Data e postimit: 2021-08-11 15:22:39
Lexime: 5913
''Te rrosh a te mos rrosh kjo eshte ceshtja?!''
Autori: Luljeta Mahmuti
Lloji: Ese filozofike
Tema: ''Te rrosh a te mos rrosh kjo eshte ceshtja?!''
Shkolla: ''10 korriku Dushk''
Klasa: X-A
Qyteti: Lushnje
E-mail: Email eshte i fshehur!


Te rrosh a te mos rrosh?!Valle a s'eshte me mire te reflektosh?!
Te lejosh mendimet e strukura ne nje labirinthte heshtur ne erresiren e nates vetmja qe degjon eshte puhiza e lehte mbledhese e pjesezave me te vogla te asaj cfare mbeti!
Dje,shume pak ambicie per sot!Sot, humbur ne te paverteten mbytese!
Atje ku mendjes si mbetet me arsye per te menduar,logjike per te arsyetuar,atje ku duket gjithcka shume larg per te arritur.Atje eshte pikerishte verteta qe do force per ta pranuar.E si mund te vleje nje e vertete,ku hidherimi arrin te zvarrise edhe ate pjese optimizmi te mbetur,diku atje pertej,ne mendimet e tua te largeta!E si mund ta inkurajosh veten,ku thelbi eshte krejt e kunderta.''Te largohesh nje here e pergjithmone!''
Eshte shume e veshtire per njeriun te arrije te kujtoje ate qe e ka bere te forte dhe ate qe e ka bere te ndihet i copetuar.Here pas here klith fort,ka raste ku nuk e degjon askush!Ndoshta ska forcen e duhur per te depertuar.Ndoshta nuk duhet te depertoje!
Ky eshte njeriu,bashke me te dhe copezat e grumbulluara qe formojne jeten e tij.Jeta,e cila merr fund shume shpjet!
Ende pa filluar te kuptosh arsyen e ekzistences tende,deshiron te lesh gjithcka ,per diku tjeter!
Si erdhe ne kete bote?!Sa kohe tu desh te kuptoje se sje i rastesishem!Se jo rastesisht ditet,muajt,vitet kalonin e ti ndryshoje mne menyre te vazhdueshme.Cdo hap pasonte nje tjeter dhe cdo gje per ty merrte nje kuptim.Erdhe nga asgjeja,ishe kerrkushi dhe sot me bindjen me te madhe,papritur nga nje furtune e zbrazet pikellimi ,deshiron te marresh nje vendim kaq te trishtueshem!
Nje vendim qe tek e fundit,as nuk te perket ta beh pjese te mendimeve te tua.Ta merresh si nje opsion ''lehtesimi''...
Lehtesimi,valle ku?!Diku larg,per te mos u kthyer asnjhere!
Te hedhesh gjithcka pas kraheve sikurse asgje te mos kish ekzistuar asnjhere.
Pse duhet te lejojme te largohemi ne ate menyre,ku ne te vertete s'eshte aspak ajo qe meritojme?!Ku e gjen forcen dikush te arrije te mendoje per pjesen permbyllese te jetes papritur ne kete menyre te hidhet.Ku shume mire mund te beje te kunderten!
E vertete,njeriu kalon shume caste te veshtira gjate rrugetimit te tij,perballet me ate qe shume forte e lendon,e ben te ndihet i dobet,por papritur mund ta ngreje serish .Te biesh nuk do te thote se gjithcka ka marre fund!Te biesh do te thote,te gjesh force e te ngrihesh serish,te ngrihesh me besimin se ti ia del.Pavaresisht gjithckaje njeriu arrin ti mbledh forcat per te vazhduar!Sprovat jane per njerezit.Ne jemi per tu sprovuar!Ne si udhetare,mergimtare,te perkohshem por me shume vlere per te jetuar jemi vendosur ne kete gjithesi te pafunde per te jetuar.E per pasoje funksioni i jetes teston ate qe ne jemi ,arsyen e forte tek ne mbahemi.Si ne luftojme me ate qe na ben te biem ne nje periudhe te caktuar,si ne e quajme lumturine,a e verejme ate dhe a gjen vend ajo per tu shperndare me pas!Ne jete ka arsye te forta per te jetuar,keta jane njerezit,ata qe pershkojne udhetimin e jetes se tyre ne rruget plot kthesa,pengesa,por qe te destinojne diku.
Ne fund te humneres se erret gjendet nje fill shprese.Shprese qe te nxjerr ne driten fitimtare shume shpejt.Mjafton te kesh pak durim dhe force per ta perballuar.Duhet te guxojme,mos te dorezohemi,se kete jemi ne,plot besim per te arritur atje ku duhet,per te realizuar ate qe duhet.Ka vetem dy kohe ne jete,tani dhe shume vone.S'eshte vone per ta bere jeten e bukur!Te kapesh forte pas saj dhe ta duash ashtu sic te vjen!

Vepra te ngjashme
Autori: Denisa · Lloji: Ese filozofike · Tema: Vetvetja
. Si ne lindje ashtu edhe ne perendim, eshte e mundur te shquash nje rrugetim qe neper shekuj e ka sjelle njerezimin te takohet ne menyre te pershkallezuar me te verteten dhe te ballafaqohet me te. Eshte nje udhe e pershkuar - dhe nuk mund te ishte ndrysh...
Autori: Liza · Lloji: Ese filozofike · Tema: Hamleti
Te rrosh a te mos rrosh... Te zgjedhesh mes jetes dhe vjdekjes... Te jetosh cfare te sjell fati, te jetosh te hidhuren dhe te emblen e gjithckaje,te jetosh me perbuzjen e njerzve...Valle a mund ta duroj? Shpeshhere kur ndodhesh ne kete dieleme hedhim sy...
Autori: Firdeus Shkalla · Lloji: Ese filozofike · Tema: Histori ne gjethe
Nje fasade ku cdo gjethe permban nje histori ,sa here leviznin nga era, ato po flisnin ,po drridhen nga feshferimat e qytetit, te degjuara nga ato autoparlante qe te shfaqen si dylbi. Nje shtepi ku cdo gjethe kishte si atribut te ishte nje spiun , nje ...
Autori: Helga · Lloji: Ese filozofike · Tema: Te kundertat
Te kundertat jane celesi i ekzistences. Themi keshtu pasi asgje nuk mund te ekzistoj pa te kunderten e tyre. Dy te kunderta formojne nje te plote. Marrim shembullin e njeriut. Ai perbehet nga dy ane te miren dhe te keqen te cilat jane pjese e pandare e ka...
Autori: romina elezi · Lloji: Ese filozofike · Tema: njeriu dhe politika ne filozofi
Politika shqyrton sjelljen e shoqerise ,ndersa etika ate te individit.Aristoteli i ka dedikuar nje liber te plote politikes.Pikenisje eshte thenia e tij e famshme:"Njeriu,kafshe politike". Nuk jane politikanet,as zotrat dhe as kafshet por vetem njeriu.Cf...
Autori: Rinora Mehmetaj · Lloji: Ese filozofike · Tema: ÇFAR JAN KTO GJERA QE NA NDODHIN ?
E di qe ne kete bot kemi shum sfida e aventura te ndryshme.E di qe ne kete bot jemi nxenes dhe kemi provime. E di qe kjo bot nuk na jep gjithmon ate qe e deshirojm her na deshpron e her na gezon.E di se problemet nuk kan te ndalur kurr dalin nje pas nje p...
Autori: kush jam une · Lloji: Ese filozofike · Tema: Jeta
Kush jam une?Eshte e veshtire ti japesh pergjigje pyetjes me te rendesishme filozofike.Si nje gjashtembedjete vjecare e njoh mjaftueshem veten ,per te shpjeguar se cfare krijese e cuditshme jam. Ne rang te pare jam princesha e babit dhe engjelli i mamit ...
Autori: Erisa Janku · Lloji: Ese filozofike · Tema: Figuara e çmitizuar e gruas në gjithë veprën e Migjenit.
Të pyesësh Migjenin,për figurën e gruas,një stuhi shpehish do të vërshohej para teje. Gruaja tanimë,jepet në rrafshin më të zakonshëm,paraqitet në terma të përditshmërisë,jo më e lartësuar në skajet e hyjnores,por e zbritur në tokë,...
Autori: Doshi · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ku po shkojme me kaq ligesi?
Njerezit jane qenia me e larte dhe e bekuar si nga mendesia ahtu edhe nga jeta dhe pushteti.Ata jane gjallesa qe ka evoluar ashtu si gjithe gjallesat e tjera.Ne fillimet e tij ka pasur shume veshtiresi dhe ka qene i varur nga natyra dhe me syte e ngritur ...
Autori: Arrita Sadrijaj · Lloji: Ese filozofike · Tema: Te jetojm se bashku
Të gjithë njerzit lindin te lirë dhe të barabartë me dinjitet e më të drejta .Ata kanë arsye dhe ndërgjegjje dhe duhet të sillemi në frymë vllazërimi.Një fillim i mbarë është të pranojmë që çdonjëri nga ne mund të krijoj paragjykime...
Autori: Anna Cani · Lloji: Ese filozofike · Tema: Arti dhe enderrat jane shume prane njera-tjetres
Qe te krijosh si fillim duhet te enderrosh. Pas cdo arti fshihet nje enderr te cilen e bejme realitet. Arti dhe enderrat shprehin dicka. Ato te dyja jane sa te njejta,aq edhe te ndryshme. Endrra ka shume,por ato qe shprehen me ane te pikturimit,te artit m...
Autori: arselda memaj · Lloji: Ese filozofike · Tema: njeriun edhe kur e ka pushtuar lavdine,ka nevoje per nje zemer njerezore qe e cmon dhe e do
Realiteti njerezor tregon dhe pranon qe ka njerez qe per merita, per vlera apo per arsye te vecanta kane shkelur podiumin e lavdise, e kane pushtuar ate me gjithe forcen e tyre.Ka njerez qe I njohin k Skene nga filmi 'Portreti i Dorian Grait', i cili...
Autori: Fejzë Demiri · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ese filozofike
Porosia e babait Kur kthehem pas, në hapat e padukshëm të kujtimeve, më kujtohet dita e parë kur erdhe në këtë botë. Si fëmijë i njomë që ishe, dalëngadalë duke u rritur fillove t’i bësh hapat e parë të jetës. Vogëlushi im, qaje me ...
Autori: Klea Kasa · Lloji: Ese filozofike · Tema: Reflektim mbi veten time.
Dialog me sytë e shpirtit. E ulur në një stol të vogël e të vjetër pranë një trotuari nga i cili mund të shikosh qartë cdo hap të shpejtë që bëhet nën jetën monotone.Pranë meje është një lis i madh dhe një ndërtesë ...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com