|
Data e postimit: 2019-02-21 14:33:15
Lexime: 5950 |
|
o mesuese e dashur,ne teduam shume,ti per ne ke qene nje nene e dyte qe na edukon.la-la-la-la-la.....ti na ke mesuar,na ke mesuar te lexojme,te shkruajme,te kendojme.faleminderit mesuesja jone ne zemrat tona do rrosh gjithmone.
|
Humbën zogjtë prej katundi,
në pyll këngë jete më nuk dëgjon.
Ra për tokë edhe gjethja e fundit.
Era loz e bredh me të.
Me ftohtësi të mistershme,dimri po troket.
I furishëm vigjëlon acari,
Akullimat e kristalta nga qielli bien
dhe m...
|
|
Mbi te shkelqen vesa
pikturuar mbi nje pelhure te holle,
e livadhi me ar,
perkedhelje trendafilave u jep,
Rrezet e arta
amullt i mbeshteten endjes
e prehen qete,
mbi ajrin e bute te mbremjes.
Kaq embel i merr endja,
i mbeshtjell,
si nje tufe m...
|
Vizitova liqenin mbrëmë,
u bë kohë s'e kisha parë.
Dallgët e tij sa më shijuan,
rendën, më puthën plot me mall.
Sa herë kam diçka në shpirt,
Bregut të tij me vrap nxitoj,
liqenit, mikut tim më të mirë,
të parit dua t'ia ka...
|
|
Shtëpia Ime
Atje kah fundi i katundit
Aty afër atij lumit
Atje larg kam një shtëpi
Ku banojnë prindërit e mi.
Eshtëe vogel pa zbukurime
Por e madhe në zemrën time
Ty të dua, o moj fole
Se je vendi ku kam le.
|
Shikoje këtë ditë !
Se në të është jeta, vetë kuptimi i jetës
Në periodën e saj të shkurtër qëndrojnë
Të gjitha të vërtetat dhe thelbi ekzistencës sonë:
Kënaqësia shpirtrore e rritjes sonë,
Madhështia e veprimit dhe përparim...
|
|
Pyll,o pyll i dendur cfare magjie fsheh ti? Nje drite...
|
Autori:
A.S.P
·
Lloji:
Poezi peizazhi
·
Tema:
Nje poezi per pranveren e cila eshte nje stine qe e duan te gjithe dhe per dimrin stina me e keqe per shumicen e personave.
Duket sikur dicka
digjet nga flaket e medha
iku dimri i hidheruar erdhi pranvera e lulezuar shikoje kete dite te bukur e plote gezim te gjithe po lodrojne u hap dera heret ne mengjes cohuni cohuni se na erdh pranvera keshtu qe ...
|
|
Dielli ngjitet ngadalë mbi mal,
Ndriçon lëndinat, kopshtet e thella,
Në ajrin e freskët, aromë lulesh,
Një botë që thërret për çdo shpirt të lodhur.
Gjurmët e zogjve lënë shenjë në qiell,
Rruga e lumit është si një shtrirë e a...
|
Ne fleten e bardhe,
me laprat ne dore
vizatoj natyren
si nje piktor i rralle.
Fusha gjelberon,
manushaqja cel ne fushe
Dielli ngroh token
dhe ua sjell pranveren.
Gjethet jane te verdha,
nje shi i lehte bie kudo,
ajri eshte i fresket
dhe vje...
|
|
Nata
Nata është e fshehur,
pas hënës qëndron.
Me yjet përqark,
veten e mbulon.
Hapat e qetë,
askush nuk i shikon.
Ajo s’bën zhurmë,
por ne na vështron.
Mundohem ta shikoj,
përpiqem që ta gjej.
Por frika më pushton,
dhe vet...
|
Autori:
Banny Emptywhere
·
Lloji:
Poezi peizazhi
·
Tema:
Peisazh i shpirtit, nën analogjine e natyres.
Dielli mbi majë; mbi mal vjen sërish,
dhe zemrat e çara, rrjedhin fildish...
pak nga pak të shkërrmoqura kujtimet,
një udhe e gjatë, pas një rrjedhe pajtimesh.
Stuhinë kam mbi kokë, po stuhia s'më tremb,
ne jemi shumë, por për shumë n...
|
|
Vjeshta
Pikëzat e shiut rrëshqasin,
kërcejnë si balerina elegante,
në rrugicat e vjetra të qytetit.
Era e fuqishme merr ato,
qka vera i la mbas.
Ca gjethe të vërdhëlluara,
i shkund nga pemët,
Një melodi e ëmbël,
si e një violine d...
|
Kur dielli perendon
dhe yjet mbulojne token
Qielli behet sterr
dhe mbremja vjen
Nje perde e mendafshte
duket sikur mbyllet
e te gjithe ne
gjume bjen
|



: 