Data e postimit: 2025-04-06 21:57:12
Lexime: 8769
''Lumturia apo vuajtja ? - Dy anët e së njëjtës medalje ,,
Autori: Mejrema Prçko
Lloji: Ese filozofike
Tema: Jeta
Shkolla: SHMLM ''Hysni Zajmi''
Klasa: XI - 3
Qyteti: Gjakovë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Perspektivë e vizualizuar në mënyrë unike ,individuale , autentike dhe më e rëndësishmja e ndjerë .Fillon që nga çasti i gërshetimit mes imagjinatës dhe realitetit ,në thelb mes dëshirës dhe mundësisë . Ku nga kjo sajojnë edhe shumë të vërteta të hidhura , shumë jeta të ndërtuara mbi gënjeshtra të menduara mirë nga demonët të njohur me emrin njeri , në mënyrë që të hutojnë poseduesin të ndjek sinjalin apo instiktin për të bërë zgjedhjen e duhur . Kur jam tek zgjedhja e duhur preferoj të ndalem dhe ta sqaroj më gjerë. Pra jeta është ajo e cila na bën të gjendemi pranë një udhëkryqi i cili na ofron rrugën e drejtë dhe rrugën e gabuar. Rruga e drejtë rezulton me dritë në fund e më e rëndësishmja me paqen tonë shpirtërore, ku na njofton me njerëz të cilët do na bëjnë të ndihemi sigurt , të lumtur , të përkrahur dhe më e rëndësishmja të ndiejmë dhe të besojmë se do jenë për ne gjithonë aty dhe se do mund të mendojmë në ta sa herë që kemi nevojë pavarësisht kohës dhe se sa është ora .Kurse rruga e gabuar rezulton me errësirë në fund . Kjo na njofton me njerëz të cilët fillimisht do të na ofrojnë tek vetja , do të na bëjnë t'iu besojmë pa kushte , të mendojmë se me të vërtetë iu intereson për ne se si ndihemi ? se si jemi ? se çfarë mund të bëjnë për ne kur ndihemi keq dhe më e rëndësishmja kur ata vetë na lëndojnë . Na godasin me thikë pas shpine , na thyejnë me 1000 copëza të vogla , e akoma më e dhimbshmja shtirren sikur nuk kanë bërë asgjë apo se nuk janë në dijeni . Pikërisht është ky momenti kur ne fillojmë të kërkojmë fajin tek vetja apo personi në fjalë dhe në fund faji mbetet jetim .Por që fundja ishim ne ata që zgjodhëm të besojmë në rastësi edhe ose e dimë që çdo gjë ndodh për një arsye.Fundja sinkronizimi nuk është thjeshtë rastësi , por një gjuhë e fshehtë që universi përdor për të na udhëhequr.Të gjitha këto janë në natyrën e jetës të ndodhin.Por ky është momenti adekuat që ne duhet të rritemi në kuptimin e plotë të fjalës ku mësojmë shumë gjëra si : të mos besojmë se të tjerët janë si ne , sepse gjërat të cilat ne nuk do i bënim kurrë të tjerët i bëjnë pa menduar dy herë , të falim por jo deri në pikën ku falja nuk do të ketë më në kuptim, të besojmë por deri në momentin që thyhet uralidhëse mes dy personave e që është besimi , të duam por jo më shumë se veten , kur shikojmë se marrdhënia bëhet e njëanshme të mos mundohemi më sepse vet emri i saj ''marrdhënie ''tregon se si duhet të funksionojë pra të jetë reciproke e jo të bazohet vetëm mbi marr ose vetëm mbi jap , të mësojmë se disa njerëz janë si gjethe se edhe pas një stuhie më të vogël do të largohen nga jeta jonë , se disa të tjerë janë si degët ku pas stuhisë pak më të fortë midis 1000 arsyeve për të qëndruar do preferojnë të largohen dhe të fundit si rrënja ku edhe pas stuhisë shumë të fortë do të na përqafojnë me gjithë të mirat dhe metat dhe do të na duan edhe në momentet kur ne nuk do e duam veten tonë .Të mësojmë se disa njërëz janë si dy vija paraleel që nuk janë të destinuara kurrë të takohen në të njëjtën pikë, të mësojmë se zoti njerëzit na ofron si dhurata dhe si mësime e jo si pendime . Ashtu ndodhi edhe me mua. Mi ofroi si mësime , kur më mësoi se nuk duhet të presë asgjë nga njerëzit të bëjnë për mua , por që t1% bëjnë kundrejt meje të presë gjithçka , kurse si dhuratë mi ofroi duke më afruar me vetveten , duke më mundësuar të përqafoj vetveten dhe të heq peshën e barrës së pendimit që një kohë rëndonte supet e mia, sepse fundja çdokush jep atë që është . Andaj unë kuptova një gjë shumë të rëndësishme se ajo e cila nuk do të më braktiste kurrë ishte zëri im i brendshëm , një forcë e patretshme e cila thoshte : ''Harroje dhimbjen . Prindërit e tu kanë nevojë për një vajzë të sukseshme , me çrast më lejoi të shfaqeshin këto tinguj letre nga une , me shpresë që të depërtonin në thellësinë e shpirtit tuaj modest. Nga e gjithë kjo dal në përfundim të mos pres që dikush të bëhet shpëtimtari im , por të bëhem shpëtimtari i vetes sime, të mos jem ajo që ndjek turmën , por të jem ajo e cila e ndërton vet1% rrugën e saj .

Vepra te ngjashme
Autori: Anna Çani · Lloji: Ese filozofike · Tema: Dashuria
Çdo njeri i dashuruar jo gjithmonë krijon "ëndërra jete" vetëm mr një person. Ka nga ata njerëz që nuk janë të sinqertë në dashurinë e tyre,ndjenjat e tyre,por janë gënjeshtarë,aktorë që e luajnë më së miri rolin e tyre prej të pafaj...
Autori: Big G · Lloji: Ese filozofike · Tema: ese, ese filozofike, te jesh a mos te jesh, te jesh a te mos jesh
Të rrosh a të mos rrosh është një nga monologjet më të famshme të letërsisë botërore dhe një nga alternativat më dramatike në jetën njerëzore. Njeriu i gjendur përballë fatit të vet që nuk i ofron asnjë rrugëdalje. Në këtë moment ...
Autori: R.S · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ese per guximin.
Guximi. Fiton apo humbet? E gjejme ne apo vjen vetë? Pytja qe te ndjell kureshtje ne trurin tend qe bluan mendime se si do ia dalesh ne cdo gje. Kjo quhet mosbesim ne vetvete. Por ka nje ilaç per kete. Guximi. Ilaçi qe i duhet te gjitheve qe mendojn s...
Autori: Kevin Çika · Lloji: Ese filozofike · Tema: Njeriu dhe dija
Njeriu ka qenë dhe është një qenie,e cila në të shumtën e kohës eksploron.Për të njohur më shumë Botën dhe për të kuptuar rregullat e saj.Si dhe që të zhvillojet e të marrë sa më shumë dritë nga “Dielli i diturisë”.Megjithatë k...
Autori: Anna Çani · Lloji: Ese filozofike · Tema: Një udhëtim imagjinar në aparatin tretës
Më kujtohet eksperimenti që bëmë me miqtë e mi shkencëtarë. Provuam të shihnim se çfarë ndodhte me masën ushqimore ose ndryshe ushqimin në aparatin tretës së njeriut. Si fillim morëm një vullnetar. Ky vullnetar ishte një shkencëtar i cil...
Autori: Anna Çani · Lloji: Ese filozofike · Tema: Prometeu
Prometeu është heroi i parë humanist në të gjithe historinë e letërsisë dhe është një figurë e adhuruar për shumë artistë e poetë. Ai kreu një akt humannë kohën kur njerëzimi ndonjej në errësirë,injorancë dhe varfëri. Prometeu u r...
Autori: Ana · Lloji: Ese filozofike · Tema: Burokracia
Ke lejuar te te neshtrojne te tjeret?...mos valle me dryn i ke kycur akordat e zerit e i ke lene te zhytura aty ne laring duke mos u perpjekur,celsin per to ta gjesh ?! Nuk je lodhur duke qene gjithmone nen tjetrin apo i kursen vetes te drejten,i barabar...
Autori: Niko Vincani · Lloji: Ese filozofike · Tema: Si t'a jetosh jeten kur humb dike te afert?
Si te vazhdosh te jetosh kur humb jeten dikush i afert? E dhimbshme eshte por nuk ke c'te besh.Kjo eshte jeta.E ke shume te veshtire te vazhosh perpara kur ke humbur nje njeri te dashur,kur ate e ke patur baba,nene,moter,vella,mikun tend me te mire.Eshte ...
Autori: RINIS CANI · Lloji: Ese filozofike · Tema: MENDIMET QE S`PERENDUAN KURRE.
Rinis Cani FJALE PREJ SHPIRTIT. ILUZIONI I PADITURISE Cila ere do ti furnizoje mushkerite tona?cili gjak do te buroje ne vena dhe arterje?valle,cila arme do te na zgjoje nga narkoza e u...
Autori: Elion Hasa · Lloji: Ese filozofike · Tema: E bukura dhe e shemtuara
Cili është përkufizimi i bukurisë? A ekziston një përkufizim i tillë? Apo secili prej nesh ka shpjegimin e tij? Ndoshta një person që unë mendoj se është i bukur, dikush tjetër e konsideron të shëmtuar. Ju mund të gjeni defekte te një per...
Autori: merushe · Lloji: Ese filozofike · Tema: fjala
Diskutojmë për pasuritë dhe askush këtu nuk thotë se cilat janë rrugët e pasurimit në Shqipëri. Nëse 5% e popullsisë ka para të pafund dhe miliona, a më thoni se çfarë u bë me 90% të mbetur pa pasuri. Si shpjegohet se në vitin 1991 ikëm...
Autori: Rinora Mehmetaj · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ndjena dhe endrra e papershkruar
Ishte nje nat me qiell te kthjellet ku e zbukuronin yjet dhe e ndriqonte hena vezulluese e cila me tregonte rrugen per ne fshat, lart ne qiell po degjoja nje melodi e cila ishte e papershkrueshme per shpirtnin tim.Po degjoja hapt e mi te ciliet i beja...
Autori: Firdeus Shkalla · Lloji: Ese filozofike · Tema: Histori ne gjethe
Nje fasade ku cdo gjethe permban nje histori ,sa here leviznin nga era, ato po flisnin ,po drridhen nga feshferimat e qytetit, te degjuara nga ato autoparlante qe te shfaqen si dylbi. Nje shtepi ku cdo gjethe kishte si atribut te ishte nje spiun , nje ...
Autori: Melodi · Lloji: Ese filozofike · Tema: Nje udhetar i heshtur, ne rruget plot zhurme
Lum qe rrjedh,s'pushon, therret per ne perjetesi por askush s'pergjigjet. Askush s'do te largohet nga bota e miresise, por lumturia asnjehere nuk eshte eterne, e kjo jete bashke me gjithe ligesite e saj perseri mbetet e bukur, pasi edhe po te duam ta quaj...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com