Data e postimit: 2022-04-10 22:15:39
Lexime: 2661
Ëndërro si kurrë më parë
Autori: Anonime
Lloji: Pershkrim
Tema: Motivim për ata që kanë guxim të ëndërrojnë
Shkolla: Xxxxxxx
Klasa: Xxxxx
Qyteti: Xxxxx
E-mail: Email eshte i fshehur!


Asnjëherë më parë nuk isha ndier kaq keq.
Po të ju thoja se viti që shkoi ishte më i keqi për mia a thua vallë do besonit ?
Studioja shkollën e mesme të mjekësisë dhe vazhdimisht mësonim adoleshenca , adoleshenca , adoleshenca ashtu e kështu ... Nuk besoja asgjë në lidhje me të , e madje më dukej edhe qesharake diqka e tillë . Mendoja se një njeri nuk mundet të gabojë , mendoja se njerëzit janë të mirë dhe për të gjitha këto u gabova . Dhe tani e dini çfarë kuptova ? U gabova , sepse ADOLESHENCA EGZISTON . Problemet e adoleshencës egzistojnë . Adoleshenca amo ndoshta vetë natyra ime më bëri të përjetoj gjëra që nuk do ti harroj kurrë . Zot si më pushtoi errësira , si ? Pyes vazhdimisht veten , fajësoj vazhdimisht veten çfarë do ndodh , çfarë do bëhet , por nuk kam dot as edhe një përgigje që ti jap vetes ose thjesht ende vazhdoj ta gënjej veten në dallgët e krijuara .
Ishte një fillim aq i vështirë saqë nuk mundem ta përshkruaj as edhe me fjalët më të gjata në botë .
U ndjeva si asnjëherë më parë .
Adoleshenca më bëri ta kuptoj se kush jam unë , cila jam unë , më bëri të kuptoj se në jetë çdo gjë duhet të jetë ANONIME , ka të drejtë .
Shpresa ime vdiq , ëndrra ime u shua , pasioni i flaktë mu shua , ore mua jeta mu përmbys .
Thashë : Dua të vdes por nuk vdiqa .
Thashë: S'dua të jetoj por jetoj ende
Thashë: S'dua të marr frymë por ende po marr
Më kujtohet viti i kaluar si sot, sa e lumtur që isha . Bota ishte e imja . Mendoja se Qielli ishte i imi dhe isha vetëm unë .
Kjo që po e shkruaj le të jetë pikënisja e ëndrrave tuaja , ju përgjërohem besoni këtë që shkruaj . Ëndrra e vërtetë nuk duhet të mbarojë kurrë . Seose gjithqka është e mundur .
Nuk ka lidhje nëse është rrugëtim i gjatë , nuk ka lidhje nëse mundësitë financiare i keni të vogla , nuk ka lidhje nëse nuk keni mbështetje , nuk ka prapë lidhje nëse gjithqka duhet të përjetoni e të jetoni vetëm sepse është dikush lart në Qiell 🌠 që nuk ju lë vetëm e ai është Zoti .
Beso se një ditë do arrish qëllimin , beso se vuajtja do të shpërblehet .
Sepse : Edhe ngjyra më e zbehët në letër ka ardhur për një arsye , kombinohet me tjerat dhe në fund jep një nuancë të shkëlqyer .
Nuancën tënde krijoje vetë , shko pas ëndrrave .
Mos lejo që adoleshenca të të pështjellojë mendimet .
Mos lejo që të depërtojë thellë brenda teje asnjëherë .
Mos lejo që të tjerët të marrin vendime për jetën tënde , se je ti ai që e jeton .
Kur ti gabon përballë i ke 2 gjëra : veten dhe pendimin . Mos bëj asgjë që mund të pendohesh .
Falja dhe pendimi nuk ka kurrfarë rëndësie kur bëhesh shkaktar i deteve me lot . Kurrfarë rëndësie .
Prapë po e përsëris , ju nuk jeni vetëm asnjëherë .
Do arrini çdo gjë nëse besoni , e kur besoni e keni më të lehtë të punoni dhe ta doni atë që ju e doni .
Sa çudi e nisa këtë ese me adoleshencën si një fillim palidhje por më duket se përfundova tek ëndrrat .
Sidoqoftë do ia marr dorën këtyre hyrjeve e mbarimeve se sbën dot pa to .
Një njeri po deshka të humbë diqka për të kuptuar gjithqka dhe këtë e bën mosha kur ti do një vendim .
Ku ndodhesh mes ëndrrës dhe mëdyshjeve
Mes sigurisë dhe pasigurisë
Mes karrierës dhe familjes
Mes vetes dhe shoqërisë
Mes punës dhe haresë
Cilën do ta zgjedhësh ??
Zgjidh punën , sakrificën , mundin , se të tjerat vijnë vetë.
Edhe diqka të fundit .
Ju që ëndërroni të studioni , së pari keni një ëndërr , shkruaje atë ëndërr diku , mëso të gjitha rrugët që të dërgojnë aty , fillimi mund të jetë i vështirë , por përfundimin mund ta kesh të shkëlqyer .
Nëse je në mëdyshje prit një vit , dy vite por asnjëherë mos vendos kur nuk je i sigurtë .
Herët ose vonë do e gjesh atë për të cilën ke ardhur në jetë . Nuk i dihet kurrë ndoshta dhe duhet të humbasësh gjithqka për të fituar atë ëndërr ?
A do e bëje atë ?
Sa e rëndësishme është ?
Cfarë duhet të sakrifikoj ?--- duhet të jenë pyetjet që duhet bërë vetes e jo si tia filloj , nuk jam e sigurtë , kam frikë , nuk kam para , prindërit smë mbështesin . Ka shumë njerëz që arrijnë nga përkrahja por ka edhe shumë shumë njerëz që arrijnë gjithqka nga vetja e tyre .
Beso si kurrë më parë .
Puno si kurrë më parë .
Duaje si kurrë më parë .
Besimi , puna dhe dashuria ndaj tyre janë çelësi i çdo suksesi .
Adoleshenca një ditë fundja do mbarojë do mbarojë ditën kur ti do kompletohesh .
Mos qëndroni vetëm në zonën e adoleshencës . Dilni nga zona që ju sjell rahati të pakapshme . Nuk ia vlen as të humbasësh kohën me të .
Duaje veten duke besuar se gjithqka do mbarojë se një ditë gjithqka do bëhet më e bukur .
Nuancat e jetës do shkëlqejnë mbi fytyrën tënde .
Valët do përkulen para teje .
Qielli do shuhet para teje .
Kur të shohin arritjet e tua .
Edhe qielli punon për ëndrrat e vërteta , horizonti dhe i tërë universi .

Vepra te ngjashme
Autori: Fejz Demiri · Lloji: Pershkrim · Tema: shoqërore
Koha me këmbë po na kalon ...
Autori: VepraIme · Lloji: Pershkrim · Tema: shkrin autobiografik
Une jam nje 15 vjecare.Jam e lindur ne Greqi,por kjo nuk e mohon origjinen time shqipetare.Aktualisht jetoj ne Vlore.Rritem ne nje ambient te shedoshefamiljar ku gjithmon kultivohen vlerat e lartanormale. Shkollimi fillor nisi ne Vlore,shqipero dhe pas...
Autori: Ersi · Lloji: Pershkrim · Tema: Dimri
Ditet e para te dimrit erdhen me te ftohtin qe karakterizon kete stine. Pemet pothuajse jane zhveshur nga gjethet e fundit. Temperaturat e uleta, ererat e ftohta dhe reshjet e shiut jane dukurite natyrore te kesaj stine. Por gjeja me e bukur sidomos per t...
Autori: Iris Kapo · Lloji: Pershkrim · Tema: pershkrimi i dy boteve
Une dhe bota ime Bota ku jetoja une?? Ishte thjesht perfekte.Une jetoja ne kutizen time te kristalte. Ne ate kutize qe askush e asgje nuk me prekte. Ne qoshe te saj,une….qeshja pambarimisht,lo...
Autori: Eleni · Lloji: Pershkrim · Tema: natyra
Lart kaltersia e qiellit reflekton pasterti.Ndersa poshte ne fusha rriten peme e bime nga me te ndryshmet qe me ngjyrat e tyre i japin jete te gjelbres se barit dhe leshojne nje arome dehese freskie. Nje puhize pranverore i lekund lulet,barin,gjethet...
Autori: Sabire Xhihani · Lloji: Pershkrim · Tema: Perendimi ne bregdet
Deti per mua eshte mrekullia vete.Vetem kur e shikoj gjithcka rreth meje e harroj dhe syte e mi treten bashke me te ne kaltersine e pa fund e pa ane,nje kaltersi qe te fal paqen e pertejshme ,qetesine e ameshuar. Deti asnjehere nuk me merzit,nuk me frik...
Autori: xhyljeta ibrahimi · Lloji: Pershkrim · Tema: per shkolla
Dikun ne nje shkoll te gjimnazit ne Kosov,nje djal zhurmagji, kishte shum mungesa te pa arsyeshme, nje her ishte edhe paraperjashtim , sepse tentoi qe ta rrihet profesorin per arsyen se aj nuk e lejoi te hyj ne shkoll pa uniform, ai ishte konsumues i alko...
Autori: Fejz Demiri · Lloji: Pershkrim · Tema: shoqërore
Kur rrezikon ,do të thotë se ke guxim .
Autori: Nafi Çegrani · Lloji: Pershkrim · Tema: Fate njerëzish
FJALA E REDAKTORIT Koha për të cilën bëhet fjalë në faqet e këtij libri është një periudhë mjaft e errët, janë vrojtimet e njeriut i cili e dinte rrugën e tij dhe ecte sypatrembur dhe me prirjen për të shkruar pasi me vite njëko...
Autori: natyra brovina · Lloji: Pershkrim · Tema: Per librin
libri Librin tim shumë e dua Sepse ai me më mëson Ate qe une dua E kam mik e kam shok RRim dit pa merzi Libri im me meson Dhe prandaj une e dua
Autori: Jurges Dhimitri · Lloji: Pershkrim · Tema: Shetitje
Ishte dite e diel. Une me babin kishim dale per shetitje ne Drilon. Sa po futeshim brenda dy mjellma vezulluese ishin aty prane sikur kishin dale te na prisnin ne. Babi me tha te hipnim ne nje varke te vogel dhe te benim nje shetitje te shkurter ne liqeni...
Autori: Nekie Qejvani · Lloji: Pershkrim · Tema: Kuptimi i ri, i vertete.
Ai Sy... Noshta dicka e re apo thjeshte nje ndryshim i vogel i rutines tone , na ben qe te nisim nje kapitull te ri. Heren e pare ,qe shkela ne ate porte te re ,por qe per mua ishte gjigande,isha thjeshte nje nxenese ,qe dukesha si nje loder ne pa...
Autori: Fejz Demiri · Lloji: Pershkrim · Tema: shoqërore
Shtëpia sado e ngrohtë që është,pa antarët e familjes është e ftohtë
Autori: Klevis Koka · Lloji: Pershkrim · Tema: udhëtim
Unë me familjen time u nisëm nga mesdita për në Tiranë dhe u ndalëm në një kafe-restorant. Aty ne hëngrëm pica të shijshme dhe na mirëpriti një kamarier flokëverdhë. Pas kësaj ne shkuam të vizitonim dajat e mi në Tiranë. Atje ndenjëm n...




Komentet e fundit!



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com