Data e postimit: 2022-04-10 00:44:41
Lexime: 3178
DEGJO ZEMRËN TENDE
Foto
Autori: Kujtim Gashi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Dashuria
Shkolla: Kontabilist
Klasa: Viti III Fakulteti Ekonomik
Qyteti: Pejë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund.
Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë,  flokë te bardh e sy te kalter si qielli, fillova t'i afrohem e t'i flisja por endrra nuk me lejonte, sa filloja t'i afrohem ajo ikte deri naten tjeter, keshtu për shumë netë me radhë.
I ngarkuar nga stresi, një ditë dola që të çlodhem e të marr pak ajër larg shtepise, shikova rreth e rrotull por askend së njoha që të me bëjë shoqeri, ashtu ulur vazhdova të rrija vetëm duke shikuar e menduar deri në një moment kur sytë me ndaluan se levizuri, ishte ajo, ajo që cdo natë e enderroja, ishte ajo bjodina më sytë e bukur që rrintë pranë gurres së ujit, nga largë me veshtronte dhe e kuptoj që po e shikoja atë por unë nuk hezitova dhe u nisa për tek ajo, kur i'u afrova disa metra me tha ndalo aty mos u afro kthehu nga erdhe, si me inat ia ktheva nuk po vij tek ti po shkoj tek gurra, u afrova tek uji por sytë nuk i largoja nga ajo deri sa u largua nga aty, vet me vetë thash qe s'do e shoh edhe njeherë.
U ktheva në shtepi por sytë e saj nuk me dilnin nga mendja, u bë natë dhe mendova se do e shoh perseri në enderr, por nuk ndodhi ashtu. Fillova të habitem së pse nuk po me vjenë me në enderr edhe pas një jave. Keshtu që vendosa të shkoj perseri ne vendin ku e takova herën e parë, papritmas sytë me vezulluan e trupi mu ligshtua kur e pash ate më një femijë për dore dhe shpresat më humben aty, fillova të nevrikosem me vetën, e shava e nema veten time, se si mund të dashurohem në një vajzë të martuar dhe me femijë. I deshperuar u largova nga aty me shpresën që mos ta takoj edhë një herë, ecja rrugës ashtu në mendime kur për një moment një femijë me kalon përpara dhe therriste nënën e tij, ishte femija i njejt që e pash në dorën e asaj, mendja mu ndryshua por përseri nuk i besoja vetës, vazhdova në shtepi.
E nesermja do të jetë ditë pushimi.
Mengjesi herët dola të bëjë vrap rreth parkut me njërin nga shoket e mij, gjatë vrapit në një moment mu duk se e pash flokëbardhen në anën tjetër të parkut, i thash vetës jo nuk është keshtu të ndodhi e disa herë tjera, vazhdova vrapimin deri tek gurra e ujit dhe të freskohemi, pas pak kohe erdhi ajo, me gjysem zëri i thash 'mirëmengjesi' por nuk ma kthej dhe as nuk me shikoj vetëm vazhdoj me vrapimin, shoku filloj të me ngacmonte se ajo as që nuk e kthej koken nga une.
Ishte akoma heret, shkova e fjeta perseri deri dikur pasdite, po sa u zgjova shkova të vënd takimi jon i parë desha të flas më të, kur arrita në vendin ku rrinte ulur e pash vetem nje grua, prita, nuk vonoj shumë erdhi ajo më një tufë lule të bardha, iu afrua gruas i foli ja dha lulet e shkoj.
E mendova të shkoj të flas me gruan, por qka nese është nëna e saj, a do të me qortoj, a do të me bertas, në rregull thash e mblodha veten e iu afrova gruas, u ula pran saj, nuk me shikonte fare. Ngadal i thash 'a është vajza jote?'. Jo, me tha, por prit ketu e fol me të, 'si të flas me të?', me nje zë si në ikje me tha, 'degjo zemrën tënde', 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', keshtu tre herë e perseriti dhe shkoj derisa lulet me mbeten mua, në atë moment erdhi ajo duke me bertitur 'çfarë i the', 'pse iku',
'ku shkoj', dhe deshi të me godas, ia kapa doren dhe e shtrgova nuk e lejova t'me godas dhe e shikova por për një moment me iku mendja nga bukuria e saj, sytë me humben në sytë e saj si qielli dhe u mbyta në liqenin e lotëve të saj dhe më zë të vogel peshperita 'degjo zemrën tënde', e vrejta një lehtesim tek dora e saj që deshi të më godiste, ndersa me doren tjetër filloj tëme ledhatoj floket dhe filloj edhe ajo 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', nuk mund ta besoja ishte ajo, ishte flokëbardha ime që e enderroja prej kohësh, ishte pranë meje, përseri nuk besoja, zëri i saj i ëmbel me tha unë jam flokëbardha, jam pranë tejë dhe keto lule i mblodha për dike që do ma gjente gruaja që iku por nuk të mendova ty. E perqafova, e mora për dore dhe e filluam rrguetimin tonë deri në pambarim.
Çdo ditë e shikoja se si i bënin dritë floket e bardha si bora, sytë e kaltër si qielli e trupi i saj i gjatë sa lisat dhe nuk mund ta besoja që një enderr mund të bëhët realitet.

Vepra te ngjashme
Autori: besiana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: gjakmarrja
Tema: GJAKMARRJA Nje pellumb i bardhe fluturon ne qiellin me ngjyren e syve te sapo-qare, te vuajtur deri ne skuqje. Pershkon hapesira te gjelbra, te egra..., si dhe shtepi me mure e cati “te celikta”. Noton ne ajrin qe mbulon malet,oqeanet pakufij...
Autori: Klea · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Femijet
Femija,qenia me e pafajshme ne bote,e cila na fal dashurine dhe lumturine me te madhe.Dhe me te vertete meritojne me te miren,meritojne gjithe boten.Buzeqeshja e embel e tyre shuan vuajtjen me te madhe.Loti i tyre duket si nje dhimbje pa mbarim.Shpirti i ...
Autori: nadia · Lloji: Ese pershkruese · Tema: varferia.revolucioni
semundja me e keqe qe ekziston ne shoqerine njerezore,asaj qe ende nuk i eshte gjetur kura,eshte varferia.Por varferia ne kohe lufte eshte tabloja me e mjere dhe me e trishte qe mund te shihje para dhe pas revolucionit francez.Cfare e shkakton varferine d...
Autori: Lena · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Enderrat
-Mundohesh te bindesh veten se dita me e bukur e jetes nuk ka arritur ende. Jeton me kete ndjenj me muaj e vite te tera. Sa me shum qe kalon koha aq me teper e kupton se sa e bukur qe eshte jeta dhe me plot befasira. Siq dihet qdo njeri ka deshira nje pre...
Autori: Dorina.D · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jam...
Nje dite e re po fillon, si dielli dhe 365 henat qe jane per mua. Jane rrezet e para te nje jete te re dhe kane erdhur te me thone qe jo vetem ne horizont agon. Gjithashtu agon ne zemer ndoshta e pushtuar nga erresira, agon pertej humbjeve, dhimbjeve dh...
Autori: SAIDE PNISHI · Lloji: Ese pershkruese · Tema: PËR DETIN
Deti Adreatik O deti i kalter Me valet e tua Nëra pas tjetres Hiq pa pushu Nëna gjyshe ka ardh Te ti me u fresku Valet e detit shkojn Shala shala nëna gjyshe Lahet si peshki e si ngjala Valet e detit shkojn Nëra pas tjetres Hiq ...
Autori: Alejna · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Familja
Nje gje qe vlen me shumë se gjithçka,një vend i ngjajshëm me parajsën,disa lule që ujiten permes dashuris sone,nje ndjenjë që smud ta përjetosh me këdo,një vend ku gabimet falen dhe lotët të kthehen në buzëqeshje njerz që të dojnë me vep...
Autori: Euripidi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gjuha shqipe
Gjuha jone Te ben krenar te degjoshqe gjithesecili nga ne flete shqip ne cdo ane te botes qe te shkoje. Kjo te krijon nje ndjesi te thelle ne shpirte, dhe te mendosh se kjo gjuhe ska per tu shuar kurre.Duajeni gjuhen tuaj sepse ate belbezuat sa erdhet ne...
Autori: fitore berisha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shoqeria
Shoqeria ,miqet nuk jan thjesht një ngrup njerzish, me të cilët thjesht kalon koh me ta dhe bën muhabet.Miqët e zemres jan njerzit me të cilet gjen harmonin ,përkrahjen tek ta por jo vëtëm kaq me ta i arrin bashk sukseset, gabimet,budallalla...
Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: E ardhmja qe dua
E ardhmja është ajo që më pret, ajo për të cilën unë po përgatitem. Është e vërtetë se secili nga ne, e ka në dorë të vet të ardhmen e tij. Është si ndërtimi i një pallati gjigant. Me të vërtetë që nëse e sheh në vija të trasha...
Autori: Esli · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dimri
Dimri...nje nga stinet me te ftohta persa i perket temperaturave dhe me i ngrohti per nga dashuria. Nje stine gjate te ciles gjithcka bardhesohet e i ftohti nuk ndjehet per shkak te ngrohtesise familjare. Tani ndodhem ne dritaren time e theshte e vodi...
Autori: vjollca · Lloji: Ese pershkruese · Tema: MATURANTET
ESE:MATURANTET Te shkruash per nje tem kaq te rendesishme nuk eshte fare e lehte sepse qdo bashkim i shkronjave te jep nje ndjenje te re qdo bashkim i fjaleve te kujton diqka te shkuar ndersa qdo lot qe pikon nga syri te kujton nje te kaluar sa veshtir...
Autori: Esmeralda Leka · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pershkrimi i peisazhit te dimrit ne qytetin e pogradecit
Peisazhi I liqenit te Pogradecit jepet ne qetesi.Cdo gje paraqitet e zymte .Mungon jeta,levizja dhe energjia e te rinjve.Liqeri eshte I pafund,I vendosur midis maleve,lendinave dhe nje hapesire te gjere te mbuluar nga akull.Ai eshte I pakufijshem,eshte ...
Autori: Iris Kapo · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ja cfar eshte jeta...
Ka momente ku une ndihem vertet si tetori. Momente ku rrembyeshem kalojne oret...ecen... shkel gjethet e rena ... largohesh neper endrra ... valevitesh tek notat muzikore ... shkruan pa fund ( shpesh here dhe pa sens) dhe ecen pa destinacion. Momente ku ...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com