Data e postimit: 2022-07-19 13:14:32
Lexime: 2336
Te rrosh a te mos rrosh
Autori: Geraldo Xhina
Lloji: Ese filozofike
Tema: Jeta
Shkolla: Isa Boletini
Klasa: X-E
Qyteti: Tirane
E-mail: Email eshte i fshehur!


Te rrosh a te mos rrosh
Te rrosh a te mos rrosh.?Eh ctrishtim,15 vite mbi krye I kam e qe tani per te tilla gjerash te mendoj me duhet.Te jem I sinqerte,frike kam me ty te hapem se fundja fundit per ty thjesht nje femij jam.Frike kam te filloj e te te flas per cka po kaloj.Te te them se nuk qesh dot,ekzagjerim ne syte e tu do dukej.E serish te flas dua,sdo ta mohoj.Dua qe te pakten nje here te vetme te shpreh te gjithe ate mllefin e mbledhur brenda atij shpirtit tim te njome.I madh sjam,por ska gje se per vdekjen te flas skam frike.Me ty te diskutoj dua.Nje bisede si asnje tjeter bashke te bejme.Le te fillojme se kuptimin temes duhet ti nxjerrim ne pah.Ah edhe dicka,miku im,shume mos prit nga nje I mitur si une se tek e fundit me te zgjuar burra e gra kane provuar mesazhin tia nxjerrin shprehjes se Shekspirit,e jo te gjithe ja kane dale.Une me kaq njohuri sa kam,te te flas per jete a vdekje sdi,jo se sdua,por smundem,por me lejo qe per dicka te te tregoj.Nje bisede me nje te moshuar nje here e nje kohe pata bere,e teksa me endje degjoja ate lis shekullor,disa fjale veth ne vesh I vura.Me pati thene,bir para se te flasesh degjo,per nje me te rritur respekt ki dhe jetoje jeten sa e ke ,se nje e tille nuk vjen me.Qe nga fillimi I bisedes nuk e kisha nderprere,ngaqe truri im duke shenuar kish qene,andaj me pyetje nuk e kishte shqetesuar te moshuarin,kjo gje deri ne kete moment.2-3 here ne mendje e formulova pyetjen time dhe ne fund iu ktheva duke e pyetur gjyshin,se c'kishte dashur te thoje me,"nje e tille nuk vjen me".Me pa,me qeshi e ngadale me tha,me nje butesi ne fjalet e tij,se ne momentin qe frymen e pare nje qenie merr,gje me te sigurte per te se vdekja nuk ka.Nisi te me flase per faktin se si 90 e kusur rrotullime me kete toke te shenjte,rreth atij gjigandit te zjarrte ai i kish bere.Me tregoi se shume kish pare e shume me shume kish degjuar.Fliste per faktin se i vetedijshem ish qe si ne fillim nuk ndriconte me dhe se si prane shuajtjes ai ish.Keq i vinte se me njerezit e tij te dashur me shume kohe kish dashur te kaloje,por serish me kujtoi se ne fund te fundit kjo ish jeta.Ato kocka shume kishin hequr e ato sy shume kishin pare.Me shumice kishin prekur ata duar,e lloj lloj aromash ajo hunde kish ndjere.Shumllojshmeri fjalesh kish degjuar me ato veshe e me ate goje qe tashme i dridhej teksa fliste shume kish thene.Pishman I biente,se ndonjehere gabim kish vepruar se me te parendesishme gjera kish qene marre.Nuk hezitoi te me tregonte se si kujtesa e tij gjate smbante mend,mendonte se kushedi sa gjera i kish harruar.Pishman I biente.Mu drejtua duke me thene se vogelush,jeta eshte shume e shkurter,teksa hap e mbyll syte e gjitha vetetime kalon.Me tha se te qash e te bertasesh sia vlente se koha meshire skish,as nuk ndalonte e as pas nuk kthehej.Me tha se zoti na kish zgjedhur ne per te jetuar kete jete,ndoshta per te na sprovuar.Me pati thene se pse-ne,ta kerkosh duhet.Mu drejtua me nje buzeqeshje duke me thene se po te ma tregonta ai,sdo ishte dhe kaq argetuese.Ish erresuar dhe me butesi i moshuari me pati kerkuar qe per ne shtepi te nisesha,e pa ia bere fjalen dysh ashtu un bera.Kushedi sa gjate mendova per ato fjale,por sa rendesi do kishin ato,gjithsesi,per nje vogelush si puna ime.Tani qe ca me I rritur jam shume me gjate I mendoj ato proverba dhe se cpergjigje nga pergjigjja duhet te merrja.Te nesermen flaken e dobet era kish shuar,I moshuari per te fundit here fryme kish marre.Lidhje gjaku me te skisha por gjithsesi dhimbje ndjeva per te.Degjova se duke qeshur kish dhene shpirt dhe tani qe e mendoj,I qarte nuk jam.Me pati thene se pishman shume gjerave iu binte,andaj si mundej qe ky plak I vjeter duke qeshur te largohej nga kjo bote.A thua te jene te verteta fjalet se teksa prane vdekjes je,gjithe jeten te te kaloje para syve sheh?Ndoshta kjo ka qene arsyeja pse I lumtur ai qe,se ndoshta gjerat qe I kish harruar tanime mund ti merrte me vete dhe I lire,pa e kthyer koken pas te shkonte.A thua te jete munduar ai plak I urte qe te me thoje qe celesi I harmonise me sjelljen e pelqyeshme dhe mencurine ne komunikim ka te beje?!Apo valle per vlerat baze dhe bindjet per sukses ai me foli.Ndoshta ndoshta per vete-disiplinen dhe si te menaxhoj kohen me mesoi.E kush e di se tek e fundit te ato fjale fshihej jeta e tij.Si nje rubik I zgjidhur para meje ende qendron kryelarte ai,sikur mburret qe kuptimin jetes ja kish nxjerre. Thelle brenda tij ai e dinte se skishte vlere qe per gjethet e tij te vyshkura driten nje filzi qe forme po merrte,tia pangonte.E kish kuptuar qe koha qe ai te rrezohej kish ardhur e besoj kjo do te kete qene arsyeja pse nje femije si une te tilla fjalesh I kish thene. Tani qe mundohem qe ta kujtoj,ne ato syte qe thelle ne ate kasolle te vjeter ishin futur,nje mezash sikur me percillet. Eshte sikur me thone qe ta jetoj jeten se me e shkurter se vdekja eshte.Te jetoj kete,qofte kjo e lumtur apo e shkrete,se nje dhe vetem nje kam.Sasia e fjaleve qe u thane ate dite shume me e vogel ishte se sasia e atyre qe u nenkuptuan.Ndoshta sakte nuk e kam zberthyer ate fjalekryq por nuk besoj se kjo gje rendesi ka,se secili nje kuptim ndryshe nga nje tjeter i jep.Luftojme pas suksesit,endrrave dhe idealeve dhe gabim sbejme.Sa me I fuqishem aq mire,apo jo?Thjesht troc po ta them,njeriu bashke me cdo qenie tjeter duam apo sduam ne ta pranojme,mjerane lindet.Kush ka lindur,do te rritet,kush eshte rritur do te plaket,e kush eshte plakur do te vdese.Andaj eshte me mire qe ta marrim ngadale dhe ate cka kemi perpara te shijojme.Nje dite ne vendin e te moshuarit do te jem dhe deshire kam qe pishman gjeje te mos I bie.Kohe kam,por sa me shpejt I ditur te behem dua,andaj deri atehere enigmen te rrosh a te mos rrosh pa pergjigje po e le.Per tani po shijoj kte jeten qe me ra per hise,pa u ankuar per te,por duke e rregulluar ne ate menyre sic e dua vete.
Punoi:Geraldo Xhina

Vepra te ngjashme
Autori: Gloria Zhuli · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ese filozofike.
Hesht!Pse kaq qetesi?Ku jam une? Gjithcka eshte zhdukur,jam e vetme.Ujerat nuk rrjedhin me,zogjte nuk cicerojne,natyra nuk me therret...Ku jane njerezit? Pse me kane braktisur apo..i kam braktisur une ata?Mos valle kam shkuar ne nje bote tjeter ku nuk do ...
Autori: un · Lloji: Ese filozofike · Tema: Kur dashuria vdes, atëhere edhe jeta shuhet...
Shpesh fëmijët e vegjël pyesin prindërit e tyre se si ata kanë lindur e prindërit mundohen të gjejnë një mënyrë shumë imagjinare për t’ia treguar e në disa raste të pavërteta.Vjen një kohë që fëmijët rriten e mund të kuptojnë mÃ...
Autori: Xheni kulari · Lloji: Ese filozofike · Tema: Rrugetimi I jetes.
Jeta eshte nje udhe e cila do kurajo dhe besim ne vetvete.Ajo ka pengesa,dhimbje,lote, humbje si dhe bardhesi.Te jetosh nuk do te thote te jesh i pasur apo i varfer,por te jesh njeri i mire dhe zemerbardhe.Gjate kesaj rruge do te perballesh me fjale qe vr...
Autori: Anonim · Lloji: Ese filozofike · Tema: Alegori
Keto jane disa tekste eseistike me permbajtje te nje filozofie te re te krijuar nga nje filiz i ri qe u thye me pa te drejte.Ketu do te hedhim disa nga shume copra tekstesh te krijuar nga ky filiz i ri.Eshte shkrur pa ditur se do te publikohet ne nje plat...
Autori: Melodi · Lloji: Ese filozofike · Tema: Nje udhetar i heshtur, ne rruget plot zhurme
Lum qe rrjedh,s'pushon, therret per ne perjetesi por askush s'pergjigjet. Askush s'do te largohet nga bota e miresise, por lumturia asnjehere nuk eshte eterne, e kjo jete bashke me gjithe ligesite e saj perseri mbetet e bukur, pasi edhe po te duam ta quaj...
Autori: alesia · Lloji: Ese filozofike · Tema: jeta
Nje grimce pluhuri fshihet ne kornizat prej balte te nje pikture te fshehur ne dhomen e kujtimeve shumevjecare . Pikture ndoshta e bere me pasionin per te rrefyer gjithe historine e pashmangshme te jetes se saj . e trilluar por ndoshta me e vertete se rea...
Autori: Ana · Lloji: Ese filozofike · Tema: Burokracia
Ke lejuar te te neshtrojne te tjeret?...mos valle me dryn i ke kycur akordat e zerit e i ke lene te zhytura aty ne laring duke mos u perpjekur,celsin per to ta gjesh ?! Nuk je lodhur duke qene gjithmone nen tjetrin apo i kursen vetes te drejten,i barabar...
Autori: Gerald · Lloji: Ese filozofike · Tema: Filozofi
Po c’eshte kjo gje e mallkuar .. kjo formule komplekse qe e quajme kohe? A ekziston vertete ajo? Kush eshte kontrolluesi i saj? Mos ndoshta eshte nje shpikje klishe e shitesve te orave? Kjo meduze e tmerrshme qe te gllaberon njeherazi ne momentet e ge...
Autori: Erika Ciku · Lloji: Ese filozofike · Tema: Frike...
Frike.... Frike... Frike per cdo gje.... Frike per tu gezuar se mund te ndodhe dicka qe e prish... Frike per te folur sepse mund te thuash dicka gabim ... Frike per te menduar sepse mund te veprosh gabim ... Frike per te dashuruar sepse jeta ishte e mbush...
Autori: Liza · Lloji: Ese filozofike · Tema: Hamleti
Te rrosh a te mos rrosh... Te zgjedhesh mes jetes dhe vjdekjes... Te jetosh cfare te sjell fati, te jetosh te hidhuren dhe te emblen e gjithckaje,te jetosh me perbuzjen e njerzve...Valle a mund ta duroj? Shpeshhere kur ndodhesh ne kete dieleme hedhim sy...
Autori: Firdeus Shkalla · Lloji: Ese filozofike · Tema: Histori ne gjethe
Nje fasade ku cdo gjethe permban nje histori ,sa here leviznin nga era, ato po flisnin ,po drridhen nga feshferimat e qytetit, te degjuara nga ato autoparlante qe te shfaqen si dylbi. Nje shtepi ku cdo gjethe kishte si atribut te ishte nje spiun , nje ...
Autori: Jozef · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ne kete bote jemi per te..?
Në këtë botë jemi për të...? Kjo është një pyetje të cilën çdo njeri ja bën vetës.Disa thonë se në këtë botë jemi per të zbuluar,krijuar gjëra të reja.Disa të tjerë thonë se në këtë botë jemi për te krijuar një brez të ri ...
Autori: Iris · Lloji: Ese filozofike · Tema: qesh palaco qesh , ndersa zemra te pelcet
Eshte per tu habitur me ndjesite e panumerta qe zoteron njeriu... qofshin keto te arsyeshme ose jo me baze morale apo jomorale. Dhe ja pikerisht sot gjate nje dite te mbushur ,me kotesira iluzive dhe ambikuteti , degjova te flitej papritmas: ‘ QESH PAL...
Autori: Ana · Lloji: Ese filozofike · Tema: Jeta
Ceshte jeta? Jeta eshte nje lufte qe duhet ta fitosh, nje det me stuhi qe duhet ta perballosh Nje kalvar dhimbjesh, uljesh e ngritjesh Nje dallge e fuqishme nga e cila duhet te mbijetosh Mos i mbyll syte perballe sfidave te saj dhe mos e kthe shpin...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com