Data e postimit: 2021-08-11 15:22:39
Lexime: 6434
''Te rrosh a te mos rrosh kjo eshte ceshtja?!''
Autori: Luljeta Mahmuti
Lloji: Ese filozofike
Tema: ''Te rrosh a te mos rrosh kjo eshte ceshtja?!''
Shkolla: ''10 korriku Dushk''
Klasa: X-A
Qyteti: Lushnje
E-mail: Email eshte i fshehur!


Te rrosh a te mos rrosh?!Valle a s'eshte me mire te reflektosh?!
Te lejosh mendimet e strukura ne nje labirinthte heshtur ne erresiren e nates vetmja qe degjon eshte puhiza e lehte mbledhese e pjesezave me te vogla te asaj cfare mbeti!
Dje,shume pak ambicie per sot!Sot, humbur ne te paverteten mbytese!
Atje ku mendjes si mbetet me arsye per te menduar,logjike per te arsyetuar,atje ku duket gjithcka shume larg per te arritur.Atje eshte pikerishte verteta qe do force per ta pranuar.E si mund te vleje nje e vertete,ku hidherimi arrin te zvarrise edhe ate pjese optimizmi te mbetur,diku atje pertej,ne mendimet e tua te largeta!E si mund ta inkurajosh veten,ku thelbi eshte krejt e kunderta.''Te largohesh nje here e pergjithmone!''
Eshte shume e veshtire per njeriun te arrije te kujtoje ate qe e ka bere te forte dhe ate qe e ka bere te ndihet i copetuar.Here pas here klith fort,ka raste ku nuk e degjon askush!Ndoshta ska forcen e duhur per te depertuar.Ndoshta nuk duhet te depertoje!
Ky eshte njeriu,bashke me te dhe copezat e grumbulluara qe formojne jeten e tij.Jeta,e cila merr fund shume shpjet!
Ende pa filluar te kuptosh arsyen e ekzistences tende,deshiron te lesh gjithcka ,per diku tjeter!
Si erdhe ne kete bote?!Sa kohe tu desh te kuptoje se sje i rastesishem!Se jo rastesisht ditet,muajt,vitet kalonin e ti ndryshoje mne menyre te vazhdueshme.Cdo hap pasonte nje tjeter dhe cdo gje per ty merrte nje kuptim.Erdhe nga asgjeja,ishe kerrkushi dhe sot me bindjen me te madhe,papritur nga nje furtune e zbrazet pikellimi ,deshiron te marresh nje vendim kaq te trishtueshem!
Nje vendim qe tek e fundit,as nuk te perket ta beh pjese te mendimeve te tua.Ta merresh si nje opsion ''lehtesimi''...
Lehtesimi,valle ku?!Diku larg,per te mos u kthyer asnjhere!
Te hedhesh gjithcka pas kraheve sikurse asgje te mos kish ekzistuar asnjhere.
Pse duhet te lejojme te largohemi ne ate menyre,ku ne te vertete s'eshte aspak ajo qe meritojme?!Ku e gjen forcen dikush te arrije te mendoje per pjesen permbyllese te jetes papritur ne kete menyre te hidhet.Ku shume mire mund te beje te kunderten!
E vertete,njeriu kalon shume caste te veshtira gjate rrugetimit te tij,perballet me ate qe shume forte e lendon,e ben te ndihet i dobet,por papritur mund ta ngreje serish .Te biesh nuk do te thote se gjithcka ka marre fund!Te biesh do te thote,te gjesh force e te ngrihesh serish,te ngrihesh me besimin se ti ia del.Pavaresisht gjithckaje njeriu arrin ti mbledh forcat per te vazhduar!Sprovat jane per njerezit.Ne jemi per tu sprovuar!Ne si udhetare,mergimtare,te perkohshem por me shume vlere per te jetuar jemi vendosur ne kete gjithesi te pafunde per te jetuar.E per pasoje funksioni i jetes teston ate qe ne jemi ,arsyen e forte tek ne mbahemi.Si ne luftojme me ate qe na ben te biem ne nje periudhe te caktuar,si ne e quajme lumturine,a e verejme ate dhe a gjen vend ajo per tu shperndare me pas!Ne jete ka arsye te forta per te jetuar,keta jane njerezit,ata qe pershkojne udhetimin e jetes se tyre ne rruget plot kthesa,pengesa,por qe te destinojne diku.
Ne fund te humneres se erret gjendet nje fill shprese.Shprese qe te nxjerr ne driten fitimtare shume shpejt.Mjafton te kesh pak durim dhe force per ta perballuar.Duhet te guxojme,mos te dorezohemi,se kete jemi ne,plot besim per te arritur atje ku duhet,per te realizuar ate qe duhet.Ka vetem dy kohe ne jete,tani dhe shume vone.S'eshte vone per ta bere jeten e bukur!Te kapesh forte pas saj dhe ta duash ashtu sic te vjen!

Vepra te ngjashme
Autori: klajdi · Lloji: Ese filozofike · Tema: Njeriu edhe kur e ka pushtuar lavdinë, ka nevojë për një zemër njerëzore që e çmon dhe e do
Cdo faze e jetes, cdo vit, dekade apo shekull kane folur per lavdine njerezore , per menyrat si ajo eshte fituar , per ndikimet e saj mbi jeten , mbi mendjen e njeriut gjithashtu kane folur per ato zemra qe e kane perkrahur kete lavdi. Realiteti njerezor...
Autori: Dorina.D · Lloji: Ese filozofike · Tema: Molla
Eshte si molla e kuqe dhe perfekte qe nese e kafshon te mbush gojen plot me krimba. Manaferrat grumbullohen neper shkurre, vdekja pret tek shkembinjte dhe shiu te zhyt. Nje diseksion i trurit nuk ishte kurre aq i kendshem, ndoshta ato prerje te drejta ...
Autori: Ana · Lloji: Ese filozofike · Tema: udhetim
Nuk mund te lahesh dy here ne te njejtin lume... Cdo gje rrjedh,rrjedh ose iken, ase kalon...sinonimi i njera tjetres. Kalon koha, ikin minutat, jeta zazhdon pavaresisht se cnodh. Ne kalojme nha nje gjendje ne tjetren, sikur udhetojme ne vijat e jete...
Autori: jurgen zharri · Lloji: Ese filozofike · Tema: miti i prometeut
Figura e këtij Titani ështe një prej produkteve më të vlefshme të mitologjisë greke. Prometheu i takon simbolit të luftës më të hershme, por përherë të re për përparimin dhe lumtiurinë e njerëzimit. Është njëri prej kreshnikëve të p...
Autori: Klea Kasa · Lloji: Ese filozofike · Tema: Reflektim mbi veten time.
Dialog me sytë e shpirtit. E ulur në një stol të vogël e të vjetër pranë një trotuari nga i cili mund të shikosh qartë cdo hap të shpejtë që bëhet nën jetën monotone.Pranë meje është një lis i madh dhe një ndërtesë ...
Autori: Doshi · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ku po shkojme me kaq ligesi?
Njerezit jane qenia me e larte dhe e bekuar si nga mendesia ahtu edhe nga jeta dhe pushteti.Ata jane gjallesa qe ka evoluar ashtu si gjithe gjallesat e tjera.Ne fillimet e tij ka pasur shume veshtiresi dhe ka qene i varur nga natyra dhe me syte e ngritur ...
Autori: Xhoana Gjana · Lloji: Ese filozofike · Tema: Jo liria e njerzve por...liria e shpirtit.
Shpirti eshte dicka hyjnor,te cilin vec Zoti di ta kontrolloje,ta shtyje drejt dashurise,ta largoje nga urrejtja e ta beje te ndjeje edhe kontrastet e lumturise.Por,befas kur njeriu ndjen se realiteti eshte ndryshe.Njeriu ka lindur me pranga e do te vdese...
Autori: Anna Cani · Lloji: Ese filozofike · Tema: Arti dhe enderrat jane shume prane njera-tjetres
Qe te krijosh si fillim duhet te enderrosh. Pas cdo arti fshihet nje enderr te cilen e bejme realitet. Arti dhe enderrat shprehin dicka. Ato te dyja jane sa te njejta,aq edhe te ndryshme. Endrra ka shume,por ato qe shprehen me ane te pikturimit,te artit m...
Autori: Geraldo Xhina · Lloji: Ese filozofike · Tema: UNE
Kush jam une? Nese me takon ne rruge dhe me pyet se kush jam,do te te them se jam Geraldo Xhina.Nese do te kerkosh te dish me shume per mua,do te te them se jam nje djalosh 15-vjecar dhe nje nxenes ne vit te pare.Nese do te jemi duke bere nje bisede miqe...
Autori: Rinora Mehmetaj · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ndjena dhe endrra e papershkruar
Ishte nje nat me qiell te kthjellet ku e zbukuronin yjet dhe e ndriqonte hena vezulluese e cila me tregonte rrugen per ne fshat, lart ne qiell po degjoja nje melodi e cila ishte e papershkrueshme per shpirtnin tim.Po degjoja hapt e mi te ciliet i beja...
Autori: emanuela · Lloji: Ese filozofike · Tema: falja
Po e filloj me nje peng te madh ne zemren time te vogel.E di qe te lendova pa mase "motrushe".Por ama dije se ti do te jesh gjithmone ne zemren time sepse une pa ty jame asgje dhe s'mund te bej perpara.Ti je loti i kulluar ne zemren time qe e mban ne dore...
Autori: Greselda Baci · Lloji: Ese filozofike · Tema: Une dhe Bota Ime
Bota ku jetoja une? Ishte thjesht perfekte. Une jetoja ne kutizen time te kristalte.Ne ate Kutize qe askush e asgje nuk me prekte.Ne qoshe te saj, une...qesja pambarimisht,lodroja dhe jetoja e lumtur.keshtu ishte deri ate dite.Ajo dite trokiti lehtas ne d...
Autori: honest@yahoo.com · Lloji: Ese filozofike · Tema: vetmia
Bardh e zi ! pa drite , pa ajer , pa fryme !!! < dicka me mungon po me mungon dhe ndjehem shume bosh dhoma e zbrazet ashtu si dhe un , shpirti bosh dhe i venitur me nje shpirt t zbrazur , me barkun bosh dhe me syte e nxire shiu bie me terbim mbi ...
Autori: Dezi Myrteza · Lloji: Ese filozofike · Tema: Fati
Shpesh, te gjithe ne ankohemi duke thene se jemi te paafte, por sigurisht qe gabohemi. Jo vetem une,por te gjithe ne perballemi nga dhe me fatin tone.A vendoset fati nga ne? Jetojme me nje fat te percaktuar apo e percaktojme vete? Jemi ne farketare te fat...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com