Data e postimit: 2022-04-10 00:44:41
Lexime: 2932
DEGJO ZEMRËN TENDE
Foto
Autori: Kujtim Gashi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Dashuria
Shkolla: Kontabilist
Klasa: Viti III Fakulteti Ekonomik
Qyteti: Pejë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund.
Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë,  flokë te bardh e sy te kalter si qielli, fillova t'i afrohem e t'i flisja por endrra nuk me lejonte, sa filloja t'i afrohem ajo ikte deri naten tjeter, keshtu për shumë netë me radhë.
I ngarkuar nga stresi, një ditë dola që të çlodhem e të marr pak ajër larg shtepise, shikova rreth e rrotull por askend së njoha që të me bëjë shoqeri, ashtu ulur vazhdova të rrija vetëm duke shikuar e menduar deri në një moment kur sytë me ndaluan se levizuri, ishte ajo, ajo që cdo natë e enderroja, ishte ajo bjodina më sytë e bukur që rrintë pranë gurres së ujit, nga largë me veshtronte dhe e kuptoj që po e shikoja atë por unë nuk hezitova dhe u nisa për tek ajo, kur i'u afrova disa metra me tha ndalo aty mos u afro kthehu nga erdhe, si me inat ia ktheva nuk po vij tek ti po shkoj tek gurra, u afrova tek uji por sytë nuk i largoja nga ajo deri sa u largua nga aty, vet me vetë thash qe s'do e shoh edhe njeherë.
U ktheva në shtepi por sytë e saj nuk me dilnin nga mendja, u bë natë dhe mendova se do e shoh perseri në enderr, por nuk ndodhi ashtu. Fillova të habitem së pse nuk po me vjenë me në enderr edhe pas një jave. Keshtu që vendosa të shkoj perseri ne vendin ku e takova herën e parë, papritmas sytë me vezulluan e trupi mu ligshtua kur e pash ate më një femijë për dore dhe shpresat më humben aty, fillova të nevrikosem me vetën, e shava e nema veten time, se si mund të dashurohem në një vajzë të martuar dhe me femijë. I deshperuar u largova nga aty me shpresën që mos ta takoj edhë një herë, ecja rrugës ashtu në mendime kur për një moment një femijë me kalon përpara dhe therriste nënën e tij, ishte femija i njejt që e pash në dorën e asaj, mendja mu ndryshua por përseri nuk i besoja vetës, vazhdova në shtepi.
E nesermja do të jetë ditë pushimi.
Mengjesi herët dola të bëjë vrap rreth parkut me njërin nga shoket e mij, gjatë vrapit në një moment mu duk se e pash flokëbardhen në anën tjetër të parkut, i thash vetës jo nuk është keshtu të ndodhi e disa herë tjera, vazhdova vrapimin deri tek gurra e ujit dhe të freskohemi, pas pak kohe erdhi ajo, me gjysem zëri i thash 'mirëmengjesi' por nuk ma kthej dhe as nuk me shikoj vetëm vazhdoj me vrapimin, shoku filloj të me ngacmonte se ajo as që nuk e kthej koken nga une.
Ishte akoma heret, shkova e fjeta perseri deri dikur pasdite, po sa u zgjova shkova të vënd takimi jon i parë desha të flas më të, kur arrita në vendin ku rrinte ulur e pash vetem nje grua, prita, nuk vonoj shumë erdhi ajo më një tufë lule të bardha, iu afrua gruas i foli ja dha lulet e shkoj.
E mendova të shkoj të flas me gruan, por qka nese është nëna e saj, a do të me qortoj, a do të me bertas, në rregull thash e mblodha veten e iu afrova gruas, u ula pran saj, nuk me shikonte fare. Ngadal i thash 'a është vajza jote?'. Jo, me tha, por prit ketu e fol me të, 'si të flas me të?', me nje zë si në ikje me tha, 'degjo zemrën tënde', 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', keshtu tre herë e perseriti dhe shkoj derisa lulet me mbeten mua, në atë moment erdhi ajo duke me bertitur 'çfarë i the', 'pse iku',
'ku shkoj', dhe deshi të me godas, ia kapa doren dhe e shtrgova nuk e lejova t'me godas dhe e shikova por për një moment me iku mendja nga bukuria e saj, sytë me humben në sytë e saj si qielli dhe u mbyta në liqenin e lotëve të saj dhe më zë të vogel peshperita 'degjo zemrën tënde', e vrejta një lehtesim tek dora e saj që deshi të më godiste, ndersa me doren tjetër filloj tëme ledhatoj floket dhe filloj edhe ajo 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', nuk mund ta besoja ishte ajo, ishte flokëbardha ime që e enderroja prej kohësh, ishte pranë meje, përseri nuk besoja, zëri i saj i ëmbel me tha unë jam flokëbardha, jam pranë tejë dhe keto lule i mblodha për dike që do ma gjente gruaja që iku por nuk të mendova ty. E perqafova, e mora për dore dhe e filluam rrguetimin tonë deri në pambarim.
Çdo ditë e shikoja se si i bënin dritë floket e bardha si bora, sytë e kaltër si qielli e trupi i saj i gjatë sa lisat dhe nuk mund ta besoja që një enderr mund të bëhët realitet.

Vepra te ngjashme
Autori: Dejvi H · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pse na sherbejne librat?
Te futesh mes qindra faqesh e te thithesh nektarin si bleta,te jetosh me boten e autorit,te degjosh zerin e tij,te thenat,te pa thenat e sekretet e tij.Kjo do te thote te lexosh nje liber ne pamje te pare,por jo,kjo do te thote te behesh pjese e asaj bote...
Autori: Mirgen Skordha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shqiperia ne syrin tim
Shqiperia ka bukuri te rralla natyrore,kulturore dhe historike.Shqiptaret dhe arbrit jane pasardhes te ilirve.Nga iliret-arberit-shqipetaret nuk ka nderprerje por vazhdimesi.Kjo deshmohet nga kultura e komanit,keshtjellat mesjetare,emra vendesh,gjuha dh...
Autori: Blerta Olluri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena
Te kam borxh tere ato vite,muaj,dite pa gjume ne sy qe ndenje mbi mua kur ndihesha e semur.Te kam borxh tere ato moslodhje per kujdesin ndaj meje.Ehh nene,sa emer i shenjt e shtrenjt.Ndoshta gjithqka mund te mblihet ne bote,por jo edhe dashuria,eshte edhe...
Autori: Liridon Nusa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: atdheu im
Atdheu është gjëja më e rëndësishme në jetën e një personi.Atdheu ynë është Kosova vendi ku u rritëm,luajtëm,qeshëm,qajtëm po ashtu shpresojmë se edhe në te ardhmen do të bëhemi të sukseshëm dhe t'ia ndriçojmë të ardhmen jetës so...
Autori: Korina Duka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Te qash...
Nuk je vetem. Je ne nje bote me gjurme te ndryshem njerzish, me shume fytyra, te cuditshme, te sukseshme, te shumtuara, te bukura dhe sume te tjera fytyra qe na rrethojne. Je e palumtur, te ofendojn te bullizojn, luajnr me ndjenjat e tua. Nuk je vetem pr...
Autori: Anisa · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Endrra e prere
Sa bukur eshte qe ta veshim. Jeten me endrra, me deshira per te luftiar per nje qellim te realozojme cdo gje qe e mbajme ne zemer. Jam e vogel ndoshta per ta shpalosur gjithe qellimet qe kam ne jete e te kerkoj me ngulim qe ato te plotesohen,po nuk jam a...
Autori: Ardit Berisha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pranvera
Sot është 21 Marsi dhe poashtu është dita e pranverës. Në pranverë qelin lulet dhe zbukurohet natyra. Fillojnë të vijnë bletët dhe të thithin nektarin e ëmbël te luleve. Na ndihmojnë që të qelin lulet. Edhe koha fillon që të nxehet, por...
Autori: Dajana Ndoj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: adoleshenca
Adoleshenca ështe ajo faze e jetës që çdo njeri në këtë moshë preket nga pasojat e saj. Të jesh një adoleshent do të thote të jesh si ajo lulja e sapo çelur e cila sado ti hedhësh ujë asnjëherë nuk ngopet. Adoleshenca shoqërohet me ...
Autori: Iris Kapo · Lloji: Ese pershkruese · Tema: bukuria
Bukuria Bukuria ne kuptimin e saj te pergjithshem paraqet nje vetvete nje fare teresie te simbiozave qe e shpie gjithe sistemin e karakterizimit te njeriut ne nje tekst te vetem ...E bukura... Bukuria eshte nje cilesi e gjerave qe te ngjall ndjesi te k...
Autori: Edi Berisha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pushime
Ishte nje dite e mire kur shkuam ne Prishtine ne aeroportin Adem Jashari per te shkuar ne Londer. Kemi udhetuar 3ore ka qene nje udhetim shume i mir. Ne Londer kishte shume turist qe shkojn qe ta vizitojn sepse esht nje vend shum imir sepse ka vende shume...
Autori: medina shijaku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: jeta
Ne jete nuk ke vetem lumturi. Ato qe mendojne se per nje gabim jeta e tyre ka marre fund e kane gabim ,jeta eshte perpara . Nese te ka shkuar ters dicka qe ke nisur te besh mos thuaj se ka marre fund, jeta vazhdon akoma.Nese dikush te ka refuzuar mos...
Autori: Valdrina Hafizi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dimri në qytetin tim
U zgjova në mengjes si çdo ditë të përhershme.Shkoj me vrap të hapë dritaren,po ç'të shoh? Një borë e lehtë kishte mbuluar kopshtin tim.Me të vërtetë mu kënaq zemra kur pashë se kishte rënë borë.Ishte datë 30 nëntor,shoqja ime kisht...
Autori: Valton Islami · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 28 nëntori
Sa herë që vie nëntori,e moti fillon të ftohet ne kujtojmë ditën më të madhe për ne. Ditën e pavarsisë së SHQIPËRISË.Pas shumë shekuj përpjekje e mundi ëndrra më e madhe e gjithë shqipëtarëve u bë realitet. Në karrocën e vjetër tÃ...
Autori: Alberina · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Mesova
Kam mësuar që dashuria lëndon atëherë kur ti nuk e pret. . .që gjërat e bukura nuk zgjasin. . .që të ëndërrosh është më mirë se të jetosh. . .që ka ëndrra të cilat nuk bëhen kurrë realitet. . .që një njeri sado i mirë që mund të ...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com