Data e postimit: 2022-04-10 00:44:41
Lexime: 2985
DEGJO ZEMRËN TENDE
Foto
Autori: Kujtim Gashi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Dashuria
Shkolla: Kontabilist
Klasa: Viti III Fakulteti Ekonomik
Qyteti: Pejë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund.
Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë,  flokë te bardh e sy te kalter si qielli, fillova t'i afrohem e t'i flisja por endrra nuk me lejonte, sa filloja t'i afrohem ajo ikte deri naten tjeter, keshtu për shumë netë me radhë.
I ngarkuar nga stresi, një ditë dola që të çlodhem e të marr pak ajër larg shtepise, shikova rreth e rrotull por askend së njoha që të me bëjë shoqeri, ashtu ulur vazhdova të rrija vetëm duke shikuar e menduar deri në një moment kur sytë me ndaluan se levizuri, ishte ajo, ajo që cdo natë e enderroja, ishte ajo bjodina më sytë e bukur që rrintë pranë gurres së ujit, nga largë me veshtronte dhe e kuptoj që po e shikoja atë por unë nuk hezitova dhe u nisa për tek ajo, kur i'u afrova disa metra me tha ndalo aty mos u afro kthehu nga erdhe, si me inat ia ktheva nuk po vij tek ti po shkoj tek gurra, u afrova tek uji por sytë nuk i largoja nga ajo deri sa u largua nga aty, vet me vetë thash qe s'do e shoh edhe njeherë.
U ktheva në shtepi por sytë e saj nuk me dilnin nga mendja, u bë natë dhe mendova se do e shoh perseri në enderr, por nuk ndodhi ashtu. Fillova të habitem së pse nuk po me vjenë me në enderr edhe pas një jave. Keshtu që vendosa të shkoj perseri ne vendin ku e takova herën e parë, papritmas sytë me vezulluan e trupi mu ligshtua kur e pash ate më një femijë për dore dhe shpresat më humben aty, fillova të nevrikosem me vetën, e shava e nema veten time, se si mund të dashurohem në një vajzë të martuar dhe me femijë. I deshperuar u largova nga aty me shpresën që mos ta takoj edhë një herë, ecja rrugës ashtu në mendime kur për një moment një femijë me kalon përpara dhe therriste nënën e tij, ishte femija i njejt që e pash në dorën e asaj, mendja mu ndryshua por përseri nuk i besoja vetës, vazhdova në shtepi.
E nesermja do të jetë ditë pushimi.
Mengjesi herët dola të bëjë vrap rreth parkut me njërin nga shoket e mij, gjatë vrapit në një moment mu duk se e pash flokëbardhen në anën tjetër të parkut, i thash vetës jo nuk është keshtu të ndodhi e disa herë tjera, vazhdova vrapimin deri tek gurra e ujit dhe të freskohemi, pas pak kohe erdhi ajo, me gjysem zëri i thash 'mirëmengjesi' por nuk ma kthej dhe as nuk me shikoj vetëm vazhdoj me vrapimin, shoku filloj të me ngacmonte se ajo as që nuk e kthej koken nga une.
Ishte akoma heret, shkova e fjeta perseri deri dikur pasdite, po sa u zgjova shkova të vënd takimi jon i parë desha të flas më të, kur arrita në vendin ku rrinte ulur e pash vetem nje grua, prita, nuk vonoj shumë erdhi ajo më një tufë lule të bardha, iu afrua gruas i foli ja dha lulet e shkoj.
E mendova të shkoj të flas me gruan, por qka nese është nëna e saj, a do të me qortoj, a do të me bertas, në rregull thash e mblodha veten e iu afrova gruas, u ula pran saj, nuk me shikonte fare. Ngadal i thash 'a është vajza jote?'. Jo, me tha, por prit ketu e fol me të, 'si të flas me të?', me nje zë si në ikje me tha, 'degjo zemrën tënde', 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', keshtu tre herë e perseriti dhe shkoj derisa lulet me mbeten mua, në atë moment erdhi ajo duke me bertitur 'çfarë i the', 'pse iku',
'ku shkoj', dhe deshi të me godas, ia kapa doren dhe e shtrgova nuk e lejova t'me godas dhe e shikova por për një moment me iku mendja nga bukuria e saj, sytë me humben në sytë e saj si qielli dhe u mbyta në liqenin e lotëve të saj dhe më zë të vogel peshperita 'degjo zemrën tënde', e vrejta një lehtesim tek dora e saj që deshi të më godiste, ndersa me doren tjetër filloj tëme ledhatoj floket dhe filloj edhe ajo 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', nuk mund ta besoja ishte ajo, ishte flokëbardha ime që e enderroja prej kohësh, ishte pranë meje, përseri nuk besoja, zëri i saj i ëmbel me tha unë jam flokëbardha, jam pranë tejë dhe keto lule i mblodha për dike që do ma gjente gruaja që iku por nuk të mendova ty. E perqafova, e mora për dore dhe e filluam rrguetimin tonë deri në pambarim.
Çdo ditë e shikoja se si i bënin dritë floket e bardha si bora, sytë e kaltër si qielli e trupi i saj i gjatë sa lisat dhe nuk mund ta besoja që një enderr mund të bëhët realitet.

Vepra te ngjashme
Autori: Viona Hasani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera
Si qdo femij , edhe un e pelqej po te njejten stin pra pranveren.Sepse ne pranver lulet fillojn te qelin , bletet fillojn te bejn punen e tyre te vleshme , dallendyshet qe me par kishin shtegtuar ne vende te nxehta tani vin tek ne.Andj jam shum e lumtur q...
Autori: armira · Lloji: Ese pershkruese · Tema: tte gabosh eshte njerezore te falesh eshte hyjnore
TE GABOSH ESHTE NJEREZORE,TE FALESH ESHTE HYJNORE Te gjithe njerezit nuk jane njesoj,ne quhemi njerez dhe jemi qenie njerezore,por ndryshojme shume nga njeri-tjetri.Njerezit ndryshoje ne mendimet e tyre,ne sjellje,ne veprime,ka njerez qe genjejne dhe...
Autori: Anisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria per gjyshin
Gjyshi eshte personi me I dashur dhe më I shtrejti per mua.Që kur isha e vogel kisha shume deshire te qendroja me të. Më pelqenin ato historite që më tregonte, histori që bënin fjalë për jetën e tij. Unë gjithmonë e dëgjoja me vëmendje. Gjy...
Autori: Anxhela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gjergj Fishta, një shpirt gjithnjë i trazuar.
Kur u ndesha për herë të parë me emrin e Gjergj Fishtës ideja e parë që më erdhi në mendje ishte ajo e një heroi legjendash pasi ky emër më bënte shoqëri me Gjergjat e tjerë, të heroit kombëtar, apo atij që vrau bajlozin e zi. Duke lexua...
Autori: Anisa.H · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shkolla
Nje nga institucionet me te rendesishme ne jete eshte shkolla.Shkolla eshte vater dije,shoqerie dhe nje jete.Sepse ne ne shkolle mesojme,mesojme se si te korrim suksese ne jete.Ne njihemi me shoqerine,krijojme nje rreth shoqeror qe jemi gjithnje se bashku...
Autori: my nigga · Lloji: Ese pershkruese · Tema: "natyra komplekse dhe njerzore e brutit"
Shoqeria Nisja dret rruges se shkolles takon 1 shoqeri qe kurr sdo ta harrosh deri ne pafundesi qastet te ndryshme te jetes gjithmon afer do ta kesh te ndihmon te mendosh ne menyre te drejt besoj se shoqeria ime eshte shume e sinqert ...
Autori: honest · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vetmia
Bardh e zi ! pa drite , pa ajer , pa fryme !!! < dicka me mungon po me mungon dhe ndjehem shume bosh dhoma e zbrazet ashtu si dhe un , shpirti bosh dhe i venitur me nje shpirt t zbrazur , me barkun bosh dhe me syte e nxire shiu bie me terbim mbi ...
Autori: Blerta Sinanaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Libri
Te shkruash per librin eshte kenaqesi e madhe sepse ai eshte nje kopesht me lule te bukura.Dashuria me e madhe eshte per librin .Kur hyn ne boten e tij nuk mund te dalesh me sepse te frymezon , qdo kapitull te len mbres libri eshte sikur kaltersia e pafu...
Autori: ornela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dashuria
dashuria eshte nje ndjenje shume e bukur, e cila lind dhe zhvillohet gradualisht, por shume shpesh ndodh qe te linde edhe me shikim te pare. boten e sheh me nje sy tjeter. gjithcka duket shume e bukur, jeta te duket fushe me lule. per te ben gjera nga me...
Autori: Urata Matluma · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vjeshta
vjeshta eshte nje nder kater stinet me te bukura te vitit...edhe vjeshta si cdo stine ka bukurite e saj , fryen era , bien gjethet , bie shi ,korren fushat , bien temperaturat , mbushen hambaret me drithera ,por me e mira eshte qe ne shtator fillon viti i...
Autori: Brikena · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shoqeria ,pjese e jetes sime
Shoqeria ,pjese e jetes sime Shoket e shoqet e mia jane njerzit qe dua me shume , jane ata qe me bejne per te qeshur ne cdo moment , nese ata jane te lumtur dhe une jam e lumtur , nese ato merziten dhe une merzitem me shume se ato , nese ato lendohem u...
Autori: Lola Tahiri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera
Ne pranvere lilezojne lulet.Dielli vizellon.Lulet jane te bukura.Pemet lulezojne.Pranvera fillon me 21 mars dhe mbaron me 22 Qershor.Pemet zbukurohen bukur.Ne pranvere femijet luajne.Ne pranvere moti nuk eshte edhe shume i nxehte eshte edhe pak i ftohte.A...
Autori: Marjo xhani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: kitara
Te gjithe ne kemi nga nje vegel muzikore te preferuar, por ndonjeher behemi konfuz se kush nga keto vegla muzikore na pelqen me shume. Mua ng ate gjitha veglayt muzikore me pelqen kitarja. Kjo vegel qe ka nje forme mahnitese dhe ndonjehe...
Autori: Arlind H. · Lloji: Ese pershkruese · Tema: PAQJA
Sa e bukur është paqja!Nëse ka paqe do të thotë që në botë të gjithë e duan të mirën e njëri tjetrit.Paqja mund të bëhet vetëm nga një shtrëngim duarsh.Të bësh paqe do të thotë të falësh njeriun qe i ke bërë keq.Në kohën e luft...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com