Data e postimit: 2022-04-10 00:44:41
Lexime: 2688
DEGJO ZEMRËN TENDE
Foto
Autori: Kujtim Gashi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Dashuria
Shkolla: Kontabilist
Klasa: Viti III Fakulteti Ekonomik
Qyteti: Pejë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund.
Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë,  flokë te bardh e sy te kalter si qielli, fillova t'i afrohem e t'i flisja por endrra nuk me lejonte, sa filloja t'i afrohem ajo ikte deri naten tjeter, keshtu për shumë netë me radhë.
I ngarkuar nga stresi, një ditë dola që të çlodhem e të marr pak ajër larg shtepise, shikova rreth e rrotull por askend së njoha që të me bëjë shoqeri, ashtu ulur vazhdova të rrija vetëm duke shikuar e menduar deri në një moment kur sytë me ndaluan se levizuri, ishte ajo, ajo që cdo natë e enderroja, ishte ajo bjodina më sytë e bukur që rrintë pranë gurres së ujit, nga largë me veshtronte dhe e kuptoj që po e shikoja atë por unë nuk hezitova dhe u nisa për tek ajo, kur i'u afrova disa metra me tha ndalo aty mos u afro kthehu nga erdhe, si me inat ia ktheva nuk po vij tek ti po shkoj tek gurra, u afrova tek uji por sytë nuk i largoja nga ajo deri sa u largua nga aty, vet me vetë thash qe s'do e shoh edhe njeherë.
U ktheva në shtepi por sytë e saj nuk me dilnin nga mendja, u bë natë dhe mendova se do e shoh perseri në enderr, por nuk ndodhi ashtu. Fillova të habitem së pse nuk po me vjenë me në enderr edhe pas një jave. Keshtu që vendosa të shkoj perseri ne vendin ku e takova herën e parë, papritmas sytë me vezulluan e trupi mu ligshtua kur e pash ate më një femijë për dore dhe shpresat më humben aty, fillova të nevrikosem me vetën, e shava e nema veten time, se si mund të dashurohem në një vajzë të martuar dhe me femijë. I deshperuar u largova nga aty me shpresën që mos ta takoj edhë një herë, ecja rrugës ashtu në mendime kur për një moment një femijë me kalon përpara dhe therriste nënën e tij, ishte femija i njejt që e pash në dorën e asaj, mendja mu ndryshua por përseri nuk i besoja vetës, vazhdova në shtepi.
E nesermja do të jetë ditë pushimi.
Mengjesi herët dola të bëjë vrap rreth parkut me njërin nga shoket e mij, gjatë vrapit në një moment mu duk se e pash flokëbardhen në anën tjetër të parkut, i thash vetës jo nuk është keshtu të ndodhi e disa herë tjera, vazhdova vrapimin deri tek gurra e ujit dhe të freskohemi, pas pak kohe erdhi ajo, me gjysem zëri i thash 'mirëmengjesi' por nuk ma kthej dhe as nuk me shikoj vetëm vazhdoj me vrapimin, shoku filloj të me ngacmonte se ajo as që nuk e kthej koken nga une.
Ishte akoma heret, shkova e fjeta perseri deri dikur pasdite, po sa u zgjova shkova të vënd takimi jon i parë desha të flas më të, kur arrita në vendin ku rrinte ulur e pash vetem nje grua, prita, nuk vonoj shumë erdhi ajo më një tufë lule të bardha, iu afrua gruas i foli ja dha lulet e shkoj.
E mendova të shkoj të flas me gruan, por qka nese është nëna e saj, a do të me qortoj, a do të me bertas, në rregull thash e mblodha veten e iu afrova gruas, u ula pran saj, nuk me shikonte fare. Ngadal i thash 'a është vajza jote?'. Jo, me tha, por prit ketu e fol me të, 'si të flas me të?', me nje zë si në ikje me tha, 'degjo zemrën tënde', 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', keshtu tre herë e perseriti dhe shkoj derisa lulet me mbeten mua, në atë moment erdhi ajo duke me bertitur 'çfarë i the', 'pse iku',
'ku shkoj', dhe deshi të me godas, ia kapa doren dhe e shtrgova nuk e lejova t'me godas dhe e shikova por për një moment me iku mendja nga bukuria e saj, sytë me humben në sytë e saj si qielli dhe u mbyta në liqenin e lotëve të saj dhe më zë të vogel peshperita 'degjo zemrën tënde', e vrejta një lehtesim tek dora e saj që deshi të më godiste, ndersa me doren tjetër filloj tëme ledhatoj floket dhe filloj edhe ajo 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', nuk mund ta besoja ishte ajo, ishte flokëbardha ime që e enderroja prej kohësh, ishte pranë meje, përseri nuk besoja, zëri i saj i ëmbel me tha unë jam flokëbardha, jam pranë tejë dhe keto lule i mblodha për dike që do ma gjente gruaja që iku por nuk të mendova ty. E perqafova, e mora për dore dhe e filluam rrguetimin tonë deri në pambarim.
Çdo ditë e shikoja se si i bënin dritë floket e bardha si bora, sytë e kaltër si qielli e trupi i saj i gjatë sa lisat dhe nuk mund ta besoja që një enderr mund të bëhët realitet.

Vepra te ngjashme
Autori: Kevin Çika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shtëpia e ëndrrave të mia
Aty,në një fshat të vogël bregdetar,që laget nga Oqeani Paqësor,dhe që vendasit e thërrasin Zihuatenejo,ndodhet shtëpia ime e ëndrrave.Porsa hap derën e kësaj shtëpie të stërmadhe,që duket sikur nuk ka fund,do ndeshesh me një korridor t...
Autori: Denada · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Endrrat e humbura
Endrrat jane gjithcka ne femijet kemi. Por kur endrrat tona vidhen atehere gjithcka merr fund. Dikush mund te doje te jet rrecituese por kur asaj ia ze vendin dikush tjeter gjithcka merr fund. Dikush kengetar e aktor por ne nuk duhet te dorezohemi dhe per...
Autori: elda agalliu · Lloji: Ese pershkruese · Tema: marredheniet ne familje
Ne ditet e sotme,pakkush deshiron te jetoje ne nje familje te madhe. Kjo ndodh sepse kohet kane ndryshuar dhe bashke me to ka ndryshuar edhe mendesia e njerezve. Ne qofte se te duhet te jetosh nje pervoje te tille,duhet ti "harrosh" ose ti "ndryshosh" dis...
Autori: Steisi Ziu · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pushimet
Unë kam përjetuar shumë udhëtime,por njëri që më ka lënë mbresa të paharrueshme është udhëtimi në plazhin e bukur të Spillesë.Sapo shkova aty,menjëherë më bëri përshtypje deti i kaltër dhe i qetë,ku prisja me padurim të lahesha në...
Autori: Anduena Shabanaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta
Jeta..,eshte egzistenca e njeriut, shum njerez kan gjethqka qe duan, ndersa shum te tjerve ju mungon gjdo gje dhe nuk kan as nje deg te vetme per tu kapur e per te jetur. Mendoj qe kjo nuk esht e drejt kur shum njerz vuajn nga urija e ndresa te pasurit us...
Autori: Argita Nerpjetri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Fushe Studen
Shume vende ne Shqiperi jane te pazbuluar ende.Edhe ne qe jemi shtetas te ketij vendi nuk i dime emde disa nga bukurite e tij. Po te shkosh ne Fushe Studen do te mahnitesh nga bukuria e atij vendi.Atje ka disa hotele te medhe me restorante luksoze brenda...
Autori: Amra Osmani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrim Vendlindjeje 1
Ahhh sa e bukur vendlindja ime!Vendi ku une u rrita , vendi ku moora mesimet e femijerise , vendi ku jetuam qastet e gezuara por edhe te hidheruara!Atu ku hodha hapin e pare te jeteses, kjo toke e shenjte ku kojtova origjinen .... Qdo pjese e tij eshte e ...
Autori: Klea · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Femijet
Femija,qenia me e pafajshme ne bote,e cila na fal dashurine dhe lumturine me te madhe.Dhe me te vertete meritojne me te miren,meritojne gjithe boten.Buzeqeshja e embel e tyre shuan vuajtjen me te madhe.Loti i tyre duket si nje dhimbje pa mbarim.Shpirti i ...
Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ese per" Shpresen"
Shpresa na mban gjalle. Ajo eshte gershetimi i te mirave ne kete jete. Po nuk pate shprese je asgje je nje njeri bosh qe iken vetem ku te te cojne kembet dukesh i pa orientua pa busull .Jeta ka te mira dhe te keqija, ajo eshte e mbushur plpt rreziqe me ...
Autori: madita syla · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pranvera freski e zemrave tona
"Pranvera frski e zemrave tona" Pranvera nje stine aq e bukur qe me natyren e saj ajo te mahnit.Ne pranverë cicerima e zogjeve nuk ndalet.Me freskine e saj ajo i buzeqesh zemrat e te gjitheve.Pranvera stina me e bukur e vitit qe fillon me 21 mars dhe ...
Autori: Elsika Murrizi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: The happiest day of my life !
: The happiest day of my life ! What is happiness? Happiness is a challenge, it requires effort, and it has its strong laws: to love yourself very much, to hear, to speak, to respect, to be receptive and not judgmental of others. Persons who accept thems...
Autori: Urata Matluma · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vjeshta
vjeshta eshte nje nder kater stinet me te bukura te vitit...edhe vjeshta si cdo stine ka bukurite e saj , fryen era , bien gjethet , bie shi ,korren fushat , bien temperaturat , mbushen hambaret me drithera ,por me e mira eshte qe ne shtator fillon viti i...
Autori: Iva · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Doruntina dhe Konstandini
Në një fshat të largët jetonte një grua e re me 10 fëmijët e saj me 9 djem dhe 1 vajzë.Erdhi koha që nëna të martonte vajzën e saj të vetma Doruntinën.Doruntina ishte aq e bukur saqë bukuria e saj kishte marr zemrën e shumë djemve që kis...
Autori: Erona Ala · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dita e nenes
Gjithqka filloi me ninullat qe na dergojn ne shpresat e endrrat per jeten qe vijon me pas.Nga nje dor aq delikate jemi perkundur sa e sa her qe te na zinte gjumi, sa melodin kemi degjuar nga zeri i nenes sa her e kemi zgjuar nga rehatia e nates qe ta degj...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com