Data e postimit: 2014-02-19 19:27:37
Lexime: 10456
Gjenerali i ushtrise se vdekur
Autori: xhesika mersinllari
Lloji: Ese argumentuese
Tema: Analiza letrare
Shkolla: demokracia
Klasa: VII
Qyteti: Durres
E-mail: Email eshte i fshehur!


ANALIZE LETRARE: Gjenerali i ushtrise se vdekur koment dhe analize (I.Kadare)





Ne roman takojme njerez te nje populli te vogel,por krenar per luften qe ka bere, te cilet dinin te respektonin traditat,te respektonin mikun, te respektonin te vdekurit, qofshin dhe armiq. Ne roman takojme nje gjeneral te huaj, i cili kishte ardhur te marre eshtrat e ushtarve te vrare te vendit te tij,dhe nje prift qe e shoqeronte gjeneralin, duke bere ritet e fundit fetare te atyre qe nuk jetonin me.
Një gjeneral dhe një prift kanë ardhur në Shqipëri rreth njëzet vite pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore në një kërkim arkeologjik. Misioni i tyre është të zhvarrosin trupat e ushtarëve të vendit të tyre, por ajo çka ata zbulojnë janë kujtimet, gjysmë të ndrydhura, të tmerreve të veçanta shqiptare të asaj lufte. Gjenerali dhe prifti rugëtojnë nëpër Shqipëri, në udhëtimin e tyre të shënuar jo vetëm nga eshtrat por gjithashtu edhe nga copëzat dhe mbeturinat e historisë: me gunga, të lodhur dhe të pastrehë. Gjenerali e sheh vetveten si një ushtarak, që lehtëson therjen e vdekjes duke hequr të vdekurit nga shtëpitë e tyre të përkohshme: “Gjeneralët e tjerë kanë udhëhequr ato kolona t ë pafund të ushtarëve në disfatë dhe shkatërrim. Por ai, ai ka ardhur t’i rinxjerrë nga harresa dhe vdekja ata që kanë mbetur”.
Zemërgur, kryelartë dhe i pavëmendshëm ndaj shqiptarëve përreth tij, gjenerali beson se misioni i tij është vetëm paqësor, por takimet e papritura të tij provojnë dhunën e mbledhur nga e kaluara, të varrosur. Çdo fjalë, çdo fakt, çdo kockë e shpërbërë merr një kuptim të dytë, dhe pastaj një të tretë: Një ushtri e tërë është shndërruar në “disa tonë fosfor dhe kalcium”, grafitet e ashpra janë përkujtues të parullave fashiste. Secila medalje e luftës në kraharorin e një shqiptari reflekton fytyrën e një ushtari të vrarë që duhet zbuluar. Gjenerali mendjemadh i deritanishëm kthehet në një oficer të vdekjes, që mobilizon një ushtri fantazmash.
Ndjenjat e gjeneralit ndryshojne shpejt dhe vazhdimisht. Gjenerali ne fillim te udhetimit te tij paraqitet i mbushur me entuziazëm për “misionin” e tij historik.Ne te njejten kohe del se gjenerali ka pritur te takoje njerez te eger dhe barbare por ndodh e kunderta sa me shume njeh nga afer popullin shqiptar aq me shume ai ka dashamiresi dhe vete kritike.Personazhet ne roman nisin te shtohen dhe kjo shton dramen e gjeneralit duke nisur sin je mision monoton, duke ndryshuar me vone me gjetjen e ditarit gje e cila le gjurme tek gjenerali dhe duke vazhduar tek dasma qe e perball gjeneralin me te verteten e hidhur.
Skenë mjaft melodramatike eshte kur gjenerali që kryesonte misionin i gjen eshtrat e kolonelit në ballafaqimin me një plakë shqiptare (Nica), e cila e pati vrarë kolonelin me sëpatë, pasi ai i pati përdhunuar vajzën e saj 14-vjeçare, e cila pas kësaj fatkeqësie i dha fund jetës, ndërsa plaka Nicë e varrosi kolonelin tek pragu i portës së vet. Kur në fshatin e saj erdhi gjenerali italian që mblidhte eshtrat, Nica i nxori eshtrat e kolonelit të mbledhura në një thes dhe ia hodhi gjeneralit para këmbëve, në mes të një dasme shqiptare ku ai pati shkuar, i paftuar. Ketu na shfaqet dhe tragjizimi qe merr romani dhe dramaciteti qe perjeton gjenerali ne vetvete duke bere qe gjenerali te ndjeje peshen e mekatit , duke e barazuar veten me kolonelin Z ,duke u zhytur ne depresion.
Dhe ky roman ne paraqitet i tille me ndryshime te thella psikologjike jo vetem kaq.Eshte nje udhetim neper nje vend te frikshem, te huaj dhe misterioz dhe udhetaret mesojne se nuk mund ti kapercejne kufijte e vdekjes.Nje udhetim neper boten e te vdekurve:sa me teper zgjat kjo sipermarrje e cmendur aq me e pakuptimte nis ti duket e gjitha kjo gjeneralit .Hap pas hapi te vdekurit e shkulin nga pozitat e njeriut sundimtar sic paraqitej ne fillim dhe e cojne deri aty sa ai pranon plaget qe hap lufta jane te pasherueshme. Gjenerali i ushtrise se vdekur koment dhe analize (I.Kadare)
Roman nga Ismail Kadare.
Ne roman takojme njerez te nje populli te vogel,por krenar per luften qe ka bere, te cilet dinin te respektonin traditat,te respektonin mikun, te respektonin te vdekurit, qofshin dhe armiq. Ne roman takojme nje gjeneral te huaj, i cili kishte ardhur te marre eshtrat e ushtarve te vrare te vendit te tij,dhe nje prift qe e shoqeronte gjeneralin, duke bere ritet e fundit fetare te atyre qe nuk jetonin me.
Një gjeneral dhe një prift kanë ardhur në Shqipëri rreth njëzet vite pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore në një kërkim arkeologjik. Misioni i tyre është të zhvarrosin trupat e ushtarëve të vendit të tyre, por ajo çka ata zbulojnë janë kujtimet, gjysmë të ndrydhura, të tmerreve të veçanta shqiptare të asaj lufte. Gjenerali dhe prifti rugëtojnë nëpër Shqipëri, në udhëtimin e tyre të shënuar jo vetëm nga eshtrat por gjithashtu edhe nga copëzat dhe mbeturinat e historisë: me gunga, të lodhur dhe të pastrehë. Gjenerali e sheh vetveten si një ushtarak, që lehtëson therjen e vdekjes duke hequr të vdekurit nga shtëpitë e tyre të përkohshme: “Gjeneralët e tjerë kanë udhëhequr ato kolona t ë pafund të ushtarëve në disfatë dhe shkatërrim. Por ai, ai ka ardhur t’i rinxjerrë nga harresa dhe vdekja ata që kanë mbetur”.
Zemërgur, kryelartë dhe i pavëmendshëm ndaj shqiptarëve përreth tij, gjenerali beson se misioni i tij është vetëm paqësor, por takimet e papritura të tij provojnë dhunën e mbledhur nga e kaluara, të varrosur. Çdo fjalë, çdo fakt, çdo kockë e shpërbërë merr një kuptim të dytë, dhe pastaj një të tretë: Një ushtri e tërë është shndërruar në “disa tonë fosfor dhe kalcium”, grafitet e ashpra janë përkujtues të parullave fashiste. Secila medalje e luftës në kraharorin e një shqiptari reflekton fytyrën e një ushtari të vrarë që duhet zbuluar. Gjenerali mendjemadh i deritanishëm kthehet në një oficer të vdekjes, që mobilizon një ushtri fantazmash.
Ndjenjat e gjeneralit ndryshojne shpejt dhe vazhdimisht. Gjenerali ne fillim te udhetimit te tij paraqitet i mbushur me entuziazëm për “misionin” e tij historik.Ne te njejten kohe del se gjenerali ka pritur te takoje njerez te eger dhe barbare por ndodh e kunderta sa me shume njeh nga afer popullin shqiptar aq me shume ai ka dashamiresi dhe vete kritike.Personazhet ne roman nisin te shtohen dhe kjo shton dramen e gjeneralit duke nisur sin je mision monoton, duke ndryshuar me vone me gjetjen e ditarit gje e cila le gjurme tek gjenerali dhe duke vazhduar tek dasma qe e perball gjeneralin me te verteten e hidhur.
Skenë mjaft melodramatike eshte kur gjenerali që kryesonte misionin i gjen eshtrat e kolonelit në ballafaqimin me një plakë shqiptare (Nica), e cila e pati vrarë kolonelin me sëpatë, pasi ai i pati përdhunuar vajzën e saj 14-vjeçare, e cila pas kësaj fatkeqësie i dha fund jetës, ndërsa plaka Nicë e varrosi kolonelin tek pragu i portës së vet. Kur në fshatin e saj erdhi gjenerali italian që mblidhte eshtrat, Nica i nxori eshtrat e kolonelit të mbledhura në një thes dhe ia hodhi gjeneralit para këmbëve, në mes të një dasme shqiptare ku ai pati shkuar, i paftuar. Ketu na shfaqet dhe tragjizimi qe merr romani dhe dramaciteti qe perjeton gjenerali ne vetvete duke bere qe gjenerali te ndjeje peshen e mekatit , duke e barazuar veten me kolonelin Z ,duke u zhytur ne depresion.
Dhe ky roman ne paraqitet i tille me ndryshime te thella psikologjike jo vetem kaq.Eshte nje udhetim neper nje vend te frikshem, te huaj dhe misterioz dhe udhetaret mesojne se nuk mund ti kapercejne kufijte e vdekjes.Nje udhetim neper boten e te vdekurve:sa me teper zgjat kjo sipermarrje e cmendur aq me e pakuptimte nis ti duket e gjitha kjo gjeneralit .Hap pas hapi te vdekurit e shkulin nga pozitat e njeriut sundimtar sic paraqitej ne fillim dhe e cojne deri aty sa ai pranon plaget qe hap lufta jane te pasherueshme.

Vepra te ngjashme
Autori: donita osmanollaj · Lloji: Ese argumentuese · Tema: liria fjala me e bukur e fjalorit tim
"Liria i ka rrenjet ne gjak" me shum dashuri e them fjalen liri.liria eshe gjeja me shtrenjt njerezore. kur e permend kete fjal shum gjera me bredhin ne mendime.me se miri e din shqiptaret se cfare do te thot kjo fjal.skenderbeu luftoi tere jeten e tij ...
Autori: MELISA BAJRAKTARI · Lloji: Ese argumentuese · Tema: BARAZIA
Ne bote te gjithe njerezit megjithese ndryshojne nga ngjyra e lekures,nga gjinia,nga pasuria,pozita ne shoqeri etj.ata te gjithe jane te barabarte.Te gjithe jane njerez te nje bote.Ne ditet e sotme grate zene poste te rendesishme ne jeten shoqerore dhe p...
Autori: anisa hasani · Lloji: Ese argumentuese · Tema: libri dhe interneti
Te udhetosh mes qindra faqesh, te fantazosh mes mijera mendimesh, te vazhdosh te shpresosh per nje te ardhme me te pasur me fjale magjike, me mendime per nje situate do te thote te jesh pjese e botes se librit. Hedh nje veshtrim mbi nje faqe dhe mendon se...
Autori: blerta aliraj · Lloji: Ese argumentuese · Tema: dija
Gjimnazi per cdo femije eshte nje hap me perpara per jeten dhe per dijen.E di qe mund te jete e veshtire pasi gjate kesaj kohe nuk do te jem me brenda qytetit tim,por dicka eshte e sigurt,gjimnazi do te me sherbej shume pasi do te marr njohuri te reja dhe...
Autori: Rita · Lloji: Ese argumentuese · Tema: FEMRA
E denuar sepse jam femer,e denuar qe nga barku i nenes,i dashur baba ti qe me martove pa deshiren time,ti qe edhe kur linda nuk qaje nga gezimi por qaje sepse nuk isha nje djale,ti qe mohove femirine time,ti qe kurr nuk me lejove te dilja me shoqet e tu b...
Autori: Orgita · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Mjedisi dhe ne.
Mjedisi përbën burimin themelorë për jetën në tokë.E megjithatë ,ai është rrezikuar dhe rrezikohet vazhdimisht nga veprimtaria njerëzore .Brezat e ardhshëm do të trashëgojnë gjithnjë e më pak nga mjedisi i sotëm ,pasi ai po shfrytëz...
Autori: Kris Hasa · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Koncept personal për botën e politikës
Njerëzimi që prej fillimit te kohërave ka krijuar ato që kanë sjelle fatkeqësite e tij më të mëdha. Janë bërë te flaktë pas asaj që kanë krijuar, pa menduar se si do te perfundonte. Jemi po aq te ndryshëm sa dhe te ngjashëm. E kemi sulmua...
Autori: erona bajrami · Lloji: Ese argumentuese · Tema: per femijerin
na ishte nje her ...por tani nuk eshte me . kush nuk eshte me - femijerija jon ka humbur , nuk e gjejm duke u rritur ,aq me shum e humbasim :P ather kam qen e vogel e pa fajsheme ,,,, por tash .. tash jam e rritur dhe i kuptoj gjerat qe dikush mi shpjegon...
Autori: Aleandro · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Shqiperi
Kalimi i kenaqesise ne Zemer "Njeriu si qenie materiale dhe shpirterore ka nevoje per kenaqesi shpirterore dhe ushqim trupor.Mirepo shume njerez gabojne kur kenaqesine kalojne tek materialja sepse dihet qe njeriu nuk kenaqet me buze duke ngrene dicka...
Autori: armela hoxhaj · Lloji: Ese argumentuese · Tema: 100 vjet pavarsi
28 - 29 nentori eshte dita kur shqiptaret festojne per pavarsine e atdheut tone atdheut te cilit kemi derdhur gjak per lirine tone dhe te shtetit tone . shqiptaret te gjithe festojne te gjithe jane te lire dhe jane ne shtet te pavarur .dita kur ismail ...
Autori: Krejg Tola · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Fatin e zgjedhim vete apo eshte i paracaktuar?
Fati eshte nje lloj prezence qe duket sikur fshihet pas cdo experience njerezore, percakton rrjedhen e jetes, sukses te perjetshem apo deshtim te pavdekshem. Duket i pandryshueshem, i pashmangshem, i padevijueshem, njelloj si i skalitur ne gur. Sikur nuk ...
Autori: erza · Lloji: Ese argumentuese · Tema: kosova ime
kosova ime vendin tim shum e dua,shum bashkatdhetar kan sakrifikuar, e per ty kan luftuar,me gjak te derdhur kontribuan,per kosoven e gjalleruar,sepse gjaku kot s eshte shkuar...........ahh kosov nëna jon shum legjendar te medhenj per ty luftuan te humb...
Autori: bleona duraj · Lloji: Ese argumentuese · Tema: ese argumentuese
kur fati te deshperon kur asgje nuk te shkon kur te jesh lodhur nga kjo jete kur te ket lodhur ky realitet as ateher mos u deshpero se ekziston dikush qe te do dikush qe kurr s te harron dikush qe gjithmon te kujton ai te krijoi jete ndaj tij neser ai do ...
Autori: lumta bajrami · Lloji: Ese argumentuese · Tema: Varferia
Hapma deren e dashura nënë E di qe gabova shum kur ika,e di qe eshte dashur qe te ndegjoj keshillat tua.Sikur nuk e di se sa shum jam duke vuajtur pa ty,gjdo nate duket te jete sa 1oo vjett varferia nuk ka skaj nndonje dit mbetem edhe pa ngrene fare...




Komentet e fundit!

Emri: fitore berisha
Email: fitore_berisha@live.com
Komenti: wow eshte e mahnitshme sesi nje vajz ne kl 7 ka aftesi te bej vepra kaq te bukra

Emri: keisi kryeziu
Email: keisi.k@hotmail.com
Komenti: shumm e bkrr me plq



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com