|
Data e postimit: 2023-01-15 14:38:14
Lexime: 2122 |
|
Stinet
Katër stinët e krrusura,
ecin e ndrrohen pafundsisht
Mbyllet viti, fillon tjetri,
e kështu çapitemi në pafundsi...
Si buall i palodhur, mpreha pendën në letër sinqerisht
Dhe doja që me afshin e shpirtit,
t'a falj...
|
ERDHI PRANVERA
KJO STINE E BUKUR
LULET E BUKURA TE PRANVERES
NATYREN E LULEZOJNE
LUAJME MBI LENNDINA
FEMIJET TE GEZUAR
SHI ME NUK MBI ME
DHE PEMET KANE LULEZUAR
...
|
|
Shtëpia Ime
Atje kah fundi i katundit
Aty afër atij lumit
Atje larg kam një shtëpi
Ku banojnë prindërit e mi.
Eshtëe vogel pa zbukurime
Por e madhe në zemrën time
Ty të dua, o moj fole
Se je vendi ku kam le.
|
Buzkuq i luleve pemeve
gishtrinjte me manikyr te natyres
tek buza çel manaferra e kuqe
tek buza çel qershija
bukuria e zogjve
del gjak nga lendinat
kur bie qershija nga dega
gjinjte behen fruta
|
|
Nje jete e re vazhdon
Nje carcaf me lule,te gjithe fushat mbulon
Rrezet e diellit,,,
Ne mes te qiellit japin drite
E gjitha kjo
Na jep gezim ne shpirte
Zhurme dhe vetem zhurme
Levizje,cdo dite levizje
Nxehte,o Zot sa nxehte
Buzeqeshje cdo minu...
|
Natyra
E ulur po rri
E rrethuar nga gjelberimi
Thelle ne shput po e ndjeia
Ndnjenjen e gezimit
Lart ne peme po degjoja
Cicerimat e nje bilbili
Bukur kenges ...
|
|
Në natyrë të qetë kur jam
gjithmonë ëndërroj,
e këngë të bukura
me zogjtë filloj këndoj.
Cicërimat e tyre
me ëmbëlsi i ndjej
e shikoj plot gaz
zogun ne fole.
Fluturat anë e mbanë
mbi cdo lule fluturojnë
dhe me bletët kra...
|
Shikoje këtë ditë !
Se në të është jeta, vetë kuptimi i jetës
Në periodën e saj të shkurtër qëndrojnë
Të gjitha të vërtetat dhe thelbi ekzistencës sonë:
Kënaqësia shpirtrore e rritjes sonë,
Madhështia e veprimit dhe përparim...
|
|
PRANVERA NE VENDIN TIM
Erdh pranvera ne vendin tim
U gezuan banoret e fshatit tim
Shndrit fshati
Shndrit qyteti
Filluan punen gjith mileti
Erdh pranvera ne vendin tim
Na zbukuroj fshatin me gjelbrim.
|
Një afsh i dendur avullon në erë,
po përvëlon një djellë porsi prushi.
U poq kajsia.Bari është i prerë
Rri në shullër një zog ardhushi.
Prej kaq të nxehtë shqerrat,
janë hequr.
Nën druzëri ku pik'e vapës iku.
Çlodhen...dirgjen...
|
|
Ne fleten e bardhe,
me laprat ne dore
vizatoj natyren
si nje piktor i rralle.
Fusha gjelberon,
manushaqja cel ne fushe
Dielli ngroh token
dhe ua sjell pranveren.
Gjethet jane te verdha,
nje shi i lehte bie kudo,
ajri eshte i fresket
dhe vje...
|
Kur dielli perendon
dhe yjet mbulojne token
Qielli behet sterr
dhe mbremja vjen
Nje perde e mendafshte
duket sikur mbyllet
e te gjithe ne
gjume bjen
|
|
Mbi te shkelqen vesa
pikturuar mbi nje pelhure te holle,
e livadhi me ar,
perkedhelje trendafilave u jep,
Rrezet e arta
amullt i mbeshteten endjes
e prehen qete,
mbi ajrin e bute te mbremjes.
Kaq embel i merr endja,
i mbeshtjell,
si nje tufe m...
|
Autori:
Anonim
·
Lloji:
Poezi peizazhi
·
Tema:
nuk eshte ceshtja te jetosh por te jetosh mes mrekullive
kjo eshte natyra,
vendi me pasqyra,
ku gjen qetesi shpirterore,
rehati madheshtore.
dhe pse zhurma
te shurdhon,
qetesia mbizoteron.
dhe pse ankthi
te pushton,
qetesia ta largon.
|