Data e postimit: 2022-04-10 22:15:39
Lexime: 2753
Ëndërro si kurrë më parë
Autori: Anonime
Lloji: Pershkrim
Tema: Motivim për ata që kanë guxim të ëndërrojnë
Shkolla: Xxxxxxx
Klasa: Xxxxx
Qyteti: Xxxxx
E-mail: Email eshte i fshehur!


Asnjëherë më parë nuk isha ndier kaq keq.
Po të ju thoja se viti që shkoi ishte më i keqi për mia a thua vallë do besonit ?
Studioja shkollën e mesme të mjekësisë dhe vazhdimisht mësonim adoleshenca , adoleshenca , adoleshenca ashtu e kështu ... Nuk besoja asgjë në lidhje me të , e madje më dukej edhe qesharake diqka e tillë . Mendoja se një njeri nuk mundet të gabojë , mendoja se njerëzit janë të mirë dhe për të gjitha këto u gabova . Dhe tani e dini çfarë kuptova ? U gabova , sepse ADOLESHENCA EGZISTON . Problemet e adoleshencës egzistojnë . Adoleshenca amo ndoshta vetë natyra ime më bëri të përjetoj gjëra që nuk do ti harroj kurrë . Zot si më pushtoi errësira , si ? Pyes vazhdimisht veten , fajësoj vazhdimisht veten çfarë do ndodh , çfarë do bëhet , por nuk kam dot as edhe një përgigje që ti jap vetes ose thjesht ende vazhdoj ta gënjej veten në dallgët e krijuara .
Ishte një fillim aq i vështirë saqë nuk mundem ta përshkruaj as edhe me fjalët më të gjata në botë .
U ndjeva si asnjëherë më parë .
Adoleshenca më bëri ta kuptoj se kush jam unë , cila jam unë , më bëri të kuptoj se në jetë çdo gjë duhet të jetë ANONIME , ka të drejtë .
Shpresa ime vdiq , ëndrra ime u shua , pasioni i flaktë mu shua , ore mua jeta mu përmbys .
Thashë : Dua të vdes por nuk vdiqa .
Thashë: S'dua të jetoj por jetoj ende
Thashë: S'dua të marr frymë por ende po marr
Më kujtohet viti i kaluar si sot, sa e lumtur që isha . Bota ishte e imja . Mendoja se Qielli ishte i imi dhe isha vetëm unë .
Kjo që po e shkruaj le të jetë pikënisja e ëndrrave tuaja , ju përgjërohem besoni këtë që shkruaj . Ëndrra e vërtetë nuk duhet të mbarojë kurrë . Seose gjithqka është e mundur .
Nuk ka lidhje nëse është rrugëtim i gjatë , nuk ka lidhje nëse mundësitë financiare i keni të vogla , nuk ka lidhje nëse nuk keni mbështetje , nuk ka prapë lidhje nëse gjithqka duhet të përjetoni e të jetoni vetëm sepse është dikush lart në Qiell 🌠 që nuk ju lë vetëm e ai është Zoti .
Beso se një ditë do arrish qëllimin , beso se vuajtja do të shpërblehet .
Sepse : Edhe ngjyra më e zbehët në letër ka ardhur për një arsye , kombinohet me tjerat dhe në fund jep një nuancë të shkëlqyer .
Nuancën tënde krijoje vetë , shko pas ëndrrave .
Mos lejo që adoleshenca të të pështjellojë mendimet .
Mos lejo që të depërtojë thellë brenda teje asnjëherë .
Mos lejo që të tjerët të marrin vendime për jetën tënde , se je ti ai që e jeton .
Kur ti gabon përballë i ke 2 gjëra : veten dhe pendimin . Mos bëj asgjë që mund të pendohesh .
Falja dhe pendimi nuk ka kurrfarë rëndësie kur bëhesh shkaktar i deteve me lot . Kurrfarë rëndësie .
Prapë po e përsëris , ju nuk jeni vetëm asnjëherë .
Do arrini çdo gjë nëse besoni , e kur besoni e keni më të lehtë të punoni dhe ta doni atë që ju e doni .
Sa çudi e nisa këtë ese me adoleshencën si një fillim palidhje por më duket se përfundova tek ëndrrat .
Sidoqoftë do ia marr dorën këtyre hyrjeve e mbarimeve se sbën dot pa to .
Një njeri po deshka të humbë diqka për të kuptuar gjithqka dhe këtë e bën mosha kur ti do një vendim .
Ku ndodhesh mes ëndrrës dhe mëdyshjeve
Mes sigurisë dhe pasigurisë
Mes karrierës dhe familjes
Mes vetes dhe shoqërisë
Mes punës dhe haresë
Cilën do ta zgjedhësh ??
Zgjidh punën , sakrificën , mundin , se të tjerat vijnë vetë.
Edhe diqka të fundit .
Ju që ëndërroni të studioni , së pari keni një ëndërr , shkruaje atë ëndërr diku , mëso të gjitha rrugët që të dërgojnë aty , fillimi mund të jetë i vështirë , por përfundimin mund ta kesh të shkëlqyer .
Nëse je në mëdyshje prit një vit , dy vite por asnjëherë mos vendos kur nuk je i sigurtë .
Herët ose vonë do e gjesh atë për të cilën ke ardhur në jetë . Nuk i dihet kurrë ndoshta dhe duhet të humbasësh gjithqka për të fituar atë ëndërr ?
A do e bëje atë ?
Sa e rëndësishme është ?
Cfarë duhet të sakrifikoj ?--- duhet të jenë pyetjet që duhet bërë vetes e jo si tia filloj , nuk jam e sigurtë , kam frikë , nuk kam para , prindërit smë mbështesin . Ka shumë njerëz që arrijnë nga përkrahja por ka edhe shumë shumë njerëz që arrijnë gjithqka nga vetja e tyre .
Beso si kurrë më parë .
Puno si kurrë më parë .
Duaje si kurrë më parë .
Besimi , puna dhe dashuria ndaj tyre janë çelësi i çdo suksesi .
Adoleshenca një ditë fundja do mbarojë do mbarojë ditën kur ti do kompletohesh .
Mos qëndroni vetëm në zonën e adoleshencës . Dilni nga zona që ju sjell rahati të pakapshme . Nuk ia vlen as të humbasësh kohën me të .
Duaje veten duke besuar se gjithqka do mbarojë se një ditë gjithqka do bëhet më e bukur .
Nuancat e jetës do shkëlqejnë mbi fytyrën tënde .
Valët do përkulen para teje .
Qielli do shuhet para teje .
Kur të shohin arritjet e tua .
Edhe qielli punon për ëndrrat e vërteta , horizonti dhe i tërë universi .

Vepra te ngjashme
Autori: Elda J. Pere · Lloji: Pershkrim · Tema: Dhimbja
Eshte ftohte. Era fryn nga te gjitha anet per te te bindur qe eshte ftohte. Fryn per te te bindur se edhe ajo , ashtu si njerezit sjell ftohtesi dhe ajo ftohtesi le gjurme mbi ty, dashje padashje. Edhe zemra te ka ftohte. Nuk eshte era qe e rfyn. Era nuk ...
Autori: alma mazreku · Lloji: Pershkrim · Tema: kendimi
KENDIMI PER MUA KENDIMI ESHTE GJITHQKA ESHTE JETA IME.DUA ME GJITHE ZEMER QE TE JEM NJE KENGETARE PREFESIONISTE DHE KJO PER MUA ESHTE ENDERR DHE SHPRESOJ SE DO TE RRIKTHEHET NE REALITET KJO ESHTE DESHIRA IME ME E MADHE. KENGEN UNE NGANJEHER MENDOJ SE E ...
Autori: Klara Noku · Lloji: Pershkrim · Tema: Pershkrim i nje mjedisi ne nje drame timen
nate nje heshtje e urryer kish` mberthyer qytetin e zhurmshem te Nju Jorkut.Rrugica te erreta te conin drejt nje vorbulle tanime te pashmangshme.Nje ere e lehte peshperiste ne dritaret e qytetit ,te cilat hapeshin e mbylleshin athua se bisedonin me te.Nje...
Autori: Anonim · Lloji: Pershkrim · Tema: Shoqja
. Pershkrimi objektiv. Njeriu qe kam perpara syve eshte nje vajze, shoqja ime me e afert. Ajo qendron e ulur ne krahun tim te majte duke kryer veprimtarine e saj si nxenese. Ne pamjen e saj te bie ne sy nje gjatesi e mjaftueshme, rreth 167 cm. Eshte 15 v...
Autori: Anonim · Lloji: Pershkrim · Tema: Vetvetja
Une jam nje vajze 15 vjecare, me shume ambicje dhe me shume mendime me te cilat vleresoj veten, qofshin te mira apo e kunderta. Ajo per te cilen dua te shkruaj eshte karakteri im, cilesite e mia ne syte e prinderve te mi dhe shokeve me te afert. Mendimi, ...
Autori: Anonim · Lloji: Pershkrim · Tema: Macja ime
Macja ime quhet kiko.Eshte nje mace e dashur me te gjithe.Ka nje trup te vogel me qime te gjata me ngjyre te bardhe si bora.
Autori: Fejz Demiri · Lloji: Pershkrim · Tema: shoqërore
A je njeri me duar te pastra - E pyet gjykatësi një të pandehur :A je njeri me duar te pastra - I pandehuri : Po si jo gjykatës 10 herë në ditë i laj duart ....
Autori: Fejz Demiri · Lloji: Pershkrim · Tema: shoqërore
Kur rrezikon ,do të thotë se ke guxim .
Autori: Sabire Xhihani · Lloji: Pershkrim · Tema: Pushimet ne fshat
Pushimet e veres jane gjithmone te mirepritura sidomos ato qe kalojme ne fshat tek gjyshja!Qyteti ku jetoj na ofron shume gjera,shume zbavitje por mua me pelqen shume fshati.Qetesia e tij te mbeshtjell si nje lekure e dyte ne muzgun e mbremjes kur punet ...
Autori: Ela Ela · Lloji: Pershkrim · Tema: "Gjethe Vjeshta"
Zbarkuan ne toke gjethet e kafeta, Ngadal dielli po leshon rreze te vaketa, Zogjte qiellin anembane pushtojne , Dhe shirat token mezi po presin te takojne.! Nje zhaurime e lehte trupin mbeshtjell, Nga zemra eshte gati te dal nje uragan, Toka nderr...
Autori: Fejz Demiri · Lloji: Pershkrim · Tema: shoqërore
Kur besojmë,arrijmë ....
Autori: Anonim · Lloji: Pershkrim · Tema: Peizazhi
Sa te bukur jane liqenet!! Ne te jetojne qindra e mijera kafshe ujore. Ne te shihet pasqyrimi i jetes..Buze liqenit shetisin njerzit dhe marrin fryme lirisht. Freskia e ujit gjate veses se mengjesit te ben te ndihesh mire e te frymzon per te ardhemen. A...
Autori: Ana Xhihani · Lloji: Pershkrim · Tema: Kushtuar nje personi te vecante
Kushtuar nje personi te vecante Ndjenjat nuk mund te shkruhen.Ato ndjehen.Disa ndjenja jane te burgosura thelle ne shpirt e ne zemer por ka dhe te tjera te hapura.Nje nga ndjejat eshte dhe dashuria e cila lind dhe rritet cdo dite me shume.Dashurite mund ...
Autori: Fejz Demiri · Lloji: Pershkrim · Tema: shoqërore
Koha me këmbë po na kalon ...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com