Data e postimit: 2022-04-10 00:44:41
Lexime: 3042
DEGJO ZEMRËN TENDE
Foto
Autori: Kujtim Gashi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Dashuria
Shkolla: Kontabilist
Klasa: Viti III Fakulteti Ekonomik
Qyteti: Pejë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund.
Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë,  flokë te bardh e sy te kalter si qielli, fillova t'i afrohem e t'i flisja por endrra nuk me lejonte, sa filloja t'i afrohem ajo ikte deri naten tjeter, keshtu për shumë netë me radhë.
I ngarkuar nga stresi, një ditë dola që të çlodhem e të marr pak ajër larg shtepise, shikova rreth e rrotull por askend së njoha që të me bëjë shoqeri, ashtu ulur vazhdova të rrija vetëm duke shikuar e menduar deri në një moment kur sytë me ndaluan se levizuri, ishte ajo, ajo që cdo natë e enderroja, ishte ajo bjodina më sytë e bukur që rrintë pranë gurres së ujit, nga largë me veshtronte dhe e kuptoj që po e shikoja atë por unë nuk hezitova dhe u nisa për tek ajo, kur i'u afrova disa metra me tha ndalo aty mos u afro kthehu nga erdhe, si me inat ia ktheva nuk po vij tek ti po shkoj tek gurra, u afrova tek uji por sytë nuk i largoja nga ajo deri sa u largua nga aty, vet me vetë thash qe s'do e shoh edhe njeherë.
U ktheva në shtepi por sytë e saj nuk me dilnin nga mendja, u bë natë dhe mendova se do e shoh perseri në enderr, por nuk ndodhi ashtu. Fillova të habitem së pse nuk po me vjenë me në enderr edhe pas një jave. Keshtu që vendosa të shkoj perseri ne vendin ku e takova herën e parë, papritmas sytë me vezulluan e trupi mu ligshtua kur e pash ate më një femijë për dore dhe shpresat më humben aty, fillova të nevrikosem me vetën, e shava e nema veten time, se si mund të dashurohem në një vajzë të martuar dhe me femijë. I deshperuar u largova nga aty me shpresën që mos ta takoj edhë një herë, ecja rrugës ashtu në mendime kur për një moment një femijë me kalon përpara dhe therriste nënën e tij, ishte femija i njejt që e pash në dorën e asaj, mendja mu ndryshua por përseri nuk i besoja vetës, vazhdova në shtepi.
E nesermja do të jetë ditë pushimi.
Mengjesi herët dola të bëjë vrap rreth parkut me njërin nga shoket e mij, gjatë vrapit në një moment mu duk se e pash flokëbardhen në anën tjetër të parkut, i thash vetës jo nuk është keshtu të ndodhi e disa herë tjera, vazhdova vrapimin deri tek gurra e ujit dhe të freskohemi, pas pak kohe erdhi ajo, me gjysem zëri i thash 'mirëmengjesi' por nuk ma kthej dhe as nuk me shikoj vetëm vazhdoj me vrapimin, shoku filloj të me ngacmonte se ajo as që nuk e kthej koken nga une.
Ishte akoma heret, shkova e fjeta perseri deri dikur pasdite, po sa u zgjova shkova të vënd takimi jon i parë desha të flas më të, kur arrita në vendin ku rrinte ulur e pash vetem nje grua, prita, nuk vonoj shumë erdhi ajo më një tufë lule të bardha, iu afrua gruas i foli ja dha lulet e shkoj.
E mendova të shkoj të flas me gruan, por qka nese është nëna e saj, a do të me qortoj, a do të me bertas, në rregull thash e mblodha veten e iu afrova gruas, u ula pran saj, nuk me shikonte fare. Ngadal i thash 'a është vajza jote?'. Jo, me tha, por prit ketu e fol me të, 'si të flas me të?', me nje zë si në ikje me tha, 'degjo zemrën tënde', 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', keshtu tre herë e perseriti dhe shkoj derisa lulet me mbeten mua, në atë moment erdhi ajo duke me bertitur 'çfarë i the', 'pse iku',
'ku shkoj', dhe deshi të me godas, ia kapa doren dhe e shtrgova nuk e lejova t'me godas dhe e shikova por për një moment me iku mendja nga bukuria e saj, sytë me humben në sytë e saj si qielli dhe u mbyta në liqenin e lotëve të saj dhe më zë të vogel peshperita 'degjo zemrën tënde', e vrejta një lehtesim tek dora e saj që deshi të më godiste, ndersa me doren tjetër filloj tëme ledhatoj floket dhe filloj edhe ajo 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', nuk mund ta besoja ishte ajo, ishte flokëbardha ime që e enderroja prej kohësh, ishte pranë meje, përseri nuk besoja, zëri i saj i ëmbel me tha unë jam flokëbardha, jam pranë tejë dhe keto lule i mblodha për dike që do ma gjente gruaja që iku por nuk të mendova ty. E perqafova, e mora për dore dhe e filluam rrguetimin tonë deri në pambarim.
Çdo ditë e shikoja se si i bënin dritë floket e bardha si bora, sytë e kaltër si qielli e trupi i saj i gjatë sa lisat dhe nuk mund ta besoja që një enderr mund të bëhët realitet.

Vepra te ngjashme
Autori: Ardit Berisha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera
Sot është 21 Marsi dhe poashtu është dita e pranverës. Në pranverë qelin lulet dhe zbukurohet natyra. Fillojnë të vijnë bletët dhe të thithin nektarin e ëmbël te luleve. Na ndihmojnë që të qelin lulet. Edhe koha fillon që të nxehet, por...
Autori: Iris Kapo · Lloji: Ese pershkruese · Tema: bukuria
Bukuria Bukuria ne kuptimin e saj te pergjithshem paraqet nje vetvete nje fare teresie te simbiozave qe e shpie gjithe sistemin e karakterizimit te njeriut ne nje tekst te vetem ...E bukura... Bukuria eshte nje cilesi e gjerave qe te ngjall ndjesi te k...
Autori: Mirjeta Caushi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vjeshta
Tek po ecja neperate rruge,shikoj ne te dy krahet e mi disa peme,me gjethe shumengjyreshe,te cilat gati do te binin.Duke ecur ndiej disa kercitje te gjetheve qe ndodheshin poshte kembeve te mia.Ajo lloj kercitjeje me jep nje ndjesi rrenqethese qe me kap t...
Autori: Fatjana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pyelli I lulezuar
Ne duhet te kujdesemi sa me shume per pyjet 🌳🌳. Duke mos i prer sepse pyelli eshte oksigjeni jone ,ne qoft se pyelli do ishte I masakruar nk do mirrja sot fryme .Mos I prisni pemet sepse eshte vendbanimi i shume gjallesave 🦜🐓🕊🐲🐕.Na...
Autori: fitore berisha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shoqeria
Shoqeria ,miqet nuk jan thjesht një ngrup njerzish, me të cilët thjesht kalon koh me ta dhe bën muhabet.Miqët e zemres jan njerzit me të cilet gjen harmonin ,përkrahjen tek ta por jo vëtëm kaq me ta i arrin bashk sukseset, gabimet,budallalla...
Autori: Melisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vlera e shoqerise
Shoqeria eshte po thuajse gjeja me e vlefshe Ajo te perkrah,ajo te tregon,a jo te do, pra ruaje shoqerin tende sepse ne disa raste te duhet shum e ne disa raste te vie te largohesh nga ajo shoqeri Por eshte nje gabim total Duaje shoqerine tende deri n...
Autori: YourLiterary.com · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shqiperi te uroje gezur pavarsine
Shqiperi te uroje gezur pavarsine Atdhe,fjale qe del nga zemra si nje rreze drite , kur e shqiptoje kete fjale me vjen ndermend vendi ku u rrita ku kalova pothuajse te gjithe jeten time aty.Atdheu eshte vend I shtrenjte per kedo ne kete bote,dhe...
Autori: Muhamed Xhelili · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mësuesja ime
Ah sa fjalë të ëmbla e shpirtërore kam për të të thëne ty e dashur. Vëtëm kur shqiptoj fjalën mësuese më bën të ndjej respekt e dashuri për ty.Gjithë ato të mira na dhurove nuk kanë shpërblim.Mësuese aq shumë të ndreoj saqë edhe n...
Autori: Ardita Jeliqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Kujtim nga shkolla fillore
Eskurzioni ishte nje dite e mrekullueshme,e paharruar ne jeten time.U nisem nga oborri i shkolles me dy autobuse ne ora 07:30.Shkuam neper disa vende te bukura te Kosoves si Prizren.Istog,Gjakove dhe Drenas.Kjo ishe nje ndjenje e paharruar sepse edhe pak ...
Autori: Era · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Qyteti im
Mbi guret e argjendte te qytetit,hena po derdh shkelqimin e saj.Mbi ujin e qete te lumit yjet kane zbritur dhe jane ulur ne fundin e tij.Tomorri ka veshur pallton e rende e te bardhe. Pishat si vashezat e bukura te qytetit,ruajne elegancen duke u p...
Autori: titilja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dita e flamurit
Kishim vendosur qe per festen e pavaresise te shkonim ne qytetin e vlores, per te festuar edhe ne me qytetaret e vlores. Dhe me te thene e me te bere. U nisem heret ne mengjes me autobus une tili dhe ardi. Nga dritaret e autobuzit shihnim natyren vjesh...
Autori: Artiola Berisha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vjeshta
Dielli doli ne horizont me rrezet e tij te arta, duke ngrohur tere siperfaqen e tokes,duke ngrohur tere siperfaqen e tokes, e cila kishte marre nje pamje mahnitse me ngjyre ari e bronzi . Athua ku mbeti ai petku i gjelbert ? Ku mbeten kenget e dallendys...
Autori: YourLiterary.com · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Deshire e varfer
Muzgu ka perqafuare edhe pjesen me te vogel te drites qe ka mbetur ne horizont.Neper rruget gjysme te erreta,era luan me gjethet dhe shkund nga pemet ,pikat e shiut te pasdites.Nje qetesi e frikshme ndihet kudo ,duket sikur te gjithe jane zhdukur me pere...
Autori: Çetina · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria
Le te themi se ndjeja akoma dicka , sikur skishte mbarur dhe donte te vazhdonte . Doja te vazhdoja por lendohesha me vriste cdo fjal dhe cdo gjest me te vertet nuk knaqesha me pak doja gjithnje e me shum ndonese ne kete rast se meritoja Por ndjeja per t...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com