Data e postimit: 2011-11-28 08:44:21
Lexime: 11584
Mbi arsyen e fjalës
Autori: Bujar Plloshtani
Lloji: Poezi meditative-filozofike
Tema: Mbi arsyen e fjalës
Shkolla: SEEUniversity
Klasa: 1
Qyteti: Shkup
E-mail: Email eshte i fshehur!


Fatmir Terziu

E qashtra poetike dhe perceptuese e vargut
Bujar Plloshtani shfaqet së fundi në fushën e letrave shqipe me një kombinim të ideve të tij tashmë të mirënjohura në fushën e filozofisë poetike. Shfaqet si një pikëtakim me artin e fjalës poetike, duke na prurë qashtër diapazonin kumtues që stilon “Mbi arsyen e fjalës”. Kështu ai nuk emërzon apo shton thjesht një libër në sfondin bibliotekar, por dhuron një vëllim poetik për artin e të lexuarit në poezi.
Rreth njëqind poezitë e këtij vëllimi ngasin në kohë, moshë, hapësirë, diferencë dhe në gjeografi të ndryshme. Poeti e nis vëllimin e tij me poezinë e bukur “Këngë hungareze” të cilën ia përkushton stërgjyshes, Jolanda dhe përfundon me poezinë “Qyteti i vjetër”. E vjetra, që nënshkruan memorjen e kulturës, po ashtu edhe identitetin, shfaqet mes këtyre ngarjeve si një dëshmi mes mesazhit poetik. Tek “Këngë hungareze” poeti sheh se “…rrënjët kanë të njëjtin emër,/e qielli me të vetmin shpirt ndryshon…”, ndërsa tek “Qyteti i vjetër” ai dikton se si ky qytet i vjetër “… si manastiret antike hesht,/" dhe ashtu, pra ky qytet, "i vendosur në gji të malit t’lartë." jep e pikëtakon dhe sheh me syrin e tij: "Përjashta ka pak njerëz,/në rrugët me kalldërma mund të shohësh,/fëmijë dhe pleq me kapela…”.
E ndërsa në të parën është lumi ndarës, pra “Danubi mbrëmjeve të vona po të ndan,/ku dritat si kupë qiellore poshtë qytetit lëshohen."; në poezinë e dytë është qyteti që e ka rritur dhe ai qytet që e thërret: “Qyteti i vjetër,/mua më thërret./Shikimin të hedh drejt kësaj arkitekture të gurtë,/që kureshtjen t’ma shuajë./Qytetin e Tetovës së vjetër,/s’do harroj unë të mburrem nesër dhe kurdoherë…” Më tej poeti zgjedh gjuhën dhe nënshkruan me metaforë "Kjo qetësi gjithë Hungarinë do kaplojë, qytetet emrin tënd do shqiptojnë./Një gjak të ngjizur kemi të dy,/edhe pse të ndarë./Ti s’më njohe kurrë,/as unë ty,/ose shumë pak.”; duke plotësuar kështu atë që Eliot e quan “ndërlidhje” estetike të fjalës poetike mes ngasjeve. Më pas këto ngasje të filozofisë poetike ndajnë emocionalen që realizohet mes dedikimit për “A. S. Pushkin", rishfaqin gjeografinë e detajuar artistikisht mes vargut tek “Në Ohër”, udhëtojnë në mënyrë imagjinare mes fjalës dhe artit të dallgëzuar tek “Anija”, ndjekin mesazhin e përhimtë muzikor mes muzikës tek “Pianoja e bardhë” derisa autori rishfaqet me arsyen filozofike tek “Kontesha”; “Pallati mbretëror” për të na dhuruar “Buzëqeshja”; “Poetit”; “Violinë e zezë”... Në këtë vëzhgim dhe prurje poetike shfaqet qartë dhe ndjeshëm koncepti filozofik. Dhe më tej si një stacion i ndikuar ndalet tek “Dashuria”.
Dashuria për poetin “…zbret.../ Hëna feks magjishëm, / plotësisht e argjendtë. / Qielli simpatik, / paksa i trishtë. / Toka e mërzitur, /më e errët se nata e qelisë. / Një qiri ndrit dhomën, / frymëzimin shpirtëror lajmëron. / Skaji i dritares që ngrin nga copëzat e akullit, / harxhohet një pendë mbi letër / duke zbardhur gjurmët e saj. / Dashuria zbret, edhe njohja, / në kohë të padrejtë, / tepër të hidhur. / Udha gjer te unë e shtruar me lotë, / nuk mbërrij dot në kohë. / Dashuria zbret, / ne jemi verbuar, / nuk shohim asgjë tek zbret.”
Dashuria duket kështu, tejet tipike. Edhe pse në pak vargje, ajo mbetet, si një nga frymëzimet e mëdha mes filozofisë së poetit Bujar Plloshtani. Ajo është një dashuri e mbajtur mes vargut dhe ngasjeve filozofike të poezisë. E tillë për ta depërtuar edhe atë pjesë të strukur në lëvizje dhe në zhvillim. Ajo është dashuri që nduket nga termi “i hutuar” dhe e kthyer nga vetë struktura e kompozuar e vargut në një lidhje të ngushtë me atë mesazh të gatuar për të reflektuar. Ajo është dashuri që e thyen gjeografinë dhe të vjetrën dhe i bën ato “të vajtojnë” mes vargut shpërthyes.
Përvojën e tij në vargun me dashuri e shohim të pasur edhe me përmbushjen, si edhe me frustruesen dhe shkatërruesen forcë metafizike të jetës. Në poezi të tilla si “Natë vjeshte në kryeqytet”; “Një natë dimri”; “Letra e Perlës Eduartit”; “Natyrë boshe”; “Dashuria zbret...”; “Botë e ngathët”; “Qytezë e zbrazur”; “Nga shpirti femëror”; “Një fluskë e kristaltë prej vere”; “Vjeshta filloi...”; “Dëshpërim i hidhur”; “Dimri i këtij dhjetori”; Trishtim dhjetori”; “Oksigjen shkurti “; “Imazh shpirtëror”; “Imazh intim”; “Pak për sytë jeshile” apo “Aromë jodi” dhe “Trup gruaje” poeti duket sikur jep një pamje të ngushtë realiteti të peneluar në fraktura postmoderne pikturash që dedikojnë dashurinë dhe elementët e saj me ngjyra të fuqishme. Kështu me këto ngjyra perceptimet dhe konceptet e dashurisë mund të identifikohen më lehtë edhe në poezi të tilla si “Këngë dëshpërimi”; “Trishtim”; “Gjethe vjeshte”; “Vjeshtë e plogësht”; Ne do të heshtim”; Mirupafshim”; “Lirisë”; Relikë” etj.
Për më tepër, ne mund të identifikojmë një zhvillim edhe në përshkrimin e dashurisë në poezinë e tij. Gjithashtu në këto poezi ne diktojmë edhe lëvizjen dialektike mes palëve të ndryshme të fiksuara si simbolika të dashurisë në poezi. Në disa poezi, ai e përshkruan atë si një fuqi pothuajse hyjnore. Në poezi të tjera, ai fillon të jetë dyshues, pra, nëse dashuria është e vërtetë dhe se ajo është apo jo një element në përmbushjen apo jo të misionit të saj. E ndërsa në këtë rast ai mbetet tejet perceptues dhe filozofik, në poezitë e tij më tej, fokusohet edhe në anët e errëta dhe destruktive të dashurisë. Këto koncepte të ndryshme të dashurisë do të jenë në fakt pikasja model që vjen nga e përshkruara në këtë vëllim poetik nëpërmjet analizës së poezive të zgjedhura që ne morëm në konsideratë.
E qashtra poetike dhe perceptuese e vargut të Bujar Plloshtanit nuk vjen si një eksperiment mes ngasjeve filozofike të vargut dhe fjalës së tij. Ajo është një prezencë logjike që karakterizohet nga shumëkuptueshmëria, dimensioni dhe dialektika e mesazhit që prodhohet në poezi. Në vetvete është e lidhur edhe me vetë kronologjinë në rritje të aktivitetit poetik të poetit, por edhe me vetë strukturën filozofike të poezisë së tij. Një strukturë që nuk diferencohet nga “e zakonshmja”. Një e zakonshme që vjen si një retrospektivë e hershme e Kadaresë. Pra vetë shkrimtari Ismail Kadare na vjen në ndihmë kur thekson “e zakonshmja nuk na duket kurrë heroike. Kurse shpesh qëllon që është ashtu” (Kadare: “Emblema e dikurshme”; 1977:355). Shkrimi i Kadaresë u shfaq në fillim tek “Uzina që ka lidhje me bukën...”, ndërsa më vonë u përdor nga kritiku Adriatik Kallulli në vitin 1978, kur ai analizoi romanin “Vëllezërit” të shkrimtarit Agim Cerga. François Maspéro (1932), shkrimtar dhe editor francez do të shkruante më vonë në vitin 1996, kur “Onufri” i Bujar Hudhrit do të botonte ekskluzivisht romanin “S.P.I.R.I.T.U.S” të Kadaresë: “Nën pushtetin e kësaj bote shtypëse, lexuesi endet mes kurtheve, mashtrimeve dhe maskave të shumëfishta. Gjestet e përditshme të çojnë drejt tragjedisë së lashtë, tiparet e njohura shndërrohen në ngërdheshje.”

Vepra te ngjashme
Autori: Hajdar Bafti · Lloji: Poezi meditative-filozofike · Tema: !!!!
Lapsi është më ,i m'preht se shpata fjala është më e fort se plumbi,çka ta bojka i ,joti sot s'ta bënka as i huji. Vepra t'dhembka më,shum se guri mendimet, pe i shpalosja n'letër ,se nëse mund të flisnim lirsha njerzt sot të,p...
Autori: Bekon Demiri · Lloji: Poezi meditative-filozofike · Tema: Përshkrimi i mençurisë
Mençuria është me vlerë prandaj përdore çdoherë, mos e le dhe një pikë të vetme pa e shfrytëzuar se nëse bëhesh i tillë të mirën e ke injoruar. Bëhu i kujdesshëm kur flet ...
Autori: Elidona Duraku · Lloji: Poezi meditative-filozofike · Tema: Perse?
Me ka lindur nje deshire e zjarrte me djeg trupi ne cdo ane mendoj shume per ata qe nuk kane nje jete te bukur e te arte. Mendoj per ata qe njeri-tjetrin e levdojne sa per sy e faqe se me pas e helmojne Mendoj per ata qe s'jane te gezuar per ata ...
Autori: Bekon Demiri · Lloji: Poezi meditative-filozofike · Tema: Përshkrimi i pastërtisë
Një ilaç që brenda ka shërim është pastërtia pa dyshim, të shëron në të gjitha aspektet shfrytëzimi i këtij ilaçi i ka efektet. Ndjenjë e freskët dhe e gëzueshme t'i largon defe...
Autori: Kevin Çika · Lloji: Poezi meditative-filozofike · Tema: Ëndrrat dhe mendimet
Dritaret i hap në agim mendimet e mia dhe diku larg në lëndinë të gëzuar kullosnin së bashku një ujk dhe qengj, O Zot!Ç'fragment i bukur! ....Kishin qenë në ëndërr mendimet e mia Ah,sikur të gjithë të shihnin këtë vegim Por...n...
Autori: Hajdar Bafti · Lloji: Poezi meditative-filozofike · Tema: "Sfidoje jeten me jetu"
Po munohna me sfidu se injoranca ka perparu, a pi sheh, qato bij shqyptari spo dijn jeten me kuptu! Po munohna me guxu se arroganca s'esht masakru komt n'tok ment n'kok, qashtu jom m'su perveç zotit kerkuj smuj me i besu. Po munohna me ku...
Autori: Hajdar Bafti · Lloji: Poezi meditative-filozofike · Tema: "Arritjet e tua"
......"Beso~Guxo"..... Sa her, po mendo, qe, po gabo... Fati po luan me, ty kshtu që mos, u dorëzo...Sfido edhe lufto për, çdo gjo, që të tako!.. Në rrugën e drejt, qëndro...E asnjëher nga ajo, mos u largo.. Me marr rrugën më,...
Autori: Hajdar Bafti · Lloji: Poezi meditative-filozofike · Tema: !
Në mundsh të shikosh natën, Dhe kur je i zhytyr ,në errësirë Vendi është pa dritë dhe nuk, Ka as qirirë, edhe hëna lartë Në qiellë nuk është se po bjen, Shumë shi ngado ,që do të shikosh Ti vetëm shikonë errësirë se po,...
Autori: Arta Klaiqi · Lloji: Poezi meditative-filozofike · Tema: interesi
Ekzistonte një njeri Askush s'priste ndihmë prej tij Vetëm ai tenton prej nesh Ti ndihmojmë sa më shpesh. Brenda të gjthë janë tubue S'guxon kush me kuvendue E nëse don të bisedosh Atë duhet ta lavdërosh. Prej pune burri kur vjen ...
Autori: Sibora Huda · Lloji: Poezi meditative-filozofike · Tema: "Ky shi"
Ndonjëherë… Sikur… Ndonjëherë…sikur … Janë fjalët që na shtojnë dëshirat, Ndonjëherë…sikur … Fjalë që na rrethojnë, Këto zemra dinë veç këtë gjuhë, Na lejoni ti themi këto fjalë, Jemi fëmijë kemi ëndrra, Kemi...
Autori: Zhaklina Basha · Lloji: Poezi meditative-filozofike · Tema: Frymezim i castit
49.P-O-E-Z-I P- si perrallat e gjysherve te mocem O-si oguret e keqija te shtrigave te tmerrshme E-si engjejt qe fluturojne ne 7 qiej Z-si zemer e thyer e pertoke e vdekur I-si irritimi I nje nate me endrra te frikshme Gjithkund gjendesh ti, moj P...
Autori: erinda jace · Lloji: Poezi meditative-filozofike · Tema: adoleshenca
ne te bukurar enderrime dua te humbas natyren e bukur fort ta shijoj dhe gezimi im t arrij pa mas dua me pemeve t jetoj e bukura hen serish doli liqeni mori ngjyr te arte por bukurine me pas qielli ja mori me yjet e bukur si topa te zjarrt t...
Autori: Hajdar Bafti · Lloji: Poezi meditative-filozofike · Tema: "Në Mundsh Të Duash Jeten Dhe Tè Luftosh Për Të Jetuar"
Harro ato që t'kan, harruar. Beso në ato që t'kan respektuar. Respekto ato që ,e kan merituar. Duaj atë qe t'ka dashuruar. Lumturo atë që lumturi t'ka dhuruar. Qëndroi pranë atij-asaj që Ty pranë t'ka qëndruar .Mos e Ul kokën pë...
Autori: L · Lloji: Poezi meditative-filozofike · Tema: Pranvera
Ti pemë,e veshe një vello, sa të kishte hije në trupin tënd Vello e shndritshme si vetë jeta. Si valë e lehtë, u përhap mbi det. Si nuse e bukur u shfaqe, në të kaltrin qiell. Njerëzit e shashtisur qëndrojnë nën kurorën tënde. D...




Komentet e fundit!

Emri: anna
Email: an.feel@tre.net
Komenti: asune se lx dot sorry por sido qe te jete teksti po ta jap nje like, pavaresisht komentit te mesiperm

Emri: giselda
Email: gisi.gisi@gmail.com
Komenti: ca ishe kjo m

Emri: emili
Email: suzisuzana@yahoo.com
Komenti: sinqerisht nuk e lexoj dot



Shto komentin tend per vepren e mesiperme!

Last name
Emri:
Email:
Komenti:
Pyetje sigurie
Sa eshte shuma e ketyre dy numrave:
1 + 2 =


Copyright © 2011 - 2026 YourLiterary.com | Shqip | Mobile version. All Rights Reserved
Powered by YourLiterary.com