Data e postimit: 2013-07-15 11:01:31 Lexime: 24396

E kam titulluar kete ese “E paharruar”, sepse ne te do te tregoj per nje person te tille. Ndoshta nuk e kam njohur shume, por edhe ato pak kohe qe e kam njohur kane vlejtur shume per mua. Çdokush ka nje person shume te dashur jashte familjes. Nuk e di pse po shprehem keshtu. Ajo ishte padyshim e familjes. Por largesia mes nesh beri qe une te mos e mendoj keshtu.
Nese deri tani ju kam mbajtur ne pritje per kete person, tashme kjo pritje do te mbaroje. Eshte gjyshja ime, Zana, te ciles, edhe kur ja permend emrin, me duket sikur ajo eshte ketu, prane meje, duke lexuar shkrimin tim. Ajo banonte se bashku me gjyshin ne nje fshat ketu ne Erseke. Me vjen keq qe u shperngul para lindjes time, sepse kushedi sa gjera do te kishim bere se bashku, sa gjera do t’i kishim treguar njeri-tjetrit ! Do ta njihnim njeri-tjetrin shume e shume me mire. Shpesh me prinderit e mi shkoj ne fshatin e gjyshes time. Nona Zana (siç i therrisja une) ishte gjyshja nga ana e mamit, keshtu ajo vinte shpesh per te pare shtepine e saj. Une zakonisht e mbyt mamin tim me pyetje per jeten e tyre ne fshat, ndoshta nga kurioziteti, e ndoshta nga deshira per te mesuar pak me shume per gjyshen time.
Nona Zana ishte nje grua e thjeshte dhe e respektuar kudo qe shkonte. Fytyra e saj ishte mjaft e mbushur dhe e rrumbullaket, qe me pas perfeksionohej nga floket e saj ngjyre gri. Megjithese e vjeter ishte e mbajtur dhe kurre nuk i rreshtnin duart per te bere pune dhe ishte sigurisht nje amvise shume e mire. Balli i saj ishte paksa i rrudhur, por kjo ja shtonte thjeshtesine qe arrinte kulmin. Duke buzeqeshur dhuronte nje kenaqesi te pamase. Ishte mjaft e rregullt, e paster dhe... lista nuk mbarron kurre… Por nje gje qe duhet permendur eshte dashuria e saj per kedo. Ishte gjyshja qe çdokush do ta deshironte…
Por… te gjitha ngjarjet (kryesisht te trishtueshme ose te papritura) fillojne me nje ‘por’. Me nje ‘por’ fillon dhe ngjarja ime. Nese e keni vene re i gjithe shkrimi eshte shkruar ne kohen e shkuar. Kjo do te thote vetem nje gje. Fatkeqesisht, nona ime vdiq rreth gjashte muaj me pare. Nuk kam deshire te flas shume per kete pasi sigurisht jam mjaft i merzitur per ate qe ndodhi. Ne te vertete as shoket e mi nuk e dine. Nje dite nje shoqja ime e bankes me pyeti : ”Pse mami jot eshte veshur me te zeza?’’ Une nuk i ktheva pergjigje. Gjithsesi ju mund ta lexoni kete ese edhe para klases ose ta vini ne kendin e shkrimeve, por une gjithsesi do te vazhdoj…
Gjithcka filloi rreth nje vit e gjysem me pare. Nones sime te dashur iu shfaq nje semundje ne vesh. I dhimbte mjaft dhe shpejt e çuan ne nje klinike private. Pas disa kohesh semundja u zhduk (ose keshtu menduam ne). Dimri kaloi pa problem, por veren tjeter semundja u shfaq perseri. Kesaj rradhe me e eger dhe e ashper si nje tornado e fuqishme qe donte te prishte tere qytetin. Ne, si familje e madhe, te gjithe u perkujdesem maksimalisht per te. Daja, tezet dhe kushurinjte vinim shpesh per ta vizituar. Muajt e fundit semundja u perkeqesua dhe nona ime e dashur u shtrua ne spital. Ne dhe i gjithe fisi ane e mbane i sillnim ushqime dhe madje rrinim me jave te tera me te ne spital.
Nje dite na erdhi nje telefonate ne oret e vona te mbremjes. Nona ishte shume keq. Dhimbja ishte perkeqesuar. Mami me babin bene gati valixhet. Do te niseshin neser ne mengjes. Doja dhe une te shkoja, por sigurisht qe ata nuk do te me merrnin edhe mua. Une rashe te flija i qete, sepse kjo situate kishte ndodhur edhe me pare dhe asnjehere nuk ishte ndonje gje per t’u shqetesuar. Sikur ta dija cdo te ndodhte naten… te nesermen nje zhurme me zhgjoi nga ora kater e mengjesit. Ishin prinderit e mi gati per tu nisur per rruge. Me mendimet me te keqija ne mendje shkova dhe i pyeta pse kaq shpejt ? Dhe do te doja shume te mos e kisha degjuar ate pergjigjje. Mendimi me i keq u kthye ne realitet. Besoj se as ju nuk doni ta degjoni çfare ndodhi.
Te nesermen isha ende i çoroditur. Akoma po mundohesha te perpunoja ne mendje ate qe kishte ndodhur. Isha mjaft i merzitur, por ama nuk qava. Ndoshta eshte thjesht karakteri im per te mos ju dorezuar trishtimit. Gjithsesi edhe kur shikoja mamit tim shume trishtuar, mendoja se duhet te behesha i forte.
Heren tjeter qe shkova ne Durres (tek shtepia e nones), kusherira ime e vogel shtate vjecare (mbesa e nona Zanes) me pyeti nese nona do te kthehej ndonjehere nga qielli. Me sa duket prinderit i kishin thene se nona kishte shkuar ne qiell, sepse c’mund t’i thoshin nje femije te vogel. Kusherira jetonte ne nje shtepi me nonen keshtu ajo do te ishte merzitur me shume se te gjithe ne. Do te doja shume t’i thosha me te vertete: ’’Po, nona do te vije vitin tjeter’’. Por i thashe te verteten. Ne fund te fundit keshtu i kishin thene dhe te afermit. Ajo thjesht me pyeti mua per ta aprovuar. Gjithsesi edhe pse nona nderroi jete, mendoj se ajo e ka arritur qellimin e saj ne jete. Ka rritur shume e shume femije dhe nese do te ishte ketu me ne ne keto momente, se shpejti do te ishte bere edhe stergjyshe!

Vepra te ngjashme

GJYSHJA IME Autori: Aril Tola · Lloji: Ese pershkruese · Tema: gjyshja Gjyshja ime eshte nje grua punetore dhe shume e dashur per mua dhe per te gjithe .Kudo ndjej zerin e saj te embel si dhe perkedheljet e buta te dores saj qe me duken se me shoqerojne ngado.Prane gjyshes ndjej ngrohtesine,qetesine e embelesine qe e karkter...	pasioni im per biologjine Autori: fatjon bytyqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: biologjia pasioni im per biologjine prej qe isha femije , kam shetitur shume neper natyre.. gjate ecjes nuk njihja asnje gjallese qe shihja.. Me interesonte te dija shume per natyren .gjate shkuarjes se pare neper fshatra , me pelqente bukurine qe e kishte na...
ese per shkollen Autori: Arbenita Gecaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: SHkolla Shkolla ime, vendi të cilin çdo ditë e vizitoj, dhe vendi i cili çdo gjë mua më mëson. Ajo është vendi më i mirë për mua, aroma që lëshon shkolla ështe ushqim i trurit tim, oborri i saj është si parajsa, muret e saj janë si shtëpia ime,...	museesi im i pare Autori: ervehe bala · Lloji: Ese pershkruese · Tema: mesuesi im i pare Më kujtohet mësuesi im i parë Isha shumë e njomë kur pata kuptuar se duhej që të shkoja në shkollë, ku do të mësohesha të shkruajë e të lexojë nga mësuesi. Dhe, shpesh mendoja se si do të dukej mësuesi im i parë. Si duket, ai? Është,...
E ARDHMJA IME Autori: AMANTIA.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ARDHMJA IME E ARDHMJA IME E c'mund te flas une per te ardhmen time,duke ditur se te gjithe na thone se je akoma e vogel dhe do ta ndryshosh opinionin dhe deshira mbase mund te te shuhet. Vendosa ta nis keshtu esen time sepse te gjithe ndikohemi si ...	Kur shpalos kujtimet Autori: Arbenita Gecaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: kujtimet Kur fillova isha perplot emocion , emocionet me te mira qe mund te kishte njeriu e doja gjithqka e doja cdo cast ne ate vend , me ata njerez me ate pamje ndjeja se zemra ime cdo dite po hapej . Une gjate gjithe kohes ndryshoja gjithe ate qka perjetova ish...
Nëna Autori: Antika Elshani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Peron i veqant A ka emer me te embel sesa emri nene..... Kur je semur ajo te sheron,kur je ne hidherim ajo te gezon, kur ke dhimbje vetem ajo dhimbjen t'a largon. Unë e quaj simbol i paqes se veq miresi sjell ne jet na edukon e na meson hapat e par se si ti bejme. N...	Perseri ne bankat shkollore Autori: ana.ana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pushimet Hapa dritaren.Ishte errësirë e madhe.Yjet po ndriçonin bashkë me hënën.Teksa po mendoja për shkollën papritmas hyra në një botë tjetër.Aty ku bashkohen gjithmonë shpresat,aty ku janë edhe ëndërrat.Ishte një ditë vere e nxehtë,teksa diel...
i pavarur Autori: SINDI LUMANI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: e pavarur jam e pavarur sa zogu qe fluturon ne kaltersi . jam e pavarur sa era qe fluturon e se kap njeri . e pavarur si uji i kulluar i burimit jam . e vetkenaqur nga lumturia , nga endrra , nga pavaresia . jam nje zog i lire qe udhetoj si shtegtar . ne hapesiren ...	Ndjenja e lirisë Autori: Kevin Çika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 75 vjetori i çlirimit Liria është ajo ndjenjë që na formëson dhe na bën këta që jemi.Ajo zgjon shpresë dhe dashuri të paskajshme.Dhe arrin të shërojë shpirtin nga çdo vuajtje.Kur të gjithë ne si popull kemi liri,ne ndihemi kryelartë.Dhe më të fortë për sfi...
vjeshta Autori: Mirjeta Caushi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vjeshta Tek po ecja neperate rruge,shikoj ne te dy krahet e mi disa peme,me gjethe shumengjyreshe,te cilat gati do te binin.Duke ecur ndiej disa kercitje te gjetheve qe ndodheshin poshte kembeve te mia.Ajo lloj kercitjeje me jep nje ndjesi rrenqethese qe me kap t...	e shtrenjta ime Autori: flutra nuredini · Lloji: Ese pershkruese · Tema: atdheu E shtrenjeta ime! Sot eshte ditelindja jote Festo e shtrenjeta ime Vetem sot harroj hallet Vetem sot,mos mendo te tjeret Nene e dashur,e shtrenjeta ime Te lutem nje here mendo per veten E di se zemra jote kurr nuk u qetesua Gjithenje loti te ...
Profesioni im Autori: Elvira Gashi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Profesioni Sa shpejt qe erdhi koha ta vejm gishtin ne kokë e te mendohemi!Unë si adoleshente si fillim me pelqen te studioj,sepse marr shum njohuri nga mesimi,nga shkolla vjen edhe profesioni.Të ardhmen time e përfytyroj si një MJEKE shum e shkolluar.Kam shum d...	Buze Ekzistences Se Nje Planeti Tjeter Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Udhetim imagjinar Ne fillim ishte vetem nje kujtim dhe pastaj nje realitet ne te cilin u ktheva. Elakturus, nje planet i bukur, i lavdishem qe perqafon buzen e ekzistences. Kur per nje moment te merr gjumi dhe qetesohesh, lumenj te argjendte lundrojne afer teje si fije te ...

Komentet e fundit!

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave: 1 + 2 =