|
Data e postimit: 2025-01-11 18:37:37
Lexime: 2521 |
|
Erdhi pranvera
E hirshme si vetë jeta,
erdhi pranvera në vendin tim.
Ku malet,fushat dhe kodrat,
zënë me gaz blerimi të këndojnë.
Ku zgjohet e tërë natyra,
dhe stofin e ashpër dimëror,
tutje e lë.
Shkëndija rinie që marrin gaz nga ...
|
korce,
qyteti me i bukur per mua
qyteti qe shume e dua
qyteti ku un kam lind
qyteti ku te gjithe do vdesim nje dit
|
|
Qielli po erresohet
e nata vjen dalengadale,
nga jashte dritares
dalloj detin vale-vale.
Prej ajrit te fresket
qe mushkerite me gjalleron,
ndjej se perbrenda
nje eufori me zgjon.
Sa here rrugen pergjate bregut
jam duke bere,
vezhgoj gjurmet...
|
Nata
Nata është e fshehur,
pas hënës qëndron.
Me yjet përqark,
veten e mbulon.
Hapat e qetë,
askush nuk i shikon.
Ajo s’bën zhurmë,
por ne na vështron.
Mundohem ta shikoj,
përpiqem që ta gjej.
Por frika më pushton,
dhe vet...
|
|
o mesuese e dashur,ne teduam shume,ti per ne ke qene nje nene e dyte qe na edukon.la-la-la-la-la.....ti na ke mesuar,na ke mesuar te lexojme,te shkruajme,te kendojme.faleminderit mesuesja jone ne zemrat tona do rrosh gjithmone.
|
Autori:
Anonim
·
Lloji:
Poezi peizazhi
·
Tema:
nuk eshte ceshtja te jetosh por te jetosh mes mrekullive
kjo eshte natyra,
vendi me pasqyra,
ku gjen qetesi shpirterore,
rehati madheshtore.
dhe pse zhurma
te shurdhon,
qetesia mbizoteron.
dhe pse ankthi
te pushton,
qetesia ta largon.
|
|
pranvera
oh moj pranvere
e bukur si cdo here
plot me lulezim
mbushe shpirtin tim
femijet gjallerohen
e kafshet nga gjumi zgjohen
dallendyshet vijne ne dritare
e zogjte cicerojne ne livadhe
lumenjte gurgullojne
e kafshet ushqim kerkojn...
|
Shikoje këtë ditë !
Se në të është jeta, vetë kuptimi i jetës
Në periodën e saj të shkurtër qëndrojnë
Të gjitha të vërtetat dhe thelbi ekzistencës sonë:
Kënaqësia shpirtrore e rritjes sonë,
Madhështia e veprimit dhe përparim...
|
|
Një ditë u zgjova herët,
shkova poshtë por ishte ende errët
me durim veten e freskoja,
sepse kishte ardhur stina që e dëshiroja.
Vrapova menjëherë për të marrë ca dru e të ngrohem,...
|
Ura e Beratit ne qytet,
shtrihet si nje rruge e pafund,
dhe poshte tij liqeni i qete,
takohen te dy si shoke te ngushte.
Qytetit i rri si gjerdan,
qytetaret jane krenare,
lumi poshte teje gurgullon,
i paster si kristal vershon.
|
|
Autori:
Anonim ·
Lloji:
Poezi peizazhi
·
Tema:
Nata
Nata
Nata është e fshehur,
pas hënës qëndron.
Me yjet përqark,
veten e mbulon.
Hapat e qetë,
askush nuk i shikon.
Ajo s’bën zhurmë,
por ne na vështron.
Mundohem ta shikoj,
përpiqem që ta gjej.
Por frika më pushton,
dhe vet...
|
Një afsh i dendur avullon në erë,
po përvëlon një djellë porsi prushi.
U poq kajsia.Bari është i prerë
Rri në shullër një zog ardhushi.
Prej kaq të nxehtë shqerrat,
janë hequr.
Nën druzëri ku pik'e vapës iku.
Çlodhen...dirgjen...
|
|
nje mengjes te ngrohte
une dola ne dritare
me vrape dola jashte
te ndjeja ajrin e paster
shume lendina me lule aty kishte
dhe shume ambient i lumtur aty ishte!
|
Naten ne pyll,
eshte shume qete dhe bukur.
Aty shndrin kurdohere nje yll,
dhe xixellonjat ndrisin si flutur.
Ne pyll degjohen tinguj ngacmues,
por mos kini frike.
Pylli eshte gjithmone ftues,
ndaj ejani ta eksplorojme te gjithe.
|