Data e postimit: 2022-04-10 22:15:39
Lexime: 2701
Ëndërro si kurrë më parë
Autori: Anonime
Lloji: Pershkrim
Tema: Motivim për ata që kanë guxim të ëndërrojnë
Shkolla: Xxxxxxx
Klasa: Xxxxx
Qyteti: Xxxxx
E-mail: Email eshte i fshehur!


Asnjëherë më parë nuk isha ndier kaq keq.
Po të ju thoja se viti që shkoi ishte më i keqi për mia a thua vallë do besonit ?
Studioja shkollën e mesme të mjekësisë dhe vazhdimisht mësonim adoleshenca , adoleshenca , adoleshenca ashtu e kështu ... Nuk besoja asgjë në lidhje me të , e madje më dukej edhe qesharake diqka e tillë . Mendoja se një njeri nuk mundet të gabojë , mendoja se njerëzit janë të mirë dhe për të gjitha këto u gabova . Dhe tani e dini çfarë kuptova ? U gabova , sepse ADOLESHENCA EGZISTON . Problemet e adoleshencës egzistojnë . Adoleshenca amo ndoshta vetë natyra ime më bëri të përjetoj gjëra që nuk do ti harroj kurrë . Zot si më pushtoi errësira , si ? Pyes vazhdimisht veten , fajësoj vazhdimisht veten çfarë do ndodh , çfarë do bëhet , por nuk kam dot as edhe një përgigje që ti jap vetes ose thjesht ende vazhdoj ta gënjej veten në dallgët e krijuara .
Ishte një fillim aq i vështirë saqë nuk mundem ta përshkruaj as edhe me fjalët më të gjata në botë .
U ndjeva si asnjëherë më parë .
Adoleshenca më bëri ta kuptoj se kush jam unë , cila jam unë , më bëri të kuptoj se në jetë çdo gjë duhet të jetë ANONIME , ka të drejtë .
Shpresa ime vdiq , ëndrra ime u shua , pasioni i flaktë mu shua , ore mua jeta mu përmbys .
Thashë : Dua të vdes por nuk vdiqa .
Thashë: S'dua të jetoj por jetoj ende
Thashë: S'dua të marr frymë por ende po marr
Më kujtohet viti i kaluar si sot, sa e lumtur që isha . Bota ishte e imja . Mendoja se Qielli ishte i imi dhe isha vetëm unë .
Kjo që po e shkruaj le të jetë pikënisja e ëndrrave tuaja , ju përgjërohem besoni këtë që shkruaj . Ëndrra e vërtetë nuk duhet të mbarojë kurrë . Seose gjithqka është e mundur .
Nuk ka lidhje nëse është rrugëtim i gjatë , nuk ka lidhje nëse mundësitë financiare i keni të vogla , nuk ka lidhje nëse nuk keni mbështetje , nuk ka prapë lidhje nëse gjithqka duhet të përjetoni e të jetoni vetëm sepse është dikush lart në Qiell 🌠 që nuk ju lë vetëm e ai është Zoti .
Beso se një ditë do arrish qëllimin , beso se vuajtja do të shpërblehet .
Sepse : Edhe ngjyra më e zbehët në letër ka ardhur për një arsye , kombinohet me tjerat dhe në fund jep një nuancë të shkëlqyer .
Nuancën tënde krijoje vetë , shko pas ëndrrave .
Mos lejo që adoleshenca të të pështjellojë mendimet .
Mos lejo që të depërtojë thellë brenda teje asnjëherë .
Mos lejo që të tjerët të marrin vendime për jetën tënde , se je ti ai që e jeton .
Kur ti gabon përballë i ke 2 gjëra : veten dhe pendimin . Mos bëj asgjë që mund të pendohesh .
Falja dhe pendimi nuk ka kurrfarë rëndësie kur bëhesh shkaktar i deteve me lot . Kurrfarë rëndësie .
Prapë po e përsëris , ju nuk jeni vetëm asnjëherë .
Do arrini çdo gjë nëse besoni , e kur besoni e keni më të lehtë të punoni dhe ta doni atë që ju e doni .
Sa çudi e nisa këtë ese me adoleshencën si një fillim palidhje por më duket se përfundova tek ëndrrat .
Sidoqoftë do ia marr dorën këtyre hyrjeve e mbarimeve se sbën dot pa to .
Një njeri po deshka të humbë diqka për të kuptuar gjithqka dhe këtë e bën mosha kur ti do një vendim .
Ku ndodhesh mes ëndrrës dhe mëdyshjeve
Mes sigurisë dhe pasigurisë
Mes karrierës dhe familjes
Mes vetes dhe shoqërisë
Mes punës dhe haresë
Cilën do ta zgjedhësh ??
Zgjidh punën , sakrificën , mundin , se të tjerat vijnë vetë.
Edhe diqka të fundit .
Ju që ëndërroni të studioni , së pari keni një ëndërr , shkruaje atë ëndërr diku , mëso të gjitha rrugët që të dërgojnë aty , fillimi mund të jetë i vështirë , por përfundimin mund ta kesh të shkëlqyer .
Nëse je në mëdyshje prit një vit , dy vite por asnjëherë mos vendos kur nuk je i sigurtë .
Herët ose vonë do e gjesh atë për të cilën ke ardhur në jetë . Nuk i dihet kurrë ndoshta dhe duhet të humbasësh gjithqka për të fituar atë ëndërr ?
A do e bëje atë ?
Sa e rëndësishme është ?
Cfarë duhet të sakrifikoj ?--- duhet të jenë pyetjet që duhet bërë vetes e jo si tia filloj , nuk jam e sigurtë , kam frikë , nuk kam para , prindërit smë mbështesin . Ka shumë njerëz që arrijnë nga përkrahja por ka edhe shumë shumë njerëz që arrijnë gjithqka nga vetja e tyre .
Beso si kurrë më parë .
Puno si kurrë më parë .
Duaje si kurrë më parë .
Besimi , puna dhe dashuria ndaj tyre janë çelësi i çdo suksesi .
Adoleshenca një ditë fundja do mbarojë do mbarojë ditën kur ti do kompletohesh .
Mos qëndroni vetëm në zonën e adoleshencës . Dilni nga zona që ju sjell rahati të pakapshme . Nuk ia vlen as të humbasësh kohën me të .
Duaje veten duke besuar se gjithqka do mbarojë se një ditë gjithqka do bëhet më e bukur .
Nuancat e jetës do shkëlqejnë mbi fytyrën tënde .
Valët do përkulen para teje .
Qielli do shuhet para teje .
Kur të shohin arritjet e tua .
Edhe qielli punon për ëndrrat e vërteta , horizonti dhe i tërë universi .

Vepra te ngjashme
Autori: Ana Xhihani · Lloji: Pershkrim · Tema: Macja
Kafsha qe une pelqej me shume eshte macja.Ajo eshte kafsha qe un kam me per zemer.Ngjyra e trupit te maces eshte ne ngjyra te ndryshme.Macet zakonisht jane te vogla.Ato kane nje fytyre shume te lezecme e me tipare te bukura.Macet kane dy veshe nje goje ...
Autori: Anonim · Lloji: Pershkrim · Tema: Hobe
Ne lidhje me hobet, deshirat, nuk eshte se ndryshoj shume nga shumica e moshatareve te mi. Me pelqej shume te lexoj dhe e gjej nje nder menyrat me relaksuese dhe qetesuese per mua. Ne lidhje me perzgjedhjen e titujve, autoreve jam bere selektive. Krahas l...
Autori: ema · Lloji: Pershkrim · Tema: Nje shetitje buze liqenit
Sa me pelqejne ditet e embla te vjeshtes.I adhuroj shetitjet e gjata buze parkut.Era e lehte qe fryn dalengadale e te merr floket perpjete,qe rrudh siperfaqen e liqenit e qe tund kendshem gjethet e pemeve, e si pasoje ato rrezohen pertoke me pelqen shume...
Autori: Ersi · Lloji: Pershkrim · Tema: Pranvera
Zeri i hapave te pranveres prish gjumin e dimrit dhe natyren e kaplon aroma, fresika dhe levizja e hareshme e pranveres. Pranvera nenkupton rizgjimin e qiellit, buzeqeshjen e luleve, zhurmen e zogjve dhe riperteritjen e natyres. Edhe era zgjohet nga gjumi...
Autori: medina shijaku · Lloji: Pershkrim · Tema: qeni
qeni eshte kafsha ime e preferuar ai eshte kafsha me besnike e njeriut ai nuk te le ne balt dhe te mbron qeni don ti japesh dashuri dhe ta ledhatosh shpesh qent jane ne rraca te ndryshme ata kane tipare te bukura pamja e tyre fizike ndryshon shpesh nga r...
Autori: flavio salaj · Lloji: Pershkrim · Tema: natyra
po afrohesha drejt grykes se malit dhe cme pane syte nje lume vezullues me gure zalli qe shnderrisnin si diamante te cmuar dhe te vyer.uji i lumit me beri te futesha brenda tij dhe te shijoja ujin e bekuar te natyres ai vend ishte i mrekullueshem nuk mund...
Autori: seda · Lloji: Pershkrim · Tema: bukuria e pranveres
pranvera nje nder stinet me te bukura te vitit.nje stine qe te ben ta adhurosh e ta duash shume.ne pranvere gjithcka eshte shume ndryshe madje e perkryer.ajo eshte stina ku gjithca fillon te gjallerohet,pemet,lutet,mjedisi perreth,dielli rrezearte fillon ...
Autori: xxxxxxxx · Lloji: Pershkrim · Tema: femijeria
si nje endrerr e paperfunduar ne te shkuaren,femijeria aq e pafajshme ,aq e brishte te jep nostalgji per te shkuaren.kujtimet, e vetmja gje e mbetur prej saj.hidherimet, ato qe te kane dhene force te jetosh e cdo dite e me shume te urresh mizorine.femije...
Autori: Fejz Demiri · Lloji: Pershkrim · Tema: shoqërore
Durimi është lis me rremba
Autori: Edwrado Hoxha · Lloji: Pershkrim · Tema: Kujdes derrasa eshte e kalbur
E ulur ne copezen e nje toke shkruaj: “E lodhur, e heshtur, me pesimizmin me te madh; Te gjitha keto te krijuara nga koherat qe ne po jetojme. Ne ate flete qe une shkruaj megjithese larg botes, ne ate copez te vogel atje tej shihen gjurmet e trishta te ...
Autori: Sabire Xhihani · Lloji: Pershkrim · Tema: Pushimet ne fshat
Pushimet e veres jane gjithmone te mirepritura sidomos ato qe kalojme ne fshat tek gjyshja!Qyteti ku jetoj na ofron shume gjera,shume zbavitje por mua me pelqen shume fshati.Qetesia e tij te mbeshtjell si nje lekure e dyte ne muzgun e mbremjes kur punet ...
Autori: Erjona Krasniqi · Lloji: Pershkrim · Tema: Klasa ime
Klasa jone eshte nje klase e mahnitshme dhe miqesore.Ndoshta me mesime disa nuk jane te mire.E pranojme.Ne jemi VI-3 ne baran.Kemi miresjellje ndaj arsimtareve.Tani kohen e fundit e bame fotografine e klases te gjithe ishin te lumtur.Une ne klasen time is...
Autori: Florentina Dërmaku · Lloji: Pershkrim · Tema: Nostalgjia
Sot, në mëngjesin e freskët me shi seç më kaploi një dëshirë e rrufeshme për të lexuar një libër që kishte ca ditë që më vështronte nga cepi i raftit, sikur kopertina e tij ngjyrë kafeje po më thoshte: Më merr budallaqe, sepse nuk e d...
Autori: Elda J. Pere · Lloji: Pershkrim · Tema: Kujtimet
Prape po shikoj qiellin, si ne prozen e kaluar, por kete here rete nuk po luajne. Perkundruazi, po zihen, por jo me njeri-tjetrin…me Kohen… Po zihen me kohen qe te me ktheje gjithe castet e bukura, te kaluara. Madje, edhe ato te keqijat nese vijne ba...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com