Data e postimit: 2022-04-10 00:44:41
Lexime: 3390
DEGJO ZEMRËN TENDE
Foto
Autori: Kujtim Gashi
Lloji: Ese pershkruese
Tema: Dashuria
Shkolla: Kontabilist
Klasa: Viti III Fakulteti Ekonomik
Qyteti: Pejë
E-mail: Email eshte i fshehur!


Fillova ta kërkoj dike, dike që do me dojë, dike që me të mund të flas lirshem, dike që ta fillojm nje jetë të re, nje jetë nga fillimi e deri ne fund.
Çdo natë e enderroja njerën, ishte me trup të gjatë,  flokë te bardh e sy te kalter si qielli, fillova t'i afrohem e t'i flisja por endrra nuk me lejonte, sa filloja t'i afrohem ajo ikte deri naten tjeter, keshtu për shumë netë me radhë.
I ngarkuar nga stresi, një ditë dola që të çlodhem e të marr pak ajër larg shtepise, shikova rreth e rrotull por askend së njoha që të me bëjë shoqeri, ashtu ulur vazhdova të rrija vetëm duke shikuar e menduar deri në një moment kur sytë me ndaluan se levizuri, ishte ajo, ajo që cdo natë e enderroja, ishte ajo bjodina më sytë e bukur që rrintë pranë gurres së ujit, nga largë me veshtronte dhe e kuptoj që po e shikoja atë por unë nuk hezitova dhe u nisa për tek ajo, kur i'u afrova disa metra me tha ndalo aty mos u afro kthehu nga erdhe, si me inat ia ktheva nuk po vij tek ti po shkoj tek gurra, u afrova tek uji por sytë nuk i largoja nga ajo deri sa u largua nga aty, vet me vetë thash qe s'do e shoh edhe njeherë.
U ktheva në shtepi por sytë e saj nuk me dilnin nga mendja, u bë natë dhe mendova se do e shoh perseri në enderr, por nuk ndodhi ashtu. Fillova të habitem së pse nuk po me vjenë me në enderr edhe pas një jave. Keshtu që vendosa të shkoj perseri ne vendin ku e takova herën e parë, papritmas sytë me vezulluan e trupi mu ligshtua kur e pash ate më një femijë për dore dhe shpresat më humben aty, fillova të nevrikosem me vetën, e shava e nema veten time, se si mund të dashurohem në një vajzë të martuar dhe me femijë. I deshperuar u largova nga aty me shpresën që mos ta takoj edhë një herë, ecja rrugës ashtu në mendime kur për një moment një femijë me kalon përpara dhe therriste nënën e tij, ishte femija i njejt që e pash në dorën e asaj, mendja mu ndryshua por përseri nuk i besoja vetës, vazhdova në shtepi.
E nesermja do të jetë ditë pushimi.
Mengjesi herët dola të bëjë vrap rreth parkut me njërin nga shoket e mij, gjatë vrapit në një moment mu duk se e pash flokëbardhen në anën tjetër të parkut, i thash vetës jo nuk është keshtu të ndodhi e disa herë tjera, vazhdova vrapimin deri tek gurra e ujit dhe të freskohemi, pas pak kohe erdhi ajo, me gjysem zëri i thash 'mirëmengjesi' por nuk ma kthej dhe as nuk me shikoj vetëm vazhdoj me vrapimin, shoku filloj të me ngacmonte se ajo as që nuk e kthej koken nga une.
Ishte akoma heret, shkova e fjeta perseri deri dikur pasdite, po sa u zgjova shkova të vënd takimi jon i parë desha të flas më të, kur arrita në vendin ku rrinte ulur e pash vetem nje grua, prita, nuk vonoj shumë erdhi ajo më një tufë lule të bardha, iu afrua gruas i foli ja dha lulet e shkoj.
E mendova të shkoj të flas me gruan, por qka nese është nëna e saj, a do të me qortoj, a do të me bertas, në rregull thash e mblodha veten e iu afrova gruas, u ula pran saj, nuk me shikonte fare. Ngadal i thash 'a është vajza jote?'. Jo, me tha, por prit ketu e fol me të, 'si të flas me të?', me nje zë si në ikje me tha, 'degjo zemrën tënde', 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', keshtu tre herë e perseriti dhe shkoj derisa lulet me mbeten mua, në atë moment erdhi ajo duke me bertitur 'çfarë i the', 'pse iku',
'ku shkoj', dhe deshi të me godas, ia kapa doren dhe e shtrgova nuk e lejova t'me godas dhe e shikova por për një moment me iku mendja nga bukuria e saj, sytë me humben në sytë e saj si qielli dhe u mbyta në liqenin e lotëve të saj dhe më zë të vogel peshperita 'degjo zemrën tënde', e vrejta një lehtesim tek dora e saj që deshi të më godiste, ndersa me doren tjetër filloj tëme ledhatoj floket dhe filloj edhe ajo 'degjo zemrën tënde',
'degjo zemrën tënde', nuk mund ta besoja ishte ajo, ishte flokëbardha ime që e enderroja prej kohësh, ishte pranë meje, përseri nuk besoja, zëri i saj i ëmbel me tha unë jam flokëbardha, jam pranë tejë dhe keto lule i mblodha për dike që do ma gjente gruaja që iku por nuk të mendova ty. E perqafova, e mora për dore dhe e filluam rrguetimin tonë deri në pambarim.
Çdo ditë e shikoja se si i bënin dritë floket e bardha si bora, sytë e kaltër si qielli e trupi i saj i gjatë sa lisat dhe nuk mund ta besoja që një enderr mund të bëhët realitet.

Vepra te ngjashme
Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta prane televizorit
Televizori eshte nje mik shume i mire per te gjithe.Nje mik i kohes se lire,i mbushur me plot programe te larmishme,me filma,emisione,cat LIVE e deri tek telenovelat.Nje shumellojshmeri e programeve qe mundeson televizori ka terhequr shume njerez pas tij...
Autori: Enola Sinani · Lloji: Ese pershkruese · Tema: FEmijeria
Femijria eshte pjesa me e bukur e jetes tone .Te gjithe i kujtojme me shum nostalgji dhe mallengjim ato kohe te femijeris.Kohen kur ne shkonim ne kopesht ,na lexonin perralla shikonim vetem kukulla ,ishim ne qender te vemendjes she benim kedo te qeshte. ...
Autori: Ergita Shkoza · Lloji: Ese pershkruese · Tema: “Per te dashuruar te tjeret duhet para se gjithash te duash veteveten”.
Të duash apo të të duan!? Te duash dhe të të duan eshte sikur te ndjesh diellin nga te dyja anet…Dashuria esht ajo ndjenje e çilter qe kush e provon kurre se harron..Te duash dike do te thote te duash e te respektosh te besosh e te xhelozosh. ...
Autori: privat · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Personazhi qe me frymezon
Unë kam lexuar librin “I fundmi i Mohikanëve”. Autori që e ka shkruar librin është James Fenimore Cooper. Aty flitet luftrat e shumta që ndërthurin dy fise dhe dy ushtri. Një ndër personazhet më të rëndësishme të atij libri është Unkas...
Autori: Anonim · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Ti ♥
Ti,ishe ti gjithckaja qe mbizoteronte tek une,ishe ti ai ylli qe ndriconte ne netet e zymta te dimrit,ishe ti qe me driten verbuese me mbroje nga kthetrat e jetes,ishe ti ndergjegjja ime qe me ndiqje kudo,ishe ti ajri im qe me mbante gjalle,ishe ti oksigj...
Autori: Krisula Bilo · Lloji: Ese pershkruese · Tema: nje vend aq i afert nga femijeria e larget
Femijeria, eshte mosha me bukur ne te cilen secili pa diskutim ka kujtimet e veta. Femijeria ka kujtimet me te bukura, me te vecanta, me mbrslenese ne jeten tone. Une kam shume kujtime nga femijeria ime. mosha e femijerise per mua do te mbetet tere jeten ...
Autori: Elvana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Jeta qepo jetojm sot shum e veshtir per ta kupëtuar
Jeta nuk eshte e leht per tu jetuar po ti besoj qe ke disa qellime per te ardhmen tende, mbaj fort qellimet e tua asnjeher mos i lesho deri sa ato të ndodhin.Ne jet gjithon do ket nje fillim te mir per nje jet te bukur. Jeta te ul posht por ti perqendroh...
Autori: my nigga · Lloji: Ese pershkruese · Tema: "natyra komplekse dhe njerzore e brutit"
Shoqeria Nisja dret rruges se shkolles takon 1 shoqeri qe kurr sdo ta harrosh deri ne pafundesi qastet te ndryshme te jetes gjithmon afer do ta kesh te ndihmon te mendosh ne menyre te drejt besoj se shoqeria ime eshte shume e sinqert ...
Autori: sara · Lloji: Ese pershkruese · Tema: natyra
Natyra eshte si nje burim jete.Sa here qe kemi nevoje per dicka ndryshe,per qetesi shpirterore i drejtohemi asaj.Ajo eshte nje objekt frymezimi edhe per poetet me te ndjeshem te cilet frymezohen nga feshferimat e gjetheve cicerimat e zogjve te vegjel kthj...
Autori: Steisi · Lloji: Ese pershkruese · Tema: natyra
Natyra eshte gjeja me e bukur qe ekziston.Eshte gjeja me me vlere,gjeja me e cmuar,eshte vete jeta.Por,njeriu e ka demtuar dhe ndryshuar ate,e ka ndotur ajrin dhe token,e ka ndotur ujin,vete jeten.Kjo nuk eshte aspak e drejte. Kur viziton zonat e paprek...
Autori: ana.ana · Lloji: Ese pershkruese · Tema: pushimet
Hapa dritaren.Ishte errësirë e madhe.Yjet po ndriçonin bashkë me hënën.Teksa po mendoja për shkollën papritmas hyra në një botë tjetër.Aty ku bashkohen gjithmonë shpresat,aty ku janë edhe ëndërrat.Ishte një ditë vere e nxehtë,teksa diel...
Autori: Blerta Olluri · Lloji: Ese pershkruese · Tema: Nena
Te kam borxh tere ato vite,muaj,dite pa gjume ne sy qe ndenje mbi mua kur ndihesha e semur.Te kam borxh tere ato moslodhje per kujdesin ndaj meje.Ehh nene,sa emer i shenjt e shtrenjt.Ndoshta gjithqka mund te mblihet ne bote,por jo edhe dashuria,eshte edhe...
Autori: miri hoxha · Lloji: Ese pershkruese · Tema: miq e shoke
Miqesia eshte nje nga gjerat me te rendesishme ne jete. Cdokush e ka nje grup miqesie, nje mik te ngushte, nje njeri me cilin na pelqen te kalojme kohen, nje njeri ku gjithmone mund te mbeshtetemi. Miqesia e ngushte fillon qe ne femijeri, ku nje femije pe...
Autori: Arbenita Gecaj · Lloji: Ese pershkruese · Tema: kujtimet
Kur fillova isha perplot emocion , emocionet me te mira qe mund te kishte njeriu e doja gjithqka e doja cdo cast ne ate vend , me ata njerez me ate pamje ndjeja se zemra ime cdo dite po hapej . Une gjate gjithe kohes ndryshoja gjithe ate qka perjetova ish...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com