YourLiterary.com | Shqip | Mobile version | Vepra

Home Posto vepren tende

Abonohu Projekte

Ese Tekste Poezi Hartime Pershkrime Fabula Tregime Te tjera

Data e postimit: 2022-04-10 00:44:41
Lexime: 2911

DEGJO ZEMRËN TENDE

Like 1

Dislike 0

Autori: Kujtim Gashi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Dashuria
Shkolla: Kontabilist
Klasa: Viti III Fakulteti Ekonomik
Qyteti: Pejë
E-mail: Email eshte i fshehur!

Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund.
Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë, flokë te bardh e sy te kalter si qielli, fillova t'i afrohem e t'i flisja por endrra nuk me lejonte, sa filloja t'i afrohem ajo ikte deri naten tjeter, keshtu për shumë netë me radhë.
I ngarkuar nga stresi, një ditë dola që të çlodhem e të marr pak ajër larg shtepise, shikova rreth e rrotull por askend së njoha që të me bëjë shoqeri, ashtu ulur vazhdova të rrija vetëm duke shikuar e menduar deri në një moment kur sytë me ndaluan se levizuri, ishte ajo, ajo që cdo natë e enderroja, ishte ajo bjodina më sytë e bukur që rrintë pranë gurres së ujit, nga largë me veshtronte dhe e kuptoj që po e shikoja atë por unë nuk hezitova dhe u nisa për tek ajo, kur i'u afrova disa metra me tha ndalo aty mos u afro kthehu nga erdhe, si me inat ia ktheva nuk po vij tek ti po shkoj tek gurra, u afrova tek uji por sytë nuk i largoja nga ajo deri sa u largua nga aty, vet me vetë thash qe s'do e shoh edhe njeherë.
U ktheva në shtepi por sytë e saj nuk me dilnin nga mendja, u bë natë dhe mendova se do e shoh perseri në enderr, por nuk ndodhi ashtu. Fillova të habitem së pse nuk po me vjenë me në enderr edhe pas një jave. Keshtu që vendosa të shkoj perseri ne vendin ku e takova herën e parë, papritmas sytë me vezulluan e trupi mu ligshtua kur e pash ate më një femijë për dore dhe shpresat më humben aty, fillova të nevrikosem me vetën, e shava e nema veten time, se si mund të dashurohem në një vajzë të martuar dhe me femijë. I deshperuar u largova nga aty me shpresën që mos ta takoj edhë një herë, ecja rrugës ashtu në mendime kur për një moment një femijë me kalon përpara dhe therriste nënën e tij, ishte femija i njejt që e pash në dorën e asaj, mendja mu ndryshua por përseri nuk i besoja vetës, vazhdova në shtepi.
E nesermja do të jetë ditë pushimi.
Mengjesi herët dola të bëjë vrap rreth parkut me njërin nga shoket e mij, gjatë vrapit në një moment mu duk se e pash flokëbardhen në anën tjetër të parkut, i thash vetës jo nuk është keshtu të ndodhi e disa herë tjera, vazhdova vrapimin deri tek gurra e ujit dhe të freskohemi, pas pak kohe erdhi ajo, me gjysem zëri i thash 'mirëmengjesi' por nuk ma kthej dhe as nuk me shikoj vetëm vazhdoj me vrapimin, shoku filloj të me ngacmonte se ajo as që nuk e kthej koken nga une.
Ishte akoma heret, shkova e fjeta perseri deri dikur pasdite, po sa u zgjova shkova të vënd takimi jon i parë desha të flas më të, kur arrita në vendin ku rrinte ulur e pash vetem nje grua, prita, nuk vonoj shumë erdhi ajo më një tufë lule të bardha, iu afrua gruas i foli ja dha lulet e shkoj.
E mendova të shkoj të flas me gruan, por qka nese është nëna e saj, a do të me qortoj, a do të me bertas, në rregull thash e mblodha veten e iu afrova gruas, u ula pran saj, nuk me shikonte fare. Ngadal i thash 'a është vajza jote?'. Jo, me tha, por prit ketu e fol me të, 'si të flas me të?', me nje zë si në ikje me tha, 'degjo zemrën tënde', 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', keshtu tre herë e perseriti dhe shkoj derisa lulet me mbeten mua, në atë moment erdhi ajo duke me bertitur 'çfarë i the', 'pse iku',
'ku shkoj', dhe deshi të me godas, ia kapa doren dhe e shtrgova nuk e lejova t'me godas dhe e shikova por për një moment me iku mendja nga bukuria e saj, sytë me humben në sytë e saj si qielli dhe u mbyta në liqenin e lotëve të saj dhe më zë të vogel peshperita 'degjo zemrën tënde', e vrejta një lehtesim tek dora e saj që deshi të më godiste, ndersa me doren tjetër filloj tëme ledhatoj floket dhe filloj edhe ajo 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', nuk mund ta besoja ishte ajo, ishte flokëbardha ime që e enderroja prej kohësh, ishte pranë meje, përseri nuk besoja, zëri i saj i ëmbel me tha unë jam flokëbardha, jam pranë tejë dhe keto lule i mblodha për dike që do ma gjente gruaja që iku por nuk të mendova ty. E perqafova, e mora për dore dhe e filluam rrguetimin tonë deri në pambarim.
Çdo ditë e shikoja se si i bënin dritë floket e bardha si bora, sytë e kaltër si qielli e trupi i saj i gjatë sa lisat dhe nuk mund ta besoja që një enderr mund të bëhët realitet.

Do qe te marresh mendimin qe kane shoket per ty?
Do qe te te shkruash mendimin qe ke per shoket?
Regjistrohu tani dhe tregohu i ndershem!

tbh.me

Vepra te ngjashme

Perendimi Autori: Albi Zemani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Perendimi Tek kalojne oret, Dielli nazemadh pasi mbaroi me nge udhetimin e perhershem, iu afrua shtratit te tij blu ne horizont. Si cdo muzg ai filloi ritualin e tij, te vjeter sa vete Toka. Ndersa rete e pakta perhapeshin, Dielli qe mezi arrinte ti prekte u derd...	Pushime ne kohe pandemie! Autori: Klevisa Manovi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Pushimet Pushimet verore kete vit kane qene ndryshe nga vitet e tjera,jo vetem per mua por per 'te gjithe'.Ne keto pushime nuk ka qene "argetimi" ne krye te gjithçkaje,por kane qene "frika"dhe"kujdesi" nga nje armik i papritur dhe i panjohur deri diku per te gjit...
Shiu Autori: a.b · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shiu Kur u zgjova ndjeva nje zhurme te vogel...ishte shiu i cili binte pa pushim...Ky shi te them te drejten nuk me pelqeu edhe pse shiun e kisha per qefi..Nuk me pelqeu pasi qe mi kishte prishur planet...Sot do te shkojna ne nje shtitje te bukur me kalsen tim...	kujtimet me gjyshen time Autori: uljeta lahi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: kohet e bukura qe kam kaluar me gjyshen time dhe nje shkrim autobiografik Linda me 24 shtator te vitit 2003 , ne nje familje dibrane ne qytetin e Tiranes . Isha bekimi i pare i prinderve te mi , dy njerez te mire , te dashur e punetore , prandaj me dhuronin shume dashuri , gje kjo qe nuk me ka munguar asnjehere . Ne moshen dy ...
Ndjenja e lirisë Autori: Kevin Çika · Lloji: Ese pershkruese · Tema: 75 vjetori i çlirimit Liria është ajo ndjenjë që na formëson dhe na bën këta që jemi.Ajo zgjon shpresë dhe dashuri të paskajshme.Dhe arrin të shërojë shpirtin nga çdo vuajtje.Kur të gjithë ne si popull kemi liri,ne ndihemi kryelartë.Dhe më të fortë për sfi...	Ditet e Dimrit Autori: Filanja · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dimri Sot ishte nje nga ditet e acarta te dimrit. Ishte aq ftohte saqe dhe ne Vlore po binte pak bore. Kudo qe shkoje shihje njerez qe ishin veshur me xhupa te trashe. Duke qene se temperaturat ishin shume te uleta u vendos qe shkollat te mbylleshin per 3 dite....
shoku im Autori: Gindi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: duhet te pershkruajm shokun e ngushte Shoku im i ngushte quhet Andri.Ai ka sy bojeqielli dhe floke te verdhe,eshte i gjate dhe pak i shendoshe.Andri eshte djale shume inteligjent,lexon shume libra.Atij i pelqen te degjoje muzike, dhe te luaj ne internet.Andri me ndihmon shpesh te zgjidh ushtr...	Gjergj Fishta, një shpirt gjithnjë i t... Autori: Anxhela · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Gjergj Fishta, një shpirt gjithnjë i trazuar. Kur u ndesha për herë të parë me emrin e Gjergj Fishtës ideja e parë që më erdhi në mendje ishte ajo e një heroi legjendash pasi ky emër më bënte shoqëri me Gjergjat e tjerë, të heroit kombëtar, apo atij që vrau bajlozin e zi. Duke lexua...
Prometeu, nje hero i vetmuar Autori: Xhesik Luarasi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Prometeu i mberthyer Ishin thjesht lojtaret e nje bote plot gabime. Ishin te destinuar per te qene "injorante", per te mos e patur kurre flaken e dijes.A mos ishin gje kukullat e perendive? Po ashtu ishin.Fati i tyre qendronte ne doren e nje despoti te pameshirshem,egoja e te...	Perseri ne bankat shkollore Autori: ana.ana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pushimet Hapa dritaren.Ishte errësirë e madhe.Yjet po ndriçonin bashkë me hënën.Teksa po mendoja për shkollën papritmas hyra në një botë tjetër.Aty ku bashkohen gjithmonë shpresat,aty ku janë edhe ëndërrat.Ishte një ditë vere e nxehtë,teksa diel...
kultura ime Autori: Alkida · Lloji: Ese pershkruese · Tema: kultura Kultura tregon indentitetin e një personi..Një njeri i kulturuar është ai njeri që ka dije,që flet qetësisht e bukur,që di të bashkëpunoj dhe të sillet mirë me të tjerët.Kultura parësore që ne tregojmë,është kultura që na japin prindë...	Miqesia nje zemer ne dy trupa Autori: Natalia Llupo · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Miqesia e pafund Miqesia nje zemer qe rreh e jeton ne pafundesi.Ajo zemer rreh brenda dy trupave .Lind pyetja çeshte miqesia?Thjesht nje fjale qe shume pak veta ja dine vleren.Miqesia perkufizohet "Nje lidhje pa interesa dhe brenda saj ka dashuri dhe respekt .Ne miqesi j...
Jeta prane TV Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta prane televizorit Televizori eshte nje mik shume i mire per te gjithe.Nje mik i kohes se lire,i mbushur me plot programe te larmishme,me filma,emisione,cat LIVE e deri tek telenovelat.Nje shumellojshmeri e programeve qe mundeson televizori ka terhequr shume njerez pas tij...	Lumturia Autori: Elvira Sadriju · Lloji: Ese pershkruese · Tema: lumturia I lumtur nuk eshte ai qe e ka me te miren e cdo gjeje por ai qe di te marr me te miren nga gjithecka qe i ndodh pergjate rruges se tij. Gjerat me te bukura duhet te luftosh per ti pasur e kur i ke duhet te luftosh per ti mbajtur. Behu aktor i jetes tend...

Komentet e fundit!

Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Emri:

Email:

Komenti:

Pyetje sigurie

Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =

Your travel guide to exploring Albania - TourAlbania.org

Kaloni ne versionin Desktop