Data e postimit: 2022-04-10 00:44:41
Lexime: 3441
DEGJO ZEMRËN TENDE
Foto
Autori: Kujtim Gashi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Dashuria
Shkolla: Kontabilist
Klasa: Viti III Fakulteti Ekonomik
Qyteti: Pejë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund.
Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë,  flokë te bardh e sy te kalter si qielli, fillova t'i afrohem e t'i flisja por endrra nuk me lejonte, sa filloja t'i afrohem ajo ikte deri naten tjeter, keshtu për shumë netë me radhë.
I ngarkuar nga stresi, një ditë dola që të çlodhem e të marr pak ajër larg shtepise, shikova rreth e rrotull por askend së njoha që të me bëjë shoqeri, ashtu ulur vazhdova të rrija vetëm duke shikuar e menduar deri në një moment kur sytë me ndaluan se levizuri, ishte ajo, ajo që cdo natë e enderroja, ishte ajo bjodina më sytë e bukur që rrintë pranë gurres së ujit, nga largë me veshtronte dhe e kuptoj që po e shikoja atë por unë nuk hezitova dhe u nisa për tek ajo, kur i'u afrova disa metra me tha ndalo aty mos u afro kthehu nga erdhe, si me inat ia ktheva nuk po vij tek ti po shkoj tek gurra, u afrova tek uji por sytë nuk i largoja nga ajo deri sa u largua nga aty, vet me vetë thash qe s'do e shoh edhe njeherë.
U ktheva në shtepi por sytë e saj nuk me dilnin nga mendja, u bë natë dhe mendova se do e shoh perseri në enderr, por nuk ndodhi ashtu. Fillova të habitem së pse nuk po me vjenë me në enderr edhe pas një jave. Keshtu që vendosa të shkoj perseri ne vendin ku e takova herën e parë, papritmas sytë me vezulluan e trupi mu ligshtua kur e pash ate më një femijë për dore dhe shpresat më humben aty, fillova të nevrikosem me vetën, e shava e nema veten time, se si mund të dashurohem në një vajzë të martuar dhe me femijë. I deshperuar u largova nga aty me shpresën që mos ta takoj edhë një herë, ecja rrugës ashtu në mendime kur për një moment një femijë me kalon përpara dhe therriste nënën e tij, ishte femija i njejt që e pash në dorën e asaj, mendja mu ndryshua por përseri nuk i besoja vetës, vazhdova në shtepi.
E nesermja do të jetë ditë pushimi.
Mengjesi herët dola të bëjë vrap rreth parkut me njërin nga shoket e mij, gjatë vrapit në një moment mu duk se e pash flokëbardhen në anën tjetër të parkut, i thash vetës jo nuk është keshtu të ndodhi e disa herë tjera, vazhdova vrapimin deri tek gurra e ujit dhe të freskohemi, pas pak kohe erdhi ajo, me gjysem zëri i thash 'mirëmengjesi' por nuk ma kthej dhe as nuk me shikoj vetëm vazhdoj me vrapimin, shoku filloj të me ngacmonte se ajo as që nuk e kthej koken nga une.
Ishte akoma heret, shkova e fjeta perseri deri dikur pasdite, po sa u zgjova shkova të vënd takimi jon i parë desha të flas më të, kur arrita në vendin ku rrinte ulur e pash vetem nje grua, prita, nuk vonoj shumë erdhi ajo më një tufë lule të bardha, iu afrua gruas i foli ja dha lulet e shkoj.
E mendova të shkoj të flas me gruan, por qka nese është nëna e saj, a do të me qortoj, a do të me bertas, në rregull thash e mblodha veten e iu afrova gruas, u ula pran saj, nuk me shikonte fare. Ngadal i thash 'a është vajza jote?'. Jo, me tha, por prit ketu e fol me të, 'si të flas me të?', me nje zë si në ikje me tha, 'degjo zemrën tënde', 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', keshtu tre herë e perseriti dhe shkoj derisa lulet me mbeten mua, në atë moment erdhi ajo duke me bertitur 'çfarë i the', 'pse iku',
'ku shkoj', dhe deshi të me godas, ia kapa doren dhe e shtrgova nuk e lejova t'me godas dhe e shikova por për një moment me iku mendja nga bukuria e saj, sytë me humben në sytë e saj si qielli dhe u mbyta në liqenin e lotëve të saj dhe më zë të vogel peshperita 'degjo zemrën tënde', e vrejta një lehtesim tek dora e saj që deshi të më godiste, ndersa me doren tjetër filloj tëme ledhatoj floket dhe filloj edhe ajo 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', nuk mund ta besoja ishte ajo, ishte flokëbardha ime që e enderroja prej kohësh, ishte pranë meje, përseri nuk besoja, zëri i saj i ëmbel me tha unë jam flokëbardha, jam pranë tejë dhe keto lule i mblodha për dike që do ma gjente gruaja që iku por nuk të mendova ty. E perqafova, e mora për dore dhe e filluam rrguetimin tonë deri në pambarim.
Çdo ditë e shikoja se si i bënin dritë floket e bardha si bora, sytë e kaltër si qielli e trupi i saj i gjatë sa lisat dhe nuk mund ta besoja që një enderr mund të bëhët realitet.

Vepra te ngjashme
Autori: Arbjona Doçi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shoqeria
Jane disa momente ne jete kur njeriu thjeshte ndihet vetem.Shikon perreth dhe kupton se shume prej atyre qe ti do nuk te duan,shume prej atyre qe respekton te ulin dhe ata qe mundohesh ti ndihmosh te shtypin,te bejne te ndihesh i padukshem.Eshte shume e v...
Autori: Anxhela Hasankolli · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Te flasim per gjakmarrjen ne vendin tone.
Ne shume emisione televizive kam degjuar te flitet per nje teme sa prekese po aq dhe te dhimbshme.Eshte dukuria e gjakmarrjes.Dhe shume here e kam pyetur veten se cfare eshte gjakmarrja dhe cilat jane pasojat e saj.Edhe pse pergjigja me duket pak e nderli...
Autori: Iris Kapo · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ja cfar eshte jeta...
Ka momente ku une ndihem vertet si tetori. Momente ku rrembyeshem kalojne oret...ecen... shkel gjethet e rena ... largohesh neper endrra ... valevitesh tek notat muzikore ... shkruan pa fund ( shpesh here dhe pa sens) dhe ecen pa destinacion. Momente ku ...
Autori: klea · Lloji: Ese pershkruese · Tema: imagjinate
Tashme pallati im duket si nje mize dheu qe ketu lart.Jam aq afer me rete sa i prek ato.Me vjen t'i ha se me duken si pambuk sheqeri i bardhe.Sapo hedh veshtrimin tim poshte,dridhem e tera.Shkolla duket si nje pike ne oqen ne relievin e gjelbert e ngjyre ...
Autori: Erona Ala · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dita e nenes
Gjithqka filloi me ninullat qe na dergojn ne shpresat e endrrat per jeten qe vijon me pas.Nga nje dor aq delikate jemi perkundur sa e sa her qe te na zinte gjumi, sa melodin kemi degjuar nga zeri i nenes sa her e kemi zgjuar nga rehatia e nates qe ta degj...
Autori: Albion Gashi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ese per shpendet
Shpendet jane krijesa me te bukura ne tok. Porpos kesaj shpendet jane puntoresepse me fije kashte ndertojn folet e tyre dhe i rritin zogjte e vegjel. Zogjt krijojn bukuri...
Autori: Artiola pg · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Une dhe televizioni
Jetojme ne shekullin XXI dhe zhvillimi teknologjik bere bume te medha duke shpikur telefona,kompjutera e televizore te dimensioneve e programeve te ndryshem.Si te gjithe moshataret e mi,edhe une jam futur brenda kesaj bote zhvillimi,ku per prinderit tane ...
Autori: Iva Bezhani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: “MERR SYTE E MI DHE SHIKOJE!”
Shpesh njerzit zene e flasin kuturru per nje njeri qe e duan , nje njeri qe e adhurojne , ose nje njeri qe e konsiderojne gjysmen e vetes . Por une do preferoja ti rendisja fjalet e mija ne menyre te rregullt ndoshta edhe nen tingujt e ndonje simfonie mag...
Autori: Erblina · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vjeshta
E pergjumur dola ne dritare.Shikoja natyren me vete thash "sa bukur" .Gjithqka ishte ndryshe kishin ndryshuar pemet ,livadhe ,madje edhe qielli kishte marr nje ngjyr te kalter te erret .Me vrap shkova tek dollapi i rrobave dhe morra bluz dhe xhinse tamam ...
Autori: KLARISA OSMANI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shkolla
Ese: Marredhenia ime me shkollen. Si eshte dhe si duhet te jete. Shkolla eshte vendi ne te cilin njeriu kalon gjysmen e dites, dhe keshtu, dite pas dite, pothuajse gjysmen e jetes se tij. Pa shkolle “nuk ka jete”; kjo eshte edhe nje nder arsyet perse...
Autori: Iljas Pemaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ishulli
Nje qytet i mbushur me njerez te çuditshem te cilet kur flisnin i mungonin disa gërma ose fjale dhe nuk i kuptoje. Kur erdha ne kete qytet mendoja qe ishte qyteti me i mire dhe me i pasur ne gjuhen e vet por kudo neper mure shikoja germa fytyre poshte o...
Autori: bruna · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta
Bruna Gjergo Jorgji 23.05.2011 · JETA,,,,,,,Jeta eshte si bicikleta, te rrezon atehere kur mendon se e ke mesuar!! Here e nget ti... here te nget ajo. Ka force te te drejtoje shpesh per ne rrugen e saj... dhe shpesh here te ben te pafuqishem... Te...
Autori: ADELAJDA PRENGA · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ndyshimi i koherave
Metamorfoza! Në një ditë të bukur me diell dola shëtitje në zemër të metropolit tone. Kishte shumë , shumë lëvizje , njerëz të ndryshëm qe ndiqnin rrugë të kundërta me njëri-tjetrin.Sec dëgjoje disa zhurma makinash , bori të pafundme...
Autori: Liljana gorani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Qeni im
Qeni in quhet rei.Ai eshte nje qen i mrekullueshem i rraces golden retriver(labrador).i mesuar per tu pershtatur mjedisit ku jeton.eshte nje qen ne ngjyre te arte,trupmadh edhe pse eshte 6 muajsh.Ka nje bisht te madh dhe te trashe,pëlqen shume notin,lojr...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com