Data e postimit: 2025-04-06 21:57:12
Lexime: 8659
''Lumturia apo vuajtja ? - Dy anët e së njëjtës medalje ,,
Autori: Mejrema Prçko
Lloji: Ese filozofike
Tema: Jeta
Shkolla: SHMLM ''Hysni Zajmi''
Klasa: XI - 3
Qyteti: Gjakovë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Perspektivë e vizualizuar në mënyrë unike ,individuale , autentike dhe më e rëndësishmja e ndjerë .Fillon që nga çasti i gërshetimit mes imagjinatës dhe realitetit ,në thelb mes dëshirës dhe mundësisë . Ku nga kjo sajojnë edhe shumë të vërteta të hidhura , shumë jeta të ndërtuara mbi gënjeshtra të menduara mirë nga demonët të njohur me emrin njeri , në mënyrë që të hutojnë poseduesin të ndjek sinjalin apo instiktin për të bërë zgjedhjen e duhur . Kur jam tek zgjedhja e duhur preferoj të ndalem dhe ta sqaroj më gjerë. Pra jeta është ajo e cila na bën të gjendemi pranë një udhëkryqi i cili na ofron rrugën e drejtë dhe rrugën e gabuar. Rruga e drejtë rezulton me dritë në fund e më e rëndësishmja me paqen tonë shpirtërore, ku na njofton me njerëz të cilët do na bëjnë të ndihemi sigurt , të lumtur , të përkrahur dhe më e rëndësishmja të ndiejmë dhe të besojmë se do jenë për ne gjithonë aty dhe se do mund të mendojmë në ta sa herë që kemi nevojë pavarësisht kohës dhe se sa është ora .Kurse rruga e gabuar rezulton me errësirë në fund . Kjo na njofton me njerëz të cilët fillimisht do të na ofrojnë tek vetja , do të na bëjnë t'iu besojmë pa kushte , të mendojmë se me të vërtetë iu intereson për ne se si ndihemi ? se si jemi ? se çfarë mund të bëjnë për ne kur ndihemi keq dhe më e rëndësishmja kur ata vetë na lëndojnë . Na godasin me thikë pas shpine , na thyejnë me 1000 copëza të vogla , e akoma më e dhimbshmja shtirren sikur nuk kanë bërë asgjë apo se nuk janë në dijeni . Pikërisht është ky momenti kur ne fillojmë të kërkojmë fajin tek vetja apo personi në fjalë dhe në fund faji mbetet jetim .Por që fundja ishim ne ata që zgjodhëm të besojmë në rastësi edhe ose e dimë që çdo gjë ndodh për një arsye.Fundja sinkronizimi nuk është thjeshtë rastësi , por një gjuhë e fshehtë që universi përdor për të na udhëhequr.Të gjitha këto janë në natyrën e jetës të ndodhin.Por ky është momenti adekuat që ne duhet të rritemi në kuptimin e plotë të fjalës ku mësojmë shumë gjëra si : të mos besojmë se të tjerët janë si ne , sepse gjërat të cilat ne nuk do i bënim kurrë të tjerët i bëjnë pa menduar dy herë , të falim por jo deri në pikën ku falja nuk do të ketë më në kuptim, të besojmë por deri në momentin që thyhet uralidhëse mes dy personave e që është besimi , të duam por jo më shumë se veten , kur shikojmë se marrdhënia bëhet e njëanshme të mos mundohemi më sepse vet emri i saj ''marrdhënie ''tregon se si duhet të funksionojë pra të jetë reciproke e jo të bazohet vetëm mbi marr ose vetëm mbi jap , të mësojmë se disa njerëz janë si gjethe se edhe pas një stuhie më të vogël do të largohen nga jeta jonë , se disa të tjerë janë si degët ku pas stuhisë pak më të fortë midis 1000 arsyeve për të qëndruar do preferojnë të largohen dhe të fundit si rrënja ku edhe pas stuhisë shumë të fortë do të na përqafojnë me gjithë të mirat dhe metat dhe do të na duan edhe në momentet kur ne nuk do e duam veten tonë .Të mësojmë se disa njërëz janë si dy vija paraleel që nuk janë të destinuara kurrë të takohen në të njëjtën pikë, të mësojmë se zoti njerëzit na ofron si dhurata dhe si mësime e jo si pendime . Ashtu ndodhi edhe me mua. Mi ofroi si mësime , kur më mësoi se nuk duhet të presë asgjë nga njerëzit të bëjnë për mua , por që t1% bëjnë kundrejt meje të presë gjithçka , kurse si dhuratë mi ofroi duke më afruar me vetveten , duke më mundësuar të përqafoj vetveten dhe të heq peshën e barrës së pendimit që një kohë rëndonte supet e mia, sepse fundja çdokush jep atë që është . Andaj unë kuptova një gjë shumë të rëndësishme se ajo e cila nuk do të më braktiste kurrë ishte zëri im i brendshëm , një forcë e patretshme e cila thoshte : ''Harroje dhimbjen . Prindërit e tu kanë nevojë për një vajzë të sukseshme , me çrast më lejoi të shfaqeshin këto tinguj letre nga une , me shpresë që të depërtonin në thellësinë e shpirtit tuaj modest. Nga e gjithë kjo dal në përfundim të mos pres që dikush të bëhet shpëtimtari im , por të bëhem shpëtimtari i vetes sime, të mos jem ajo që ndjek turmën , por të jem ajo e cila e ndërton vet1% rrugën e saj .

Vepra te ngjashme
Autori: Francesko File · Lloji: Ese filozofike · Tema: "Te gjithe kemi aftesi te vecanta"…
"Te gjithe kemi aftesi te vecanta"… Secili prej nesh eshte unik dhe i vecante!Dikush ka aftesi te kendoj,dikush ka aftesi te pikturoje,dikush tjeter te flase shume mire ne publik etj...dhe keto aftesi na bejne me te vertete te vecante...
Autori: sara · Lloji: Ese filozofike · Tema: Kush jam une?
Me lindin shume pyetje ne koke.Njera prej tyre eshte:Kush jam une ?Kjo pyetje ka shume pergjigje te ndryshme dhe te veshtira.Por lindin edhe pyetje te tjera qe nuk u jep dot pergjigje si p.sh. pyetja Kush jam une ?Nga vi?dhe shume pyetje te tjera.Ketyre p...
Autori: emanuela · Lloji: Ese filozofike · Tema: falja
Po e filloj me nje peng te madh ne zemren time te vogel.E di qe te lendova pa mase "motrushe".Por ama dije se ti do te jesh gjithmone ne zemren time sepse une pa ty jame asgje dhe s'mund te bej perpara.Ti je loti i kulluar ne zemren time qe e mban ne dore...
Autori: Klea Kasa · Lloji: Ese filozofike · Tema: Reflektim mbi veten time.
Dialog me sytë e shpirtit. E ulur në një stol të vogël e të vjetër pranë një trotuari nga i cili mund të shikosh qartë cdo hap të shpejtë që bëhet nën jetën monotone.Pranë meje është një lis i madh dhe një ndërtesë ...
Autori: Sibora Doçi · Lloji: Ese filozofike · Tema: Vdekja
Vdekja eshte fundi i veprave te tua dhe fillimi i gjykimit te tyre.Vdekja eshte si nje pike e zeze ne trurin tone.Eshet gjithmone aty me ne ,as nuk fshihet,as nuk zhduket per sa kohe ne marrim fryme.Ajo eshte nje vrasese e pashpirt qe vret cdo dite ndjenj...
Autori: Geraldo Xhina · Lloji: Ese filozofike · Tema: Jeta
Te rrosh a te mos rrosh Te rrosh a te mos rrosh.?Eh ctrishtim,15 vite mbi krye I kam e qe tani per te tilla gjerash te mendoj me duhet.Te jem I sinqerte,frike kam me ty te hapem se fundja fundit per ty thjesht nje femij jam.Frike kam te filloj e te te fl...
Autori: un · Lloji: Ese filozofike · Tema: Kur dashuria vdes, atëhere edhe jeta shuhet...
Shpesh fëmijët e vegjël pyesin prindërit e tyre se si ata kanë lindur e prindërit mundohen të gjejnë një mënyrë shumë imagjinare për t’ia treguar e në disa raste të pavërteta.Vjen një kohë që fëmijët rriten e mund të kuptojnë mÃ...
Autori: Dorina.D · Lloji: Ese filozofike · Tema: Molla
Eshte si molla e kuqe dhe perfekte qe nese e kafshon te mbush gojen plot me krimba. Manaferrat grumbullohen neper shkurre, vdekja pret tek shkembinjte dhe shiu te zhyt. Nje diseksion i trurit nuk ishte kurre aq i kendshem, ndoshta ato prerje te drejta ...
Autori: bakshish · Lloji: Ese filozofike · Tema: nje lamtumir
nje lamtumir nje perqafim asgje me teper sdo jet shpirti im se me ty larg une e di jetoj shum pak nje lamtumir
Autori: mia · Lloji: Ese filozofike · Tema: paqja
NE KETO VARGJE PASQYROHET DESHIRA PER NJE JETE ME TE MIRE,NJE JETE NE PAQE,NJE JETE PA LUFTE E KONFLIKTE,PA LAKMI E URREJTJE.NESE JETA NA OFROHET VETEM NJE HERE,A NUK E KEMI NE NE DORE QE TA JETOJME KETE JETE NE MENYREN ME TE MIRE TE MUNDSHME?A NUK E KEMI...
Autori: Anna Çani · Lloji: Ese filozofike · Tema: "Po i drejtë s'është/syri i njeriut,që pa njohur mirë/shpirtin e një tjetri,vetëm duk'e parë/e urren këtë,ndonëse s'ka pësuar/ndonjë gjë prej tij."- Medea
"Po i drejtë s'është syri i njeriut,që pa njohur mirë shpirtin e një tjetri,vetëm duk'e parë e urren këtë,ndonëse s'ka pësuar ndonjë gjë prej tij." Këto vargje përmblifhen në një fjalë të vetme: PARAGJYKIM. Njerëzit paragjykojnë,ja...
Autori: Xhoana Gjana · Lloji: Ese filozofike · Tema: Jo liria e njerzve por...liria e shpirtit.
Shpirti eshte dicka hyjnor,te cilin vec Zoti di ta kontrolloje,ta shtyje drejt dashurise,ta largoje nga urrejtja e ta beje te ndjeje edhe kontrastet e lumturise.Por,befas kur njeriu ndjen se realiteti eshte ndryshe.Njeriu ka lindur me pranga e do te vdese...
Autori: butrint dana · Lloji: Ese filozofike · Tema: vjeshta
Vjeshta është stinë shumë e bukur.Gjatë kësaj kohe peisazhi bët madhështor. Gati çdo fletë e çdo peme bëhet me ngjyrë të artë,të kuqerremte dhe të portokalltë. Unë jam i sigurt në fshatin tim vjeshta është më e mahnitshme se në f...
Autori: Luljeta Mahmuti · Lloji: Ese filozofike · Tema: Gjithmone e verteta mbizoteron!
Larguar kilometra larg pertej te zakonshmes,per tu perballur me nje realitet te deshiruar por te veshtire per ta bere pjese te rrugetimit tend.Milje larg ne hapesiren pa mbarim,arrij te shoh yje tek shndrisin cdo pjese te erret dhe ku gjithcka arrin te kt...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com