Data e postimit: 2022-04-10 00:44:41
Lexime: 3145
DEGJO ZEMRËN TENDE
Foto
Autori: Kujtim Gashi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Dashuria
Shkolla: Kontabilist
Klasa: Viti III Fakulteti Ekonomik
Qyteti: Pejë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund.
Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë,  flokë te bardh e sy te kalter si qielli, fillova t'i afrohem e t'i flisja por endrra nuk me lejonte, sa filloja t'i afrohem ajo ikte deri naten tjeter, keshtu për shumë netë me radhë.
I ngarkuar nga stresi, një ditë dola që të çlodhem e të marr pak ajër larg shtepise, shikova rreth e rrotull por askend së njoha që të me bëjë shoqeri, ashtu ulur vazhdova të rrija vetëm duke shikuar e menduar deri në një moment kur sytë me ndaluan se levizuri, ishte ajo, ajo që cdo natë e enderroja, ishte ajo bjodina më sytë e bukur që rrintë pranë gurres së ujit, nga largë me veshtronte dhe e kuptoj që po e shikoja atë por unë nuk hezitova dhe u nisa për tek ajo, kur i'u afrova disa metra me tha ndalo aty mos u afro kthehu nga erdhe, si me inat ia ktheva nuk po vij tek ti po shkoj tek gurra, u afrova tek uji por sytë nuk i largoja nga ajo deri sa u largua nga aty, vet me vetë thash qe s'do e shoh edhe njeherë.
U ktheva në shtepi por sytë e saj nuk me dilnin nga mendja, u bë natë dhe mendova se do e shoh perseri në enderr, por nuk ndodhi ashtu. Fillova të habitem së pse nuk po me vjenë me në enderr edhe pas një jave. Keshtu që vendosa të shkoj perseri ne vendin ku e takova herën e parë, papritmas sytë me vezulluan e trupi mu ligshtua kur e pash ate më një femijë për dore dhe shpresat më humben aty, fillova të nevrikosem me vetën, e shava e nema veten time, se si mund të dashurohem në një vajzë të martuar dhe me femijë. I deshperuar u largova nga aty me shpresën që mos ta takoj edhë një herë, ecja rrugës ashtu në mendime kur për një moment një femijë me kalon përpara dhe therriste nënën e tij, ishte femija i njejt që e pash në dorën e asaj, mendja mu ndryshua por përseri nuk i besoja vetës, vazhdova në shtepi.
E nesermja do të jetë ditë pushimi.
Mengjesi herët dola të bëjë vrap rreth parkut me njërin nga shoket e mij, gjatë vrapit në një moment mu duk se e pash flokëbardhen në anën tjetër të parkut, i thash vetës jo nuk është keshtu të ndodhi e disa herë tjera, vazhdova vrapimin deri tek gurra e ujit dhe të freskohemi, pas pak kohe erdhi ajo, me gjysem zëri i thash 'mirëmengjesi' por nuk ma kthej dhe as nuk me shikoj vetëm vazhdoj me vrapimin, shoku filloj të me ngacmonte se ajo as që nuk e kthej koken nga une.
Ishte akoma heret, shkova e fjeta perseri deri dikur pasdite, po sa u zgjova shkova të vënd takimi jon i parë desha të flas më të, kur arrita në vendin ku rrinte ulur e pash vetem nje grua, prita, nuk vonoj shumë erdhi ajo më një tufë lule të bardha, iu afrua gruas i foli ja dha lulet e shkoj.
E mendova të shkoj të flas me gruan, por qka nese është nëna e saj, a do të me qortoj, a do të me bertas, në rregull thash e mblodha veten e iu afrova gruas, u ula pran saj, nuk me shikonte fare. Ngadal i thash 'a është vajza jote?'. Jo, me tha, por prit ketu e fol me të, 'si të flas me të?', me nje zë si në ikje me tha, 'degjo zemrën tënde', 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', keshtu tre herë e perseriti dhe shkoj derisa lulet me mbeten mua, në atë moment erdhi ajo duke me bertitur 'çfarë i the', 'pse iku',
'ku shkoj', dhe deshi të me godas, ia kapa doren dhe e shtrgova nuk e lejova t'me godas dhe e shikova por për një moment me iku mendja nga bukuria e saj, sytë me humben në sytë e saj si qielli dhe u mbyta në liqenin e lotëve të saj dhe më zë të vogel peshperita 'degjo zemrën tënde', e vrejta një lehtesim tek dora e saj që deshi të më godiste, ndersa me doren tjetër filloj tëme ledhatoj floket dhe filloj edhe ajo 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', nuk mund ta besoja ishte ajo, ishte flokëbardha ime që e enderroja prej kohësh, ishte pranë meje, përseri nuk besoja, zëri i saj i ëmbel me tha unë jam flokëbardha, jam pranë tejë dhe keto lule i mblodha për dike që do ma gjente gruaja që iku por nuk të mendova ty. E perqafova, e mora për dore dhe e filluam rrguetimin tonë deri në pambarim.
Çdo ditë e shikoja se si i bënin dritë floket e bardha si bora, sytë e kaltër si qielli e trupi i saj i gjatë sa lisat dhe nuk mund ta besoja që një enderr mund të bëhët realitet.

Vepra te ngjashme
Autori: xhejmon korca · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shoku im
Emri im eshte XHejmon,shoku im me i ngushte e ka emrin Eri. Une jam me i gjate se Eri.Eri eshte i qeshur. Ai ka floke te zinj dhe une kafe.Eri ka sy te zinj dhe une sy kafe. Une jam i shkathet kur vrapoj, Eri eshte pak ingathet kur vrapon.
Autori: a.b · Lloji: Ese pershkruese · Tema: shiu
Kur u zgjova ndjeva nje zhurme te vogel...ishte shiu i cili binte pa pushim...Ky shi te them te drejten nuk me pelqeu edhe pse shiun e kisha per qefi..Nuk me pelqeu pasi qe mi kishte prishur planet...Sot do te shkojna ne nje shtitje te bukur me kalsen tim...
Autori: Drilon Beqaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta ne fshat
Jeta ne fshat eshte disa here me e mire se jeta ne qytet.Kete mund ta vertetojm me shume argumente.Ajri ne fshat eshte shume i paster,por edhe fshataret jane shume te shendetshem sepse ata ushqehen ne mengjes me qumesht te fresket dhe veze.Ajri eshte i pa...
Autori: Arlinda · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Perse te studjojme
Jeta është si nje shtëgtim ne kete bote ku jemi. Deri ne moshen 7vjecare jetojme nje jete pa shume pergjegjesi,rritemi ne krahet e familjeve tona.Qe kur futemi ne klasen e pare hedhim hapat e pare ne rrugetimin e gjate te jetes. Aty degjojme per here t...
Autori: madita syla · Lloji: Ese pershkruese · Tema: "Vendlindja''
"Vendlindja" Ne vendlindjen time shume zogj cicerojne e ne kaltersi shume pllumba fluturojne.O vendlindja ime o me e shenjta ty do te dua sa te jet jeta.Lulet qelin ngjyra-ngjyra sa e bukur qe eshte natyra.Moj vendlindja ime askund s'do te shkoj je ma ...
Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ese per" Shpresen"
Shpresa na mban gjalle. Ajo eshte gershetimi i te mirave ne kete jete. Po nuk pate shprese je asgje je nje njeri bosh qe iken vetem ku te te cojne kembet dukesh i pa orientua pa busull .Jeta ka te mira dhe te keqija, ajo eshte e mbushur plpt rreziqe me ...
Autori: Klaudja Liçaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jam krenar qe jan shqiptar
Ese: Jam krenar qe jan shqiptar Shqiptaret e kane mbeshtetur krenarine e tyre ne shume aspekte si:Bukuria e vendit te tyre,gjuha me e vjeter e ballkanit,trimat qe luftuan per te mbrojtur vendin e tyre,veshjet tradicionale per femra dhe per meshkuj,ushqim...
Autori: megi kotollaku · Lloji: Ese pershkruese · Tema: dashuria e nenes
dashuria e nenes eshte ngrohtesia dhe mbeshtetja me e forte .gjithmone duhet ta dime se nena eshte ajo qe na ka sjelle ne jete dhe eshte kujdesur gjithmone per ne ,prandaj duhet te jemi krenar qe dikush kujdeset per ne, dhe eshte gjithmone aty kur ne ...
Autori: Lena · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Enderrat
-Mundohesh te bindesh veten se dita me e bukur e jetes nuk ka arritur ende. Jeton me kete ndjenj me muaj e vite te tera. Sa me shum qe kalon koha aq me teper e kupton se sa e bukur qe eshte jeta dhe me plot befasira. Siq dihet qdo njeri ka deshira nje pre...
Autori: Enola Sinani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: FEmijeria
Femijria eshte pjesa me e bukur e jetes tone .Te gjithe i kujtojme me shum nostalgji dhe mallengjim ato kohe te femijeris.Kohen kur ne shkonim ne kopesht ,na lexonin perralla shikonim vetem kukulla ,ishim ne qender te vemendjes she benim kedo te qeshte. ...
Autori: E.C · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ndikimi i largimit shpirteror ne boten e brendshme te personit
Ese pershkruese “”Mergimi shpirteror” Mergimi ka qene dhe do te jete gjithmone nje dukuri mjaft e zakonshme ne boten njerezore, dukuri qe vjen si pasoje e deshires apo detyrimit per t’u larguar drejt nje vendi tjeter, ne dukje me i mire. Por cf...
Autori: Era · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Qyteti im
Mbi guret e argjendte te qytetit,hena po derdh shkelqimin e saj.Mbi ujin e qete te lumit yjet kane zbritur dhe jane ulur ne fundin e tij.Tomorri ka veshur pallton e rende e te bardhe. Pishat si vashezat e bukura te qytetit,ruajne elegancen duke u p...
Autori: Elsika Murrizi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Shqiptaret e Kosoves , Camerise dhe viseve te tjera .
Ese : Shqiptaret e Kosoves , Camerise dhe viseve te tjera . Ne vitet 1913-1916 gjendja e shqiptareve te Kosoves si pjese e Serbise ishte e veshtire . Atyre nuk u lejohej te shkolloheshin ne gjuhen shqipe dhe te botonin libra apo gazeta ne kete gjuhe . Ma...
Autori: Alba · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Dhuna.
Pikënisja e gjithçkaje ,ndonëse mistike apo e pakuptimtë për kohën , ekziston e jo vetëm kaq , por edhe simbolizon atë çka unë do ta quaja ‘’pikë referimi jetike ‘‘ . Me kërshëri lind nevoja të shprehem për nje prej fenomeneve më t...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com