YourLiterary.com | Shqip | Mobile version | Vepra

Home Posto vepren tende

Abonohu Projekte

Ese Tekste Poezi Hartime Pershkrime Fabula Tregime Te tjera

Data e postimit: 2022-04-10 00:44:41
Lexime: 3454

DEGJO ZEMRËN TENDE

Like 1

Dislike 0

Autori: Kujtim Gashi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Dashuria
Shkolla: Kontabilist
Klasa: Viti III Fakulteti Ekonomik
Qyteti: Pejë
E-mail: Email eshte i fshehur!

Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund.
Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë, flokë te bardh e sy te kalter si qielli, fillova t'i afrohem e t'i flisja por endrra nuk me lejonte, sa filloja t'i afrohem ajo ikte deri naten tjeter, keshtu për shumë netë me radhë.
I ngarkuar nga stresi, një ditë dola që të çlodhem e të marr pak ajër larg shtepise, shikova rreth e rrotull por askend së njoha që të me bëjë shoqeri, ashtu ulur vazhdova të rrija vetëm duke shikuar e menduar deri në një moment kur sytë me ndaluan se levizuri, ishte ajo, ajo që cdo natë e enderroja, ishte ajo bjodina më sytë e bukur që rrintë pranë gurres së ujit, nga largë me veshtronte dhe e kuptoj që po e shikoja atë por unë nuk hezitova dhe u nisa për tek ajo, kur i'u afrova disa metra me tha ndalo aty mos u afro kthehu nga erdhe, si me inat ia ktheva nuk po vij tek ti po shkoj tek gurra, u afrova tek uji por sytë nuk i largoja nga ajo deri sa u largua nga aty, vet me vetë thash qe s'do e shoh edhe njeherë.
U ktheva në shtepi por sytë e saj nuk me dilnin nga mendja, u bë natë dhe mendova se do e shoh perseri në enderr, por nuk ndodhi ashtu. Fillova të habitem së pse nuk po me vjenë me në enderr edhe pas një jave. Keshtu që vendosa të shkoj perseri ne vendin ku e takova herën e parë, papritmas sytë me vezulluan e trupi mu ligshtua kur e pash ate më një femijë për dore dhe shpresat më humben aty, fillova të nevrikosem me vetën, e shava e nema veten time, se si mund të dashurohem në një vajzë të martuar dhe me femijë. I deshperuar u largova nga aty me shpresën që mos ta takoj edhë një herë, ecja rrugës ashtu në mendime kur për një moment një femijë me kalon përpara dhe therriste nënën e tij, ishte femija i njejt që e pash në dorën e asaj, mendja mu ndryshua por përseri nuk i besoja vetës, vazhdova në shtepi.
E nesermja do të jetë ditë pushimi.
Mengjesi herët dola të bëjë vrap rreth parkut me njërin nga shoket e mij, gjatë vrapit në një moment mu duk se e pash flokëbardhen në anën tjetër të parkut, i thash vetës jo nuk është keshtu të ndodhi e disa herë tjera, vazhdova vrapimin deri tek gurra e ujit dhe të freskohemi, pas pak kohe erdhi ajo, me gjysem zëri i thash 'mirëmengjesi' por nuk ma kthej dhe as nuk me shikoj vetëm vazhdoj me vrapimin, shoku filloj të me ngacmonte se ajo as që nuk e kthej koken nga une.
Ishte akoma heret, shkova e fjeta perseri deri dikur pasdite, po sa u zgjova shkova të vënd takimi jon i parë desha të flas më të, kur arrita në vendin ku rrinte ulur e pash vetem nje grua, prita, nuk vonoj shumë erdhi ajo më një tufë lule të bardha, iu afrua gruas i foli ja dha lulet e shkoj.
E mendova të shkoj të flas me gruan, por qka nese është nëna e saj, a do të me qortoj, a do të me bertas, në rregull thash e mblodha veten e iu afrova gruas, u ula pran saj, nuk me shikonte fare. Ngadal i thash 'a është vajza jote?'. Jo, me tha, por prit ketu e fol me të, 'si të flas me të?', me nje zë si në ikje me tha, 'degjo zemrën tënde', 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', keshtu tre herë e perseriti dhe shkoj derisa lulet me mbeten mua, në atë moment erdhi ajo duke me bertitur 'çfarë i the', 'pse iku',
'ku shkoj', dhe deshi të me godas, ia kapa doren dhe e shtrgova nuk e lejova t'me godas dhe e shikova por për një moment me iku mendja nga bukuria e saj, sytë me humben në sytë e saj si qielli dhe u mbyta në liqenin e lotëve të saj dhe më zë të vogel peshperita 'degjo zemrën tënde', e vrejta një lehtesim tek dora e saj që deshi të më godiste, ndersa me doren tjetër filloj tëme ledhatoj floket dhe filloj edhe ajo 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', nuk mund ta besoja ishte ajo, ishte flokëbardha ime që e enderroja prej kohësh, ishte pranë meje, përseri nuk besoja, zëri i saj i ëmbel me tha unë jam flokëbardha, jam pranë tejë dhe keto lule i mblodha për dike që do ma gjente gruaja që iku por nuk të mendova ty. E perqafova, e mora për dore dhe e filluam rrguetimin tonë deri në pambarim.
Çdo ditë e shikoja se si i bënin dritë floket e bardha si bora, sytë e kaltër si qielli e trupi i saj i gjatë sa lisat dhe nuk mund ta besoja që një enderr mund të bëhët realitet.

Do qe te marresh mendimin qe kane shoket per ty?
Do qe te te shkruash mendimin qe ke per shoket?
Regjistrohu tani dhe tregohu i ndershem!

tbh.me

Vepra te ngjashme

....Perditshmeria' Autori: Anita · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria Pash shum njerez qe gabuan, por, nuk pash nga ata qe u penduan dhe qe kerkuan falje? Nuk pash nga ata qe vrapuan dreit dikujt e than 'me fal, do jap jeten time te me falesh keto gabime' ! Pse ska nga ata qe falin, dashurojn, apo edhe nga ata q...	Shkolla juaj shënon 50-vjetorin dhe do ... Autori: Erisa Janku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: . 50 ngjyra në vetëm një tablo. Ju ka kumbuar në vesh se një aktivitet magjepsës është gati të shpërthejë?! Nëse ndonjërit jo,atëherë shpejtoni të lajmëroni këdo që njihni. Ky aktivitet me nxënës e mësues,do të sjellë në sytë tu...
Ne zemra jeton fjala shprese Autori: Klevisa Manovi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: koronavirusi NE ZEMRA JETON FJALA SHPRESE Boshlleku,vdekja dhe semundja pushtuan vendin. Vdekja po na kalon para sysh dhe semundja eshte bere mbreteresha e vendit,ka vendosur kuroren. Ngado ka rene nje qetesi e madhe. Valle ps...	Pranvera me peizazh te bukur Autori: ALBENITA · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pranvera Te zgjohesh me cicerimen e bukur te zogjve eshte nje ndjenj e veqant si ne gjdo pranver era fryen let duke i lemuar gjethet e pemve , si ne gjdo pranver lulet leshojn aromen e tyre te mrekullueshme, lulzojn pemet vin zogjet nga viset e larta deh fluturo...
Në vjeshtë Autori: Melissa Guri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: stina e vjeshtes vecorite e saj Tashme cdo gje ka marre nje pamje tjeter.Toka ka veshur nje fustan te mendafshte prej argjendi.Gjethet e lehta si pupla bien dalengadale.Pemet zhvishen.Shiu bje pa pushim. Kercitjet e gjetheve te thara degjohen kudo.Zhurmat e natyres, ndryshojne, behen m...	2 njerez te ndryshem Autori: Florind Gjyriqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Per njerezit te cilet jane ndryshe. Pasi shetita te gjithe boten vendi I fundit ishte Antraktida nje continent I madh dhe I bardhe.Ne Antraktide takova dy te panjohure te cilet kishin ardhur per te eksploruare vendin.Ata ishin veshur pothuajse njelloj me njeri tjetrin,ne koke kishin nganje ...
Vëllau im Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vëllau (gjëja me e mrekullueshme) -Vëllau gjëja,qenia më e mirë që mund të ketë dikush.Vëllau,njeriu që më bën të ekzistoj,qenia që më bën të buzëqesh,është forca ime,është shkaku i buzëqeshjes time. Kam një dhe vërtetë është njëshi...Të dua më shumë se gji...	Gezimi i vitit te ri Autori: Bulëzza · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Viti i ri Viti i Ri eshte nje feste e kendshme dhe plot hare. Kjo feste gezon te gjithë fëmijët anembanë botës te cilët presin se babagjyshi do t’iu sjelle dhurata.Familjet behen se bashku e festojne kete feste me gezim e lumturi. Deshira ime do te ishte q...
Bardhesia e qytetit Autori: Era · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Qyteti im Mbi guret e argjendte te qytetit,hena po derdh shkelqimin e saj.Mbi ujin e qete te lumit yjet kane zbritur dhe jane ulur ne fundin e tij.Tomorri ka veshur pallton e rende e te bardhe. Pishat si vashezat e bukura te qytetit,ruajne elegancen duke u p...	Ese Autori: Lola Tahiri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera Ne pranvere lilezojne lulet.Dielli vizellon.Lulet jane te bukura.Pemet lulezojne.Pranvera fillon me 21 mars dhe mbaron me 22 Qershor.Pemet zbukurohen bukur.Ne pranvere femijet luajne.Ne pranvere moti nuk eshte edhe shume i nxehte eshte edhe pak i ftohte.A...
natyra eshte vet jeta Autori: rugen · Lloji: Ese pershkruese · Tema: NATYRA Natyra eshte gjeja me e bukur qe ekziston.Eshte gjeja me me vlere,gjeja me e cmuar,eshte vete jeta.Por,njeriu e ka demtuar dhe ndryshuar ate,e ka ndotur ajrin dhe token,e ka ndotur ujin,vete jeten.Kjo nuk eshte aspak e drejte. Kur viziton zonat e papreku...	Valbona Autori: Adela Cela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Valbona Valbona nuk eshte thjesht nje destinacion natyror i Shqiperise,ajo eshte nje perzierie dukurish interesante,si e gjithe pjesa tjeter e Alpeve Shqipetare,qe mberthen bashke kuptimet e te bukures.Valbona te tregon madheshtine e saj permes maleve hijerenda,t...
Udhetim Imagjinar ne Kohe 2 Autori: Dorina N. · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Udhetim Imagjinar ne Kohe 2 Mbasdite vone dimri. Qielli gati ne te erresuar. Zhurma e eres degjohet ne dritaren e dhomes. Jam duke pire nje filxhan çaji te ngrohte dhe ne te njejten kohe po lexoj nje liber me aventura dhe fantazi te J.R.R. Tolkien. Me pelqen embelsia e Cajit te ngr...	vjeshta ne fshatin tim Autori: Erblina · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vjeshta E pergjumur dola ne dritare.Shikoja natyren me vete thash "sa bukur" .Gjithqka ishte ndryshe kishin ndryshuar pemet ,livadhe ,madje edhe qielli kishte marr nje ngjyr te kalter te erret .Me vrap shkova tek dollapi i rrobave dhe morra bluz dhe xhinse tamam ...

Komentet e fundit!

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =

Your travel guide to exploring Albania - TourAlbania.org

Kaloni ne versionin Desktop