Data e postimit: 2022-04-10 00:44:41
Lexime: 2775
DEGJO ZEMRËN TENDE
Foto
Autori: Kujtim Gashi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Dashuria
Shkolla: Kontabilist
Klasa: Viti III Fakulteti Ekonomik
Qyteti: Pejë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund.
Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë,  flokë te bardh e sy te kalter si qielli, fillova t'i afrohem e t'i flisja por endrra nuk me lejonte, sa filloja t'i afrohem ajo ikte deri naten tjeter, keshtu për shumë netë me radhë.
I ngarkuar nga stresi, një ditë dola që të çlodhem e të marr pak ajër larg shtepise, shikova rreth e rrotull por askend së njoha që të me bëjë shoqeri, ashtu ulur vazhdova të rrija vetëm duke shikuar e menduar deri në një moment kur sytë me ndaluan se levizuri, ishte ajo, ajo që cdo natë e enderroja, ishte ajo bjodina më sytë e bukur që rrintë pranë gurres së ujit, nga largë me veshtronte dhe e kuptoj që po e shikoja atë por unë nuk hezitova dhe u nisa për tek ajo, kur i'u afrova disa metra me tha ndalo aty mos u afro kthehu nga erdhe, si me inat ia ktheva nuk po vij tek ti po shkoj tek gurra, u afrova tek uji por sytë nuk i largoja nga ajo deri sa u largua nga aty, vet me vetë thash qe s'do e shoh edhe njeherë.
U ktheva në shtepi por sytë e saj nuk me dilnin nga mendja, u bë natë dhe mendova se do e shoh perseri në enderr, por nuk ndodhi ashtu. Fillova të habitem së pse nuk po me vjenë me në enderr edhe pas një jave. Keshtu që vendosa të shkoj perseri ne vendin ku e takova herën e parë, papritmas sytë me vezulluan e trupi mu ligshtua kur e pash ate më një femijë për dore dhe shpresat më humben aty, fillova të nevrikosem me vetën, e shava e nema veten time, se si mund të dashurohem në një vajzë të martuar dhe me femijë. I deshperuar u largova nga aty me shpresën që mos ta takoj edhë një herë, ecja rrugës ashtu në mendime kur për një moment një femijë me kalon përpara dhe therriste nënën e tij, ishte femija i njejt që e pash në dorën e asaj, mendja mu ndryshua por përseri nuk i besoja vetës, vazhdova në shtepi.
E nesermja do të jetë ditë pushimi.
Mengjesi herët dola të bëjë vrap rreth parkut me njërin nga shoket e mij, gjatë vrapit në një moment mu duk se e pash flokëbardhen në anën tjetër të parkut, i thash vetës jo nuk është keshtu të ndodhi e disa herë tjera, vazhdova vrapimin deri tek gurra e ujit dhe të freskohemi, pas pak kohe erdhi ajo, me gjysem zëri i thash 'mirëmengjesi' por nuk ma kthej dhe as nuk me shikoj vetëm vazhdoj me vrapimin, shoku filloj të me ngacmonte se ajo as që nuk e kthej koken nga une.
Ishte akoma heret, shkova e fjeta perseri deri dikur pasdite, po sa u zgjova shkova të vënd takimi jon i parë desha të flas më të, kur arrita në vendin ku rrinte ulur e pash vetem nje grua, prita, nuk vonoj shumë erdhi ajo më një tufë lule të bardha, iu afrua gruas i foli ja dha lulet e shkoj.
E mendova të shkoj të flas me gruan, por qka nese është nëna e saj, a do të me qortoj, a do të me bertas, në rregull thash e mblodha veten e iu afrova gruas, u ula pran saj, nuk me shikonte fare. Ngadal i thash 'a është vajza jote?'. Jo, me tha, por prit ketu e fol me të, 'si të flas me të?', me nje zë si në ikje me tha, 'degjo zemrën tënde', 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', keshtu tre herë e perseriti dhe shkoj derisa lulet me mbeten mua, në atë moment erdhi ajo duke me bertitur 'çfarë i the', 'pse iku',
'ku shkoj', dhe deshi të me godas, ia kapa doren dhe e shtrgova nuk e lejova t'me godas dhe e shikova por për një moment me iku mendja nga bukuria e saj, sytë me humben në sytë e saj si qielli dhe u mbyta në liqenin e lotëve të saj dhe më zë të vogel peshperita 'degjo zemrën tënde', e vrejta një lehtesim tek dora e saj që deshi të më godiste, ndersa me doren tjetër filloj tëme ledhatoj floket dhe filloj edhe ajo 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', nuk mund ta besoja ishte ajo, ishte flokëbardha ime që e enderroja prej kohësh, ishte pranë meje, përseri nuk besoja, zëri i saj i ëmbel me tha unë jam flokëbardha, jam pranë tejë dhe keto lule i mblodha për dike që do ma gjente gruaja që iku por nuk të mendova ty. E perqafova, e mora për dore dhe e filluam rrguetimin tonë deri në pambarim.
Çdo ditë e shikoja se si i bënin dritë floket e bardha si bora, sytë e kaltër si qielli e trupi i saj i gjatë sa lisat dhe nuk mund ta besoja që një enderr mund të bëhët realitet.

Vepra te ngjashme
Autori: Enny · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta
Jeta është motivi më primar i të gjithave thesareve që një qenie njerëzore ka.Teksa mendoj për rrugëtimin tim në këtë botë,më lind gjatë gjithë kohës në mendjen time të përgjithësoj dhe e thënë në mënyre të përgjithëshme,gjith...
Autori: Elsika Murrizi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shqiptaret e Kosoves , Camerise dhe viseve te tjera .
Ese : Shqiptaret e Kosoves , Camerise dhe viseve te tjera . Ne vitet 1913-1916 gjendja e shqiptareve te Kosoves si pjese e Serbise ishte e veshtire . Atyre nuk u lejohej te shkolloheshin ne gjuhen shqipe dhe te botonin libra apo gazeta ne kete gjuhe . Ma...
Autori: Korina Duka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Trajtimi i keq ndaj jush
U ndjeve keq??? Nuk fole. Pse heshte? Pse u shmange? Pse u mbylle ne vetvete? Pse? Pse? Pse? Cjane keto padrejtesi me ne???Mos i mendo te gjitha. Mos ki frike nga askush. Mos u mbyll ne vetvete. Mos ik ne dhome te qash e vetmuar ose te vrasesh veten eshte...
Autori: X · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pse jetojme
Lumturohemi me faktin që jetojmë në këtë jetë, që na pushton fort nën krahët e saj dhe na dhuron emocione të paimagjinuara, ëmbëlsohemi me freskinë dhe aromën e puthjeve që na dhuron dashuria e jetës sonë, meditojmë dhe ëndërrojmë pë...
Autori: besiana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: gjakmarrja
Tema: GJAKMARRJA Nje pellumb i bardhe fluturon ne qiellin me ngjyren e syve te sapo-qare, te vuajtur deri ne skuqje. Pershkon hapesira te gjelbra, te egra..., si dhe shtepi me mure e cati “te celikta”. Noton ne ajrin qe mbulon malet,oqeanet pakufij...
Autori: FIORI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Familja ime dhe une
Te flasesh per familjen perjeton emocionet qe ke perjetuar me te ,te bukura apo te keqia dhe keto emocione ndihen fale dashurise ku kjo e fundit nuk ka kufij ne familje dhe eshte pa asnje lloj interesi. Jeta eshte bere shume materialiste dhe nuk vlereso...
Autori: Arsim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta
Çështë jeta?!! A e keni pyetur veten ndonjëherë!!? Kjo pyetje e parashtruar vetes më shtyri të mendoj se çka është realiteti çka është në realitet jeta ,e realiteti më duket se ështe i hidhur shumë. Ndersa ne jemi te prirur te ndegjojme ...
Autori: Pllum Pipeio · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Rreth seksit
Seksi eshte nje veper e njohur ne dashuri e cila ben fjale per marredhenien e nje cifti ose me shume per te kenaqur veten e tyre ose per te krijuar kolopuca te vegjel . Seksi perfaqeson dashurine e nje cifti qe qien per nje qellim ose thjesht per qef . Ka...
Autori: Dafina · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera.Stina
Pas nje dimri te gjate e te ftohte me ne fund vjen kjo stine e buzeqeshur dhe e ngrohte.Nje stine e mbushur me dashuri,pranvera.Mua me pelqen shume stina e pranveres.Kete stine e fillojme ne menyren me te mbare.Si qdo stine tjeter edhe ne pranvere kemi ge...
Autori: Anita · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria
Pash shum njerez qe gabuan,  por,  nuk pash nga ata qe u penduan dhe qe kerkuan falje? Nuk pash nga ata qe vrapuan dreit dikujt e than 'me fal,  do jap jeten time te me falesh keto gabime' ! Pse ska nga ata qe falin,  dashurojn,  apo edhe nga ata q...
Autori: Xhesilda Paja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Femijeria
Fëmijëria , shpirti im rebel . Fëmijëria është stacioni më i bukur në udhën sa të gjatë por dhe të shkurtër të jetës. Është pranvera e shpirtit, është përjetimi më njerëzor i kësaj bote , të cilën e kujto...
Autori: jurgen zharri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: libri
Ai esht miku me I mire I njeriut.Kur hyn ne boten e tij nuk mund te dalesh me sepse te frymezon , qdo kapitull te len mbres,eshte sikur kaltersia e pafundme , sikur oqeani i thelle dhe vetem ai qe deshiron mund te zhytet e ta gjej thesarin. Qdo faqe qe e ...
Autori: silvana patarria · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shqiperia
Shqiperia,vendi ku u linda, u rrita dhe do vdes.Ky eshte vendi im.Vendi ku shqiponjat fluturojne te lira ne skajet e qiellit.Qdo shqiptar eshte krenar qe mban ate emer sepse shqiperia eshte djepi qe na perkundi qe femije ,eshte djepi I kultures sone.Pse ...
Autori: Florind Gjyriqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Per njerezit te cilet jane ndryshe.
Pasi shetita te gjithe boten vendi I fundit ishte Antraktida nje continent I madh dhe I bardhe.Ne Antraktide takova dy te panjohure te cilet kishin ardhur per te eksploruare vendin.Ata ishin veshur pothuajse njelloj me njeri tjetrin,ne koke kishin nganje ...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com