YourLiterary.com | Shqip | Mobile version | Vepra | Gjenerali i ushtrise se vdekur

Home Posto vepren tende

Abonohu Projekte

Ese Tekste Poezi Hartime Pershkrime Fabula Tregime Te tjera

Data e postimit: 2014-02-19 19:27:37
Lexime: 10622

Gjenerali i ushtrise se vdekur

Like 1

Dislike 0

Autori: xhesika mersinllari
Lloji: Ese argumentuese
Tema: Analiza letrare
Shkolla: demokracia
Klasa: VII
Qyteti: Durres
E-mail: Email eshte i fshehur!

ANALIZE LETRARE: Gjenerali i ushtrise se vdekur koment dhe analize (I.Kadare)

Ne roman takojme njerez te nje populli te vogel,por krenar per luften qe ka bere, te cilet dinin te respektonin traditat,te respektonin mikun, te respektonin te vdekurit, qofshin dhe armiq. Ne roman takojme nje gjeneral te huaj, i cili kishte ardhur te marre eshtrat e ushtarve te vrare te vendit te tij,dhe nje prift qe e shoqeronte gjeneralin, duke bere ritet e fundit fetare te atyre qe nuk jetonin me.
Një gjeneral dhe një prift kanë ardhur në Shqipëri rreth njëzet vite pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore në një kërkim arkeologjik. Misioni i tyre është të zhvarrosin trupat e ushtarëve të vendit të tyre, por ajo çka ata zbulojnë janë kujtimet, gjysmë të ndrydhura, të tmerreve të veçanta shqiptare të asaj lufte. Gjenerali dhe prifti rugëtojnë nëpër Shqipëri, në udhëtimin e tyre të shënuar jo vetëm nga eshtrat por gjithashtu edhe nga copëzat dhe mbeturinat e historisë: me gunga, të lodhur dhe të pastrehë. Gjenerali e sheh vetveten si një ushtarak, që lehtëson therjen e vdekjes duke hequr të vdekurit nga shtëpitë e tyre të përkohshme: “Gjeneralët e tjerë kanë udhëhequr ato kolona t ë pafund të ushtarëve në disfatë dhe shkatërrim. Por ai, ai ka ardhur t’i rinxjerrë nga harresa dhe vdekja ata që kanë mbetur”.
Zemërgur, kryelartë dhe i pavëmendshëm ndaj shqiptarëve përreth tij, gjenerali beson se misioni i tij është vetëm paqësor, por takimet e papritura të tij provojnë dhunën e mbledhur nga e kaluara, të varrosur. Çdo fjalë, çdo fakt, çdo kockë e shpërbërë merr një kuptim të dytë, dhe pastaj një të tretë: Një ushtri e tërë është shndërruar në “disa tonë fosfor dhe kalcium”, grafitet e ashpra janë përkujtues të parullave fashiste. Secila medalje e luftës në kraharorin e një shqiptari reflekton fytyrën e një ushtari të vrarë që duhet zbuluar. Gjenerali mendjemadh i deritanishëm kthehet në një oficer të vdekjes, që mobilizon një ushtri fantazmash.
Ndjenjat e gjeneralit ndryshojne shpejt dhe vazhdimisht. Gjenerali ne fillim te udhetimit te tij paraqitet i mbushur me entuziazëm për “misionin” e tij historik.Ne te njejten kohe del se gjenerali ka pritur te takoje njerez te eger dhe barbare por ndodh e kunderta sa me shume njeh nga afer popullin shqiptar aq me shume ai ka dashamiresi dhe vete kritike.Personazhet ne roman nisin te shtohen dhe kjo shton dramen e gjeneralit duke nisur sin je mision monoton, duke ndryshuar me vone me gjetjen e ditarit gje e cila le gjurme tek gjenerali dhe duke vazhduar tek dasma qe e perball gjeneralin me te verteten e hidhur.
Skenë mjaft melodramatike eshte kur gjenerali që kryesonte misionin i gjen eshtrat e kolonelit në ballafaqimin me një plakë shqiptare (Nica), e cila e pati vrarë kolonelin me sëpatë, pasi ai i pati përdhunuar vajzën e saj 14-vjeçare, e cila pas kësaj fatkeqësie i dha fund jetës, ndërsa plaka Nicë e varrosi kolonelin tek pragu i portës së vet. Kur në fshatin e saj erdhi gjenerali italian që mblidhte eshtrat, Nica i nxori eshtrat e kolonelit të mbledhura në një thes dhe ia hodhi gjeneralit para këmbëve, në mes të një dasme shqiptare ku ai pati shkuar, i paftuar. Ketu na shfaqet dhe tragjizimi qe merr romani dhe dramaciteti qe perjeton gjenerali ne vetvete duke bere qe gjenerali te ndjeje peshen e mekatit , duke e barazuar veten me kolonelin Z ,duke u zhytur ne depresion.
Dhe ky roman ne paraqitet i tille me ndryshime te thella psikologjike jo vetem kaq.Eshte nje udhetim neper nje vend te frikshem, te huaj dhe misterioz dhe udhetaret mesojne se nuk mund ti kapercejne kufijte e vdekjes.Nje udhetim neper boten e te vdekurve:sa me teper zgjat kjo sipermarrje e cmendur aq me e pakuptimte nis ti duket e gjitha kjo gjeneralit .Hap pas hapi te vdekurit e shkulin nga pozitat e njeriut sundimtar sic paraqitej ne fillim dhe e cojne deri aty sa ai pranon plaget qe hap lufta jane te pasherueshme. Gjenerali i ushtrise se vdekur koment dhe analize (I.Kadare)
Roman nga Ismail Kadare.
Ne roman takojme njerez te nje populli te vogel,por krenar per luften qe ka bere, te cilet dinin te respektonin traditat,te respektonin mikun, te respektonin te vdekurit, qofshin dhe armiq. Ne roman takojme nje gjeneral te huaj, i cili kishte ardhur te marre eshtrat e ushtarve te vrare te vendit te tij,dhe nje prift qe e shoqeronte gjeneralin, duke bere ritet e fundit fetare te atyre qe nuk jetonin me.
Një gjeneral dhe një prift kanë ardhur në Shqipëri rreth njëzet vite pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore në një kërkim arkeologjik. Misioni i tyre është të zhvarrosin trupat e ushtarëve të vendit të tyre, por ajo çka ata zbulojnë janë kujtimet, gjysmë të ndrydhura, të tmerreve të veçanta shqiptare të asaj lufte. Gjenerali dhe prifti rugëtojnë nëpër Shqipëri, në udhëtimin e tyre të shënuar jo vetëm nga eshtrat por gjithashtu edhe nga copëzat dhe mbeturinat e historisë: me gunga, të lodhur dhe të pastrehë. Gjenerali e sheh vetveten si një ushtarak, që lehtëson therjen e vdekjes duke hequr të vdekurit nga shtëpitë e tyre të përkohshme: “Gjeneralët e tjerë kanë udhëhequr ato kolona t ë pafund të ushtarëve në disfatë dhe shkatërrim. Por ai, ai ka ardhur t’i rinxjerrë nga harresa dhe vdekja ata që kanë mbetur”.
Zemërgur, kryelartë dhe i pavëmendshëm ndaj shqiptarëve përreth tij, gjenerali beson se misioni i tij është vetëm paqësor, por takimet e papritura të tij provojnë dhunën e mbledhur nga e kaluara, të varrosur. Çdo fjalë, çdo fakt, çdo kockë e shpërbërë merr një kuptim të dytë, dhe pastaj një të tretë: Një ushtri e tërë është shndërruar në “disa tonë fosfor dhe kalcium”, grafitet e ashpra janë përkujtues të parullave fashiste. Secila medalje e luftës në kraharorin e një shqiptari reflekton fytyrën e një ushtari të vrarë që duhet zbuluar. Gjenerali mendjemadh i deritanishëm kthehet në një oficer të vdekjes, që mobilizon një ushtri fantazmash.
Ndjenjat e gjeneralit ndryshojne shpejt dhe vazhdimisht. Gjenerali ne fillim te udhetimit te tij paraqitet i mbushur me entuziazëm për “misionin” e tij historik.Ne te njejten kohe del se gjenerali ka pritur te takoje njerez te eger dhe barbare por ndodh e kunderta sa me shume njeh nga afer popullin shqiptar aq me shume ai ka dashamiresi dhe vete kritike.Personazhet ne roman nisin te shtohen dhe kjo shton dramen e gjeneralit duke nisur sin je mision monoton, duke ndryshuar me vone me gjetjen e ditarit gje e cila le gjurme tek gjenerali dhe duke vazhduar tek dasma qe e perball gjeneralin me te verteten e hidhur.
Skenë mjaft melodramatike eshte kur gjenerali që kryesonte misionin i gjen eshtrat e kolonelit në ballafaqimin me një plakë shqiptare (Nica), e cila e pati vrarë kolonelin me sëpatë, pasi ai i pati përdhunuar vajzën e saj 14-vjeçare, e cila pas kësaj fatkeqësie i dha fund jetës, ndërsa plaka Nicë e varrosi kolonelin tek pragu i portës së vet. Kur në fshatin e saj erdhi gjenerali italian që mblidhte eshtrat, Nica i nxori eshtrat e kolonelit të mbledhura në një thes dhe ia hodhi gjeneralit para këmbëve, në mes të një dasme shqiptare ku ai pati shkuar, i paftuar. Ketu na shfaqet dhe tragjizimi qe merr romani dhe dramaciteti qe perjeton gjenerali ne vetvete duke bere qe gjenerali te ndjeje peshen e mekatit , duke e barazuar veten me kolonelin Z ,duke u zhytur ne depresion.
Dhe ky roman ne paraqitet i tille me ndryshime te thella psikologjike jo vetem kaq.Eshte nje udhetim neper nje vend te frikshem, te huaj dhe misterioz dhe udhetaret mesojne se nuk mund ti kapercejne kufijte e vdekjes.Nje udhetim neper boten e te vdekurve:sa me teper zgjat kjo sipermarrje e cmendur aq me e pakuptimte nis ti duket e gjitha kjo gjeneralit .Hap pas hapi te vdekurit e shkulin nga pozitat e njeriut sundimtar sic paraqitej ne fillim dhe e cojne deri aty sa ai pranon plaget qe hap lufta jane te pasherueshme.

Do qe te marresh mendimin qe kane shoket per ty?
Do qe te te shkruash mendimin qe ke per shoket?
Regjistrohu tani dhe tregohu i ndershem!

tbh.me

Vepra te ngjashme

7 marsi Autori: VALERJANA TAFOSHI · Lloji: Ese argumentuese · Tema: dita e mesuesit Te nderuar e te respektuar,mesuesit tone gezuar 7 marsin diten tuaj.Ne kete dite ne ju nderojme juve per punen dhe kontributin tuaj te madh qe keni dhene,jepni e do te jepni, per mesimin e gjuhes sone te paster shqipe te asaj gjuhe qe na lane amanet te pa...	Diskriminimi Autori: Melisa Preçi · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Ti pranosh ndryshimet mes njerëzve është një vlerë që duhet cmuae Sot do të flas për një fenomen të cilit ia kemi hapur dyert dhe e kemi lejuar të jetojë me ne .Mbase të ndikuar nga historia ,koha ,rrethanat ,psikologjia njerëzore .Shumë qeshin me këtë fenomen ,zbaviten me të. Ama mos kujtoni se është një...
Kur fati është në dorën tonë Autori: Elona Vrenezi · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Kur fati është në dorën tonë Nëse shpesh ankohemi duke thënë se jemi të pafat gabohemi. Fati nuk është një rastësi që duhet të na ndodhë. Psikologët e kanë përcaktuar si skenarin që mund ta programojmë vetë, përmes veprimeve dhe përgjegjësive që duhen marrë në ...	Ekzistencializmi është humanizëm! Autori: xhesika mersinllari · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Ekzistencializmi është humanizëm! ESE: Ekzistencializmi është humanizëm! Të jesh ekzistent nuk do të thotë të jetosh, por të jesh hija e atyre që të rrethojnë, të biesh në sy dhe të kesh vëmendjen e personave të cilët çdo kush do të donte t’i kishte pranë. Gëzimi m...
mjedisi ku ne jetojme Autori: Barbie projects · Lloji: Ese argumentuese · Tema: mjedisi ku ne jetojme Mjedisi eshte ambjenti ku ne jetojme, thithim ajrin e perditshem ushqehemi dhe argetohemi.Te gjitha keto ose shumica e tyre jane dhurate e natyresn.Ne i pranojme me kenaqesi, duke pohuar se natyra apo zoti e ka per detyre te na i fale, dhe ne nuk ke...	Vlera e jetes njerezore Autori: Armando Gega · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Jeta Jeta njerëzore është me të vërtetë një dhuratë shumë e çmuar. Çdo moment i jetës njerëzore na sjell një mundësi. Një mundësi për të vepruar për të zhvilluar dhe shprehur virtytet tona. Çdo moment hap rrugën që ne të marrim bekime....
Dilema e se ardhmes Autori: Ildi Alla · Lloji: Ese argumentuese · Tema: te rrime apo te ikim Nje popull i ditur di si ta zhvilloje vendin e tij. Ai mund te punoje edhe jashte vendit te tij si nje blete punetore ,por nektarin e dergon ne atdheun e tij .Kjo perben progres per shoqerine. Dilema që qëndron sot mes të rinjve: të rrimë apo të i...	gjuhet e huaja Autori: sui · Lloji: Ese argumentuese · Tema: gjuhet e huaja te domosdoshme une mendoj se mesimi i gjuheve te huaja pervec se pasuron njohurite e njeriut eshte edhe mundesi praktike per komunikimin jashte vendit.ne na duhen gjuhet e huaja sepse jetojme ne nje bote ku gjuhet e huaja jane prioritet dhe uk mund te kuptohesh me njere...
Vendlindja ime Autori: Olgert Doci · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Vendlindja ime Vendlindja ime” për të gjithë shqiptarët kudo në botë Vendlindja! Gjëja më e shtrenjtë! Vendi ku u lindëm e u rritëm, ku morëm mësimet e fëmijërisë, ku jetuam gëzimet dhe hidhërimet tona. Aty u formuam, hodhëm hapat e parë dhe nis�...	nena Autori: lumta bajrami · Lloji: Ese argumentuese · Tema: nena NENA Ti ishe njeriu i par qe me perqafove ne fakt ende pa me perqafuar me mbajte 9 muaj ne barkun tend si munt qe tete harroj kaq shpejt nen ti je njeriu i vetem ne ket jet qe e ben njeriun e lumtur . ti gjitha fshetesit qe i mban brenda ne zemren tende...
inteligjenca artificiale Autori: nertila binishi · Lloji: Ese argumentuese · Tema: inteligjenca artificiale inteligjenca artificiale eshte inteligjenca robotike dhe qe mendohet nga disa shkencetare se do te jete ajo qe do ti jape fund njerezimit	Po të isha arkitekt Autori: Erblin Jahiri · Lloji: Ese argumentuese · Tema: arkitekt Unë po te isha arkitekt së pari do ti kisha ndërtuar disa shtëpi për të varfërit do ti kisha projektuar disa spitale për mirëqenien e shëndetit të njeriut,disa banesa personale per të moshuarit,do ti kisha ndërtuar shkolla për mësimin e fë...
Une dhe gabimet e mia Autori: Pau · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Gabimet Gabimet e mia, nje teme e cila te ben te flasesh pa kufij dhe me kedo.Sepse cdokush ka gsbimet e veta, te cilat i ka bere dhe vazhdon ti beje. Keto gabime fillojne qe femije, me sendet e thyera te shtepise ose rremujerat e vogla dhe me pas tek ato thelbe...	ndotja e natyres dhe mbrojtja e saj Autori: INA DENA · Lloji: Ese argumentuese · Tema: natyra Natyra eshte gjithcka ne kemi ajo eshte e brishte dhe demtohet lehte.Nje menyre e mbrojtjes se natyres dhe mjedisit nga ndotja eshte ndergjegjesimi i popullsise.Avancimi i shkaterrimit te natyres dhe atmosferes se tokes,ndotja emjedisit tokesor,ajror,deta...

Komentet e fundit!

Emri: fitore berisha
Email: fitore_berisha@live.com
Komenti: wow eshte e mahnitshme sesi nje vajz ne kl 7 ka aftesi te bej vepra kaq te bukra

Emri: keisi kryeziu
Email: keisi.k@hotmail.com
Komenti: shumm e bkrr me plq

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =

Your travel guide to exploring Albania - TourAlbania.org

Kaloni ne versionin Desktop