Data e postimit: 2025-04-06 21:57:12
Lexime: 8600
''Lumturia apo vuajtja ? - Dy anët e së njëjtës medalje ,,
Autori: Mejrema Prçko
Lloji: Ese filozofike
Tema: Jeta
Shkolla: SHMLM ''Hysni Zajmi''
Klasa: XI - 3
Qyteti: Gjakovë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Perspektivë e vizualizuar në mënyrë unike ,individuale , autentike dhe më e rëndësishmja e ndjerë .Fillon që nga çasti i gërshetimit mes imagjinatës dhe realitetit ,në thelb mes dëshirës dhe mundësisë . Ku nga kjo sajojnë edhe shumë të vërteta të hidhura , shumë jeta të ndërtuara mbi gënjeshtra të menduara mirë nga demonët të njohur me emrin njeri , në mënyrë që të hutojnë poseduesin të ndjek sinjalin apo instiktin për të bërë zgjedhjen e duhur . Kur jam tek zgjedhja e duhur preferoj të ndalem dhe ta sqaroj më gjerë. Pra jeta është ajo e cila na bën të gjendemi pranë një udhëkryqi i cili na ofron rrugën e drejtë dhe rrugën e gabuar. Rruga e drejtë rezulton me dritë në fund e më e rëndësishmja me paqen tonë shpirtërore, ku na njofton me njerëz të cilët do na bëjnë të ndihemi sigurt , të lumtur , të përkrahur dhe më e rëndësishmja të ndiejmë dhe të besojmë se do jenë për ne gjithonë aty dhe se do mund të mendojmë në ta sa herë që kemi nevojë pavarësisht kohës dhe se sa është ora .Kurse rruga e gabuar rezulton me errësirë në fund . Kjo na njofton me njerëz të cilët fillimisht do të na ofrojnë tek vetja , do të na bëjnë t'iu besojmë pa kushte , të mendojmë se me të vërtetë iu intereson për ne se si ndihemi ? se si jemi ? se çfarë mund të bëjnë për ne kur ndihemi keq dhe më e rëndësishmja kur ata vetë na lëndojnë . Na godasin me thikë pas shpine , na thyejnë me 1000 copëza të vogla , e akoma më e dhimbshmja shtirren sikur nuk kanë bërë asgjë apo se nuk janë në dijeni . Pikërisht është ky momenti kur ne fillojmë të kërkojmë fajin tek vetja apo personi në fjalë dhe në fund faji mbetet jetim .Por që fundja ishim ne ata që zgjodhëm të besojmë në rastësi edhe ose e dimë që çdo gjë ndodh për një arsye.Fundja sinkronizimi nuk është thjeshtë rastësi , por një gjuhë e fshehtë që universi përdor për të na udhëhequr.Të gjitha këto janë në natyrën e jetës të ndodhin.Por ky është momenti adekuat që ne duhet të rritemi në kuptimin e plotë të fjalës ku mësojmë shumë gjëra si : të mos besojmë se të tjerët janë si ne , sepse gjërat të cilat ne nuk do i bënim kurrë të tjerët i bëjnë pa menduar dy herë , të falim por jo deri në pikën ku falja nuk do të ketë më në kuptim, të besojmë por deri në momentin që thyhet uralidhëse mes dy personave e që është besimi , të duam por jo më shumë se veten , kur shikojmë se marrdhënia bëhet e njëanshme të mos mundohemi më sepse vet emri i saj ''marrdhënie ''tregon se si duhet të funksionojë pra të jetë reciproke e jo të bazohet vetëm mbi marr ose vetëm mbi jap , të mësojmë se disa njerëz janë si gjethe se edhe pas një stuhie më të vogël do të largohen nga jeta jonë , se disa të tjerë janë si degët ku pas stuhisë pak më të fortë midis 1000 arsyeve për të qëndruar do preferojnë të largohen dhe të fundit si rrënja ku edhe pas stuhisë shumë të fortë do të na përqafojnë me gjithë të mirat dhe metat dhe do të na duan edhe në momentet kur ne nuk do e duam veten tonë .Të mësojmë se disa njërëz janë si dy vija paraleel që nuk janë të destinuara kurrë të takohen në të njëjtën pikë, të mësojmë se zoti njerëzit na ofron si dhurata dhe si mësime e jo si pendime . Ashtu ndodhi edhe me mua. Mi ofroi si mësime , kur më mësoi se nuk duhet të presë asgjë nga njerëzit të bëjnë për mua , por që t1% bëjnë kundrejt meje të presë gjithçka , kurse si dhuratë mi ofroi duke më afruar me vetveten , duke më mundësuar të përqafoj vetveten dhe të heq peshën e barrës së pendimit që një kohë rëndonte supet e mia, sepse fundja çdokush jep atë që është . Andaj unë kuptova një gjë shumë të rëndësishme se ajo e cila nuk do të më braktiste kurrë ishte zëri im i brendshëm , një forcë e patretshme e cila thoshte : ''Harroje dhimbjen . Prindërit e tu kanë nevojë për një vajzë të sukseshme , me çrast më lejoi të shfaqeshin këto tinguj letre nga une , me shpresë që të depërtonin në thellësinë e shpirtit tuaj modest. Nga e gjithë kjo dal në përfundim të mos pres që dikush të bëhet shpëtimtari im , por të bëhem shpëtimtari i vetes sime, të mos jem ajo që ndjek turmën , por të jem ajo e cila e ndërton vet1% rrugën e saj .

Vepra te ngjashme
Autori: alessia · Lloji: Ese filozofike · Tema: dashuria
te gjithe e dime se dashuria eshte reciproke po te gjithe ne biem brenda saj pa dashje dhe as nuk e veme re se si. zakonisht te gjitha gocat iu vardisen ketyre cunave te bukur por ndonjeher ata te lene ne balte e s'duan t'ia dine per ne ... po pse valle...
Autori: lirika bishka · Lloji: Ese filozofike · Tema: jeta
Jetes i jane vene shume epitete i jane thurur shume kenge, poezi vargje pa fund. Shume fjale jane thene per te. Por uune e mendoj me thjeshte... mendoj se "jeta" je vete ti... po, ti sepse jeta pa ty nuk do te ishte jete, do ishte bosh. Je ti ai qe i jep ...
Autori: Greselda Baci · Lloji: Ese filozofike · Tema: Une dhe Bota Ime
Bota ku jetoja une? Ishte thjesht perfekte. Une jetoja ne kutizen time te kristalte.Ne ate Kutize qe askush e asgje nuk me prekte.Ne qoshe te saj, une...qesja pambarimisht,lodroja dhe jetoja e lumtur.keshtu ishte deri ate dite.Ajo dite trokiti lehtas ne d...
Autori: mia · Lloji: Ese filozofike · Tema: paqja
NE KETO VARGJE PASQYROHET DESHIRA PER NJE JETE ME TE MIRE,NJE JETE NE PAQE,NJE JETE PA LUFTE E KONFLIKTE,PA LAKMI E URREJTJE.NESE JETA NA OFROHET VETEM NJE HERE,A NUK E KEMI NE NE DORE QE TA JETOJME KETE JETE NE MENYREN ME TE MIRE TE MUNDSHME?A NUK E KEMI...
Autori: Geraldo Xhina · Lloji: Ese filozofike · Tema: Rendesia e librave.
Te gjithe e dime situaten ku ndodhemi,nje katastrofe boterore e cila mbylli brenda te gjithe njerezit pa bere dallim moshe,gjinie,feje,njerez te pasur apo te varfer,thjesht I mbylli brenda.E kuptoj qe eshte dicka e tmerreshme por duhet te dini se edhe nes...
Autori: bakshish · Lloji: Ese filozofike · Tema: nje lamtumir
nje lamtumir nje perqafim asgje me teper sdo jet shpirti im se me ty larg une e di jetoj shum pak nje lamtumir
Autori: Geraldo Xhina · Lloji: Ese filozofike · Tema: UNE
Kush jam une? Nese me takon ne rruge dhe me pyet se kush jam,do te te them se jam Geraldo Xhina.Nese do te kerkosh te dish me shume per mua,do te te them se jam nje djalosh 15-vjecar dhe nje nxenes ne vit te pare.Nese do te jemi duke bere nje bisede miqe...
Autori: Anna Cani · Lloji: Ese filozofike · Tema: Arti dhe enderrat jane shume prane njera-tjetres
Qe te krijosh si fillim duhet te enderrosh. Pas cdo arti fshihet nje enderr te cilen e bejme realitet. Arti dhe enderrat shprehin dicka. Ato te dyja jane sa te njejta,aq edhe te ndryshme. Endrra ka shume,por ato qe shprehen me ane te pikturimit,te artit m...
Autori: G.Alla · Lloji: Ese filozofike · Tema: emocionet njerzore
cfare esht qenia njerzore ne vtevete?Per Kete gje,ne cafrdo kuadri qe ta shohesh,asnje nuk ka nje pergjigje te mirfillt.Nje gje esht e sigut:mendja e tyre ka bere zbulime e shpikje te mahnitshme.Ajo punon per gjera te bukura dhe te mbrapshta njekohesisht...
Autori: Anna Cani · Lloji: Ese filozofike · Tema: Perendimi
Kur shikon perendimin e diellit te duket sikur je ne enderr. E pra,edhe me mua keshtu ndodh. Cdo fundjave ngjitem ne tarrace bashke me tim vella e shohim perendimin e diellit. E teksa perpiqem te shkruaj vargje shoh bukurite e natyres,perendimin e diellit...
Autori: Anna Cani · Lloji: Ese filozofike · Tema: biblioteka e shkolles
Biblioteka eshte parajsa e mendjes,bukuria e saj,eshte kyci qe hap dyert e dijes dhe eshte ushqimi per trirun tone. Te pakten jane ata persona apo njerez qe kane nje biblioteke te vertete. Cdokush mund te kete nje biblioteke por varet se sa shpesh lexon a...
Autori: Desara Dedolli · Lloji: Ese filozofike · Tema: perse jemi ne toke
Jeta eshte nje lufte. Eshte nje beteje qe duhet fituar. Eshte nje enderr qe duhet jetuar. Por.perse jetojme? Kemi ardhur ne jete per nje qellim te caktuar apo jemi thjesht kalimtar ne kete bote?! ...
Autori: Firdeus Shkalla · Lloji: Ese filozofike · Tema: Histori ne gjethe
Nje fasade ku cdo gjethe permban nje histori ,sa here leviznin nga era, ato po flisnin ,po drridhen nga feshferimat e qytetit, te degjuara nga ato autoparlante qe te shfaqen si dylbi. Nje shtepi ku cdo gjethe kishte si atribut te ishte nje spiun , nje ...
Autori: Kevi Gjata · Lloji: Ese filozofike · Tema: Dallget e jetes.
Ne nje moment nje heshtje me pushton trupin dhe ashtu i hutuar bije ne nje humnere dhe e vetmja mundesi jete ishte te kapesha per nje dege te holle peme dhe ashtu bera per te qendruar aty per disa kohe qe per fatin tim te mire ajo dege ishte mjafueshem e ...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com