Data e postimit: 2022-04-10 00:44:41
Lexime: 2945
DEGJO ZEMRËN TENDE
Foto
Autori: Kujtim Gashi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Dashuria
Shkolla: Kontabilist
Klasa: Viti III Fakulteti Ekonomik
Qyteti: Pejë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund.
Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë,  flokë te bardh e sy te kalter si qielli, fillova t'i afrohem e t'i flisja por endrra nuk me lejonte, sa filloja t'i afrohem ajo ikte deri naten tjeter, keshtu për shumë netë me radhë.
I ngarkuar nga stresi, një ditë dola që të çlodhem e të marr pak ajër larg shtepise, shikova rreth e rrotull por askend së njoha që të me bëjë shoqeri, ashtu ulur vazhdova të rrija vetëm duke shikuar e menduar deri në një moment kur sytë me ndaluan se levizuri, ishte ajo, ajo që cdo natë e enderroja, ishte ajo bjodina më sytë e bukur që rrintë pranë gurres së ujit, nga largë me veshtronte dhe e kuptoj që po e shikoja atë por unë nuk hezitova dhe u nisa për tek ajo, kur i'u afrova disa metra me tha ndalo aty mos u afro kthehu nga erdhe, si me inat ia ktheva nuk po vij tek ti po shkoj tek gurra, u afrova tek uji por sytë nuk i largoja nga ajo deri sa u largua nga aty, vet me vetë thash qe s'do e shoh edhe njeherë.
U ktheva në shtepi por sytë e saj nuk me dilnin nga mendja, u bë natë dhe mendova se do e shoh perseri në enderr, por nuk ndodhi ashtu. Fillova të habitem së pse nuk po me vjenë me në enderr edhe pas një jave. Keshtu që vendosa të shkoj perseri ne vendin ku e takova herën e parë, papritmas sytë me vezulluan e trupi mu ligshtua kur e pash ate më një femijë për dore dhe shpresat më humben aty, fillova të nevrikosem me vetën, e shava e nema veten time, se si mund të dashurohem në një vajzë të martuar dhe me femijë. I deshperuar u largova nga aty me shpresën që mos ta takoj edhë një herë, ecja rrugës ashtu në mendime kur për një moment një femijë me kalon përpara dhe therriste nënën e tij, ishte femija i njejt që e pash në dorën e asaj, mendja mu ndryshua por përseri nuk i besoja vetës, vazhdova në shtepi.
E nesermja do të jetë ditë pushimi.
Mengjesi herët dola të bëjë vrap rreth parkut me njërin nga shoket e mij, gjatë vrapit në një moment mu duk se e pash flokëbardhen në anën tjetër të parkut, i thash vetës jo nuk është keshtu të ndodhi e disa herë tjera, vazhdova vrapimin deri tek gurra e ujit dhe të freskohemi, pas pak kohe erdhi ajo, me gjysem zëri i thash 'mirëmengjesi' por nuk ma kthej dhe as nuk me shikoj vetëm vazhdoj me vrapimin, shoku filloj të me ngacmonte se ajo as që nuk e kthej koken nga une.
Ishte akoma heret, shkova e fjeta perseri deri dikur pasdite, po sa u zgjova shkova të vënd takimi jon i parë desha të flas më të, kur arrita në vendin ku rrinte ulur e pash vetem nje grua, prita, nuk vonoj shumë erdhi ajo më një tufë lule të bardha, iu afrua gruas i foli ja dha lulet e shkoj.
E mendova të shkoj të flas me gruan, por qka nese është nëna e saj, a do të me qortoj, a do të me bertas, në rregull thash e mblodha veten e iu afrova gruas, u ula pran saj, nuk me shikonte fare. Ngadal i thash 'a është vajza jote?'. Jo, me tha, por prit ketu e fol me të, 'si të flas me të?', me nje zë si në ikje me tha, 'degjo zemrën tënde', 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', keshtu tre herë e perseriti dhe shkoj derisa lulet me mbeten mua, në atë moment erdhi ajo duke me bertitur 'çfarë i the', 'pse iku',
'ku shkoj', dhe deshi të me godas, ia kapa doren dhe e shtrgova nuk e lejova t'me godas dhe e shikova por për një moment me iku mendja nga bukuria e saj, sytë me humben në sytë e saj si qielli dhe u mbyta në liqenin e lotëve të saj dhe më zë të vogel peshperita 'degjo zemrën tënde', e vrejta një lehtesim tek dora e saj që deshi të më godiste, ndersa me doren tjetër filloj tëme ledhatoj floket dhe filloj edhe ajo 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', nuk mund ta besoja ishte ajo, ishte flokëbardha ime që e enderroja prej kohësh, ishte pranë meje, përseri nuk besoja, zëri i saj i ëmbel me tha unë jam flokëbardha, jam pranë tejë dhe keto lule i mblodha për dike që do ma gjente gruaja që iku por nuk të mendova ty. E perqafova, e mora për dore dhe e filluam rrguetimin tonë deri në pambarim.
Çdo ditë e shikoja se si i bënin dritë floket e bardha si bora, sytë e kaltër si qielli e trupi i saj i gjatë sa lisat dhe nuk mund ta besoja që një enderr mund të bëhët realitet.

Vepra te ngjashme
Autori: Adela Cela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Valbona
Valbona nuk eshte thjesht nje destinacion natyror i Shqiperise,ajo eshte nje perzierie dukurish interesante,si e gjithe pjesa tjeter e Alpeve Shqipetare,qe mberthen bashke kuptimet e te bukures.Valbona te tregon madheshtine e saj permes maleve hijerenda,t...
Autori: Liridon Nusa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: atdheu im
Atdheu është gjëja më e rëndësishme në jetën e një personi.Atdheu ynë është Kosova vendi ku u rritëm,luajtëm,qeshëm,qajtëm po ashtu shpresojmë se edhe në te ardhmen do të bëhemi të sukseshëm dhe t'ia ndriçojmë të ardhmen jetës so...
Autori: Jona Ago · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Familja
Tani ndihem cudicem, njekohesisht i mbushur me vorbulla ndjesish qe krijohen ne brendesin time, i carmatosur nga vemenedja e cdo mendimi tjeter, i gjendur me nje flet dhe nje laps ne dore, them se tani fytyra ime ka marre nje nur te vecant dhe nje buzqesh...
Autori: YourLiterary.com · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Kuptimi i jetes
Njeriu duhet te pergatitet qe ta pranoj dhimbjen si pjese perberse te jetes, perndryshe kurr nuk do te merr guximin qe te dashuroj, te gezohet apo te shpresoj perseri. Pra kjo na ben te kuptojm se nese nuk jemi te pergaditur qe te "ndjejme" duke llogaritu...
Autori: Maria · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Udhetimi im ne Amsterdam.
Zilja e alarmit ra. U zgjova me pertese dhe e fika. Pas disa sekondash hapa syte dhe sapo pashe valixhen e mbyllur, energjia me pushtoi te gjithen. Zbrita duke rreshkitur shkallet dhe pashe mamin, babin, motrat teksa conin valixhet ne taxi. Vrapova lart d...
Autori: Grisilda Shira · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 100 vjet pavaresi
Flamuri eshte shpirti i kombit,himnmi eshte zeri i tij.Ky flamur kuq e zi me shqiponjen dykrenare ka valevitur plot 100 vite duke nxjerre ne pah identitin tone kombetar.Ndersa himni,qe cdo shqiptar e ka per krenari te recitoje vargjet gjigande te asdrenit...
Autori: Anisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria per gjyshin
Gjyshi eshte personi me I dashur dhe më I shtrejti per mua.Që kur isha e vogel kisha shume deshire te qendroja me të. Më pelqenin ato historite që më tregonte, histori që bënin fjalë për jetën e tij. Unë gjithmonë e dëgjoja me vëmendje. Gjy...
Autori: sindi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: uji i jetes
nje here e nje kohe na ishte nje mbret i cili ishte plakur shume dhe ishte ne prag te vdekjes.ai urdheroi qe tre 3 njerzit e pare qe do te kalonin prane pallit te tij mbreteror te kerkonte mendimet e tyra ne lidhje me ujin e jetes.keshtu qe aty prane erdh...
Autori: Elvana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shoqëria qe kalojm veshtirsit se bashku dhe ndajm momentet e bukura dhe te kqija së bashku
Shoqërn e vertetë eshte shumë e veshtir të gjesh. Të kesh nje shoqeri te vertet do te thot te kesh qdo gjë ne jet. Shoqeria te perkrah ne qdo hap te jetes tende. Ne kete qe po shkruaj un dua te jem falenderuese per gjith keto vite me radh shoqerin t...
Autori: Viontina · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vuajtje
‘’Nje stacion imagjinar do te ishte perfekt per te njohur historine tone.Kthehem 68 vite pas, ne kohen kur mbizoteronte nje zot nazist, I etur vetem per gjak.Shoh veten te veshur me lecka te grisura, e mbuluar nga pluhuri e balta.E vetmja zhurme qe m...
Autori: serdashehu · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Delja e zeze
Njerëzit kanë tendencë të shohin dallimet mes njëri-tjetrit duke dashur të diferencojnë njëri tjetrin si nga pasuria , statusi social, apo edhe perceptimin e tyre në lidhje me konceptin e “normales. Të gjithë jemi të ndryshëm por të gji...
Autori: Marinela Nikolli · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Politike
Eshte shume e veshtire te marresh guximin e te shkruash per nje tem kaq te rendesishme,por nganjeher gjendesh perball disa situatave qe te bejn te mendosh gjer e gjat,te bejn qe ta perfyterosh vendin tend gjat nje ndryshimi pozitiv dhe qe te duket se gjit...
Autori: Amra Osmani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrim Vendlindjeje 1
Ahhh sa e bukur vendlindja ime!Vendi ku une u rrita , vendi ku moora mesimet e femijerise , vendi ku jetuam qastet e gezuara por edhe te hidheruara!Atu ku hodha hapin e pare te jeteses, kjo toke e shenjte ku kojtova origjinen .... Qdo pjese e tij eshte e ...
Autori: xhesi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: cfare eshte per ju te qenit i/e dashuruar?
Dashuria eshte ndjenja më universale,me e paster dhe me e sinqert ne bote; eshte lidhje shpirterore mes dy personave qe i falin jete njeri tjetrit. Cdo njeri dashuron duke perjetuar ndjenjen e dashuris ne nje apo ne te gjitha ndarjet e saj,si: dashuria ...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com