YourLiterary.com | Shqip | Mobile version | Vepra

Home Posto vepren tende

Abonohu Projekte

Ese Tekste Poezi Hartime Pershkrime Fabula Tregime Te tjera

Data e postimit: 2022-04-10 00:44:41
Lexime: 2821

DEGJO ZEMRËN TENDE

Like 1

Dislike 0

Autori: Kujtim Gashi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Dashuria
Shkolla: Kontabilist
Klasa: Viti III Fakulteti Ekonomik
Qyteti: Pejë
E-mail: Email eshte i fshehur!

Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund.
Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë, flokë te bardh e sy te kalter si qielli, fillova t'i afrohem e t'i flisja por endrra nuk me lejonte, sa filloja t'i afrohem ajo ikte deri naten tjeter, keshtu për shumë netë me radhë.
I ngarkuar nga stresi, një ditë dola që të çlodhem e të marr pak ajër larg shtepise, shikova rreth e rrotull por askend së njoha që të me bëjë shoqeri, ashtu ulur vazhdova të rrija vetëm duke shikuar e menduar deri në një moment kur sytë me ndaluan se levizuri, ishte ajo, ajo që cdo natë e enderroja, ishte ajo bjodina më sytë e bukur që rrintë pranë gurres së ujit, nga largë me veshtronte dhe e kuptoj që po e shikoja atë por unë nuk hezitova dhe u nisa për tek ajo, kur i'u afrova disa metra me tha ndalo aty mos u afro kthehu nga erdhe, si me inat ia ktheva nuk po vij tek ti po shkoj tek gurra, u afrova tek uji por sytë nuk i largoja nga ajo deri sa u largua nga aty, vet me vetë thash qe s'do e shoh edhe njeherë.
U ktheva në shtepi por sytë e saj nuk me dilnin nga mendja, u bë natë dhe mendova se do e shoh perseri në enderr, por nuk ndodhi ashtu. Fillova të habitem së pse nuk po me vjenë me në enderr edhe pas një jave. Keshtu që vendosa të shkoj perseri ne vendin ku e takova herën e parë, papritmas sytë me vezulluan e trupi mu ligshtua kur e pash ate më një femijë për dore dhe shpresat më humben aty, fillova të nevrikosem me vetën, e shava e nema veten time, se si mund të dashurohem në një vajzë të martuar dhe me femijë. I deshperuar u largova nga aty me shpresën që mos ta takoj edhë një herë, ecja rrugës ashtu në mendime kur për një moment një femijë me kalon përpara dhe therriste nënën e tij, ishte femija i njejt që e pash në dorën e asaj, mendja mu ndryshua por përseri nuk i besoja vetës, vazhdova në shtepi.
E nesermja do të jetë ditë pushimi.
Mengjesi herët dola të bëjë vrap rreth parkut me njërin nga shoket e mij, gjatë vrapit në një moment mu duk se e pash flokëbardhen në anën tjetër të parkut, i thash vetës jo nuk është keshtu të ndodhi e disa herë tjera, vazhdova vrapimin deri tek gurra e ujit dhe të freskohemi, pas pak kohe erdhi ajo, me gjysem zëri i thash 'mirëmengjesi' por nuk ma kthej dhe as nuk me shikoj vetëm vazhdoj me vrapimin, shoku filloj të me ngacmonte se ajo as që nuk e kthej koken nga une.
Ishte akoma heret, shkova e fjeta perseri deri dikur pasdite, po sa u zgjova shkova të vënd takimi jon i parë desha të flas më të, kur arrita në vendin ku rrinte ulur e pash vetem nje grua, prita, nuk vonoj shumë erdhi ajo më një tufë lule të bardha, iu afrua gruas i foli ja dha lulet e shkoj.
E mendova të shkoj të flas me gruan, por qka nese është nëna e saj, a do të me qortoj, a do të me bertas, në rregull thash e mblodha veten e iu afrova gruas, u ula pran saj, nuk me shikonte fare. Ngadal i thash 'a është vajza jote?'. Jo, me tha, por prit ketu e fol me të, 'si të flas me të?', me nje zë si në ikje me tha, 'degjo zemrën tënde', 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', keshtu tre herë e perseriti dhe shkoj derisa lulet me mbeten mua, në atë moment erdhi ajo duke me bertitur 'çfarë i the', 'pse iku',
'ku shkoj', dhe deshi të me godas, ia kapa doren dhe e shtrgova nuk e lejova t'me godas dhe e shikova por për një moment me iku mendja nga bukuria e saj, sytë me humben në sytë e saj si qielli dhe u mbyta në liqenin e lotëve të saj dhe më zë të vogel peshperita 'degjo zemrën tënde', e vrejta një lehtesim tek dora e saj që deshi të më godiste, ndersa me doren tjetër filloj tëme ledhatoj floket dhe filloj edhe ajo 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', nuk mund ta besoja ishte ajo, ishte flokëbardha ime që e enderroja prej kohësh, ishte pranë meje, përseri nuk besoja, zëri i saj i ëmbel me tha unë jam flokëbardha, jam pranë tejë dhe keto lule i mblodha për dike që do ma gjente gruaja që iku por nuk të mendova ty. E perqafova, e mora për dore dhe e filluam rrguetimin tonë deri në pambarim.
Çdo ditë e shikoja se si i bënin dritë floket e bardha si bora, sytë e kaltër si qielli e trupi i saj i gjatë sa lisat dhe nuk mund ta besoja që një enderr mund të bëhët realitet.

Do qe te marresh mendimin qe kane shoket per ty?
Do qe te te shkruash mendimin qe ke per shoket?
Regjistrohu tani dhe tregohu i ndershem!

tbh.me

Vepra te ngjashme

Kush jam une? Autori: Anaili · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mbi veten time Jeta eshte nje liber I gjate dhe misterioz,me shume kapituj.Cdo kapitull perfaqeson nje nga fazat e njeriut,te cilit I eshte dhuruar ky margaritar shumefaqesh…Jam duke shfletuar,faqe,kapituj e pas nje leximi te gjate 15-vjecar,arrij te kapitulli “adol...	Jam... Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jam... Nje dite e re po fillon, si dielli dhe 365 henat qe jane per mua. Jane rrezet e para te nje jete te re dhe kane erdhur te me thone qe jo vetem ne horizont agon. Gjithashtu agon ne zemer ndoshta e pushtuar nga erresira, agon pertej humbjeve, dhimbjeve dh...
vetmia Autori: honest · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vetmia Bardh e zi ! pa drite , pa ajer , pa fryme !!! < dicka me mungon po me mungon dhe ndjehem shume bosh dhoma e zbrazet ashtu si dhe un , shpirti bosh dhe i venitur me nje shpirt t zbrazur , me barkun bosh dhe me syte e nxire shiu bie me terbim mbi ...	Te dua nene Autori: Klara Noku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nenes Tani qe shkruaj nje ndjenje e forte dashurie ngulet tentakulat e saj ne cdo rrahje te zemres time.E keni parasysh madheshtine e oqeanit ,oksigjenin e paster te natyres se virgjer,kupen e pafund qiellore apo lashtesine e shkrimeve ne arkivat miliarda vjeca...
28-29 nentori Autori: El.K · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 28-29 nentori Gjendemi ne kete dite te madhe ku memedheu Jone u clirua.Kaluam shume vuajtje,brenga po ne fund ne fituam Fituam nga varesia e armikut e u beme te pavarur.Fituam nga mbeshtetja une sepse ne kurre nuk u ndame. Fituam nga guximi yne sepse syri yne kurre nu...	Dhuna ne shoqerine tone. Autori: Alba · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dhuna. Pikënisja e gjithçkaje ,ndonëse mistike apo e pakuptimtë për kohën , ekziston e jo vetëm kaq , por edhe simbolizon atë çka unë do ta quaja ‘’pikë referimi jetike ‘‘ . Me kërshëri lind nevoja të shprehem për nje prej fenomeneve më t...
Gjyshi im Autori: Edonis Buzhala · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gjysh,Dashuri Personi me zemren me te madhe ne kete bote,personi qe me degjonte sa here flisja kot,personi qe me tregonte perralla qe tme zinte gjumi,personi i vetem qe ngado qe shkonte sa here qe me shikonte kishte gjithmon nje tufe me lule per mua,personi qe me eduk...	Nje dite e vecante Autori: leona · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera U zgjova heret ne mengjes dhe shikova oren,isha bere vone per ne shkolle.Cdo gje filloi keq.Per pak sa su rrezova rruges duke vrapuar,kisha fat qe mberrita pothuajse 1 minute para se te fillonte mesimi.Me vone me veshtiresi pergatita mesimin per lenden tj...
Essay Autori: Elsika Murrizi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: The happiest day of my life ! : The happiest day of my life ! What is happiness? Happiness is a challenge, it requires effort, and it has its strong laws: to love yourself very much, to hear, to speak, to respect, to be receptive and not judgmental of others. Persons who accept thems...	Natyra në stinën e pranverës Autori: Ardit Berisha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera Sot është 21 Marsi dhe poashtu është dita e pranverës. Në pranverë qelin lulet dhe zbukurohet natyra. Fillojnë të vijnë bletët dhe të thithin nektarin e ëmbël te luleve. Na ndihmojnë që të qelin lulet. Edhe koha fillon që të nxehet, por...
VENDI IM Autori: SINDI HIMA · Lloji: Ese pershkruese · Tema: VENDI IM ATDHEU ESHTE MBASE PARA SE GJITHASH VENDI KU ROBEROHET SHPIRTI.ATDHEU NUK DO DASHURI TE CUNGUAR.KUSH NUK BEN GJITHCKA PER TE ,AI NUK BEN ASGJE.KUSH NUK I JEP GJITHCKA ATIJ,AI I KA MOHUAR TE GJITHA.ATDHEU ESHTE VENDI KU ROBEROHET SHPIRTI I NJERIUT.NE,SHQIP...	Sikur te kisha edhe une nje jete... Autori: LH · Lloji: Ese pershkruese · Tema: gjakmarrja ne Shqiperi dhe menyra si e perjeton nje vajze adoleshente ngujimin. Ese “Sikur të kisha edhe unë një jetë…” Një jetë më ndryshe, me më shumë liri, paqe, argëtim, lumturi dhe dashuri. Vetëm kaq dua në këtë botë. Unë marr frymë, por nuk jetoj, s’jam në këtë botë, askujt nuk i interesoj. Jeta ...
Atdheu Im Autori: Erbuna HAJDARI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ese për Atdheun tim Atdheu im,vendi im,streha ime ku u linda e ku do vdes është Kosova. Qdo mergimtar e ka të vështirë të jetë larg vendit të tij, e leje më larg familjes,sepse është vendi ku mësuan të flasin e vendi ku hedhën hapin e parë e andaj e kanë t�...	Familja dhe une Autori: Marina Reverte · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Familja dhe une Familja,gjeja me e shtrenjte dhe me e bukur qe mund te kete dikush. Sa here permendet emri famijle,mendoj nje parajse ku ekziston vetem miresia,dashuria,lumturia dhe gezimi.Ai qe e ka nje familje ka gjithcka qe mund te kete dikush.Dicka qe eshte e pakrah...

Komentet e fundit!

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =

Your travel guide to exploring Albania - TourAlbania.org

Kaloni ne versionin Desktop