Data e postimit: 2021-08-11 15:22:39
Lexime: 5832
''Te rrosh a te mos rrosh kjo eshte ceshtja?!''
Autori: Luljeta Mahmuti
Lloji: Ese filozofike
Tema: ''Te rrosh a te mos rrosh kjo eshte ceshtja?!''
Shkolla: ''10 korriku Dushk''
Klasa: X-A
Qyteti: Lushnje
E-mail: Email eshte i fshehur!


Te rrosh a te mos rrosh?!Valle a s'eshte me mire te reflektosh?!
Te lejosh mendimet e strukura ne nje labirinthte heshtur ne erresiren e nates vetmja qe degjon eshte puhiza e lehte mbledhese e pjesezave me te vogla te asaj cfare mbeti!
Dje,shume pak ambicie per sot!Sot, humbur ne te paverteten mbytese!
Atje ku mendjes si mbetet me arsye per te menduar,logjike per te arsyetuar,atje ku duket gjithcka shume larg per te arritur.Atje eshte pikerishte verteta qe do force per ta pranuar.E si mund te vleje nje e vertete,ku hidherimi arrin te zvarrise edhe ate pjese optimizmi te mbetur,diku atje pertej,ne mendimet e tua te largeta!E si mund ta inkurajosh veten,ku thelbi eshte krejt e kunderta.''Te largohesh nje here e pergjithmone!''
Eshte shume e veshtire per njeriun te arrije te kujtoje ate qe e ka bere te forte dhe ate qe e ka bere te ndihet i copetuar.Here pas here klith fort,ka raste ku nuk e degjon askush!Ndoshta ska forcen e duhur per te depertuar.Ndoshta nuk duhet te depertoje!
Ky eshte njeriu,bashke me te dhe copezat e grumbulluara qe formojne jeten e tij.Jeta,e cila merr fund shume shpjet!
Ende pa filluar te kuptosh arsyen e ekzistences tende,deshiron te lesh gjithcka ,per diku tjeter!
Si erdhe ne kete bote?!Sa kohe tu desh te kuptoje se sje i rastesishem!Se jo rastesisht ditet,muajt,vitet kalonin e ti ndryshoje mne menyre te vazhdueshme.Cdo hap pasonte nje tjeter dhe cdo gje per ty merrte nje kuptim.Erdhe nga asgjeja,ishe kerrkushi dhe sot me bindjen me te madhe,papritur nga nje furtune e zbrazet pikellimi ,deshiron te marresh nje vendim kaq te trishtueshem!
Nje vendim qe tek e fundit,as nuk te perket ta beh pjese te mendimeve te tua.Ta merresh si nje opsion ''lehtesimi''...
Lehtesimi,valle ku?!Diku larg,per te mos u kthyer asnjhere!
Te hedhesh gjithcka pas kraheve sikurse asgje te mos kish ekzistuar asnjhere.
Pse duhet te lejojme te largohemi ne ate menyre,ku ne te vertete s'eshte aspak ajo qe meritojme?!Ku e gjen forcen dikush te arrije te mendoje per pjesen permbyllese te jetes papritur ne kete menyre te hidhet.Ku shume mire mund te beje te kunderten!
E vertete,njeriu kalon shume caste te veshtira gjate rrugetimit te tij,perballet me ate qe shume forte e lendon,e ben te ndihet i dobet,por papritur mund ta ngreje serish .Te biesh nuk do te thote se gjithcka ka marre fund!Te biesh do te thote,te gjesh force e te ngrihesh serish,te ngrihesh me besimin se ti ia del.Pavaresisht gjithckaje njeriu arrin ti mbledh forcat per te vazhduar!Sprovat jane per njerezit.Ne jemi per tu sprovuar!Ne si udhetare,mergimtare,te perkohshem por me shume vlere per te jetuar jemi vendosur ne kete gjithesi te pafunde per te jetuar.E per pasoje funksioni i jetes teston ate qe ne jemi ,arsyen e forte tek ne mbahemi.Si ne luftojme me ate qe na ben te biem ne nje periudhe te caktuar,si ne e quajme lumturine,a e verejme ate dhe a gjen vend ajo per tu shperndare me pas!Ne jete ka arsye te forta per te jetuar,keta jane njerezit,ata qe pershkojne udhetimin e jetes se tyre ne rruget plot kthesa,pengesa,por qe te destinojne diku.
Ne fund te humneres se erret gjendet nje fill shprese.Shprese qe te nxjerr ne driten fitimtare shume shpejt.Mjafton te kesh pak durim dhe force per ta perballuar.Duhet te guxojme,mos te dorezohemi,se kete jemi ne,plot besim per te arritur atje ku duhet,per te realizuar ate qe duhet.Ka vetem dy kohe ne jete,tani dhe shume vone.S'eshte vone per ta bere jeten e bukur!Te kapesh forte pas saj dhe ta duash ashtu sic te vjen!

Vepra te ngjashme
Autori: Dorina.D · Lloji: Ese filozofike · Tema: Molla
Eshte si molla e kuqe dhe perfekte qe nese e kafshon te mbush gojen plot me krimba. Manaferrat grumbullohen neper shkurre, vdekja pret tek shkembinjte dhe shiu te zhyt. Nje diseksion i trurit nuk ishte kurre aq i kendshem, ndoshta ato prerje te drejta ...
Autori: Anna Çani · Lloji: Ese filozofike · Tema: Dashuria
Çdo njeri i dashuruar jo gjithmonë krijon "ëndërra jete" vetëm mr një person. Ka nga ata njerëz që nuk janë të sinqertë në dashurinë e tyre,ndjenjat e tyre,por janë gënjeshtarë,aktorë që e luajnë më së miri rolin e tyre prej të pafaj...
Autori: Dorentina Kastrati · Lloji: Ese filozofike · Tema: Princesha
Që nga poshtë një zë thirri: "Jam një lajmës nga kufiri" U hap porta mengadalë, Kërcitën fletët e rënda, Dhe kalorsi pa fjalë Dyll i verdhë hyri brënda.. Gjaku i kuq skuq në gjymtyrë, Lajm i zi nxin në fytyrë. "Shpimëni ...
Autori: Anna Cani · Lloji: Ese filozofike · Tema: Perendimi
Kur shikon perendimin e diellit te duket sikur je ne enderr. E pra,edhe me mua keshtu ndodh. Cdo fundjave ngjitem ne tarrace bashke me tim vella e shohim perendimin e diellit. E teksa perpiqem te shkruaj vargje shoh bukurite e natyres,perendimin e diellit...
Autori: silva leka · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ta dinte njeriu qe do vdiste nuk do ta linte copen e mishit ne frigorifer
Lumturi ne kete bote nuk ka,ka vetem therrmija te saj-thote Tolstoi.Iemancipuar me gjerat e perditshme njeriu do te jete fitimtar vetem ne te pa e vrare mendjen per me tej.Idealizmi i tij arrin ne nje pike ku edhe vete ai nuk e kupton se ku ndodhet.Dhe v...
Autori: Jozef · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ne kete bote jemi per te..?
Në këtë botë jemi për të...? Kjo është një pyetje të cilën çdo njeri ja bën vetës.Disa thonë se në këtë botë jemi per të zbuluar,krijuar gjëra të reja.Disa të tjerë thonë se në këtë botë jemi për te krijuar një brez të ri ...
Autori: Fejzë Demiri · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ese filozofike
Porosia e babait Kur kthehem pas, në hapat e padukshëm të kujtimeve, më kujtohet dita e parë kur erdhe në këtë botë. Si fëmijë i njomë që ishe, dalëngadalë duke u rritur fillove t’i bësh hapat e parë të jetës. Vogëlushi im, qaje me ...
Autori: Geraldo Xhina · Lloji: Ese filozofike · Tema: Jeta
Te rrosh a te mos rrosh Te rrosh a te mos rrosh.?Eh ctrishtim,15 vite mbi krye I kam e qe tani per te tilla gjerash te mendoj me duhet.Te jem I sinqerte,frike kam me ty te hapem se fundja fundit per ty thjesht nje femij jam.Frike kam te filloj e te te fl...
Autori: Big G · Lloji: Ese filozofike · Tema: ese, poeti lirik, gjendja shpirterore e poetit lirik
Poeti, hero lirik i vargjeve. Ngjyrimet emocionale të poezive i formësojnë krijimet duke i pasuruar me vlera të reja. I fiksuar te hapësira shpirtërore, romantike në botën e brendshme dhe të jashtme. - Trazimi i ndjenjave përshkruhet nga gjuha ...
Autori: Xhulio Prenga · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ne jemi ketu ne toke per te...
Ne jemi ketu ne toke per te, per te...! -Per cfare e?! -Jemi ketu per te jetuar sigurisht! -Vetem per kete, vetem per te jetuar?! -Ndoshta ndoshta per te kaluar caste te bukura per te provuar ndjenjen e paqes dhe te dashurise ose ndoshta jemi gabimisht ke...
Autori: Hajdar Bafti · Lloji: Ese filozofike · Tema: "Mos u mërzit kur respektin ta marrin për dobësi,njeri jam dhe un edhe po ashtu gaboj si ti,harro të shkiarën edhe mendo për çka të pret tani"..
......"Sa shum"........ Nashta disa njerz, më kon ,harru...Sa shum të mira , i pata bo...E tash thikën ,mbas krahve, ma kon vu...Se di a thu nashta un që, aq shum i pata  , respektu athu...E kom meritu me , më ofendu...Në vënd qÃ...
Autori: Gerald · Lloji: Ese filozofike · Tema: Filozofi
Po c’eshte kjo gje e mallkuar .. kjo formule komplekse qe e quajme kohe? A ekziston vertete ajo? Kush eshte kontrolluesi i saj? Mos ndoshta eshte nje shpikje klishe e shitesve te orave? Kjo meduze e tmerrshme qe te gllaberon njeherazi ne momentet e ge...
Autori: Linda Fetaj · Lloji: Ese filozofike · Tema: Ese mbi zhdukjen e shqipetareve
Tek vendi ku linda,tek djepi ku u rrita, tek cicerima e zogjeve qe degjohej cdo pranvere,tek shushurima e lumit qe kisha prane shtepise,tek pemet plt hijeshi tek natyra gazmore qeduket sikur me buzeqesh ,tek vendi im . U munduam te na ndajne te na copet...
Autori: honest@yahoo.com · Lloji: Ese filozofike · Tema: vetmia
Bardh e zi ! pa drite , pa ajer , pa fryme !!! < dicka me mungon po me mungon dhe ndjehem shume bosh dhoma e zbrazet ashtu si dhe un , shpirti bosh dhe i venitur me nje shpirt t zbrazur , me barkun bosh dhe me syte e nxire shiu bie me terbim mbi ...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com