|
Data e postimit: 2013-10-18 15:42:53
Lexime: 12079 |
|
Libri shoki im me i ngusht
Ne jeten e perditshme ne kemi shume shoke por ai qe del mbi te gjithe eshte libri ose shoku me i ngushte i gjithkujt.Ashtu siq stomaku yne kerkon ushqim edhe truri yne eshte njesoj e kjo behet permes librit.
Duke e marr shembu...
|
Ne kete periudh festash githqka ndryshon jo vetm nga pamja por edhe zemrat e njerzve te cilat ishin te mbyllura.Keto festa nje gje i ben edhe me te bukur ngjyra e bardh e cila mbulon gjithqka.Keto festa jane Vitit i ri,por edhe Krishlindjet.por nuk eshte ...
|
|
gjyshja ime
ska gje qe se arnon,
ska pune qe se fillon,
ska dhembje qe se sheron,
ska femije qe se pajton,
ska teshe qe se pastron,
ajo zgjedh secilen nyje,
ne cdo lemsh gjen nga nje fije,
shume libra ajo i ka ne krye,
ne zemer e ka drejtesine,...
|
A e keni vene re, se shpesh e humbim sensin e kohes? Shpesh, harrojme se sa minuta ikin e treten pertej ne oqeanin e pafund te marramendjes. Harrojme se po harxhojme dite e dite te tera... qe njerezit luten te kthehen. Jeta eshte e bukur kur pret dicka, s...
|
|
E si si më duket nga njëher jeta, si ajo pema në kopështin tin që e shoh gjdo dit pran dritares së kuzhinës.Bart me vete stin e vite,ka kapërcyer vap e mat të lig,por prap pret pranveren që të lulëzoj e gjelberohet.Por valet e jetes nuk e dim ...
|
duke shkruajtur ketu po perpiqem ti ringjall shpirterisht martiret e kombit e atyre qe jetojn tu kujtoj se liria fitohet me gjak e ne paguam shtrejt per lirin tone
shqipetaret kan histori nder shekuj te cilen e krijuam e ndertuam e murosem me gjakun ...
|
|
Jo gjithmonë bëhemi ata që mendojmë .. Jo gjithmonë janë sfidat ato që na shtyjnë të bëhemi dikush . Qëllimi im është që një ditë të bëhem mjeke. Qëllimi im nuk është që të marrë emrin mjeke apo një post tjetër por ta meritoj kÃ...
|
Erdhi mengjesi i se henes . ne kete dite vjeshte te gjitha natyrat binin erë freskie jeta kudo shkelqente . Muzika buqiste ne cdo zemer dhe une u nisa dhe shkova ne shkoll ne oren e mesimit erdhi sherbetori dhe na ia dha lajmerimin dhe e gjithe klasa ...
|
|
vendlindja ime është vendi ku unë u linda e u rrita ,vendi ku mora
mesimet e femirisë, ku jetuam qdo qast me gëzime dhe hidherimet tona . Aty unë hodha hapin e parë dhe nisa rrugen e jetesës. vendlindja është kjo tokë e shenjët ,ku qdo pjesÃ...
|
Dimri u tregua tolerantdhe i tha pranvereste vinte. Ajo erdhi me hapa te shpejta.Natyra nisi te ngjallet.Dielli shtriqi rrezet e tij gjithandej.Bletet turren gjithandej ne kerkim te mjaltit. Dehesh nga aroma e luleve shumngjyreshe. Njerezit qeshin pa ndon...
|
|
Unë zura një ditë të ëmbël dhe të ngrohtë pranvere të nisesha në fshat tek gjyshja.
Kjo ish hera e parë qysh mbas shpërnguljes se saj katër vite më parë
në qytet. Kjo shtëpi ngrihej krenare.Porsa kalova gardhin e harruar bojë hiri jo s...
|
Po binte shi!
Ne nje mjergull ndjenjash te ndieva ty por nuk te pashe.
Papritur mendova- ska asgje pas atij tymi.
U ndieva i humbur ne mes te gjithckase...
Isha i lagur i bere qull por gje nuk shihja.
Shijova shijen e lekures time te lagur.
Nj...
|
|
Pasuria me e madhe jona eshte libri,nga ai ne perfitojme shume dituri.
E dua librin cdo dite e me shume. Ai hap dyer te rejane mendjen tone. Permes librit ne fitojme gjera shume te rendesishme qe na duken gjate gjithe jetes.Cdo gje ne jeten tone varet ng...
|
Pse jemi keshtu si jemi? Si ndodhin ato qe ndodhin? Kur filloi dhe kur do te mbaroje gjithcka?...
Ne kemi vite mbi kete planet, por kur e kemi pyetur veten per shkakun e atyre qe shfaqen cdo cast para syve tane? Provoni te pyesni veten: Kush jam une? Mun...
|
