|
Data e postimit: 2018-01-13 17:22:56
Lexime: 6545 |
|
Nje nate po binte shi
ishte ftohte pa kufi
nuk kishte drita
po pellcisja nga frika
po ja shiu pushoi
dhe gjithecka mbaroi!
|
Humbën zogjtë prej katundi,
në pyll këngë jete më nuk dëgjon.
Ra për tokë edhe gjethja e fundit.
Era loz e bredh me të.
Me ftohtësi të mistershme,dimri po troket.
I furishëm vigjëlon acari,
Akullimat e kristalta nga qielli bien
dhe m...
|
|
Po afron pranvera,
po troket tek dera.
Pemet, lulet, gjithcka po lulezon,
gjithe femijet po gezojne.
|
Nata
Nata është e fshehur,
pas hënës qëndron.
Me yjet përqark,
veten e mbulon.
Hapat e qetë,
askush nuk i shikon.
Ajo s’bën zhurmë,
por ne na vështron.
Mundohem ta shikoj,
përpiqem që ta gjej.
Por frika më pushton,
dhe vet...
|
|
Erdhi pranvera
E hirshme si vetë jeta,
erdhi pranvera në vendin tim.
Ku malet,fushat dhe kodrat,
zënë me gaz blerimi të këndojnë.
Ku zgjohet e tërë natyra,
dhe stofin e ashpër dimëror,
tutje e lë.
Shkëndija rinie që marrin gaz nga ...
|
dhe me boten e gezuar
behem shoke dhe mare pjese
dhe me njerez te helmuar
behem mike me besa bese
|
|
te shoh perendimin e diellit mbi det
eshte e jashtezakonshme
kane kaluar shume muaj qe ate perndim se kam pare
ne endrra e kujtime mundohem ta shikoj
por eshte e kote , nuk eshte kurre njesoj
me kujtohet per here te fundit
kur ate bukuri pashe
d...
|
Një afsh i dendur avullon në erë,
po përvëlon një djellë porsi prushi.
U poq kajsia.Bari është i prerë
Rri në shullër një zog ardhushi.
Prej kaq të nxehtë shqerrat,
janë hequr.
Nën druzëri ku pik'e vapës iku.
Çlodhen...dirgjen...
|
|
Erdhi dimri,dita u nxi
N'mes te muzgut gjithcka u ngri
Gjithcka u ngri e u zhduk
Enuk mbeti gje tjetër kurrkund
Pemët e zhveshura era fort i lëkund e
dalengadale diten e bardhë e tret dikund
E ndërsa gjelbërimi pakësohet dalëngadalë
e...
|
Në natyrë të qetë kur jam
gjithmonë ëndërroj,
e këngë të bukura
me zogjtë filloj këndoj.
Cicërimat e tyre
me ëmbëlsi i ndjej
e shikoj plot gaz
zogun ne fole.
Fluturat anë e mbanë
mbi cdo lule fluturojnë
dhe me bletët kra...
|
|
Autori:
Anonim
·
Lloji:
Poezi peizazhi
·
Tema:
nuk eshte ceshtja te jetosh por te jetosh mes mrekullive
kjo eshte natyra,
vendi me pasqyra,
ku gjen qetesi shpirterore,
rehati madheshtore.
dhe pse zhurma
te shurdhon,
qetesia mbizoteron.
dhe pse ankthi
te pushton,
qetesia ta largon.
|
Duket sikur gjithçka
Digjet nga flakët e mëdha.
Pallatet shumëkatëshe,
Godinat e vjetra.
Hijet e pyjeve te lashta,
Shpirtrat e Inkasve enden në monopate,
Hapat e tyre hallakaten nëpër baltëra,
Erërat e shekujve lëpijnë trupat e zhveshu...
|
|
Shikoje këtë ditë !
Se në të është jeta, vetë kuptimi i jetës
Në periodën e saj të shkurtër qëndrojnë
Të gjitha të vërtetat dhe thelbi ekzistencës sonë:
Kënaqësia shpirtrore e rritjes sonë,
Madhështia e veprimit dhe përparim...
|
Flladi I bute mberriti ne qytet
e gjethen qe varej ne peme
lehtesisht e ledhatonte,
Ajo me heshtjen u tret,
u shkeput nga dega
e mbi toke qendronte
Vec fishkellimes se eres
nuk degjohej asgje,
As zogjte nuk guxojne te cicerojne
Tani diell...
|