Data e postimit: 2013-07-15 11:01:31 Lexime: 24259

E kam titulluar kete ese “E paharruar”, sepse ne te do te tregoj per nje person te tille. Ndoshta nuk e kam njohur shume, por edhe ato pak kohe qe e kam njohur kane vlejtur shume per mua. Çdokush ka nje person shume te dashur jashte familjes. Nuk e di pse po shprehem keshtu. Ajo ishte padyshim e familjes. Por largesia mes nesh beri qe une te mos e mendoj keshtu.
Nese deri tani ju kam mbajtur ne pritje per kete person, tashme kjo pritje do te mbaroje. Eshte gjyshja ime, Zana, te ciles, edhe kur ja permend emrin, me duket sikur ajo eshte ketu, prane meje, duke lexuar shkrimin tim. Ajo banonte se bashku me gjyshin ne nje fshat ketu ne Erseke. Me vjen keq qe u shperngul para lindjes time, sepse kushedi sa gjera do te kishim bere se bashku, sa gjera do t’i kishim treguar njeri-tjetrit ! Do ta njihnim njeri-tjetrin shume e shume me mire. Shpesh me prinderit e mi shkoj ne fshatin e gjyshes time. Nona Zana (siç i therrisja une) ishte gjyshja nga ana e mamit, keshtu ajo vinte shpesh per te pare shtepine e saj. Une zakonisht e mbyt mamin tim me pyetje per jeten e tyre ne fshat, ndoshta nga kurioziteti, e ndoshta nga deshira per te mesuar pak me shume per gjyshen time.
Nona Zana ishte nje grua e thjeshte dhe e respektuar kudo qe shkonte. Fytyra e saj ishte mjaft e mbushur dhe e rrumbullaket, qe me pas perfeksionohej nga floket e saj ngjyre gri. Megjithese e vjeter ishte e mbajtur dhe kurre nuk i rreshtnin duart per te bere pune dhe ishte sigurisht nje amvise shume e mire. Balli i saj ishte paksa i rrudhur, por kjo ja shtonte thjeshtesine qe arrinte kulmin. Duke buzeqeshur dhuronte nje kenaqesi te pamase. Ishte mjaft e rregullt, e paster dhe... lista nuk mbarron kurre… Por nje gje qe duhet permendur eshte dashuria e saj per kedo. Ishte gjyshja qe çdokush do ta deshironte…
Por… te gjitha ngjarjet (kryesisht te trishtueshme ose te papritura) fillojne me nje ‘por’. Me nje ‘por’ fillon dhe ngjarja ime. Nese e keni vene re i gjithe shkrimi eshte shkruar ne kohen e shkuar. Kjo do te thote vetem nje gje. Fatkeqesisht, nona ime vdiq rreth gjashte muaj me pare. Nuk kam deshire te flas shume per kete pasi sigurisht jam mjaft i merzitur per ate qe ndodhi. Ne te vertete as shoket e mi nuk e dine. Nje dite nje shoqja ime e bankes me pyeti : ”Pse mami jot eshte veshur me te zeza?’’ Une nuk i ktheva pergjigje. Gjithsesi ju mund ta lexoni kete ese edhe para klases ose ta vini ne kendin e shkrimeve, por une gjithsesi do te vazhdoj…
Gjithcka filloi rreth nje vit e gjysem me pare. Nones sime te dashur iu shfaq nje semundje ne vesh. I dhimbte mjaft dhe shpejt e çuan ne nje klinike private. Pas disa kohesh semundja u zhduk (ose keshtu menduam ne). Dimri kaloi pa problem, por veren tjeter semundja u shfaq perseri. Kesaj rradhe me e eger dhe e ashper si nje tornado e fuqishme qe donte te prishte tere qytetin. Ne, si familje e madhe, te gjithe u perkujdesem maksimalisht per te. Daja, tezet dhe kushurinjte vinim shpesh per ta vizituar. Muajt e fundit semundja u perkeqesua dhe nona ime e dashur u shtrua ne spital. Ne dhe i gjithe fisi ane e mbane i sillnim ushqime dhe madje rrinim me jave te tera me te ne spital.
Nje dite na erdhi nje telefonate ne oret e vona te mbremjes. Nona ishte shume keq. Dhimbja ishte perkeqesuar. Mami me babin bene gati valixhet. Do te niseshin neser ne mengjes. Doja dhe une te shkoja, por sigurisht qe ata nuk do te me merrnin edhe mua. Une rashe te flija i qete, sepse kjo situate kishte ndodhur edhe me pare dhe asnjehere nuk ishte ndonje gje per t’u shqetesuar. Sikur ta dija cdo te ndodhte naten… te nesermen nje zhurme me zhgjoi nga ora kater e mengjesit. Ishin prinderit e mi gati per tu nisur per rruge. Me mendimet me te keqija ne mendje shkova dhe i pyeta pse kaq shpejt ? Dhe do te doja shume te mos e kisha degjuar ate pergjigjje. Mendimi me i keq u kthye ne realitet. Besoj se as ju nuk doni ta degjoni çfare ndodhi.
Te nesermen isha ende i çoroditur. Akoma po mundohesha te perpunoja ne mendje ate qe kishte ndodhur. Isha mjaft i merzitur, por ama nuk qava. Ndoshta eshte thjesht karakteri im per te mos ju dorezuar trishtimit. Gjithsesi edhe kur shikoja mamit tim shume trishtuar, mendoja se duhet te behesha i forte.
Heren tjeter qe shkova ne Durres (tek shtepia e nones), kusherira ime e vogel shtate vjecare (mbesa e nona Zanes) me pyeti nese nona do te kthehej ndonjehere nga qielli. Me sa duket prinderit i kishin thene se nona kishte shkuar ne qiell, sepse c’mund t’i thoshin nje femije te vogel. Kusherira jetonte ne nje shtepi me nonen keshtu ajo do te ishte merzitur me shume se te gjithe ne. Do te doja shume t’i thosha me te vertete: ’’Po, nona do te vije vitin tjeter’’. Por i thashe te verteten. Ne fund te fundit keshtu i kishin thene dhe te afermit. Ajo thjesht me pyeti mua per ta aprovuar. Gjithsesi edhe pse nona nderroi jete, mendoj se ajo e ka arritur qellimin e saj ne jete. Ka rritur shume e shume femije dhe nese do te ishte ketu me ne ne keto momente, se shpejti do te ishte bere edhe stergjyshe!

Vepra te ngjashme

Enderrimi Autori: Niko Vincani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Cfare eshte enderrimi? A eshte enderrimi shkas i gjerave qe ne krijojme dhe bejme?Ne qender te enderrimit eshte perjetimi paraprak i nje realiteti te mundshem,ose perjetimi i nje ngjarjeje te pritshme te trilluar prej vete individit.Disa prej enderrimeve ndihmojne qe cdo indivi...	Nene Tereza – Vlera ne kohera te erret... Autori: Kris Hasa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nene Tereza – Vlera ne kohera te erreta Nene Tereza – Vlera ne kohera te erreta Shekulli XX do te mbahet mend ne shume menyra si shekulli i imazheve te shtirura. Jetonin politikane qe fshehnin egoizmin e tyre pas disa buzeqeshjeve verbuese. Super modelet erresonin syte e njerezve duke pe...
Shpresoj se e ardhmja ime do te jete e l... Autori: Elvisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ardhmja ime Te gjithe e dime se jeta eshte plot me te papritura dhe sfida. Askush nuk mund ta dije se cfare do te ndodhe te nesermen. Per nje gje eshte e sigurt, per nje te ardhme te lumtur do te duhet shume pune dhe vullnet. Edhe pse ndonjehere ndodh qe jo cdo gje s...	Ndjenja e dashurise ne letersi mes bukur... Autori: Xhulja Nikolla · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ndjenja e dashurise ne letersi Dashuria, si ndjenjë themelore e qenies njerëzore, ka qenë burim frymëzimi për shkrimtarët dhe poetët në të gjitha kohërat. Nëpërmjet letërsisë, ata kanë shprehur ndjenjat më të thella të dashurisë, duke iu dhënë një dimension të ri...
vdekja Autori: marinela sharka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ese vdekja vdekja eshte per cdo njeri. cdo kush do te mbylle syte nje dite ashtu sic kane bere shume njerez para nesh. per shume njerez vdekja ka qene e lavdishme. shume persona kane mbetur ne histori. por ...	Miqësia Autori: Filani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Miqësia MIQËSIA Vazhdimisht mendoja për këtë fjalën “Miqësi”,dhe pyesja veten:”Pse është kjo fjalë kaq e domosdoshme dhe e përdorshme në jetën tonë?” Për këtë pyetje që i’a kisha shtruar vetes për kaq kohë më erdhën në mendje d...
Pasioni im ... më mrekullon Autori: Abel Bosi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pasioni im “Pa pasion nuk është krijuar asnjë vepër e madhe dhe as që mund të krijohet” ~ Xhorxh Hegel Pasioni është pjesë e jetës së çdo personi edhe unë si të gjithë e kam një pasion. Pasioni që unë kam është futbolli. Futbolli për mua ë...	Shtepia e Endrrave Autori: Samina Beqiraj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shtepia e Endrrave Shtepia e endrrave te mia !! Shtepia , streha e dashurise dhe e kujtimeve te pafund qendron padyshim e skicuar ne mendjen e te gjitheve . Shtepia e enddrave te mia eshte nje shtepi larg qytetit zhurmues dhe ajrit te papaster .Meqenese mua me pelqen sh...
sikur te jem me i rritur Autori: adonit darsi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: me i rritur SIKUR TE ISHA ME I RRITUR DO TE KISHA NDRYSHUAR SHUME GJERA...SI PSH JETEN TIME..UNE JAM SHUME I VOGEL PER PRINDERIT E MI...NUK DUA NESE UNE JAM NE KLASE TE 7 NUK DO TE THOTE QE JAM I VOGEL...DUHET TE MBAJ PERGJITHESITE E MIA ..DUHET TE JEM ME I PJEKUR......	Sikur te kisha edhe pakez jete Autori: Eduart Hoxha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Sikur te kisha edhe pakez jete ... sa jete mizore! As njehere nuk jam menduar kaq shume sa jam menduar keto dite. As njehere nuk kam provuar ta kuptoj jeten sic e kam provuar ta kuptoj keto dite... Deri dje isha i lumtur, dhe e jetoja jeten ashtu si me vinte ne kuptimin e mire te saj.....
Kujtimet feminore Autori: Bora · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Femijeria Ecen koha , vrapon e se ndal kurre hapin, e si ndal as kujtimet. Na sjell ne rrugetimin e gjate me te kujtime te bukura Por dhe jo shume të bukura. Na perball me sfida dhe me lufta ne te cilat shpesh here triumfon e drejta dhe shpesh here ne i falim vet...	Korca ,dje dhe sot Autori: Kristina Kocibelli · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Korca ,dje dhe sot E...
Lahuta e malcis Autori: Sara · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Portretizimi i Oso Kukes Oso kuka ishte djal shkodran. Per sa i perket pamjes se jashtme ai kishte floke te dendur e te zi. Mbi buze i qendronin mustaqet kacurrel e leqe leqe. Ai kishte lindur sokol mali e vinte nga nje familje e mire e fis me emer. karakteri i tij e bente ate t...	Essay Autori: Elsika Murrizi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: The happiest day of my life ! The happiest day of my life !

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =