Data e postimit: 2013-07-15 11:01:31 Lexime: 24685

E kam titulluar kete ese “E paharruar”, sepse ne te do te tregoj per nje person te tille. Ndoshta nuk e kam njohur shume, por edhe ato pak kohe qe e kam njohur kane vlejtur shume per mua. Çdokush ka nje person shume te dashur jashte familjes. Nuk e di pse po shprehem keshtu. Ajo ishte padyshim e familjes. Por largesia mes nesh beri qe une te mos e mendoj keshtu.
Nese deri tani ju kam mbajtur ne pritje per kete person, tashme kjo pritje do te mbaroje. Eshte gjyshja ime, Zana, te ciles, edhe kur ja permend emrin, me duket sikur ajo eshte ketu, prane meje, duke lexuar shkrimin tim. Ajo banonte se bashku me gjyshin ne nje fshat ketu ne Erseke. Me vjen keq qe u shperngul para lindjes time, sepse kushedi sa gjera do te kishim bere se bashku, sa gjera do t’i kishim treguar njeri-tjetrit ! Do ta njihnim njeri-tjetrin shume e shume me mire. Shpesh me prinderit e mi shkoj ne fshatin e gjyshes time. Nona Zana (siç i therrisja une) ishte gjyshja nga ana e mamit, keshtu ajo vinte shpesh per te pare shtepine e saj. Une zakonisht e mbyt mamin tim me pyetje per jeten e tyre ne fshat, ndoshta nga kurioziteti, e ndoshta nga deshira per te mesuar pak me shume per gjyshen time.
Nona Zana ishte nje grua e thjeshte dhe e respektuar kudo qe shkonte. Fytyra e saj ishte mjaft e mbushur dhe e rrumbullaket, qe me pas perfeksionohej nga floket e saj ngjyre gri. Megjithese e vjeter ishte e mbajtur dhe kurre nuk i rreshtnin duart per te bere pune dhe ishte sigurisht nje amvise shume e mire. Balli i saj ishte paksa i rrudhur, por kjo ja shtonte thjeshtesine qe arrinte kulmin. Duke buzeqeshur dhuronte nje kenaqesi te pamase. Ishte mjaft e rregullt, e paster dhe... lista nuk mbarron kurre… Por nje gje qe duhet permendur eshte dashuria e saj per kedo. Ishte gjyshja qe çdokush do ta deshironte…
Por… te gjitha ngjarjet (kryesisht te trishtueshme ose te papritura) fillojne me nje ‘por’. Me nje ‘por’ fillon dhe ngjarja ime. Nese e keni vene re i gjithe shkrimi eshte shkruar ne kohen e shkuar. Kjo do te thote vetem nje gje. Fatkeqesisht, nona ime vdiq rreth gjashte muaj me pare. Nuk kam deshire te flas shume per kete pasi sigurisht jam mjaft i merzitur per ate qe ndodhi. Ne te vertete as shoket e mi nuk e dine. Nje dite nje shoqja ime e bankes me pyeti : ”Pse mami jot eshte veshur me te zeza?’’ Une nuk i ktheva pergjigje. Gjithsesi ju mund ta lexoni kete ese edhe para klases ose ta vini ne kendin e shkrimeve, por une gjithsesi do te vazhdoj…
Gjithcka filloi rreth nje vit e gjysem me pare. Nones sime te dashur iu shfaq nje semundje ne vesh. I dhimbte mjaft dhe shpejt e çuan ne nje klinike private. Pas disa kohesh semundja u zhduk (ose keshtu menduam ne). Dimri kaloi pa problem, por veren tjeter semundja u shfaq perseri. Kesaj rradhe me e eger dhe e ashper si nje tornado e fuqishme qe donte te prishte tere qytetin. Ne, si familje e madhe, te gjithe u perkujdesem maksimalisht per te. Daja, tezet dhe kushurinjte vinim shpesh per ta vizituar. Muajt e fundit semundja u perkeqesua dhe nona ime e dashur u shtrua ne spital. Ne dhe i gjithe fisi ane e mbane i sillnim ushqime dhe madje rrinim me jave te tera me te ne spital.
Nje dite na erdhi nje telefonate ne oret e vona te mbremjes. Nona ishte shume keq. Dhimbja ishte perkeqesuar. Mami me babin bene gati valixhet. Do te niseshin neser ne mengjes. Doja dhe une te shkoja, por sigurisht qe ata nuk do te me merrnin edhe mua. Une rashe te flija i qete, sepse kjo situate kishte ndodhur edhe me pare dhe asnjehere nuk ishte ndonje gje per t’u shqetesuar. Sikur ta dija cdo te ndodhte naten… te nesermen nje zhurme me zhgjoi nga ora kater e mengjesit. Ishin prinderit e mi gati per tu nisur per rruge. Me mendimet me te keqija ne mendje shkova dhe i pyeta pse kaq shpejt ? Dhe do te doja shume te mos e kisha degjuar ate pergjigjje. Mendimi me i keq u kthye ne realitet. Besoj se as ju nuk doni ta degjoni çfare ndodhi.
Te nesermen isha ende i çoroditur. Akoma po mundohesha te perpunoja ne mendje ate qe kishte ndodhur. Isha mjaft i merzitur, por ama nuk qava. Ndoshta eshte thjesht karakteri im per te mos ju dorezuar trishtimit. Gjithsesi edhe kur shikoja mamit tim shume trishtuar, mendoja se duhet te behesha i forte.
Heren tjeter qe shkova ne Durres (tek shtepia e nones), kusherira ime e vogel shtate vjecare (mbesa e nona Zanes) me pyeti nese nona do te kthehej ndonjehere nga qielli. Me sa duket prinderit i kishin thene se nona kishte shkuar ne qiell, sepse c’mund t’i thoshin nje femije te vogel. Kusherira jetonte ne nje shtepi me nonen keshtu ajo do te ishte merzitur me shume se te gjithe ne. Do te doja shume t’i thosha me te vertete: ’’Po, nona do te vije vitin tjeter’’. Por i thashe te verteten. Ne fund te fundit keshtu i kishin thene dhe te afermit. Ajo thjesht me pyeti mua per ta aprovuar. Gjithsesi edhe pse nona nderroi jete, mendoj se ajo e ka arritur qellimin e saj ne jete. Ka rritur shume e shume femije dhe nese do te ishte ketu me ne ne keto momente, se shpejti do te ishte bere edhe stergjyshe!

Vepra te ngjashme

Nje person i dashur!!! Autori: Izabela Shelna · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mami im Nje person i dashur Ah,sa e veshtire eshte te flasesh per nje person qe e do dhe te do shume.Aq shume sa edhe sikur te gjitha oqeanet , detet, lemenjte te ishin boje per te shkruar s'do mjaftonin, edhe sikur cdo centimeter i tokes te ishte leter s'do dil...	Ti o njeri i mire qe lufton per dashurin... Autori: Danjela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vleresimi i vetes Si mund te shkaterohet njeriu kaq ngadale . . Qetesisht ashtu si format e henes cdo muaj cdo kohe nuk mbeten njelloj ? A thua te mos i ket mbetur gje tjeter per te ber ? A thua te jet kaq i heshtur dhe te pajtohet me fatin e henes .. gjithmone te njejtat ...
krenar si nje shqiptar Autori: kristofer kalaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: krenar SHPREHJEN KRENAR SI NJE SHQIPTAR E KANE PERDORUR FRANCEZET QE NE MESJETE,POR JEHONA E KESAJ KRENARIE KA QENE I PERHAPUR ME PARE.NE FILLIMET E SHEKULLIT TE KALUAR KY TIPAR ISHTE BERE AQ I NJOHUR,SA TE HUAJT FIGUREN DINJITOZE TE SHQIPTARIT E KANE PERSHKRUAR...	Qyteti i gabimeve te medha Autori: Iljas Pemaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ishulli Nje qytet i mbushur me njerez te çuditshem te cilet kur flisnin i mungonin disa gërma ose fjale dhe nuk i kuptoje. Kur erdha ne kete qytet mendoja qe ishte qyteti me i mire dhe me i pasur ne gjuhen e vet por kudo neper mure shikoja germa fytyre poshte o...
vitet shkollore Autori: Diellza Kllokoqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shkolla Per mu tashme kane kaluar 7 vite shkollore kaluan shume shpejt em gezim hidherim pore edhe thashetheme mes shoqerise shoqerine e pare enjoha ne bankat shkollore vitet shkollore kaluan shume shpejt sa me mbeten edhe 2 vite mesim por nuk do ta harroje kurr...	Nje dite nentori me shtepine e Blaineve Autori: Klara Noku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pershkrim i nje mjedisi -Sa i cuditshem Nju Jorku sot,nje zymtesi e pazakonte e kishte mberthyer ate.Jashte shtepise se Blaineve nje furtune e veshur ne petkat e djallit dhe injorances ishte plagosur rende e po venitej ne rruget e qytetit.Rruget kishin veshur nje petk te zi qe z...
Udhetimi me klasen(ekskursion) Autori: Griselda Hoxha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Udhetimi ne qytetin e Vlores Javen e kaluar shkuam ne Vlore. Nje dite para isha teper e emocionuar per te shkuar atje. U nisa me klasen time ne mengjes per te shkuar drejt e ne Vlore. Kaluam aq bukur sa nuk ka. Une me shoqen time te ngushte Linden u obsesionuam nga pamja. U zbavitem ...	Nenes sime Autori: Esida Tufa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena ime Nënë, të detyrohem për gjithçka... Ti je e vetmja që ke duruar të qarën time në mes të natës dhe ke sakrifikuar orët e gjumit për tu kujdesur për mua. Ti me atë dashurinë tënde të ëmbël,më ke veshur, më ke zhveshur, më ke larë dhe ...
Vjeshta Autori: Ilirjana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Kosova Ditet e nxehta te veres shkuan tani po i asfrohemi nje stine te ftohte e shum te merzitshme .ditet e kesaj stine jane shum te shkurtera. Qdo gje vyshket e thahet nuk kemi me gjelbrim si ne ver.koha nuk kalon fare vjeshta te ben te ben te ndihesh e vetmua...	Dashuria Autori: EdonaZ · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria Dashuria!..... Sa fjale e degjuar, aq shpesh e permendur..Por a eshte ndalur ndokush ta deshifroje?!..Jo....Disa thone qe eshte nje ndjenje,disa te tjere nje instikt..Mirpo jo eshte me shume aq...Si gjaku qe eshte faktor i pakontestueshem per organizmin...
ese pershkruese Autori: isuf avdylaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pranvera Te zgjohesh me cicerimat e zogjve është nje ndjejn e veqant si ne gjdo pranver era fryen let duki i lemuar gjethet e pemve,dhe lulet leshonin aromen e tyre te mrekullueshme,zogjet vin nga viset e larta per te fluturuar nr qjellin e kalter plot hare naty...	Mergimi shpirteror Autori: E.C · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ndikimi i largimit shpirteror ne boten e brendshme te personit Ese pershkruese “”Mergimi shpirteror” Mergimi ka qene dhe do te jete gjithmone nje dukuri mjaft e zakonshme ne boten njerezore, dukuri qe vjen si pasoje e deshires apo detyrimit per t’u larguar drejt nje vendi tjeter, ne dukje me i mire. Por cf...
“MERR SYTE E MI DHE SHIKOJE!” Autori: Iva Bezhani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: “MERR SYTE E MI DHE SHIKOJE!” Shpesh njerzit zene e flasin kuturru per nje njeri qe e duan , nje njeri qe e adhurojne , ose nje njeri qe e konsiderojne gjysmen e vetes . Por une do preferoja ti rendisja fjalet e mija ne menyre te rregullt ndoshta edhe nen tingujt e ndonje simfonie mag...	Vëllau im Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vëllau (gjëja me e mrekullueshme) -Vëllau gjëja,qenia më e mirë që mund të ketë dikush.Vëllau,njeriu që më bën të ekzistoj,qenia që më bën të buzëqesh,është forca ime,është shkaku i buzëqeshjes time. Kam një dhe vërtetë është njëshi...Të dua më shumë se gji...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =