Data e postimit: 2025-04-06 21:57:12
Lexime: 9364
''Lumturia apo vuajtja ? - Dy anët e së njëjtës medalje ,,
Autori: Mejrema Prçko
Lloji: Ese filozofike
Tema: Jeta
Shkolla: SHMLM ''Hysni Zajmi''
Klasa: XI - 3
Qyteti: Gjakovë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Perspektivë e vizualizuar në mënyrë unike ,individuale , autentike dhe më e rëndësishmja e ndjerë .Fillon që nga çasti i gërshetimit mes imagjinatës dhe realitetit ,në thelb mes dëshirës dhe mundësisë . Ku nga kjo sajojnë edhe shumë të vërteta të hidhura , shumë jeta të ndërtuara mbi gënjeshtra të menduara mirë nga demonët të njohur me emrin njeri , në mënyrë që të hutojnë poseduesin të ndjek sinjalin apo instiktin për të bërë zgjedhjen e duhur . Kur jam tek zgjedhja e duhur preferoj të ndalem dhe ta sqaroj më gjerë. Pra jeta është ajo e cila na bën të gjendemi pranë një udhëkryqi i cili na ofron rrugën e drejtë dhe rrugën e gabuar. Rruga e drejtë rezulton me dritë në fund e më e rëndësishmja me paqen tonë shpirtërore, ku na njofton me njerëz të cilët do na bëjnë të ndihemi sigurt , të lumtur , të përkrahur dhe më e rëndësishmja të ndiejmë dhe të besojmë se do jenë për ne gjithonë aty dhe se do mund të mendojmë në ta sa herë që kemi nevojë pavarësisht kohës dhe se sa është ora .Kurse rruga e gabuar rezulton me errësirë në fund . Kjo na njofton me njerëz të cilët fillimisht do të na ofrojnë tek vetja , do të na bëjnë t'iu besojmë pa kushte , të mendojmë se me të vërtetë iu intereson për ne se si ndihemi ? se si jemi ? se çfarë mund të bëjnë për ne kur ndihemi keq dhe më e rëndësishmja kur ata vetë na lëndojnë . Na godasin me thikë pas shpine , na thyejnë me 1000 copëza të vogla , e akoma më e dhimbshmja shtirren sikur nuk kanë bërë asgjë apo se nuk janë në dijeni . Pikërisht është ky momenti kur ne fillojmë të kërkojmë fajin tek vetja apo personi në fjalë dhe në fund faji mbetet jetim .Por që fundja ishim ne ata që zgjodhëm të besojmë në rastësi edhe ose e dimë që çdo gjë ndodh për një arsye.Fundja sinkronizimi nuk është thjeshtë rastësi , por një gjuhë e fshehtë që universi përdor për të na udhëhequr.Të gjitha këto janë në natyrën e jetës të ndodhin.Por ky është momenti adekuat që ne duhet të rritemi në kuptimin e plotë të fjalës ku mësojmë shumë gjëra si : të mos besojmë se të tjerët janë si ne , sepse gjërat të cilat ne nuk do i bënim kurrë të tjerët i bëjnë pa menduar dy herë , të falim por jo deri në pikën ku falja nuk do të ketë më në kuptim, të besojmë por deri në momentin që thyhet uralidhëse mes dy personave e që është besimi , të duam por jo më shumë se veten , kur shikojmë se marrdhënia bëhet e njëanshme të mos mundohemi më sepse vet emri i saj ''marrdhënie ''tregon se si duhet të funksionojë pra të jetë reciproke e jo të bazohet vetëm mbi marr ose vetëm mbi jap , të mësojmë se disa njerëz janë si gjethe se edhe pas një stuhie më të vogël do të largohen nga jeta jonë , se disa të tjerë janë si degët ku pas stuhisë pak më të fortë midis 1000 arsyeve për të qëndruar do preferojnë të largohen dhe të fundit si rrënja ku edhe pas stuhisë shumë të fortë do të na përqafojnë me gjithë të mirat dhe metat dhe do të na duan edhe në momentet kur ne nuk do e duam veten tonë .Të mësojmë se disa njërëz janë si dy vija paraleel që nuk janë të destinuara kurrë të takohen në të njëjtën pikë, të mësojmë se zoti njerëzit na ofron si dhurata dhe si mësime e jo si pendime . Ashtu ndodhi edhe me mua. Mi ofroi si mësime , kur më mësoi se nuk duhet të presë asgjë nga njerëzit të bëjnë për mua , por që t1% bëjnë kundrejt meje të presë gjithçka , kurse si dhuratë mi ofroi duke më afruar me vetveten , duke më mundësuar të përqafoj vetveten dhe të heq peshën e barrës së pendimit që një kohë rëndonte supet e mia, sepse fundja çdokush jep atë që është . Andaj unë kuptova një gjë shumë të rëndësishme se ajo e cila nuk do të më braktiste kurrë ishte zëri im i brendshëm , një forcë e patretshme e cila thoshte : ''Harroje dhimbjen . Prindërit e tu kanë nevojë për një vajzë të sukseshme , me çrast më lejoi të shfaqeshin këto tinguj letre nga une , me shpresë që të depërtonin në thellësinë e shpirtit tuaj modest. Nga e gjithë kjo dal në përfundim të mos pres që dikush të bëhet shpëtimtari im , por të bëhem shpëtimtari i vetes sime, të mos jem ajo që ndjek turmën , por të jem ajo e cila e ndërton vet1% rrugën e saj .

Vepra te ngjashme
Autori: silva leka · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ta dinte njeriu qe do vdiste nuk do ta linte copen e mishit ne frigorifer
Lumturi ne kete bote nuk ka,ka vetem therrmija te saj-thote Tolstoi.Iemancipuar me gjerat e perditshme njeriu do te jete fitimtar vetem ne te pa e vrare mendjen per me tej.Idealizmi i tij arrin ne nje pike ku edhe vete ai nuk e kupton se ku ndodhet.Dhe v...
Autori: odeta klosi · Lloji: Ese filozofike · Tema: prinderit
njeriu mesoi te linde dhe te jetoje. por njerezit qe e priten ne lindje ishin prinderit .te gjithe mbeshtetjen e pare e gjeni tek prinderit sepse jane te vetmit persona ku gjen mbeshtje .prinderit jane gjeja me e bukur qe zoti na e dha .femija pa prinder ...
Autori: Nedreta Fetahi · Lloji: Ese filozofike · Tema: Jeta
Të gjithë të vërtetat kuptohen,por e vërteta e jetës është një enigmë e vërtetë.Është fakt se së pari duhet ta kalosh erësirën për ta parë dritën,duhet ta provosh të hidhurën për ta kuptuar të ëmblën,duhet të lëndohesh për ta ...
Autori: honest@yahoo.com · Lloji: Ese filozofike · Tema: vetmia
Bardh e zi ! pa drite , pa ajer , pa fryme !!! < dicka me mungon po me mungon dhe ndjehem shume bosh dhoma e zbrazet ashtu si dhe un , shpirti bosh dhe i venitur me nje shpirt t zbrazur , me barkun bosh dhe me syte e nxire shiu bie me terbim mbi ...
Autori: Feti cahani · Lloji: Ese filozofike · Tema: Gjendje emocionale
Shpesh herë erresirën dhe vetmin njerzit mundohen ti largohen por ne fakt ajo eshte nje qetesi shpiterore ku mund te flasesh ne heshtje pa te degjuar askush po çte bukur ka erresira?!.Nuk asgje te bukur, bukurin ja jep ai qe e do, ja jep ai qe e ushqen...
Autori: kush jam une · Lloji: Ese filozofike · Tema: Jeta
Kush jam une?Eshte e veshtire ti japesh pergjigje pyetjes me te rendesishme filozofike.Si nje gjashtembedjete vjecare e njoh mjaftueshem veten ,per te shpjeguar se cfare krijese e cuditshme jam. Ne rang te pare jam princesha e babit dhe engjelli i mamit ...
Autori: Anna Cani · Lloji: Ese filozofike · Tema: Arti dhe enderrat jane shume prane njera-tjetres
Qe te krijosh si fillim duhet te enderrosh. Pas cdo arti fshihet nje enderr te cilen e bejme realitet. Arti dhe enderrat shprehin dicka. Ato te dyja jane sa te njejta,aq edhe te ndryshme. Endrra ka shume,por ato qe shprehen me ane te pikturimit,te artit m...
Autori: Anna Cani · Lloji: Ese filozofike · Tema: Njerëzimi
Si çdokush tjetër edhe unë e përfytyroj të ardhmen time me ndryshime masive. Një e ardhme e rrethuar nga të gjitha anët nga teknologjia. E keqja në kohët fëmijëve dhe të rinjve u vjen nga teknologjia e shumtë që ata përdorin. Mendoj se qen...
Autori: Desara Dedolli · Lloji: Ese filozofike · Tema: perse jemi ne toke
Jeta eshte nje lufte. Eshte nje beteje qe duhet fituar. Eshte nje enderr qe duhet jetuar. Por.perse jetojme? Kemi ardhur ne jete per nje qellim te caktuar apo jemi thjesht kalimtar ne kete bote?! ...
Autori: Alesia Cafaj · Lloji: Ese filozofike · Tema: frika
Te gjithe kemi frike e shpehhere mund te frikesohemi pa qene nevoja.Gjithmone ajo ndenja e pasigurise,e humbjes,e fajit qe na pushton.Frikesohemi se mos valle veprimet e se tashmes na ndikojne ne te ardhmen.Dikur kisha frike nga erresira nga dicka qe e k...
Autori: alesia · Lloji: Ese filozofike · Tema: jeta
Nje grimce pluhuri fshihet ne kornizat prej balte te nje pikture te fshehur ne dhomen e kujtimeve shumevjecare . Pikture ndoshta e bere me pasionin per te rrefyer gjithe historine e pashmangshme te jetes se saj . e trilluar por ndoshta me e vertete se rea...
Autori: Klea Kasa · Lloji: Ese filozofike · Tema: Reflektim mbi veten time.
Dialog me sytë e shpirtit. E ulur në një stol të vogël e të vjetër pranë një trotuari nga i cili mund të shikosh qartë cdo hap të shpejtë që bëhet nën jetën monotone.Pranë meje është një lis i madh dhe një ndërtesë ...
Autori: Orgita · Lloji: Ese filozofike · Tema: ”Te rrosh a te mos rrosh”
Të rrosh a të mos rrosh…është një nga monologët më të famshëm e më të komentuar të letërsisë botërore dhe një nga dilemat më dramatike në jetën njerezore,duke të vënë në dilemën mes jetës dhe vdekjes.Kjo jetë është dhurata m...
Autori: Erika Ciku · Lloji: Ese filozofike · Tema: Frike...
Frike.... Frike... Frike per cdo gje.... Frike per tu gezuar se mund te ndodhe dicka qe e prish... Frike per te folur sepse mund te thuash dicka gabim ... Frike per te menduar sepse mund te veprosh gabim ... Frike per te dashuruar sepse jeta ishte e mbush...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com