Data e postimit: 2022-04-10 00:44:41
Lexime: 3379
DEGJO ZEMRËN TENDE
Foto
Autori: Kujtim Gashi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Dashuria
Shkolla: Kontabilist
Klasa: Viti III Fakulteti Ekonomik
Qyteti: Pejë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund.
Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë,  flokë te bardh e sy te kalter si qielli, fillova t'i afrohem e t'i flisja por endrra nuk me lejonte, sa filloja t'i afrohem ajo ikte deri naten tjeter, keshtu për shumë netë me radhë.
I ngarkuar nga stresi, një ditë dola që të çlodhem e të marr pak ajër larg shtepise, shikova rreth e rrotull por askend së njoha që të me bëjë shoqeri, ashtu ulur vazhdova të rrija vetëm duke shikuar e menduar deri në një moment kur sytë me ndaluan se levizuri, ishte ajo, ajo që cdo natë e enderroja, ishte ajo bjodina më sytë e bukur që rrintë pranë gurres së ujit, nga largë me veshtronte dhe e kuptoj që po e shikoja atë por unë nuk hezitova dhe u nisa për tek ajo, kur i'u afrova disa metra me tha ndalo aty mos u afro kthehu nga erdhe, si me inat ia ktheva nuk po vij tek ti po shkoj tek gurra, u afrova tek uji por sytë nuk i largoja nga ajo deri sa u largua nga aty, vet me vetë thash qe s'do e shoh edhe njeherë.
U ktheva në shtepi por sytë e saj nuk me dilnin nga mendja, u bë natë dhe mendova se do e shoh perseri në enderr, por nuk ndodhi ashtu. Fillova të habitem së pse nuk po me vjenë me në enderr edhe pas një jave. Keshtu që vendosa të shkoj perseri ne vendin ku e takova herën e parë, papritmas sytë me vezulluan e trupi mu ligshtua kur e pash ate më një femijë për dore dhe shpresat më humben aty, fillova të nevrikosem me vetën, e shava e nema veten time, se si mund të dashurohem në një vajzë të martuar dhe me femijë. I deshperuar u largova nga aty me shpresën që mos ta takoj edhë një herë, ecja rrugës ashtu në mendime kur për një moment një femijë me kalon përpara dhe therriste nënën e tij, ishte femija i njejt që e pash në dorën e asaj, mendja mu ndryshua por përseri nuk i besoja vetës, vazhdova në shtepi.
E nesermja do të jetë ditë pushimi.
Mengjesi herët dola të bëjë vrap rreth parkut me njërin nga shoket e mij, gjatë vrapit në një moment mu duk se e pash flokëbardhen në anën tjetër të parkut, i thash vetës jo nuk është keshtu të ndodhi e disa herë tjera, vazhdova vrapimin deri tek gurra e ujit dhe të freskohemi, pas pak kohe erdhi ajo, me gjysem zëri i thash 'mirëmengjesi' por nuk ma kthej dhe as nuk me shikoj vetëm vazhdoj me vrapimin, shoku filloj të me ngacmonte se ajo as që nuk e kthej koken nga une.
Ishte akoma heret, shkova e fjeta perseri deri dikur pasdite, po sa u zgjova shkova të vënd takimi jon i parë desha të flas më të, kur arrita në vendin ku rrinte ulur e pash vetem nje grua, prita, nuk vonoj shumë erdhi ajo më një tufë lule të bardha, iu afrua gruas i foli ja dha lulet e shkoj.
E mendova të shkoj të flas me gruan, por qka nese është nëna e saj, a do të me qortoj, a do të me bertas, në rregull thash e mblodha veten e iu afrova gruas, u ula pran saj, nuk me shikonte fare. Ngadal i thash 'a është vajza jote?'. Jo, me tha, por prit ketu e fol me të, 'si të flas me të?', me nje zë si në ikje me tha, 'degjo zemrën tënde', 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', keshtu tre herë e perseriti dhe shkoj derisa lulet me mbeten mua, në atë moment erdhi ajo duke me bertitur 'çfarë i the', 'pse iku',
'ku shkoj', dhe deshi të me godas, ia kapa doren dhe e shtrgova nuk e lejova t'me godas dhe e shikova por për një moment me iku mendja nga bukuria e saj, sytë me humben në sytë e saj si qielli dhe u mbyta në liqenin e lotëve të saj dhe më zë të vogel peshperita 'degjo zemrën tënde', e vrejta një lehtesim tek dora e saj që deshi të më godiste, ndersa me doren tjetër filloj tëme ledhatoj floket dhe filloj edhe ajo 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', nuk mund ta besoja ishte ajo, ishte flokëbardha ime që e enderroja prej kohësh, ishte pranë meje, përseri nuk besoja, zëri i saj i ëmbel me tha unë jam flokëbardha, jam pranë tejë dhe keto lule i mblodha për dike që do ma gjente gruaja që iku por nuk të mendova ty. E perqafova, e mora për dore dhe e filluam rrguetimin tonë deri në pambarim.
Çdo ditë e shikoja se si i bënin dritë floket e bardha si bora, sytë e kaltër si qielli e trupi i saj i gjatë sa lisat dhe nuk mund ta besoja që një enderr mund të bëhët realitet.

Vepra te ngjashme
Autori: Iva · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Doruntina dhe Konstandini
Në një fshat të largët jetonte një grua e re me 10 fëmijët e saj me 9 djem dhe 1 vajzë.Erdhi koha që nëna të martonte vajzën e saj të vetma Doruntinën.Doruntina ishte aq e bukur saqë bukuria e saj kishte marr zemrën e shumë djemve që kis...
Autori: Alkida · Lloji: Ese pershkruese · Tema: kultura
Kultura tregon indentitetin e një personi..Një njeri i kulturuar është ai njeri që ka dije,që flet qetësisht e bukur,që di të bashkëpunoj dhe të sillet mirë me të tjerët.Kultura parësore që ne tregojmë,është kultura që na japin prindë...
Autori: Chantal · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pamja nga kodra e Durresit
Veshtroj nga te gjitha anet.Shikoj qytetin tim,Durresin,me qendrat e tij historike si:Amfiteatri,i cili tregon qyteterimin e lashte te qytetit tone,qe ndodhet rreze Murit te Kalase i cili perfundon me Torren Veneciane.Qyteti yne rrethohet nga disa fusha d...
Autori: asma · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ne burgun e ndergjegjies
Shpirti ne kohen e diktatures me ngjante si nje flete e bardhe e zhgarravitur nga dhimbjet ,torturat dhe vuajtjet e jetes .I mbyllur ne hekurat e ndergjegjies ,qe brente cdo cast cepat e zemres nga pamundesia e te vepruarit .Rrethi ku jetoja dukej si nega...
Autori: Anxhela Hasankolli · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Te flasim per gjakmarrjen ne vendin tone.
Ne shume emisione televizive kam degjuar te flitet per nje teme sa prekese po aq dhe te dhimbshme.Eshte dukuria e gjakmarrjes.Dhe shume here e kam pyetur veten se cfare eshte gjakmarrja dhe cilat jane pasojat e saj.Edhe pse pergjigja me duket pak e nderli...
Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Udhetim Imagjinar ne Kohe
“Udhetim Imagjinar ne Kohe” Jam duke udhetuar me imagjinaten time nje nje vend te ngjashem po krejt ndryshe vendit ku jetoj.Jam duke shkuar ne nje bote tjeter,jo te ngjashme nga planeti toke. Po shkoj me nje shpejtesi shu...
Autori: didi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: femiria
Kur isha e vogel doja te isha e rritur,por tani qe u rrita dua qe te kthehem serish ne femijri,sepse femiria eshte nje ndjesi qe nuk mund ta provosh perseri e qe shum njerz e duan at sepse i ben qe ta kthejn koken mbrapa e te mendojn per gjerat e kaluar.f...
Autori: A.N · Lloji: Ese pershkruese · Tema: gjuha shqipe
Sami Frasheri ka thene per gjuhen: “Shenja e kombesise eshte gjuha, cdo komb mbahet nga gjuha. Kur nje komb e humb gjuhen, humb edhe veten” Gjuha është zëri i shpirtit të një kombi. Gjuha jonë shqipe është një ndër gjuhet më të lashta të...
Autori: Agnesa Zeqiri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nje pjese e vendlindjes sime
Ishte nje stine e ftohte dimri dhe po ashtu edhe ditelindja ime.Cdo here shikoja qiellin e bukur naten,shkelqente si dritat e Veriut.U leshuam ne pushimet prej dy javesh,filloi te binte bore dhe i gjithe vendi u mbulua me nje petk te bardhe e te gjate.Nde...
Autori: Aleksander alija · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Me shoket e shoqet nje dite debore
Nje dite dimri kur u zgjova ne mengjes,pashe qe vendi ishte zbardhur krejtesisht nga debora. Fillova te merja shoket e shoqet e mia ne telefon,duke i thene qe te shkonim te luanim me topa debore. Kur shkuam the shkolla te gjithe po luanin,kur aty afer p...
Autori: Anisa.H · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shkolla
Nje nga institucionet me te rendesishme ne jete eshte shkolla.Shkolla eshte vater dije,shoqerie dhe nje jete.Sepse ne ne shkolle mesojme,mesojme se si te korrim suksese ne jete.Ne njihemi me shoqerine,krijojme nje rreth shoqeror qe jemi gjithnje se bashku...
Autori: Arlinda · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Perse te studjojme
Jeta është si nje shtëgtim ne kete bote ku jemi. Deri ne moshen 7vjecare jetojme nje jete pa shume pergjegjesi,rritemi ne krahet e familjeve tona.Qe kur futemi ne klasen e pare hedhim hapat e pare ne rrugetimin e gjate te jetes. Aty degjojme per here t...
Autori: Melissa Guri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: stina e vjeshtes vecorite e saj
Tashme cdo gje ka marre nje pamje tjeter.Toka ka veshur nje fustan te mendafshte prej argjendi.Gjethet e lehta si pupla bien dalengadale.Pemet zhvishen.Shiu bje pa pushim. Kercitjet e gjetheve te thara degjohen kudo.Zhurmat e natyres, ndryshojne, behen m...
Autori: Xhesilda Paja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Femijeria
Fëmijëria , shpirti im rebel . Fëmijëria është stacioni më i bukur në udhën sa të gjatë por dhe të shkurtër të jetës. Është pranvera e shpirtit, është përjetimi më njerëzor i kësaj bote , të cilën e kujto...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com