Data e postimit: 2022-04-10 00:44:41
Lexime: 2803
DEGJO ZEMRËN TENDE
Foto
Autori: Kujtim Gashi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Dashuria
Shkolla: Kontabilist
Klasa: Viti III Fakulteti Ekonomik
Qyteti: Pejë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund.
Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë,  flokë te bardh e sy te kalter si qielli, fillova t'i afrohem e t'i flisja por endrra nuk me lejonte, sa filloja t'i afrohem ajo ikte deri naten tjeter, keshtu për shumë netë me radhë.
I ngarkuar nga stresi, një ditë dola që të çlodhem e të marr pak ajër larg shtepise, shikova rreth e rrotull por askend së njoha që të me bëjë shoqeri, ashtu ulur vazhdova të rrija vetëm duke shikuar e menduar deri në një moment kur sytë me ndaluan se levizuri, ishte ajo, ajo që cdo natë e enderroja, ishte ajo bjodina më sytë e bukur që rrintë pranë gurres së ujit, nga largë me veshtronte dhe e kuptoj që po e shikoja atë por unë nuk hezitova dhe u nisa për tek ajo, kur i'u afrova disa metra me tha ndalo aty mos u afro kthehu nga erdhe, si me inat ia ktheva nuk po vij tek ti po shkoj tek gurra, u afrova tek uji por sytë nuk i largoja nga ajo deri sa u largua nga aty, vet me vetë thash qe s'do e shoh edhe njeherë.
U ktheva në shtepi por sytë e saj nuk me dilnin nga mendja, u bë natë dhe mendova se do e shoh perseri në enderr, por nuk ndodhi ashtu. Fillova të habitem së pse nuk po me vjenë me në enderr edhe pas një jave. Keshtu që vendosa të shkoj perseri ne vendin ku e takova herën e parë, papritmas sytë me vezulluan e trupi mu ligshtua kur e pash ate më një femijë për dore dhe shpresat më humben aty, fillova të nevrikosem me vetën, e shava e nema veten time, se si mund të dashurohem në një vajzë të martuar dhe me femijë. I deshperuar u largova nga aty me shpresën që mos ta takoj edhë një herë, ecja rrugës ashtu në mendime kur për një moment një femijë me kalon përpara dhe therriste nënën e tij, ishte femija i njejt që e pash në dorën e asaj, mendja mu ndryshua por përseri nuk i besoja vetës, vazhdova në shtepi.
E nesermja do të jetë ditë pushimi.
Mengjesi herët dola të bëjë vrap rreth parkut me njërin nga shoket e mij, gjatë vrapit në një moment mu duk se e pash flokëbardhen në anën tjetër të parkut, i thash vetës jo nuk është keshtu të ndodhi e disa herë tjera, vazhdova vrapimin deri tek gurra e ujit dhe të freskohemi, pas pak kohe erdhi ajo, me gjysem zëri i thash 'mirëmengjesi' por nuk ma kthej dhe as nuk me shikoj vetëm vazhdoj me vrapimin, shoku filloj të me ngacmonte se ajo as që nuk e kthej koken nga une.
Ishte akoma heret, shkova e fjeta perseri deri dikur pasdite, po sa u zgjova shkova të vënd takimi jon i parë desha të flas më të, kur arrita në vendin ku rrinte ulur e pash vetem nje grua, prita, nuk vonoj shumë erdhi ajo më një tufë lule të bardha, iu afrua gruas i foli ja dha lulet e shkoj.
E mendova të shkoj të flas me gruan, por qka nese është nëna e saj, a do të me qortoj, a do të me bertas, në rregull thash e mblodha veten e iu afrova gruas, u ula pran saj, nuk me shikonte fare. Ngadal i thash 'a është vajza jote?'. Jo, me tha, por prit ketu e fol me të, 'si të flas me të?', me nje zë si në ikje me tha, 'degjo zemrën tënde', 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', keshtu tre herë e perseriti dhe shkoj derisa lulet me mbeten mua, në atë moment erdhi ajo duke me bertitur 'çfarë i the', 'pse iku',
'ku shkoj', dhe deshi të me godas, ia kapa doren dhe e shtrgova nuk e lejova t'me godas dhe e shikova por për një moment me iku mendja nga bukuria e saj, sytë me humben në sytë e saj si qielli dhe u mbyta në liqenin e lotëve të saj dhe më zë të vogel peshperita 'degjo zemrën tënde', e vrejta një lehtesim tek dora e saj që deshi të më godiste, ndersa me doren tjetër filloj tëme ledhatoj floket dhe filloj edhe ajo 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', nuk mund ta besoja ishte ajo, ishte flokëbardha ime që e enderroja prej kohësh, ishte pranë meje, përseri nuk besoja, zëri i saj i ëmbel me tha unë jam flokëbardha, jam pranë tejë dhe keto lule i mblodha për dike që do ma gjente gruaja që iku por nuk të mendova ty. E perqafova, e mora për dore dhe e filluam rrguetimin tonë deri në pambarim.
Çdo ditë e shikoja se si i bënin dritë floket e bardha si bora, sytë e kaltër si qielli e trupi i saj i gjatë sa lisat dhe nuk mund ta besoja që një enderr mund të bëhët realitet.

Vepra te ngjashme
Autori: Lion Braka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 8 marsi dita e nënës ose dita e gruas.
Marsi njihet si "Dita e Gruas", në të gjithë botën. Madje në shtete të ndryshme kjo ditë festohet si festë kombëtare. Kjo ditë shërben jo vetëm për bashkimin e grave pa dallim feje, race, kulture, gjuhe dhe prejardhjeje, por edhe për të kuj...
Autori: Esmeralda Leka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrimi i peisazhit te dimrit ne qytetin e pogradecit
Peisazhi I liqenit te Pogradecit jepet ne qetesi.Cdo gje paraqitet e zymte .Mungon jeta,levizja dhe energjia e te rinjve.Liqeri eshte I pafund,I vendosur midis maleve,lendinave dhe nje hapesire te gjere te mbuluar nga akull.Ai eshte I pakufijshem,eshte ...
Autori: smile you are beatiful · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dimri
Dimri eshte stina me e ftohte prej 4 stineve.Eshte e vetmja stine e cila bashkon familjen,ne nje dhome te ngrohte duke ndenjur prane zjarrit.Eshte e vetmja stine e cila ka me shume atmosfere festive.Ne kete stine rruget boshatisen e vendin e mbulon nje qe...
Autori: Arbenita Gecaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: kujtimet
Kur fillova isha perplot emocion , emocionet me te mira qe mund te kishte njeriu e doja gjithqka e doja cdo cast ne ate vend , me ata njerez me ate pamje ndjeja se zemra ime cdo dite po hapej . Une gjate gjithe kohes ndryshoja gjithe ate qka perjetova ish...
Autori: Arlinda · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Perse te studjojme
Jeta është si nje shtëgtim ne kete bote ku jemi. Deri ne moshen 7vjecare jetojme nje jete pa shume pergjegjesi,rritemi ne krahet e familjeve tona.Qe kur futemi ne klasen e pare hedhim hapat e pare ne rrugetimin e gjate te jetes. Aty degjojme per here t...
Autori: Steisi Ziu · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pushimet
Unë kam përjetuar shumë udhëtime,por njëri që më ka lënë mbresa të paharrueshme është udhëtimi në plazhin e bukur të Spillesë.Sapo shkova aty,menjëherë më bëri përshtypje deti i kaltër dhe i qetë,ku prisja me padurim të lahesha në...
Autori: Ilirjana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Kosova
Ditet e nxehta te veres shkuan tani po i asfrohemi nje stine te ftohte e shum te merzitshme .ditet e kesaj stine jane shum te shkurtera. Qdo gje vyshket e thahet nuk kemi me gjelbrim si ne ver.koha nuk kalon fare vjeshta te ben te ben te ndihesh e vetmua...
Autori: Krisula Bilo · Lloji: Ese pershkruese · Tema: nje vend aq i afert nga femijeria e larget
Femijeria, eshte mosha me bukur ne te cilen secili pa diskutim ka kujtimet e veta. Femijeria ka kujtimet me te bukura, me te vecanta, me mbrslenese ne jeten tone. Une kam shume kujtime nga femijeria ime. mosha e femijerise per mua do te mbetet tere jeten ...
Autori: mirlind hasangjekaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: per agimin e bardh qe delne mengjes
agimi i bardh delne mengjes me re te medha Me re te bukura dhe ngjyre te hirit pastaj del dielli dhe me rreze te forta
Autori: my nigga · Lloji: Ese pershkruese · Tema: "natyra komplekse dhe njerzore e brutit"
Shoqeria Nisja dret rruges se shkolles takon 1 shoqeri qe kurr sdo ta harrosh deri ne pafundesi qastet te ndryshme te jetes gjithmon afer do ta kesh te ndihmon te mendosh ne menyre te drejt besoj se shoqeria ime eshte shume e sinqert ...
Autori: Sabit Maksutoski · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Stina e Dimrit
Pas ditëve të ftohta me shi dhe erë ngadal ngadal na erdhi edhe dimri i cili ka pushtetin e vet deri ne pranverë. Bukuria, bardhësia, kënaqësia dhe shumë gjëra të tjerë çë i bën fëmijët dhe të gjithë njërëzit të kënaqura me plot gëz...
Autori: FIORI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Familja ime dhe une
Te flasesh per familjen perjeton emocionet qe ke perjetuar me te ,te bukura apo te keqia dhe keto emocione ndihen fale dashurise ku kjo e fundit nuk ka kufij ne familje dhe eshte pa asnje lloj interesi. Jeta eshte bere shume materialiste dhe nuk vlereso...
Autori: Ardita Jeliqi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Kujtim nga shkolla fillore
Eskurzioni ishte nje dite e mrekullueshme,e paharruar ne jeten time.U nisem nga oborri i shkolles me dy autobuse ne ora 07:30.Shkuam neper disa vende te bukura te Kosoves si Prizren.Istog,Gjakove dhe Drenas.Kjo ishe nje ndjenje e paharruar sepse edhe pak ...
Autori: x person · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dashuria
Sot jam vetëm…. Nuk me vret qetesia e dhimbjes, por kujtimi për ty.Nuk di ne te fal veten a te vazhdoj ta ushqej me idenë se nuk ka ndodhur asgjë.Si nuk te kuptova një herë,si nuk ti pashë ato sy te trishtuar te mbytur ne deshperim. Unë gjyk...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com