Data e postimit: 2022-04-10 00:44:41
Lexime: 3173
DEGJO ZEMRËN TENDE
Foto
Autori: Kujtim Gashi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Dashuria
Shkolla: Kontabilist
Klasa: Viti III Fakulteti Ekonomik
Qyteti: Pejë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund.
Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë,  flokë te bardh e sy te kalter si qielli, fillova t'i afrohem e t'i flisja por endrra nuk me lejonte, sa filloja t'i afrohem ajo ikte deri naten tjeter, keshtu për shumë netë me radhë.
I ngarkuar nga stresi, një ditë dola që të çlodhem e të marr pak ajër larg shtepise, shikova rreth e rrotull por askend së njoha që të me bëjë shoqeri, ashtu ulur vazhdova të rrija vetëm duke shikuar e menduar deri në një moment kur sytë me ndaluan se levizuri, ishte ajo, ajo që cdo natë e enderroja, ishte ajo bjodina më sytë e bukur që rrintë pranë gurres së ujit, nga largë me veshtronte dhe e kuptoj që po e shikoja atë por unë nuk hezitova dhe u nisa për tek ajo, kur i'u afrova disa metra me tha ndalo aty mos u afro kthehu nga erdhe, si me inat ia ktheva nuk po vij tek ti po shkoj tek gurra, u afrova tek uji por sytë nuk i largoja nga ajo deri sa u largua nga aty, vet me vetë thash qe s'do e shoh edhe njeherë.
U ktheva në shtepi por sytë e saj nuk me dilnin nga mendja, u bë natë dhe mendova se do e shoh perseri në enderr, por nuk ndodhi ashtu. Fillova të habitem së pse nuk po me vjenë me në enderr edhe pas një jave. Keshtu që vendosa të shkoj perseri ne vendin ku e takova herën e parë, papritmas sytë me vezulluan e trupi mu ligshtua kur e pash ate më një femijë për dore dhe shpresat më humben aty, fillova të nevrikosem me vetën, e shava e nema veten time, se si mund të dashurohem në një vajzë të martuar dhe me femijë. I deshperuar u largova nga aty me shpresën që mos ta takoj edhë një herë, ecja rrugës ashtu në mendime kur për një moment një femijë me kalon përpara dhe therriste nënën e tij, ishte femija i njejt që e pash në dorën e asaj, mendja mu ndryshua por përseri nuk i besoja vetës, vazhdova në shtepi.
E nesermja do të jetë ditë pushimi.
Mengjesi herët dola të bëjë vrap rreth parkut me njërin nga shoket e mij, gjatë vrapit në një moment mu duk se e pash flokëbardhen në anën tjetër të parkut, i thash vetës jo nuk është keshtu të ndodhi e disa herë tjera, vazhdova vrapimin deri tek gurra e ujit dhe të freskohemi, pas pak kohe erdhi ajo, me gjysem zëri i thash 'mirëmengjesi' por nuk ma kthej dhe as nuk me shikoj vetëm vazhdoj me vrapimin, shoku filloj të me ngacmonte se ajo as që nuk e kthej koken nga une.
Ishte akoma heret, shkova e fjeta perseri deri dikur pasdite, po sa u zgjova shkova të vënd takimi jon i parë desha të flas më të, kur arrita në vendin ku rrinte ulur e pash vetem nje grua, prita, nuk vonoj shumë erdhi ajo më një tufë lule të bardha, iu afrua gruas i foli ja dha lulet e shkoj.
E mendova të shkoj të flas me gruan, por qka nese është nëna e saj, a do të me qortoj, a do të me bertas, në rregull thash e mblodha veten e iu afrova gruas, u ula pran saj, nuk me shikonte fare. Ngadal i thash 'a është vajza jote?'. Jo, me tha, por prit ketu e fol me të, 'si të flas me të?', me nje zë si në ikje me tha, 'degjo zemrën tënde', 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', keshtu tre herë e perseriti dhe shkoj derisa lulet me mbeten mua, në atë moment erdhi ajo duke me bertitur 'çfarë i the', 'pse iku',
'ku shkoj', dhe deshi të me godas, ia kapa doren dhe e shtrgova nuk e lejova t'me godas dhe e shikova por për një moment me iku mendja nga bukuria e saj, sytë me humben në sytë e saj si qielli dhe u mbyta në liqenin e lotëve të saj dhe më zë të vogel peshperita 'degjo zemrën tënde', e vrejta një lehtesim tek dora e saj që deshi të më godiste, ndersa me doren tjetër filloj tëme ledhatoj floket dhe filloj edhe ajo 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', nuk mund ta besoja ishte ajo, ishte flokëbardha ime që e enderroja prej kohësh, ishte pranë meje, përseri nuk besoja, zëri i saj i ëmbel me tha unë jam flokëbardha, jam pranë tejë dhe keto lule i mblodha për dike që do ma gjente gruaja që iku por nuk të mendova ty. E perqafova, e mora për dore dhe e filluam rrguetimin tonë deri në pambarim.
Çdo ditë e shikoja se si i bënin dritë floket e bardha si bora, sytë e kaltër si qielli e trupi i saj i gjatë sa lisat dhe nuk mund ta besoja që një enderr mund të bëhët realitet.

Vepra te ngjashme
Autori: Arisigena Gjongecaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Malli per gjyshen time
ymë. Dje me 23 mars u fute në dhè dhe ti,gjyshe e dashur ike dhe më le . Re në një gjumë aq të thellë ,saqë as lutjet e mia për t'u zgjuar nuk funksionuan dhe hyre në dhè por s'më more me vete të të shoqëroja edhe pse t'u luta . Të pyet...
Autori: xhenada ada · Lloji: Ese pershkruese · Tema: ne brendesi te kalase se krujes
kur hyra ne brendesi te kalase se krujes mu mblodhen ne brendesi shume emocione.ne e dime qe kalaja e krujes ka kaluar shume veshtiresi ne te kaluaren dhe kur e shikon ,te ngrihe ne mendje nje pyetje si ka mundesi qe pas kaq e kaq shume vitesh kjo kala e ...
Autori: Aresa Selmani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: viti i ri 2016
Jeta nuk matet nga numri i frymarrjeve por nga qastet që të lënë pa frym.Prandaj dashuroni qdo ditë,dhuroni mirësi qdo ditë,jeni pozitiv qdo ditë.Qdoditë është një faqe libri dhe qdo fundvit është fundi i një kapitulli....mis harroni jemi n...
Autori: Floresa.G · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Vjeshta
Sot është një ditë e bukur Vjeshte.Të gjitha rrugët janë mbushur me gjethe të thata.Dielli me rrezet e tij te arta ia ka lëshuar vendin shiut dhe motit të freskët.Zogjt shtegtare shkojnë ne vendet e nxehta sepse është ftohët.Gjithashtu stin...
Autori: Ledia Stafa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrimi i shpates se Skenderbeut
Te Gjithe e njohim Skenderbeun dhe ndikimit e tij ne Shqiperi. Por lufterat qe ai zhvillonte gjithmone mbante me vete shpaten e tij, te cilen e quante si pjese e gjymtyreve te tij. Skenderbeu nuk jeton me, por ai eshte i meshiruar pikerisht te shpata qe...
Autori: didi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: femiria
Kur isha e vogel doja te isha e rritur,por tani qe u rrita dua qe te kthehem serish ne femijri,sepse femiria eshte nje ndjesi qe nuk mund ta provosh perseri e qe shum njerz e duan at sepse i ben qe ta kthejn koken mbrapa e te mendojn per gjerat e kaluar.f...
Autori: Erdona · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 100 Vjetorii i Shqiperise
Emocioni te pushton teksa fillon te flasesh sepse eshte shume e veshtire te flasesh per gjithe keto vite , te tregosh per 100 vjet pavarsi , 100 vjet krenari, 100 vjet trimeri. Eshte po aq e veshtire te tregosh per te gjithe personat e shquar qe gjate gji...
Autori: Anisa.H · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shkolla
Nje nga institucionet me te rendesishme ne jete eshte shkolla.Shkolla eshte vater dije,shoqerie dhe nje jete.Sepse ne ne shkolle mesojme,mesojme se si te korrim suksese ne jete.Ne njihemi me shoqerine,krijojme nje rreth shoqeror qe jemi gjithnje se bashku...
Autori: SUEJD SEJRANI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Si ndihem une ne shkolle
MARRDHENIA IME ME SHKOLLEN Shkolla është padyshim institucioni më i rëndësishem për të gjithë.Në shkollë fillojne kujtimet e para te bukura me mesues e shoke.Shkolla eshte baza ku ti fillon jeten e po ashtu fillon udhen e dijes aty fuqizohesh...
Autori: Korina Duka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Trajtimi i keq ndaj jush
U ndjeve keq??? Nuk fole. Pse heshte? Pse u shmange? Pse u mbylle ne vetvete? Pse? Pse? Pse? Cjane keto padrejtesi me ne???Mos i mendo te gjitha. Mos ki frike nga askush. Mos u mbyll ne vetvete. Mos ik ne dhome te qash e vetmuar ose te vrasesh veten eshte...
Autori: REA SERANLLARI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: "Prometeu,nje hero i vetmuar"
Prometeu eshte heroi i pare i humanist ne te gjithe historine e letersise dhe eshte nje figure e adhuruar per shume artiste e poete. Ai kreu nje akt human ne kohen kur njerezimi ndodhej ne erresire,injorance dhe varferi.Prometeu u rrembeu perendive...
Autori: Endri Demollari · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Perpara pasqyres
Nje pasqyre e vertete na nihmon ne qe te shohim veten tone ndersa ne nje pasqyre imagjinare ti mund te shikosh ate gje qe te mungon dhe do te doje ta kishe prane.Pasqyra e vertet mund te jap reflektimin tend dhe ndonjehere mund te kesh folur me te ndersa ...
Autori: rugen · Lloji: Ese pershkruese · Tema: NATYRA
Natyra eshte gjeja me e bukur qe ekziston.Eshte gjeja me me vlere,gjeja me e cmuar,eshte vete jeta.Por,njeriu e ka demtuar dhe ndryshuar ate,e ka ndotur ajrin dhe token,e ka ndotur ujin,vete jeten.Kjo nuk eshte aspak e drejte. Kur viziton zonat e papreku...
Autori: Brikela Koleci · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gjakmarrja
GJAKMARRJA Gjakmarrja problem, penge e shoqerise tone. Ajo po perhapet si gjaku neper vena dhe po shkakton probleme cdo dite e me shume. Po mban te burgosur mijera njerez , po ua ndal jeten, po ua jep ndeshkimin me te re...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com