YourLiterary.com | Shqip | Mobile version | Vepra | Gjenerali i ushtrise se vdekur

Home Posto vepren tende

Abonohu Projekte

Ese Tekste Poezi Hartime Pershkrime Fabula Tregime Te tjera

Data e postimit: 2014-02-19 19:27:37
Lexime: 10666

Gjenerali i ushtrise se vdekur

Like 1

Dislike 0

Autori: xhesika mersinllari
Lloji: Ese argumentuese
Tema: Analiza letrare
Shkolla: demokracia
Klasa: VII
Qyteti: Durres
E-mail: Email eshte i fshehur!

ANALIZE LETRARE: Gjenerali i ushtrise se vdekur koment dhe analize (I.Kadare)

Ne roman takojme njerez te nje populli te vogel,por krenar per luften qe ka bere, te cilet dinin te respektonin traditat,te respektonin mikun, te respektonin te vdekurit, qofshin dhe armiq. Ne roman takojme nje gjeneral te huaj, i cili kishte ardhur te marre eshtrat e ushtarve te vrare te vendit te tij,dhe nje prift qe e shoqeronte gjeneralin, duke bere ritet e fundit fetare te atyre qe nuk jetonin me.
Një gjeneral dhe një prift kanë ardhur në Shqipëri rreth njëzet vite pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore në një kërkim arkeologjik. Misioni i tyre është të zhvarrosin trupat e ushtarëve të vendit të tyre, por ajo çka ata zbulojnë janë kujtimet, gjysmë të ndrydhura, të tmerreve të veçanta shqiptare të asaj lufte. Gjenerali dhe prifti rugëtojnë nëpër Shqipëri, në udhëtimin e tyre të shënuar jo vetëm nga eshtrat por gjithashtu edhe nga copëzat dhe mbeturinat e historisë: me gunga, të lodhur dhe të pastrehë. Gjenerali e sheh vetveten si një ushtarak, që lehtëson therjen e vdekjes duke hequr të vdekurit nga shtëpitë e tyre të përkohshme: “Gjeneralët e tjerë kanë udhëhequr ato kolona t ë pafund të ushtarëve në disfatë dhe shkatërrim. Por ai, ai ka ardhur t’i rinxjerrë nga harresa dhe vdekja ata që kanë mbetur”.
Zemërgur, kryelartë dhe i pavëmendshëm ndaj shqiptarëve përreth tij, gjenerali beson se misioni i tij është vetëm paqësor, por takimet e papritura të tij provojnë dhunën e mbledhur nga e kaluara, të varrosur. Çdo fjalë, çdo fakt, çdo kockë e shpërbërë merr një kuptim të dytë, dhe pastaj një të tretë: Një ushtri e tërë është shndërruar në “disa tonë fosfor dhe kalcium”, grafitet e ashpra janë përkujtues të parullave fashiste. Secila medalje e luftës në kraharorin e një shqiptari reflekton fytyrën e një ushtari të vrarë që duhet zbuluar. Gjenerali mendjemadh i deritanishëm kthehet në një oficer të vdekjes, që mobilizon një ushtri fantazmash.
Ndjenjat e gjeneralit ndryshojne shpejt dhe vazhdimisht. Gjenerali ne fillim te udhetimit te tij paraqitet i mbushur me entuziazëm për “misionin” e tij historik.Ne te njejten kohe del se gjenerali ka pritur te takoje njerez te eger dhe barbare por ndodh e kunderta sa me shume njeh nga afer popullin shqiptar aq me shume ai ka dashamiresi dhe vete kritike.Personazhet ne roman nisin te shtohen dhe kjo shton dramen e gjeneralit duke nisur sin je mision monoton, duke ndryshuar me vone me gjetjen e ditarit gje e cila le gjurme tek gjenerali dhe duke vazhduar tek dasma qe e perball gjeneralin me te verteten e hidhur.
Skenë mjaft melodramatike eshte kur gjenerali që kryesonte misionin i gjen eshtrat e kolonelit në ballafaqimin me një plakë shqiptare (Nica), e cila e pati vrarë kolonelin me sëpatë, pasi ai i pati përdhunuar vajzën e saj 14-vjeçare, e cila pas kësaj fatkeqësie i dha fund jetës, ndërsa plaka Nicë e varrosi kolonelin tek pragu i portës së vet. Kur në fshatin e saj erdhi gjenerali italian që mblidhte eshtrat, Nica i nxori eshtrat e kolonelit të mbledhura në një thes dhe ia hodhi gjeneralit para këmbëve, në mes të një dasme shqiptare ku ai pati shkuar, i paftuar. Ketu na shfaqet dhe tragjizimi qe merr romani dhe dramaciteti qe perjeton gjenerali ne vetvete duke bere qe gjenerali te ndjeje peshen e mekatit , duke e barazuar veten me kolonelin Z ,duke u zhytur ne depresion.
Dhe ky roman ne paraqitet i tille me ndryshime te thella psikologjike jo vetem kaq.Eshte nje udhetim neper nje vend te frikshem, te huaj dhe misterioz dhe udhetaret mesojne se nuk mund ti kapercejne kufijte e vdekjes.Nje udhetim neper boten e te vdekurve:sa me teper zgjat kjo sipermarrje e cmendur aq me e pakuptimte nis ti duket e gjitha kjo gjeneralit .Hap pas hapi te vdekurit e shkulin nga pozitat e njeriut sundimtar sic paraqitej ne fillim dhe e cojne deri aty sa ai pranon plaget qe hap lufta jane te pasherueshme. Gjenerali i ushtrise se vdekur koment dhe analize (I.Kadare)
Roman nga Ismail Kadare.
Ne roman takojme njerez te nje populli te vogel,por krenar per luften qe ka bere, te cilet dinin te respektonin traditat,te respektonin mikun, te respektonin te vdekurit, qofshin dhe armiq. Ne roman takojme nje gjeneral te huaj, i cili kishte ardhur te marre eshtrat e ushtarve te vrare te vendit te tij,dhe nje prift qe e shoqeronte gjeneralin, duke bere ritet e fundit fetare te atyre qe nuk jetonin me.
Një gjeneral dhe një prift kanë ardhur në Shqipëri rreth njëzet vite pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore në një kërkim arkeologjik. Misioni i tyre është të zhvarrosin trupat e ushtarëve të vendit të tyre, por ajo çka ata zbulojnë janë kujtimet, gjysmë të ndrydhura, të tmerreve të veçanta shqiptare të asaj lufte. Gjenerali dhe prifti rugëtojnë nëpër Shqipëri, në udhëtimin e tyre të shënuar jo vetëm nga eshtrat por gjithashtu edhe nga copëzat dhe mbeturinat e historisë: me gunga, të lodhur dhe të pastrehë. Gjenerali e sheh vetveten si një ushtarak, që lehtëson therjen e vdekjes duke hequr të vdekurit nga shtëpitë e tyre të përkohshme: “Gjeneralët e tjerë kanë udhëhequr ato kolona t ë pafund të ushtarëve në disfatë dhe shkatërrim. Por ai, ai ka ardhur t’i rinxjerrë nga harresa dhe vdekja ata që kanë mbetur”.
Zemërgur, kryelartë dhe i pavëmendshëm ndaj shqiptarëve përreth tij, gjenerali beson se misioni i tij është vetëm paqësor, por takimet e papritura të tij provojnë dhunën e mbledhur nga e kaluara, të varrosur. Çdo fjalë, çdo fakt, çdo kockë e shpërbërë merr një kuptim të dytë, dhe pastaj një të tretë: Një ushtri e tërë është shndërruar në “disa tonë fosfor dhe kalcium”, grafitet e ashpra janë përkujtues të parullave fashiste. Secila medalje e luftës në kraharorin e një shqiptari reflekton fytyrën e një ushtari të vrarë që duhet zbuluar. Gjenerali mendjemadh i deritanishëm kthehet në një oficer të vdekjes, që mobilizon një ushtri fantazmash.
Ndjenjat e gjeneralit ndryshojne shpejt dhe vazhdimisht. Gjenerali ne fillim te udhetimit te tij paraqitet i mbushur me entuziazëm për “misionin” e tij historik.Ne te njejten kohe del se gjenerali ka pritur te takoje njerez te eger dhe barbare por ndodh e kunderta sa me shume njeh nga afer popullin shqiptar aq me shume ai ka dashamiresi dhe vete kritike.Personazhet ne roman nisin te shtohen dhe kjo shton dramen e gjeneralit duke nisur sin je mision monoton, duke ndryshuar me vone me gjetjen e ditarit gje e cila le gjurme tek gjenerali dhe duke vazhduar tek dasma qe e perball gjeneralin me te verteten e hidhur.
Skenë mjaft melodramatike eshte kur gjenerali që kryesonte misionin i gjen eshtrat e kolonelit në ballafaqimin me një plakë shqiptare (Nica), e cila e pati vrarë kolonelin me sëpatë, pasi ai i pati përdhunuar vajzën e saj 14-vjeçare, e cila pas kësaj fatkeqësie i dha fund jetës, ndërsa plaka Nicë e varrosi kolonelin tek pragu i portës së vet. Kur në fshatin e saj erdhi gjenerali italian që mblidhte eshtrat, Nica i nxori eshtrat e kolonelit të mbledhura në një thes dhe ia hodhi gjeneralit para këmbëve, në mes të një dasme shqiptare ku ai pati shkuar, i paftuar. Ketu na shfaqet dhe tragjizimi qe merr romani dhe dramaciteti qe perjeton gjenerali ne vetvete duke bere qe gjenerali te ndjeje peshen e mekatit , duke e barazuar veten me kolonelin Z ,duke u zhytur ne depresion.
Dhe ky roman ne paraqitet i tille me ndryshime te thella psikologjike jo vetem kaq.Eshte nje udhetim neper nje vend te frikshem, te huaj dhe misterioz dhe udhetaret mesojne se nuk mund ti kapercejne kufijte e vdekjes.Nje udhetim neper boten e te vdekurve:sa me teper zgjat kjo sipermarrje e cmendur aq me e pakuptimte nis ti duket e gjitha kjo gjeneralit .Hap pas hapi te vdekurit e shkulin nga pozitat e njeriut sundimtar sic paraqitej ne fillim dhe e cojne deri aty sa ai pranon plaget qe hap lufta jane te pasherueshme.

Do qe te marresh mendimin qe kane shoket per ty?
Do qe te te shkruash mendimin qe ke per shoket?
Regjistrohu tani dhe tregohu i ndershem!

tbh.me

Vepra te ngjashme

Identiteti im Autori: Lina koka · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Identitet Identiteti i nje njeriu eshte shume i rendesishem per cdo njeri identiteti mendoj nuk eshte vetem emer mbiemer eshte me e thelle se kaq .Eshte karakteri temperamenti dhe personaliteti te cilin mendoj qe po e humbim cdo dite.A e keni vene re qe ne nuk jeto...	acari i dimrit Autori: leona agen · Lloji: Ese argumentuese · Tema: flitet per dimrin Ishte mengjes.Dola ne dritare dhe pash qe po biente bore. Nuk u besova syve te mi.Hapa dritaren,nxora doren jasht dhe ndjeva qe po me binin floket e debores ne dore .Dola jashte ,ishte nje acar . Mbi deget e pemeve zogjte po ciceronin,nuk kishin ushqim . ...
Misticizmi ne zhanrin historik Autori: Kris Hasa · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Mungesa e misticizmit tek zhanri historik ne letersi Misteri, ai element qe i jep jete letersise ne parim, eshte gjithashtu pothuajse inekzistent ne disa rryma te ketij arti. Shkrimet e tipit romance, fantazi, triller e horror e kane mistiken baze te tyren. Sidoqofte nje rryme e ka kete tipar krejtesisht te...	Ismail Kadare, gjeniu i letërsisë shqi... Autori: Maggie S. · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Ismail Kadare Ismail Kadare, tanimë një emër i njohur në të gjithë botën, është një nga figurat më të shquara të letërsisë shqipe që ende vazhdon të shkruajë dhe të mahnisë botën me veprat e veta. Edhe pas kaq vitesh si shkrimtar, dhuntia e tij nuk...
Shoqeria Autori: Ina · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Soqeria Kjo esht bota me e Cuditshme me nje milion befasira me qindra kilometra deshira ku kafshaten e bukes e ndaj me ty e kam kerkuar kahmos celsin ta cel kte bot.Jam shendrruar ne trendafil e rritur ne ate kopsht magjik, jam shendrruar ne zog e fluturuar ne a...	vjeshta ne qytetin tim Autori: viola huruglica · Lloji: Ese argumentuese · Tema: vjeshta ne qytetin tim vjeshta ne qytetin tim Ah, sa e prisja kete dite.Dita me shi,ere.Ajo ere ndoshta na ftohe,na semure por jo,ajo ere na jep ajer te paster dhe shendet.Vjeshta filllon ME 22SHTATOR dhe ne femijet mezi e presim ate...
28 Nentori Autori: Leonita · Lloji: Ese argumentuese · Tema: 28 Nentori Kjo dite e bekuar dhe e shenuar per te gjith ne Shqiptaret.Kjo dite eshte dhe mbetet simbol i bashkimit dhe formimit te nje shteti Shqiptar edhe pse te coptuar por prap se prap nje shtet i krijuar ku do te mund te jetojne shqiptaret te lire por jo te bash...	Kritika Autori: Niko Vincani · Lloji: Ese argumentuese · Tema: A eshte kritika ne vetvete nje veper letrare? C'eshte kritika? Kritika eshte nje gjykim,nje gjykim i vleres se librave,qe ne shume pikepamje mbeten mjaft afer me perkufizimet e sotme per kete problem,ku qenesisht kritika merret si vleresim.Ajo ka si qellim,qe sa me thellesisht t'a zbuloje kuptimin dh...
NJE BOTE E DENJE PRE NJE FEMIJE Autori: ANXHELA MAHO · Lloji: Ese argumentuese · Tema: problemet e femijeve ne bote Prinderit,familja,mjedisi si dje dhe sot e ne te gjithe kohet kane ndryshuar.Ata u japin femijeve dashuri ,kujdes ,mbrojtje.Ne familje femija ritet dhe meson shume norma e vlera .Por a mjaftojne keto?Nje femije e zbulon boten me syte e atyre qe e duan dhe...	Sikur te mos rritem Autori: Rita · Lloji: Ese argumentuese · Tema: jeta Mos u nxito per tu rritur sepse ke kohen e duhur,do ta kujtosh kohen me nostalgji,do ta pyesesh veten me mijëra herë se si kalon kjo kohë,do ta kujtosh diten e parë te shkollës,do t’i kujtosh te gjitha emocionet e bukura që ke kaluar. koha kalon ...
PERRALLAT JANE PASQYRA E JETES Autori: ROSELA BAJRAKTARI · Lloji: Ese argumentuese · Tema: LUMTURIA PERRALLAT JANE RREFIME TE VJETRA NGA POPULLI, TE CILAT SHPJEGOJNE NE MENYRE SIMBOLIKE FORMEN E LUMTURISE SE VERTETE.NE PERMBLEDHJEN E PERRALES NDERTHUREN ELEMENTE REALE ME ATO FANTASTIKE.NEPERMJET PERRALLAVE NJEREZIT SHPREHIN DESHIRAT E TYRE TE CILAT NUK ...	Ese:Atdheu Autori: Rijona Beka · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Atdheu Ese:Atdheu Fjala me e mire per mua eshte fjala:atdhe. une jam krenare qe kam atdhe Kosoven. Une nuk di dhe aq shume fjale ta zavendezoje fjalen atdhe vetem me nje fjal ajo fjale eshte fjala jet. Une e dua dhe do ta dua atdheuatdheun tim Kosoven
babi im Autori: salinda · Lloji: Ese argumentuese · Tema: BABAI IM babi im esht nje engjell babaiim esht me i miri ne bot babai esht e gjith jeta ime ...	"GABIMET" pjese e Jetes ! Autori: Jonada Kurti · Lloji: Ese argumentuese · Tema: "Gabimet" pjese e Jetes ! Adoleshentet mendojne dhe veprojne ne menyre racionale.Jane teper te rrembyeshem ndonjehere bejne veprime te pakontrolluara qe i shkaktojne deme te medha.Adoleshenca eshte ajo moshe qe sduhet shfytezuar kot.Dikush atje tej,dukej si nje njeri i papune,me n...

Komentet e fundit!

Emri: fitore berisha
Email: fitore_berisha@live.com
Komenti: wow eshte e mahnitshme sesi nje vajz ne kl 7 ka aftesi te bej vepra kaq te bukra

Emri: keisi kryeziu
Email: keisi.k@hotmail.com
Komenti: shumm e bkrr me plq

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =

Your travel guide to exploring Albania - TourAlbania.org

Kaloni ne versionin Desktop