Data e postimit: 2025-04-06 21:57:12
Lexime: 8822
''Lumturia apo vuajtja ? - Dy anët e së njëjtës medalje ,,
Autori: Mejrema Prçko
Lloji: Ese filozofike
Tema: Jeta
Shkolla: SHMLM ''Hysni Zajmi''
Klasa: XI - 3
Qyteti: Gjakovë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Perspektivë e vizualizuar në mënyrë unike ,individuale , autentike dhe më e rëndësishmja e ndjerë .Fillon që nga çasti i gërshetimit mes imagjinatës dhe realitetit ,në thelb mes dëshirës dhe mundësisë . Ku nga kjo sajojnë edhe shumë të vërteta të hidhura , shumë jeta të ndërtuara mbi gënjeshtra të menduara mirë nga demonët të njohur me emrin njeri , në mënyrë që të hutojnë poseduesin të ndjek sinjalin apo instiktin për të bërë zgjedhjen e duhur . Kur jam tek zgjedhja e duhur preferoj të ndalem dhe ta sqaroj më gjerë. Pra jeta është ajo e cila na bën të gjendemi pranë një udhëkryqi i cili na ofron rrugën e drejtë dhe rrugën e gabuar. Rruga e drejtë rezulton me dritë në fund e më e rëndësishmja me paqen tonë shpirtërore, ku na njofton me njerëz të cilët do na bëjnë të ndihemi sigurt , të lumtur , të përkrahur dhe më e rëndësishmja të ndiejmë dhe të besojmë se do jenë për ne gjithonë aty dhe se do mund të mendojmë në ta sa herë që kemi nevojë pavarësisht kohës dhe se sa është ora .Kurse rruga e gabuar rezulton me errësirë në fund . Kjo na njofton me njerëz të cilët fillimisht do të na ofrojnë tek vetja , do të na bëjnë t'iu besojmë pa kushte , të mendojmë se me të vërtetë iu intereson për ne se si ndihemi ? se si jemi ? se çfarë mund të bëjnë për ne kur ndihemi keq dhe më e rëndësishmja kur ata vetë na lëndojnë . Na godasin me thikë pas shpine , na thyejnë me 1000 copëza të vogla , e akoma më e dhimbshmja shtirren sikur nuk kanë bërë asgjë apo se nuk janë në dijeni . Pikërisht është ky momenti kur ne fillojmë të kërkojmë fajin tek vetja apo personi në fjalë dhe në fund faji mbetet jetim .Por që fundja ishim ne ata që zgjodhëm të besojmë në rastësi edhe ose e dimë që çdo gjë ndodh për një arsye.Fundja sinkronizimi nuk është thjeshtë rastësi , por një gjuhë e fshehtë që universi përdor për të na udhëhequr.Të gjitha këto janë në natyrën e jetës të ndodhin.Por ky është momenti adekuat që ne duhet të rritemi në kuptimin e plotë të fjalës ku mësojmë shumë gjëra si : të mos besojmë se të tjerët janë si ne , sepse gjërat të cilat ne nuk do i bënim kurrë të tjerët i bëjnë pa menduar dy herë , të falim por jo deri në pikën ku falja nuk do të ketë më në kuptim, të besojmë por deri në momentin që thyhet uralidhëse mes dy personave e që është besimi , të duam por jo më shumë se veten , kur shikojmë se marrdhënia bëhet e njëanshme të mos mundohemi më sepse vet emri i saj ''marrdhënie ''tregon se si duhet të funksionojë pra të jetë reciproke e jo të bazohet vetëm mbi marr ose vetëm mbi jap , të mësojmë se disa njerëz janë si gjethe se edhe pas një stuhie më të vogël do të largohen nga jeta jonë , se disa të tjerë janë si degët ku pas stuhisë pak më të fortë midis 1000 arsyeve për të qëndruar do preferojnë të largohen dhe të fundit si rrënja ku edhe pas stuhisë shumë të fortë do të na përqafojnë me gjithë të mirat dhe metat dhe do të na duan edhe në momentet kur ne nuk do e duam veten tonë .Të mësojmë se disa njërëz janë si dy vija paraleel që nuk janë të destinuara kurrë të takohen në të njëjtën pikë, të mësojmë se zoti njerëzit na ofron si dhurata dhe si mësime e jo si pendime . Ashtu ndodhi edhe me mua. Mi ofroi si mësime , kur më mësoi se nuk duhet të presë asgjë nga njerëzit të bëjnë për mua , por që t1% bëjnë kundrejt meje të presë gjithçka , kurse si dhuratë mi ofroi duke më afruar me vetveten , duke më mundësuar të përqafoj vetveten dhe të heq peshën e barrës së pendimit që një kohë rëndonte supet e mia, sepse fundja çdokush jep atë që është . Andaj unë kuptova një gjë shumë të rëndësishme se ajo e cila nuk do të më braktiste kurrë ishte zëri im i brendshëm , një forcë e patretshme e cila thoshte : ''Harroje dhimbjen . Prindërit e tu kanë nevojë për një vajzë të sukseshme , me çrast më lejoi të shfaqeshin këto tinguj letre nga une , me shpresë që të depërtonin në thellësinë e shpirtit tuaj modest. Nga e gjithë kjo dal në përfundim të mos pres që dikush të bëhet shpëtimtari im , por të bëhem shpëtimtari i vetes sime, të mos jem ajo që ndjek turmën , por të jem ajo e cila e ndërton vet1% rrugën e saj .

Vepra te ngjashme
Autori: ADA · Lloji: Ese filozofike · Tema: JETA E NJERIURT
JETA E NJERIUT ESHTE E NDERTUAR MBI VUAJTJE MBI MBI GEZIME ,POR AMA JO VETEM MBI KETO DYJA POR EDHE MBI DESHIRA DHE PASIONE NJE FILOZOF KA THENE SE DESHIRAT DHE PASIONET JANE SHKATRUES PER NJERIUN ME E MIRA ESHTE TE SHMANGIM DESHIRAT PASINET DHE VESET P...
Autori: Erika Ciku · Lloji: Ese filozofike · Tema: Frike...
Frike.... Frike... Frike per cdo gje.... Frike per tu gezuar se mund te ndodhe dicka qe e prish... Frike per te folur sepse mund te thuash dicka gabim ... Frike per te menduar sepse mund te veprosh gabim ... Frike per te dashuruar sepse jeta ishte e mbush...
Autori: Arteida · Lloji: Ese filozofike · Tema: Vetvetja
Kur ndodhesha përgjat brigjeve të dëshirave lundruese të kohës, unë jetoja brenda iluzioneve të përditshmërisë.Kur merrja frymë ajrin e pastër të natyrës, unë dashurohesha në vehtën time.Jetova në kulmet e shtëpive të rrënuara nga dhi...
Autori: xhoi · Lloji: Ese filozofike · Tema: dashuria
"Ti Dashuri je Liri, ti Dashuri je Roberi" Pa dyshim qe per njeriun, ndjenja me e bukur qe mund te provoje ne jete eshte dashuria. Ajo dashuri e cila eshte nje force madhore, te ngre peshe shpirtin, te ben me te mire, nje force universale dhe misterioz...
Autori: Anna Çani · Lloji: Ese filozofike · Tema: Prometeu
Prometeu është heroi i parë humanist në të gjithe historinë e letërsisë dhe është një figurë e adhuruar për shumë artistë e poetë. Ai kreu një akt humannë kohën kur njerëzimi ndonjej në errësirë,injorancë dhe varfëri. Prometeu u r...
Autori: Fejzë Demiri · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ese filozofike
Porosia e babait Kur kthehem pas, në hapat e padukshëm të kujtimeve, më kujtohet dita e parë kur erdhe në këtë botë. Si fëmijë i njomë që ishe, dalëngadalë duke u rritur fillove t’i bësh hapat e parë të jetës. Vogëlushi im, qaje me ...
Autori: Anna Cani · Lloji: Ese filozofike · Tema: Njerëzimi
Si çdokush tjetër edhe unë e përfytyroj të ardhmen time me ndryshime masive. Një e ardhme e rrethuar nga të gjitha anët nga teknologjia. E keqja në kohët fëmijëve dhe të rinjve u vjen nga teknologjia e shumtë që ata përdorin. Mendoj se qen...
Autori: bakshish · Lloji: Ese filozofike · Tema: nje lamtumir
nje lamtumir nje perqafim asgje me teper sdo jet shpirti im se me ty larg une e di jetoj shum pak nje lamtumir
Autori: Doshi · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ku po shkojme me kaq ligesi?
Njerezit jane qenia me e larte dhe e bekuar si nga mendesia ahtu edhe nga jeta dhe pushteti.Ata jane gjallesa qe ka evoluar ashtu si gjithe gjallesat e tjera.Ne fillimet e tij ka pasur shume veshtiresi dhe ka qene i varur nga natyra dhe me syte e ngritur ...
Autori: odeta klosi · Lloji: Ese filozofike · Tema: prinderit
njeriu mesoi te linde dhe te jetoje. por njerezit qe e priten ne lindje ishin prinderit .te gjithe mbeshtetjen e pare e gjeni tek prinderit sepse jane te vetmit persona ku gjen mbeshtje .prinderit jane gjeja me e bukur qe zoti na e dha .femija pa prinder ...
Autori: Luljeta Mahmuti · Lloji: Ese filozofike · Tema: ''Te rrosh a te mos rrosh kjo eshte ceshtja?!''
Te rrosh a te mos rrosh?!Valle a s'eshte me mire te reflektosh?! Te lejosh mendimet e strukura ne nje labirinthte heshtur ne erresiren e nates vetmja qe degjon eshte puhiza e lehte mbledhese e pjesezave me te vogla te asaj cfare mbeti! Dje,shume pak amb...
Autori: Enisa Avrami · Lloji: Ese filozofike · Tema: Njeriu pёrball dilemave tё mёdha spirtёrore “Tё rrosh a tё mos rrosh”
Era tё ledhaton kёndshёm fytyrёn. Disa vendosin tё ia kthejnё shpinёn e disa tё tjerё ndiejn kёnaqesin e saj duke u pёrballur me tё. Disa luftojnё pёr ёndrrat e tyre e disa heqin dorё. Jeta duhet parё sic ke mundёsi. Cdo cast ёshtё i ...
Autori: lirika bishka · Lloji: Ese filozofike · Tema: jeta
Jetes i jane vene shume epitete i jane thurur shume kenge, poezi vargje pa fund. Shume fjale jane thene per te. Por uune e mendoj me thjeshte... mendoj se "jeta" je vete ti... po, ti sepse jeta pa ty nuk do te ishte jete, do ishte bosh. Je ti ai qe i jep ...
Autori: Nedreta Fetahi · Lloji: Ese filozofike · Tema: Jeta
Të gjithë të vërtetat kuptohen,por e vërteta e jetës është një enigmë e vërtetë.Është fakt se së pari duhet ta kalosh erësirën për ta parë dritën,duhet ta provosh të hidhurën për ta kuptuar të ëmblën,duhet të lëndohesh për ta ...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com