|
Data e postimit: 2025-01-11 18:37:37
Lexime: 2300 |
|
PRANVERA NE VENDIN TIM
Erdh pranvera ne vendin tim
U gezuan banoret e fshatit tim
Shndrit fshati
Shndrit qyteti
Filluan punen gjith mileti
Erdh pranvera ne vendin tim
Na zbukuroj fshatin me gjelbrim.
|
NATA ME ERRESIREN E SAJ NA MBULON
YJET NE QIELL DALIN DHE HENEN E SHIKOJME
JASHTE KAM FRIKE TE DAL
POR BRENDA S'MUND TE RRI
SE HENA EDHE YJET
ME KANE BERE MAGJI.
|
|
Po afron pranvera,
po troket tek dera.
Pemet, lulet, gjithcka po lulezon,
gjithe femijet po gezojne.
|
Autori:
Anonim ·
Lloji:
Poezi peizazhi
·
Tema:
Qielli
Dy herë në ditë
gjendjen e ndryshon.
A thua të magjeps?
Mos vallë të ledhaton?
Ai kurrë nuk mbaron.
S’ka si përfundon.
Herë të vë në gjumë
e herë të rrezaton.
Ka raste që mbi të
formohen akullore.
Me forma të ndryshme,
...
|
|
A u zgjove moj lule pranverë.!?
Qe sa kohë të pres në derë.
Malli sec më mbyti si përherë
Shpresova të t'takoj edhe një here
Ende të pres e molisur
pas një arome te dalldisur
unë shpresova se do vish
po nuk erdhe si do rish...!...
|
Humbas cdo nate ne qiellin tim
ku mbizoteron
i ftohti dhe acari.
Peisazhi sa vjen e zbukurohet me teper,
kur une nis e te flas me henen .
Kjo nate !!
Nje gjithesi e mistershme,
ku luftohet per egzistence,
ku perhumbesh ne mister,
ku vuan ng...
|
|
GJelberim ne qdo ane
ngado qe te shkoj
bukuri e madhe
zemren ta qetson
Fush te gjera kafsh te ndryshme shikoj
delet tufa-tufa
gjushja po i drejton
Edhe ne dore furken
duke tjerur leshin
pergaditet gjyshja
te nis fanell
e mbeses
|
Sapo syte ne dritare une i hedh
Shikoj nje gjethe qe rri e bredh
Zogun e vogel qe eshte i merzitur paksa
Eren e vrullshme qe qesh HA,HA,HA
Qielli eshte i gjithi i acaruar
Qielli i gjithi eshte vrantuar
Toka nje ngjyre ari ka marre
C'ka natyra e b...
|
|
netet e errta
une shikoj vetem erresir
dhe pyes veten cfare ka jashte
mami me thote!
Moj bij cke qe shikon perdite
ne dritare!
une i pergjigjem:-nuk e di cka jashte!
Valle ka vetem erresire
asgje sduket
sikur jam ne nje bote pa drite
Mami im...
|
Ura e Beratit ne qytet,
shtrihet si nje rruge e pafund,
dhe poshte tij liqeni i qete,
takohen te dy si shoke te ngushte.
Qytetit i rri si gjerdan,
qytetaret jane krenare,
lumi poshte teje gurgullon,
i paster si kristal vershon.
|
|
Autori:
Anonim
·
Lloji:
Poezi peizazhi
·
Tema:
nuk eshte ceshtja te jetosh por te jetosh mes mrekullive
kjo eshte natyra,
vendi me pasqyra,
ku gjen qetesi shpirterore,
rehati madheshtore.
dhe pse zhurma
te shurdhon,
qetesia mbizoteron.
dhe pse ankthi
te pushton,
qetesia ta largon.
|
pranvera
oh moj pranvere
e bukur si cdo here
plot me lulezim
mbushe shpirtin tim
femijet gjallerohen
e kafshet nga gjumi zgjohen
dallendyshet vijne ne dritare
e zogjte cicerojne ne livadhe
lumenjte gurgullojne
e kafshet ushqim kerkojn...
|
|
te shoh perendimin e diellit mbi det
eshte e jashtezakonshme
kane kaluar shume muaj qe ate perndim se kam pare
ne endrra e kujtime mundohem ta shikoj
por eshte e kote , nuk eshte kurre njesoj
me kujtohet per here te fundit
kur ate bukuri pashe
d...
|
mesuesi
sot une po ndana
nga ti mesuesi im i dashur
une nuk ndjehem aspak mire
sepse po ndana nga ti
5 vite shkuan si uji kur pikon
me rrespekt
|