Data e postimit: 2022-04-10 00:44:41
Lexime: 3187
DEGJO ZEMRËN TENDE
Foto
Autori: Kujtim Gashi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Dashuria
Shkolla: Kontabilist
Klasa: Viti III Fakulteti Ekonomik
Qyteti: Pejë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund.
Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë,  flokë te bardh e sy te kalter si qielli, fillova t'i afrohem e t'i flisja por endrra nuk me lejonte, sa filloja t'i afrohem ajo ikte deri naten tjeter, keshtu për shumë netë me radhë.
I ngarkuar nga stresi, një ditë dola që të çlodhem e të marr pak ajër larg shtepise, shikova rreth e rrotull por askend së njoha që të me bëjë shoqeri, ashtu ulur vazhdova të rrija vetëm duke shikuar e menduar deri në një moment kur sytë me ndaluan se levizuri, ishte ajo, ajo që cdo natë e enderroja, ishte ajo bjodina më sytë e bukur që rrintë pranë gurres së ujit, nga largë me veshtronte dhe e kuptoj që po e shikoja atë por unë nuk hezitova dhe u nisa për tek ajo, kur i'u afrova disa metra me tha ndalo aty mos u afro kthehu nga erdhe, si me inat ia ktheva nuk po vij tek ti po shkoj tek gurra, u afrova tek uji por sytë nuk i largoja nga ajo deri sa u largua nga aty, vet me vetë thash qe s'do e shoh edhe njeherë.
U ktheva në shtepi por sytë e saj nuk me dilnin nga mendja, u bë natë dhe mendova se do e shoh perseri në enderr, por nuk ndodhi ashtu. Fillova të habitem së pse nuk po me vjenë me në enderr edhe pas një jave. Keshtu që vendosa të shkoj perseri ne vendin ku e takova herën e parë, papritmas sytë me vezulluan e trupi mu ligshtua kur e pash ate më një femijë për dore dhe shpresat më humben aty, fillova të nevrikosem me vetën, e shava e nema veten time, se si mund të dashurohem në një vajzë të martuar dhe me femijë. I deshperuar u largova nga aty me shpresën që mos ta takoj edhë një herë, ecja rrugës ashtu në mendime kur për një moment një femijë me kalon përpara dhe therriste nënën e tij, ishte femija i njejt që e pash në dorën e asaj, mendja mu ndryshua por përseri nuk i besoja vetës, vazhdova në shtepi.
E nesermja do të jetë ditë pushimi.
Mengjesi herët dola të bëjë vrap rreth parkut me njërin nga shoket e mij, gjatë vrapit në një moment mu duk se e pash flokëbardhen në anën tjetër të parkut, i thash vetës jo nuk është keshtu të ndodhi e disa herë tjera, vazhdova vrapimin deri tek gurra e ujit dhe të freskohemi, pas pak kohe erdhi ajo, me gjysem zëri i thash 'mirëmengjesi' por nuk ma kthej dhe as nuk me shikoj vetëm vazhdoj me vrapimin, shoku filloj të me ngacmonte se ajo as që nuk e kthej koken nga une.
Ishte akoma heret, shkova e fjeta perseri deri dikur pasdite, po sa u zgjova shkova të vënd takimi jon i parë desha të flas më të, kur arrita në vendin ku rrinte ulur e pash vetem nje grua, prita, nuk vonoj shumë erdhi ajo më një tufë lule të bardha, iu afrua gruas i foli ja dha lulet e shkoj.
E mendova të shkoj të flas me gruan, por qka nese është nëna e saj, a do të me qortoj, a do të me bertas, në rregull thash e mblodha veten e iu afrova gruas, u ula pran saj, nuk me shikonte fare. Ngadal i thash 'a është vajza jote?'. Jo, me tha, por prit ketu e fol me të, 'si të flas me të?', me nje zë si në ikje me tha, 'degjo zemrën tënde', 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', keshtu tre herë e perseriti dhe shkoj derisa lulet me mbeten mua, në atë moment erdhi ajo duke me bertitur 'çfarë i the', 'pse iku',
'ku shkoj', dhe deshi të me godas, ia kapa doren dhe e shtrgova nuk e lejova t'me godas dhe e shikova por për një moment me iku mendja nga bukuria e saj, sytë me humben në sytë e saj si qielli dhe u mbyta në liqenin e lotëve të saj dhe më zë të vogel peshperita 'degjo zemrën tënde', e vrejta një lehtesim tek dora e saj që deshi të më godiste, ndersa me doren tjetër filloj tëme ledhatoj floket dhe filloj edhe ajo 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', nuk mund ta besoja ishte ajo, ishte flokëbardha ime që e enderroja prej kohësh, ishte pranë meje, përseri nuk besoja, zëri i saj i ëmbel me tha unë jam flokëbardha, jam pranë tejë dhe keto lule i mblodha për dike që do ma gjente gruaja që iku por nuk të mendova ty. E perqafova, e mora për dore dhe e filluam rrguetimin tonë deri në pambarim.
Çdo ditë e shikoja se si i bënin dritë floket e bardha si bora, sytë e kaltër si qielli e trupi i saj i gjatë sa lisat dhe nuk mund ta besoja që një enderr mund të bëhët realitet.

Vepra te ngjashme
Autori: tringa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: stina e vjeshtes
Stina e vjeshtes fillon me 23 shtator .vjeshta ne fshat duket shume ndryshe sepse nuk e ka pamjen si ne vere.Natyra merr pammje me ngjyre kafe.Kudo ne barin e njome ka gjethe me ngjyra te ndryshme te cilat kane rene prej pemeve.TE gjithe behen gati per d...
Autori: Dea Palloshi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera - stine e bukur
Ashtu sic cdo stine qe ka bukurine e saj, dhe rendesine e saj edhe pranvera ka nje bukuri stinore. Ne pranvere cdo gje ndryshon, edhe njerezit jane me te lumtur, po edhe natyra eshte me e gjalle. Dita dites natyra gjelberon edhe me teper, dhe celin lule t...
Autori: geri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: miti
Gjate Nilit ne Sudan tregojne qe Jouku (Zoti) krioi njeriun prej argjile.Ne veri te vendit gjeti argjile te bardhe,me te cilen ai beri europjanet;me argjile kafe beri arabet,ndersa me te zi afrikanet.Pastaj Jouku tha;-Do ti bej njeriut kembet e gjata per ...
Autori: Blerta Sinanaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Libri
Te shkruash per librin eshte kenaqesi e madhe sepse ai eshte nje kopesht me lule te bukura.Dashuria me e madhe eshte per librin .Kur hyn ne boten e tij nuk mund te dalesh me sepse te frymezon , qdo kapitull te len mbres libri eshte sikur kaltersia e pafu...
Autori: Viona Hasani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera
Si qdo femij , edhe un e pelqej po te njejten stin pra pranveren.Sepse ne pranver lulet fillojn te qelin , bletet fillojn te bejn punen e tyre te vleshme , dallendyshet qe me par kishin shtegtuar ne vende te nxehta tani vin tek ne.Andj jam shum e lumtur q...
Autori: Ilirjana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Kosova
Ditet e nxehta te veres shkuan tani po i asfrohemi nje stine te ftohte e shum te merzitshme .ditet e kesaj stine jane shum te shkurtera. Qdo gje vyshket e thahet nuk kemi me gjelbrim si ne ver.koha nuk kalon fare vjeshta te ben te ben te ndihesh e vetmua...
Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Udhetim Imagjinar ne Kohe
“Udhetim Imagjinar ne Kohe” Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj.Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,jo te ngjashme nga planeti toke. Po shkoj me nje shpejtesi shu...
Autori: Armela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Komuniteti dhe une
Shoqeria që më rrethon mua jhihat me emrin komunitet në komunitet ekzistojnë edhe rregulla. Unë jam një individ I thjesht dh përshtatem me regullat
Autori: Daniela Mirakaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dashuria per nenen
Përmend fjalën nene dhe ke përmendur kuptimin e jetës, ardhshmërisë, gjithësisë ! Ulu pranë saj dhe ndjen afërsinë që askund s, do e ndjesh në jete. Preke lotin e saj dhe shpirti i një gjakatori zbutet. Ka rrenqethje ai lot, ka bukuri, mbart...
Autori: Marina Reverte · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Familja dhe une
Familja,gjeja me e shtrenjte dhe me e bukur qe mund te kete dikush. Sa here permendet emri famijle,mendoj nje parajse ku ekziston vetem miresia,dashuria,lumturia dhe gezimi.Ai qe e ka nje familje ka gjithcka qe mund te kete dikush.Dicka qe eshte e pakrah...
Autori: Ardita Jeliqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Kujtim nga shkolla fillore
Eskurzioni ishte nje dite e mrekullueshme,e paharruar ne jeten time.U nisem nga oborri i shkolles me dy autobuse ne ora 07:30.Shkuam neper disa vende te bukura te Kosoves si Prizren.Istog,Gjakove dhe Drenas.Kjo ishe nje ndjenje e paharruar sepse edhe pak ...
Autori: Rrezarta Mujota · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Xhaxhai im
Rrudhat e ballit....tregonin per burrerin e tij,ndersa plisi i bardhe vetem e deshmonte kete fakt...Surat e bardha tregonin per jeten e tij plot vuajtje,durim e trimer vetullat qe mbulonin paksa syt e tij te zinj nuk tregoni tjeter gje perveq se per jeten...
Autori: Erbuna HAJDARI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ese për Atdheun tim
Atdheu im,vendi im,streha ime ku u linda e ku do vdes është Kosova. Qdo mergimtar e ka të vështirë të jetë larg vendit të tij, e leje më larg familjes,sepse është vendi ku mësuan të flasin e vendi ku hedhën hapin e parë e andaj e kanë t...
Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nata
Nata ka gjithcka. Henat kane tendencen qe te sjellin pergjigje dhe mesime. Drita e dites terheq vendimet. Realiteti dhe trillimi shkrihen ne erresire dhe poshte yjeve, si ne nje roman surreal te pikturuar nga tingujt, ngjyrat, aromat, shijet dashurite dh...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com