Data e postimit: 2022-04-10 00:44:41
Lexime: 2649
DEGJO ZEMRËN TENDE
Foto
Autori: Kujtim Gashi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Dashuria
Shkolla: Kontabilist
Klasa: Viti III Fakulteti Ekonomik
Qyteti: Pejë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund.
Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë,  flokë te bardh e sy te kalter si qielli, fillova t'i afrohem e t'i flisja por endrra nuk me lejonte, sa filloja t'i afrohem ajo ikte deri naten tjeter, keshtu për shumë netë me radhë.
I ngarkuar nga stresi, një ditë dola që të çlodhem e të marr pak ajër larg shtepise, shikova rreth e rrotull por askend së njoha që të me bëjë shoqeri, ashtu ulur vazhdova të rrija vetëm duke shikuar e menduar deri në një moment kur sytë me ndaluan se levizuri, ishte ajo, ajo që cdo natë e enderroja, ishte ajo bjodina më sytë e bukur që rrintë pranë gurres së ujit, nga largë me veshtronte dhe e kuptoj që po e shikoja atë por unë nuk hezitova dhe u nisa për tek ajo, kur i'u afrova disa metra me tha ndalo aty mos u afro kthehu nga erdhe, si me inat ia ktheva nuk po vij tek ti po shkoj tek gurra, u afrova tek uji por sytë nuk i largoja nga ajo deri sa u largua nga aty, vet me vetë thash qe s'do e shoh edhe njeherë.
U ktheva në shtepi por sytë e saj nuk me dilnin nga mendja, u bë natë dhe mendova se do e shoh perseri në enderr, por nuk ndodhi ashtu. Fillova të habitem së pse nuk po me vjenë me në enderr edhe pas një jave. Keshtu që vendosa të shkoj perseri ne vendin ku e takova herën e parë, papritmas sytë me vezulluan e trupi mu ligshtua kur e pash ate më një femijë për dore dhe shpresat më humben aty, fillova të nevrikosem me vetën, e shava e nema veten time, se si mund të dashurohem në një vajzë të martuar dhe me femijë. I deshperuar u largova nga aty me shpresën që mos ta takoj edhë një herë, ecja rrugës ashtu në mendime kur për një moment një femijë me kalon përpara dhe therriste nënën e tij, ishte femija i njejt që e pash në dorën e asaj, mendja mu ndryshua por përseri nuk i besoja vetës, vazhdova në shtepi.
E nesermja do të jetë ditë pushimi.
Mengjesi herët dola të bëjë vrap rreth parkut me njërin nga shoket e mij, gjatë vrapit në një moment mu duk se e pash flokëbardhen në anën tjetër të parkut, i thash vetës jo nuk është keshtu të ndodhi e disa herë tjera, vazhdova vrapimin deri tek gurra e ujit dhe të freskohemi, pas pak kohe erdhi ajo, me gjysem zëri i thash 'mirëmengjesi' por nuk ma kthej dhe as nuk me shikoj vetëm vazhdoj me vrapimin, shoku filloj të me ngacmonte se ajo as që nuk e kthej koken nga une.
Ishte akoma heret, shkova e fjeta perseri deri dikur pasdite, po sa u zgjova shkova të vënd takimi jon i parë desha të flas më të, kur arrita në vendin ku rrinte ulur e pash vetem nje grua, prita, nuk vonoj shumë erdhi ajo më një tufë lule të bardha, iu afrua gruas i foli ja dha lulet e shkoj.
E mendova të shkoj të flas me gruan, por qka nese është nëna e saj, a do të me qortoj, a do të me bertas, në rregull thash e mblodha veten e iu afrova gruas, u ula pran saj, nuk me shikonte fare. Ngadal i thash 'a është vajza jote?'. Jo, me tha, por prit ketu e fol me të, 'si të flas me të?', me nje zë si në ikje me tha, 'degjo zemrën tënde', 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', keshtu tre herë e perseriti dhe shkoj derisa lulet me mbeten mua, në atë moment erdhi ajo duke me bertitur 'çfarë i the', 'pse iku',
'ku shkoj', dhe deshi të me godas, ia kapa doren dhe e shtrgova nuk e lejova t'me godas dhe e shikova por për një moment me iku mendja nga bukuria e saj, sytë me humben në sytë e saj si qielli dhe u mbyta në liqenin e lotëve të saj dhe më zë të vogel peshperita 'degjo zemrën tënde', e vrejta një lehtesim tek dora e saj që deshi të më godiste, ndersa me doren tjetër filloj tëme ledhatoj floket dhe filloj edhe ajo 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', nuk mund ta besoja ishte ajo, ishte flokëbardha ime që e enderroja prej kohësh, ishte pranë meje, përseri nuk besoja, zëri i saj i ëmbel me tha unë jam flokëbardha, jam pranë tejë dhe keto lule i mblodha për dike që do ma gjente gruaja që iku por nuk të mendova ty. E perqafova, e mora për dore dhe e filluam rrguetimin tonë deri në pambarim.
Çdo ditë e shikoja se si i bënin dritë floket e bardha si bora, sytë e kaltër si qielli e trupi i saj i gjatë sa lisat dhe nuk mund ta besoja që një enderr mund të bëhët realitet.

Vepra te ngjashme
Autori: silvana patarria · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shqiperia
Shqiperia,vendi ku u linda, u rrita dhe do vdes.Ky eshte vendi im.Vendi ku shqiponjat fluturojne te lira ne skajet e qiellit.Qdo shqiptar eshte krenar qe mban ate emer sepse shqiperia eshte djepi qe na perkundi qe femije ,eshte djepi I kultures sone.Pse ...
Autori: Ermes Dollani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: te jetosh ne paqe
Paqa eshte si nje rree drite.dikush mund te zgjedhi te jetojne paqe apo te mos jetoj ne paqe.Nese do te jetosh ne paqe athere ti nuk duhet te besh gjera te tilla qe mund te cenojn nje njeri tjeter,sepse nese ai e kupton qe ti po e cenon atehere ai do fill...
Autori: Esnaida Mullaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrimi i nje objekti (Kitara)
Nese do te flisja per boten muzikore, e para gje qe me shfaqet ne mendje eshte kitara, kjo vegel muzikore pa te cilen muzika do te ishte e manget. Pamja e saj eshte vertet nje enigme. Eshte e pabesueshme te mendosh qe nga je dru te cilit i eshte dhene nje...
Autori: geri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: miti
Gjate Nilit ne Sudan tregojne qe Jouku (Zoti) krioi njeriun prej argjile.Ne veri te vendit gjeti argjile te bardhe,me te cilen ai beri europjanet;me argjile kafe beri arabet,ndersa me te zi afrikanet.Pastaj Jouku tha;-Do ti bej njeriut kembet e gjata per ...
Autori: Korina Duka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Te qash...
Nuk je vetem. Je ne nje bote me gjurme te ndryshem njerzish, me shume fytyra, te cuditshme, te sukseshme, te shumtuara, te bukura dhe sume te tjera fytyra qe na rrethojne. Je e palumtur, te ofendojn te bullizojn, luajnr me ndjenjat e tua. Nuk je vetem pr...
Autori: Arbjona Doçi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shoqeria
Jane disa momente ne jete kur njeriu thjeshte ndihet vetem.Shikon perreth dhe kupton se shume prej atyre qe ti do nuk te duan,shume prej atyre qe respekton te ulin dhe ata qe mundohesh ti ndihmosh te shtypin,te bejne te ndihesh i padukshem.Eshte shume e v...
Autori: Marina Reverte · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Familja dhe une
Familja,gjeja me e shtrenjte dhe me e bukur qe mund te kete dikush. Sa here permendet emri famijle,mendoj nje parajse ku ekziston vetem miresia,dashuria,lumturia dhe gezimi.Ai qe e ka nje familje ka gjithcka qe mund te kete dikush.Dicka qe eshte e pakrah...
Autori: Esmeralda Leka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrimi i peisazhit te dimrit ne qytetin e pogradecit
Peisazhi I liqenit te Pogradecit jepet ne qetesi.Cdo gje paraqitet e zymte .Mungon jeta,levizja dhe energjia e te rinjve.Liqeri eshte I pafund,I vendosur midis maleve,lendinave dhe nje hapesire te gjere te mbuluar nga akull.Ai eshte I pakufijshem,eshte ...
Autori: Erza Hasani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shkolla
Te flasesh per shkollen eshte e veshtire,por edhe e kendshme... Eshte e veshtire,sepse te vjen keq te flasesh per gjera te pakendeshme qe ndonjehere ndodhin aty...Ndersa eshte e kendshme te flasesh sepse aty meson te jetosh. Aty kemi mesuar shkronjen e ...
Autori: Elvira Gashi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Profesioni
Sa shpejt qe erdhi koha ta vejm gishtin ne kokë e te mendohemi!Unë si adoleshente si fillim me pelqen te studioj,sepse marr shum njohuri nga mesimi,nga shkolla vjen edhe profesioni.Të ardhmen time e përfytyroj si një MJEKE shum e shkolluar.Kam shum d...
Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Motrat e Mia te dashur
Motrat e Mia te dhashura shpiryat e mi ju jeni shkaqet qe une jetoj shpirtat e mi.I lutem zotit qe ju te jeni mire e te jeni te lumtura motrat e mia.Motra Ime e madhe ti je bamirsee dhe punon ne xhamin e Tabakve zoti ta befte mbare qe i ndihmon njerzit .M...
Autori: Freskida Berisha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Frike nga deshtitmi
Eci vetem sipas intuites e cila nuk di ku do te me dergoje. Shof disa objekte qe me vertetojne se nuk e kam shikimin te humbur. Sa do te doja te shikoja te gjithe situaten nga syte e dikujt tjeter. Valle ku ndodhem?! Ne ferr? Mendoja se ketu percellohesh....
Autori: Filani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Miqësia
MIQËSIA Vazhdimisht mendoja për këtë fjalën “Miqësi”,dhe pyesja veten:”Pse është kjo fjalë kaq e domosdoshme dhe e përdorshme në jetën tonë?” Për këtë pyetje që i’a kisha shtruar vetes për kaq kohë më erdhën në mendje d...
Autori: Spiro Zoga · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrimi i nje peizazhi
Ndersa vazhdoja rrugen i qete para syve te mij u shfaq nje peizazh i mrekullueshem. Ne sfond dukeshin malet e thepisura, me majat e mprehta si te nje lapsi qe sapo kishte dale nga mprehesja.Hija e tyre e rende binte neper te gjithe luginen e poshte. Tek k...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com