka bere, te cilet dinin te respektonin traditat,te respektonin mikun, te respektonin te vdeku...	A mendoni se arsimi i një shoqërie në... Autori: Erisa Janku · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Arsimi Arsimimi,për mua është motorri i përparimit të një shoqërie. Është baza e karrierës dhe suksesit,por patjetër që nuk i garantojnë totalisht ato,pasi të mos harrojmë që ka dhe elementë të tjerë që plotësojnë tablonë e suksesit. Në...
Sado e veshtire jeta eshte e bukur Autori: Madalena · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Bukuria e jetes pavarsisht gjithckaje cdokush ne jeten e tij perballet me veshtiresi te shumta te cilat e bejn me komplikuese jeten ton.Problemi eshte se shumica prej nesh nuk jemi aq te aft sa te veprojm me krenari perpara veshtiresive te vazhdojm ti buzeqeshim jetes pa...	Kulmi i Malit me te Larte Autori: Dorina.D · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Kulmi i Malit me te Larte Ka raste qe nje njeri do te donte te kthehej ne nje vajtim te gjate te paarritshem. Te hype ne kulmin e malit me te larte, atje ku ajri te godet, atje ku gjendesh me afer zotit, dhe ajo qe do te doje te beje ishte vetem te bertisje. Te jesh nje vajt...
ME LEJO TE FLAS Autori: Serxho Preka · Lloji: Ese argumentuese · Tema: ME LEJO TE FLAS me lejo te flas pa shtrengime sipas deshirave, qellimeve apo sipas aftesive te mija te te komunikuarit. Pse me mbani ne burg, apo duhet te kerkoj leje te flas! Une sdi te flas di vetem te shkruaj , po te tjeret pse i mbani ne burg! apo deshiron qe ti te j...	jeta dhe ndjenjat Autori: serxho kuka · Lloji: Ese argumentuese · Tema: jeta dhe ndjenjat Jeta eshte nje dhunti nga zoti ! NE duhet ta respektojm dhe ta mbrojm jeten dhe jo ta demtojm me gjera te kota si alkooli droga e gjera te kota! Reth jetes ne dim shum pak gjera mendoj se ...... disa nuk dine asgje!Per disa jeta vuan e per disa jeta nuk e...
Çfare e dallon xhelozine normale nga aj... Autori: Daris · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Çfare e dallon xhelozine normale nga ajo patologjike? Shume filozofe mendojne se xhelozia nuk ka asgje te perbashket me dashurine dhe ai qe eshte xheloz ndaj partnerit te tij nuk e dashuron vertete kete te fundit. Per keta filozofe, xhelozia eshte thjesht nje shprehje e ndjenjes se pronesise. Njeriu e...	Shoqeria Autori: Ina · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Soqeria Kjo esht bota me e Cuditshme me nje milion befasira me qindra kilometra deshira ku kafshaten e bukes e ndaj me ty e kam kerkuar kahmos celsin ta cel kte bot.Jam shendrruar ne trendafil e rritur ne ate kopsht magjik, jam shendrruar ne zog e fluturuar ne a...
Trashegimia kulturore,vlere e shpirtit t... Autori: Alesjo · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Trashegimia kulturore,vlere e shpirtit te njeriut Trashegimia kulturore e vendit tone eshte simbol i rendesishem qe tregon vlerat materiale,shpirtit ne shekuj dhe vite.Monumentet e kultures ne te gjithe vendin Kane nje bukuri te rralle dhe Kane marre vemendje te vecante shume turisteve.Trashegimia kultur...	Mbresa udhetimesh Autori: Megi Harizi · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Udhetime Ji vetvetja! Për këtë arsye ke ardhur në këtë botë – asnjë tjetër nuk ka lindur si ty dhe asnjë tjetër nuk do të jetë saktësisht si ti. Kur shikon një fushë të gjerë me lule dele, ajo që të bën përshtypje ështe ajo lulkuqja e vogÃ...
ADOLESHENTI ESHTE SHERBETOR I MOSHES, AP... Autori: Elda J. Pere · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Adoleshenca ADOLESHENTI ESHTE SHERBETOR I MOSHES, APO ESHTE ZOT I VETVETES??... Adoleshenti eshte njeri. Pavaresisht ofendimeve te ndryshme te te tjereve, ai eshte njeri. Duke qene njeri, ka mendje dhe zemer. Me keto te dyja, ai eshte i afte te marre vendime dhe te ...	Sikur te mos rritem Autori: Rita · Lloji: Ese argumentuese · Tema: jeta Mos u nxito per tu rritur sepse ke kohen e duhur,do ta kujtosh kohen me nostalgji,do ta pyesesh veten me mijëra herë se si kalon kjo kohë,do ta kujtosh diten e parë te shkollës,do t’i kujtosh te gjitha emocionet e bukura që ke kaluar. koha kalon ...
Lufta e njeriut për mbijetesë Autori: Kevin Çika · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Lufta e njeriut për mbijetesë Çdo qenie njerëzore,e rritur ose në hapat e para të jetës,ka të zhvilluar instiktin primitiv te luftÄ“s për mbijetesë.I trashëguar nga paraardhësit tanë të lashtë.Të cilët gjuanin me çfarë të mundnin kafshë të mëdha për tu ushqyer....	Dite me shi Autori: Steisi · Lloji: Ese argumentuese · Tema: natyra Bie një shi i lehtë.Rrugët e qytetit janë të heshtura e të zymta.Dëgjohet vetëm melodia e ëmbël e shiut dhe hapat e ngadalta të ndonjë njeriu që kalon nëpër rrugët e qytetit.Në çdo gjethe rrëshqasin butësisht disa pikla të vogla shiu ...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =