Data e postimit: 2022-04-10 00:44:41
Lexime: 2736
DEGJO ZEMRËN TENDE
Foto
Autori: Kujtim Gashi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Dashuria
Shkolla: Kontabilist
Klasa: Viti III Fakulteti Ekonomik
Qyteti: Pejë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund.
Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë,  flokë te bardh e sy te kalter si qielli, fillova t'i afrohem e t'i flisja por endrra nuk me lejonte, sa filloja t'i afrohem ajo ikte deri naten tjeter, keshtu për shumë netë me radhë.
I ngarkuar nga stresi, një ditë dola që të çlodhem e të marr pak ajër larg shtepise, shikova rreth e rrotull por askend së njoha që të me bëjë shoqeri, ashtu ulur vazhdova të rrija vetëm duke shikuar e menduar deri në një moment kur sytë me ndaluan se levizuri, ishte ajo, ajo që cdo natë e enderroja, ishte ajo bjodina më sytë e bukur që rrintë pranë gurres së ujit, nga largë me veshtronte dhe e kuptoj që po e shikoja atë por unë nuk hezitova dhe u nisa për tek ajo, kur i'u afrova disa metra me tha ndalo aty mos u afro kthehu nga erdhe, si me inat ia ktheva nuk po vij tek ti po shkoj tek gurra, u afrova tek uji por sytë nuk i largoja nga ajo deri sa u largua nga aty, vet me vetë thash qe s'do e shoh edhe njeherë.
U ktheva në shtepi por sytë e saj nuk me dilnin nga mendja, u bë natë dhe mendova se do e shoh perseri në enderr, por nuk ndodhi ashtu. Fillova të habitem së pse nuk po me vjenë me në enderr edhe pas një jave. Keshtu që vendosa të shkoj perseri ne vendin ku e takova herën e parë, papritmas sytë me vezulluan e trupi mu ligshtua kur e pash ate më një femijë për dore dhe shpresat më humben aty, fillova të nevrikosem me vetën, e shava e nema veten time, se si mund të dashurohem në një vajzë të martuar dhe me femijë. I deshperuar u largova nga aty me shpresën që mos ta takoj edhë një herë, ecja rrugës ashtu në mendime kur për një moment një femijë me kalon përpara dhe therriste nënën e tij, ishte femija i njejt që e pash në dorën e asaj, mendja mu ndryshua por përseri nuk i besoja vetës, vazhdova në shtepi.
E nesermja do të jetë ditë pushimi.
Mengjesi herët dola të bëjë vrap rreth parkut me njërin nga shoket e mij, gjatë vrapit në një moment mu duk se e pash flokëbardhen në anën tjetër të parkut, i thash vetës jo nuk është keshtu të ndodhi e disa herë tjera, vazhdova vrapimin deri tek gurra e ujit dhe të freskohemi, pas pak kohe erdhi ajo, me gjysem zëri i thash 'mirëmengjesi' por nuk ma kthej dhe as nuk me shikoj vetëm vazhdoj me vrapimin, shoku filloj të me ngacmonte se ajo as që nuk e kthej koken nga une.
Ishte akoma heret, shkova e fjeta perseri deri dikur pasdite, po sa u zgjova shkova të vënd takimi jon i parë desha të flas më të, kur arrita në vendin ku rrinte ulur e pash vetem nje grua, prita, nuk vonoj shumë erdhi ajo më një tufë lule të bardha, iu afrua gruas i foli ja dha lulet e shkoj.
E mendova të shkoj të flas me gruan, por qka nese është nëna e saj, a do të me qortoj, a do të me bertas, në rregull thash e mblodha veten e iu afrova gruas, u ula pran saj, nuk me shikonte fare. Ngadal i thash 'a është vajza jote?'. Jo, me tha, por prit ketu e fol me të, 'si të flas me të?', me nje zë si në ikje me tha, 'degjo zemrën tënde', 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', keshtu tre herë e perseriti dhe shkoj derisa lulet me mbeten mua, në atë moment erdhi ajo duke me bertitur 'çfarë i the', 'pse iku',
'ku shkoj', dhe deshi të me godas, ia kapa doren dhe e shtrgova nuk e lejova t'me godas dhe e shikova por për një moment me iku mendja nga bukuria e saj, sytë me humben në sytë e saj si qielli dhe u mbyta në liqenin e lotëve të saj dhe më zë të vogel peshperita 'degjo zemrën tënde', e vrejta një lehtesim tek dora e saj që deshi të më godiste, ndersa me doren tjetër filloj tëme ledhatoj floket dhe filloj edhe ajo 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', nuk mund ta besoja ishte ajo, ishte flokëbardha ime që e enderroja prej kohësh, ishte pranë meje, përseri nuk besoja, zëri i saj i ëmbel me tha unë jam flokëbardha, jam pranë tejë dhe keto lule i mblodha për dike që do ma gjente gruaja që iku por nuk të mendova ty. E perqafova, e mora për dore dhe e filluam rrguetimin tonë deri në pambarim.
Çdo ditë e shikoja se si i bënin dritë floket e bardha si bora, sytë e kaltër si qielli e trupi i saj i gjatë sa lisat dhe nuk mund ta besoja që një enderr mund të bëhët realitet.

Vepra te ngjashme
Autori: Tea Lako · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dashuria
C`eshte dashuria??? Dashuria eshte gjeja me e bukur qe mund ti ndodhe nje personi.Ndjesia me e bukur qe pushton shpirtin. Dashuria eshte nje ndjenje qe mund te shkruash aq shume,por ne mendje te vijne aq fjale sa nuk di cilen te shkruash me perpara. Dash...
Autori: Olgert Dcoi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vendlindja ime
Vendlindja ime eshte Kukesi. Nje vend me karakteristika natyrore te mrekullueshme.Aty ajri ky te freskon dhe per pak sa ste se gjumi nga qetesia. Pemet e lata ku gjethet i bien ...kumbullat,manaferrat qe gjenden kudo... aty ka shume pak shtepi porshume ...
Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Motra
Dhe un si gjith te tjeret kam moter.Por une kam moter me nje lidhje te vecante lidhje zemre.Ajo eshte shoqja ime prej 2vitesh por une e quaj moter,sepse ajo me ka qendruar pran ne cdo moment ne cdo,ka qen afer meje e me ka fshi lotet me ka bere te qesh dh...
Autori: xhesi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: cfare eshte per ju te qenit i/e dashuruar?
Dashuria eshte ndjenja më universale,me e paster dhe me e sinqert ne bote; eshte lidhje shpirterore mes dy personave qe i falin jete njeri tjetrit. Cdo njeri dashuron duke perjetuar ndjenjen e dashuris ne nje apo ne te gjitha ndarjet e saj,si: dashuria ...
Autori: Telma · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ''Gjakmarrja,nje plage e shoqersise sone''
Gjakmarrja,nje plage e shoqerise sone !!" Te flasesh per fenomene,fenomene te cilat shkaktojne plage,eshte vecse nje tragjedi e ngujuar.. C’mund te jete gjakmarrja? Kush e shkakton ate ? Pse kjo bote duhet te gjeje zgjidhjen e duhur vetem nepermjet gja...
Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Udhetim imagjinar
Ne fillim ishte vetem nje kujtim dhe pastaj nje realitet ne te cilin u ktheva. Elakturus, nje planet i bukur, i lavdishem qe perqafon buzen e ekzistences. Kur per nje moment te merr gjumi dhe qetesohesh, lumenj te argjendte lundrojne afer teje si fije te ...
Autori: anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vetmia
VETMIA Te jesh i huaj, i vetem, a eshte e e njejta gje? Vetmia. Kjo ndienje qe shfaqet qe ne femijeri, A nuk ju kujtohet shprehja "Askush nuk do te luaje me mua". Nje prej ndjenjave te cilave njeriu u trembet me shume.Personalisht vetmine e perceptoj si...
Autori: Ardisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ku po shkojme me kaq ligesi
EHH si eshte jeta plot me te papritura .... rrethohemi nga e mira e keqja ligesia qe jane udhetare me ne ne cdo hap qe hedhim. Pra jeta eshte si film ku gjithesecili nga ne mundohet te luaje me bukur rolin kryesor..kemi shume raste qe ne nuk jemi te perg...
Autori: Liridon Nusa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: atdheu im
Atdheu është gjëja më e rëndësishme në jetën e një personi.Atdheu ynë është Kosova vendi ku u rritëm,luajtëm,qeshëm,qajtëm po ashtu shpresojmë se edhe në te ardhmen do të bëhemi të sukseshëm dhe t'ia ndriçojmë të ardhmen jetës so...
Autori: Melissa Guri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: stina e vjeshtes vecorite e saj
Tashme cdo gje ka marre nje pamje tjeter.Toka ka veshur nje fustan te mendafshte prej argjendi.Gjethet e lehta si pupla bien dalengadale.Pemet zhvishen.Shiu bje pa pushim. Kercitjet e gjetheve te thara degjohen kudo.Zhurmat e natyres, ndryshojne, behen m...
Autori: Elsa Idrizaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: varferia njerezore
Nje dite te bukur filloi te binte nje shi shume i madh.nje djal i vogel shikonte qiellin duke qare,ai ishte i varfer dhe qendronte ne rruge.Dikush qe po kalonte e shikoi dhe i jepi para por djali i vogel nuk i pranonte nga turpi,shpirti i digjej por ngada...
Autori: Klara Noku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nenes
Tani qe shkruaj nje ndjenje e forte dashurie ngulet tentakulat e saj ne cdo rrahje te zemres time.E keni parasysh madheshtine e oqeanit ,oksigjenin e paster te natyres se virgjer,kupen e pafund qiellore apo lashtesine e shkrimeve ne arkivat miliarda vjeca...
Autori: Danjela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vleresimi i vetes
Si mund te shkaterohet njeriu kaq ngadale . . Qetesisht ashtu si format e henes cdo muaj cdo kohe nuk mbeten njelloj ? A thua te mos i ket mbetur gje tjeter per te ber ? A thua te jet kaq i heshtur dhe te pajtohet me fatin e henes .. gjithmone te njejtat ...
Autori: Urata Matluma · Lloji: Ese pershkruese · Tema: vjeshta
vjeshta eshte nje nder kater stinet me te bukura te vitit...edhe vjeshta si cdo stine ka bukurite e saj , fryen era , bien gjethet , bie shi ,korren fushat , bien temperaturat , mbushen hambaret me drithera ,por me e mira eshte qe ne shtator fillon viti i...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com