|
Data e postimit: 2023-01-15 14:38:14
Lexime: 2510 |
|
Ne fleten e bardhe,
me laprat ne dore
vizatoj natyren
si nje piktor i rralle.
Fusha gjelberon,
manushaqja cel ne fushe
Dielli ngroh token
dhe ua sjell pranveren.
Gjethet jane te verdha,
nje shi i lehte bie kudo,
ajri eshte i fresket
dhe vje...
|
Një afsh i dendur avullon në erë,
po përvëlon një djellë porsi prushi.
U poq kajsia.Bari është i prerë
Rri në shullër një zog ardhushi.
Prej kaq të nxehtë shqerrat,
janë hequr.
Nën druzëri ku pik'e vapës iku.
Çlodhen...dirgjen...
|
|
Autori:
Ernesti Proko
·
Lloji:
Poezi peizazhi
·
Tema:
Sa here shqetesohem per te nesermen dal ne dritare e shoh perendimi e diellit qe me qeteson
Çdo mbrëmje ulem e mendoj
Shqetesohem kam firke kam emocion
Por shoh diellin tek me Puth faqet e kuqe
Të cili un e dashuroj
Zgjatem ta Kap
Por s'e harij dot
Dua t'i flas por më kot
Me pas me kthen kurrizin e largohet
Mbrapa maleve ku s'...
|
Nata
Nata është e fshehur,
pas hënës qëndron.
Me yjet përqark,
veten e mbulon.
Hapat e qetë,
askush nuk i shikon.
Ajo s’bën zhurmë,
por ne na vështron.
Mundohem ta shikoj,
përpiqem që ta gjej.
Por frika më pushton,
dhe vet...
|
|
korce,
qyteti me i bukur per mua
qyteti qe shume e dua
qyteti ku un kam lind
qyteti ku te gjithe do vdesim nje dit
|
Flladi I bute mberriti ne qytet
e gjethen qe varej ne peme
lehtesisht e ledhatonte,
Ajo me heshtjen u tret,
u shkeput nga dega
e mbi toke qendronte
Vec fishkellimes se eres
nuk degjohej asgje,
As zogjte nuk guxojne te cicerojne
Tani diell...
|
|
Stinet
Katër stinët e krrusura,
ecin e ndrrohen pafundsisht
Mbyllet viti, fillon tjetri,
e kështu çapitemi në pafundsi...
Si buall i palodhur, mpreha pendën në letër sinqerisht
Dhe doja që me afshin e shpirtit,
t'a falj...
|
dhe me boten e gezuar
behem shoke dhe mare pjese
dhe me njerez te helmuar
behem mike me besa bese
|
|
kur te pashe tek koshi i plerave
me ty rashe ne dashuri
kur te pashe qe po mblidhje kanace
mendova se ti je goc per shpi
|
Humbën zogjtë prej katundi,
në pyll këngë jete më nuk dëgjon.
Ra për tokë edhe gjethja e fundit.
Era loz e bredh me të.
Me ftohtësi të mistershme,dimri po troket.
I furishëm vigjëlon acari,
Akullimat e kristalta nga qielli bien
dhe m...
|
|
Një ditë u zgjova herët,
shkova poshtë por ishte ende errët
me durim veten e freskoja,
sepse kishte ardhur stina që e dëshiroja.
Vrapova menjëherë për të marrë ca dru e të ngrohem,...
|
Dy herë në ditë
gjendjen e ndryshon.
A thua të magjeps?
Mos vallë të ledhaton?
Ai kurrë nuk mbaron.
S’ka si përfundon.
Herë të vë në gjumë
e herë të rrezaton.
Ka raste që mbi të
formohen akullore.
Me forma të ndryshme,
...
|
|
Vjeshte e bukur melankolike.
shpejt erdhe,sikur nuk ishe,ike.
Token me vel e mbulove,
po pyjet dhe lulet,perse I harrove?
Si te mos e duash vjesht e n e arte,
kur tryeza mbushet me rrush e me dardhe?
|
GJelberim ne qdo ane
ngado qe te shkoj
bukuri e madhe
zemren ta qetson
Fush te gjera kafsh te ndryshme shikoj
delet tufa-tufa
gjushja po i drejton
Edhe ne dore furken
duke tjerur leshin
pergaditet gjyshja
te nis fanell
e mbeses
|