|
Data e postimit: 2013-10-23 15:33:09
Lexime: 8255 |
|
Ne fleten e bardhe,
me laprat ne dore
vizatoj natyren
si nje piktor i rralle.
Fusha gjelberon,
manushaqja cel ne fushe
Dielli ngroh token
dhe ua sjell pranveren.
Gjethet jane te verdha,
nje shi i lehte bie kudo,
ajri eshte i fresket
dhe vje...
|
Mbi te shkelqen vesa
pikturuar mbi nje pelhure te holle,
e livadhi me ar,
perkedhelje trendafilave u jep,
Rrezet e arta
amullt i mbeshteten endjes
e prehen qete,
mbi ajrin e bute te mbremjes.
Kaq embel i merr endja,
i mbeshtjell,
si nje tufe m...
|
|
Shtëpia Ime
Atje kah fundi i katundit
Aty afër atij lumit
Atje larg kam një shtëpi
Ku banojnë prindërit e mi.
Eshtëe vogel pa zbukurime
Por e madhe në zemrën time
Ty të dua, o moj fole
Se je vendi ku kam le.
|
Sa do te doja nje zane te isha
Dhe nje shkop magjik te kisha
Te floturoja ku te doja
E gjith boten te shikoja
Sa do te doja nje sirene te isha
ne nje oqean do t'isha
te Ludroja e vallezoja
E oqeanin te eksploroja
Sa do te doja nje princesh te...
|
|
Nata
Nata është e fshehur,
pas hënës qëndron.
Me yjet përqark,
veten e mbulon.
Hapat e qetë,
askush nuk i shikon.
Ajo s’bën zhurmë,
por ne na vështron.
Mundohem ta shikoj,
përpiqem që ta gjej.
Por frika më pushton,
dhe vet...
|
Cdo mbremje
shkoj ne maje
dhe shikoj
perendimin e diellit
qe ky Zot na ofron.
Perendimi i diellit
me ben te ndihem e sigurt
me ben te ndihem vetvetja
atehere kurn un nuk kam
shpresa nga askush.
Ndonjehere ka shi e stuhi
Por un nuk frikso...
|
|
mesuesi
sot une po ndana
nga ti mesuesi im i dashur
une nuk ndjehem aspak mire
sepse po ndana nga ti
5 vite shkuan si uji kur pikon
me rrespekt
|
Autori:
Anonim
·
Lloji:
Poezi peizazhi
·
Tema:
nuk eshte ceshtja te jetosh por te jetosh mes mrekullive
kjo eshte natyra,
vendi me pasqyra,
ku gjen qetesi shpirterore,
rehati madheshtore.
dhe pse zhurma
te shurdhon,
qetesia mbizoteron.
dhe pse ankthi
te pushton,
qetesia ta largon.
|
|
Shikoje këtë ditë !
Se në të është jeta, vetë kuptimi i jetës
Në periodën e saj të shkurtër qëndrojnë
Të gjitha të vërtetat dhe thelbi ekzistencës sonë:
Kënaqësia shpirtrore e rritjes sonë,
Madhështia e veprimit dhe përparim...
|
Humbën zogjtë prej katundi,
në pyll këngë jete më nuk dëgjon.
Ra për tokë edhe gjethja e fundit.
Era loz e bredh me të.
Me ftohtësi të mistershme,dimri po troket.
I furishëm vigjëlon acari,
Akullimat e kristalta nga qielli bien
dhe m...
|
|
Po afron pranvera,
po troket tek dera.
Pemet, lulet, gjithcka po lulezon,
gjithe femijet po gezojne.
|
Atehere kur ti fillon te rilindesh,atehere kur ti ke vetem shprese,nje rreze dritelart kumbon dhe.....nuk shuhet asnjehere .Ngrohtesia ne shpirtin tend vjen, gjalleria ne zemer shperthen eshte ardhja e PRANVERES ku gjithcka shkelqen.
|
|
dy festa te bukura
te prinderve te mi.
njera ne shkolle
tjetra ne shtepi.
njera e mesueses,
tjetra e nenes,
te dyja shkelqejne,
si drita e henes.
si yjet ne qiell,
ato ndrijne.
me dashuri ato te vijne.
si nena dhe mesuesja,
jane prinderit...
|
Yje ejani ne syte e mi
u merrni ere luleve
behen dallge
me ngjyrat e ylberit
qendisni qiellin
ngjyren buzkuqi ua merr luleve
çel ne prush
|

bravo
