Data e postimit: 2022-04-10 00:44:41
Lexime: 2869
DEGJO ZEMRËN TENDE
Foto
Autori: Kujtim Gashi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Dashuria
Shkolla: Kontabilist
Klasa: Viti III Fakulteti Ekonomik
Qyteti: Pejë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund.
Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë,  flokë te bardh e sy te kalter si qielli, fillova t'i afrohem e t'i flisja por endrra nuk me lejonte, sa filloja t'i afrohem ajo ikte deri naten tjeter, keshtu për shumë netë me radhë.
I ngarkuar nga stresi, një ditë dola që të çlodhem e të marr pak ajër larg shtepise, shikova rreth e rrotull por askend së njoha që të me bëjë shoqeri, ashtu ulur vazhdova të rrija vetëm duke shikuar e menduar deri në një moment kur sytë me ndaluan se levizuri, ishte ajo, ajo që cdo natë e enderroja, ishte ajo bjodina më sytë e bukur që rrintë pranë gurres së ujit, nga largë me veshtronte dhe e kuptoj që po e shikoja atë por unë nuk hezitova dhe u nisa për tek ajo, kur i'u afrova disa metra me tha ndalo aty mos u afro kthehu nga erdhe, si me inat ia ktheva nuk po vij tek ti po shkoj tek gurra, u afrova tek uji por sytë nuk i largoja nga ajo deri sa u largua nga aty, vet me vetë thash qe s'do e shoh edhe njeherë.
U ktheva në shtepi por sytë e saj nuk me dilnin nga mendja, u bë natë dhe mendova se do e shoh perseri në enderr, por nuk ndodhi ashtu. Fillova të habitem së pse nuk po me vjenë me në enderr edhe pas një jave. Keshtu që vendosa të shkoj perseri ne vendin ku e takova herën e parë, papritmas sytë me vezulluan e trupi mu ligshtua kur e pash ate më një femijë për dore dhe shpresat më humben aty, fillova të nevrikosem me vetën, e shava e nema veten time, se si mund të dashurohem në një vajzë të martuar dhe me femijë. I deshperuar u largova nga aty me shpresën që mos ta takoj edhë një herë, ecja rrugës ashtu në mendime kur për një moment një femijë me kalon përpara dhe therriste nënën e tij, ishte femija i njejt që e pash në dorën e asaj, mendja mu ndryshua por përseri nuk i besoja vetës, vazhdova në shtepi.
E nesermja do të jetë ditë pushimi.
Mengjesi herët dola të bëjë vrap rreth parkut me njërin nga shoket e mij, gjatë vrapit në një moment mu duk se e pash flokëbardhen në anën tjetër të parkut, i thash vetës jo nuk është keshtu të ndodhi e disa herë tjera, vazhdova vrapimin deri tek gurra e ujit dhe të freskohemi, pas pak kohe erdhi ajo, me gjysem zëri i thash 'mirëmengjesi' por nuk ma kthej dhe as nuk me shikoj vetëm vazhdoj me vrapimin, shoku filloj të me ngacmonte se ajo as që nuk e kthej koken nga une.
Ishte akoma heret, shkova e fjeta perseri deri dikur pasdite, po sa u zgjova shkova të vënd takimi jon i parë desha të flas më të, kur arrita në vendin ku rrinte ulur e pash vetem nje grua, prita, nuk vonoj shumë erdhi ajo më një tufë lule të bardha, iu afrua gruas i foli ja dha lulet e shkoj.
E mendova të shkoj të flas me gruan, por qka nese është nëna e saj, a do të me qortoj, a do të me bertas, në rregull thash e mblodha veten e iu afrova gruas, u ula pran saj, nuk me shikonte fare. Ngadal i thash 'a është vajza jote?'. Jo, me tha, por prit ketu e fol me të, 'si të flas me të?', me nje zë si në ikje me tha, 'degjo zemrën tënde', 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', keshtu tre herë e perseriti dhe shkoj derisa lulet me mbeten mua, në atë moment erdhi ajo duke me bertitur 'çfarë i the', 'pse iku',
'ku shkoj', dhe deshi të me godas, ia kapa doren dhe e shtrgova nuk e lejova t'me godas dhe e shikova por për një moment me iku mendja nga bukuria e saj, sytë me humben në sytë e saj si qielli dhe u mbyta në liqenin e lotëve të saj dhe më zë të vogel peshperita 'degjo zemrën tënde', e vrejta një lehtesim tek dora e saj që deshi të më godiste, ndersa me doren tjetër filloj tëme ledhatoj floket dhe filloj edhe ajo 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', nuk mund ta besoja ishte ajo, ishte flokëbardha ime që e enderroja prej kohësh, ishte pranë meje, përseri nuk besoja, zëri i saj i ëmbel me tha unë jam flokëbardha, jam pranë tejë dhe keto lule i mblodha për dike që do ma gjente gruaja që iku por nuk të mendova ty. E perqafova, e mora për dore dhe e filluam rrguetimin tonë deri në pambarim.
Çdo ditë e shikoja se si i bënin dritë floket e bardha si bora, sytë e kaltër si qielli e trupi i saj i gjatë sa lisat dhe nuk mund ta besoja që një enderr mund të bëhët realitet.

Vepra te ngjashme
Autori: Aril Tola · Lloji: Ese pershkruese · Tema: gjyshja
Gjyshja ime eshte nje grua punetore dhe shume e dashur per mua dhe per te gjithe .Kudo ndjej zerin e saj te embel si dhe perkedheljet e buta te dores saj qe me duken se me shoqerojne ngado.Prane gjyshes ndjej ngrohtesine,qetesine e embelesine qe e karkter...
Autori: Brinilda Nilda · Lloji: Ese pershkruese · Tema: NENA
Kte e kam shkrujt per mamin tim dhe kte rast dua tua dedikoj te gjitha mamave shqiptare... Fjalet jane te pakta per te shkruar per qenien me te bukur te kesaj bote siç jane Nenat,ato te cilat na dhane jete nga jeta e tyre,ato te cilat jane si lule pra...
Autori: Anisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Endrra e prere
Sa bukur eshte qe ta veshim. Jeten me endrra, me deshira per te luftiar per nje qellim te realozojme cdo gje qe e mbajme ne zemer. Jam e vogel ndoshta per ta shpalosur gjithe qellimet qe kam ne jete e te kerkoj me ngulim qe ato te plotesohen,po nuk jam a...
Autori: Kledja ^^ · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Domethenia e saj
Merr nje flete gjigande te bardhe me penelin ne dore.. E ngjyen ne bojen e zeze,aty i shkon dora pa u menduar 2 here. Dhe vizaton nje pike te zeze. Sado e bardhe ajo flete ishte,te gjitheve na shkon syri tek ajo pike e vogel e zeze. Kalimtaret e shikonin ...
Autori: ariol hoxha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: veshje popullore
Veshjet popullore, janë pa dyshim një nga manifestimet më të fuqishme të kulturës tradicionale. Ato janë trashëguese e transmetuese të shumë elementëve, që vijnë nga lashtësia dhe nga koha e mesme, por janë njëkohësisht edhe shprehje e m...
Autori: Danjela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vleresimi i vetes
Si mund te shkaterohet njeriu kaq ngadale . . Qetesisht ashtu si format e henes cdo muaj cdo kohe nuk mbeten njelloj ? A thua te mos i ket mbetur gje tjeter per te ber ? A thua te jet kaq i heshtur dhe te pajtohet me fatin e henes .. gjithmone te njejtat ...
Autori: privat · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Personazhi qe me frymezon
Unë kam lexuar librin “I fundmi i Mohikanëve”. Autori që e ka shkruar librin është James Fenimore Cooper. Aty flitet luftrat e shumta që ndërthurin dy fise dhe dy ushtri. Një ndër personazhet më të rëndësishme të atij libri është Unkas...
Autori: Tea Lako · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Njeriu dhe kerkesat e tij per identitet. Pengesat qe duhet te kaloje ne kete rrugetim.
Identiteti eshte gjeja me madhore per nje njeri,per nje popull dhe per nje komb. Identiteti eshte nje gjithesi qe perfshin cdo gje qe ka lidhje me kombin,perfshin token,gjakun,gjuhen,historine dhe traditat. Per te krijuar nje identitet,per te dalluar nga ...
Autori: Filanja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pushimet Dimerore
Per ata qe nuk e din mua e familjes time na pelqejn tejmase udhetimet dhe keshtu vendosem qe per vit te ri te udhetonim po per shkak te pandemis vendosem qe mos te udhetonim jasht shtetit por te shkonim ne nje nga vendet e bukura dhe madheshtore te shqipe...
Autori: Kevin · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gjyshja
My very important person in my life and always has been, my grandma. She has always just been there for me, and everyone else that is in our family. Also our friend’s. She is what you could call “the rock” of our family she keeps us all up, in our t...
Autori: Xheni Lime · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ese
Shume vende si dhe vendi yme eshte perballur me lufterat. Pro a jane lufterat fataliteti i jetes se njeriut ? Shume luftera kane pasur pasoja dhe deme te konsiderueshme si ne njerez ashtu edhe ne deme materiale. Po nga Kane ardhur keto luftera ??...
Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Udhetim imagjinar
Ne fillim ishte vetem nje kujtim dhe pastaj nje realitet ne te cilin u ktheva. Elakturus, nje planet i bukur, i lavdishem qe perqafon buzen e ekzistences. Kur per nje moment te merr gjumi dhe qetesohesh, lumenj te argjendte lundrojne afer teje si fije te ...
Autori: Kris Hasa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nene Tereza – Vlera ne kohera te erreta
Nene Tereza – Vlera ne kohera te erreta Shekulli XX do te mbahet mend ne shume menyra si shekulli i imazheve te shtirura. Jetonin politikane qe fshehnin egoizmin e tyre pas disa buzeqeshjeve verbuese. Super modelet erresonin syte e njerezve duke pe...
Autori: REA SERANLLARI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: "Prometeu,nje hero i vetmuar"
Prometeu eshte heroi i pare i humanist ne te gjithe historine e letersise dhe eshte nje figure e adhuruar per shume artiste e poete. Ai kreu nje akt human ne kohen kur njerezimi ndodhej ne erresire,injorance dhe varferi.Prometeu u rrembeu perendive...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com