Data e postimit: 2013-07-15 11:01:31 Lexime: 24738

E kam titulluar kete ese “E paharruar”, sepse ne te do te tregoj per nje person te tille. Ndoshta nuk e kam njohur shume, por edhe ato pak kohe qe e kam njohur kane vlejtur shume per mua. Çdokush ka nje person shume te dashur jashte familjes. Nuk e di pse po shprehem keshtu. Ajo ishte padyshim e familjes. Por largesia mes nesh beri qe une te mos e mendoj keshtu.
Nese deri tani ju kam mbajtur ne pritje per kete person, tashme kjo pritje do te mbaroje. Eshte gjyshja ime, Zana, te ciles, edhe kur ja permend emrin, me duket sikur ajo eshte ketu, prane meje, duke lexuar shkrimin tim. Ajo banonte se bashku me gjyshin ne nje fshat ketu ne Erseke. Me vjen keq qe u shperngul para lindjes time, sepse kushedi sa gjera do te kishim bere se bashku, sa gjera do t’i kishim treguar njeri-tjetrit ! Do ta njihnim njeri-tjetrin shume e shume me mire. Shpesh me prinderit e mi shkoj ne fshatin e gjyshes time. Nona Zana (siç i therrisja une) ishte gjyshja nga ana e mamit, keshtu ajo vinte shpesh per te pare shtepine e saj. Une zakonisht e mbyt mamin tim me pyetje per jeten e tyre ne fshat, ndoshta nga kurioziteti, e ndoshta nga deshira per te mesuar pak me shume per gjyshen time.
Nona Zana ishte nje grua e thjeshte dhe e respektuar kudo qe shkonte. Fytyra e saj ishte mjaft e mbushur dhe e rrumbullaket, qe me pas perfeksionohej nga floket e saj ngjyre gri. Megjithese e vjeter ishte e mbajtur dhe kurre nuk i rreshtnin duart per te bere pune dhe ishte sigurisht nje amvise shume e mire. Balli i saj ishte paksa i rrudhur, por kjo ja shtonte thjeshtesine qe arrinte kulmin. Duke buzeqeshur dhuronte nje kenaqesi te pamase. Ishte mjaft e rregullt, e paster dhe... lista nuk mbarron kurre… Por nje gje qe duhet permendur eshte dashuria e saj per kedo. Ishte gjyshja qe çdokush do ta deshironte…
Por… te gjitha ngjarjet (kryesisht te trishtueshme ose te papritura) fillojne me nje ‘por’. Me nje ‘por’ fillon dhe ngjarja ime. Nese e keni vene re i gjithe shkrimi eshte shkruar ne kohen e shkuar. Kjo do te thote vetem nje gje. Fatkeqesisht, nona ime vdiq rreth gjashte muaj me pare. Nuk kam deshire te flas shume per kete pasi sigurisht jam mjaft i merzitur per ate qe ndodhi. Ne te vertete as shoket e mi nuk e dine. Nje dite nje shoqja ime e bankes me pyeti : ”Pse mami jot eshte veshur me te zeza?’’ Une nuk i ktheva pergjigje. Gjithsesi ju mund ta lexoni kete ese edhe para klases ose ta vini ne kendin e shkrimeve, por une gjithsesi do te vazhdoj…
Gjithcka filloi rreth nje vit e gjysem me pare. Nones sime te dashur iu shfaq nje semundje ne vesh. I dhimbte mjaft dhe shpejt e çuan ne nje klinike private. Pas disa kohesh semundja u zhduk (ose keshtu menduam ne). Dimri kaloi pa problem, por veren tjeter semundja u shfaq perseri. Kesaj rradhe me e eger dhe e ashper si nje tornado e fuqishme qe donte te prishte tere qytetin. Ne, si familje e madhe, te gjithe u perkujdesem maksimalisht per te. Daja, tezet dhe kushurinjte vinim shpesh per ta vizituar. Muajt e fundit semundja u perkeqesua dhe nona ime e dashur u shtrua ne spital. Ne dhe i gjithe fisi ane e mbane i sillnim ushqime dhe madje rrinim me jave te tera me te ne spital.
Nje dite na erdhi nje telefonate ne oret e vona te mbremjes. Nona ishte shume keq. Dhimbja ishte perkeqesuar. Mami me babin bene gati valixhet. Do te niseshin neser ne mengjes. Doja dhe une te shkoja, por sigurisht qe ata nuk do te me merrnin edhe mua. Une rashe te flija i qete, sepse kjo situate kishte ndodhur edhe me pare dhe asnjehere nuk ishte ndonje gje per t’u shqetesuar. Sikur ta dija cdo te ndodhte naten… te nesermen nje zhurme me zhgjoi nga ora kater e mengjesit. Ishin prinderit e mi gati per tu nisur per rruge. Me mendimet me te keqija ne mendje shkova dhe i pyeta pse kaq shpejt ? Dhe do te doja shume te mos e kisha degjuar ate pergjigjje. Mendimi me i keq u kthye ne realitet. Besoj se as ju nuk doni ta degjoni çfare ndodhi.
Te nesermen isha ende i çoroditur. Akoma po mundohesha te perpunoja ne mendje ate qe kishte ndodhur. Isha mjaft i merzitur, por ama nuk qava. Ndoshta eshte thjesht karakteri im per te mos ju dorezuar trishtimit. Gjithsesi edhe kur shikoja mamit tim shume trishtuar, mendoja se duhet te behesha i forte.
Heren tjeter qe shkova ne Durres (tek shtepia e nones), kusherira ime e vogel shtate vjecare (mbesa e nona Zanes) me pyeti nese nona do te kthehej ndonjehere nga qielli. Me sa duket prinderit i kishin thene se nona kishte shkuar ne qiell, sepse c’mund t’i thoshin nje femije te vogel. Kusherira jetonte ne nje shtepi me nonen keshtu ajo do te ishte merzitur me shume se te gjithe ne. Do te doja shume t’i thosha me te vertete: ’’Po, nona do te vije vitin tjeter’’. Por i thashe te verteten. Ne fund te fundit keshtu i kishin thene dhe te afermit. Ajo thjesht me pyeti mua per ta aprovuar. Gjithsesi edhe pse nona nderroi jete, mendoj se ajo e ka arritur qellimin e saj ne jete. Ka rritur shume e shume femije dhe nese do te ishte ketu me ne ne keto momente, se shpejti do te ishte bere edhe stergjyshe!

Vepra te ngjashme

Ese pranvera Autori: Viona Hasani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera Si qdo femij , edhe un e pelqej po te njejten stin pra pranveren.Sepse ne pranver lulet fillojn te qelin , bletet fillojn te bejn punen e tyre te vleshme , dallendyshet qe me par kishin shtegtuar ne vende te nxehta tani vin tek ne.Andj jam shum e lumtur q...	Ese Autori: Anisa.H · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shkolla Nje nga institucionet me te rendesishme ne jete eshte shkolla.Shkolla eshte vater dije,shoqerie dhe nje jete.Sepse ne ne shkolle mesojme,mesojme se si te korrim suksese ne jete.Ne njihemi me shoqerine,krijojme nje rreth shoqeror qe jemi gjithnje se bashku...
Ne zemren time jeton fjala liri Autori: I.H. · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Liria Ne zemren time jeton fjala liri -Cka eshte liria? Liria eshte nje koncept i veshtire per tu artikuluar,por qe cdo kush e di se cka do te thote. Ajo perjetohet ne cepat me te thella te trurit,zemres dhe shpirtit tone dhe manifestohet me b...	ese per paqen ne bote Autori: enxhi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: paqa ne bote ESSE “PAQJA NË BOTË” Verë 2014, bregdet ! Jam zgjuar në orën 6 të mëngjesit dhe jam ulur në shezlonin përpara hotelit. Nuk ka asnjë lëvizje, asnjë zhurmë. Valët e detit ledhatojnë lehtë bregun dhe lëshojnë një melodi konstan...
Jeta ne fshat Autori: Drilon Beqaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta ne fshat Jeta ne fshat eshte disa here me e mire se jeta ne qytet.Kete mund ta vertetojm me shume argumente.Ajri ne fshat eshte shume i paster,por edhe fshataret jane shume te shendetshem sepse ata ushqehen ne mengjes me qumesht te fresket dhe veze.Ajri eshte i pa...	gjyshja ime Autori: fioralba bardhoshi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: gjyshja ime Gjyshja ime eshte nje grua punetore dhe shume e dashur per mua .Kudo ndjej zerin e saj te embel si dhe perkedheljet e buta te dores saj qe me duken se me shoqerojne ngado.Prane gjyshes ndjej ngrohtesine,qetesine e embelesine qe e karkterizon nje nene qe k...
Shpresa Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ese per" Shpresen" Shpresa na mban gjalle. Ajo eshte gershetimi i te mirave ne kete jete. Po nuk pate shprese je asgje je nje njeri bosh qe iken vetem ku te te cojne kembet dukesh i pa orientua pa busull .Jeta ka te mira dhe te keqija, ajo eshte e mbushur plpt rreziqe me ...	Pse jetojme Autori: X · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pse jetojme Lumturohemi me faktin që jetojmë në këtë jetë, që na pushton fort nën krahët e saj dhe na dhuron emocione të paimagjinuara, ëmbëlsohemi me freskinë dhe aromën e puthjeve që na dhuron dashuria e jetës sonë, meditojmë dhe ëndërrojmë pë...
Personazhi qe me frymezon Autori: privat · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Personazhi qe me frymezon Unë kam lexuar librin “I fundmi i Mohikanëve”. Autori që e ka shkruar librin është James Fenimore Cooper. Aty flitet luftrat e shumta që ndërthurin dy fise dhe dy ushtri. Një ndër personazhet më të rëndësishme të atij libri është Unkas...	27 vjetori i clirimit te Shqiperise. Autori: Aksa Bardhi. · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Atdheu Vitet kalojne,ditet gjithashtu por kujtimi i deshmoreve mbetet perhere i fresket ne zemrat tona,ne kujtesen tone e ne librat plot histori,dhe jam e sigurte qe ne kurre nuk do ti harrojme te pare tane.Historite e tyre prekese permenden dita dites.Fale tyre...
krenar si nje shqiptar Autori: kristofer kalaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: krenar SHPREHJEN KRENAR SI NJE SHQIPTAR E KANE PERDORUR FRANCEZET QE NE MESJETE,POR JEHONA E KESAJ KRENARIE KA QENE I PERHAPUR ME PARE.NE FILLIMET E SHEKULLIT TE KALUAR KY TIPAR ISHTE BERE AQ I NJOHUR,SA TE HUAJT FIGUREN DINJITOZE TE SHQIPTARIT E KANE PERSHKRUAR...	DEGJO ZEMRËN TENDE Autori: Kujtim Gashi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund. Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë,  flokë te bardh e sy te kalter ...
Vjeshta Naim Frasheri Autori: Naim Frasheri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vjeshta Vjeshta Era qe frynte tani nuk ishte as ai flladi i lehte i pranveres,as ai veriu i veres;ajo ishte nje ere krejt tjeter. Ajo s'kishte as eren e endshme qe sillte ne fejet e hundes ne kohen e pranveres,as edhe freskine qe i jepte trupit ne vere. P...	E ardhmja qe dua Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ardhmja qe dua E ardhmja është ajo që më pret, ajo për të cilën unë po përgatitem. Është e vërtetë se secili nga ne, e ka në dorë të vet të ardhmen e tij. Është si ndërtimi i një pallati gjigant. Me të vërtetë që nëse e sheh në vija të trasha...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =